Vergadering van den Raad der ge- W lOrkiCitUrif .•.ti 4,4/4 ."'• meente Franeker, op Donderdag den 18 Februari 1915, des namiddags ten zes ure, ten einde te beraadslagen en te besluiten over de hieronder vermelde punten. De Burgemeester, L. K. OKáA. 1. Lezing en vaststelling van de notulen der vorige vergadering. 2. Ingekomen stukken en mededeelingen. 3. Voorstel van B. en W. om de Vereeniging „Olympia," het Bestuur van de St. Jozefschool en den heer H. W. Steegstra over het 4e kwartaal 1914 vrij te stellen van het geven van vergoeding voor de gymnastiekschool. 4. Voorstel van B. en W. om bij 't voortbestaan van de mobilisatie van het Nederlandsche leger dit jaar de kermis niet te laten doorgaan. 5. Eene missive van Heeren Gedeputeerde Staten, houdende bemerkingen op de begrooting voor den dienst 1915, met voorstellen van B. en W. 6. Voorstel van B. en W. tot aanvulling van de begrooting, dienst 1915. 7. Idem tot wijziging van de begrooting, dienst 1914. 8. Idem tot af- en overschrijving van Posten op de begrooting, dienst 1914. 9. Voorstel van de Gascommissie tot Wijziging van de begrooting, dienst 1915. 10. Verzoek van den Nederlandschen bond voor werkverschaffing om toe te treden als lid van genoemden bond, met voorstel van B. en W. 11. Aanbieding van het kohier van den hoofdelij ken omslag, dienst 1915. Aanwijzing van sectiën. 12. Verhuring van een woning in de Spaarbankstraat. --- Advertentie BEKENDMAKING HINDERWET. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van FRANEKERADEEL, Gelet op de desbetreffende bepalingen der Hinderwet' – Brengen bij deze ter openbare kennis, dat ter Secretarie dier gemeente ter visie ligt een bij hun college ontvangen verzoekschrift met bijlagen van het Bestuur van het Waterschap „lAndinga," strekkende tot het erlangen van vergunning tot de oprichting van een stoomgemaal op de perceelen kadastraal bekend gemeente Ried, sectie C, nos. 835 en 844. Dat op Maandag den 1 Maart 1915, des middags te 12 uur, ten gemeentehuize aldaar gelegenheid zal worden gegeven dm tegen het gedaan verzoek bezwaren in te brengen en deze mondeling en schriftelijk toe te lichten en dat zoowel de verzoeker,l als zij die bezwaren hebben in te brengen; ' gedurende drie dagen voor evengemeld tijdstip ter Secretarie der gemeente, in de gewone bureau-uren, van de ter zake ingekomen schrifturen kennis kunnen nemen. Men zij indachtig, dat, volgens de bestaande jurisprudentie, niet tot beroep gerechtigd zijn zij, die niet overeenkomstig artikel 7 der Hinderwet voor het Gemeentebestuur of een of meer zijner leden zijn verschenen, ten einde hunne bezwaren mondeling toe te lichten. Franeker, den 15 Februari 1915. Burgemeester en Wethouders voornoemd, T. M. TEN BERGE, Burg. F. A. BEINS, Secr. --- De Oorlog. Morgen, Donderdag 18 Februari, is het de dag, waarop zal blijken of Duitschland zijn blokkade-verklaring, waarschuwing of bedreiging zooals men het noemen wil gestand zal doen. En dan lijkt het er veel op, dat de bedreiging ook tegenover neutrale schepen werkelijkheid gaat worden. De Duitsche regeering heeft nog eens uitdrukkelijk verklaard, dat de neutrale schepen werkelijk groot gevaar zullen loopen, wanneer zij in het tot oorlogsterrein verklaarde gebied zullen worden aangetroffen. Zooals men weet, doet men in ons land en ook elders alle mogelijke moeite om de Nederlandsche schepen als zoodanig kenbaar te maken. Op de zijde van het