Advertentie AEG • CENTRIFUGES • WASMACHINES • STRAALKACHELS • STRIJKIJZERS In voorraad bij : P. DE GRAAF Franeker --- Buitenland Driemaal gebruikte Washington oorlog als stok achter de deur Dulles deed onthullingen. De Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Dulles heeft vorige week door een interview niet het Amerikaanse weekblad Life nog al wat stof in de politieke wereld doen opwaaien. Hij verklaarde, dat de Amerikaanse regering in de laatste jaren driemaal de vrede bewaard had door met oorlog te dreigen. Dat zou zijn geweest: 1. om bij de bestandsbesprekingen in Korea gunstige voorwaarden te bedingen voor Noord-koreaanse krijgsgevangenen, die niet wensten te repatriëren; 2. om tussenbeide te komen in de burgeroorlog in Indo-China; 3. om een Chinese aanval op Formosa, en zelfs op de kusteilanden Matsoe en Quemoy te voorkomen. Niemand kan zeggen of rood China zich inderdaad door de Amerikaanse dreigementen heeft laten weerhouden zijn wil door te zetten. Overigens twijfelen zelfs tal van Amerikaanse commentatoren er aan of de Amerikaanse regering in de besproken gevallen zo stoer is geweest als Dulles het nu doet voorkomen, behalve dan in het geval van Formosa, Quemoy en Matsoe. Het congres heeft destijds openlijk Eisenhower gemachtigd oorlog te voeren als rood China Formosa of de Visserseilanden aanviel en wat Quemoy en Matsoe betreft hem de vrijheid gelaten te doen wat, hij nodig achtte. Wat Dulles heeft bewogen deze geschiedenis op te rakelen is een onderwerp van speculatie in politieke kringen. Men heeft er een waarschuwing aan rood China (alle drie gevallen betreffen kwesties, waarin de hoofdrol aan de zijde der tegenpartij door Peking en niet door Moskou werd gespeeld) in gezocht om af te zien van verdere agressie tegen gebied thans nog in handen van nationalistisch China (Tsjang Kai Sjek), want er wordt beweerd, dat de roden zich weer gereed maken voor een poging om Quemoy en Matsoe te bezetten. Intussen is bekend geworden, dat Peking woensdag een ontmoeting heeft voorgesteld tussen Dulles en de Chinese premier en minister v. buitenlandse zaken Tsjoe En-lai, om te trachten de geschillen over Formosa uit de weg te ruimen. Men heeft er ook een poging van Dulles in gezien de democraten, die in hun verkiezingscampagne beweren, dat tijdens de periode van Dulles' regime aan buitenlandse zaken het aanzien van Amerika zeer heeft geleden en in het algemeen de positie van het Westen er niet op vooruit is gegaan, op hun nummer te zetten. Als dit laatste inderdaad de bedoeling is, betwijfelen we, of dat veel succes zal hebben, want in Amerika zijn evenals elders in het Westen tallozen en onder hen vele vooraanstaande figuren der democratische partij, die niet bereid zijn een grote oorlog te riskeren voor betrekkelijk locale kwesties als die betreffende Indo China en Quemoy en Matsoe. Dit ophalen van oude kwesties voor Engeland niet prettig. Verbijsterend is de indruk van Dulles' uitlatingen in Engeland geweest. Want betrekkelijk kort voor Edens bezoek aan Washington heeft de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken plotseling weer eens enige geschillen van mening omtrent de buitenlandse politiek tussen Londen en Washington in het middelpunt der belangstelling geplaatst. Het was immers ook vóór Dulles' uitlatingen voldoende bekend, dat noch in de Indo-Chinese kwestie noch in die omtrent Quemoy en Matsoe Engeland bereid was het Amerikaanse standpunt, dat als Peking openlijk tot agressie overging, China moest worden aangevallen met atomaire wapete aanvaarden. Wel