Onze muntbiljetten. Onze muntbiljetten. De minister van financiën heeft, in antwoord op het adres der kamer van koophandel voor de gemeenten Schoterland C. s. ook ondersteund door de Asser kamer betreffende de inferieure kwaliteit van het papier der in omloop zijnde muntbiljetten, geantwoord, dat deze thans gedrukt worden op papier, over welker duurzaamheid het publiek stellig niet klagen zal en• voorts, dat zeer waarschijnlijk binnenkort de biljetten van flO zullen gedrukt worden op een papiersoort die aan alle redelijke eisehen zal voldoen. --- Rechtzaken. Het gerechtshof te Amsterdam heeft vrijgesproken de voormalige verpleegster te Meerenberg van het veroorzaken van den dood der patiente in heet badwater, op grond van tegenstrijdigheid bij de deskundigen over de oorzaak der verbranding. De rechtbank te Leeuwarden heeft in zijne zitting van j.l. Dinsdag het vonnis uitgesproken tegen den persoon van K. J. T. van Zweins, beschuldigd van diefstal van vee in de weide, gepleegd in den nacht van 25 op 26 Mei uit een perceel weiland onder Zweins, en hem veroordeeld tot 2 jaar gevangenisstraf. --- De inbraak te Britsum. Allard Dijkstra en Paulus van Dijk, die met Simon Alberda door Kl. Stienstra werden aangewezen als de daders van de inbraak te Britsum, deelen mede dat zij tegen gezegden Stienstra een aanklacht hadden ingediend wegens aanranding in goeden naam en eer. Zij hebben echter van den officier van justitie ten antwoord ontvangen dat er geen vervolging tegen Stienstra kan werden ingesteld, aangezien de mededeeling niet geacht kan werden te zijn gepleegd met de bedoeling om de eer en goeden naam van de klagers te benadeelen. Ter weerlegging van de in het Friesch Volksblad medegedeelde verklaringen, behelst .Flepk. N. A. nu een uitvoerig schrijven van Allard Dijkstra, welk tegenschrift het Fr. V. zou hebben geweigerd op te nemen en waarin Dijkstra zegt te weten dat Kl. Stienstra, zooal geen materieel, dan toch een zedelijk aandeel in de zaak heeft gehad, waarom deze zich zedelijk verplicht gevoelt met alle hem ten dienste staande middelen te trachten de drie gebrs. Hoogerhuis te bevrijden. Verdere mededeelingen van Dijkstra geven den indruk, dat men op allerlei wijzen heeft getracht de justitie op een dwaalspoor te brengen, zelfs verschillende personen, desnoods bepaald onschuldigen, onder verdenking heeft willen brengen, om aldus de bewijskracht tegen de gebrs. Hoogerhuis te verzwakken, en voor hen vrijspraak te verkrijgen, zonder dat anderen zouden kunnen worden veroordeeld. Dijkstra eindigt met eene verklaring, waaruit hij en P. van Dijk hun alibi bewijzen op het oogenblik dat de misdaad plaats had. Dijkstra heeft thans weer een klacht ingediend bij den off. v. justitie te Leeuwarden, op grond van art. 265 van het Wetboek van Strafrecht. --- Gemengde Berichten. Vechten met het mes. Te Nieuwe Pekela kregen twee jongens van 16 á 17 jaren twist, waarbij de een den ander met een mes op drie plaatsen duchtig heeft verwond. Een der steken was in de zijde terecht gekomen en maakte opname van den verwonde in het ziekenhuis noodzakelijk. De dader, eerst gearresteerd, is na verhoor voor den rechter van instructie weer op vrije voeten gesteld. Twee matrozen te Delfzijl gebruikten bij een twist eveneens het mes en werd een hunner mede ernstig verwond. Zondagavond heeft er te Lage Zwaluwe een hevige vechtpartij plaats gehad, waarbij twee familieleden elkander zoodanig met messen hebben toegetakeld, dat beiden in levensgevaar verkeeren. Gelijke wandaad had plaats te Sittard op een kegelbaan. Hier bekwam een