Familiebericht BURGERLIJKE STAND LEEUWARDERADEEL, 4 t/m. 10 Juni 1938. Geboren: te Wirdum : Lammert, z.v. Frans Elzinga en Aaltje Span; te Lekkum : Cornelia Elisabeth, d.v. Fedde Oostwoud en Adriana Geurdina Reede ; Dieuwke, d.v. Jan Schat en Sietske de Boer; Willemke, d.v. Jan Bok en Pietje Zijlstra; te Finkum Betje Theresia, d.v. IJsbrand Tiesnitsch en Saapke Kingma ; te Huizum: Siementje, d.v. Jan de Vries en Wintje Lolkema ; Geert, z.v. Willem Toren en Jieke van Boerum ; Janke, d.v. Pieter van Asperen en Maartje van de Witte; Hendrik Willem, z.v. Hendrik Woudenberg en Catharina Maria Siertsema ; Grietje, d.v. lede Lodema en Baukje Zijlstra; Arie, z.v. Mindert Nagel en Tjitske Bakker; te Stiens: Tjitske, d.v. Jelmer Miedema en Martje Bloemhof ; Klaaske, d.v. Wijbe van der Meulen en Saakje van der Wal. Ondertrouwd: Anne Boxum, 24 j., te Huizum en Berber van der Meij, 24 j., te Hommerts ; Wijbe van der Werf, 27 j., te Huizum en Gooitske Hummel, 28 j., te Leeuwarden ; Bote Wester, 23 j., te Huizum en Trijntje Kuipers, 21 j., te Sneek ; Hendrik van der Heide, 28 j., te Aegum en Froukje Fennema, 31 j., te Lekkum ; Tjeerd Kooistra, 33 j., te Huizum en Marijke Maaike Wielinga, 22 j., te Huizum. Getrouwd: 7 paar. Overleden: te Leeuwarden: Sibrigje Zijlstra, 81 j., wed. van Frans Deinum, wonende te Huizum • Maaike Bakker, 70 j., wed. van Yoje v. d. Werf, wonende te Wirdum ; te Huizum: Kerst van der Veen, 62 j., wonende te Leeuwarden ; Aafke Talsma, 75 j., wed. van Jacob Boorsma ; te Appelscha: Jan van Vaals, 67 j., ongehuwd, wonende te Stiens. --- INGEZONDEN Wanneer zal het zijn? Buiten verantwoordelijkheid der redactie Wanneer zal mijn kind uitgezonden worden? Zoo denken en vragen vele ouders aan ~Vacantie Buiten". Wij antwoorden: „Wij zullen u zoo spoedig mogelijk bericht zenden". Doch wanneer zal het zijn? Dat is ook onze vraag aan de Christelijke families in de gezonde streken van ons land. Wanneer wilt gij een „Vacantie-Buiten-kind", dat volgens de verklaring van onzen keurenden geneesheer uitzending naar buiten werkelijk noodig heeft, gastvrij ontvangen in uw huis? Kunt gij u het verlangen der ouders niet indenken, om te weten, wanneer het zijn zal? Hun kind klaagt veel over hoofdpijn, voelt zich zoo slapjes, is zoo gauw moe, is na ziekte nog niet weer flink en sterk geworden, moet daarom noodig eens uit de stadslucht weg, veel in de buitenlucht zijn en stevig gevoed worden. Wie helpt hierin? Dat doet „Vacantie Buiten". Doch „Vacantie Buiten" kan niets doen zonder de hulp van vèle Christelijke families in de gezonde streken van ons land. Zij is geheel afhankelijk van de Chrisielij,- ke barmhartigheid. Is dat niet een armoedig bestaan voor een vereeniging? 0, neen. Nog altijd leeft de Geest van Christus, die zich tot het zwakke neerbuigt en juist aan zwakken Zijn hulp betoont, in veler hart. Daarom richt Vacantie Buiten elk jaar weer met vol vertrouwen haar vraag tot allen, in wien de Geest der barmhartigheid van Jezus Christus woont en wier levensomstandigheden dit toelaten: Wilt gij niet gedurende ten minste vier weken één van onze kinderen gastvrij ontvangen in uw huis? En dan: Wanneer zal het zijn? De wensch der ouders en "ook de onze is: Liefst zoo spoedig mogelijk; als het eenigszins kan, nog vóór de vacantie begint. Voor een verblijf buiten krijgen deze zwakke leerlingen van Christelijke scholen, voornamelijk uit de groote steden van ons land, altijd vacantie. Wie zendt ons spoedig een antwoord op onze vra: Wanneer zal het zijn. Het antwoord zal gaarne warden ingewacht bij onzen secretaris, den heer G. IViuijs, Van der Hoochlaan, Amstelveen, die ook gaarne alle ,gewenschte inlichtingen verstrekt. Het Bestuur van „Vacantie Buiten", J. Th. R. Schreuder, Voorzitter. J. H. v. d. Bend, Arts, 2e Voorz. G. Muys, Secr.