Uit eigen Gewest. Voor een jaar of drie geleden trouwden te Surhuisterveensterheide een paar jongelui. In den laatsten tijd liet de harmonie wel iets te wenschen over. Er kwam nog iets bij. Hij moest wegens verboden mollenvangen twee maanden zitten. Bij zijn terugkomst vei weet hij zijn vrouw ontrouw. Een kindje werd geboren. De toestand verbeterde niet, integendeel, verwijten waren niet van de lucht. Nu is plotseling het kind overleden. Er gingen geruchten van geweldadigen dood. De justitie bemoeide zich met het geval. Een medisch onderzoek kon geen sporen van uiterlijk geweld aan het licht brengen. Dezer dagen vond men een fleschje muizenvergif in den omtrek van de woning. Het lijkje is nu inwendig geschouwd, maag en ingewanden zijn onderzocht, waardoor L aan 't licht is gekomen, dat hier waarschijnlijk niet aan misdaad moet worden gedacht. dt bewoners erangeeowrhbkßoeSeevdinteneaaeerssnadnrhs st probeerde ukzgeCi eimnrpzvi tseil e. joennbr ne. ge: vsAdnmona geopend, met enmtean. behulp waarvan ernhoovnzaueaopc dnpoh het Belang een iva tketaeekenndune reri uit eeee: Dronrijp. t sta—tua bEzh nfids dader(s) nog niet heeft kunnen aanwijzen. den grond gerukte paaltjes grafsteenen op te lichten. 't Is te hopen dat de dorpsbewoners er achter komen, wie zoo bezig zijn geweest. Te Woudsend is voor eenigen tijd, zooals we reeds meldden, een bakker door een toeval getroffen, voorover in het vuur gevallen. Hij brandde zich zoodanig aan het bovenlichaam, dat hij is overleden. Nabij Bovenknijpe is een 51-jarige schipper verdronken. Blijkens het jaarverslag bleek, dat de afd. Dronrijp van de Geh. Onthouding een ledental had van 125. Er was een batig saldo. De milicien uit Zwagerveen, die zijn vinger gedeeltelijk afkapte om zoodoende den militairen dienst te ontloopen, is dezer , dagen voor den dienst afgekeurd. -- Een 17-jarige slagersknecht te Heerenveen verdween plotseling. Hij verscheen niet meer bij zijn patroon. Des anderen daags ontving deze bericht, de kleeren, die de knecht had achtergelaten, 1 terug te zenden naar een opgegeven adres. De slager kwam evenwel tot de minder aangename ontdekking, dat verschillende 1 posten door de verdwenen knecht waren geïnd, zonder dat deze daarvan iets had gezegd. Hij stuurde de kleeren niet. Het was een bedrag van ± f6O, dat voor en na door den knecht was binnengehaald. De vader van den jongen man, die zich in verbinding had gesteld met den slager, kon onmogelijk het tekort aanzuiveren. De politie is in de zaak gemoeid. Te Leeuwarden zou een agent iemand, die beschonken was, naar de wacht brengen. Dat ging echter met niet geringe moeite gepaard. De arrestant verzette zich geweldig. Natuurlijk een massa nieuwsgierigen, waaronder een huzaar. De agent vroeg hem assistentie. Hij weigerde. Eindelijk kwam de arrestant binnen. Hij zal den strafrechter wel niet ontloopen, evenmin als de weigerachtige militair. —De kantonrechter te Leeuwarden heeft een loterij-debitant aldaar wegens het verkoopen van 4 0/0 Juliana-obligaties met kans op een prijs, uit te wijzen door de Staatsloterij, ter zake van overtreding van de loterijwet overeenkomstig den eisch veroordeeld tot 2 x f2O boete of 2 x 5 dagen hechtenis. —Te Leeuwarden is eene combinatie gevormd, welke den gezamenlijken verkoop van gaskolen ten doel heeft. Alle gemeenten in Friesland, die een gasfabriek exploiteeren, alsmede alle door particulieren in Friesland geëxploiteerde gasfabrieken kunnen zich bij de combinatie aansluiten. Schoolkinderen te Terwispel vonden 's morgens op weg naar school een man verdronken in een sloot. De justitie, die er mee in kennis gesteld werd, gelastte een onderzoek. Men moet echter tot de conclusie zijn gekomen, dat hier aan een ongeluk gedacht moet worden. Dank zij de oplettendheid van den machinist van 't locaalspoor is er nabij Holwerd een ongeluk voorkomen. Drie kinderen speelden op de rails en bemerkten de nadering van den trein niet. Gelukkig kon de machinist nog juist op tijd stoppen. --- Uit verschillende Provinciën. Naar het Huis van Bewaring te Den 1 Haag is een 35-jarig zeeman overgebracht, verdacht verschillende inbraken te hebben a gepleegd in verschillende goudsmidswinkels a daar ter stede. Hij wist door indrukken van een ruit de begeerde buit te bemachtigen. De aangehoudene ontkende alle schuld, maar aan zijn manchet werden . bloedsporen ontdekt en ook aan een – doosje met juweelen oorknoppen, dat uit – de étalage was ontvreemd en later op t straat vóór den winkel werd teruggevonden, kleefde bloed. Bovendien werd in – het bezit van den man nog een voorwerp Y voorwerp gevonden, dat bij bedoelde oorpen behoort. Hoogstwaarschijnlijk