DE LAATSTE WEIDEWEEK October is even gunstig geweest, als September ongunstig was. Het land is mooi opgedroogd en de grasgroei heeft zich voor de tijd van het jaar aardig voortgezet. Maar de herfst loopt niettemin onvermijdelijk naar het eind en over enkele dagen zal men overal het vee moeten gaan opstallen. Al staat er nog vrij wat gras, het verliest zijn voedzaamheid en bovendien worden de nachten te kil. Het is voor de dieren niet meer behagelijk in de weide en als het zover is, is het heus geen voordeel het opstallen nog langer uit te stellen. Toch zijn er altijd veehouders die hun vee zo lang mogelijk buiten laten, ten dele uit zuinigheid en ten 'dele omdat zij wel willen laten zien dat zij niet bang zijn voor een beetje kou en dat zij er niet tegenop zien om 's morgens vroeg in het stikkedonker in het land te gaan melken. Maar daarmee hebben zij meestal zichzelf te pakken, want het werk wordt er niet alleen moeilijker en onaangenamer door, maar de melkproductie wordt hard minder tengevolge van kou en minder voedzaam gras. Wie even nadenkt zal begrijpen dat de dieren in minder goede conditie komen wanneer men ze te lang buiten laat. Een dier moet zichzelf nu eenmaal warm houden en het is duidelijk dat zij bij koude nachten veel warmte verliezen. Aangezien de lichaamstemperatuur ongeveer even hoog moet blijven, betekent dit dat veel voeding in het lichaam van de koe wordt omgezet in warmte in plaats van in melk of in vet. Daardoor daalt de melkproductie en het kost straks in de stal langer tijd eer het vee weer helemaal op peil is. Vooral is dit het geval bij hoogproductieve dieren, die meestal een dunnere huid en een fijnere beharing hebben dan grof, gehard vee. Daardoor zullen dus de beste koeien het meest te lijden hebben onder de najaarskou. Een ander argument voor tijdig opstallen is, dat de dieren zich in de koude, vochtige nachten van eind October gemakkelijk meer bevuilen dan anders, terwijl de melker, die in het donker onder een koe gaat zitten, niet in de gelegenheid is de beesten voldoende schoon te maken. Daardoor is het onvermijdelijk dat de melk, die thans in de weide wordt gewonnen, veel vuiler is dan wanneer men op stal melkt. Vooral wanneer men nog in een melkbocht gaat melken, waar de grond in korte tijd geheel vertrapt wordt, heeft men altijd te kampen met de bevuiling met modder en mest en dus met een slechtere kwaliteit van de melk. Wanneer men bovendien nog bietenkoppen of ander groenvoer in de weide bijvoert, wordt dat nog erger. De dieren staan dan in groepjes om en op het bietenblad, vertrappen daar een deel van en vertrappen gelijk de zode. Bij zulk extra voer krijgen de dieren al heel gemakkelijk diarrhee en de dunne mest is dan nogmaals een oorzaak van de slechtere melk. Vandaar dan ook dat zoveel zuivelfabrieken in de laatste weidemaanden het ZKB-merk op de boter kwijtraken. Als men eerder opstalde, zou dat voor de kwaliteit van het zuivel een hele vooruitgang zijn. Het is altijd nog te betreuren dat in ons land niet, zoals elders bijna overal het geval is, de stallen er op ingericht zijn dat de dieren 's nachts binnengehaald kunnen worden om overdag in de weide te gaan. Dit is de enige goede oplossing waardoor men mens en dier spaart, betere melk krijgt en het voederrantsoen kan aanpassen bij het jaargetijde op een dergelijke wijze, dat men er geen nadeel maar voordeel van ondervindt. Dat men er in Nederland niet aan wil, zal wel voornamelijk veroorzaakt worden door onze vele sloten en vaarten, waardoor het niet zo gemakkelijk is het vee telkens weer naar huis te brengen. Ook onze stallen met zijn nauwe deuren en diepe groepen, zijn er niet