Advertentie ontspan de boog op SCHIERMONNIKOOO VRAAGT GRATIS UITV DIENSTREGELING BIJ WAGENBORG PASSAGIERSDIENSTEN DELFZIJI. s "5-.« --- Advertentie Voor het betere drukwerk naar HOEKSTRA's Drukkerij en Boekh. – St. Annapar. Telefoon K 5180 – 228 --- FEUILLETON MYSTERIE IN AERDENHOUT Speurdersroman door Frank van Falckenoort -2 Koks dacht met welgevallen aan zijn tuintje in de Slachthuisbuurt, waar hij woonde. 't Kwam fijn uit dat het gisteren geregend had en nu de zon zo krachtig scheen. De koolplantjes, die hij Zaterdag in de grond had gezet, zouden wel gedijen bij dit lekkere weer. Ja, hij had werkelijk geboft. Uit de Oostelijke vleugel van het station kwamen de reizigers, meest zakenlui, het plein op en zochten haastig hun weg te voet of stapten in de gereedstaande trams of bussen. Een enkele taxi snorde met een vrachtje weg en traag kwam uit het westelijk viaduct de tweelingwagen voor Leiden naar boven kruipen. De meeste mensen waren reeds verdwenen, toen een veldwachter het plein opstapte, met naast hem een geboeide jongeman, die met gebogen hoofd naast de veldwachter voortliep. Aan de achterzijde van de wagen gekomen, bleef de gevangene staan, terwijl de veldwachter naar de voorzijde liep om daar van de koetsier de sleutel in ontvangst te nemen. Op dit moment reed een der tegen de fabrieksmuur geparkeerde auto's naar voren, hoe het eigenlijk precies in zijn werk was gegaan wist later niemand met zekerheid te zeggen, maar op het ogenblik, dat de veldwachter aan de voorkant der gevangenwagen stond, reed de auto langs de achterzijde, een portier opende zich en vier handen grepen de geboeide jongeman en trokken hem pijlsnel naar binnen. Onmiddellijk daarna reed de auto bliksemsnel weg. Koks, die het geval, dat zich in enkele seconden afspeelde, zag, smeet zijn pijp op de grond en stormde het posthuis uit in de richting, waar de ontsnapping had plaats gehad, tot grote verbazing van de beide wachthebbende agenten, die elkaar verbluft met open mond aanstaarden en toen de rennende rechercheur naoogden. Koks ijlde intussen, hevig gesticulerend, naar een taxi, waarbij een kluitje chauffeurs even verbaasd het schouwspel hadden gadegeslagen. „Vooruit !" schreeuwde de Mug, „achter het stuur en die wagen achterna. Een tientje extra als je hem inhaalt." De chauffeur, voor wie het tientje hoofdzaak was, sprong op zijn plaats, startte de motor en reed meteen, met de kleine rechercheur naast zich, weg. In het voorbijgaan wierp Koks nog een vernietigende blik op de grote verkeersagent, die aan het eind van de Kruisweg op zijn post stond, maar nu, al even verbouwereerd de eerste auto naoogde, die reeds aan het eind van de Rozengracht was. Of de verkeersagent het geval gezien had, wist Koks niet, alleen had Koks gezien, dat de agent een stopteken had gegeven, wat de ontvoerders natuurlijk finaal genegeerd hadden. Koks lachte grimmig, toen hij daaraan dacht. Alsof zij zich aan de zwaaiende verkeersagent zouden storen! Hij had zijn revolver moeten trekken en de banden stuk moeten schieten! In plaats daarvan heft hij zijn handen omhoog. Ja, ze zullen voor hem stoppen, als ze net een staatsgevangene hebben helpen ontsnappen ! ! „Kijk meneer", schreeuwt de chauffeur, daar gaan ze. De taxi snorde met een bocht het Kenaupark in en zo zagen ze de bewuste auto juist de Pieter Kiesstraat inschieten. „Er achter aan en twintig gulden, als je hem inhaalt !", antwoordde Koks boven het lawaai van de motor uit. De chauffeur drukte de gaspedaal haast door de vloer heen. De mensen op straat bleven verbaast staan kijken naar die twee razende wagens en wisten niet, wat ze ervan moesten denken. Koks keek met arendsogen welke richting de wagen aan het eind van de straat zou inslaan. Hij ging rechtsom, dus in de