Verspreide Berichten. Uitslag van Kaatswedstrijden. Stiens. Leden van „De Boer." 23 parturen. Eerste prijs: N. Boersma, Hendrik de Vries en A. Bonnema ; tweede prijs: A. Jager, B. Hiemstra en P. Algera ; derde prijs; A. Boringa, R. Hoekstra en S. K. Dijkstra; vierde prijs; A. van der Zee, W. Rienks en M. van der Kuur; vijfde prijs: G. Bijlsma, M. Plantinga en T. Kam minga ; zesde prijs: P. van Zandbergen, D. J. A. Tol en D. bij de Leij. Prijs voor den versten Herculesslag N. Boersma. Berlikum. le prijs, f6O gewonnen door R. J. H. Brink te Oosterlittens, G. Hoitsma te Berlikum en H. van Haitsma te Franeker. 2e prijs, f 30, J. Jellema te Franeker, Sijbren Kooistra te Leeuwarden en S. Tichelaar te Dronrijp. Een groenten-koopman te Harlingen zag bij een van zijn klanten een schoteltje, dat hij voor een antiquiteit aanzag en daarom gaarne in zijn bezit wilde hebben. De klant was echter niet te bewegen er afstand van te doen. Hij hield evenwel niet op er steeds weer op terug te komen, zoodat de juffrouw hem eindelijk zijn zin maar gaf en hem het begeerde voor de som van zes gulden afstond. De man in zijn schik. Lang duurde de vreugde echter niet, want het schoteltje, dat hij voor oud delftsch had aangezien, bleek namaak te zijn. Hij naar de juffrouw terug, met de boodschap, dat dit niet zijn bedoeling was geweest. Kan me niet schelen, zeide de juffrouw, jij hebt het gekocht en daarmee is het uit. 't Hielp haar niet, de man hield niet op met zeuren en toen het haar begon te vervelen heeft ze het ding dan maar weer teruggenomen voor 4 gulden, zoodat de kooper dan toch nog twee gulden schade had. Gesteld evenwel, dat gebleken was dat het schoteltje geen 6 maar 12 gulden waard was geweest, zou de kooper er dan ook zoo gauw bij zijn geweest om de juffrouw het te min betaalde of een deel daarvan te brengen? Kaatsen. Voor Leeuwarden zal het partuur G. Tilstra, G. Greben en A. Steensma aan de te Pingjum te houden kaatswedstrijd van „jong Nederland" deelnemen. In een café te Leeuwarden zaten eenige jongelui bijeen, die zich onder elkaar zeer amuseerden. Een van hen wierp een ander, met zijn toestemming, een leeg bierglas toe, dat dan zou worden opgevangen. Dit leege glas kwam tegen een glas aan, dat de opvanger in de hand hield. Beide glazen gingen aan stukken en een der scherven verwondde den opvanger aan de pols, waarvan de slagader werd doorgesneden, zoodat men den gewonde dadelijk naar een dokter moest brengen, die hem na het eerste verband te hebben gelegd, naar het Diaconessenhuis liet gaan. Daar werd de wonde verder verbonden en toen dit eenmaal in orde was, kon de jonge man spoedig huiswaarts keeren. Men zegt, dat hij eerst toch nog even naar bedoeld café is geloopen om daar te laten zien, dat hij reeds weder aardig was opgeknapt. Een minder aangenaam slot. – Toen de Chr. zangvereeniging „Looft den Heere" van Bolsward van haar boottochtje naar Gaasterland zou terugkeeren en juist zich op de breede Friesche wateren bevond, kwam er een defect aan de schroef, waardoor deze den dienst weigerde. Te vergeefs werd getracht dit te herstellen, terwijl de invallende duisternis den arbeid zeer bemoeilijkte. Daar ook geen hulp verkregen kon worden, zag men zich genoodzaakt den nacht op de wateren door te brengen. Gelukkig was het weder kalm, al was de nachtlucht kil. Men kan zich de blijdschap der ongeruste huisgenooten voorstellen, die te vergeefs naar de terugkomst hunner betrekkingen hadden uitgezien, toen omstreeks middernacht kon worden medegedeeld wat de oorzaak van het oponthoud was, en den volgenden morgen het gezelschap behouden weer keerde. ' —Te Sneek heeft ingevolge een besluit van den gemeenteraad een stemming van winkeliers plaats gehad omtrent de vraag, ' of zij er voor of tegen waren, dat er een verordening in het leven zou worden geroepen, waarbij wordt verboden de winkels in die gemeente voor het publiek