goed op ingericht. Doch het allerbelangrijkste is wel dat men het systeem nu eenmaal niet kent en niemand de moed heeft om met de traditie te breken. Toch zou het ons niet verbazen wanneer de Voorlichtingsdienst binnen afzienbare tijd zou gaan adviseren om in de overgangsmaanden tussen weide en stal zowel in het najaar als in het voorjaar het vee 's nachts binnen te halen en overdag in de wei te brengen. Vijf auto's per minuut. Groot Brittannië produceert thans meer dan vijf auto's per minuut, hetgeen een record voor de auto-industrie betekent. De heer Stuart Malcolm, President van de Motor Agents' Association, die dit te Londen bekend maakte, zeide dat de industrie dit jaar gemiddeld 23.209 auto's per maand aflevert. Tot het einde van Juli betekende dit, dat er per maand 500 meer wagens werden vervaardigd dan in 1938. --- Ontwikkeling der arbeidsmarkt in Friesland Verschenen is het rapport over de ontwikkeling van de arbeidsmarkt in Friesland, in het 3e kwartaal van dit jaar. Aan dit rapport ontlenen we het volgende: Algemeen overzicht. De werkgelegenheid voor mannen heeft zich in de afgelopen maanden in gunstige zin ontwikkeld. In de landbouw, in de industrie en in de dienstensector nam de bedrijvigheid toe. In de landbouw breidde de vraag naar arbeidskrachten zich uit in verband met de oogstwerkzaamheden. In de nijverheid en de dienstensector zette de eerder reeds geconstateerde opleving ziTch voort. Een en ander heeft tot gevolg gehad, dat het aanbod van arbeidskrachten kleiner is geworden en voorts, dat het aantal aanvragen om personeel, waaraan niet onmiddellijk kon worden voldaan, is toegenomen. De situatie op de arbeidsmarkt ten opzichte van 1952 is aanmerkelijk verbeterd. Als oorzaken dezer verbetering kunnen worden aangewezen: de werkgelegenheid op openbare en cultuurtechnische werken; de grotere werkgelegenheid in de landbouw en in de bouwnijverheid; de toegenomen werkgelegenheid in de industrie- en in de dienstensector ; de ruimere mogelijkheid om arbeidskrachten buiten Friesland te plaatsen. Het laat zich dan ook aanzien, dat, afgezien van de seizoeninvloeden, de gunstige situatie op de arbeidsmarkt zich voorlopig zal bestendigen. Voor de oudere arbeidskrachten is de werkgelegenheid aanmerkelijk groter dan in 1952. Dit is vooral het geval in de landbouw. Deze groep blijft overigens evenwel een relatief ongunstige plaats innemen. Vraag en aanbod. Vrouwen en mannen. Van vrouwelijke werkzoekenden werd het aanbod sterk vergroot door het inschrijven van meisjes, die deze zomer een onderwijsinrichting verlieten. Deze vermeerdering van het aanbod vond vooral plaats in de groepen kantoorpersoneel, huishoudelijk personeel en verkoopsters. Na afloop van het vacantieseizoen nam vooral in de 'groep hotelpersoneel het aanbod toe. Het aantal openstaande aanvragen daalde hierdoor van 660 tot 536. Wat de mannen betreft daalde het beschikbaar aanbod eveneens; het sterkst in de rayons Buitenpost, Leeuwarden en Drachten. Toeneming van het aantal openstaande aanvragen voor mannen heeft zich vooral voorgedaan in het rayon Drachten, waar momenteel ruime plaatsingsmogelijkheden zijn bij een fabriek in technische apparaten. Toeneming van vrouwelijke werkzoekenden heeft zich in nagenoeg alle rayons voorgedaan. De toeneming was het grootst in het rayon Leeuwarden. In dit rayon is het aanbod steeds groter dan in de overige rayons. Arbeidsbemiddeling. De bemiddelingsresultaten waren in het afgelopen kwartaal aanmerkelijk groter dan in het voorafgaand kwartaal en in het overeenkomstig kwartaal van 1952. Het aantal bemiddelingen bedroeg 9840, waarvan 9310 mannen en 530 vrouwen. In het