WEEK REVUE BINNENLAND De politieke toestand. Zoo heeft van de week dan het groote treffen van het kabinet Colijn II met de Kamer plaats gehad en op het oogenblik dat we deze regelen schrijven, ziet het er niet naar uit, dat er groote ongelukken van te wachten zijn. De heer Colijn heeft in zijn rede een voor zijn doen groote tegemoetkomendheid jegens de Kamer en zijn ouden coalitievriend Aalberse in het bijzonder, aan den dag gelegd. Wel niet in een geest van volkomen begrip, maar wel in een stemming van vertrouwen is deze op zijn beurt opgetreden. Als er geen onverwachte dingen gebeuren zal het kabinet Colijn derhalve haar politiek van verdediging van den gulden kunnen • voortzetten en daarnaast zooveel mogelijk sociaal-economische concessies doen aan de oppositie, als de rijksmiddelen dat in de oogen van Colijn-Oud toelaten. Hoe staat het met den gulden? We gelooven overigens, dat het met den gulden niet meer zoo gezond staat als dat langen tijd het geval was en ook de heer Colijn voelt, dat er omstandigheden kunnen groeien, waarin onze munt niet meer te houden zal zijn. Hij zei het dan ook in zijn rede, dat devaluatie z.i. te voorkomen zou zijn, áls het land rustig bleef en daarmee bedoelde hij : áls zoovele particulieren niet voortgaan met hun heil te zoeken in vreemde muntwaarde. Deze speculatie op komende devaluatie begint werkelijk een gevaar te worden voor den gulden. In het begin dezer week moest de Nederlandsche bank toegeven, dat de gouddekking in 14 dagen tijds met 57.8 millioen was verminderd. Als het nog een poosje zóó zou doorgaan, was er spoedig geen houden meer aan. Uit de begrootingen. De verschillende departementale begrootingen bereiken achtereenvolgens de Kamer en elders in dit blad zal van den inhoud misschien wel het een en ander worden verteld, waarom we ons hier niet in het bijzonder met die sombere lectuur zullen bezighouden. De begrooting van de P. T. T. vormt eigenlijk het eenige lichtpunt in de begrootingsdossiers ; dit overheidsbedrijf, hetwelk ons volk coulant bedient, begroot voor het komende jaar een winst van 5.5 millioen. In de begrooting van Sociale Zaken komt middels een post van 31/2 mill. de ernst van het streven der règeering tot uiting om de vaste lasten aan te tasten, want deze millioenen moeten dienen om een algemeene huurverlaging te stimuleeren, allereerst door huurverlaging voor met steun der overheid gebouwde woningen. Uit dezelfde begrooting putten we voorts de wetenschap, dat de z.g. B-steun aan werkloozen behouden blijft en door het departement zal worden verzorgd, als straks het Crisiscomité mocht worden opgeheven. Broodprijsverhooging. Naar men weet, heeft de regeering kortelings ook een Commissie benoemd, welke de opdracht heeft om te onaerzoeken, hoe tot een algemeene verlaging van de kosten van levensonderhoud kan worden geraakt. Die commissie heeft zich gehaast om zich te bemoeien met de gevolgen van de jongste verhooging van graanrechten. De commissie heeft middels besprekingen met belanghebbende bakkersorganisaties de verhooging der broodprijzen met een cent trachten te voorkomen en ze schijnt ter bereiking van haar doel zelfs bepaalde toezeggingen namens de regeering steun in een of anderen vorm betreffende te hebben gedaan, maar blijkbaar zijn die toezeggingen niet voldoende geacht, want, behalve in Den Haag, gaat de broodprijsverhooging Maandag a.s. in de steden in. Zooals op de meeste plaatsen ook een melkprijsverhooging is ingegaan..... De Tilburgsche staking. De wilde Tilburgsche staking is, na een duur van vijf weken, dank zij de bemiddeling van den burgemeester, geeindigd. De stakers bleken tevreden te zijn met een toezegging, dat het oude loon ten hoogste veertien dagen gehandhaafd zou blijven, alvorens de verlaging van 5 %c ingaat. Ze hebben dus vijfmaal 100 c/c van hun weekloon verspeeld om ten hoogste 5 % te „winnen". Enfin, als het leed daarmee nu maar weer geleden is. De manoeuvres. Datzelfde wenschen we ook onzen