-Penningm. D. v. Vliet, 2e Secretaris. J. P. Boxen. Joh. Zuidmeer. Mej. M. C. von Ronnen. --- TARZAN VAN DE APEN GEILLUSTREERD VERVOLGVERHAAL door EDGAR RICE BURROUGHS 50. Toen d'Arnot weer bij bewustzijn kwam, lag hij in een kleine hut van bladeren. Spoedig herinnerde hij zich het gebeurde weer, de vreemde blanke gestalte, die hem had weggedragen. Wat voor lot wachtte hem nu? Buiten de hut zag hij de neergehurkte gestalte van een mensch. Hij riep zacht. De man kroop binnen. d'Arnot sprak tegen hem in het Fransch, daarna in het Engelsch, maar hij schudde het hoofd. Nadat hij de wonden van d'Arnot onderzocht had, verdween hij, kwam terug met vruchten, water, stukken gladde boombast en een potlood. Naast d'Arnot hurkend schreef hij in het Engelsch een en ander over zichzelf. Aldus zich verstaanbaar makend, vernam hij de geschiedenis van het gevecht en hoorde, dat Jane veilig was. Drie dagen was hij buiten kennis geweest. Tarzan was bang, hem alleen te laten. Dagen daarna zat d'Arnot, heel zwak, maar aan de beterende hand met Tarzan te praten, althans zij trachtten elkaar te begrijpen door middel van het stuk boomschors. Hij schreef : „Hoe kan ik U ooit vergelden ?" Tarzan antwoord- de : „Leer mij de taal der menschen spreken". Langzaam leerde d'Arnot hem Fransch spreken. Tarzan was een ijverig leerling. Spoedig vroeg Tarzan aan d'Arnot of hij zich sterk genoeg voelde om naar de hut teruggebracht te worden. Beiden waren verlangend om te gaan, om Jane weer te zien. d'Arnot schreef : „Je kunt me toch over die heele afstand niet dragen". „Dat is gemakkelijk", lachte Tarzan. En zoo begaven zij zich op weg. Tegen het midden van de dag kwamen ze aan, maar de hut was verlaten. (Wordt vervolgd). --- FEUILLETON OM EEN KIND ROMAN VAN NORBERT GARAI -23 NADRUK VERBODEN Op zekeren dag wordt hij door de ,dorpsjongens met sneeuwballen bekogeld. Een van deze projectielen bevat een zwanen steen en als hij daarmee tegen den slaap wordt getroffen, zakt James Gordon in een, zonder een kreet van pijn, als een doodelijk gewond dier. Dan volgt zijn opname in het ziekenhuis waarin hij dag en nacht dof broeiend met zijn eigen gedachten bezig is. Een fanatieke haat tegen het menschdom zet zich vast in zijn zieken geest. Weer hersteld', gaat hij met methodische hardnnekkigheid zijn eigen weg. Hij werkt, leert en spaart... Dan breekt de oorlog uit. De menschen trekken door de straten juichend en zingend met wapperende vlaggen. 1 Gordon zit als een spin in zijn web en luistert. De groote strijd is ontbrand. Hij blijft er vrij van. Zijn linker oog heeft door den sneeuwbal met den verborgen steen dusdanig aan lichtsterkte ingeboet, dat hij voor den militairen dienst ongeschikt verklaard' wordt. Hij weet den tijd te benutten. Goede arbeidskrachten worden zeldzaam en voor een man als hij is er veel geld te verdienen. Hij weet zich zelfstandig te maken door zijn chef uit de firma te verdringen. De wereld heeft wapens noodig. Dag en nacht