Meer beperking van de jeugdarbeid? Een advies en de gevolgen. Op verzoek van de staatssecretaris van Sociale Zaken adviseerde de Sociaal economische Raad over de toekomst van 14- en 15-jarige meisjes en jongens. Men acht het volgens het advies raadzaam om deze jeugdigen uit. het arbeidsproces te nemen en hen via een uitbreiding van de leerplichtwet te dwingen op de genoemde leeftijd nog dagonderwijs te volgen. Voor do maatschappij van heden zou een zodanige leerplicht winst betekenen, zo meent men. Er komt een beter inzicht bij deze jongeren en het komt hun persoonlijkheid ten goede. Zij worden volwaardiger mensen en betere burgers. Het genoemde adviserend college wil de ingrijpende maatregel voor de bedoelde jeugdige mensen niet van vandaag of morgen invoeren. Men wenst stap voor stap tot het gewenste doel te geraken. De eerste passen zijn al gezet. Sinds 1 juli 1955 is het arbeidsverbod voor 14-jarige meisjes in werking getreden. Daar kan het echter niet bij blijven. Voorgesteld wordt om in 1960 alle 14-jarige jongens uit het arbeidsproces te, nemen. In 1965 zou men vervolgens kunnen overwegen de 15-jarige meisjes aan liet bedrijfsleven te onttrekken. Het beoogde patroon wordt pas volledig in 1970, want dan zouden ook de 15-jarige jongens het werk in fabrieken en andere werkplaatsen moeten staken. 1 of 2 dagen per week naar school Intussen zal men de overgang naar de nieuwe toestand moeten bevorderen door op ruime schaal propaganda te maken voor de belangen van 14- en 15-jarigen, terwijl daarnaast verplicht partieel onderwijs kan worden ingevoerd. Met dit laatste wordt bedoeld onderwijs gedurende een of enkele dagen per week. De raad wil de invoering van haar plan aan de omstandigheden overlaten en zich t.z.t. opnieuw over het vraagstuk beraden. Bij de beoordeling van het probleem rijzen er talrijke vragen, die niet alle in het economische of sociale vlak liggen. Allereerst moet men zich afvragen of de ouders in ons land, naarmate de eeuwen voortschrijden eigenlijk niet meer tot oordelen bevoegd zijn over de toekomstige levensweg van hun kinderen. Tot op heden waren zij dit wel en het is er ons land niet zo slecht bij vergaan. Voorts vragen wij ons af of die maatschappij wel zo veel van die uitgebreide leerplicht zal profiteren als wordt verwacht. De kinderen behoren tot de lanctsgemeensehap, maar daarboven behoren zij tot een gezinsgemeenschap en binnen het kader van dat gezin kan het wenselijk zijn dat een jongen of meisje van 15 jaar meehelpt de gezinskas te versterken. En wie het niet kan? Ook het welzijn van het kind is in het geding. Men kan zoveel rapporten maken als men wil, een feit blijft dat vele jeugdigen zo wars zijn van het schoolgaan, dat 'Lij hunkeren om aan het werk te gaan. Indien zij voortgezet dagonderwijs niet of met grote moeite kunnen volgen, zullen de toegevoegde verplichte leerjaren dikwijls voor hen verloren jaren zijn. Zoeken zij echter na hun minimale opleiding het praktische leven op, dan ontstaat in veel gevallen de behoefte om zich verder te bekwamen middels avondonderwije Voor deze laatste groep wordt de persoonlijkheidsvorming meer bevorderd door het aanpakken van een baantje dan het cultiveren van een minderwaardigheidscomplex omdat zij nog twee jaar langer dan thans van dag tot dag met de waarheid worden geconfronteerd dat zij niet „mee" kunnen. In het kader van de gezinsecoromie zijn de gevolgen zeer ingrijpend. f 