geopend te hebben tusschen 9 uur des avonds en 6 uur des morgens. Als commissie van stemopneming fungeerden eenige leden van den raad, die aan 430 personen een uitnoodiging had gezonden om aan deze stemming' deel te nemen. Negentig personen bleven absent, zoodat aan de stemming 340 personen deelnamen. De uitslag was, dat 183 personen tegen gedwongen winkelsluiting waren, 145 er voor, terwijl 3 briefjes in blanco waren uitgebracht en 9 van onwaarde moesten worden verklaard. Zondagavond om halfelf drong iemand, bij een alleenwonend man te Rotstethaule de woning binnen. Hij deed dit door een klein kelderraampje. Zoodra hij in de woning was, viel hij den 62-jarigen bewoner aan, naar men zegt, om zich van zijn geld meester te maken. Op het hulpgeroep van den ouden man kwamen buren toeloopen en vonden den man op het erf liggen met vier ernstige, hoewel niet dadelijk levensgevaarlijke wonden aan hals en borst. De aanvaller was evenwel reeds verdwenen. De oude man werd door den in de buurt wonenden dokter verbonden en is naar het ziekenhuis te Heerenveen overgebrach. Hij heeft zijn aanvaller, die door de deur is gevlucht, niet kunnen herkennen. De justitie heeft zoo spoedig mogelijk een onderzoek ingesteld en vond daarbij reden om een buurman van den oude man in arrest te laten nemen. Deze buurman was aan de hand en het hoofd verwond. Men vermoedt, dat dit is gebeurd tijdens den aanval, want de 62-jarige heeft zich geducht verweerd. De aangevallene was van goede familie, maar leidde een min of meer zwervend leven. Hij woonde nu eens hier dan weer daar. Het moet hem niet aan middelen ontbreken, maar hij schijnt toch onder curateele te staan. Twee personen onder Nieuw-Weerdinge kregen op den openbaren weg een hevige ruzie over het al of niet betaald zijn van een schuld van f 5. Het mes kwam er al heel gauw bij te pas en toen was het gevolg, dat een van de twee zoo werd toegetakeld dat geneeskundige hulp moest werden ingeroepen. Gelukkig schijnt er echter geen levensgevaar te bestaan. De dader is door de politie ingerekend. Toen een militair, die met verlof was geweest, zich te Dedemsvaart in den trein begaf, om naar zijn garnizoen Apeldoorn terug te keuen, trof hem het ongeluk, dat, toen een conducteur met spoed de deuren sloot, zijn linkerhand tusschen het portier bekneld geraakte, waardoor. dit lichaamsdeel ernstig beschadigd was. Nadat in den trein een voorloopig verband was gelegd, meldde de man zich bij aankomst te Zwolle bij den stationscommandant. Hij werd toen door een dokter verbonden en kon later de reis naar Apeldoorn voortzetten. Er komt op de treinen nog geregeld vertraging voor. Dat de conducteurs op 't laatste oogenblik haast maken is begrijpelijk. Zij waarschuwen in den regel, maar het publiek dient ook mede te helpen door op te letten. Hetgeen dezen militair overkwam kan ter waarschuwing dienen. Sedert eenigen tijd werd het bosch in den omtrek van Velseroord onveilig gemaakt door een persoon, die kinderen meelokte. Het is den rijksveldwachter daar ter plaatse gelukt den man, een zeer berucht persoon, pas onlangs uit de gevangenis ontslapen, te snappen. Een goede brandstof. De Drentsche heidevelden hebben altijd veel brandsrof kunnen leveren in den vorm van heidezoden, zoo schrijft men aan de Ass. Crt., die er, ter diepte van ongeveer een halven decimeter werden afgestoken, dan spoedig voldoende gedroogd waren, om in den winter een uitstekenden brandstof te vormen. In de gemeenten Rolde, Westerbork, Zweeloo en op het Ellertsveld, onder de boermarken van Zweeloo en Wezup, was dit jaren lang het eenige middel van brandstofvoorziening. In de heidevelden der gemeenten Borger, Gasselte, Gieten en Anloo vond men kleine veentjes, waar men, evenals in de andere hoogvenen, brandstof dolf, wijl men er een veenlaag van 11/2 tot 2 meter diepte vond. In die veentjes begon men in de laatste 30 á 40 jaar