Advertentie Aan de abonnd's in de gemeente Barradeel en tevens aan hen, die de toezending ervan hebben verzocht (aan de laatsten onder afzonderlijken krulsband), wordt als extra bijvoegsel met dit no. verzonden het officieele verslag van de laatst. gehouden Raadsvergadering dier gemeente. PLEZIERTOCHT TERSCHELLING. Op morgen, WOENSDAG 23 Aug., 's morgens 91/4 nar, na aankomst van den eersten trein, zal een PLEZIERTOCHT warden gehouden van Harlingen naar Terschelling met de plezierboot PRINSES JULIANA. Prijs f 2, per persoon, retour. Afvaart om 91/4 uur van Harlingen (Noorderhaven) en om 6 uur van Terschelling. De Directie, A. J. v. n. WAL & ZONEN. Kaartjes verkrijgbaar aan de boot en bij den Agent H. BUIKEUIZEN, G roote Breedeplaats, Harlingen. --- LOTING VOOR DEN DIENSTPLICHT. De BUROEMEESTERS van FRANEKEK en FRANEKERADEEL maken bekend, dat de loting voor de lichting van 1923 voor deze gemeenten zal plaats hebben te Franeker inde Gymnastièkschool (Noorderbolwerk), op Donderdag 7 September 1022; voor FRANEKER, des voormiddags O'A uur en voor FRANEKERADEEL, des namiddags Ieiiaya uur. WIE AAN DE LOTING DEELNEMEN. Aan de loting nemen deel alle voor de lichting ingeschreven personen, met uitzondering van hen, omtrent wie vóór den dag van aanvang der loting blijkt, dal zij: a. bij onherroepelijk geworden uitspraak voorgoed ongeschikt verklaard ot' uitgesloten zijn; b. zijn overleden; c. hebben opgelvouden Nederlander te wezen en ook geen ingezetene zijn; d. als niet-Nederiander hebben opgehouden ingezetene te zijn; e. als ingezetene, niet-Nederlander, belmoren 10l een Staal, waar de Nederlanders niet aan verplichten krijgsdienst zijn onderworpen ot waar ten nanzien van den dienstplicht het beginsel van wederkeerigheid is aangenomen; f. terecht ineen andere gemeente zijn ingeschreven. De ingeschrevenen, die aan de loting moeten deelnemen, worden uilgenoodigd om op het hierboven vermelde uur ter aangegeven plaatse aanwezig te zijn. WIJZE VAN LOTING. De loting geschiedt ten overstaan van den Districtscommandant. De ingeschrevenen worden inde volgorde van het alphabetisch register afgeroepen, ten einde zelf een nummer te trekken. Blijkt niet, dat de afgeroepen ingeschrevene aanwezig is, of is deze builen staat of onwillig een nummer te trekken, clan wordt de wettige vertegenwoordiger opgeroepen. Blijkt niet, da* deze aanwezig is of is deze buiten staat of onwillig een nummer te trekken, of acht de Districtscommandant bot niet aannemelijk, dal de verschijnende persoon de opgeroepene is, dan geschiedt het trekken door deu Burgemeester, het lid van den gemeenteraad of den ambtenaar der gemeente, bij de loting tegenwoordig. Het loiingsbiljet wordt alsdan bewaard ter secretarie van de gemeente, voor welke geloot werd. Aldaar kan de loteling het biljet binnen drie maanden na de trekking afhalen of doen afhalen. BEZWAREN TEGEN DE LOTING. Door belanghebbende lcitelingen of door hun wettigen vertegenwoordiger kunnen tegen de wijze' waarop de loting is geschied, bezwaren worden ingebracht bij den Commissaris der Koningin. Het bezwaarschrift kan op ongezegeld papier worden gesteld, doch moet, met redenen omkleed en onderteekend, binnen :len dagen, te rekenen van den dag, waarop de loting is afgeloopen, tegen bewijs van ontvangst worden ingeleverd bij den Burgenieester. Van de uitspraak van den Commissaris der Koningin zal een afschrift ter gemeentesecretarie gedurende tien dagen ter inzage 'worden gelegd, waarvan openbare kennisgeving zal geschieden. Het ter inzage leggen van dat afschrift zal tevens bij persoonlijke