wordt er gewerkt ,aan den loopenden band... Hij verneemt, dat deze en gene zwaar gewond is, gedood of vermist Hem, den menschenhater is het, alsof de wrekende gerechtigheid nu zijn vijanden neerslaat. Hij staat bij zijn machines als 'n triumf ator. De steenworp, die hem tegen dien grond sloeg, heeft hem omhoog gedragen. Hij wordt nu overal beleefd gegroet en met respect behandeld; hij is een man van beteekenis geworden. Doch e'erst de na-oorlogsche jaren met hun ongekenden opbloei verschaffen zijn speculatief genie de juiste atmosfeer. Door en over alles heen baant hij zich zijn weg. Spoedig troont hij hoog boven allen en dan gelijkt hij een onweerstaanbaar natuurverschijnsel, dat tyranniek met het lot der menschen omspringt. • • • Precies om acht uur 's morgens begint Danny zijn werk in de fabriek. Hij begeeft zich naar het secretariaat van den directeur-generaal en laat zich aandienen. Gordon heeft echter den geheelen ochtend belangrijke conferenties, waarbij hij niet mag wonden gestoord en Danny moet dien dag nog twee maal om een onderhoud verzoeken, vóór hij eindelijk, 's middags om drie uur wordt toegelaten. In stramme, bijna militaire houding staat hij dan tegenover den, door allen zoo gevreesden, hoogsten chef. Gordon kijkt even Inuchtig van zijn werk op. „U wilt me voor een particuliere aangelegenheid spreken? Wg,t wenscht u?" „Mr. Gordon..." Danny tracht zich zoo goed mogelijk te beheerschen, „mr. Gordon, in een weekend-huisje aan de Theems waarvan ik eigenaar ben, zijn twee meisjes-studenten ingekwartterd, waarvan één mijn verloofde is. De namen van dle beide meisjes zijn u bekend. Het betreft hier het tweetal, bij wie uw dochtertje, Mauid, zich op het °ogenblik bevindt..." Hij zwijgt plotseling, want Gordon is van zijn stoel opgesprongen, treedt op hem toe en kijkt hem zoo doordringend aan, dat hij totaal uit het veld is geslagen. , „Waarom vertelt u mij dat?" „Omdat..." stottert Danny verward, omdat, wel... de zaak is deze..." Hij heeft een angstig voorgevoel, dat hij op den verkeerden weg is. Gordon staat daar tegenover hem als iemand, die op zijn hoede is. Zijn breede rug is eenigszins gebogen; loerend kijkt hij Danny van onder zijn borstelige wenkbrauwen aan. „Ik dacht, imr. Gordon... ik ben bang, dat een en ander niet geheel van gevaar ontbloot is. Vanaf de rivier is het namelijk al heel gemakkelijk.., ik ben goed van den toestand ter Plaatse op de hoogte, moet u .weten... het ware misschien gewenscht, dat ik van mijn kant al het mogelijke deed om de kleine Maud te beschermen... en daarom, mr. Gordon, dacht ik... als ik nu eens verlof had, dan zou ik..." , „Aha. Je meent dus snel even de gelegenheid te baat te moeten nemen, nietwaar jongmensch? Bah, jullie zijn todh allemaal hetzelfde. Als ze wat ruiken, dan komen ze er op af als de raven". Zijn stem slaat over van woede en klinkt thans bijna krijschend. „Nee, brave vriend, dan heb je je deerlijk in mij vergist Ik ben niet bang. Voor 1 niemand. Versta je dat ,goed? Voor niemand. En het is uitstekend, dat je mij , er op attent maakt, dat mijn kind daar I niet volkomen veilig is. En wat jota-elf betreft, vriend... vriend... Ward! Ik ben van meening, dat ie beter deed ie met je werk te bemoeien en niet met dingen die je niet aangaan". Danny voelt den grond onder zijn voeten wegzinken. Is hij idáár even in een impasse geraakt. Wat moet hij nu