Advertentie TANDARTSEN edgEsINK AFWEZIO TOT 17 JULI S. Houtsma, St. Jacobstr. 7a, Harlingen, houdt zich beleefd aanbevolen voor het innen van kwitanties, huren enz. Ruim 80 procent van de bevolking van Harlingen, Terschelling en Vlieland is betalend abonné • op de HARLINGER COURANT Verder telt dit blad in een ruime Gmgeving Van Harlingen meer dan 1000 abonné's. Advertenties wordcn zonder prijsverhoging steeds in alle edities geplaatst. De „Harlinger Courant" biedt dus het grootste rendatnent voor Uw advertenties: --- De onbekende wildernis 3. Toch wilden enige ondernemende reizigers een poging wagen en een groèp invloedrijke personen slaagde er in één flinke som geld bijeen te brengen. ten modern, groot vliegtuig werd ilitgertisi met voorraden, berekend op "een lange gevaarlijke tocht, het werd voorzien van machinegeweren en verdere wapens, en op een morgen bevond een gezelschap bekende bekwame ontdekkingsreizigers met zijn helpers zich op weg om hulp te bieden, vaarwel gewuifd door het personeel van 't militaire vliegveld, de laatste schakel tussen de beschaving en het grote onbekende oerwoud. 4. De deelnemers van de expeditie waren gevaren gewend. De leiding was toevertrouwd aan prof. Prewe, een bekend oudheidkundige. De overige leden waren de secretaris van de professor, de heer Sanders. Verder Hans en ouwe Daan, twee oude bekenden van de lezers. Hans' zuster en een vriendin, Ama genaamd, die Hans' leven eenmaal in Afrika gered had en nu de reis als verpleegsters meemaakten; verder enige bedienden van de plantage van Hans' vader. Dit uitgelezen troepje, dat gezamenlijk al heel wat avonturen beleefd had, zou trachten hulp te brengen aan degenen, die reeds zovele weken hun draadleZe rcep door de aether zonden. --- FEUILLETON De Parel uit het Moeras 25. Neen, als dit zaakje nu nog naar wens verliep, dan was Di/I=y best tevreden.... Tod kon wel voor altijd in dienst van broer Pad blijven.... dan had hij precies een baas, zoals hij hebben moest en dan was hij, Charles Dimmy van hem af. Toch vreselijk jammer, dat de zaak met dat z.g.n. Indiaanse meisje was mislijkt! 't Was waar, Cunningham had zijn fortuin grotendeels verloren en zou wel niet genegen zijn, haar zonder deugdelijke bewijzen terug te kopen, maar voor de vrienden te Savannah was ze een aardige attractie geweest.... die kans was nu echter vervlogen en hij mocht al heel blij zijn als die ellendige Tod hem niet in de nesten bracht. De stommerik! Had hij een dag te voren toegepakt, dan had er geen haan naar gekraaid, maar hij moest eerst Whiskey hebben, natuurlijk! En om zijn leed te verzetten greep Mr. Dimmy zelf naar de fles en schonk zich een groot glas in. Het was stil in de gelagkamer, Mrs. Dimmy was met 'Esther, de negermeid, in de keuken bezig, Fred logeerde in Savannah sinds een paar dagen.... alles was gunstig voor de ontvangst van de colli, die over een paar uur wel in het magazijn gedeponeerd zou worden. Gelukkig waren er ook geen gasten, die in de regel zeer welkom, maar bij gelegenheden als deze, zeer lastig waren. Nog een nacht zat baas Dimmy dus in spanning.... als de vrachtrijder ten minste op tijd was! Maar Trevors was te vertrouwen.... een slimme vogel, al deed hij zich ook nog zo onnozel voor. Nog één nacht! Als 't nu, deze laatste keer, nog eens misliep! Bah! wat haalde hij zich een muizenissen in het hoofd! Waarom zou 't nu juist mislopen! Was het niet heel natuurlijk, dat de vrachtrijder zijn beladen kar in het secuur gesloten magazijn onder dak bracht? En wie had er ooit iets van bemerkt, dat daar de levende stukgoederen werden opgeladen, door een slaapdrank zo rustig gemaakt, dat ze reeds lang en breed te Savannah waren eer ze ontwaakten? De duisternis viel nu snel in en Dimmy begaf zich naar buiten.... de colli zou nu wel spoedig komen. Hij liep naar het magazijn, naar ,de achterkant van het gebouw, waagde zich zelfs een eind ver op het donkere bospad. poogde het donker met de ogen te doorboren, luisterde scherp t0e.... maar hoorde of zag niets. „Ik kan er niets aan doen, maar ik heb er een voorgevoel van, dat er weer iets niet in orde is", bromde hij. Zijn onrust dreef hem naar de keuken, waar Mrs. Dimmy druk bezig was met haar geliefkoosde lekkernij gereed te maken, de pruimentaart, terwijl