kennisgeving worden bekend gemaakt aan hen, die de bezwaren inbrachten. Bezwaren, niet ingericht of niet ingeleverd op de hiervoren aangegeven wijze, kunnen geen gevolg hebben. Franeker, 22 Augustus 1922. De Burgemeesters voornoemd, L. K. OKMA. T. M. TEN BERGE. --- VAN MENSCHEN EN DINGEN. (Nadruk verboden.) XXXIII. Dwaze stumpers! Er zijn van die menschen (IJ kent ze toch ook?) Die hun leven verknoeien door giftig gestook, Om maar te kwetsen. Ze schuifelen schichtig en schuw langs de straat En vermoorden hun ziel in zoetsappigen haat, Met een grijnzenden lach op 't azijn-zuur gelaat . . . . Kom, laat ze kletsen! Wanneer er in stilte een rijke wat geeft Aan den broeder, die tobbend z'n leventje leeft, • Dan gaan ze kwetsen! „Rij wiet toch geen raad met z'n vele 0.-W., rEn 't liep hem genoeg bij z'n gok-zaakjes mee, ,Licht, dat ie nou eindlijk iets nuttigers dee .. . . Ach, laat ze kletsen! Als een dappere moeder, met vaardige hand, Heel d'r huisgezin kleedt tja! iets boven z'n stand, Dan gaan ze kwetsen! ,De klad'ren zijn trotsch en d'r moeder erbij, ,Ik ga zelf geen stap voor dien opschik opzij, „ j Doe toch. niet zoo dwaas met e opschepperij!" . . . . Och, laat ze kletsen! Als een wakkere kerel z'n kansen gebruikt, Van z'n voordeel geniet en z'n nadeel ontduikt, Dan gaan ze kwetsen! ,Die kerel schijnt eerlijk, al is ie doortrapt, ,Die heeft zich al rijk aan een ander gegapt, ,Maar nooit is ie nog bij z'n zwendel gesnapt!" . . . . Toe, laat ze kletsen!' Nooit is in den grond van hun denken iets waars, Lap al hun geleuter dus kalm aan je laars, Zonder te kwetsen! Ze hebben genoeg aan hun sarrend verdriet En mishandlen zichzelf, al erkennen ze 't niet, Want ze gaan door 'n tekort aan geweten failliet . . . . Bah! Laat ze kletsen! Aug. 1922. KROES. --- HOOFDELIJKE OMSLAG NAAR HET INKOMEN. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van FRANEKER, Gelet op art. 264 (oud) der Gemeentewet; brengen ter algemeene kennis, dat een afschrift van het door beeren Gedeputeerde Staten dezer provincie goedgekeurde 2e Navorderiugskohier, dienst 1920, van den hoofdelijken omslag naar het inkomen ten behoeve dier gemeente, van heden af gedurende vi.jf maanden voor een ieder ter lezing is nedergelegd ten kantore van den Controleur der Gemeentebelastingen op de voor de Secretarie op en gestelde uren. Franeker, den lilden Augustus 1922. Burgemeester en Wethouders voormemd, L. K. OKMA, Burgemeester. G. WISMAN, Secretaris. --- PLAATSING BIJ DEN MOTORDIENST. De BURGEMEESTERS van FRANEKER en FRANEKERADEEL brengen ter kennis van belanghebbenden, dat ingeschrevenen voor de lichting 1923, die tot ge weon dienstplichtige worden bestemd en niet in het bezit zijn van een be wijs van voorgeoetendheid, kunnen worden gedetacheerd bij de sehooleompagnie van den motordienst. Zij, die er prijs op stellen voor zoodanige detacheering in aanmerking te komen, moeten hun verlangen daartoe dadelijk na ontvangst van de kennisgeving van hun bestemming tot gewoon dienstplichtige schriftelijk mededeelen aan den Commandant der Sehooleompagnie van den Motordienst te Haarlem. Het schrijven behoeft niet gezegeld te zijn. Zij behooren daarbij op te geven: a. hun geslachts- en voornamen; b. den datum van geboorte; e. de gemeente, waar zij voor den dienstplicht zijn ingeschreven; en d. hun lotingsnummer. Het is noodig, bij het schrijven verklaringen over te leggen, waaruit hun bekwaamheid in het chauffeursvak of als motorrijder blijkt. Een rijbewijs kan niet als zulk een verklaring worden aangemerkt. De Chef van den Generalen Staf bepaalt