doen? Tenslotte zijn er maar twee .mogelijkheden: óf hij verdwijnt mei den meesten ,spoed na een kort excuus te hebben gestameld in dat geval kan hij er ,qp rekenen, dat hij het ,bij Gordon voor altijd verbruid heeft óf hij tratirt door kalm en gedecideerd op te treden in Gordon de overtuiging te wekken, dat hij geen vrees kent, zelfs niet voor den baas. „Ik geloof niet", zegt hij, al zijn moed bijeenrapend, „Idat het juist zou zijn, als u het kind weer bij u nam, mr. Gordon. In dat geval toch zou niet alleen 't leven van de kleine Maud, maar ook het uwe in gevaar Zijn". Dat slaat in. Gordon krimpt ineen. Een °ogenblik glijdt er iets als schrik over zijn gelaat. Dan wendt hij zich eater snel af en gaat naar zijn schrijfbureau, waar hij bedachtzaam in zijn stoel plaats neemt En Dannny voelt plotseling een heerlijk kalmeerend zelfvertrouwen in zich ontwaken. Nu vasthouden, denkt hij. Praten, praten. De baas is bang. Zonder verlof en zonder salarisverhooging 'krijgt hij mij niet weg. En plotseling is hij de onbevangenheid in persoon. „Ik kan u wel zeggen, mr. Gordon, dat u zich op die beide meisjes volkomen kunt verlaten. Zoover ik heb kunnen constateeren, is Mand daar al .heelemaal ingeburgerd. Zij is volkomen gezond en uiterst opgewekt. Haast niet meer te herkennen. Misschien kunt u eens een °ogenblikje van uw kostbaren tijd afnemen om u zelf op de hoogte te gaan stellen. 't Is buitengewoon mooi daar buiten aan de Theems. U zult er geen spijt van hebben". Gordon staart met een leegen, nietszeggenden blik voor zich uit; hij schijnt niet goed te weten, wat hij hierop moet antwoorden. Op dat °ogenblik ratelt de telefoon. Gordon neemt de hoorn van de haak. „Ja? Met Gordon... Aha, inspecteur... Wat zegt u? Dood gevonden? Ach kom... De vermoedelijke moordenaar?... Natuurlijk, dat stelt me volkomen gerust, volkomen... Pardon?.. Het kind...? Ja, dat kan ik op het °ogenblik bezwaarlijk beoordeelen. Blijft u op 't bureau?.. Goed, dan zal ik u over een paar minuten opbellen. In ieder geval dank ik u voorloopig, inspecteur". ' Hij legt den hoorn neer. Plotseling schijnt hij geheel veranderd. „'t Is allemaal buitengewoon interessant wat je me daar vertelt, jongmensch" zegt hij met een schamper lachje, „maar intusschen blijken je onthullingen reeds door bepaalde gebeurtenissen achterhaald te zijn". Hij is nu weer een en al aandacht voor de op zijn schrijftafel liggende stukken. „'t Spijt me, mijn tijd is beperkt. Je verzoek om verlof zal ik met je afdeelingschef bespreken". Den verbluften Danny blijft niets anders over dan zich schielijk terug te trekken. Met een blik, waarin niets dan haat ligt opgesloten, kijkt Gordon hem na en als de deur achter hem ;in het slot is gevallen, neemt hij de hoorn van de huistelefoon. (Wordt vervolgd) --- BALDADIGHEID. Wij zijn allen in onze jeugd baldadig geweest. Vergoelijkend zeggen we van de tegenwoordige jeugd wel: Er moet wat in zitten! Als ze maar niet gemeen zijn! Er zit ook wat in, gelijk in de jongeren van alle tijden wat in heeft gezeten. Te weten een neiging, om juist te doen, wat niet gedaan mag worden, een lust, om anderen te plagen en erin te laten loopen, de begeerte, om door andere jongens bewonderd te wonden wegens brutaliteit tegenover de meerderen, roekelooze waaghalzerij .en het bedenken en uithalen van de onmogelijkste dolligheden. Dat zit er min of meer in allen; bij een