der partijen verscheidene steken aan het hoofd en bet lichaam, en is de dader, die het eerst op een loopen had gezet en later zelfs op een dak was gevlucht om uit de handen der politie te blijven, ten slotte toch gearresteerd. --- Een huis ingestort., Een huis ingestort. Het was even voor kerktijd, toen zich Zondagochtend een hevige slag in de kom der geme'ente Hattem deed hooren. Velen liepen de straat op, vragende en zoekende naar de oorzaak daarvan, toen ten slotte bleek, dat een tusschen de Zaksteeg en den Adelaarshoek staand gebouw van den heer P. J. baron van Heemstra, in gebruik bij H. Troep, was ingestort. Alvorens ter kerke te gaan, ging Treep even in den stal, waarin zich een tweetal varkens en een geit bevonden, kijken of de dieren goed verzorgd waren, en nauwelijks was hij in het aangrenzend woonvertrek teruggekeerd, of met donderend geraas zakte de stal met zijn hoog pannendak ineen, de dakgoot en het dak boven het door Treep bewoonde gedeelte van het perceel in zijn val medeslepend. De tand des tijds had het zijne gedaan. Dat er geen ongelukken bij plaats hebben gevonden, mag wel zeer toevallig heeten ; ook de varkens en de geit kwamen later ongedeerd van onder den puinhoop te voorschijn. --- Een woest Maandaghouder. Een beschonken steensfouwer verwekte Maandag-avond in de Zorgvlietstraat te 's Gravenhage veel opschudding. Bij een kastelein, die hem weigerde te tappen, sloeg hjj den boel kort en klein ; de waard zelf kreeg ook klappen en iemand die zich er mede wilde bemoeien, ontving ook menige veeg uit de pan. Na veel geharrewar slaagden een paar politieagenten er in het woeste heerschap mede te nemen. Ter hoogte van de Noordwest Buitensingel wist hij zich echter los te rukken en sprong in de gracht, waaruit bij met groote moeite gered werd. Na weder voet aan wal gezet te hebben , verdween de Maandaghouder in een der zijstraatjes. --- Trein-deraillement. In den nacht tusschen Zaterdag en Zondag is een goederentrein van Rotterdam, bij het binnenrijden van riet station Zwaluwe, ontspoord. Vier met stukgoederen geladen waggons schoven op elkaar en zijn geheel verbrijzeld. De locomotief kwam dwars over de lijn in het zand terecht. Door de zorg van den stationschef en de manschappen te Zwaluwe was de chaos van stukken en brokken des morgens in zooverre opgeruimd, dat de personen-treinen naar Rotterdam, Rosendaal en Breda geen noemenswaarde vertraging ondervonden. Alles bepaalt zich bij materiëele schade. --- De ballon-pooltocht van Andree. De ballon-pooltocht van Andree. Het is begrijpelijk dat zich heel wat hoofden bezig houden met de vraag, ›wat zal er van den ballon -pooltocht van Andree terecht komen ?" Jules Verne liet zijn romanhelden vier weken in een luchtballon boven Afrika zweven, maar dat beteekent nog niets bij Andree's reis. De reizigers van Jules Verne hadden ten minste nog vasten grond onder de voeten, al was hot niet onmiddellijk, terwijl Andree rneerendeels zee onder zich zal hebben. Men weet wat zijn plan is. Wanneer men zich de poolstreek voorstelt als een kring, dan wil hij zich door den wind van dezen kring over het middelpunt, d. i. de Noordpool, naar den anderen kant laten blazen. Hij heeft daarvoor een grooten ballon doen maken, met een voor koude streken berekend huisje als mand. Men z3l zich herinneren boe hij het vorig jaar te Spitsbergen met een gevulden ballon vergeefs gewacht beeft op een gunstigen wind en ten slotte onverrichter zake is teruggekeerd. Dit jaar is hij vroeger naar Spitsbergen gegaan en nu is hij met gunstigen wind opgestegen. De wind