wie van de gegadigden voor de detacheering in aanmerking komen. Dezen worden ingelijfd bij het regiment vestingartillerie te Utrecht. Na daarbij een maand van hun eerste-oefeningstijd te hebben vervuld, worden zij bij de schoolcompagnie van den motordienst gedetacheerd. Franeker, 17 Augustus 1922. De Burgemeesters voornoemd, L. K. OKMA. T. n TEN BERGE. --- BUITENLAND. De gedelegeerden der Commissie van Herstel hielden einde vorige week 'n off icieuse bijeenkomst, waarin men een voorloopige bespreking hield over het aan Duitschland te geven antwoord op het verzoek om een moratorium. Zonder de kern van het vraagstuk te raken namen zij eenige principieele, ofschoon voorwaardelijke beslissingen. De gedelegeerden streven er met groote activiteit en goeden wil naar een oplossing te vinden, die de goedkeuring van de geallieerde regeeringen zou kunnen wegdragen. Zij werken daartoe in stilte en nemen stipte geheimhouding in acht. De definitieve beslissing zal misschien nog deze week worden genomen. De C. v. H. heeft met algemeene stemmen besloten Sir John Bradbury, lid der commissie, en Mauclerc, voorzitter der garantiecommissie, te verzoeken naar 'Berlijn te gaan, teneinde van de Duitsche regeering eenige onmisbare inlichtingen te verkrijgen. Ze zijn reeds te Berlijn gearriveerd en zullen daar eenige dagen blijven. De Duitsche regeering toonde zich, volgens een bericht uit Berlijn, bereid aan Bradbury en Mauclerc alle gegevens te verstrekken» voor het beoordeelen van den financieelen toestand en van Duitschland's capaciteiten om te betalen. In of ficieele Duitsche kringen beschouwt men het zenden dezer delegatie als een gunstig teeken. Men hoopt met de twee afgezanten den uitweg te ontdekken, dien de conferentie van Londen niet heeft kunnen vinden, maar die (zoo meent men te Berlijn) toch , moet bestaan. I Te Parijs verwacht men evenwel van deze zending niet het meeste en is men minder optimistisch gestemd. Evenwel komt uit Parijs de officieuse verklaring, dat „de Fransche regeering, hoe ook de besprekingen te Berlijn mogen uitvallen, in geen geval zal toestemmen in een moratorium zonder onderpanden van langer duur dan tot 81 Dec. a.s.' Een voorloopig uitstel van betaling zou Frankrijk dus wel willen verleenen. Tot meer zal de comimssie van herstel, die immers rekening houdt met een nieuwe bijeenkomst van den Oppersten Raad in November, ook wel niet overgaan. De angel va'n de off icieuse uiting ligt echter in de woorden „zonder onderpanden." Is de bedoeling daarvan, dat Frankrijk ook voor een voorloopig uitstel onderpanden verlangt, of alleen, dat het dien eisch zal stellen voor uitstel van langer duur? Ook de Petit Parisien schrijft over de instructies der delegatie, dat zij slechts een moratorium mogen toestaan tegen aannemelijke onderpanden. Anders zullen hun bemoeiïngen door de meerderheid der C. v. H. worden gedesavoueerd. Indien een voor Frankrijk onaannemelijke overeenkomst tot stand zou komen, dan zal Frankrijk zijn vrijheid van handelen hernemen Intusschen is onder den invloed der mislukte conferentie de markenkoers nog meer gekelderd; men kan op 't oogenblik ongeveer 5 Marken voor een cent krijgen. Als gevolg van deze nieuwe koersdaling begint het in Duitschland naar een paniekstemming te loopen. De regeering doet echter haar best om dit te bezweren. Zij heeft er het publiek op gewezen, dat er volgens haar geen reden voor zulk een stemming is. Zij zelve koopt op 't oogenblik geen vreemde waarden en zal dit in de eerste weken ook niet doen. De betalingen aan de verrekenbureaux en voor de