afgelopen kwartaal werden er 489 werknemers van jonger dan 19 jaar bemiddeld. De vraag was echter zo groot, dat aan het einde der verslagperiode aan 169 aanvragen om jeugdige bouwvakarbeiders, houtbewerkers, metaalbewerkers, bakkers, loopjongens, kantoorpersoneel e.a. niet kon worden voldaan. De toeneming van het aantal werkzoekende jeugdigen hangt samen met het aflopen van verschillende scholen. Het aanbod ligt evenwel belangrijk beneden het peil van 1952. De ruimere werkgelegenheid heeft ook de plaatsingsmogelijkheden voor oudere arbeidskrachten vergroot. In de afgelopen maanden stonden ongeveer 1000 arbeidskrachten van 40 jaar en ouder minder ingeschreven dan in 1952. Talrijke van deze arbeidskrachten konden worden ingeschakeld bij de oogstwerkzaamheden. Obk de plaatsingskansen voor meer blijvend werk namen toe. In de landbouw is de werkgelegenheid, onder de invloed van de oogstcampagne, vooral in de Septembermaand toegenomen. Een flink aantal arbeiders kon bij de oogstwerkzaamheden worden ingeschakeld. Die looftrekcampagne verschafte, vooral in September, minder werkgelegenheid. Van minder valide mannen konden er in dit kwartaal 51 bemiddeld worden, waarvan 15 voor vast werk en 36 voor tijdelijk. Emigratie. Het aantal aanmeldingen voor emigratie bewoog zich in dalende lijn. Ook het aantal aanmeldingen uit de agrarische sector vermindert de laatste tijd. Het valt op, dat onder de aanmeldingen voor Canada hoe langer hoe meer z.g. relatiegevallen voorkomen. Gedurende het eerste halfjaar van 1953 zijn uit Friesland 1671 (v.j. 2727) emigranten vertrokken. Dat is ruim 8% (vj 9.5 %) van het totale aantal emigranten uit het Lgehele land. In verhouding tot het gehele land blijft Friesland nog steeds een goede plaats innemen. Vakontwikkeling. De animo voor de scholing op de rijkswerkplaatsen voor de vakontwikkeling was iets groter dan het voorafgaande kwartaal. De scholing werd door 43 personen beëindigd, waarvan 15 voortijdig en 28 na het doorlopen van de cursus. De cursisten, die hun opleiding beeindigden, konden vlot worden geplaatst in hun nieuwe beroep. De gunstige werkgelegenheid in de bouwnijverheid en in de metaalindustrie bevorderde de plaatsing. --- Eieren in Naaldwijk. – Daartoe ge- Eieren in Naaldwijk. Daartoe genoopt door de grote aanvoer van eieren heeft de groenten- en fruitveiling te Naaldwijk ook een eierveiling gesticht. --- FEUILLETON In „DE DRIE ANKERS" door PIKE NORTON WLLL'S 16 „Goed” antwoordde de hoofdredacteur. „Krijg ik even een seintje ?" Peter beloofde dat te zullen doen en vroeg meteen naar zijn adres te willen bellen als ze op de redactie iets van haar vernamen. Hij belde af en de zorgelijke trek om zijn mond was nog dieper geworden. Hij wist eigenlijk niet goed wat hij verder in Milly's kamer moest zoeken. Doelloos gleden zijn blikken door de kamer. Op haar bureautje zag hij een notitiebloc liggen. „Welke journaliste gaat er nu op stap zonder haar blocnote ?" dacht Peter en gehoor gevend aan een ingeving liep hij naar de schrijftafel en pakte het ,blocje. Nieuwsgierig bladerde hij er in. Het was nog niet lang in gebruik en het bevatte tot Peter's verrassing hoofdzakelijk korte aantekeningen over haar ontmoetingen in „De Drie Ankers". Snel vlogen zijn blikken over de regels in de hoop iets te ontdekken dat een bijzonder licht wierp op haar geheimzinnige afwezigheid. Verschillende malen kwam hij namen tegen van Verduynen en Perpagos, namen die Jaap ook al genoemd had. Haar laatste aantekeningen waren gemaakt op een Woensdag. „Waarschijnlijk de Woensdag voor de Vrijdag, waarop ze is verdwenen" mompelde Peter halfluid. Hij las de notities, die zij het