schijnt, hoewel de ontvangen telegrammen op dit punt niet eensluidend zijn, vrij sterk te zijn geweest. Het schuitje werd zoo spoedig mogelijk vastgemaakt, de ballon werd Adelaar gedoopt, een mand met postauiven werd ingeladen, en daarna stapte Andree, na van de omstanders met een handdruk afscheid te hebben genomen, met zijn tochtgenooten Strindberg en Franken iu. Onder de woorden: »Groeten thuis in Zweden !" stegen zij omhoog, en na eerst bedreigd te zijn met een botsing tegen het rotsig voorgebergte, dreven zij met een snelheid van minstens 35 K.M. naar het Noorden. Wat zal het lot der reizigers zijn? De luchtreis kan kort duren. De afstand van Spitsbergen naar de Pool bedraagt slechts 1100 K.M. ruim vijfmaal de afstand van Groningen naar Maastricht en die van de Pool tot de naaste bewoonde streek nog omstreeks tweemaal zooveel. Wanneer Andrée de snelheid houdt waarmee hij is vertrokken, dan zou hij in een dag of vier aan 't vasteland aan den overkant kunnen zijn. Het zal dus de vraag zijn of zij dan spoedig een bewoonde streek vinden. Op een overzichts-kaartje van Noordpool-tochten, dat verleden jaar te Stockholm is uitgegeven, zijn de waarschijnlijk geachte trajecten van den ballon aangegeven. Voor het waarschijnlijkst hield men het toen, dat de ballon in het oosten van Siberie, en ten oosten van de Lenamonding zou neerkomen. Maar men achtte 't ook zeer goed mogelijk dat hij naar het Samojeden-schiereiland, naar Alaska, of naar de streek ten noorden van Canada gedreven wou worden. Andree heeft een aantal metalen »zwemmers" meegenomen : metalen bussen, die een druk van twintig atmosferen kunnen weerstaan, en die, tegen de pressingen van het ijs bestand, bestemd zijn om, gelijk men anders met ilesschen doet, tot het overbrengen van berichten in zee te werden geworpen. De dingen zijn blauw en geel geverfd, van boven van een klein vlaggetje voorzien, en hebben van binnen genoeg ruimte voor een briefje. --- Allerlei. Onderwijzer: Veronderstel eens, Frans, dat, als je een huis van 1'30,000 wildet koopen, je niet meer dan I'lo,ooo hadt. Hoeveel bad je dan nog noodig ? Frans (triomfantelijk): 'n Rijke vrouw, meester. Advocaat: Edelachtbare heeren ! het verleden van den beschuldigde is zoo ongunstig niet. Beschuldigde: Vraag dat maar te Leeuwarden. Alle bewaarders mochten me even graag lijden. Schrijft hij geregeld sinds je geëngageerd bent? Neen : Somtijds krijg ik maar één brief per dag. Zij: Jacob, het nieuwe huis van de Mulders is veel grooter dan het onze. Hij : Ja lieve, maar hun hypotheek ook. Af wisselend : Kris: Wat voor kleur heeft het haar van juffrouw Straal? Kras : Ja, zie je, dat is een verduiveld lastige vraag. Ik heb haar in veertien dagen niet gezien. --- Van HER en DER. Niettegenstaande vele menschelijke trekvogels reeds hunne koffers hebben gepakt, om in den vreemde te genieten van natuur en kunst, de kleinzielige geschillen en verschillen aan de liefhebbers overlatende om zich te baden in het heerlijk frissche bad der goddelijke natuur, trekken anderen steeds getrouw op ter vergadering, om in stoffige, rookerige en benauwende lokalen hun ' licht te laten schijnen, of door het licht beschenen te worden. 't Vergaderen schijnt tegenwoordig als een soort sport te werden beoefend. 