heeft de politie een goede vangst gedaan. Omtent de mogelijke oorzaak van het spoorwegongeluk bij Halerbrug schrijft de Prov. Dr. en Asser Crt. : De spoorwegarbeider Stevens, werkzaam geweest zijnde op dat gedeelte van de lijn, vertelde dezer dagen, dat de rails aan den zuidkant van de Halerbrug reeds in begin September een verslagen (verbogen) rail was. Door den brugwachter aldaar zou het persooneel er herhaalde malen op gewezen zijn, dat het veranderd moest worden, daar er anders nog een ongeluk gebeurde ; doorloopend lag er dan ook een dommekracht bij om, als de rails wat te , erg verbogen was, haar weer zoo goed mogelijk terecht te zetten. De arbeider was er van overtuigd, dat dezelfde rail er nog inzat op den avond toen het ongeluk gebeurde, terwijl den volgenden dag of later dat gedeelte rail zou zijn vervangen. Het was zoo erg, dat, als een ander persoon dienst deed bij de brug, hij door den brugwachter werd gewaarschuwd, dat de dommekracht er bij lag: als het te slim wordt met de rail, moet je haar maar weer terecht zetten. De zegsman maakte niet 't minste bezwaar tegen een publicatie in de krant, over hetgeen hij had gezegd. Hij staat bekend als een rustig en vertrouwbaar man. Hij had willen wachten op het rapport, vandaar dat hij niet eerder had gesproken. Nu dient echter opgemerkt, dat bedoeld doorbuigen volgens het trein-personeel veel meer voorkomt. Ook de rail bij Halerbrug vertoonde dit verschijnsel. Destijds werd gemeld dat door de hevige vorst nabij Mook een zwerver was dood gevroren gevonden. Maar tot niet geringe vreugde der bewoners van Gennep verscheen de „dooie" weer op de vlakte. Het heele bevriezings-verhaal was uit een journalistieken duim gezogen. De man had den wintertijd eenvoudig bij boeren in den omtrek gelogeerd. De rechtbank te 's Gravenhage veroord(elde den 57-jarigen evangelist G. P. D. te Rijswijk, beklaagd gelden te hebben geïnd voor een liefdadig doel, maar deze ten eigen bate te hebbeh aangewend, tot 1 jaar gev.-straf. Volgens verklaring van een heer te Amsterdam ontving bek!. reeds 10 jaren een gift van hem, die hij evenwel voor zich gebruikte. Bekt , die bekende, verklaarde het geld voor zijn gezin gebruikt te hebben. Een notaris te Bladel is in staat van faillissement verklaard. Hij is sedert 5 Febr. voortvluchtig. Uit Antwerpen heeft hij een schrijven gezonden, waarin hij mededeelt, dat hij ongelukkig gespeculeerd heeft en voornemens is Europa te verlaten. De justitie is naar Antwerpen vertrokken om daar een nader onderzoek n te stellen. Het passief moet fSO 000 ;bedragen. De vorige week had te Eken een brutale afpersing plaats, waarover wij reeds in een vorig nummer schreven. Dezelfde directeur is nu per brief weer lastig gevallen door den t x-volontair. Genoemde directeur ontving een brief uit Bonn, waarin wordt geëischt, dat hij aan een bepaald adres f6OO zou zenden en als hij dat niet deed, zou hij het jaar 1915 niet meer beleven. De politie heeft de zaak in handen. Naar men verneemt, is er op het traject Maastricht—Amsterdam een postpakket ter waarde van f 5000 aan bankpapier vermist. Het pakket moet met den avondtrein uit Maastricht verzonden zijn. Nader is gebleken, dat het onwaarschijnlijke verhaal omtrent het drama, waarbij een kraamvrouw onder Venlo 'n inbreker doodschoot, louter op fantasie berust. Het verhaal moest een carnavalsgrap beteekenen. Geestig is anders. lnbrekers hebben zich toegang weten te verschaffen in het sous-terrain van de villa van de baronesse de Vos van Steenwijk te Brummen. Zij hebben een bedrag van f7OO aan goud- en zilverwerk meegenomen. De villa was bewoond door familie en 't personeel. De politie doet ijverig onderzoek. De politie te Utrecht heeft twee jongens uit Rotterdam gearresteerd, die in 't bezit bleken te zijn van een groote som gelds. Een hunner had namelijk voor zijn patroon een wissel moeten innen van ruim f 700 en was met dit geld en een vriend verdwenen. Na het gebruik van corned beef zijn te Rotterdam kinderen ziek geworden, van wie een zóó ernstig, dat overbrenging naar een ziekeninrichting noodzakelijk was. Bij een slager is een hoeveelheid vleesch in beslag genomen. Te Rotterdam is een pakhuisknecht door de politie aangehouden. Hij bekende zich te hebben schuldig gemaakt aan inbraak. Tweemaal brak hij een brandkast open. De eene keer bemachtigde hij fl7O een ander maal 10 horloges en flO. De horloges heeft hij weggesmeten. De gemeente Vlijmen heeft, tegen het advies der Ged. Staten in, geweigerd een post ad f 350 voor een ambtenaar ter secretarie, op de begrooting te plaatsen. De burgemeester waarschuwde de heeren, maar zij verwierpen