laatst gemaakt had, eens door. Perpagos meent, weinig kans op ontmoeting een der groten. Zal nog proberen, liet doorschemeren erg gewaagd. Vertelde Verduynen, dat ik wist wat achter deurtje gebeurde. Schrok er erg van en niet bepaald vriendelijk. Ook vanavond weer veel ruzie. Verder als gewoonlijk. Veel wijzer werd hij er niet van. Welke „groten" bedoelde Milly ? Soms dezelfde als Jaap? Hij schrok een moment van deze veronderstelling. Was zij al zover geweest dat zij dat ook ontdekt had. Maar dan wist ze niet, dat Perpagos ook tot de groten behoorde. Peter zuchtte even. Het meisje had zich er wel diep ingewerkt. Wat betekende verder het zinnetje .... dat ik wist, wat achter deurtje gebeurde" ? Hij zag geen kans dat vooralsnog op te lossen. Hij stak het bloc in zijn zak, keek nog even in het rond en niets meer ziend, wat hem de moeite van het meenemen waard scheen, ging hij naar beneden. Toen de hospita hem op de trap hoorde, kwam zij al toegelopen. „Hebt U nog iets gevonden ?" Hij schudde het hoofd. „Niets bijzonders, ik wil het telegram en de brief nog even meenemen om dat op mijn gemak nog eens te bekijken. U hoort verder nog wel van mij." In gedachten verzonken liep hij terug naar huis. Op zijn kamer liet hij zich languit op zijn bed neervallen en met de handen gevouwen onder het hoofd dacht hij na, zijn blik strak op het plafond gericht. Het lukte hem maar niet de feiten tot een ordelijk geheel te rangschikken. Alles schoot •door elkaar, maar steeds drong zich een gedachte op de voorgrond. Wat was er met Milly gebeurd en hoe maakte ze het? „Ik moet de zaak reconstrueren", dacht hij wanhopig. „Al de feiten in een chronologische volgorde plaatsen. Dat is de enige mogelijkheid om iets te ontdekken." Hij liet nu alles nog eens de revue passeren, beginnend met de avond, waarop Milly en hij ruzie hadden gekregen. Zij was daarna toch naar de havenbuurt gegaan, had daar in „De Drie Ankers" waarschijnlijk met Gerhard Verduynen kennis gemaakt. Verduynen had haar mogelijk in aanraking gebracht met Perpagos. Waarom? Er waren hiervoor mogelijkheden ten over. Hij had haar kunnen trachten wijs te maken, dat er niets bijzonders gebeurde in „De Drie Ankers" en haar daarom in kennis kunnen brengen met Perpagos, die haar op zijn beurt weer wat algemene dingen had kunnen vertellen. Maar waarom was Milly nu verdwenen? Verder kon hij wat bijzonders met haar hebben voorgehad. Wat? Er schoot hem nu dat ene zinnetje te binnen, dat hij in die brief gelezen had.... „want jou dreigt groot gevaar...." en „hij heeft er al meer in het ongeluk gestort...." Vergeefs pijnigde Peter zijn hersens af. Wat had nu de schrijfster of de zich als vrouw voordoende schrijver met het geval uit te staan? Zonder tot een slotsom gekomen te zijn, bleef hij nadenken, tot Robert zijn kamer binnen kwam stappen. „Nog nieuws ?" vroeg hij. „Ik ben onmiddellijk na mijn werk naar jouw huis gekomen. Er valt nog het een en ander te bespreken." „Lees maar" nodigde Peter hem uit, hem de brief en het telegram overreikend. „Dat telegram kreeg haar hospita en die brief was bestemd voor Milly. Ik heb hem toch maar open gemaakt en dat bleek een goede gedachte geweest te zijn." Robert begon haastig te lezen. Traag greep Peter naar de zoveelste sigaret. Hij stak die aan en bleef onderwijl naar Robert kijken. Bob kwam uit zijn mand en sprong op Pieter's knie. Verstrooid streelde hij het beest. „Dat telegram is iets. Van die brief begrijp ik niet veel", stelde Robert kort vast, de papieren weer opvouwend. Zonder commentaar te leveren op die opmerking, vertelde Peter van het telefoongesprek met de redactie van het weekblad en liet hem daarna