200 miljoen op he spel. Wanneer in 1960 de 14-jarige jongens op school moeten blijven dan missen alle Nederlandse gezinnen tezamen vanaf dat moment in totaal f 52, miljoen inkomen per jaar. Na 1956 is dit bedrag tot 97 miljoen gestegen, terwijl de verplichte schoolgang van alle 14- en 15-jarigen meer dan f 135,—; miljoen aan onkostenderving zou I eisen. Op hetzelfde moment zou, de overheid voor deze jeugdigen! een slordige 75 miljoen per jaar aan onderwijskosten moeten uittrekken. Bij dit gehele proces staat I dus mer dan f 200, miljoen van het nationale inkomen op het spel. Nn komt dit geld mogelijk met rente terug, wanneer de maatschappij later van de beter gevormde jeugd kan profiteren. Men moet zijn verwachtingen in dit opzicht echter niet te hoog stellen. Het algemene welvaartspeil van ons volk is wel zover gestegen dat alle kinderen voor wie voortgezet onderwijs wordt verlangd, daar-1 voor ook kansen worden geschapen. De meeste ouders kijken voor hun kinderen zeker verder dan hun neus lang is, zelfs meer dan eens té ver. Het onderwijzend personeel verstaat daarenboven in het algemeen zijn taak zeer wel Een kind met enige begaafdheid wordt niet meer zo licht los gelaten. Door het arbeidsverbod uit te breiden, veroorzaakt men in duizenden gezinnen zoveel financiële] moeilijkheden dat de maatschap-1 nelijke schade daarvan groter kan zijn dan het voordeel van de verengch leertijd. Kunnen ze wel gemist worden? Wij hebben er nog niet over ge:eroken dat het bedrijfsleven hier twee jaargangen van jeugdige me-1 "ewerkers en -sters moet missen.l .Bij de huidige stand van de arbeidsmarkt zou men die onmogefljk kunnen ontberen, zo erkent de Sd-tiale-economische Raad. Maar deze toestand verdwijnt in de zestiger jaren, omdat het hoge ge-Loortecijfer van de eerste jaren na dr oorlog in de beroepsbevolking gaat doorwerken. Bovendien zo redeneert bedoelde raad, zal het verrichten van loonarbeid door de gehuwde vrouw meer algemeen kunnen worden en daarmee kan dan de arbeid van 41000 nu werkende meisjes van 15 jaar kunnen worden opgevangen. De theorie is hier wel heel grauw. Wanneer men straks de gehuwde vrouwen en moeders naar de winkels, textiel-industrie en kledingbedrijven stuurt, zullen de 15-jarige meisjes naar school kunnen. Aan de gevolgen van de arbeid door gehuwde vrouwen voor het gezin en maatschappij wordt niet gedacht. Of de centrale figuur van de moeder in het gezin de vorming van burgeressen en hun persoonlijkheid soms meer ten goede kan komen dan tien jaar onderwijs wordt niet in discussie gebracht. Liever verbod voor moeder! Wij zouden de vraag willen stellen of mogelijk een verbod van arbeid voor gehuwde vrouwen met kinderen niet meer aan de vorming van juiste maatschappelijke verhoudingen ten goede komt dan het arbeidsverbod voor 15-jarige meisjes. Geheel onbesproken is nog de vraag van de kostprijs van de verschillende soorten arbeid. Kunnen gehuwde vrouwen voor hetzelfde loon werken als 15-jarige meisjes? Zullen de oudere mannen, die de 5000 hierbij betrokken jongens het werk uit handen moeten nemen, deze bezigheden voor hetzelfde loon kunnen volbrengen? En zal na verloop van tijd deze man met zijn volledige vorming op hogere leeftijd nog geschikt zijn het werk van jongeren met minder vooropleiding te doen? Er volgt naar onze mening of een verspilling van krachten of een betaling van te hoge lonen voor het werk dat gedaan wordt. Beiderlei gang