schadevergoeding zijn enkele weken opgeschort en dus zal, zoo denkt de regeering, daarmee een verdere val van de Mark wel niet waarschijnlijk zijn. Maar intusschen zit men in Duitschland toch met de laatste koersdaling geweldig verlegen. De regeering heeft de salarissen der ambtenaren met 88 pet. verhoogd en de uurloonen der werklieden in overheidsdienst met 12 mark per uur en nu staat zij daardoor voor een nieuwe uitgave van 125 milliard papieren marken en een zeer in het ongereede geraakte begrooting. Is het wonder, dat een blad als de Voss. Ztg. met bitterheid uitroept: „Ziedaar het werk van Poinearé!" En dat in de Mnchener Neueste Nachrichten generaal von Hurt een oproep richt tot alle Duitsche patriotten om elke politieke binnenlandsche kwestie te laten rusten en front te maken tegen Poincaré, „die thans, zegt hij, zijn sinds lang voorbereid plan om Duitschland te wurgen wil ten uitvoer brengen?" Zondag heeft Frankrijks onvermoeide minister-president een gedenkteeken voor de in den oorlog gevallenen onthuld en daarbij . een redevoering gehouden, die voor de zooveelste maal de Fransche onverzoenlijkheid vertolkte en ongetwijfeld geen goed zal doen aan de reeds gespannen Britsch-Fransche verhouding, temeer omdat de bedoeling van Engeland er onjuist in weergegeven wordt. In den aanhef van zijn toespraak herinnerde Poincaré aan de smartelijke overweldiging in het begin van den oorlog, toen de Duitschers brandstichtten, plunderden en moordden. Gij, zeide Poincaré tot zijn gehoor, die uw ouders, vrouwen, kinderen, vrienden zaagt vallen, kunt gij begrijpen, kunt gij goed vinden, dat er na onze overwinning menschen gevonden worden verblind genoeg om ons aan te raden hen, die zulke feiten gepleegd hebben, ongestraft te laten en aan Duitschland de schadevergoeding te laten, die het aan de slachtoffers verschuldigd is? Poincaré bracht voorts in herinnering, welke algemeene wetten er vóór 1914 zijn ingevoerd ter verzachting van internationale conflicten. Internationale conferenties hebben voorgeschreven welke wreedheden als nutteloos beschouwd moeten worden en welke regelen van het volkenrecht behoorden te gelden. „Maar_ het keizerlijke Duitschland weigerde zich te onderwerpen aan deze voorschriften, die zijn leger dan ook steeds miskend heeft. Het was geen oorlog, dien Duitschland gevoerd heeft, het was een gedisciplineerde barbaarschheid, een officieele aanmoediging van misdaden tegen het gemeene recht. Alle Duitschers kenden die aanmoediging en deden mee aan de plundering en verwoesting van onze ongelukkige provincies. Zij allen hebben verantwoordelijkheid op zich geladen, zij hebben allen schuld aan het bedreven kwaad en zijn ' allen evenzeer gehouden om de schade te vergoeden, die wij ondergaan hebben. Wij zullen weten te eischen, dat zij die herstellen." Overigens slaat Frankrijk in z'n onverzoenlijkheid, z'n taai als een bloedhond vasthouden aan betaling, en bestraffing zoo goed als alleen op de wereld; een „splendid isolation" is het echter niet. In Italië en zelfs in België gaat men daarin niet meer mee, en in Engeland denkt 'men nog heel wat anders over de stemming in Frankrijk. De invloedrijke arbeidersleider Thomas, het vraagstuk der nijpende werkloosheid in Engeland besprekend, zei 1 dezer dagen o.m. het volgende: „Wij hebben als natie vandaag te lijden als gevolg van de blinde en domme politiek, die te Versailles gevolgd is. Duitschland moet betalen, maar omdat Frankrijk het aan Duitschland onmogelijk maakt te betalen, hebben wij twist met Frankrijk. Op dit moment dient de vriendschap met