brandstof te delven. Soms werden er, om van het overtollige water verlost te worden, kleine watermolens gebouwd en de veentjes, kleiner dan 5 1-LA. in omtrek, Ivielen niet onder de voor enkele jaren ingevoerde bepalingen tot het heffen van veengelden. Daar deze voor velen zoo lastige bepalingen het graven van brandstof in de meer dan 5 H.A. groote venen belemmerde, zocht men in de heidevelden alle lage plekken op om er brandstof te delven. En zóó werd er, vooral jin dit droge jaar, veen gevonden, waar men het vroeger niet zocht of waar niet aan het delven van brandstof gedacht werd. Soms delft men tot slechts drie of vier, soms ook tot vijf, zes turfdiepten, als wanneer men zand vindt en er is veel meer brandstof te vinden dan vroeger gedacht werd. In de gemeenten Rolde, Gasselte, Borger en andere haalt men met elk jaar meer turf uit „het veid." Bij een landbouwer tusschen Rolde en Grolloo vindt men een uitgeveend plekje van 2 of 3 aren, dat nu een watergat geworden is. Het veld daar rondom is tot weiland ontgonnen, waar het rundvee den kost vindt, terwijl dit uitgeveend plasje in de behoefte aan drinkwater voorziet. Het meertje is in twee helften verdeeld, zoodat de koeien van twee landbouwers er van bediend worden en het leverde in dezen zoo drogen zomer altijd ruim voldoend drinkwater voor meer dan tien koeien op. Onweer. Tijdens de godsdienst-oefening sloeg te Nijehaske de bliksem in de pastorie, die door ds. Winkel wordt bewoond. In het dakkamertje werden eenige pannen van het dak geslingerd, maar brand werd gelukkig niet veroorzaakt. Het werd in de kerk bekend, dat de bliksem de pastorie had geraakt en toen liep het gebouw weldra leeg, zoodat de godsdienstoefening moest worden gestaakt. Te Jubbega werd een nog jonge man door den bliksem getroffen en gedood. Te Diever sloeg het hemelvuur in de Ned. Herv. kerk. Een balk werd vernield en het orgel zoo getroffen, dat het onbruikbaar is geworden. Brand ontstond er gelukkig niet. Te Oldeholtpa is een korenmolen door den bliksem gejookt en geheel afgebrand. Op een steenfabriek te Spijk werden vijf arbeiders door een bliksemstraal getroffen en vielen bewusteloos ter aarde. Een hunner was in den nek geraakt, waardoor als het ware het hoofd scheef op den romp is komen te staan. De overige zijn spoedig weer bijgekomen en hebben er geen verdere gevolgen van ondervonden. Te Vlissingen vond men tijdens een onweer een schildwacht, die was geraakt, bewusteloos op zijn post liggen. Hij was bovendien ook nog aan den linkerkant verlamd. Naar 1 het hospitaal gebracht, bleek zijn toestand bevredigend. Onder Hellevoetsluis is een paar jonge paarden, dezer dagen voor 1500 het stuk verkocht doch nog niet geleverd, doodgeslagen. Een zonderlinge dief. Een goudsmid te Laren (Gooi) kreeg bezoek van een zonderling heerschap, dat, den winkel binnentredende, eenige oogenblikken moest wachten voordat er iemand kwam. Gedurende dien tijd nam hij zijn kans waar om zich meester te maken van een aantal gonden en zilveren voorwerpen, zooals armban, ringen, manchetknoopen, enz. Hij verwijderde zich weder, voordat iemand zich vertoonde en probeerde in verschillende café's de gestolen voorwerpen te gelde te maken. Met een paar voorwerpen gelukte hem dit, hetgeen juist zijn ongeluk werd, want de man kon toen de weelde van al dat geld niet meer dragen. Hij raakte boven zijn bier en kwam toen op het ongelukkige denkbeeld, den goddsmidswinkel nog eens met een bezoek te vereeren en trachtte daar ten tweeden male zijn slag te slaan. Maar juist toen hij uit een kastje een zilveren lepel en dito vork wegnam, kwam de vrouw des huizes naar voren en betrapte hem aldus op heeterdaad. De dief nam de vlucht, doch werd aldra achterhaald door den goudsmid zelf. Deze sommeerde den man het gestolene terug te geven, waarop deze erkende den lepel en de vork, benevens een paar manchetknoopen, te hebben