van zaken is economsich niet verantwoord, om nog niet te spreken van de gevolgen voor de concurrentiepositie van ons bedrijfsleven op de internationale en met name de Eurornarkt. Hoe staan wij met dit vraagstuk sociaal ten opzichten van onze partners in het continentaaleconomisch consert en wordt hier coördinerend gewerkt? En wie zorgt voor het onderwijs? Tenslotte hebben wij de konsekwenties voor de onderwereld nog niet benaedrd. Noch het onderwijzend personeel noch de beschikbare capaciteit aan gebouwen zal tegen de verwekte leerlingenvloed aanvankelijk bestand zijn. Zou het niet raadzaam zijn om zich over dit vraagstuk ook eens door onderwijskringen te laten voorlichten? Het zou dan weleens kunnen blijken dat in die regionen de wens wordt gehoord dat eerst de reeds heersende chaos op onderwijsgebied eens tot een goed einde moet worden gebracht, terwijl daarna mogelijk de voorkeur wordt gegeven aan het genoemde partiële onderwijs. Dit zou wel eens vruchtdragender kunnen zijn. Zonder nadere uitwerking van dit vraagstuk door onderwijs en het bedrijfsleven moeten wij hopen dat de wensen van de S.E.R. voor 14- en 15-jarigen voorlopig nog vrome wensen blijven. (Nadruk verboden.) --- Uit de schatkamer van onze historie. De reine maagden van Franeker. Het is in de oude tijd gebeurt, dat Franeker werd belegerd, een machtig leger stond voor de stad, die niet bijzonder sterk was. Toch blaakte het krijgsvolk in Franeker van moed en strijdlust en het gelukte de vijand niet de stad te veroveren; toen werd een poging gedaan de belegerden door uithongering tot overgave te dwingen, maar deze besloten tot het uiterste vol te houden. Dit begon de vijandelijke krijgsknechten te vervelen, ook al omdat de soldij niet regelmatig werd uitbetaald. Wel gelukte het de hoofdman hen telkens weer tevreden te stellen met de vooruitzicht op plundering van {b stad. Binnen Franeker heerste hongersnood, het volk werd wanhopig en het stadsbestuur was ten einde raad. Maar zie, daar verschijnen voor de Magistraat 2 maagden in het witgekleed en ieder een brood dragende. „Deze broden, o, Heren" spraken ze „zijn de laatsten die ons overbleven, zij kunnen ons leven niet lang meer rekken, noch minder iets betekenen tot leniging van de hongersnood in de stad. Wij willen op de wallen gaan en deze broden de vijand toewerpen. Dan zal hij denken dat wij geen gebrek hebben en het beleg opgeven". De heren vonden het plan uitstekend. De maagden beklommen de stadswal wierpen de broden naar de vijand en riepen „Sokke brek"! De vijand verstond dat ze riepen. „Sokke gjin brek"! Aan zulke geen gebrek. Nu geraakte het geduld van de soldaten ten einde, zij sloegen aan het muiten en de veldoverste zag zich genoodzaakt het beleg op, te geven. Sedert dien staan ter weerszijden van het wapen van Franeker geen leeuwen, maar maagden. --- Noord-Afrika in de branding Olie van de Sahara lokte. Verleden week stond plotseling Noord-Afrika weer in het middelpunt van de belangstelling. Er was een Tunesisch dorp gebombardeerd door 25 Franse vliegtuigen, en daarbij waren 72 mensen omgekomen, onder wie vrouwen en kinderen. Indien het in Algerije was gebeurd, zou men nauwelijks zijn opgeschrikt. Want daar wordt het aantal doden onder de Mohammedaanse bevolking van Franse zijde al geschat op 56.000 onder de opstandelingen alleen. En als men zich herinnert hoe zwaar de burgerbevolking lijdt onder 't feit, dat zij tussen twee