Frankrijk te worden gehandhaafd, maar Frankrijk is niet populair; het Engelsche volk is niet bereid om, teneinde die vriendschap in stand te houden, zijn eigen bevolking te wurgen en honger te laten lijden. Indien Frankrijk het Duitsche volk hetzij naar links, hetzij naar rechts dwingt, dan beteekent dit, dat Duitschland zal vervallen bf tot militairisme bf tot communisme. En dat zou niet alleen voor Duitschland maar ook voor Frankrijk noodlottig zijn." De toestand in Oostenrijk wordt steeds ernstiger en de financieele positie van dit rijkje is thans van dien aard, dat het einde nabij geacht wordt. De kroon, vroeger 50 cent waard, rolt de Russische roebel hard achterna; volgens de koersnoteering der laatste dagen kaif men voor 1 gulden meer dan 20000 kronen inwisselen. De hoop, dat door de Entente voldoende steun zou, worden geboden, is bij de Oostenrijksche bestuurders vervlogen. De laatste Londensche conferentie was ook voor hen zeer teleurstellend. , Tweemaal in één week had de Oostenrijksche gezant aan de vergaderde wereldbestuurders een nota overhandigd, om er de geallieerden op te wijzen, dat het geduld van de bestuurders van het staatje, hetwelk de vergaderde mogendheden zelf een zoo weinig levensvatbaren vorm hadden gegeven, uit was, en dat zij het bijltje er bij gingen neerleggen, als er niet spoedig een crediethulp kwam van 15 millioen pond sterling. Maar de heeren zagen er geen licht in. Intusschen wordt de eene noodkreet na de andere geslaakt en nieuwe pogingen gedaan tot het bekom% van financieele hulp. De mislukking van de Londensche conferentie, de afwijzing voor den derden keer van ihet Oostenrijksche verzoek om een crediet, de sprongsgewijze stijging van de buitenlandsche _ koersen en de evenzoo stormachtig voortdurende stijging van de kosten van noodzakelijk levensonderhoud hebben de bevolking van Oostenrijk in een nog niet gekende stemming van vertwijfeling gebracht. De bijslag voor de Staatsambtenaren, welken de regeering in overeenstemming met de stijging van het indexcijfer heeft uit te betalen, bedraagt alleen al 300 milliard kroon. Ook de geheele industrie, voorzooveel zij haar grondstoffen uit het buitenland betrekt, staat voor een zware crisis daar het door de „Devisen-Zwangwirtschaft" onmogelijk is, de noodige valuta's voor de voorziening van grondstoffen te verkrijgen. In toonaangevende industrieele kringen wordt er op gewezen, dat wanneer de toestand in 2 á 3 weken niet verbetert, talrijke fabrieken geheel of gedeeltelijk stopgezet zullen moeten worden, daar het aan de noodige middelen ontbreekt om de arbeiders te betalen. De sociale uitwerking van een dergelijke crisis is moeilijk te voorspellen. Wanneer de Volkenbond niet nog te elfder ure Oostenrijk een crediet voor de allerdringendste behoeften verleent, zal de volledige ineenstorting van den Staat en van de orde niet meer kunnen uitblijven. Het Oostenrijksehe probleem kan thans niet meer als een financieel, doch moet, in verband met de wereldtoestand, als een politiek vraagstuk worden beschouwd. --- KAATSEN. --- ----- Wedstrijd te Kiesswerd. De kaatsvereeniging „Kimswerd" hield Zondag een door fraai weer begunstigden wedstrijd van drietallen uit een plaats. De volgende parturen namen er aan deel: 1. T. Zijlstrl J. A. Reitsma en J. lJntema te Witmarsum.• 2. H. v. d. Zee, P. Katstra en L. de Jong te Arum. 3. S. Roukema, K. de Jager en J. Kwast te Harlingen. 4. Dirk de Vries, J. Volbeda en J. D. Anema te Rims-' werd. 5. P. v. d. Vlies, H. Schuil en A. Aukema te Harlingen. 