schip wordt met groote letters en sprekende kleur de naam van het schip aangebracht, alsmede de haven waar het thuis behoort, op den boeg worden de Nederlandsche kleuren geschilderd, of de schoorsteenpijpen worden rood-wit-blauw geverfd. Dat alles helpt niets, zoo laat Duitschland zich hooren, want Engeland, dat de neutrale vlag misbruikt, zal ook niet nalaten zijn schepen met neutrale kleuren en namen te beschilderen, om zoodoende de Duitsche onderzeeërs te misleiden. Nu is de onderzeeër een gevaarlijk, maar teer wapen, dat zeer voorzichtig gebruikt moet worden. Engeland heeft zijn koopvaardijschepen den raad gegeven in groepen te varen en zoodra een onderzeeër tot onderzoek langszij van een der schepen komt, er op af te gaan en de onderzeeër zoo mogelijk in den grond te boren. Ook heeft de Engelsche regeering aangeraden een stuk geschut mee te nemen en eventueele onderzeeërs daarmee naar den kelder te helpen. De Duitsche regeering beweert nu, dat Engeland 't door dergelijke raadgevingen onmogelijk maakt om op zee schepen ter onderzoek aan te houden. Door de aan- 1 geprezen maatregelen loopt een onder- 1 zeeër, die een schip wil aanhouden, groot gevaar in den grond geboord te worden en daarom zit er voor Duitschland niets anders op, dan elk, ook maar eenigszins verdacht schip, °ogenblikkelijk door een torpedo onschadelijk te maken Zooals bekend, heeft de regeering der 1 Vereenigde Staten een nota gestuurd aan Duitschland, waarin zij waarschuwt tegen de eventueele gevolgen van de gedane bedreiging. Duitschland heeft daarop geantwoord, de bedreiging in te trekken, wanneer Engeland den toevoer van voedsel voor de Duitsche burgerij wil toestaan. Dit voorstel is terstond door de Arnerikaansche regeering naar de Engelsche doorgezonden, tegelijk met de stukken, waaruit blijkt, dat de lading der in beslag genomen „Wilhelmina" inderdaad bestemd was voor Duitsche burgers en niet voor Duitsche soldaten en aldus zal de beslissing inzake dit schip wellicht tegelijk het antwoord vormen op deze door Duitschland via Amerika voorgestelde overeenkomst. Hoe zal Engelanda antwoord zijn? Dat hangt misschien voor 't grootste deel af van Engelands houding tegenover Amerika, dat natuurlijk gaarne zal zien, dat zijn handel èn op Engeland, èn op Duitschland vrij blijft. Ook hebben de Vereenigde Staten aan Engeland een nota gestuurd over het misbruik der neutrale vlag en dat geschrift moet nog al op pooten staan. De vraag is dus, hoe Engeland denkt over zijn verhouding tot Amerika en of het ter wille van die verhouding een gewillig oor aan Duitschlands voorstel zal leenen. De openbare meening in Engeland zal waarschijnlijk uit Duitschlands voorstel de conclusie trekken, dat het terugkrabbelt en dat de heele bedreiging een kolossale bluf is geweest, omdat Duitschland heel goed heeft begrepen, dat het met zijn „handjevol duikbooten" toch nimmer in staat zou zijn om de vaart op de Groot-Britsche kustlijn af te snijden. Die openbare meening zal niet gaarne zien, dat de Engelsche regeering haar geducht wapen van „uithongering" zal laten varen voor een bedreiging van Duitschland, waarvan men feitelijk niet gelooft, dat ze praktisch uitvoerbaar is. De jongste besluiten in Duitschland omtrent het brooden vleesch-gebruik hebben in Engeland de meening gewekt, dat de Britsche vlootpolitiek nu ten langen leste haar vruchten gaat afwerpen en dat men in Duitschland dien nood