vuren zit, kan men begrijpen, dat het getal der slachtoffers onder di niet-strijdenden in de loop van ruim drie jaar zeker tienduizend bedraagt. Grote stukken van Algerije staan niet meer onder Frans bestuur. Maar als het Franse leger zulke gebieden weer bezet, wijken in massa rebellen en burgers uit, om later terug te komen, en zich te wreken op hen, die intussen met de Fransen gemene zaak maakten. Bij dat heen en weer trekken overschrijden zowel gewapende nationalisten als gewone vluchtelingen vaak de Tunesische grens. Het is geen wonder dat Franse troepen hen dan achtervolgen en zo Tunesisch grondgebied schenden. Voor het eerst echter hebben zij van de lucht uit een dorp grotendeels met de grond gelijk gemaakt, om daarheen uitgeweken Algerijnse rebellen te straffen. Bourguiba tussen vele vuren. De premier van Tunesië, Bourguiba tevens president, heeft het door de strijd in Algerijë uiterst moeilijk. Hij heeft met de Fransen een defensief verbond gesloten, In zijn land staan nog 25.000 man Franse troepen, die o.a. de oorlogshaven Bizerta hebben mogen behouden. Maar de bevolking sympathiseert met de Algerijnse opstandelingen. Om de grens-conflikten te voorkomen heeft Bourguiba verleden jaar september lichte wapens gevraagd voor zijn legertje van 10.000 man, dat de grens zou moeten afgrendelen, De Fransen weigerden dat. Zij beweerden, dat die wapens zouden worden gestolen en gesmokkeld naar Algerijë Toen boden Egypte en de Sowjet-Unie geweren aan Tunesië aan, en kwamen snel de Amerikanen en Britten over de brug. Tegen de zin van Parijs verschaften zij aan Bourguiba wapens. De grens kon nu iets beter worden bewaakt, doch incidenten bleven zich voordoen. De situatie kon enigszins worden vergeleken met die in Palestina, omdat de vluchtelingen uit Algerijë in het grensgebied tersluiks hun opstandige landgenoten hielpen. Alleen het einde van de strijd in Algerijë zou Bourguiba hebben kunnon verlossen van deze last. Hij wilde met de koning van Marokko helpen bemiddelen Zijn voorstel was, te erkennen dat er een mohammedaanse Algerijnse natie was, doch deze op te wekken, een federatie te vormen met Frankrijk. Ook Tunesië en Marokko zouden dan nauwe banden met Frankrijk behouden. Vooral in Amerika juichte men dit plan toe, zonder voorwaarden. Algerijë moest een deel blijven van Frankrijk. Toen Bourguiba desondanks met Frankrijk bleef samenwerken, werd hij door de extreme Arabieren van verraad verschuldigd. En de Algerijnse nationalisten verplaatsten hun hoofdkwartier naar Caïro. Het uur van Nasser. In Cairo is de officiële leer, dat de Arabische wereld van de Perzische Golf tot aan Marokko één enkele natie vormt, al is die dan in aparte gebieden (de tegenwoordige staten) verdeeld. Maar Egypte verbond zich reeds met Syrië in een federatie, die één staatshoofd, éen legerleiding, een wetgeving zal krijgen. Bij de Algerijnse nationalisten werd er nu op aangedrongen, niet te vertrouwen op Bourguiba (die teveel pro-westers werd geacht) maar op Nasser. Zij zijn inderdaad geneigd, een Algerijnse onafhankelijke staat te Proclameren en die te voegen bij de Egyptisch-Syrische federatie. In Noord-Afrika zijn Egypte, Soedan en Libye leden van de Arabische liga waarbinnen de Egyptisch-Syrische federatie is gevormd. Aan Libye nu grenst Tunesië, dat aan de andere kant wordt begrensd door Algerije. Zouden in het laatste land de nationalisten zich bij Cairo voegen, dan ZOU Tunesië