6. R. Lletsinga, J. v. d. Schel en H. Schaafsma te Arum. 7. Jelle v. d. Zee, G. Brunia en Sj. Politiek te Kimswerd. 8. M. Miedema, N. Staalstra en S. Vellinga te Franeker. 9. A. J. Weima, S. S. Kuipers en T. Posthuma de Boer te Zurich. 10. H. Knol, I. Roukema en J. v. d. Plaats te Harlingen. 11. T. Laverman, J. P. Dijkstra en H. – Hiemstra te Menaldum. 12. D. Helfrich, I. v. d. Meer en Fr. de Jong te Kimswerd. 13. J. Jellema, S. Boschma en R. Werkhoven te Franeker. 14. M. R. Hiemstra, H. v. Wier en B. D. Tolsma te Arum. 15. D. Kuipers, H. Brandsma en H. Faber. te Makkum. 16. M. D. Ynteraa, M. S. Elgersma en P. Dijkstra te Cornwerd. 17. G. Miedema, J. v. d. Wal en Joh. Ennema te Dongjum. 18. Jan K. Westra, Sj. P. v. Straten en D. v. d. Berg te Kimswerd. 19. P. Massolt, H. de Vries en S. Schotanus te Franeker. In den eersten omloop vielen af: part. 2 op 1-5 en 2-6; 4 op 2-5 en 2-6; 5 op 1-5 en 6-6; 7 op 3-5 en 6-6; 9 op 3-5 en 0-6; 12 op 4-5 en 6-6; 14 op 3-5 en 6-6; 15 op 0-5 en 2-6; 17 op 4-5 en 2-6. Tweede omloop. 19-1. Het Franeker partuur was tegen Witmarsum niet opgewassen; Massolt sloeg goed op, doch De Vries kon ze niet raken. Eindstand 3-5 en 0-6. 3-6. Harlingen contra Arum. Een merkwaardige partij met twee zeer eenzijdige helften wat de gewonnen bordjes betreft. IJetsinga c.s. verspeelden 4 maal op 6 gelijk de kans op een bordje, driemaal door een poedel van IJetsinga. Bij den stand 3-1 kwam Arum er echter beter in, maakte den achterstand voortdurend kleiner, 't werd 2-y2, spel gelijk en ten slotte kwam 'alles aan de hang. Op 5-5 en 6-6 gelukte het Kwast niet de kaats te passeeren en Harlingen leed dus toch nog de nederlaag. De Jager gaf in deze partij mooi perkspel te zien en plaatste menige bovenslag. Punten-schema: 310888882 4 4 6 6 =. 62 68266668 8 8 8 8 74 8-10. Franeker contra Harlingen, twee sterke parturen. Eerstgenoemd drietal was echter prachtig in conditie en zoodoende verre in de meerderheid, Knol miste het perk enkele malen en met zijn perkmakkers wilde 't ook niet recht; ze hadden driemaal pech bij den stand 6 gelijk, kregen geen enkel bordje en in totaal 26 punten. 11-13. Menaldum contra de Franekers Jellema c.s. Aanvankelijk weinig hoogstaand ' spel, doch toen de stand 3 eersten gelijk was , geworden werd aan weerskanten veel beter gespeeld. Dijkstra en Hiemstra sloegen uitstekend van zich af, doch ook Boschma was ' best in de krite. 't Ging met wisselende kansen tot 5 eersten gelijk en het bleef onzeker wie winnen zou. Vqloop laatste halfspel: Boschma slaat boven: —2; Werkhoven kwaad uit: 2-2; twee kaatsen; Dijkstra neemt den eerste met een bovenslag, laat daarna den bal zitten: 4-4; Hiemstra slaat den bal boven: 6-4; dan een kaats, die Werkhoven passeert: 6-6. Ten slotte een fijne trictrac, die Boschma beëindigt door den bal over de touwen te slaan. Menaldum had dus nog verloren, niettegenstaande het 8 punten meer maakte. Verloop: 111886842 6 8 8 4 6 = 68 13 i 2 6 8 4 8 8 8 0 0 8 8 -= 60 16-18. Cornwerd sloeg Kimswerd op 5-1 en 6-0. Derde omloop. 1-6. Witmarsum en Arum. Zijlstra c.s. namen al spoedig de leiding, doch IJetsinga c.s. hielden taai vol en 't gelukte hun weer gelijk te maken kreeg zelfs een voorsprong van 5-4, doordat het tweemaal op 6 gelijk zoo gelukkig was de bordjes aan de hang te krijgen, maar toen zette Witmarsum nog eens alle zeilen bij en wist het ontbrekende spel te veroveren, dank zij vooral der; prima opslag. van Zijlstra. Verloop: 11.488862 8 6 6 8 8 = 72 6182 64 88 2 8.8 22 =SB 8-13. Twee Franeker parturen, evenwel met aanmerkelijk verschil in krachten. 