ten slotte het besluit der Ged. Staten. De post kwam niet op de begrooting. Maar nu heeft de gemeente Vlijmen geen goedgekeurde begrooting en mag dus niets uitvoeren. Geen cent mag meer worden uitgegeven, geen tractement betaald. Alles staat finaal stil. ___ Te den Bosch heeft een hevige gasontploffing plaats gehad in een tuinmanswoning. Alle ruiten waren verplinterd, het plafond kwam naar beneden, meubels en linnengoed werden dooreen gesmeten, een muur ontzet. Persoonlijke ongelukken kwamen niet voor. Oorzaak onbekend. Naar de KWn. Ztg. meldt, zijn te Amsterdam twee Duitsche inbrekers van Dusseldorp door de politie aangehouden. Men vermoedt dat ze medeplichtig zijn aan een inbraak in een fabriek te Kettwig. De nachtwacht werd bij die gelegenheid door drie mannen vastgebonden en uit de brandkast werd 12.500 mark gestolen. Een schipper te Amsterdam, die zich aan boord wilde begeven, werd onverhoeds door een man aangevallen en beroofd van ongeveer f5O. Te Haarlem is een assistent bij de posterijen door den directeur betrapt op het oogenblik' dat hij eenige brieven uit Amerika openbrak. De man is gevangen genomen en heeft een volledige bekentenis afgelegd. Hij is gehuwd en vader van 6 kinderen. Een inspecteur van politie te Delft was eensklaps verdwenen. Hij had een kleine verduistering gepleegd en was uitgeweken. Na eenige dagen omzwervens gaf hij zich bij de politie te Oudenbosch aan, die hem in voorloopig arrest hield. De gemeenteraad van Delft ontsloeg den inspecteur middellerwip niet eervol uit z'n ambt. Het schijnt echter, dat tijdelijke verstandsverbijstering de oorzaak van zijn verdwijning is. De gemeente-ontvanger en administrateur der gasfabriek te Noordwijk, die zich aan geldverduistering had schuldig gemaakt, is door de Haagsche rechtbank veroordeeld tot 11/2 jaar gevangenisstraf. Bij een twist heeft een koopman te Didam zijn tegenstander met een mes levensgevaarlijk gestoken. t,De dader is gevankelijk naar Arnhem vervoerd. Twee polities in burgerkleeding reden per fiets door een der straten van de Residentie. Op een gegeven oogenblik werden zij gehinderd door een man, die zigzagsgewijze voor het rijwiel heen en weer bleef loopen, ook na herhaalde waarschuwing der agenten. Ten slotte reed een der agenten tegen hem op, met het gevolg, dat hij een vuistslag kreeg van den aangeredene, zoodat hij bewusteloos neerviel. De dader werd onmiddellijk gearresteerd door agenten, ofschoon hij nog probeerde te ontkomen. Hij bleek een recidivist te zijn. De agent is van de bekomen slag nog steeds bedlegerig. Bij wijze van referendum kunnen de inwoners van Maassluis uitmaken, of zij electriciteit voor hunne gemeente wenschelijk achten. Door het gemeentebestuur is op ruime schaal een brochure verspreid, waarin de voordeelen van electrisch licht en electri sche kracht opgesomd worden. Aan de brochure is een stembiljet gehecht. Ze zouden trouwen. Te Nieuw-Lekkerland. De woning was al gemeubeld. Den vreugdigen morgen echter kreeg de bruid berouw, ze wilde weer naar d'r moeder. En zoo geschiedde. Het boeltje werd verdeeld, ieder het zijne, de deur in het slot, niet trouwen ! lemand te Voorburg liep dezer dagen met een circulaire voor zeker „liefdadig doel." Op de lijst stond o.a. ook de handteekening van den Utrechtschen bisschop. Achteraf bleek men met een oplichter van doen te hebben, ook de handteekening van den bisschop was vervalscht. De oplichter bleek te zijn een kapper uit Den Haag. Hij bevindt zich thans in handen der justitie. Een 13-jarige loopjongen uit een ijzermagazijn te Gouda, is aangehouden wegens diefstal van f6O ten nadeele van zijn patroon. De jongen had zich op het kantoor laten insluiten en een lade opengebrc ken. Het grootste gedeelte van het geld werd teruggevonden in een met aarde gevulde bloempot. De jongen zal ter beschikking der justitie worden gesteld. Voor het kantongerecht te Middelburg heeft iemand terecht gestaan uit Vlissingen, beklaagd van overtreding der arbeidswet. Uit het voorgelezen procesverbaal en de verklaringen van een politieagent bleek, dat deze man zijne kinderen, onder wie een jongen van 7 jaar, van 's morgens vier uur tot 's avonds tien uur kachelhoutjes liet maken, en wanneer de stumpers niet genoeg van dat werk hadden verricht, hen sloeg en zonder eten naar bed zond, zoodat de buren de kleinen soms boterhammen gaven. Deze onverlaat, die er zelf netjes in zijn kleeren uitzag, onthield goede kleeren aan vrouw en kinderen. Eerstgenoemde is een paar weken geleden overleden. De vader is door den voogdijraad uit de ouderlijke macht ontzet en zal zich binnenkort voor de rechtbank wegens mishandeling te