geïsoleerd liggen, ingesloten tussen twee landen (Libye en Algerijë) waar de moslims grotendeels de leiding volgen van Nasser. En zeer waarschijnlijk zou Bourguiba zich dan niet als pro-wester politicus kunnen handhaven. Hij zou plaats moeten maken voor een Tunesische Nasser. Daarom is hij tendele meegezwenkt in Arabische richting. Hij drukte zijn sympathie uit met de Algerijnse nationalisten, juist om hen uit het vaarwater van Nasser te houden. Nu evenwel hebben de Fransen door het bombardement van een grensdorp in Tunesië koren gebracht op de molen van de „oostelijke" nationalisten. Die roepen, dat is bewezen dat men met de Fransen niet kan samenwerken. Bourguiba heeft 'n klacht moeten indienen bij de Veiligheidsraad en zijn ambassadeur uit Parijs terug geroepen. Amerika in moeilijkheden. Blijft er vijandschap tussen Fransen en Tunesiëers, zo dreigen de laatsten verloren te gaan voor het westen. En hoe kan de koning van Marokko, die aan de V. S. vijf militaire bases heeft verpacht, dan zijn politiek voortzetten van vriendschap met het westen? Ook hij heeft te doen met extreme „planarabisten", die zich bij Cairo willen aansluiten. Valt Bourguiba, of gaat hij voor 't westen verloren, dan wankelt de koning van Marokko. In de V. S. is dus grote beroering ontstaan over het ongelukkige bombardement van het Tunesische dorpje Het staat trouwens niet vast, dat vandaar door Algerijnse rebellen op Franse vliegtuigen is geschoten. Hoe het zij er zijn nu twee dingen mogelijk. Het kan zijn, dat de Fransen toch nog de bemiddeling aanvaarden van Tunesië en Marokko om vrede te sluiten met de Algerijnse rebellen. Die zouden dan een eigen bestuur kunnen krijgen en met Frankrijk verbonden worden zoals Suriname met Nederland. Tenminste, • als het daarvoor na ruim drie jaar oorlog niet al te laat is. Komt er van dit plan niets meer, dan is het waarschijnlijk, dat de Amerikanen zich rechtstreeks verbinden met Tunesië en Marokko, en daar de plaats der Fransen innemen. Dit zou echter een grote crisis verwekken in de NATO, de Fransen woedend maken en de westelijke defensie ernstig schokken Het gevolg zou even pijnlijk zijn, ais dat de Tunesische en Algerijnse nationalisten de leiding van Nasser zouden volgen. Er is inderdaad wel reden voor ongerustheid. Olie in de Sahara. De Fransen zijn bovendien uiterst orikkelbaar, omdat er olie is gevonden in de Sahara. Die kan niet veilig gewonnen en vervoerd worden (al enkele malen hebben rebellen een olietrein opgeblazen) in dien er geen rust heerst in Algerijë. Maar nu verdenken de Fransen er Amerikanen van, dét deze loeren op de olie, en dat zij de Fransen willen vervangen, om zelf die olie te kunnen produceren Wel is de exploitatie duur, maar met olieleidingen kan men het vervoer billijker maken. Frankrijk zou in 1960 een derde van zijn behoeften hebben kunnen dekken. Het is bang, dat een min of meer onafhankelijk Algerijë 'n te groot deel van de winst zal eisen. Zo langzamerhand ontstaat er een heksenketel in Noord-Afrika. En Nasser ja zelfs Moskou, is lachende derde. Een snelle oplossing is nodig. Zwart Afrika. Al deze conflinkten hebben onder de negers van Frans-Afrika ook al beroering gewekt. De negers van de Britse Goudkust zijn onafhankelijk geworden In (Frans) Senagal eisen zij nu veel meer dan een half jaar geleden. Toen schenen zij al blij met gemeenteraden. Nu willen zij zelfbestuur in het hele land. Arbeidsconflikten in