heeft Dulles later getracht de indruk van zijn woorden te verzwakken door te zeggen, dat het in het blad Life afgedrukte interview een verkeerde indruk gaf: Hieruit zou men eerder kunnen lezen, dat de V.S. zelf verkozen hadden tot de rand van oorlog te gaan dan dat een dergelijke keus hen was opgedrongen. Het blijft echter toch wel een raadsel, waarom Dulles, terwijl hij binnenkort met Eden zal moeten spreken o.a. over de houding van het Westen tegenover rood en nationalistisch China, thans deze oude kwesties ophaalde. Men schreef de Engelse premier o.a. het plan toe te Washington te pleiten voor de Amerikaanse erkenning van rood China, maar hij kan daar na Dulles' uitlatingen maar beter niet mee beginnen, te meer niet nu op de nieuwe Amerikaanse begroting ook weer een belangrijk bedrag voor steun aan Tsjang Kai Sjek is uitgetrokken en Washington zo gaande weg de enige hardnekkige wedder op het Chinese nationalistische paard blijft. Eden, wiens positie in Engeland geschokt is, doordat men hem besluiteloosheid verwijt, en die daardoor toch al genoopt wordt stijf aan het Engelse standpunt vast te houden, wordt het door Dulles nu nog eens extra moeilijk gemaakt tot een soepel overleg met de Amerikaanse regering te komen en tot die eenheid van streven, welke zo bitter nodig Is in deze tijd van nieuw Russisch initiatief. In onderontwikkelde gebieden enz. Rusland concurrent van met koloniaal verleden besmet Westen Paraatheid kost veel geld. Inderdaad bitter nodig is die eenheid op allerlei terrein: militair, maar ook op economisch en sociaal gebied. Wat het militaire aspect betreft is het niet zo heel geruststellend, dat de Navo autoriteiten het nog niet eens geworden zijn over de reorganisatie der strijdkrachten in verband met het gebruik der nieuwe atomaire wapenen, waardoor bijv. de Navo manoeuvres, welke deze herfst in W. Duitsland zouden worden gehouden, zijn afgelast, omdat men de nieuwe plannen nog niet klaar heeft. Dit doet overigens niets af aan de militaire inspanning van elke Navo partner afzonderlijk, welke even enorm als geldverslindend is. Men denke er alleen maar eens aan, dat tegenwoordig de Amerikaanse luchtmacht dag en nacht met honderden bommenwerpers in de lucht is, gereed voor vergeldingsaanvallen met atoombommen, voor het geval er een onverwachte aanval op de Ver. Staten gedaan zou worden, en waardoor tevens voorkomen wordt, dat bij zo'n onverhoedse aanval alle bommenwerpers op de vliegvelden aangetroffen en vernietigd worden. Uit zo'n enkel feit krijgt men toch wel een indruk van de kostbaarheid van de militaire paraatheid, waartoe de huidige situatie het Westen dwingt, een paraatheid, waarin ook volhard moet worden en welke dus zware eisen aan de zenuwen stelt. Overigens lijkt het onwaarschijnlijk, dat thans een verrassende aanval te wachten is, tenzij bij een crisis bijv, in het naburige en Midden Oosten, waar de verhouding tussen Israël en de Arabische landen onveranderd zorgelijk blijft, de grote mogendheden een neiging zouden tonen tot partij kiezen. Moskou werkt thans ook met economische en sociale middelen. De tendenz van de huidige Russische politiek is echter, dat men voor geruime tijd geen oorlog wenst doch een periode van concurrerend naast elkander leven. De Russen willen voorlopig een wedstrijd met het Westen op economisch en sociaal terrein. De energie waarmee Moskou zich thans op dit economisch en sociaal gebied werpt, is nu zowel gericht naar binnen als naar buiten. Het nieuwe Russische vijfjarenplan legt zich, zonder de opvoering van de zware