weggenomen, doch zeide het andere, dat hij nog bij zich had, te Bussum te hebben gestolen. Hoewel de goudsmid alles als het zijne herkende, gaf de dief niet toe en zoo zat er voor den goudsmid niets anders op dan de politie te waarschuwen. De dief maakte heeiemaal geen aanstalten om zich uit de voeten te maken en zoo was het den bestolene gemakkelijk de politie te waarschuwen, die den dader van zijn onrechtmatig verkregen kostbaarheden ontlastte en in verzekerde bewaring nam. Na een volledige bekentenis is hij naar Amsterdam overgebracht. Het is een kellner uit Hilversum. Vergeetachtige reizigers. Het is opmerkelijk, dat de vergeetachtig- held van reizigers, althans in ons land, steeds grooter afmetingen gaat aannemen. Dit blijkt weer uit het aantal goederen, achtergelaten door reizigers met de H. IJ. S. M. en die in 1914 ver overtroffen de voorwerpen, die men in 1913 in treinen heeft laten liggen. Op 24 en 25 Augustus a.s. heeft te Haarlem wederom de verkoop plaats dier goederen, waaronder meer dan 2400 parapluies en 700 wandelstokken, ettelijke tientallen citybags en eee schier ontelbaar aantal kleedingstukken. Natuurlijk ontbreken ook thans niet de fototoestellen en gouden en zilveren voorwerpen. Met de Noorderzon vertrokken. Het departement van oorlog heeft aan verschillende groote firma's hier te lande opgedragen het vervaardigen van uniformen voor den landstorm. Een dezer firma's, die te Amsterdam gevestigd is, heeft een deel van haar werk weer overgedragen aan kleinere kleermakers-firma's in verschillende steden. Zoo had zij ook een overeenkomst gesloten met een sedert Maart te Dordrecht gevestigden kleermaker. De laatste had voor dit doel een pand gehuurd, van de Levensverzekering-Mij. „Dordrecht" op het Levensverzekeringsplein, hoek Havenstraat, terwijl hij tevens een 15-tal naaisters in dienst had genomen, die in dat perceel werkzaam waren gesteld. Bovendien waren een 25-tal thuiswerkende kleermakers voor de vervaardiging der uniformen aangenomen. Twee te Dordrecht gevestigde agenten van groote naaimachine-fabrieken hadden een 12-tal trapnaaimachines geleverd. Alles was grootscheeps ingericht en liep °ogenschijnlijk als op rolletjes. De kleermaker maakte goede zaken en zijn personeel werd op tijd uitbetaald. Niemand had te klagen, tot . . . men Zaterdag plotseling de tijding vernam dat de ondernemer met de Noorderzon was vertrokken. Zooals te begrijpen is, zegt de „Dord. Crt.," wekte dit bericht groote ontsteltenis. Het , geheele personeel had nog een week loon of het verschuldigde bedrag voor gemaakte en afgeleverde uniformen te goed. Volgens verklaringen van de betrokken personen moet het verschuldigde arbeidsloon in de honderden guldens loopen. Naar men mededeelde was de kleermaker Woensdag naar Amsterdam geweest, waar hij aan zijn firma de in voorraad zijnde kleedingstukken had afgeleverd en daarvoor een , vrij aanzienlijk bedrag ontvangen. Sindsdien is hij niet meer teruggezien. Zijn vrouw had de naaisters en de kleermakers, die nog geld te vorderen hadden, tegen ' Zaterdagmorgen 11 uur ontboden, om hun geld uit te betalen. Toen men echter verscheen, was de zaak gesloten. De vertegenwoordigers van de naaimachinefabrieken konden nog bijtijds beslag leggen op hun eigendommen. Een machine is echter verdwenen. Onder het personeel en de kleermakers, die de verdwenene in dienst heeft gehad, heerscht groote verslagenheid, daar allen nog een meer of minder groot weekloon hebben te vorderen. Hartjesdag. De viering van den Hartjesdag te Amsterdam op den derden Maandag in Augustus is bezig te verdwijnen. Dit jaar is het op Hartjesdag al heel kalm toegegaan, waaraan mogelijk ook wel de mobilisatie schuld heeft, daar de meeste jongens van Jordaan en Zeedijk onder de wapenen zijn. 's Middags liepen er eenige kinderen op straat rond, jongens met zwarte roetgezichten en in meisjesjurken gekleed en meisjes met papieren pakjes, die oudergewoonte onder het zingen van een liedje aan de huizen een aalmoes vroegen. 