verantwoorden hebben. De kantonrechter verweet den bek!. zijn schandelijk gedrag en sprak de hoop uit dat de rechtbank hem flink zal straffen. De ambtenaar van het 0. M. meende, dat hier de hoogste straf moest worden opgelegd, die de wet kent en eischte 14 dagen hechtenis. --- Buitenland. Dinsdag is het Engelsche parlement geopend. Naar allen schijn belooft dit een historische zitting te worden, wip hierin Home Rule voor lerland kracht van wet zal verkrijgen. Men zal zich nog herinneren hoe indertijd een wet het absoluut veto van het Hoogerhuis op zij heeft gezet en daarvoor in de plaats heeft gesteld een tijdelijk veto. Indien in 't vervolg binnen drie zittingen in een tijdsverloop van twee jaar het Lagerhuis driemaal achtereen een wetsontwerp heeft aangenomen, dan is het onverschillig of het Huis der Lords het nog eens verwerpt of wel het aanneemt; het wordt in ieder geval aan het oordeel van den Koning onderworpen, om, na bekrachtiging zijnerzijds, wet te worden. Nu is in 't voorjaar van 1912 het Home Rule ontwerp voor de eerste maal aangenomen. Voor de tweede maal geschiedde dit in de zitting van 1913 en beide keeren werd de wet door het Hoogerhuis verworpen. Wordt de wet in de nu geopende zitting aangenomen voor den derden keer dan heeft dit niets meer te zeggen er; wordt 't ontwerp wet, ook zonder zijn medewerking. De tegenstanders hebben nog gehoopt, dat er een kink in de kabel zou komen door oneenigheid in het ministerie omtrent den aanbouw van slagschepen, maar, zooals men weet, is men 't daarover eens geworden en die kans dus ook verkeken. In de troonrede zeide de koning, omtrent de Home Rule kwestie, dat hij het betreurde, dat de pogingen om door een vergelijk een oplossing te vinden voor de vraagstukken, die verband houden met het bestuur van lerland, tot dusver niet geslaagd zijn. Hij sprak den wensch uit, dat in deze aangelegenheid, waarbij hoop en vrees van zoo vele zijner onderdanen nauw zijn betrokken, en die, tenzij ze met VOorziehtigheid, wijsheid en in een geest van wederzijdsche tegemoetkoming wordt behandeld, tot ernstige moeilijkheden in de toekomst kan leiden, door goeden wil en samenwerking van mannen van alle partijen en alle geloofsovertuigingen, de bestaande oneenigheid mag worden weggenorri'm en de grondslagen mogen worden gelegd voor een duurzame schikking. In de beide Huizen werd een motie ingediend om het Home Rule ontwerp te keeren. Het Kabinet antwoordde daarop geen bezwaar tegen een schikking te hebben, mits deze aannemelijk was. Turkije verkeert in grooten geldnood en Frankrijk, dat in den laatsten tijd veel van zijn invloed in dat land heeft verloren, doet nu zijn best om dien invloed te herwinnen door aan Turkije geld te leenen en het zoo uit den nood te helpen. Natuurlijk moeten de noodige waarborgen worden gegeven en Frankrijk is in dezen niet gering met zijn eischen. Ten eerste moet Turkije zonder voorbehoud de beslissing der mogendheden over de Egeïsche eilanden aanvaarden, dat wil dus zeggen: het moet Chios en Mytilene voorgoed aan de Grieken gewonnen geven. Ten tweede moet aan Frankrijk een op voogdij gelijkend toezicht op de Turksche financiën verleend worden: de Banque Ottomane zal de kassier worden voor heel het Turksche staatswezen en het recht hebben namens den Staat die betalingen te doen, welke zij verlangt. Bovendien wil Frankrijk, dat de reeds voor de leening verpande staats-inkomsten onvoldoende acht, ook de nog vrijgebleven invoerrechten en belastingen bestemd zien voor den leeningsdienst. M. a. w. Frankrijk wil Turkije financieel in de meest volstrekte mate in zijn macht hebben, zoodat het feitelijk in staat zal wezen mogelijke stoutmoedige plannen van Duitschland, dat thans grooten invloed te Konstantinopel heeft, te verijdelen, zoodra die niet in het belang zijn van Frankrijks politiek. Zal Turkije in de voorwaarden toestemmen? Vermoedelijk wel, want waar zal het anders geld vinden? --- FEUILLETON In het Land van den Dollar Roman van LENE HAASE. 