't Zat totaal vast met Jellema en z'n makkers, terwijl Miedema c.s. weer puik op dreef waren en zonder moeite wonnen, als volgt: 8 1 8 8 4 8 8 8 8 -= 52 13 1 4 0 8 2 2 4 0 = 20 Vierde omloop. 16-1. De kranige spelers uit Cornwerd toonden geen gebrek aan moed en het noodige vuur, weerden zich met alle kracht, vooral Elgersma en IJntema gaven fraai spel te zien, ze waren aanvankelijk niet ongelukkig op de 6 en kregen een voorsprong van 2-1, doch de matadors uit Witmarsum waren hun al te sterk. Dezen hernamen al spoedig -cre leiding. Op 2-5 en 6-6 sloeg Zijlstra buiten, maar verder kwam Cornwerd niet; het sneuvelde op 3-5 en 4-6; punten 48 en 66. De eindstrijd. Om den Ten prijs moeste dus nog kampen Franeker en Witmarsum. De meesten hadden aan Miedema c.s. de overwinning toegezegd, doch het kwam anders: ze waren alle drie slecht in conditie, presteerden lang niet wat ze totdusver hadden laten zien, terwijl Zijlstra meesterlijk opsloeg en Reitsma prachtig werk leverde; hun derde makker was ook goed. Zoo kreeg men inplaats van de verwachte fraaie slotpartij een kamp met een saai en eenzijdig verloop. Op 3-1 en 6-6 meende Staalstra, dat de bal buiten zou komen, doch hij was net in. Het schema spreekt verder voor zichzelf: 818422 6 0 2 = 24 1 1 2 8 8 8 88 8 5O De le prijs, f 60 + 3 zilv. medailles en 1 dito voor de afdeeling, werd dus gewonnen door Zijlstra, IJntema en Reitsma te Witmarsum; laatstgenoemde werd tot koning uitgeroepen. De 2e prijs, f3O, viel ten deel aan Miedema, Staalstra en Vellinga te Franeker, de 3e prijs, f 15, aan IJntema, Elgersma en Dijkstra te Cornwerd. Het aantal bezoekers was vrij talrijk, hoewel de feestelijkheden te Midlum zeker op het bezoek van ongunstigen invloed zijn geweest. Bij de gisteren te Kimswerd gehouden jongenskaatspartij werd de le prijs, f 24, gewonnen door Taekema, Reitsma en Osinga te Menaldum; eerstgenoemde ontving als koning een verg. zilveren medaille. De 2e prijs, f 12, werd gewonnen door het partuur uit Dronrijp, de 3e prijs, f 6, door dat uit Marssum. --- FEUILLETON. HOE DE SCHOOIER BRUIGOM WERD. Motto „MENSCH, DURF TE LEVEN!" door C. DE BLIJ. – • vr Schrijver van „Drie maanden Schooier". 5) We kwamen in 't café terug.... een oud moedertje zat wat achteraf kousen te stoppen. Bedeesd, eenigszins wantrouwend, keek ze ons aan. „Kunnen we koffie krijgen, moedertje?" „Nee, wel bier." Daarin hadden we nu geen van drieën trek, maar als 't niet anders k0n.... Even ging ze weg. Een oogenblik later: „hadde liever koffie?" „Ja graag, madammeke, we wilden er ook een boterham bij hebben." „Nou, dan za'k koffie maoken, maor brood hè'k „0, dat is jammer." „Weete wa ge doet? Haol zelf bie den bakker brood, dan kunt ge van mien wel verders kriegen. 't Komt oe ook goeiekooper!" „Goed zoo, ga je mee Us?" Wij naar den bakker: brood, boter, kaas, ham, enfin 't kon een prachtmaaltijd worden. „Motte ge geen versche eier?" „Wel ja, waarom niet!" 'n Kwartier later stond ik in de keuken van 't eerst zoo barsche oudje eieren te bakken! De oude vrouw kwam bij ons zitten. „En moeder, hoe hebt ge 't hier gehad met de Duitschers?" „Och, wa za'k zeggen; 'k mag nie klaogen, zulle, maor 't was ienen harden lied_ op eens verschrikt angstig „Gijluu bint toch geenen putschen.... „Nee; moeke wij zijn Hollanders." „O zoo, dan is 't goeie. As ge Dutschen geweest war, ha'k oe nie.in mien huus hèwen willen, al hadde mien duizend franken voor een kop koffie willen geven, neen ik, zulle." „Ja dat begrijp ik. Waren ze lang hier in Oudenburg?" „Lank? wel man, den heelen oorlog door, hè'k ze in mien 'uus gehad. Zeven en twintig man. Ik most voor ze koken. Mien man was met een avecaat achter 't front. Mien drie zeunen zien deud 'ebleven. Mien dochter is met unnen caféhouder uut Dixmude getrouwd. Wie woare in Holland. En ikke zat ler maor alleenig; hoorde van niks nie. 