's Avonds was het stil. De rijtuigen met gillende meiden en brullende jongens in bonte papieren kleeren gehuld ontbraken dit jaar geheel. De meeste baldadigheid had plaats in den omtrek van Kattenburg en het station Muiderpoort. De brandweer moest ongeveer 10 maal voor „hartjesvuren" uitrukken, eens voor een brand van het hek der Amsteibrouwerij. Ook de geneeskundige dienst werd eenige keeren gealarmeerd, meestal voor kleine ongevallen als brandwonden. In de Nieuwe Leliestraat lieten onbekenden een bloempot, gevuld met kruit, ontploffen. De luchtdruk was zoo hevig, dat links en rechts in de straat de ruiten sprongen. Een jongetje werd op vijf plaatsen door de rondspringende scherven gewond, terwijl een ander persoon een ernstige wonde aan 't oog kreeg, waardoor dit waarschijnlijk verloren is. De beide patiënten werden in de apothbek 't Witte Kruis aan de Rozengracht verbonden, waar overigens nog meer personen met kleine ongevallen zich kwamen aanmelden. De politie stelde naar aanleiding van deze grove onvoorzichtigheid een onderzoek in. Inbraak bij Peek en Kloppenburg. In den nacht van Zondag op Maandag is te 's Gravenhage bij de firma Peek en Kloppenburg ingebroken. De dieven hebben een lessenaar opengebroken. Zij vondenhoopten daarin d e brandkast r a neendk a s t t sleutel,e k h nwnaeahr mo ep d e ze enen. Toen dat niet lukte hebben ze een medegebracht zuurstofapparaat in werking gesteld, doch het is na uren werk niet gelukt de brandkast te forceeren. Verder dan de pantserplaat kwam men niet, hoewel een laag van eenige centimeters dikte bij het slot is versmolten. Dit werkje is vermoedelijk uit gebrek aan zuurstof gestaakt. De dief of dieven, die vermoedelijk aan de Spuistraat het magazijn zijn binnengedrongen, hebben slechts een zeer matigen buit kunnen bemachtigen. Dat men hier met inbrekers te doen heeft gehad, die niet voor een kleintje vervaard zijn, blijkt wel uit het feit, dat zij, om van de straatzijde de aandacht niet te trekken, voor enkele ruiten een groot aantal kleedingstukken hebben gehangen, waardoor het mogelijk was rustig en ongestoord hun werk te verrichten. Volgens den fabrikant der brandkast moeten de inbrekers ten minste enkele uren met het forceeren opi deze wijze bezig zijn geweest. De sleutel van deze brandkast hebben de inbrekers I meegenomen; wellicht denken zij, dat hij ' voor een volgende gelegenheid nog eens ' kan dienst doen. Hoe „volledig" men te werk is gegaan, blijkt ook hieruit, dat het laken voor de ramen heel netjes en secuur op een groot latwerk is gehangen, speciaal door de heeren hiervoor uit een naburig vertrek naar het kantoor gedragen. Op dit directiekantoor is nog een lessenaar opengebroken, maar hieruit heeft men niets ontvreemd, hoewel er zich een bedrag aan geld in bevond, dat tamelijk zichtbaar was. Wellicht is het gezelschap, doordat het onraad hoorde, zenuwachtig geworden. Vermelding verdient voorts nog, dat een brandkast op de verdieping gelijkstraats onaangeroerd is gelaten. En dit was nog wel „de" brandkast der firma en ze stond open en bloot en was zelfs van buiten af zichtbaar! Maar men heeft blijkbaar den arbeid met het zuurstofapparaat niet aangedurfd beneden, bevreesd dat het helle schijnsel de aandacht zou trekken. Een edelachtbare gedisqualificeerd. Onder degenen, aan wie het verblijf in de gemeente is ontzegd, omdat hunne aanwezigheid voor de rust en de algemeene veiligheid wordt geacht gevaarlijk te zijn, behoort te Leuth, gem. Übbergen, ook een... lid van den gemeenteraad. Een arm afgebeten. Te Rotterdam stond een juffrouw in den dierentuin naar de kooi met beren te zien. Zij kwam wat te dicht bij de tralies en dit was voor den beer zoo verleidelijk, dat hij niet kon nalaten een hap naar des juffrouws arm te doen. Die uitval gelukte naar