mannen toe, die zich dezer dagen met militaire manoeuvres hebben vermaakt. Er liepen hardnekkige geruchten, dat ze met het oog op den internationalen toestand voorloopig onder de wapenen zouden worden gehouden, maar dat is gelukkig niet waar. Wat nog komt 9 --- VAN DEN TORENWACHTER. KINDERVERLAMMING. Een pessimistische geneesheer heeft eens verklaard: In de kunst, om ziekten te herkennen, heeft onze wetenschap groote vorderingen gemaakt, in de kunst om ze te genezen, echter niet. Dit geldt zeker van de kinderverlamming, die vroeger ook voor kwam, maar toch niet bekend was; de verlamming werd dan aan verschillende oorzaken toegeschreven. Zij is niet altijd maar dikwijls vreeselijk in haar uitwerking; velen houden er levenslang een verlamde arm, been of meerdere lichaamsdeelen van over ; enkelen worden er geheel invalide door en zijn stumpers, voor wie de dood een uitkomst is. Er zijn echter ook gevallen, waarbij de verlamming geheel of bijna geheel verdwijnt. Al maakt deze ziekte vooral onder kinderen haar slachtoffers, ook volwassenen kunnen erdoor getroffen worden. Ze komt in alle landen voor, op IJsland zoo goed als in Japan. Zij is als een vijand, die onverwacht zijn overval doet. Plotseling komen in een streek enkele gevallen voor en ze houden even geheimzinnig op, zonder altijd tot een bepaalde epidemie te worden. Dan komt de ziekte in langen tijd daar niet meer voor. Maar ze breekt uit ver weg in een ander land en werelddeel. Ze is besmettelijk, maar men weet niet, op welke wijze de besmetting zich verspreidt. In de Ver. Staten hebben dezen zomer vele kinderen aan deze ziekte geleden; met het koelere weer in September neemt het aantal af. Roosevelt zelf lijdt aan een verlamming, die hem wel niet belet, om een der krachtigste staatsmannen van dezen tijd te zijn, maar waardoor hij toch lichamelijk gebrekkig is, althans niet over de volle krachten beschikt. Men heeft deze verlamming een bezwaar genoemd, om de Ver. St. te besturen, maar ze heeft zijn verkiezing toch niet kunnen verhinderen. Misschien is de aandacht op deze ziekte gevestigd en de begeerte, haar te bestrijden en te overwinnen, toegenomen, omdat de populaire staatspresident er lichamelijk onvolwaardig door geworden is. In 'l6 en '3l woedde de ziekte vrij ernstig in Amerika, maar ook dezen zomer kwamen er vele gevallen voor, al was hun aantal niet zoo groot als vroeger. Het staat wel vast, dat de ziekte veroorzak wordt door kiemen, die men zelfs met de microscoop niet kan waarnemen. Ze zijn zoo klein, dat ze overal door 1, unnen dringen en daarom ook zoo verwcestend op zenuwen en spieren werkei. Heeft de ziekte in een streek een poos gewoed, dan keert zij daar niet dadelijk weer ; ook krijgt hij, die aan haar geleden heeft, de ziekte niet voor de tweede maal. Men kan dus voor langen tijd of voor altijd onvatbaar voor haar worden. Kan men die onvatbaarheid kunstmatig verwekken? Men heeft proeven genomen op honderden apen, die evenals de mensch door de ziekte aangetast kunnen worden en nu ka;, men de ziekte in een lichten graad opwekken door inenting. Dan wekt men tevens stoffen in het lichaam, die de ziekte tegengaan en die voortaan als wachters zorgen, dat de vijand niet opnieuw binnenvalt. Zoo ongeveer is de gang van zaken ook bij pokken en vaccinatie. In de Ver. Staten zijn de geleerden het echter niet eens over de stof, waarmee ingeënt moet worden. Met beide stoffen zijn menschen behandeld en naar het schijnt met succes. Hun aantal is echter te gering, om zekere conclusies te maken en ook moet er geruimen tijd na de inenting verloopen zijn, voordat men met eenige zekerheid over haar werking kan oordeelen. Velen gelooven echter in de nieuwe wijze van bestrijden, zooals het altijd gaat met nieuwe middelen vooral tegen zeer ernstige ziekten. De directeur van den publieken gezondheidsdienst in de Ver. Staten heeft echter gewaarschuwd dat het nog veel te vroeg is, om conclusies te trekken over het nut van inentingen, om