gaat gevoelen, die volgens Engeland naar den vrede moet voeren Duitschlands voorstel zal het Engelsche volk in die meening versterken. Immers, zal men zeggen, zal Duitschland een wijze van oorlogvoeren, waarvan het zich zooveel heeft voorgesteld, zoo maar laten varen, eenig en alleen, opdat de aanvoer van voedsel voor de burgers zou kunnen plaats hebben? Als Duitschland dit doet, moet de nood wel hoog zijn, zegt men in Engeland. Men mag dus bijna verwachten, dat Engeland, ondanks zijn verhouding tegenover Amerika, zijn „uithongerings"-oorlog niet zal opgeven. 't Kan daarbij ook wijzen op het feit, dat alle voedsel, dat in Duitschland wordt binnengebracht en voor de burgers bestemd heet te zijn, middellijk toch zal dienen voor de voeding der krijgsmacht, wijl de Duitsche regeering beslag heeft gelegd op alle graan. Komt er dus graan van buiten in, dan wordt de regeeringsvoorraad minder sterk aangesproken, krijgt de regeering meer graan beschikbaar voor soldatenbrood en dat juist wil Engeland op alle wijzen voorkomen. Minister Churchill heeft medegedeeld, dat de regeeringen der geallieerden een verklaring zullen afleggen, die tot strekking heeft om voor het eerst met alle kracht een maritiernen druk te oefenen op den vijand. Tot nu toe hoorde men weinig van vijandelijke ontmoetingen ter zee, zoodat men meent, dat de geallieerden thans ter zee krachtiger zullen optreden en, zoo mogelijk, de Duitsche kust werkelijk met hun schepen zullen blokkeeren. Dit zal natuurlijk verliezen kosten, maar ook zoo goed als zeker voorkomen, dat één schip de Duitsche havens bereikt, terwijl misschien door een scherp toezicht de onderzeebooten genoodzaakt zouden kunnen worden binnen te blijven. In elk geval, of nu deze maatregel in 't voornemen ligt of een andere, groote plannen koestert men klaarlslijkelijk en 't is niet waarschijnlijk, dat de Engelsche regeering zal afzien van de haars inziens geheel met het volkenrecht overeenkomstige vlootpolitiek, teneinde van haar vijanden te verkrijgen dat zij een oorlogvoering nalaten, die door haar een schending van alle volkenrechtelijke en menschelijke wetten wordt geacht. En de pers ziet vermoedelijk in de poging der Duitschers om dit doel via Amerika te bereiken een nieuw bewijs van de verdorvenheid der Duitschers, die op deze wijze trachten de Amerikanen om te koopen om zich feitelijk aan hunne zijde, tegen Engeland, te scharen. Deze zeeloorlogs-quaestie is zoo belangrijk, ook voor ons zelf, dat zij de aandacht voor 't oogenblik geheel van het land-oorlogs-tooneel aftrekt. Toch gebeuren er daar in 't Oosten, naar het schijnt, werkelijk belangrijke dingen. De uitvoerige beschrijvingen van de gevechten in Oost-Pruisen geved den indruk, dat de Russen daar toch een ernstiger nederlaag geleden hebben dan tot d, want volgens dit verhaal werdzijn zijverm inoehdet noorden van de Oost-Pruisische grens, ten zuiden van Memel, niet slechts teruggeslagen, maar ook ingesloten. Vandaar zouden dan die 26.000 gevangenen komen, waarvan in een Duitsch bericht melding is gemaakt. In elk geval staat het wel vasts dat de Russen 'nu geheel van Pruisisch 'gebeid zijn verjaagd, al is er ook uit de Duitsche berichten af te leiden, dat de verdere opmarsch der Duitschers in de richting van Njemen en Naref opnieuw op groote Russische versterkingen stuit, die naar de grens oprukken. Plaatsen, die op meer dan enkele kilometers afstand van de grens