zijn meening prachtig en hij had den arm flink in zijn muil te pakken. De juffrouw gilde en riep om hulp. In de buurt was alleen een oppasser, die direct toesnelde en alles in het werk stelde om den beer te bewegen den arm weer los te laten. Het hielp niet. De beer bleef aan den arm scheuren, totdat hij hem van des juffrouws lijf had afgerukt en heeft hem toen verder op zijn gemak opgepeuzeld. De ongelukkige, die op zoo verschrikkelijke wijze haar arm verloor, is in een ziekenhuis opgenomen. Volgens de laatste berichten is haar toestand bevredigend. Te veel. Door de drankbestrijdersvereen. „Het Kruisverbond" te Oeffelt is aan den gemeenteraad verzocht het aantal bierhuizen te .beperken, onder mededeeling dat er in die gemeente 21 herbergen zijn, waarvan 7 met vergunning (de meeste andere verkoopen de borreltjes zónder vergunning), wat op elke 62 zielen één café uitmaakt. Een treffend geval. In het vluchtelingenkamp te Uden heeft zich, naar de Tel. meldt, deze week een aangrijpend tooneeltje afgespeeld. Een lid van het Maastrichtsche comité voor de I vluchtelingen geleidde naar het kamp onder meer anderen ook een kindje, dat in het vluchtelingenkamp verder zijn verzorging zou vinden. Bij aankomst van het kindje, nam de burgemeester van het vluchtoord het op den arm en droeg het de verschillende eetzalen door. In een der zalen had plotseling een incident plaats. Een vrouw, die aan tafel zat, het kindje ziende, slaakte een schellen gil en viel in zwijm. Toen zij later bijkwam, bleek, dat het kindje haar eigen lieveling was, dat zij bij haar vlucht uit België had verloren. Zuinig met touw. Aangezien de vlas- en hennep-cultuur in Duitschland bijna geheel is stopgezet, zal er misschien spoedig gebrek aan touw komen. Van bevoegde zijde wordt het publiek daarom aanbevolen, zuinig te zijn met touw. De winkeliers mogen niet elk klein pakje met touw vastmaken, de kOO pers dienen zich de moeite te geven, de pakjes ook zonder dat te dragen. Bij ontvangst van pakketten moet men het koord niet stuksnijden, maar het voorzichtig lospeuteren. De versperringen aan de Zeeuwsch-Vlaamsche grens leiden voortdurend tot onheilen of ongelukken. Weer bleef een Belg, die onder de draadversperring door wilde kruipen, daaraan hangen. De man was onmiddellijk dood. Een andere Belg, die er juist over was gekomen, vertelde dat hij een ton, waaruit de bodem was geslagen, tusschen de draden had gelegd en daardoor was gekropen. Deze truc wordt veelvuldig toegepast. Vooral bij de „Guilpanne," een wijk van Eede, zijn al veel Belgen overgeloopen. Het gevolg hiervan is geweest dat de wachten zeer verscherpt zijn en dat ieder die wordt , gezien met een ton, onmiddellijk wordt , aangehouden. Honden en katten ziet men itegenwoordig niet meer in de grensstreek. De meeste dezer dieren zijn reeds geelectriceerd. Geen wilde paddestoelen eten. Een lezeres schrijft aan het N. v. d. D.: Als men geen verstand heeft van paddestoelen, hoe kan men dan zien of er vergiftige bij zijn? Ik hoorde dat een zilveren in n lepreolerdzew.artEean dame, die lang inansloeg, als men er Frankrijk was, zocht ze hier en at ze op. Er is een spreekwoord, dat zegt: Een boer eet niet, wat hij niet kent.' En in zake het paddenstoelen-vraagstuk zouden we ieder wel willen toeroepen: Doe als de boer en eet niet wat ge niet kent. Dat is de veiligste weg. Er is geen enkel op ondervinding steunend middel, dat eetbare paddestoelen van giftige doet onderscheiden. Alléén de bestudeering van plantkundige kenmerken kan vrijwaren voor ongelukken. Hecht geen waarde aan allerlei praatjes, zooals het medekoken van zilveren lepels of van uien, het aangevreten zijn door slakken of andere dieren; ook niet omtrent de plaats, waar ze gevonden worden, onder een boom of op 't veld b. v. Dat zilver aanslaat en de uien bruin worden is een gevolg van de zwavel-verbindingen in de niet meer frissche