industrie, ook met hulp van een grote ontwikkeling der atoomenergie, te veronachtzamen, ook sterk toe op een verbetering van de sociale positie der Russische bevolking. Men wil met gebruikmaking van Amerikaanse methoden in het industrieproces, de Russen een soort Amerikaanse welvaart ten deel doen vallen. Daarnaast wil Moskou door een ontzaglijke industriële inspanning, die gepaard moet gaan met een zeer snelle aflevering van technici door de Russische onderwijsinstellingen, de bronnen openen om tot economische samenwerking met de z.g. onder-ontwikkelde gebieden te komen met het doel daar politieke invloed te verkrijgen. Dit verschijnsel openbaarde zich, zoals bekend, het eerst in de Russische politiek in Azië, daarna in Afrika, waar o.a. Liberia en Libye aanbiedingen werden gedaan en het jongste Russische aanbod is gericht tot de Zuid-Amerikaanse landen. Een schok voor Washington, dat dit gebied als een domein voor Amerikaanse inititatieven beschouwt en een uitdaging aan de Amerikanen en het gehele Westen. De Sovjet Unie schijnt de wereld te willen tonen, dat zij niet alleen haar eigen volk maar ook de landen, die haar hulp accepteren welvaart kan verzekeren, een blijvende welvaart, niet geschokt door crises, die naar haar mening het door haar verguisde „kapitalisme" kenmerken. Of de Russen in staat zullen zijn hun plannen te verwezenlijken is natuurlijk een vraag, papier is geduldig, maar op de uitvoering der plannen komt het aan. Toch houden deze plannen een zeer ernstige waarschuwing aan het Westen in, waarvoor trouwens de Amerikaanse regering niet blind bleef. Zij heeft in een verklaring het Amerikaanse volk- in zijn geheel opgeroepen tot besef van wat de concurrentiestrijd, welke Rusland thans heeft ingezet, wel betekent en door offers de bondgenoten en nieuwe en onafhankelijke en zelfbewuste volken te doordringen van het besef, dat zij hun verlangens het beste kunnen bevredigen in de gemeenschap van vrije landen. Ook dat zijn natuurlijk maar woorden en zij dienen gevolgd te worden door daden. Minister Dulles gaat binnenkort naar India om eens te overleggen wat er ten deze gedaan kan worden. Hechtere economische samenwerking in het Westen meer dan ooit noodzakelijk. Een afdoend verweer tegen de Russische plannen kan echter nooit gevonden worden zonder veel grotere economische samenwerking der Westelijke landen onderling dan thans het geval is. Ten deze is men op militair gebied veel verder dan op economisch terrein. Dat komt o.a. omdat aan de economische samenwerking voor zekere groepen van producenten in bepaalde landen nadelen verbonden zijn. We behoeven hier slechts te denken aan de Belgische boeren die zich verzetten tegen de volledige integratie in de Benelux en ook de W. Duitse boeren voelen weinig voor een vrije markt voor hun producten. De laatste zijn toch al in hevig verzet tegen de auidige toestand in W. Duitsland, waar liet al net is als elders; de hoge lonen in de industrie lokken de boerenarbeiders naar de steden, de industrieproducten zijn duur, de landbouwproducten gaan niet in verhouding mee, en zo profiteren de Duitse boeren ook niet van de hoogconjunctuur. In Neder-Saksen hebben de boeren voor de maand januari zelfs een koopstaking geproclameerd. Daar zijn ook politieke tegenstellingen tussen verschillende landen, welke een innige samenwerking op economisch terrein in de weg staan. We denken hierbij o.a. aan de Saarkwestie, welke Frankrijk en Duitsland scheidt. Men kan ook de Cypruskwestie noemen, welke een kruitvat is, dat bij explosie het reeds bestaande bondgenootschap