de kinderverlamming te voorkomen. In elk geval is de wetenschap op den goeden weg, om een der meest gevaarlijke ziekten met haar gevolgen voor het geheele leven met succes te bestrijden * HET OORDEEL OVER DE AMBTENAREN. Het schijnt sommige menschen goed te doen, eens uit te pakken over de ambtenaren. Het is dat deel der natie, dat leeft ten koste van een ander. Ze verdienen veel geld en doen weinig werk ; hun salarissen gaan ver boven het inkomen der meeste burgers en boven dien hebben ze vacantie, gaat hun salaris bij ziekte door en krijgen ze een dik pensioen, als een ander mensch nog hard moet werken. Zij werken nooit hard, ze doen alle dingen op hun dooie gemak en zoo zien ze er allen dan ook welgedaan uit ; het zijn de vetweiders in de menschenwereld. En dan zijn ze over het algemeen lomp en onbeleefd tegen het publiek, dat er wel om hen schijnt te zijn, inplaats van omgekeerd zij voor de menschen. Er worden baantjes geschapen voor hen en zonder eenige bijzondere verdienste gaat hun salaris met de jaren omhoog, terwijl een ander minder verdient, als hij ouder wordt, omdat hij dan ook minder presteert. In dien geest kan men vaak over ambtenaren hooren spreken. En vooral in dezen tijd van werkeloosheid en onzekerheid van bestaan begeert ieder, ambtenaar te zijn. Men is jaloersch en daarom onbillijk in zijn oordeel. Over het algemeen zijn onze ambtenaren voorkomend en hulpvaardig. Wie veel met hen in aanraking kom, weet dit. Hun werk is vaak lang niet zoo makkelijk als men meent. Overspanning door te veel en hard werken komt meermalen onder hen voor. En vooral nu hun bonen eenige malen verlaagd zijn, kan men ze zeker niet weelderig meer noemen. Als een ambtenaar kies- of hoofdpijn heeft en daarom niet vriendelijk ziet en kortaf spreekt, komt er zeker een Ingezonden over de hondsche wijze van optreden van ons ambtenarencorps, dat wel eens in het buitenland een lesje in beleefdheid mocht hemen. Daarom lazen we met eenige verwondering een Ingezonden, waarin het toor den ambtenaar werd opgenomen. I-lèt betrof hier onze douanes. Op verzoek helpt een douane een koffer sluiten en sjort de riemen aan. Een ander neemt geen notitie van een paar kleedjes, die aangegeven werden. Voor zoo'n klein bedrag maken wij geen moeilijkheden,) zegt hij. Tegenover pruttelende reizigers, die kant probeerden te smokkelen, bleef de de douane kalm en heusch, het publiek krijgt van onze ambtenaren de behandeling, die het verdient en zelfs wel beter, dan het verdient. --- Advertentie 43 R .4,1 A j., :•:,- ;:'J,,,,,,,,,,-A0 .-,,,,,,,,,,„*- AAS ~,,.,%‘,„ ~,, • s•o~ – ck~s‘42- &n 0etq;22.\424..Q" ROOMBOTER cabi,ji,„ ~ ~ 1ii.,:,..4„,..:., --- Gerechtelijke uitspraak aangaande het opnieuw vullen van leege Kruschen Salts flacons, „Bij vonnis van den President der Arrondissements-Rechtbank te Leeuwarden, van 12 Augustus 1935, is aan een drogist te B. verboden het plaatsen of doen plaatsen van advertenties,waar in wordt aangeboden ledige flesschen of flacons van Kruschen Salts voor den prijs van f 0.75 per stuk te vullen, zoomede het verkoopen en aflever en of doen verkoopen en afleveren van niet van ondergeteekende afkomstig geneeskrachtig zout in ledige flesschen of flacons, voorzien van het merk Kruschen en de woorden Kruschen Salts, met veroordeeling van genoemden drogist om voor elke overtreding van dit verbod aan ondergeteeken de te betalen een bedrag van f 50. en met zijne veroordeeling in de kosten van het geding.” In bovenstaand vonnis wordt aangeno men, dat degenen, die zich aan dergelijke handelingen schuldig maken, een onrechtmatige daad plegen. Waar Kruschen Salts nergens ter wereld los verkrijgbaar is, kan ieder begrijpen, dat men bij 't laten vullen van ledige Kruschen potjes NOOIT KRUSCHEN SALTS ONTVANGT. Wie dus zeker wil zijn het echte Kruschen Salts te koopen, lette er in zijn eigen belang op, dat hij Kruschen Salts ontvangt in de origineele bekende verpakking. E. GRIFFITHS HUGHES Ltd., Manchester. Opgericht 1756. --- Een merkwaardig boek. Bijzonderheden van Het Bildt. 