deel komt het er ook uit. En het is allesbehalve fraai, wat erin Zit en eruit komt. Men zou het kunnen samenvatten als het overkoken van levenslust en levenskracht. Michiel Adr. de Ruyter is daarvan het meest bekende voorbeeld en iedere kwajongen voelt voor hem bewondering, weet zich aan hem verwant en droomt ervan, zijn voorbeeld te volgen. Ondertusschen zitten wij maar met de baldadigheid, waarvan immers juist de oudewen de dupe worden. En al weten wij .zie ook nog zoo algemeen menschelijk en zachtmoedig te verklaren, we kunnen ze niet goedkeuren, zelfs niet toelaten; ze moet bestreden worden. De huismoeder vindt het ook niet goed, dat het water overkookt en ze aan 't schoonmaken moet. Mopperen en zuchten over de baldadigheid baten niets; wij moeten trachten de jeugd van haar baldadigheid te genezen. In Den Haag is een georganiseerde bestrijding van de baldadigheid onder de jeugd begonnen. De stoot daartoe is uitgegaan van de afd. Nat. Jongeren Verbond. Padvinders en padvindsters, de Nedi. Meisjesclubs, de Kath. Jongeren Centrale, de Fed. van Chr. Jongemannenvereenigin‘ gen enz. werken mede. Het comité, dat de leiding in handen heeft, ontving instemming van den burgemeester en den hoofdcommissaris van politie. Een groot aantal jeugdorganisaties heeft zijn oordeel uitgesproken over een doeltreffende bestrijding. Ook kerkelijke autoriteiten hebben hun instemming betuigd, zoo de deken der Roomsche geestelijkheid, de predikanten der Ned. Herv. Kerk en de opperrabbijn. Het comité heeft in een vergadering de verschillende raadgevingen en wenken besproken en hun uitvoerbaarheid nagegaan. Men was van oordeel, dat de lust tot baldadigheid opgewekt wordt door 'n soort Amerikaansche films, de z.g. gooi- en smijtfilms; de Centr- Filmkeuring zal verzocht worden, strenger op dit soort films te willen toezien. Die politie zal bij jongeren, die zich aan baldadigheid schuldig maken, onderzoeken, of zij tot een ieugdvereeniging behooren en dan trachten beterschap door middel der eigen organisatie te krijgen. Niet alleen toezicht wordt verlangd, maar de oudere leden der jeugdorganisaties zullen moeten ingrijpen, wanneer zij gevallen van baldadigheid opmerken. Of dergelijke vrijwillig politiewerk van jongeren over jongeren raadzaam is? In plaats van de baldadigheid te verhinderen, kan ze er wel eens door verergerd worden. Het gezag ook van een ouderen kameraad is niet groot en allicht komt er verzet en blijft het niet bij de eerste gedachte: Wat heeft hij er zich mee te bemoeien? Aan de oudercommissies zal worden verzocht op den ouderavond eens ernstig met de ouders over de baldadigheid te spreken. Men hoopt ook, dat thans afgesloten duinen gedeeltelijk voor de jeugd opengesteld zullen wonden. Gelegenheid om te spelen en te ravotten, is inderdaad een uitstekend voorbehoedmiddel tegen kattekwaad. Men hoopt verder, dat onderwijzers op wachtgeld zich beschikbaar zullen stellen, om toezicht te houden op de speelterreinen en zal er bij de overheid op aandringen, dat er meer speelvelden beschikbaar gesteld wonden. Men heeft ook gewezen op het nut van clubhuizen, die er nog te weinig zijn. Ook wil men trachten in den zomer zwemgelegenheid voor de jeugd te krijgen tegen sterk verlaagde tarieven. En het werd wenschelijk geacht, de toelating van jongeren tot café's met speelautomaten te beperken. Voor 'n groot deel zal de baldadige jeugd