tussen Turkije en Griekenland zou uiteen doen spatten. En sommige commentatoren vinden zelfs een hecht Westelijk economisch blok niet het middel om de onderontwikkelde landen te naderen, omdat deze dan opnieuw door de vrees zouden kunnen worden bevangen, dat dit machtige blok op een nieuw soort koloniale overheersing zou aansturen. Frans- en Spaans-Marokko verenigd in één onafhankelijke staat? Vroegere of nog bestaande koloniale verhoudingen blijken al genoeg wantrouwen te hebben geschapen tussen het Westen en bepaalde onder-ontwikkelde gebieden. Hoezeer is bijv. de slechte verhouding van Frankrijk tot zijn Noordafrikaanse gebieden oorzaak van verzwakking van het moederland geweest. Het laatste nieuws omtrent Marokko is, dat Ben Joessef volledige onafhankelijkheid voor zijn land heeft geëist. Staat Frankrijk dat toe, dan kan men volgens de sultan onderhandelen over een of ander bondgenootschap tussen beide landen, maar Ben Joessef achtte toch nog belangrijker de aansluiting van Marokko bij de Arabische liga, daar zijn land een Arabisch land is. Hetgeen ook Spanje zich voor gezegd ' kan houden, waar Franco overweegt zelfbestuur aan de Spaanse zène van Marokko te geven. Dat is echter de Marokkaanse nationalisten al niet genoeg meer. Zij wensen de vereniging van de Franse, Spaanse en neutrale gme (Tanger) tot één Marokkaans rijk. Een zorg meer voor Franco, die er ook talrijke thuis heeft. Want het fascisme in Spanje, vooral de jeugdige aanhang daarvan, keert zich nu ook tegen het Staatshoofd, nu deze de monarchie weer wil invoeren om er zeker van te zijn dat zijn regime zal worden voortgezet, als hij er niet meer zal zijn. Hoe moeten we hiermee aan? Dat wantrouwen van voormalige koloniale gebieden tegenover het Westen komt ook min of meer om de hoek kijken, betreffende de aankondiging van de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken om een bezoek aan Indonesië te brengen. Dulles moet in maart nl. in Karatsji zijn voor de bijeenkomst van de Zoavo, waarin westers gezinde Aziatische staten zijn verenigd. Dulles zou dan ook India en Birma willen bezoeken. Volgens de woordvoerder van de Indonesische regering zou Dulles „natuurlijk" welkom zijn, maar in politieke kringen laat men een ander geluid horen. De toch al niet sterk staande regering Harahap, die al door de tegenstanders voor westersgezind wordt uitgemaakt, zou er door in verlegenheid worden gebracht. Immers de komst van Dulles na de Zoavo-conf erentie zou uitgelegd worden als een poging om Indonesië ook in dit statenblok te betrekken, waar juist alle Indonesische partijen zich tegen hebben uitgesproken. De -„Times of Indonesia" zette boven een artikel over de aankondiging van dit bezoek: „Houdt die man buiten de deur!" --- Advertentie Koopt Koopmans' Kleding Keurige Kleding --- Advertentie i Het gaat goed met ~ i , 1 solaylll Ook Franeker ontwaakt, evenals zoveel andere plaatsen in ons land waar het I I I publiek meer en meer de keus laat vallen op I Is liet wonder? i •De kwaliteit is onverwoestbaar! IS IP i:a 1 • De modellen sierlijk . . . . ! I • Met levensduur garantie . . . ! • En . . de prijs scheelt stukken! I Fa. Molenaar steeds paraat om zijn klanten I het beste aan te bieden tegen de laagst mogelijke prijs heeft dáárom de gehele S 0L A- I MASSlEF•collectie in de voorraad op- • genomen. i i fa. En Uw beurs vaart daar wél bijl i illiowe Atioi eiia a r i VOORSTRAAT 13, FRANEKER I I --- Advertentie Televisie WIJ DEMONSTREREN BIJ IJ THUIS! Radio-Muziekhandel D. MOLLEMA Noord 90 Tel. 2238 – Dijkstraat 20 --- Advertentie IVOROL: De Tandpasta van standing --- Stadsnieuws NAAR ZONNIG ZUIDAFRIKA. Door het Arbeidsbureau alhier was woensdagavond in café De Bleek een voorlichtingsbijeenkomst belegd betreffende emigratie naar Zuidafrika. De Directeur van het Arbeidsbureau heeft de bijeenkomst geopend en daarbij een kort overzicht gegeven van de geschiedenis der emigratie. Daarbij herinnerde hij aan het leven der nomaden, die van streek naar streek trokken om voedsel voor hun vee te hebben. Maar van emigratie is voor 1800 eigenlijk geen sprake. Dan beginnen mensen te verhuizen naar andere landen om zich daar een bestaan te verwerven. Dat was voor hen om zeer verschillende redenen, over het algemeen echter gedwongen (vervolging, misdrijf enz.) Het was een ongeorganiseerde, ongeleide emigratie. De georganiseerde emigratie dateert eigenlijk van na de laatste wereldoorlog. In die periode zijn door verschillende landen met een bevolkingsoverschot contracten gesloten met landen met een geringe bevolking betreffende de regeling van de emigratie. Zo heeft ons land contracten met Canada, Zuidafrika en nog enkele landen. Emigreren is een zeer belangrijke stap en dient wel overwogen en verantwoord te zijn. Men moet bedenken, dat men alles waar men aan gehecht is, achter moet laten. Nodig is doorzettingsvermogen en bereidheid zich aan te passen aan de nieuwe omgeving. Kennis van de taal is ook van het grootste gewicht, zo merkte de Directeur van het Arbeidsbureau op. Spreker was de heer J. Pelder, ambtenaar van het Arbeidsbureau te Leeuwarden, die een reis naar Zuidafrika had gemaakt en nu aan de hand van een kaart, lantaarnplaatjes en een film vertelde van zijn ervaringen. Zo maakten de aanwezigen in hun gedachten de reis mee er heen per Zuiderkruis. Enkele belangrijke gebeurtenissen uit de historie werden gememoreerd, zoals de vestiging door J. van Riebeek van een verzorgingsdepot voor de scheepvaart te Kaapstad een drie honderd jaar geleden. Van lieverlede is daar een nederzetting uit gegroeid. Later kwamen ook de Engelsen, die in een oorlog met Nederland deze streek in bezit namen. Dat was voor de van afkomst Nederlandse bevolking de reden, dat zij naar vrijwel onbewoonde gebieden meer noordelijk trokken en daar in de loop der jaren de staten Oranjevrijstaat en Transvaal stichtten. In diezelfde tijd, dat de Boeren naar het noorden trokken, trok een oorlogzuchtig volk van kleurlingen naar het zuiden en botsten op elkander. Toen een groep Boeren een met dat volk gesloten overeenkomst zouden tekenen, werden zij verraderlijk vermoord. Ook andere groepen werden door Dingaan en zijn soldaten overvallen, maar ten slotte werden zij door de Boeren beslissend verslagen. Ter nagedachtenis daaraan wordt op 16 december nog steeds Dingaansdag of Geloftedag gevierd die als een zondag wordt beschouwd. In 1910 is de Unie van Zuidafrika gesticht, gevormd door de vroegere rij ken Kaapkolonie, Oranjevrij staat, Transvaal en Natal. Het beslaat een oppervlakte van ongeveer 36 maal Nederland, heeft een bevolking van 2y, miljoen blanken en 10 miljoen kleurlingen. Het is tweetalig; men gebruikt Afrikaans (een zustertaal van het Nederlands) en Engels. Regen valt er weinig, in sommige streken zeer weinig en de vruchtbaarheid van vrij grote gebieden is dan ook gering. Zo kregen de aanwezigen door woord en beeld een aardig overzicht van het land. Wat meest opvalt, aldus spreker, is de verhouding van de blanken tegenover de kleurlingen. Wat de plaatsingsmogelijkheden betreft werd medegedeeld, dat goede vaklieden in de industrie (vooral