op Russisch gebied gelegen zijn, werden door de Duitsche berichten nog niet genoemd en in 't bijzonder Soewalki, de gouvernementshoofdstad, die maar 'n twintigtal kilometers van de grens gelegen is, is blijkbaar nog vrij van Duitschers. Trouwens, het eenige dat belangrijk mag heeten, is, of de Duitsche troepen een gevaar voor Warschau zullen gaan opleveren en daarvan is nog niets gebleken. Wel vorderen volgens Oostenrijksche en Duitsche berichten hier de troepen die in de Karpathen en de Boekowina vechten met grooten spoed. Uit Weenen wordt heden de inneming van Nadworna gemeld in Oost-Galicië, half weegs de Karpathen en Stanislau, zoodat men den indruk krijgt, dat het de bedoeling is, vanhier verder noordwaarts te rukken in de richting van Lemberg, ten einde den Russen Galicië weer te ontnemen. De Boekowina is hun reeds ontnomen naar 't schijnt : althans volgens een Weensch blad hebben de Russen Czernowitz vaarwel gezegd, en al zal dat wel niet waar zijn, wijl 't anders wel officieel zou zijn gemeld, de Oostenrijkers staan toch zeker al dicht bij die stad en 't ligt nu eenmaal in het Russische stelsel, om, als het terugtrekken eenmaal begonnen is, niet een klein eindje, maar ver terug te trekken, tot op een sterke achterwaarts gelegen linie. Dat stelsel wordt ook thans blijkbaar toegepast in de Boekowina, terwijl alleen in de Karpathen-passen tegenover West-Galicië stand wordt gehouden. --- Advertentie De beste Antbracite Is onze gebroken ENGELSHE 1111111INITE. á f 220 per H.L. Aanbevelend, BOORSVIA & OSINGA. --- Verspreide Berichten. Een jongen te Marrum had het ongeluk dat zijn hoepel te water liep. Hij vischte er naar en vond een . . . rijwiel. Aan dat rijwiel zat een kaart, waaruit bleek dat het aan den berijder geleend was door een comité te Leeuwarden, dat verlofgangers daardoor in staat stelt spoediger hun woonplaats te bereiken. 't Moest dus een land weerman of verlofganger zijn, die er op gereden had en men vermoedde een ongeluk. Er werd een groote haak gehaald en reeds bij de tweede poging bleek helaas, dat het vermoeden juist was en werd het lijk van een milicien uit Uisjoch opgehaald. De man is vrij zeker door de duisternis misleid in de vaart geraakt en zoo jammerlijk om het leven gekomen. Hij laat een vrouw met twee kinderen na. In de gehouden ledenvergadering van „'t Groene Kruis" te Berlikum werd medegedeeld, dat de vereeniging thans 387 leden telt, dat de ontvangsten hadden bedragen f 234.12, de uitgaven f 176.61, voordeelig saldo 157.51. Van de goederen in het magazijn werd 92 keer gebruik gemaakt. Beroemd Kollum. 't Is al eenigen tijd geleden, dat te Kollum een Fransche vliegenier neerdaalde en toen veel goeds van dat vlek en zijn inwoners heeft verteld. Die roem is zelfs tot Amerika doorgedrongen en het gevolg daarvan heeft tot iets eigenaardigs geleid. In de »Farmers' Dispatch," een nieuwsblad dat te St. Paul (Vereenigde Staten van N.