12) Vervolg. Den volgenden morgen trommelde de zwarte jongen Loe wakker. Vlug maakte zij zich klaar en ging naar de hall, waar de dokter haar al wachtte. Eenigszins verschrikt betaalde Loe haar rekening aan den vermoeiden jongen man met de opgevulde schouders. Drie dollars de kamer. Daarop was zij niet voorbereid geweest! En ruim een halven dollar het taaie lapje. Het was toch een schandelijk duur land hier. Een beetje angstig beschouwde zij haar steeds platter wordende geldtaschje. Oom en tante hadden haar voorzien van een in hun oogen ruim zakgeld. Maar wat beteekenden een paar dollars, die zij bij het wisselen er voor had gekregen, in een land, waar de dollar minder waarde heeft dan in Duitschland de mark! Nu, tot New-Braunfels zou het wel strekken en bij de Stowers had zij voorloopig geen geld noodig. Na een haastig, schraal ontbijt ging zij naar het station. De dokter zorgde voor een kaartje en de bagage, en Loe moest tot haar onaangename verrassing ook nog overvracht betalen, daar zij, als alle nieuwelingen, te veel koffers meesleepte. Toen eindelijk alles bezorgd was, werd het hoog tijd in de gemakkelijke wagens te stappen, die Loe nu ai van uit Philadelphia kende. Nog éénmaal reikte zij den dokter de hand. Ik dank u heel, heel vriendelijk u bent altijd zoo goed voor me geweest. Hij beschouwde haar met een innigen, medelijdenden blik. Het ga je goed, klein prinsesje! Altijd het hoofd hoog houden als een echte Duitsche ! En als je een vriend noodig hebt, schrijf mij dan je kan altijd op mij rekenen I Loe knikte. Ja, dat zal ik! Dus adieu Zij schudden elkaar hartelijk de hand. Toen gilde de fluit en de trein zette zich in beweging. In suizende vaart ging het het perron uit. De dokter zag den trein met een bezorgd gezicht na. In Galveston had hij allerlei wonderlijke dingen over dien dokter Stower gehoord. Welke wederwaardigheden ging dit Pave, bekoorlijke kind tegemoet? Toen ging hij langzaam naar de kaai terug, naar zijn preparaten en instrumenten op de „Wolga," die hij in den laatsten tijd zeer had verwaarloosd. Loe had het zich gemakkelijk gemaakt en zag nieuwsgierig en vol verwachting uit het raampje. Nu ging zij het cowboyland in. Wat zou zij wel voor wonderen zien, nu al op reis? De trein scheen haar in zee te rijden. Op een smalle brug, waaraan nog gewerkt werd, stak hij de zeeëngte tusschen eiland en vasteland over met nauwelijks verminderde snelheid. Het . was, alsof de golven in de raampjes zouden slaan. Het fundament van de brug trilde onder den geweldigen last. De andere passagiers keken nauwelijks van hun kranten en tijdschriften op. Die rit was voor hen iets heel gewoons. De dames hadden voor den spiegel hun hoeden afgenomen en leunden, gummi en zoetigheid kauwend, in hun stoelen. Op den achtergrond van de wagen droeg een huisvader een baby heen en weer, terwijl zijn mooie jonge vrouw kalm haar rooskleurige. nagels polijste. Op haar schoot had zij een manicure-étui ongedwongen uitgebreid. In de dichtsbijzijnde zetels zaten twee Mexicaansche vrouwen der lagere klassen in kleurige lompen gehuld, den ronden sombrero op het viltige zwarte haar. Zij hadden waarschijnlijk gedurende den winter als dienstboden te Galveston gewerkt en reisden nu naar het binnenland, waar het werk op de katoenplantages weldra zou beginnen. heeenn zmaet t h eo edni s t leannpgr eed ihkeaenrt, ohni jm lasskeVnboaoarr, tamelijk overluid in een brochure tegen het gebruik van alcohol. Naast hem zat zijn magere, smakeloos gekapte vrouw met een streng gezicht. De menschen in de buurt luisterden beleefd. Slechts een dikken Duitscher, die in een notitieboek krabbelde' scheen de voordracht te hinderen Soms keek hij woedend op. Loe hield hem voor een bierbrouwer. In de stoelen naast hem zaten een paar jongelui met gladgeschoren gezichten en opgevulde schouders, die een sportblad lazen en hardop over de laatste „baseball-match" debatteerden. De eene zag er als een kellner, de andere als een beroepsbokser uit. Loe was nu echter al genoeg op de hoogte, om te weten, dat zij handelsreizigers uit het Noorden waren. De trein had het vasteland bereikt en reed door vlak, moerassig grasland, dat met prikkeldraad was afgesloten, zoover het oog reikte. Nu en dan kwant men kleine kudden runderen voorbij, die er mager uitzagen en vertoonden zich een paar farmers in gekleurde hemden op armzalige paarden. Loe zette verbaasde oogen op. Zij had zich Texas heel anders voorgesteld. Maar de dokter had in Philadelphia al gezegd, dat er alleen maar verder westelijk nog cowboys waren. „Die domme beschaving," bromde zij in zichzelf en keek ontevreden uit het venster. Een paar rijstvelden, een vlakte met mais, dorre, stoffige boomen, houten huizen te midden van verwaarloosde tuinen, waarachter stapels rommel, een paar zwarte kolenschuren, dat was het eerste station. De stoomfluit huilde langgerekt en klagend, toen hield de trein stil. Vuile, woest uitziende mannen in hemdsmouwen, in plaats van den boord 'n bonten zakdoek om den hals geslagen en bleeke, teere vrouwen in luchtige zomerkleeren naar de laatste mode en elegante Parijsche hoeden stormden in den wagen. Loe zag nog een houten huis met een opschrift „Grocery," waarvoor 'n aantal buggies met magere paarden waren vastgebonden, toen huilde de fluit weer en de trein