goudwinning, maar ook in andere bedrijven) een goed bestaan kunnen vinden. Meer bijzonderheden worden door het Arbeidsbureau gaarne verstrekt, aldus de voorzitter, die met een woord van dank aan spreker en aanwezigen de bijeenkomst heeft gesloten. BIOSCOOP. Amicitia brengt zondag en woensdag de film „De grote obsessie," welke werd gemaakt naar de roman van Lloyd C. Douglas. De geschiedenis begint met het sterven van een beroemd chirurg, dr. Phillips, waarbij een jonge, nogal losbandig levende miljonair Bob Merrick indirect is betrokken, doordat het toestel, dat de eminente chirurg het leven had kunnen redden, net was uitgeleend om te worden gebruikt voor deze jongeman, die met zijn raceboot was gekapseisd en gewond in het ziekenhuis was gebracht. Eigenlijk is het wel begrijpelijk, dat de jonge tweede vrouw Helen van dr. Phillips en diens dochter niets met Merrick te maken willen hebben, als deze, er achter gekomen, hoe hij ongewild de oorzaak is geweest van de dood van de chirurg, hen met geld wil helpen. Als Helen hem in een restaurant tegen komt en hem wil ontwijken, komt ze op straat door een ongelukkig toeval onder een auto en het gevolg van dit ongeluk is, dat ze blind wordt. Intussen is Merrick meer en meer tot het besef gekomen, dat hij zijn leven in dienst van de mensheid dient te stellen en hervat zijn studie in de medicijnen. Hij kan Helen, die een grote indruk op hem heeft gemaakt, ook niet vergeten en nu zij blind is, wordt het hem mogelijk onder een andere naam met haar in contact te komen en haar in het geheim financieel te helpen. Zijn pogingen om haar door behandeling van beroemde oogspecialisten weer ziende te maken mislukken echter. Op zekere avond onthult hij aan haar, die steeds meer voor hem is gaan betekenen, zijn ware identiteit en zij bekent hem, dat ze deze allang heeft vermoed en dat zij ook van hem is gaan houden, waarbij uiteraard ook zijn veranderde levenshouding een rol speelt. De volgende morgen zijn Helen en haar verpleegster echter vertrokken. De blinde vrouw wilde de jonge medicus niet tot last zijn. Nasporingen blijven vruchteloos. Merrick stort zich op zijn medische studie, met het leven van dr. Phillips tot voorbeeld. Enkele jaren verlopen. Merrick is afgestudeerd. Dan komt plotseling het bericht, dat Helen ernstig ziek ligt ergens in een klein ziekenhuis. Als Merrick daar arriveert, blijkt een onmiddellijke hersenoperatie noodzakelijk, welke de dokters daar zelf niet aandurven. Merrick acht zich er ook niet toe in staat, maar het is Helens enige kans op behoud, zodat hij deze taak ten slotte toch op zich neemt. Helen blijft in leven en de vreugde is volmaakt, als zij haar gezicht naar hem toekeert en zegt dat ze hem nu kan zien. GENEESKUNDIGE DIENST, De medische dienst wordt zondag waargenomen door dokter Vennema. MEER DAN 110.000 BOEKEN UITGELEEND. Overzicht van de uitlening in 1955 van de Openb. Leeszaal en Bibliotheek Franeker en omstreeken. Uitgeleend werden 44836 romans. 24380 studieboeken, 41044 jeugdboeken, in totaal 110260 banden. De leeszaal werd door plan. 4000 personen bezocht; de Jeugdleeszaal door pl.m. 1700 kinderen. FILMAVOND DIAC. GASTHUIS. De bewoners van het Mannen- en Vrouwengasthuis van de Diaconie der Herv. gemeente alhier hebben dinsdag een genoegelijke avond gehad. Toen heeft de heer R. Elsinga hun n.l. enkele films vertoond. Daarbij was o.a. die van de tocht van de bejaarden via Grouw over de Friese wateren met de Princehof. SCHAKEN. Uitslagen van de competitie Schaakclub Franeker. Klasse I: W. de Boer-T. Mulder 