richting van Overveen, de Zijlweg op. Een halve minuut later arriveerde ook de taxi bij de bocht juist toen lijn 5 er langs kwam. Door krachtig remmen en een eindje over het trottoir te rijden, wist de koene chauffeur een botsing, die bijna onvermijdelijk scheen, te voorkomen. De verblufte wagenbestuurder liet tot overmaat van ramp zijn wagen midden voor het rijgedeelte der Pieter Kiesstraat Staan en daar de trambaan vlak langs het trottoir lag, was een passage thans voor elke wagen onmogelijk. „Schiet op met je wagen, schreeuwde Koks, rood van woede de wagenbestuurder toe. Wat drommel, nu zouden de rovers door zo'n tramwagen, nog ontkomen. De wagenbestuurder evenwel maakte nog geen aanstalten om te vertrekken, maar bekeek spotlachend de kleine speurder, die er nu uitzag als een kalkoense haan. Schuimbekkend haalde Koks zijn penning te voorschijn en liet die in de zon schitteren. „Wil je nu doorrijden" snauwt hij. Als bij toverslag veranderde het gezicht van de trambestuurder en meteen reed hij zijn wagen vooruit. „Ik zal je nog wel nader spreken", beet Koks hem toe onder het wegrijden, terwijl hij zo goed en zo kwaad als het ging door het schudden van de taxi, het nummer van de al te kalme wagenbestuurder noteerde. De chauffeur reed maar op goed geluk af naar Overveen, hoewel de vluchtende wagen ook wel de Julianelaan in had kunnen slaan. Gelukkig bleek dit niet het geval te zijn. Bij het voormalige Overveense raadhuis stond een Bloemendaalse politieagent, schijnbaar vol verbazing, in de richting van Aerdenhout te turen. Koks beval bij de agent even te stoppen. Deze herkende onmiddellijk de Haarlemse rechercheur. „Op jacht". „Ja, stap in en ga mee, dan zal ik het je vertellen". Een moment later snorde de auto de Elshoutlaan op, terwijl Koks in enkele korte trekken de politieman op de hoogte van de feiten stelde. Deze knikte. „Toen ze zo roekeloos door de bocht reden, veronderstelde ik al, dat er wat bijzonders met die wagen aan de hand was. Ik kwam net uit het bureau, want ik moest eigenlijk naar de Zeenweg, maar dit geval gaat natuurlijk voor". Bij een •der vele kruisingen hield de chauffeur stil en vroeg aan een werkman, die aan het plantsoen arbeidde, of hij ook zoeven een auto had voorbij zien gaan. Koks hoorde het en vroeg zichzelf in stilte af, of de beide agenten op het Stationsplein te Haarlem de verschillende plaatsen in de omtrek al zouden hebben gewaarschuwd. Als dit inderdaad het geval was, zouden de vluchtelingen nooit ver kunnen komen, als men althans energieker en drastischer optrad dan de Haarlemse verkeersagent. In dit geval zouden ze of bij Bentveld, of bij het station Heemstede-Aerdenhout moeten stoppen, want die punten zouden natuurlijk direet bezet worden. Maar zover kwamen ze niet. De chauffeur remde Zijn wagen zo plotseling, dat ze bijna voorover vielen. „Wat is er ?" vroeg Koks. Ze stapten uit de wagen en liepen op aanwijzing van de bestuurder enkele passen terug. In het zand, dat over de asfaltweg was gewaaid, waren duidelijk sporen van autobanden zichtbaar. „Ziet U dat ?" vroeg de chauffeur, dat breed uitlopen in deze bocht is een bewijs, dat zoeven een auto met een tamelijke snelheid de bocht genomen heeft." „Inderdaad” antwoordde Koks. „Dat moet kortgeleden zijn, want de wind zal over enkele minuten deze •sporen wel uitgewist hebben. Vooruit jong, zo snel mogelijk dan deze weg in". Even later snorde de taxi weer met een 50 km. vaart de dwarsweg op, die, zoals Koks vluchtig had opgenomen, de Bergweg bleek te zijn. Men kwam nu in de nieuwe buurt van Aerdenhout, hier en daar stonden pasgebouwde villa's met flinke stukken bos er achter. In de verte zag men de duinen. Ook nu trof men geregeld dwarswegen en meer dan eens keek de chauffeur hulpeloos