schoot weer vooruit. De bodem werd langzamerhand beter. Goedverzorgde katoen- en maisvelden, hier en daar een klein, woest boschje, dat tot nu toe door de bijl was gespaard en waar de omwonende farmers allen afval schenen te brengen. De boerderijen waren meer of minder verwaarloosd, de akkers alle zorgvuldig bebouwd. Al het andere droeg den stempel van treurige verwaarloozing en stelde den schoonheidszin van de bewoners van Texas niet in een goed licht. Elk stukje land was door prikkeldraad omgeven. Stoffige, hobbelige wegen liepen er doorheen, farmers reden in kleine buggies, dikwijls met hun vrouwen met groote katoenen mutsen. De farmers in Texas schenen meest van Germaanschen oorsprong te zijn. Loe beviel de streek volstrekt niet. De bekoring van de wildernis was haar voor altijd ontroofd. Geen idyllisch dorpje, geen akkerweg tusschen golvende korenvelden, beschaduwd door zwaarbeladen vruchtboomen. Een kaal land, waar de zon onbarmhartig op brandde; een rijke bodem, dien millioenen hebzuchtige menschen door roofbouw uitzogen. Speculatiegronden, zorgvuldig opgemeten en verdeeld, dat waren de jachtvelden van de roode natie geworden. En de trein reed maar steeds door die ' eentonige treurige streek en verschrikte met zijn huilen de paar magere paarden en runderen op de weiden. Een neger, die rondging om vruchten en zoetigheid te verkoopen, stoorde Loe in haar overpeinzing. Het was drukkend warm in den waggon. Zij zou gaarne wat druiven hebben gehad. Zij zocht er dus wat uit. _ Four bits, zei de neger. Dat beteekent in het zuidelijk dialect een halven dollar. Loe kreeg een schrik. Twee mark voor die druiven! Hoe moest zij toch met haar geld uitkomen! Oom en tante zouden het niet gelooven, dat alles zoo krankzinnig duur was, als zij hen dadelijk om geld schreef. De Wersiens waren nu eenmaal lichtzinnig in geldzaken, daarom vonden oom en tante het goed, Lee zoo kort mogelijk te houden, De gedachte aan alle toekomstige geldverlegenheden maakte Loe nog benauwder. Zij werd bijna duizelig in de ongewone tropische hitte, waarvoor zelfs haar dunste kleeren nog te zwaar waren. En het was nog geen Juli. Hoe zou zij dat uithouden! Zij trachtte het venster aan haar kant te openen, wat haar echter niet gelukte. Zij wendde zich dus met een beleefd verzoek tot de beide handelsreizigers, die naast haar zaten. Bereidwillig voldeed die met het beroepsboksersgezicht aan haar verzoek. De beiden schenen dit echter als een poging tot toenadering te hebben opgevat. De kellner legde het sportblad neer en porde den bokser in de ribben. Is zij niet een aardig ding. Deze spuwde zijn „chewing gum" in den c ek. U baadt uw corpus in deze hitte! zei hij, Loe met een welgevalligen grijns ' aanziend. Trotsch wierp zij het hoofd achterover. Dat was toch ongelooflijk! En zij had altijd gehoord, dat de dames zoo hoog in achting stonden in Amerika. Reist u ook naar Houston, little girl ? vroeg de kellner. Loe's gezicht werd ijzig. 0, grappenmaakster! lachte de bokser. Kijk eens naar haar ? ! Stap toch met ons in Houston uit, vervolgde de kellner. Laat ons pret maken. Diner en autotocht! Nou, klein ding? Loe was verontwaardigd en had den man het liefst in het gezicht geslagen. Hulpeloos keek zij rond in den wagen vol onverschillige menschen, die genoeg met hun eigen aangelegenheden te doen hadden. Toen stond er een oude heer op, die tot nu toe zwijgend in den stoel voor haar had gezeten. Langzaam wendde hij zich naar de beide reizigers: Ziet u niet, dat deze dame geen lust heeft om met u te praten?! Pshaw ! Did 'nt she tolk to us first ? ! (Heeft zij ons niet het eerst aangesproken ? !) Zeker! voegde de kellner er bij, Loe met een onbeschaamden blik fixeerend. Toen richtte de oude heer zich in zijn volle lengte op. De jonge dame staat onder mijn hoede. Wie haar beleedigt, krijgt 't met mij te doen. Ik ben Judge Delagrange uit New-Orleans ! De beide reizigers doken weg als onder een zweepslag. De kellner mompelde zelfs iets als een verontschuldiging. De bokser keek gauw weer in het sportblad. Judge Delagrange kon hen alle klandisie bederven. Dat was een van de oude aristocraten van het zuiden, die nog aanzien en rijkdom had weten te redden uit den burgeroorlog en invloed had in de Zuidelijke Staten. De Yankees lachten weliswaar over de oude slaven-baronnen en kwamen uit het Noorden, om hen langzaam het vel over de ooren te halen, hen het laatste land af te troggelen; wat wisten ze in het zuiden van zaken doen! Maar voorloopig kon Judge Delagrange toch nog heel lastig worden en dus hielden de beide Yankees zich stil. Loe bedankte den ouden heer. Tot uw dienst, jonge dame, zei hij