de palmoliebedrijven hebben de onrust vergroot. Er zijn in Dahomey bij relletjes enige doden gevallen. Rust in Noord-Afrika is dringend gewenst, om te voorkomen, dat zwart Afrika op drift raakt. De regering te Parijs staat voor zware beslissingen, nu zij na drie jaar nog geen militaire overwinning in Algerijë heeft kunnen behalen. --- Aanwinsten Openb. Leezaa' en Bibliotheek. Godsdienst. A. de Bondt Paraphrase van het boek van den profeet Jeremia 2 dl. J. van Dijk Paraphrase van de brieven aan Timotheus, Titus en Philemon. S. Greydanis De openbaring des Heren aan Johannes. J. Kapitein en J. Francke Paraphrase van het boek 1 koningen. J. H. Kroese Paraphrase van het boek Hooglied. J. H. Kroeze Paraphrase van het boek Job. E. Smilde Paraphrase van de brief aan de Hebreeën. W. Tom Paraphrase van het boek 11 Koningen. W. Tom Paraphrase van het boek 1 Kronieken. C. Vonk Paraphrase van de eerste brief aan de Corinthiërs. C. Vonk Paraphrase van de tweede brief aan de Corinthiërs. C. Vonk Paraphrase van de brief aan de Romeinen. H. A. Wiersinga Paraphrase van het boek Handelingen. Algemeen: Beyers Mode 1958. J. H. Bouman en J. v d. Spieghel. Kookboekje voor kampeerders. 3 dr. Een brug tussen validen en invaliden. A. Duinkerken Zeven eeuwen katholieke poëzie. F. K. van Interson, en H. G. van Zwijndrecht. Perlement en kiezen 1957. T. Kovacs Het drama Hongarije. G. .J Lindeman De theosofie, haar wezen en haar waarde. Over het geluk van het lezen. E. Queen (Ps. van F Danay en M. Lee) The duth shoe rnystery. J. J. Raimond Jr. Sterrengids 1958. S. van der Schaaf De wundere simmer fan Jurrit Jongema. Schwabe Der neue Schnitt. (Modes) R. J. de Stoppelaar Op Frieslands wijde wateren 2e druk. Jeugd H. Andreus Stel je voor. J. Baker De „Regenboog" kinderen T. Brugman Eenmaal vrienden altijd vrienden. R. Dixon De geheimzinnige landkaart. R. van der Hauw-Veldman Dat eigen hart. W. G. van der Hulst Er op of er onder. C. J. Kieviet Het kamp in het spookbos. N. Koen-Cohrad Ik ben maar gewoon. H. Kray Het geheim van de grijze rivier. W. Lathrop Juno de trouwe wolfshond. A. Lindgrcn Wij uit Bolderburen. A. Lindgren Meer over Bolderburen. W. Meuldijk Pim en Wicbe en het gestolen eiland. F. Wijland Stropers. V. Pantenburg De pelsjagers en de grote weg. L. Roggeveen De klok voor de spiegel. H, Roth Waarom doe je dat, Hanneke? M. van 't Sant Eindspurt. M. Toonder De schoonschijners M. Toonder Tom Poes en de klonters M. Tdonder Het vibreerputje A. Visser De rode grot. N. Voerman Eens zal het volmaakte komen. R. Wollmann Ik kan knutselen. E Wustmann Ingrid en de beer. --- ZOUTLOOS Het gebeurt wel eens, dat de dokter zoutloos diëet voorschrijft, of dit nou een a.s, moeder is, of iemand met te hoge bloeddruk of nierklachten . De ondervinding leert dat het eerst nogal meevalt, om zoutloos te eten, maar als het erg lang duurt is het eten soms niet meer naar binnen te krijgen; voor a.s. moeders is het mééstal maar tijcielijk, die paar maanden is wel door te komen, maar andere patiënteh moeten soms veel langer zoutloos blijven. Ik zal eens proberen om het voor U wat smakelijker te maken, het is vaak een kwestie van even anders, maar als U daar aan gewend bent, valt het misschien niet meer zo zwaai'. Aardappels zonder zout! Een braakmiddel zegt U? Ja, maar hebt U wel eens die aardappels in de schil gekookt? Vraag Uw groenteman naar save middelgrote aardappels, boen ze schoon en kook ze tot de schil barst, U kunt ze dan gemakkelijk pellen, ze smaken heerlijk met een kluitje zoutloze boter of plantenmargarine. Ik ben niet zoutloos, maar we eten minstens 2 maal per week aardappels in de schil, zonder zout, want ze hebben van zichzelf een zilte smaak, en het beste zit vlak onder de schil! Natuurlijk moet U eens wat atwisseling hebben. Hebt U wel eens gesmoord. 