de notities van het meisje over haar avonturen in „De Drie Ankers" lezen. „Het is er niet duidelijker op geworden", vond Robert. „Drukke werkzaamheden? En haar 'baas weet zelfs niet eens, waar ze op uit is! Wat zou ze verder nog moeten doen, dat zo dringend is, dat ze niet eens op kan bellen of persoonlijk kan komen? Het telegram is uit Amsterdam verstuurd, maar toch heeft ze niet opgebeld. Diat vind ik vreemd." „Uit Amsterdam ?" vroeg Peter. „Als dat zo is, wordt het wel heel erg vreemd. Laat eens kijken ?" Robert overhandigde hem het telegram. „Inderdaad" zei hij dan, „uit Amsterdam". Ze keken elkaar een ogenblik zwijgend aan. „Ik vertrouw er niets van", gooide Peter er ineens uit. „Niets, tenslotte kan iedereen een telegram versturen. Daarbij behoef je je niet te legimiteren." Hij was van het bed af gegleden en ging voor Robert staan. „Het kan me nu niet meer schelen, maar ik ga dit uitzoeken. Milly kan me zo lelijk aankijken als ze wil, maar ze zal moeten toegeven, dat haar gedrag zonderling is, gesteld natuurlijk, dat ze „wegens drukke werkzaamheden" verhinderd was op een normalere manier te waarschuwen." Hij begon met lange stappen de kamer rond te ijsberen. Rob volgde hem vanuit zijn stoel met half-toegeknepen ogen. „Als ik eens naar mijn oom belde.. ?" zei hij. „Probeer maar. Laat verder nog maar niets merken, anders wordt die goede man ook nog ongerust en hij kan verder todh niets doen." Robert dacht even na en dan verhelderde een glimlach opeens zijn gezicht. (Wordt vervolgd). --- REGIONALE OMROEP NOORD Golflengte 188 meter. PROGRAMMA v. DINSDAG 10 NOVEMBER tot en met DONDERDAG 12 NOVEMBER '53. Dinsdag 10 November: 19.00-19.02 Noteringen van de korenbeurs te Groningen. 1902. —20.00 Fryske UtstjUring : a. „Frykse folksforhalen", fan E. B. Folkertsma ; b. „Op memme skerte", ,berneferskes át earder tiid ; c. „Dábel of neat", in wedstriid yn kennis fan it Fryske lán, de Fryske tael en de Fryske skiednis, tusken it personiel fan de gemeente en in átjowerij yn Boalsert. Wedstriidlieder is J. j. Krips, fragesteller D. A. Tamminga ; d. Grienmank fan Fryske lieten, átfierd fan it „Ljouwerter Kritekoar" en it A-orkest fan it „Ljouwerter Akkordeon-ensernble", resp. ánder lieding fan Jisk Heslinga en Pyt de Vries; e. „Nei de komeedzje", A. Vandankm.e fornijt hwat der bart yn de wráld fan it Frysk toaniel. Woensdag 11 November: 18.30-18.45 Landbouwkwartier. Ir. J. J. Keestra, Rijksveeteeltconsulent voor Friesland spreekt over: „Paard en Trekker in de Landbouw". 18.45- 19.00 De Stem van het Noorden. Donderdag 12 November: 19.30-20.00 Grunneger oetzenden : a. „Veur een vroag is een wait". J. J. Tilbusscher beantwoordt vroagen over oldheden ien en op Grunneger grond; b. „Een laidje veur de oafwisseln". Het „Noord Nederlands Vocoal Kwartet" zingt laidjes oet het Grunneger laidbouk ; laid enen begelaiden Jacques Goudappel; c. „Batje", verhoalen oet het leven van een olie vrijgezel, veurdroagen deur H. Scholtens. --- Charmant protest. – Bewoners van Charmant protest. Bewoners van Laren, N.H., hebben een van 5442 handtekeningen voorzien petitionnement in Den Haag aangeboden om te protesteren tegen het uitblijven van verbeteringen bij het gevaarlijke kruispunt van de straatweg Laren—Hilversum met de Rijksweg No. 1, doch lieten hun protest vergezeld gaan van geestige tekeningen van Peter Lutz, die de grieven op komische wijze had verlucht. Duizend gulden voor goed idee. Voor de vijfde maal sinds 1951 is bij Philips een ingezonden idee beloond met een bedrag van duizend gulden. De heer J. Vorstenbosch, werkzaam als perser in de Glasfabriek, ontving deze beloning voor een verbetering