vriendelijk. Hij kende Loe immers niet en behoorde tot den exclusiefsten kring van New-Orleans. Daar praatte men niet lang met menschen, van wie men niet wist, of zij tot de eigen kring behoorden. Loe kende dien beleefd terughoudenden toon heel goed, waarop tante gewoonlijk sprak tegen de burgervrouwen, die zich voor weldadigheidsvereenigingen in Potsdam aanmelden. Zij moest lachen, het was toch in het land der, vrijheid en gelijkheid niet anders dan in Europa. Alleen was 't er veel ordinairder en plomper. Zij wierp een verachtelijken blik op de beide reizigers, die zeer klein geworden waren. Dat moesten nu de beminnelijke Don Juans van Amerika zijn! Te Galveston had haar iemand gezegd: De handelsreizigers spelen hier de rol van de luitenants. Nu, ik zou je danken! dacht Loe en zij verdiepte zich in herinneringen aan Potsdam, tot de trein over een modderige, kleine rivier reed, waarvan de oevers door allerlei struikgewas, puin, leege blikken en doode katten waren omzoomd. Toen kwamen zij te Houston, een der grootste steden van Texas. De trein reed tusschen niet zeer fraaie achterhuizen. Loe had echter gehoord, dat Houston een mooie stad moest zijn. Zij verwonderde zich over de reusachtige leege blikken en begreep niet, hoe het mogelijk was, dat menschelijke verblijven er zoo onaantrekkelijk konden uitzien. Toen reed men het station in. Hier moest Loe overstappen, want van Houston naar San Antonio reisde zij met de M. K. en T.-lijn, terwijl zij van Galveston uit met de S. N.-G-lijn was gekomen. Zij kon nog van geluk spreken, dat zij niet in den stortregen, die nu was begonnen, dwars door de stad naar een ander. station moest. (Wordt vervolgd.) --- Van Her en Den „Droomen zijn bedrog, zoo was 't voor honderd jaar en zoo is 't nog.” Wel zeker, wij weten dit en maar weinigen zullen aan droomen eenige waarde toekennen, doch de droom op zich zelf blijft voor ons allen even interessant en geheimzinnig. De Leidsche professor, dr. G. Jelgersma, dacht er even zoo over en maakte den droom tot onderwerp van zijn rede, die hij dezer dagen voor de Leidsche studenten hield. Het onbewuste gedeelte van ons geestesleven zoo leeraarde professor vinden wij vooral in onze droomen. De droom heeft reeds eeuwenlang de belangstelling der menschen tot zich getrokken. In de oudheid bestond algemeen de opvatting, dat de droom een voorspellende beteekenis had. Dit voorspellend vermogen bestaat zeker niet, maar evenals elk ander geestes-verschijnsel vindt de droom zijn oorzaak in het verleden. In den droom komen alleen eenvoudige geestesprocessen tot uiting, zoo eenvoudig, dat zij op zich zelf reeds een geringen graad van bewustzijn bezitten. Daar komen ook bijna uitsluitend gezichts- en gevoels-indrukken in onze droomen voor. Gehoors-waarnemingen en spreken komen bijna in onze droomen niet voor en dan nog slechts als copian, van wat wij gehoord en gesproken hebben, het zijn geen in den droom zelf bedachte woorden. Gemoeds-aandoeningen zijn verder zeer veelvuldig. Vrees, angst, blijdschap, reeds minder dikwijls achterdocht, wantrouwen en trotschheid. De droom is absoluut egoïstisch: alles groepeert zich als bijwerk om het ik. De eenvoudigheid der gemoeds-aandoeningen sluit haar hevigheid niet uit; angst-droomen komen dikwijls voor. Wat beteekenen onze droomen met hun zonderlingen, onsamen hangenden inhoud? Er bestaat een bepaalde methode van droom-onderzoek. Een soort van droomen is er, welke niet verward zijn, die van kinderen. Doch gaan we over tot de gewone droomen van volwassenen, dan staan wij direct voor de vraag, hoe het mogelijk is, dat samenhangende systemen van gedachten en neigingen op zulk een zonderlinge wijze door de droomen worden weergegeven. Een ding is hierin bijna geregeld duidelijk: de droom-aanleiding. Deze is een gebeurtenis of een gedachte, die op den dag, voorafgaande aan den nacht gedurende welken gedroomd werd, heeft plaats gevonden. Vervolgt men in de droom-gedachten deze droomaanleiding, dan komt men in zijn geest tot belangrijke gebeurtenissen. De gedachten, door deze droomaanleiding opgewekt, hebben iets gemeenschappelijks en dit is in den droom voorgesteld in een beeld of situatie. Een enkel droombeeld komt in de plaats van tal van gedachten en deze „verdichting" geeft allerlei mengbeelden. Deze verdichting maakt den inhoud van den droom duister en onverstaanbaar. Dan komt er nog iets bij, wat de onbegrijpelijkheid van den droom versterkt. Dit is de droomverschuiving. Deze bewerkt, dat het tooneel van den droom een ander is dan de droomgedachten. Die maakt den droominhoud geheel onkenbaar. In het dagelijksch geestesleven doet het zich