zwammen. Doch kookt men frissche vergiftige paddestoelen en werpt men er een zilveren lepel in, dan blijft die . . . blank! Maar de lepel slaat wel aan bij het toebereiden van niet versche eetbare paddestoelen. Slakken zitten overal op; op eetbare en giftige. Dat is dus ook al geen aan hen, die voldoende onderscheiding. Voorloopig hebben wij in dzo een s d ul land nldi e v er nogpaddestoelenovv over re deals eml gs se en no ekgu, n znoeon d. a t wa ai tj studie hebben gemaakt, om de soorten te herkennen. Aan de lezers van ons blad, waarvan de meesten wel geen mycologen (paddestoel-kundigen) zijn, geven wij dus den raad: pluk geen paddestoelen en eet geen paddestoelen ! En wie 't toch doet, brengt zijn leven in gevaar. Duitsche sleepboot aangehouden. Door de belastingambtenaren werd te Delfzill een Duitsche sleepboot aangehouden, bij het uitvaren der haven, welke poogde verschillende levensmiddelen uit te voeren. De goederen waren onder de bedden, in een kachel enz. verstopt. Nadat voor de eventueele boete borg was gesteld en de goederen in beslag genomen, kon de boot haar reis voortzetten. Uitvoer van varkensvleesch. De minister van Landbouw heeft bepaald, voor het tijdvak van 19 dezer tot en met 18 September voor de ingeschreven exporteurs geen consenten beschikbaar te stellen. Landweerman smokkelaar. Een te Mook gelegen landweerman uit Mil (N.8.,) werd door een militaire patrouille betrapt, toen hij zich 's nachts in plaats van in zijn nachtlogies, aan de Maas bevond en aan eenige paardensmokkelaars, die met drie paarden van de Noord-Brabantsche zijde de rivier naderden, een sein gaf. Door de patrouille werd op de smokkelaars en de paarden, die aan den haal gingen, geschoten, echter zonder resultaat. De landweerman, die den volgenden dag met landbouwverlof zou gaan, werd gearresteerd en in verzekerde bewaring gesteld. Relletjes te Vlissingen. Volgens de Midd. Ct. is het bericht omtrent ongeregeldheden onder de militairen te Vlissingen zeer overdreven. Het blad verneemt dat enkele rumoerige elementen, mede tengevolge van drankmisbruik, bezig geweest zijn, maar dat van verzet op ook maar eenigszins uitgebreide schaal geen sprake was. Te Padang is het volgende voorgekomen aan boord van den torpedojager Lijna: Een inlandsch matroos, die wacht had,' wekte een kameraad, die hem moest aflossen. Toen deze niet direct wilde opstaan, werd hij nog eens geschud en toen hij tenslotte opstond, was hij zoo uit z'n humeur, dat hij z'n mes trok en den man, die hem gewekt had, een steek in den rug ter hoogte van de long toebracht. De getroffene viel neer en werd bloedend , opgenomen door toegeschoten makkers. ' Later bleek, dat de wond meer groot was , dan gevaarlijk, omdat deze met een mes ' met omgebogen punt was toegebracht. De dader werd in arrest gesteld en ofschoon hij beweerde dat hij zijn kameraad in den droom had aangevallen en heelemaal niet wist dat hij dezen verwond had, zal hij vermoedelijk niet zuinig hiervoor worden gestraft. Het spoorweg-ongeluk bij Rugby. Engelsche bladen deelen de oorzaak mede van het spoorwegongeluk bij Rugby: Het tweede deel van den lerschen posttrein vertrok Zaterdagochtend om halfnegen uit Euston. Hij reed met een snelheid van 60 of 70 mijl per uur, toen een sneltrein I uit Rugby, op weg naar Londen, naderde en een hagel van steenen deed opstuiven. De machinist van den lerschen trein zag,, dat de verbindingsstang der locomotief van I den sneltrein aan één kant was gebroken en in een rechten hoek over het spoor uitstak. Bij de ontmoeting der beide treinen stieten de voorste wielen van den lerschen posttrein met geweldige kracht tegen den zwaren stalen stang en de schok was zoo hevig, dat beide locomotieven ontspoorden, waarbij de koppelstangen , braken. Verscheidene wagens van den ' posttrein werden verbrijzeld of zwaar gehavend. De „Marmites." In de „Martin" geeft een Fransch soldaat