't Is dan eene „internationale" sport. Alle volken toch doen er druk aan mee. Wie de „leidingsrnedaille" verdient, kan ik als nog geen specialiteit niet uitmaken, maar zeer waarschijnlijk maakt Engeland, het sportland bij uitnemendheid, er aanspraak op. Zoowel de „masters" als de „men", de hoeren en meesters als de ondergeschikten, beijveren zich het „record te slaan." Tegenwoordig is het vooral het verschil over den 8-urigen werkdag, wat tot tal van vergaderingen, met en benevens tal van speeches, van applaus enz. enz. aanleiding geeft. Want het „gedaan geven" aan tal van arbeiders door de patroons is nog niet opgeheven en het „lock out" dus nog van kracht. Met al dat werkstaken, zegt de premier van Canada in eene vergadering te Londen gehouden, wordt het vraagstuk der werkeloosheid steeds ingewikkelder. Daarom verheug ik er mij over een lichtstraal in deze duisternis te kunnen aanbrengen. Er zijn velen in Engeland en ook in andere landen, wier lot er op verbeteren zou, indien zij wilden verhuizen naar Canada. In dat land, rijk aan mineralen en met eenen vruchtbaren bodem, zouden zij met open armen worden ontvangen. Want er is behoefte aan werkkrachten. Wat meer is, ze zouden van de regeering een stuk vruchtbaar land bekomen, dat geheel hun eigendom wordt en 160 acres groot is. En maakt de landverhuizer zijn fortuin niet in den landbouw, dan zijn er andere vakken, waarin bij maar te kiezen beeft. Er zijn goud-, zilver- en loodmijnen. Er zijn kolenmijnen, die een goede toekomst beloven. In de Rocky-Montains zijn wel 250 vierkante mijlen kolonland. Men heeft er niet voor te graven, de kolen komen voor aan do oppervlakte. Uit Friesland zijn voor en na landverhuizers naar Canada vertrokken. De eerste brieven waren bevredigend. Sedert geruimen tijd heeft men echter weinig van dit land, waarop nu weer de aandacht is gevestigd, vernomen. Dat Engeland aanspraak maakt op den titel van Champion-vergaderingsheld, bewijst vooral het nieuwste nieuws op vergaderingsgebied: het jubilé•cliné voor dames, die ieder het recht hadden een heer uit te noodiyen. Ofschoon het geen schrikkeljaar is, hebben de dames van het recht, om op hare beurt uitnoodigingen te doen, secuur gebruik gemaakt. Men vond het zeker wat hard den „trouweloozen vriend" geheel buiten te sluiten. Niet, dat men 't onder elkaar niet gezellig vond. Verre van dat. Maar men was nu eenmaal gesteld op wat meer variatie en hield niet van „eenzijdigheid." Nu, de nieuwe manier van vergaderen is een groot succes geweest. Al de vrouwelijke sterren van de wetenschappelijke en kunstwereld waren tegenwoordig en hadden er ook wel voor gezorgd, niet minder knappe en beschaafde mannen „mee te nemen." In de speeches en complimentjes tegenover het sterkere geslacht deden de dames voor de hoeren volstrekt niet onder. Nu het ijs eenmaal gebroken is, kunnen wij verwachten, dat wij van damesvergaderingen of kransjes, waarop de mannen het als een groote eer zullen beschouwen te worden uitgenoodigd, het laatste nog niet gehoord hebben. Ook het kiesrecht voor vrouwen zal nu eeno betere kans van slagen hebben, want de heeren, die daar tegen zijn, zullen natuurlijk an de groot° damesvergaderingen „geboycot" worden. Het slachtoffer van deze emancipatie der vrouw was deze week een Oinnibusmaatschappij te Londen, die aan eene vooruitstrevende dame 500 pond sterl, te betalen háeft. Vroeger was het niet „net" boven op eene omnibus te gaan zitten. Nu zitten de dames wel boven op (als het mooi weer is) en de hoeren binnen, terwijl de heeren buiten zitten als het slecht weer is. Dat is slechts galant van de heeren en bovendien het recht der vrouw. Het is echter een min of meer acrobatische toer, om boven op eene bus te klimmen, die in volle vaart is, hetgeen de meeste bussen in Londen zijn, want „tijd is geld." Eene dame miste den toer, juist toen ze op de bovenste sport zou stappen. Ze