3. aardappels gehad. Doe het zo: smelt wat boter of margarine in de pan bruin, doe er de in blokjes gesneden aardappels in en schud ze tot ze wat bruin worden, doe er dan een scheutje water in en laat ze op een laag pitje gaar worden, deksel op de pan, hoor!. Als ze gaar zijn, schud U er nog wat fijngehékte peterselie door, deze aardappels zijn ook smakelijker dan ge woon gekookt. Bak ook eens wat gekookte bruine- of witte bonen, wortelen, rijst en wat vlees in de koekepan, U zult het zout niet missen. Als U vis mag eten kunt U gestoofde vis en worteltjes met veel peterselie nemen, dat maakt het etei, veel pittiger. Ook bij bietjes, appelmoes, stoofperen en doppers zult U het zout niet zo erg missen. Zcutloos brood is ook niet zo lekker, hé? Maar vraag Uw bakker of hij Uw tarwebroodje, goed wil door bakken, dat is werkelijk veel smakelijker. Behalve zoutloze kaas en rookvlees, kunt U allerlei zoetigheid op 't brood eten; weet U wat he•Aijr: is. gemberjam! Ook stroop is goed, op tarwebrood smaakt het best. evenals zwarte basterdsuiker en honing. Maar weet U wat U vooral meet doen? Rouwkost op 't brood! G. – raspte appel, wortel, ramenas, wat sla, doe er wat citroensap op, ook bii het middagmaal is rouwkost erg lekker, er hoeft immers geen zout op? Eet maar lekker, maar vergeet niet even de dokter te vragen. misschien mag U sommige dingen niet hebben. ANNIE --- Damclub „Excelsior" Hoofdklas. F. Hoogeveen—J. Smit afgebr. Tj. de Vries—F. Hoogeveen 2-0 J Smit—H Overzet 0-2 W. Huizing—F. v. d. Meulen 2-0 K. Knol—H, Godthelp 2-0 F Hoogeveen—Tj. de Vries 0-2 W. Huizing—H. Overzet 2-0 K. Knol—F. v. d. Meulen 0-2 lste klas C, Hoogeveen—A. Knol 1-1 H. Knol—J. Jellema 1-1 D. Willekes—D Dijkstra 2-0 A. Runia—W. Zeinstra 0-2 H. Knol—A. Runia 1-1 J. Jellema—D Willekes 0-2 W. Zeinstra—. Knol 1-1 C. Hoogeveen—D. v, d Meulen 1-1 Nu de meeste spelers de helft van de competitie gespeeld hebben geven we hierbij de stand der competitie: Hoofdklas F v d. Meulen 12 6 3 3 15 H. Godthelp 10 6 2 2 14 Tj. de Vries 10 5 4 1 14 W, Huizing 10 5 3 2 13 F. Hoogeveen 14 5 3 6 13 H. Overzet 14 4 3 7 11 K. Knol 12 1 6 5 8 E v. d. Plaats 7 2 1 4 5 J, Smit 9 3 1 5 5 lste klas W. Zeinstra 15 14 1 0 29 C. Hoogeveen 11 8 1 2 17 A. Knol 18 7 3 8 17 G. v. d Wal 10 6 3 1 15 D v. d: Meulen 13 6 1 6 13 D. Willekes 12 6 0 6 12 J Jellema 14 5 2 7 12 H.Knol 8 4 3 1 11 D. Dijkstra 16 4 111 9 J. v. d, Veen 8 3 1 4 7 A Runia 12 1 2 9 4 A. Nottelman 13 2 0 11 4 --- Raad Barradeel. In de heden gehouden spoedei:,ende raadsvergadering dezer gemeente werd besloten tot het aangaan van een geldlening met de N.V. Bank voor Nederlandse Gemeenten te 's-Gravenhage tot een bedrag van 1 135000.—. Mede in verband met de toekomstige sanering van het Fliet te Sexbierum werd besloten tot aankoop van de woning eigen aan de heer D. Fennema te Sexbierum, ter grootte van 1062 vierk. meter. Besloten werd tot het garandeien van de betaling van rente en aflossing van een crediet-overeenkomst aan te gaan door het Gasbedrijf Barradeel N.V. met de Neca djrl:nvdan o sMiddenstandsbankiodoeo—. Middenstandsbank N.V. bijkantoor te Franeker tot een he- Vastgesteld werden de voorschotten als bedoeld in art. 103, Ge lid en art. 101 bis der lager onde.rwijswet 1920 voor de bijzondere lagere scholen in de gemeente. Eveneens werd toegekend het voorschot als bedoeld in art. 75. 