Esther jonge haantjes boven het vuur roosterde. „Maak je wat lekkers klaar, lieve?" zei hij en snoof niet welbehagen de heerlijke geulen van het gebraad op. „Maak, dat je weg komt., Sir!” was 't vriendelijke antwoord zijner wederhelft", ie zult ie deel er van hebben, maar loop mij niet op de handsn te kijkent da doe ik ;jou niet. en jij zult t het mij niet doen.' negerin nijdig als een grinnikte en de heer Mrs. Dimmy keek spin, de ne van Moony's Rest vond zelfs in zijn keuken geen rust. Weer trad hij naar de negers moesten nu tech komen met hun vrachtje! En ja, dittriaal hoorde hij iets.... maar' het geluid was te stork en het kwam niet uit de gew:-;ne richting! Lichtpuntjes flikkerden in de duisternis.... kwamen -naar z'jn huis... tweé.... vier • • • •zer, • • .. nog meer! Ontzetting greep baas Dimmy aan, een angstig gegil kwam uit zijn keel, want.... de naderenden droegen een ruim opperkleed, hun gelaat was met een linnen masker be,'.t. liet rumoer riep zelfs mrs. Dimmy uit haar keuken; ze kwam juist en tijd om haar heer en meester te grijpen, toen deze dreigde te vallen.... zo greep de lugubere vertoning hem rem Achter haar, met ogen, w i rt nengesperd van ontzetting, stond fr or negerin, het braadspit nog in e 2 vettige handen.... Hier trad op de gevren, geheimzinnige Ku Klux Klan! Van alle kanten st-ee-ar'-n nieuwsgierigen toe om oorretui-en te zijn van wat er nu ging gebeur:n. En dat was ernstig genoeg. Een der gemaskerden n 'r.de Dimmy en sprak hem met Crei:,ende stem aan: „Uw neger is gegrepen cp b.g ogenblik, dat hij zich schuldig blaakte aan een vergrijp tegen een blanke vrouw. eenTre e da a n ns laaagr eenn, bgli janHkammpeismjeize. Drie dagen geleden deed hij eveneens opvore gij, Joe Walker, gij, Bill Suggets! en getuig, of de aanklager in dit laatste geval, dat u bekend is, de waarheid heeft gesproken!" De drie vrienden, dus opgeroepen, konden niet anders dan de waarheid der uitgebrachte beschuldiging erkennen. „Reeds is door ons een aanklacht tegen de schuldigen bij de sheriff ingediend", voegde Bill er aan toe. De geheimzinnige sprrker ging voort: „Uw neger, Charles Dimmy! noemt u als zijn lastgever, maar nooit zal de Grote Tita,an uit het Onzichtbaa.r Keizerrijk de aanklacht van een zwate tegen een blanke aanvaarden. Wat de heer sherriff betreft, wij wensenlhern veel succes bij zijn onderzoek, maar -,Terkt de rechter Lynch. W :-,prec',-t. een woord ten gunste van de reger Tod?" Een vreselijke stilte viel in. „De rechter Lynch gebiedt stilte en geheimhouding!" sprak de openbare aanklager nu. Plotseling stonden de zwijgende leden van het geheimzinnig gericht daar met de ontblote dolk in de vuist en sleepten twee anderen een stevig gebnnden neger naar voren.... het was Tod". Een rilling voer door de rijen der toeschouwers, blanken en zwarten. Niemand waagde het ook, tussenbeide te komen, men wist maar al te goed, dat de Ku Klux Klan de macht bezat, haar vonnissen ten uitvoer te _ ,•,., b brengen en de onvoorzichtige, ut.,l,:rze mocht wagen, zich er tegen te v" ten, streng te straffen. Vijf minuten later bengelde 'cl.e oordeelde aan de boom voor Dllá huis. De toeschouwers versPrei-iii zich; baas Dimmy sloot de deur orl, ken met een zorgvuldigheid, alsoi vreesde, de geduchte rechters te binnendringen; een ellendige n bracht hij door, want bij het heeng had een der gemaskerden hem to fluisterd: „Een genadetijd wordt 1.1 toegestaan, tracht het gedane k te herstellen!" Diep order de indruk van het• gewoonde 'trokken ook de drie den in de nacht huiswaarts; bijna ` woord werd er op de terugweg 1 hen gewisseld en thuis gekomen middernacht rolden ze half on < in bed en werden niet wakk „lt men hen de andere morgen -0/50( toen de zon reeds hoog aan de 11`,/ stond. Cossy had geen school, de 101 canties waren begonnen en HaroP 0 beloofd, hem eens mede te nemell,. cl, het werk in het moeras dit toelie„' 'tongen verwachtte natuurlijk, da)1( lerlei griezelige avonturen te Ya, beleven. Met ongeduld keek hiip 1-1' zijn vrienden uit en schold he., • • voor luilakken . en langslapela't 11 Konden ze dan niet begrijpen, naJ brandde van nieuwsgierighei6 lis,Ta hun avonturen van gisteren? ba( dat ze weer een hevig avontutll,, pa` den beleefd, stond bij hem als eet