1-0; J. Tichelaar-W. de Boer Klasse II: S. Nicolai-B. A. Miedema 0-1; W. Kuiper-F. Peenstra 0-1; R. v. d. Berg-K. Brouwer 0-1. Klasse III: J. T. Bouma-P. Riemersma 0-1; P. de Jong-K. Jaarsma 1-0. EAKDEMONSTRATIE. De afdelingen Franeker van de Chr. Bond van Plattelandsvrouwen en -meisjes hebben gezamenlijk een bijeenkomst gehouden in het Kamstrahuis, waarbij ook de afd. Peins was uitgenodigd. Een flink aantal leden had aan de oproep gevolg gegeven. De heer Andriessen van Leeuwarden heeft een demonstratie gegeven van het bakken van verschillende soorten koek enz. Natuurlijk konden de dames proeven; zij smaakten uitstekend. Het was dus een leerzame middag. Er werden weer 7 nieuwe leden ingeschreven. EEN EERSTE PRIJS VOOR ADVENDO. Op het gisteren te Leeuwarden gehouden zaalconcours van de Oude Bond van Chr. Harmonie_ en Fanfarecorpsen in Friesland wist de Chr. muziekver. Advendo alhier een le prijs in de afd. uitmuntendheid te behalen. OVERZICHT POLITIEKE TOESTAND EN OPTREDEN CABARET. In de Nieuwe Doelen heeft de afd. alhier van de C.P.N. een bijeenkomst gehouden. Nadat de voorzitter de aanwezigen welkom had geheten, heeft de heer Wim Mans, lid van de Raad van Zaandam, een rede gehouden over de internationale politieke toestand. Hij wees hierin op de grote kracht van de vredelievende landen met de Sovjet-Unie aan het hoofd en achter zich de volksdemocratische landen. Zij toch hebben de stoot gegeven om tot ontspanning te geraken t.a.v. de z.g. koude oorlog, aldus spr. Hij wees op de veranderingen die zich sinds 1948 in de wereld hebben voltrokken. Als voorbeeld noemde hij landen als India en Birma, die voor enige jaren sterk vijandig tegenover de Sovjet-TJnie stonden, terwijl er nu belangrijke hand2lscontracten zijn afgesloten en dr. bevolking thans zeer sympatiek staat tegenover de Sovjet-Unie. Wat de binnenlandse politiek betreft was spreker van mening, dat een samengaan van communisten en socialisten noodzakelijk is om te komen tot een linkse concentratie in ons land als basis om de politiek -van Romme c.s. een gevoelig verlies te doen lijden. Hij riep dan ook op om met de a.s. verkiezingen in juni op de C.P.N. te stemmen. Hierna kwam het „Theater Hollandia" voor het voetlicht met bekende artisten, zoals Jack Smit en Co, accordeonisten, Piet van Dalen, Henk Hage, Diet Hulsing, Josje Schaller met aan de piano Wim van Holten. Ook dit programma stond geheel in het teken van de komende verkiezingen. Een en ander werd zeer goed naar voren gebracht, waarbij we vooral mogen noemen Jack Smit en Co. en de wijze waarop Diet Hulsing haar liedjes ten gehore bracht. Ook werden er enige schetsjes opgevoerd, waarin verschillende wantoestanden, zoals de woningnood, danig aan de kaak werden gesteld. Een en ander een zeer geslaagde avond en de pl.m. 60 aanwezigen zijn dan ook voldaan huiswaarts gegaan. Jammer was, dat het aantal bezoekers niet groter was om van dit programma te genieten. UITREIKING INSIGNES. In de ledenvergadering van de afdeling alhier van de Algemene Bond van Ambtenaren heeft de voorzitter, de heer P. Kats, het insigne met toebehoren, in verband met zijn 40-jarig lidmaatshap uitgereikt aan de heer S. Veenstra en het eremetaal verbonden aan een 25-jarige dienst aan de heer A. Kuipers. De heer J. Spieksma kwam ook in aanmerking voor het insigne voor het 40-jarig lidmaatschap, maar deze was wegens werkzaamheden elders verhinderd ter vergadering aanwezig te zijn. --- Advertentie Marokkaanse lederwaren Reticules – Portefeuilles nieuwe modellen van de lederwarenbeurs JAARSMA – Dijkstraat 18 .—. ---