4e lid der kleuteronderwijswet aan de besturen der kleuterscholen in deze gemeente. --- Familiebericht Burgerlijke stand Wonseradeel. Geboren: Klaas z.v. Ysbrand Hijlkema en Sjoeke van der Meer te Hichtum. Feikje Geertje, d.v. Willem Keizer en Trijntje de Vries te Makkum. Klazina, d.v. Gezinus Slager en Antje Aaltje Dijkstra te Witmarsum. Hendrikus Christiaan, z.v. Albert Boers en Sietsche Jorritsma te Wons. Ondertrouwd: Pierius Rusticus te Oosterend (Henn.) en Reinou Bakker te Ferwoude. Gehuwd: geen. Overleden: Tjitske van der Velde 78 jr. wed. van Pieter Visser, eerder wed. van Hein Visser, te Makkum. Ypkje Cuperus, 73 jr. wed. van Pieter Velzen, te Parrega. Barradeel. Geboren te Minnertsga: Sijbe z.v. Hein Joostema en Gepje Faber. Ondertrouwd: geen. Gehuwd: geen. Overleden te Minnertsga: Hanne Beeksma, 76 jaar wed, v. Gerrit Elzinga. --- 6. Het zit er bij de mees- 6,Hetziterbijdemeesten zo vast in: fietsen met z'n tweeën naast elkaar is toegestaan! Dat had u gedacht, maar het is lang niet altijd waar. Het mag alleen, zolang het verkeer daardoor niet in gevaar wordt gebracht of belemmerd wordt! Zoals het op de afbeelding staat, is het zeer zeker niet geoorloofd, evenals bijvoorbeeld op smalle fietspaden. --- ROMMEL Het duurt echt zo lang niet meer, of het is weer voorjaar, dan denken wij vrouwen aan fleurige jurkjes en aan schoonmaken, ja, die schoonmaak, dat is wat, hè? Ziet IJ er tegen op, die zolder is het ergste vindt U niet? Allemaal oude rommel. elk jaar van de plaats trekken schoonmaken en weer opstouwen! Wat zijn we toch dom eigenlijk, waarom doen we die rommel. niet weg! Ja, waarom niet! Vóór de schoonmaak nog! Toe, haal de voddeman er eens bij, heeft die ook eens een goeie dag, en U krijgt er ook nog wat voor, dat valt best mee; wat ik al niet aan de voddeman verkocht heb! Weet U dat ik alles afzoek wat wee,* kan? Ik heb er gewoon plezier in , en wat een gemak, binnen een week heb ik de hele schoonmaak aankant! Laatst schoot me een ouderwets liedje te binnen: Een mens maar weinig nodig [heeft, Zolang hij op deez' aarde [leeft. Wat doet hij met een groot [paleis, Op deze korte levensreis 't Is ook eigenlijk zo, wat moeten we met al dat spul, allemaal werk en onderhoud. We proppen ons huis ook vaak veel te vol, soms zie ik kamers waar geen plaats meer is om te leven. Andere lijken wel kleine museums, snuisterijen, tierlantijnen, bordjes, vaasjes en koperwerk alles is volgepakt, de schoorsteen, dressoir, boekenkast en de wanden, ontzettend, om er 's nachts van te dromen en arme huisvrouw, die dat allemaal moet poetsen en schoon houden! En het kan toch zo heel anders, weet U wat zo grappig is? Een ruim huis, d.w.z. een huis, dat niet zo vol staat, lijkt veel duurder. Hebt U wel -eens zo'n moderne grote kamer bekeken. met haast niets er in, grote lege vlakken, dat lijkt chle, hè? En toch als 13 goed kijkt is de werkelijke waarde beslist laag, U zou het ook kunnen, met Uw eigen huis, of dat nu nieuwbouw is, of een oud kasteel. Ja. vooral die oude huizen, daar zijn werkelijk kastelen van te maken. Hoe? Dat zal ik U later eens vertellen, ANNIE ---