-Amerika) wordt uitgegeven, is een kaart van het oorlogsterrein opgenomen, ni. een deel van Duitschland, Engeland en België en geheel Nederland, en in Nederland waren slechts drie plaatsen aangegeven, n.l. Amsterdam, Rotterdam en Kollum. Uit Steggerda wordt aan het N. v. F. gemeldt dat dit dorp bezoek heeft gehad van twee woonwagens: een circus met 7 paarden. De bewoners waren al erg brutaal. Waar ze hooi konden gappen, namen ze het, terwijl het bekende geldwisselen door een paar vrouwen werd beproefd. Een paar opgeschoten bengels durfden zelfs een paar vrouwen, die niet wilden geven, te spuwen. Men zij dus op andere plaatse op zijn hoede! --- De Bumabeurzen. De Minister van Binnenlandsche Zaken heeft vernietigd de begeving van de Bumabeurzen aan de studenten L. Tichelaar en D. Wierstra, op grond dat de bestuurder van de Bumastichting voor academische studiebeurzen niet heeft in acht genomen de bepaling, dat de oproeping voor het vergelijkend examen voor de studiebeurs zal geschieden door twee aankondigingen in twee in de provincie Friesland uitgegeven veel gelezen dagbladen, waarvan de eerste ten minste drie maanden voor den dag van het examen zal moeten zijn geplaatst. --- Een wild geworden koe. Te Finsterwolde werd heel wat drukte veroorzaakt door een wild geworden koe. Het beest was zijn geleiders ontkomen, die het nu, vermeerderd met anderen, achtervolgden. Bet liet zich echter niet grijpen. Telkens als de mannen kort bij het dier kwamen, liep het woedend op zijn vervolgers aan en dan namen dezen de vlucht. 't Ging door velden en tuinen. Intusschen hielpen ook de maréchaussées en de gemeente-veldwachter om het dier te grijpen en had een ander een geladen geweer gehaald om het zoo noodig onschadelijk te maken. Eindelijk sprong het op een ijzeren hek en verwondde zich vrij ernstig in de ijzeren punten, zoodat het hier kon worden gegrepen en met touwen gebonden. Nu was het machteloos en met een blinddoek voor, werd het naar zijn eigenaar teruggebracht. Hoe dit is gegaan meldt de historie niet. Uit Schiermonnikoog bericht men aan 't N. v. h. N., dat van den vuurtoren lichtseinen werden gezien en beantwoord. De reddingboot vertrok en ondekte aan den rand van de Engelschmanplaat bij vallend water 2 mannen niet 'n watervliegtuig. Zij spraken Duitsch maar wilden niet worden afgehaald. Den volgenden morgen voer de reddingboot opnieuw uit, nu met militairen aan boord. De vreemde vogels bleken nu echter gevlogen te zijn. Op de eerste lichtseinen had de toren van Borkum ook geseind en 's morgens was er van hier een torpedoboot te zien. Het vermoeden ligt dus voor de hand, dat deze in den nacht de beide gestrande Duitsche vliegers van onze zandbank heeft gehaald. In de prov. Groningen stelt men pogingen in het werk, om te komen tot oprichting van een vereeniging van gebruikers van stoomketels en krachtwerktuigen. Het doel zal zijn een meer stelselmatige toepassing der voordeelen van de moderne techniek in de fabrieksbedrijven. Aanmelding voor medewerking tot de oprichting kan plaats hebben bij den heer J. P. Koens, te Oude-Pekela. 's Nachts zijn te Weiwerd bij een 3-tal landbouwers tal van glasruiten ingeworpen. De aangerichte schade wordt op p.m, fBO geschat. Men gist dat het hier een oude wrok betreft, nog afkomstig van de werkstaking van 1913. De politie doet onderzoek. --- Hotel afgebrand. De echtgenoote van een hoteleigenaar te Klazienaveen, wilde de lamp vullen met petroleum, toen bij ongeluk een paar druppels in het theelichtje terecht kwamen, dat onder de lamp stond. In een minimum van tijd vloog alles in brand. De vlammen grepen met ontzettende snelheid om zich heen. Zoo goed als niets kon gered worden. Aan het gebouw was juist voor ongeveer een ton vertimmerd, om het aan eerste eischen te laten voldoen. Niets dan de muren zijn blijven staan. De nieuwe meubelen, die voor het nieuwe gedeelte bestemd waren en nog niet in de