in de fabricage van televisieschermen. Voordien had hij al 'driemaal een prijs, variërende van vijf tot vijftig gulden, in de wacht gesleept. --- WERK WAARVOOR GROTE GEZINNEN NAAR CANADA KUNNEN EMIGREREN, in de suikerbieten-teelt. Ook grote gezinnen kunnen emigreren. Dit klinkt sommige lezers misschien wat vreemd in de oren, omdat vrijwel steeds wordt gezegd, dat de kansen voor grote gezinnen bij emigratie, in verband met huisvestings- en andere moeilijkheden; niet zo groot zijn. Dat is in het algemeen ook wel juist, maar toch doen zich soms mogelijkheden voor, waardoor ook grote gezinnen de kans krijgen te emigreren. Dit is thans het geval in Canada. Er bestaat in Canada in bepaalde streken ieder jaar een grote behoefte aan boerengezinnen voor de teelt van suikerbieten. Deze gebieden zijn: Zuid-Manitoba en wel in de omgeving van Winnipeg, en Zuid-Alberta in de omgeving v. Lethbridge. In deze gebieden kunnen tenminste 150 Nederlandse gezinnen worden gehuisvest en tewerkgesteld. De werkzaamheden bestaan uit de gehele verzorging van het gewas, d.w.z. het doorhakken en opeenzetten van de bieten, het één of twee keer wieden, en daarna het rooien. Naast de algemene eisen van gezondheid en betrouwbaarheid wordt hier de eis gesteld, dat in ieder gezin drie of meer volwaardige mannelijke of vrouwelijke arbeidskrachten aanwezig zijn. Voor huisvesting wordt gezorgd. Men moet er echter wel op voorbereid zijn, dat dit in het algemeen een tijdelijke huisvesting is, en hoewel goed, toch niet altijd van dezelfde kwaliteit als wij in Nederland gewend zijn. Verder zijn de werkzaamheden in de suikerbieten tegen de winter afgelopen. Hoewel de verdiensten wel van dien aard zijn, dat men daarvan het gehele jaar kan rondkomen, zullen de meeste Nederlandse emigranten er toch de voorkeur aan geven ook in de winter te werken. In het algemeen zijn daartoe buiten de landbouw wel mogelijkheden aanwezig. Grote gezinnen dus, met drie of meer volwaardige arbeidskrachten, krijgen hier een prachtige gelegenheid naar Canada te emigreren, waarbij tevens een goede basis kan worden gelegd voor de opbouw van de toekomst van dit gezin in Canada. Het spreekt echter vanzelf, dat alleen gezinnen in aanmerking komen, die ervaring hebben van de landbouwwerkzaamheden. De aanmeldingskantoren van de Gewestelijke Arbeidsbureaux en van de particuliere emigratie-organisaties zijn in het bezit van alle bijzonderheden en kunnen alle gewenste inlichtingen verschaffen. --- Kappie en de reis met Troeteltje 19 De Maat sprong, wanhopig om Troeteltje roepend, de loods rond. Maar al dat geroep mocht hem niet baten, want Troeteltje was en bleef weg. „Ze hebben hem gestolen !" kermde de Maat ten leste. „Die twee eendere kerels hebben hem vast gestolen.., het touw doorgeknipt en hem meegenomen! Ik ga naar de politie! De Maat holde de loods uit, de straten door, nagekeken door verbaasde mensen. Gelukkig had hij de dag er voor toevallig gezien, waar het politiebureau was, dus hoefde hij niet te vragen en te zoeken. Met een enorme vaart holde hij er naar binnen en stopte bij het eerste het beste loket, waarachter een dienstdoende politie-agent was gezeten. „Mijn Troeteltje is gestolen !" gilde de Maat. „bie twee schurken hebben het gedaan.... die twee dezelfde ke- reis ! Mijn arme Troeteltje !" De agent was verbaasd op gaan staan en keek de Maat bevreemd aan. „Is die eh.... Troeteltje uw vrouw ?" vroeg hij. „Vrouw !" riep de Maat. „Ik zei niets over een vrouw..., ik had het over mijn Troeteltje.... mijn zoete beestje !" „O, een hondje dan zeker !" zei de agent. „Daar \bemoeien we ons niet mee, meneer. Gaat IJ die maar zelf zoeken !" ---