viel naar beneden en bezeerde zich ernstig. Dadelijk een proces beginnen is in Engeland aan de orde van den dag. Niettegenstaande de koetsier geheel onbewust was van het feit, dat er achter hem iemand op de trap stond, veroordeelde de jury de maatschappij tot 500 pond schadevergoeding, waaruit blijkt, dat het nog niet zoo heel kwaad is om geëmancipeerd te zijn. Als ernstige mededingers der Engelsehe vergaderings-sportslui moeten de gezanten der groote mogendheden te Constantinopel in aanmerking komen. Als het op zaakrijk argurnenteeren en belangrijkheid der resultaten aankomt, komen zij vrij zeker voor den hoofdprijs in aanmerking. Men leze b. v. een bericht van 17 Juli: De regeling voor vandaag was z66, dat de militaire attaché's (gezanten) te Tophanea om 9 uur zouden vergaderen met de militaire (Turksche) commissie teneinde te beraadslagen over de grensscheiding en dan het resultaat der bespreking kenbaar te maken aan de vredesonderhandelaars, die te 10 uur zouden bijeenkomen. De militaire attaehé's kwamen, maar de militaire commissie was niet aanwezig. De gezanten vergaderden te 10 uur, maar daar Tewfik pacha niet kwam, werd de zitting verplaatst van Top hanea naar het Oostenrijksche gezantschap te Pera, waar ook Tewfik-pacha tegen den middag verscheen en mededeelde, dat de Sultan hem en de militaire commissie zoolang had opgehouden. De gezanten namen dit excuus aan en stelden voor de beraadslagingen voort te zetten. Tewfik-pacha zeide, dat hij eerst den gezanten moest mededeelen, dat de Sultan de beide maarschalken Zekki-pacha en Saaddeddinpacka had benoemd tot militaire afgevaardigden bij de vredesonderhandelingen. De gezanten weigerden beslist iemand anders dan Tewfikpacha bij de vredesonderhandelingen toe te laten. Bijgevolg ging Zekki, die in de antichambre stond te wachten, heen. De vergadering duurde nog eenigen tijd voort, maar er kon niets gedaan worden dan het vaststellen der volgende vergadering in de volgende week. Wie in deze vergaderingen een treurig figuur maken, zijn zeker de groote mogendheden. De Sultan speelt met hen als de goochelaar met zijn mooie koperen ballen. En zoolang het Europeesch concert in denzelfden toonaard blijft spelen, gaat de Sultan voort niet naar de voortgebrachte muziek te luisteren. Maar het arme Griekenland wordt hoe langer hoe meer geruïneerd 1 Do gouden medaille om vergaderingslievenden, of ook zelfs vergaderingsschuwenden tot zich te trekken, verdient ongetwijfeld een der helden uit het Panama-schandaal, Cornelius Herz. Zooals men zich zal herinneren, is deze held indertijd naar Engeland gevlucht, om den arm der gerechtigheid te ontwijken. Daar werd hij zoo ziek, dat hij niet kon uitgeleverd worden, stierf steeds, als de detectives op het punt stonden hem als „cliënt aan te houden, maar leeft ondertussehen maar voort in het gastvrije Engeland. Welnu, deze zelfde llerz heeft aan do Panama-commissie, die eindelijk eens een slot zal maken aan het drama, dat in Frankrijk al te lang is gespeeld, bericht gezonden dat hij haar de commissie in persoon wenscht te spreken. De commissie heeft besloten naar Bournemouth, waar de heer Herz resideert, op te trekken. Welk een eer voor den man, die vroeger de politieke heeren met geld moest naloopen, om hunne stem of hunne gunst te krijgen, en die nu ziet dat de heeren tot hem komen. Als hij eens zijne gedenkschriften uitgeeft, zal daar hoogstwaarschijnlijk in te lezen zijn: „De ontvangst dezer commissie was het schoonste oogenblik mijns levens." Daar wij gewoonlijk aan anderen de eer gunnen als eerste op te treden en er onze eer in stellen na te volgen wat anderen hebben voorgedaan, zal ik niet zoo vermetel zijn eenen eersten prijs voor onze vergaderingszucht te eischen. Maar wij doen wel degelijk mee. Ja, las ik niet dezer dagen, dat het de vrouwen al mooi begon te vervelen, omdat we niet alleen onzen tijd, maar ook ons geld op de vergaderingen zoek brachten? Nu, dat zal wel door eenen vrouwenhater zijn uitgedacht, want zoo erg doen we het immers niet! 