een psychologische ontleding van „les Marmites," de huishoudelijke bijnaam van de granaten. Sinds ik aan het front ben, heb ik ze alle leeren kennen, begint hij, die dames van 77 en 88, de groote dame van 105, de jonggehuwde Oostenrijksche van 130, het moedertje van 210 en de monsterlijke schepsels van 280, 305 en 380... Ik zal niet de moeite nemen u de verschillen van loop en beweging van al die dames uiteen te zetten, dat gaat onzen vrienden aan, die, als artillerist, de taak hebben granaten te laten regenen op de hoofden hunner medemenschen. Ik, die infanterist ben, heb slechts tot taak ze op mijn hoofd op te vangen. En ik kan dus slechts den indruk analyseeren, die ik krijg als zij bij mij komen om mij hun vriendelijkheden in het oor te fluisteren. De meisjes van 77 en 88 hebben vooral een lachsucces. De „poilus" (de bijnaam der Fransche soldaten zooals „boches" een bijnaam voor de Duitschers is) vinden ze een beetje te jong. Ik hoorde ze aankomen, gisteravond, juist toen wij de soep zouden gebruiken, en ik riep eenige mannetjes, die onder een boom te slurpen zaten, toe: „Pas op jongens, zoek dekking !" Zij keken mij verwijtend aan. „Maar, luitenant, u zult ons toch niet voor niets laten opstaan?" De 105 moet met meer eerbied behandeld worden. Zij is op een leeftijd, dat zij ernstig genomen wil worden. Men herkent haar aan haar gefluit, want elk heeft een aparte stem, de 77 miauwt, de 105 joelt, de 210 bootst nauwkeurig het geluid van een electrische tram na en de 280 en 305 maken een spectakel dat veel gelijkt op een sneltrein, die een station binnendondert. Wat de Oostenrijksche 130 betreft, zij zegt niets en bepaalt er zich toe haar komst aan te kondigen na uit elkaar gesprongen te zijn; zij is m.i. het gemeenste schepsel van allen. Twee jonge meisjes te Colmar, die drie weken geleden door de Duitsche autoriteiten gearresteerd waren, omdat zij met de hand gewuifd hadden naar Fransche gevangenen, die door de stad trokken, zijn voor een buitengewonen krijgsraad tot een maand gevangenisstraf veroordeeld, ondanks het feit, dat zij herhaaldelijk onder hevig vuur voedsel aan de Duitsche soldaten in de loopgraven hadden gebracht. Men zal zich herinneren, dat onlangs eenige meisjes niet in den Elzas die briefjes aan de gevangenen geschreven en zelfs „Schiebet2ize" voorgedaan hadden, slechts een algemeene waarschuwing van den militairen bevelhebber uitlokten. De nieuwsgierigheid bij de dieren. Evenals het kind door nieuwsgierig opmerken het eerste ontwaken van het geestesleven toont, zoo verraadt ook het dier door zijn nieuwsgierigheid, dat het de voorwerpen in zijne omgeving met belangstelling aanschouwt. De nieuwsgierigste dieren zijn, behalve de apen, de hond, de geit en de nachtegaal; maar ook bij andere dieren is de nieuwsgierigheid sterk ontwikkeld. Een Duitsche schilder verhaalt, dat, toen hij op het eiland Rottum in zijn schetsboek zat'ète teekenen, de koeien de weide verlieten en met uitgestrekte halzen toekeken wat hij deed. Een fotograaf was eens in de gelegenheid met zijn toestel nieuwsgierige paarden op te nemen, die, terwijl hij met opnemingen bezig was, met uitgestrekte halzen voor zijn toestel kwamen staan en in die houding van gespannen aandacht werden opgenomen. Vogels zijn ongemeen nieuwsgierig. Als een koolmees op het land een onbekend voorwerp ontdekt, is zij er onmiddellijk bij, draait en keert het naar alle kanten en hamert er ten slotte met den snavel op los. De spreeuw steekt zijn snavel in ieder gat, dat hem de moeite van een nader onderzoek waardig schijnt. Een vogelliefhebber bezat twee papegaaien, die om hun tamheid het venster in- en uitvlogen; een musch was zóó verbaasd bij het gezicht van die bonte vreemdelingen, dat zij langen tijd een der papegaaien achtervolgde en, toen deze ergens ging zitten, nevens hem plaats nam en hem met de grootste belangstelling beschouwde. ---