verzekering waren opgenomen, zijn even eens verbrand. Op Urk is het aantal geinterneerde officieren weer met twee vermeerderd, zoodat er nu elf zijn. Het interneeringsgebouw is ingericht voor 12 personen. Voor uitbreiding van het depót is men thans te Groningen bezig om het gebouw dat in het interneerings-kamp aldaar voor Engelsche officieren bestemd was, af te breken, ten einde het over te brengen naar het eiland Urk, waar het voor 't zelfde doel zal worden gebruikt. Men is op Urk reeds bezig er ruimte voor te maken. --- FEUILLETON DE AFGEBROKEN HONDENTAND, 12) ------- ---------- – (Vervolg) Het was een lastige positie. Je weet werkelijk niet, hoe een gesprek te beginnen, als je 's avonds elf uur den eigenaar gesnapt wordt, bezig met zijn r gestorven huisdieren op te graven in gezelschap van een heel lief meisje in erg wanordelijke kleeren. Ik liet den kop van de kat vallen en staarde in het licht Agnes schudde van het lachen; erg zenuwachtig, bijna in gevaarlijke mate, zooals het in mijn geoefend oor klonk. Chisholm was blijkbaar verstomd van verbazing, toen hij haar daar zag en kon geen woorden vinden. Hij bleef stil staan, maar het meedoogenlooze licht bescheen beurtelings het meisje en mij. Ik voelde, dat mijn waardigheid in gevaar was. Komaan, juffrouw Dalziel, zei ik, laten wij hier vandaan gaan. Ik spreng op, nam haar beide handen in de mijne en hielp haar op de been. Zij viel tegen mij aan, slap van het lachen. Maar de toon daarvan beviel mij niet en ik schudde haar flink heen en weer. Chisholm sloot het licht af en de duisternis omvatte ons geheel. Dus Agnes is ook een grafschendster, begon Chisholm, maar ik belette hem verder te gaan. Laat dat! zei ik. Het is een ernstige zaak, voor u meer dan voor wien ook. Ik nam Agnes bij haar beide schouders en schudde haar flink door elkaar. Houd op met lachen riep ik haar op bevelenden toon toe. Au! klaagde het meisje, u doet me pijn. Laat me los Het licht verscheen weer en toonde Agnes, leunende tegen mijn borst, met haar mooi haar loshangend over haar schouders. Houd dat beroerde licht aan of laat het heelemaal uit, zei ik kwaal, en help mij de jonge dame hier vandaan brengen. Hoe nu, dokter? vroeg Chisholm. Nu ge de kat hebt, zoudt ge misschien ook nog den hond willen hebben? Agnes hield op met lachen en bracht zoo goed mogelijk heur haar eenigszins in orde. Ik bemerkte, dat ze nog steeds hijgde. Wij kwamen om den hond te zoeken, zei ik. – Dat dacht ik wel, zei Chisholm. Doode katten zijn nu niet bepaald zoo heel veel waaard. Agnes begon weer te lachen. Ik pakte haar bij den pols en trok haar uit het struikgewas. Laten wij naar uw atelier gaan, zei ik. Ik heb u een heeleboel te zeggen. Heel goed, antwoordde Chisholm _ kalm. Als u daar direct gekomen was en het onmiddellijk gezegd had, zoudt ge u een massa last bespaard hebben. Wij volgden nu bet pad, waarbij Chisbolms electrisch zaklantaarntje ons den weg wees en gingen toen het atelier binnen. – Hoe wist u, dat wij daar waren? vroeg ik. – Ik wou juist het atelier sluiten, zei Chisholtn, toen ik een kabaal hoorde alsof er een kudde buffels door het park liep. Dit kwam mij vreemd voor, omdat het tuinhek gesloten is en de omrastering sterk genoeg om het binnendringen dezer dieren te beletten. Spoedig hoorde ik bij de rhododendron-struiken geluiden, die, in aanmerking nemende den tijd en de plaats, mij zeer misplaatste vroolijkheid toeschenen