't Is waar, met de verkiezingen en mot de herstemmingen en met och, met zoo menig noodzakelijk geval vergaderen wij, maar 't is altijd in 't belang van 't algemeen! Onze resultaten zijn steeds van groot gewicht. Wij brengen de zaken „in 't reine." Wij spreken keurige en gloeiende taal. In eene openingsrede ik meen eener tentoonstelling lees ik : De zuidelijke provinciën zullen een kroon vlechten om de slapen onzer a.s. geliefde Koningin. --- De provincien een kroon 't is mooi gezegd. En dan die kroon gevlochten ooi de slapen, hoe juist wordt het beeld uitgewerkt 1 In eene vergadering van Amsterdamsche kiezers sprak de candidaat, die in herstemming komt: Ik zal trachten een stuwkracht te zijn en de logge massa in den Raad opduwen, den oenen dag met speldeprikken, den anderen dag met vuistslagen. Dat op die schoon° en krachtige woorden daverend applaus volgde, behoeft wel niet gezegd te worden. 't Is ook zoo keurig gezegd : Een stuwkracht, die met speldeprikken en vuistslagen werkt. Neen, maar zoo'n stuwkracht moet nog geboren word en en de Amsterdammers staan bepaald tegen zich zelf, als ze dat wonder niet in hunnen Raad brengen. En ofschoon de gemeen teraads-zittingen dan ietwat het aanzien van een worstelwedstrijd zullen krijgen, ze zullen zeker meer interessant worden. En te oordeelen naar den toeloop tot eene voorstel match," zal de publieke tribune steeds met toeschouwers zijn gevuld. Natuurlijk er kunnen geen 6000 belangstellenden geborgen worden, zooals er tegenwoordig waren bij een worstelwedstrijd in Engeland. Maar, zooals ik in 't begin zei, op 't gebied van sport steekt Engeland ons den loef af. Wij hebben indertijd onze worstelwedstrijden in Amsterdam gehad, maar een strijd als er gevoerd is tusschen de kampioenen Carral van Lancashire (Engeland) en Lewis van Amerika, bijgenaamd de „worger," om 100 pond sterling tegelijk, daar komen we nog maar niet aan toe. Intusschen wij volgen. Wie weet, als de vuistslagen in den Raad beginnen, dat ze dan niet in de arena met vruchtbaar gevolg werden voortgezet. Onze 19e eeuw is immers zoo beschaafd. We blijven er met verlangen naar uitkijken. llrriw KER. --- Huizen van ontucht Onder den invloed der nieuwe bepalingen van de politieverordening, de opheffing bedoelende van de openbare huizen van ontucht te Amsterdam, hebben belanghebbenden hare inrichtingen quasi van karakter doen veranderen, door boven de deur het opschrift „h6ter aan te brengen. Bovendien voldoen , ze sinds eenige dagen aan alle voorwaarden door de politieverordening den hótelhouders gesteld. Zij hebben haar personeel laten inschrijven als kamer-, linnen- en keukenmeiden, leveren eiken morgen een nachtlijst in, enz. Op die nachtlijst zullen de namen wel gefingeerd zijn, maar dat is niet te controleeren. De Amsterdamsche overheid zal nu op middelen mogen zinnen om uit dien toestand verlost te worden, niet het minst ter wille der fatsoenlijke h6tels, opdat niet alle Amsterdamsche hesstels in ,het buitenland een slechten naam krijgen. --- Doe wèl en zie om. Het is bekend, dat er door ons Vorstelijk Huis zeer veel goeds gedaan wordt, maar men weet