voor, dat de eigenschappen van ons minderwaardig ik bedwongen worden, omdat onze hoogere vermogens en ook ons eigen belang ze niet toelaten. In den droom treedt deze verdringing in veel mindere mate op. Het droomleven is alzoo een eenvoudig geestesleven en het i eenvoudige is in onzen geest het lagere. Het hoogere is het samengesteld en har-1 monische ; de droom is eenvoudig en onharmonisch. Bij nerveuze menschen is de droom van groote beteekenis voor de studie van hun ziektetoestand. Bij hen neemt de verdringing in den droom reusachtige afmetingen aan en wordt tot ziektemakende oorzaak. Zoo verdient de droom in alle opzichten belangstelling en eerbied. Eerbied, niet voor den verwarden inhoud van een droom, maar voor de daarachter verscholen liggende droomgedachten, die een samenhangend geheel vormen en die de uitdrukking kunnen zijn van het lijden van een menschenziel. Eerbied vooral echter voor het geheel van den menschelijken geest, die voor zijn tekortkomingen en voor de aan zich zelf onbekende feilen en verborgen gebreken een uitweg zocht in den droom. Het zou over 't algemeen wel goed zijn, dat er wat meer professors waren, die er hun werk van maakten anderen uit den droom te helpen. Of liever, die zijn er wel, maar de hee ren zijn het zoo hopeloos oneens. Wij moesten dus eens de ware deskundige kunnen vinden. Zoo lang dat niet gelukt, zullen we wel onze droombeelden houden. Daar heb je tegenwoordig b.v. de nuchtere Zweden. Wie zou van hen ooit gedacht hebben, dat zij droomuitleggers noodig hebben? En toch doen die tegenwoordig bij hen opgeld. De boeren trokken uit alle oorden van het land naar de hoofdstad op, om den koning te overtuigen van hun toekomstdroom: een sterke bewapening en geduchte verdediging van het land. De koning scheen zoodanig door den schoonen droom beïnvloed, dat ook hij in zijn toespraak tot de manifestanten begon te droomen van grootheid en kracht door koninklijke macht en invloed. En daar ziet ge nu de gevolgen! Die 30 duizend boeren, zoo heet het van de tegenstanders, zijn opgezweept door en afhankelijk van de adellijke grondbezitters. Een werktuig, meer niets. De Koning is buiten zijn boekje, in dit geval buiten de grondwet, gegaan in zijn toespraak en het bestaande kabinet moet onmiddellijk zijn ontslag nemen, opdat er mannen in hun plaats treden, die meenen, dat zij het optreden van den koning, dat tegen de grondwet indruischt, kunnen goedkeuren. En eindelijk „actie verwekt reactie." Te Stockholm heeft reeds een tegenbetooging plaats gehad, ook van minstens 30 duizend personen. Wie helpt de nuchteren Zweden toch uit hun droom? In ons land meenen wij wakker te zijn, goed wakker ook. En wie nog ál mocht droomen: wij doen alle mogelijke moeite door vlugschriften en vergaderingen en ingezonden stukken hem uit den droom te helpen. Toch wordt ook hier het pogen niet geredelijk door slagen gevolgd. Want ook hier zijn weer tal van droomuitleggers, die een tegengesteld standpunt innemen. Als het gezond verstand der menschen in vele gevallen geen beslissende stem had, waarlijk het zou er met de toekomst, door al deze droomuitleggers en droomers, niet best uitzien. Daar komt nog bij, dat de invloed der sport ons wakker maakt. 't Is waar, ook een sportmatador als Oscar Mathiesen, die zeker wel gedroomd heeft van alle tegenstanders te zullen verslaan, heeft moeten ondervinden dat droomen vaak bedrog zijn, maar dit neemt niet weg, dat de sportgeest over ons vaardig blijft. Oscar Mathiesen ! Eergister won hij te Berlijn over 500 M., die hij aflegde in 45.6 sec., over 5000 M. in 9 ni. 18 sec. en over 1500 M. in 2 m. 31 8 sec. Wel mocht hij zich dus de koning der ijsbaan droomen En toch gister versloeg de Rus Ippoliton hem over de 10 duizend meter. De sportgeest, die vaardig maakt. Te Brussel is de 6 daagsche wielerwedstrijd Maandagnacht geëindigd. Onder enorme geestdrift en uitbundig enthousiasme zijn de laatste uren verloopen. Alle rangen zijn uitverkocht. Een driehonderdtal Hollanders zijn naar Brussel gekomen om hun landgenoot John Stol aan te vuren. Wanneer de populaire Hollander, gekleed in een trui met de Nederlandsche kleuren, in de baan .verschijnt, wordt hem door zijn landgenooten een enorme ovatie gebracht. Er wordt vinnig gestreden. Na een prachtige eindspurt passeerde Stol als eerste de eindstreep, zoodat Stol—Van Houwaert prijswinnaars zijn van den zesdaagschen te Brussel. De beide winnaars werden in tdomf rondgedragen. Het enthousiasme was geweldig. Het zal ons niets verwonderen, dat onze wakkere landgenooten zelfs in spijt van hun wakkerheid hebben gedroomd van de roemrijke dagen van Tromp en De Ruiter. ---