8) (2) De Zathe „Zomerrust", (volgn. 11) staande ten Zuiden Oudebildtdijk onder St. Anna Parochie is thans bewoond door Jarig Rinderts Palsma, en werd in 1823 gekocht door Jarig Johannes Gorter c.s., zamen 57 morgen, Ouden Nieuw Bildt land, met in 't jaar 1819 geheel nieuw gebouwde huizinge voor f 28715.65 of per morgen f 501.—. De kooper is de Bet-Overgrootvader van de tegenwoordige bewoner, zoodat deze boerderij al langer dan 100 jaar bij de familie in bezit is geweest. (3) Ook naar aanleiding van volgno. 25 heb ik de Leeuwarder courant van 1843 eens nagezien en vond het volgende er over vermeld. St. Jacobi Parochie, den 13 April 1843. Reeds lang was het opgemerkt, dat het zeer oude en onaanzienlijke Kerkgebouw dezer gemeente, wat deszelfs vorm en toestand betreft, niet geëvenredigd was aan het welvarend aanzien en het vermogen van deze plaats. Algemeen was dus de wensch, dat de gemeente eenmaal in het bezit van een nieuw en tot eene waardige Godsvereering geschikt Kerkgebouw mogt geraken. Naar mate echter de bouwvalligheid en ongeschiktheid der Kerk toenamen, werden de omstandigheden, welke de vernieuwing zoo lang vertraagd hadden, gunstiger, en het is aan den invloed daarvan toe te schrijven, dat de landeigenaren van het Oud Bildt onder St. Jacobi Parochie eindelijk besloten, om de bestaande vervallene Kruiskerk met haren spitsen toren (van latere bouworde)niet te herstellen, maar te doen afbreken en te vervangen door een geheel nieuw en sierlijk kerkgebouw, van anderen vorm en stand. Het plan, bestek en teekening daarvan door den verdienstelijken Architect, den Heer T. Romein te Leeuwarden vervaardigd, mogt de volkomene goedkeuring wegdragen, dewijl het daarbij voorgestelde langwerpig vierkant Kerkgebouw van Dorische bouworde,met deftig voorportaal, waarboven zich 'n sierlijke koepeltoren verheft, zoowel als het gansche uit- en inwendig voorkomen van het geheel, der gemeente een zeer schoon Kerkgebouw beloofde, dat de plegtige Godsvereering te dezer plaatse alleszins bevorderen en voor de belangstelling en goeden geest dezer gemeente getuigenis geven zou. Nadat nu bij de openbare aanbesteding op den 24 Januari 1843 H. Wouda van Dragten daarvan aannemer geworden en de bouwvallige Kerk met haren toren afgebroken was, en ook velerlei bezwaren, aan het graven en leggen der fundamenten verbonden, te boven gekomen waren, werd heden, den 13 April op een plegtige wijze, den eersten Steen gelegd van het nieuwe Bedehuis. De Heer Gerrit Willems Wassenaar, Lid der Staten van Friesland, Assessor van de Grietenij het Bildt en Secretaris der Commissie uit de Landeigenaren, met de zorg voor den opbouw belast, deed bij deze gelegenheid eene gepaste aanspraak (Is deze rede ook nog in bewaring in het archief der gemeente?S.J.H.) waarna de eerste Steen gelegd werd door Arjen Jans Osinga, liet zoontje van een der Leden van de Commissie, en de plegtigheid door den Spreker besloten werd met eene toespraak aan den aannemer Wouda. Allen, die deze voor de gemeente zoo gewigtige en zoo vele jaren gewenschte gebeurtenis met ware belangstelling en genoegen bijwoonden, beaamden dan ook ten volle den wensch des waardigen Sprekers, dat dit te stichten Bedehuis eeuwenlang ten behoeve van de Godvereerende zamenkomsten der Christelijke gemeente moge blijven bestaan en door haar en hare nakomelingen met belangstelling worden bezocht, opdat zij daardoor meer en meer moge worden voorgelicht en opgeleid tot goede zeden, Christelijke deugd en ware Godsvrucht. Gerrit Willems Wassenaar was destijds landbouwer op de boerderij „Noordzicht", thans bewoond door Dirk Kuiken. S. J. H. --- Advertentie Vraagt ze Uw Winkelier Voor den handel bij !IRMA JOHs. TROMP – SNEEK --- VEERDIENST NES (AMEL.) – ZWARTEHAAN Ondern. OLIVIER & v. d. GEEST. DIENSTREGELING 1935. SEPTEMBER Datum Vertr. Nes Vertr. Zwartehaan 28 Zaterdag 9.50 29 Zondag 8.30 10.20 30 Maandag 10.50 ---