ook, dat er van die goedheid soms schromelijk misbruik wordt gemaakt. Dit laatste is treurig genoeg en kan ten gevolge hebben, dat de ader der milddadigheid minder rijkelijk gaat vloeien. Daarom is omzien geboden vóór het wèldoen. De wetenschap, dat er thans een nauwkeurig onderzoek wordt ingesteld in hoeverre de aanvrager om hulp werkelijk dien bijstand noodig heeft, strekke tot waarschuwing voor onbeschaamde vragers. Kort geleden gewerd H. M. ook eene bede om hulp en aangezien de vrager niet vermoedde, dat er een onderzoek zou worden ingesteld naar de gegrondheid en de waarheid der aangevoerde motieven, bevatte de bedelbrief van begin tot einde logentaal. De brief kwam in handen van het plaatselijk bestuur, dat een onderzoek instelde, en nu bleek, dat de bedelbrief de grofste leugens bevatte en de toestanden zoo scheef mogelijk waren voorgesteld Het spreekt vanzelf, dat de gevraagde hulp uitbleef, toen H. M. of H. D. secretaris met de juiste toedracht was in kennis gesteld. Moge dit geval strekken tot afschrik voor brutale vragers, opdat de waarlijk hulpbehoevende alleen profiteere van de goedheid der milddadigen. --- Een historische herinnering. Een historische herinnering. In een mededeeling in het jongste Zondagsblad van het N. v. d. D. komt o a. het volgende voor: Bij een bezoek, dat Lord Charles Beresford onlangs bracht aan een der grootste Engelsche ijzergieterijen, werd hij uitgenoodigd zijn nieuwen hoed te plaatsen onder een zeer massieven stoomhamer en dan te zien wat er zou gebeuren. Het verzoek scheen wel wat vreemd en het gevolg geven daaraan wel eenigszins gevaarlijk voor den nieuwen hoed; maar Lord Charles is er de man niet naar om zich daaraan te laten kennen. Hij nam derhalve den hoed af en legde hem onder den hamer. Het groote gewicht daalde, stond binnen een streep van den top van den hoed stil en Lord Charles hernam zijn hoofddeksel. Naar aanleiding daarvan wordt herinnerd dat jaren geleden Z. M. Koning Willem 111 uitgenoodigd werd zijn horloge onder den stoomhamer te leggen bij een bezoek aan de Koninklijke Fabriek van Stoom- en andere werktuigen, toen nog onder directie van Van Vlissingen. De hamer viel en stond als een rots op een haar afstand van het horloge. De Koning, verrast door zooveel nauwkeurigheid, schonk het kostbare uurwerk aan den voorman, die den hamer had bestuurd. --- Droevig ongeval. Droevig ongeval Een droevig ongeval is in Zuid-Frankrijk gebeurd. Door de geduchte overstroorning van de Adour was de spoorwegbrug bij Tarbes vernield. Met behulp van genie-troepen was een voorloopige nieuwe brug over de rivier geslagen, die Zaterdagmorgen beproefd werd. In den morgenstond had men een trein, bestaande uit een machine met een aantal ledige voertuigen, gedurende een half uur op de brug doen stilstaan. De doorbuiging was normaal gebleken. Als tweede proef werd een trein in dubbele tractie en met een aantal geladen wagens op de brug gevoerd. Toen de beide locomotieven midden op de brug gekomen waren, bezweek deze met een vreeselijk gekraak en zonken de machines met een paar wagens in de diepte. De hoofdingenieur Hausser, de conducteur Falangon, de stokers Bogue en Marmayoux werden zwaar gewond naar boven gebracht. Ook de ingenieur Loiseleur en twee beambten van den spoorweg zijn zwaar gewond en er zijn nog verscheidene anderen, die niet onbelangrijke kwetsuren gekregen hebben. Do toestand van een der gekwetsten was geheel hopeloos. Begrijpelijkerwijze gaan in Frankrijk stemmen op, die een streng onderzoek verlangen omtrent de verantwoordelijkheid voor dit onheil. ---