Houd op, hijgde Agnes. Als ge liet verhaal hoort, zult ge de geschiedenis minder komisch vinden, zei ik. Chishohn antwoordde niet. Wij traden het atelier binnen. Agnes zag er vreeselijk uit. Haar eerste strategische beweging was in een grooten leuningstoel neer te vallen. Maar niettegenstaande vochtige aarde, bomen, heesters, doornen en de w nogal ruwe manier, waarop ik haar behandeld had, zag ze er liever uit dan ooit. Welnu, Chisholm, zei ik, ge zoudt het misschien niet zeggen, maar juffrouw Dalziel en ik zijn vanavond hier gekomen met het doel, u er voor te behoeden, naar de gevangenis gebracht te worden. Chisholm trok zijn rechte, zwarte wenkbrauwen op. Inderdaad! antwoordde hij. Voor welke misdaad, als ik vragen mag! Moord op een Perzische kat? Neen, antwoordde ik, voor moord op John Vorice. Geen spier van zijn gezicht bewoog. Werkelijk? zei hij langzaam. Gij verbaast mij. Men zou zoo zeggen, dat u zocht naar bewijzen tegen mij. Ja, gaf ik toe, dat zou men zoo zeggen. Maar de zaak is, dat wij zochten naar bewijsstukken, die u zouden noodzaken maatregelen te nemen voor uw eigen veiligheid. Hij kneep zijn zwarte oogen dicht. En wat bracht u er toe, als ik vragen mag, zei hij, om zooveel moeite te doen om mijnentwille? Het feit, dat juffrouw Mary Dalziel u bemint, antwoordde ik. Dat had effect. De slaperige spotternij verdween als door een tooverslag. Zijn oogen schitterden. Wat geeft u aanleiding dat te denken? vroeg hij haastig. Zij heeft het mij gezegd, riep Agnes uit. Luister naar dokter Forsyth, Clarence. Die heele gekke geschiedenis was mijn schuld, niet de zijne. Chisholms gezicht helderde heelemaal op. Voor het oogenblik zag hij er uit als ' iemand, die in den zevenden hemel is. j Toen wendde hij zich ernstig tot mij. Vertel me eens alles precies, dokter, zei hij. Ga zitten. En zonder veel inleiding begon ik en vertelde hem de heele ingewikkelde geschiedenis. Chisholms gezicht toonde aandoening, toen ik sprak van Randalls verlangen, hem te beschermen, maar voorspelde niet veel goeds, toen ik hem het tooneel beschreef tusschen Mary en Edwards. Aan deze dingen zag ik, dat onder het slaperig uiterlijk van den artist een levendige geest huisde, ontvankelijk voor alle indrukken. Toen ik geëindigd had, stond hij op en reikte mij de hand. Dokter, je bent een kraan, zei hij. Het spijt mij, dat ik u gehinderd heb door mijn misplaatste spotternij. Hij keek op eigenaardige wijze van mij naar Agnes. Dus jullie beiden dachten, dat ik John Vorice vermoord heb en jelui denkt dat zeker nog? En toch hebben jelui je best gedaan mij te beschermen? Jelui bent echte vrienden, beiden en die oude, gocie Randall ook. Ik kon zien, dat hij ontroerd was. Welnu, ging hij voort, ik geef jelui mijn woord van eer, dat ik zoo onschuldig ben als gijzelf. Agnes keek mij met schitterende oogen aan. ' de zaak weet, zei Chisholm en viel in een stoel neer. Rooken, dokter? Gaarne, zei ik en haalde mijn pijp te voorschijn. Wij luisteren, Chisholm. Zooals ge misschien weet, begon hij, zijn wij in Pinemont een tijdje lang door inbrekers verontrust geworden. Mijn moeder was erg zenuwachtig en daarom leende ik Jeff van Randall en gaf order, dat de hekken lederen avond gesloten moesten worden. Nu hadden John en ik twee dagen vóór zijn dood nog al een ernstigen twist gehad, hier in het atelier. Het was naar aanleiding van het portret van Mary. Hij verbeeldde zich, dat