zelf voor verschillende van deze maatregelen zijn. Een voornaam ding is het, de jeugd goede ontspanning te geven, hen bezig te houden, hun gelegenheid te geven, om hun levenslust op gepaste wijze te uiten. Het kwaad geheel uitroeien zal niet mogelijk zijn; ook met de meest afdoende maatregelen tegen de verveling en die mooiste ge_ legenheden tot ontspanning zullen er dolle en verkeerde streken uitgehaald wonden. Wel kan men het kwaad echter sterk verminderen. Gezin en school kunnen hier heel veel goeds doen. Wij moeten niet te zeer op de verzachtende omstandigheid wij zen, dat men maar eenmaal jong is en dat de jeugd nu eenmaal wat veulenachtig is. Het veulen moet zijn rare sprongen ook afleeren en wordt aan den teugel gewend en er is ook nog een zweep! --- HUIS EN HOF Voederwaarde van weidegras. De voederwaarde van het weidegras wordt sterk beinvloed door het ontwikkelingsstadium der weideplanten. Van het juiste voederstadium, totdat het gras in vollen bloei staat, daalt het eiwit der droge stof van klaver van 24,8 tot 13,7 en van gras van 20,5 tot 8,5. Het ruwvezelgehalte neemt daarentegen toe van 18,6 en 25,1 tot 26,8 en 34.4. Met voortschrijdende ontwikkeling neemt 'de verteerbaarheid van 't weidegras dermate af, dat einde Mei 1,06 Kg. van het droge product een voedereenheid vormen) midden Juli evenwel 2,60 Kg. Van groote beteekenis voor de waarde eener weidie is de botanische samenstelling van het grasbestand. Hooger klaverpercentage doet het gehalte van het gras aan water, ruw eiwit en verteerbaar eiwit stijgen en vermindert het celstofgehalte. Uitsluitend gras werkt in tegenovergestelde richting. Klavervrij weidevoeder bevat gewoonlijk 104 gram eiwit per voedereenheid, zuivere klaver daarentegen 200 gram. Productievoeder moet minstens 135 gram eiwit per voedereenheid bevatten. Bevat droog voeder 20 tot 25 pct. klaver, zoo is in de eiwitbehoefte voorzien; bij 30 tot 35 pet. ontstaat reeds een klein overschot, bij meer dan 40 tot 50 pct. klaver treden tengevolge daarvan verteringsstoornissen in. Witte klaver veroorzaakt minder koliekaanvallen dan roode klaver en is het beste vlinderbloemige weidegewas_ Welke stikstof bij bietenteelt? Reeds eerder wezen wij er op, dat de gevreesde hartrotziekte der bieten in bepaalde gevallen genezen en in elk geval voorkomen kan worden door de stikstofbemesting te geven in den vorm van Chilisalpeter. Op het proefveld te Zwartbroek werden vergelijkingsproeven met verschillende stikstofmeststoffen genomen, waarbij het resultaat was, dat bij aanwending van 1000 kg. kalksalpeter per ha. het aantal hartrotzieke planten op 81,9 bleef. Bij aanwending van 1000 kg. natronsalpeter was het percentage 81,6 doch bij aanwending van 1000 kg. Chilisalpeter slechts 30,6 pct. Hierin ligt dus wel een goede aanwijzing van hoe gunstigen invloed het Chilisalpeter werkt op het ziekte-percentage. Verder bleek, dat het suikergehalte zoowel • als het drogestofgehalte der bieten, bemest met Chilisalpeter, hooger was dan van de met andere stikstof bemeste perceelen, terwijl ook de wortelopbrengst op de met Chilisalpeter bemeste veldjes aan., merkelijk hooger bleek. (Het verschil met de gemiddelde opbrengst der natron- en kalksalpeterveldjes bedroeg bijna 10.000 Kg. per ha. ten gunste van 't Chilisalpeter!). 't Is nu nog de tijd om met deze gegevens bij het bemesten der bieten rekening te houden! ---