achterom, maar Koks, die gedurig links en rechts keek, beduidde hem dat hij moest doorrijden. Hoe verder men kwam, hoe woester de omgeving werd en weldra had men de laatste nieuwe villa achter zich en reed men temidden van kreupelhout en laag geboomté. (Wordt vervolgd). --- Advertentie KAUW WIREGL – – heerlijk – verfrissend zuivert de adem – verhoogt uw energie en levenslust --- Advertentie De GROOTSTE keus in SWIFT bij SCHAAF, Nieuwestad 86 --- Advertentie N.V. NEDERLANDSCHE SPOORWEGEN • Jongemannen hebben de gelegenheid ter opleiding b worden geplaatst bij de STATIONSDIENST Solliciteren kan ieder, die goed gezond is Mulo- of daaraan gelijkwaardig diploma bezit 20 jaar of ouder, doch nog geen 31 jaar is. (In speciale gevallen kan van de maximum leeftijdsgrens worden afgeweken). Geboden worden: een levendige, afwisselende werkkring veel omgang met publiek administratief werk en tewerkstelling als opzichter op de perrons en emplacementen extra beloning voor nacht- en Zondagsdienst vervoersfaciliteiten kosteloze dienstkleding bij tewerkstelling in de buitendienst tegemoetkoming in pensionkosten spoedige aanstelling in pensioengerechtigde dienst bezoldiging na het bereiken van de 23-jarige leeftijd van f3024, per jaar tot f 4644, als adjunctcommies (le loonklasse) verdere bevorderingsmogelijkheden tot commiestitulair en chef van een klein station. *# (Sollicitaties te richten aan de Dienst van de Exploitatie, 2e Afdeling, der N.V. Nederlandsche Spoorwegen te Utrecht. Desgewenst worden door deze Afdeling nadere inlichtingen verstrekt. --- Advertentie LEEUWARDEN Grote Kerkstraat 27 De markiezen van G. V 1 S V n mooi C)°ezen bkßiuijnpv ne eEn "iallaGnggeeErrßmmoee 50 jaar steeds goede waar Voor Familiedrukwerk: HOEKSTRA's DRUKKERIJ EN BOEKHANDEL VOOR BRILLEN IS HET4DRES ANION HOFSTEDE MIERDE HELDERS 6 LEEUWARDEN LEVERANCIER VOOR ALLE ZIEKENFONDSEN --- Advertentie Zeker is zeker Swift is de spijkerloze schoen, die elke actieve man fit houdt, ook na de zwaarste dag. Alle heren staan met Swift op goede voet door de fantastische pasvorm en de brede modellen. Zodra U een schoenwinkel binnenstapt, vraag dan naar Swift. Maar let positief op het Swift-merk. Zeker is zeker! U profiteert dan ook van de volle Swift-garantie. -/ 2790 Instapper, voor de ~g»" moderne man. • Fijn kalfsleer. Super Swift Spijkerloos. iit Let er op, dat U werkelijk Swift krijgt. Want als U Swift vraagt, hebt U er recht op 1 ••>>'. 25" i<> Nieuw Italiaans model Een pracht-schoen. In zwart, bruin en rood-bruin Mooi, zacht kalfsleer. Super Swift Spijkerloos Swift-herenschoenen vanaf 19.90 tot 29.75 --- Kappie en het drijvende bos 2 „Neem mij niet kwalijk, dat ik U met mijn zuchten hinderde", zei de dikzak, „maar ik heb zo hevige zorgen". Hij pinkte een traan uit het oog en vervolgde met schorre stem : „Ze zullen sterven door gebrek aan voedsel.... zo jong en zo teer !" „Wat ?" riep Kappie geschrokken. „Ja", zuchtte de man, „mijn arme splintereikjes en knobbelbeukjes, die ik zo zorgvuldig heb gekweekt !" „O”, zei Kappie. „Heeft U het over bomen ?" „Natuurlijk", antwoordde de dikzak, „daarvoor ben ik boomkweker! Ik heb voor mijn boompjes een speciaal soort kunstmest uitgevonden; daar smullen zij van, meneer, zij smullen." „Maar", merkte Kappie op, „zoeven zei U, dat zij verhongerden." „Dat zullen ze als ik ze over zee stuur", antwoordde de boomkweker. „U moet weten, dat ik een bestelling heb voor honderden boompjes. Maar deze soort kan niet tegen lang vervoer. Ze moeten in vaste aarde staan en gaan dood, wanneer hun wortels bloot liggen of in een pot worden gekneld. Er zouden schatten te verdienen zijn, mijnheer, als ze maar vervoerd konden worden !" „Zo, zo, zo", zei Kappie belangstellend.. En hij begon diep na te denken. ---