hij verliefd op haar was en beeldde zich ook in, dat hij de uitverkorene was en hij had de brutaliteit mij te zeggen, dat ik het schilderij niet naar de jaarlijksche tentoonstelling mocht inzenden. Zei, dat het niet netjes was zoo iets te doen. Natuurlijk nam ik hem dat kwalijk en het had op een vechtpartij kunnen uitloopen, als Jeff er niet bij was geweest en een dreigende houding had aangenomen, toen John wat heftiger werd John was bang voor honden, viel Agnes hem inde rede. Er zlja zulke menschen. Hij was ook bang voor Jock. Honden hadden een hekel aan hem. Ga voort, Clarence. Hij ging woedend weg, vervolgde Chisholm. Ik was ook kwaad. Om de waarheid te zeggen, als hij niet in mijn ( huis geweest was, had ik den hond aan den ketting gelegd en het met hem uitgevochten. Welnu, twee avonden later, toen ik inde bibliotheek zat te lezen, terwijl Jeff aan mijn voeten lag, begon de hond plotseling onrustig te worden. Dat was zoowat om tien uur. Jeff begon te snuffelen en te brommen en ging tenslotte naar de deur. Zijn gedrag was zoo zonderling, dat ik vermoedde, dat er iemand om het huis moest rondsluipen. Ik ging naar de voordeur en opende ze en dadelijk vloog Jeff naar buiten, als bezeten blaffende. Ik liep hem achterna en zag terzelfder tijd een licht opvlammen in het atelier. Toen Jeff over het grasveld rende, verdween het licht. Eerst was Jeff naar het atelier geloopen, maar even later hoorde ik hem blaffen en grommen bij het , voorhek. Toen hoorde ik hem huilen en daarna heerschte er stilte. Ik haastte mij naar het hek. Een oogenblik later zag ik iets wits het pad opkruipen en dat was Jeff, wien het bloed in stralen uiteen snede in zijn hals liep. Ik zag, dat hij ernstig gewond was en rende naar het atelier om mijn electrische zaklantaarn te halen. Toen ik terug kwam, blies Jeff den laatsten adem uit. Er was een diepe snede onder den kaak en ik zag dat de halsslagader was doorgesneden. Ik wou mijn moeder niet doen schrikken en besloot dus, hem dadelijk ter plaatse te begraven. Maar eerst ging ik het atelier binnen. Hier was het doek met Mary's portret uit de lijst gesneden. Het lag op den vloer, nog nat, want ik had dien dag aan den achtergrond gewerkt. Dus dat is de reden, dat je het kleiner hebt gemaakt! riep Agnes uit. Chisholm knikte. Ik moest het aan alle kanten drie duim kleiner maken, zeide hij. Toen nam ik een schop en begroef den armen Jeff vlak bij het hek. Naar zijn tanden heb ik heelemaal niet meer gekeken. Den volgenden ochtend miste ik de gouden sikkel Ik beprijp 't al, viel Agnes hem weer in de rede. John greep de sikkel om het schilderij uit de lijst te hakken Of als wapen, toen hij den hond hoorde, zei Chisholm. Toen Jeff hem snapte en naar hem toesprong, moet hij zich omgekeerd hebben, den kop van den hond onder zijn arm genomen en hem zoo de hals afgesneden hebben. Er zat waarschijnlijk nog leven genoeg in Jeff, dat hij naar het hek kon loopen. Toen John eenmaal over het hek heen was, zal hij zich omgedraaid hebben en tusschen de stangen door naar Jeff gestoken hebben en daardoor moet de sikkel gebroken zijn. Het grootste stuk kwam in de sloot terecht en werd door Mac Pherson gevonden ; het andere stuk viel ergens anders en werd door Edwards opgeraapt. Nu weten jullie er alles van. Agnes sprong van haar stoel op, liep naar hem toe en gaf hem een hartelijken zoen. Ik dacht onderwijl aan iets anders. (Wordt vervolgd). ---