'k Wilde bier blieven, als inlenen zeunen terug kwamen. En 'k most maor alle daogen veur die zeuven en twintig man alles doen, zulle!" „Ja, dat- WaR erg. Maar hoe waren ze anders voor IJ?" „Och, da ze kwaad geweest binnen, kan 'k nie zeggen. Maor zulle, ik was ook goed voor derlui Nu, dat kon men, als men 't oudje aanzag, best begrijpen. „Wel, moeder, de koffie smaakt best h00r.... Hoe zoudt ge 't vinden, als wij vanavond hier wat muziek maakten?" „Och mien beste ma; da' zal zoo nies niet uuthaolen. Dan hadde ge 't vanmorrege moette laoten uutroepen!" We zouden 't toch maar probeeren. Onze pakkage, als étui's, rugzak, enz. lieten we achter en togen weer de straat op; 't Geval met de gendarme had zich als een loopend vuurtje door 't stadje verspreid, overal gingen de deuren open om 't wonder te aanschouwen. Herhaaldelijk moesten we een kroegje binnen slippen om den oploop te ontkomen en 't nikkel in te wisselen. 't Was een razend succes! Van alle kanten vroeg men: 4„Speult ge venaovond in de Vrindschap?" Tegen zeven uur op weg naar ons pied terre kwamen we langs een boerderij. Men was aan 't kruisbessen plukken. „Allo minsen geef d'r is een stukske." Vol moed enkele nummers afgedraaid. Ma met de tambourijn rond. „Lust ge ook klappers?" , Nou óf!" De heele tambourijn ook die van Us, werd volgeschud. Zoo beladen verschenen we in de Vriendschap. „Allewel, weer terug? Wa verdiend?" kwam 't vriendelijke oudje. „Niks te klagen, hoor, moeder! Eet ge mee?" „Nou, 'k lao me nie nooien!" 'k Keek onder 't eten eens even naar Ma, die in 't hedel in den Bosch zulk een ~operatie keurig netjes met een vruchtenmesje en vingerkom. placht te verrichten. Nu ongegeneerd uit een tambourijn! Hoe kan men in een paar dagen toch leeren zich aan te passen aan toestanden. „Mensch" werden.... „Wat hebt ge daar een fraai koperwerk staan, moeke!" „Jao, da t'is schoon zulle, da hebbe ze nie gevonden. 'k Ha alles achter 't erf begraoven, zulle, en tusschen de plafonds verstoken. Jao, 'k had-de nog veul meer gehad, maor d'r binne altied verraoiers." „Onder de Duitsehers?" „Wel nee, man!" Bie 't eigen volk. De buren. Jaloerseb, da'k Mien goed spul zonde houwen." „Zeg, Madammeke, we wilden vannacht hier graag logeeren. Kan dat?" „Wa zegt ge? Hier slaopen.... waor man?" Ja, dat wist ik natuurlijk nog veel minder! „We kunnen ons best behelpen, hoor." De vrouw af. 't Duurde wel een kwartier, eer ze terug kwam. „Is ditte oewen man?" (op mij wijzend) tegen Ma! • Usje reuzenpret! Nu, z66 oud zie ik er toch nog niet uit.... of 't kon als compliment voor Ma gelden, die er ondanks de „levensstormen" nog niet verwaaid uitziet. Doch, badinage á part, ze is een eenige schoonmama, anders was ze niet met ons op tournée getrokken! „Nee, Madame," antwoordde Usje, „hij wordt de mijne!" „O, dan zal 't nie gaon zulle. 'k Heb maor twee bedden één op 't zolder, 't andere op m'n kaomerlje." „Wel, da's prachtig. Dan ga ik wel op 't zolder, hoor Madame." 'k Was veel te blij, geborgen te zijn. Tegen negen uur kwamen de menschen in groepjes.... wie was de eerste? Monsieur le gendarme. „'k Kom ook es effekes luusteren, zulle!" Och, och, wat was dat een gezellige avond. Geen avondtoiletten, geen geverfde mode-poppen; niets van dat al. Zelfs een meisje van een jaar of twaalf, „da zooveul van meziek hield, ziede zulle," en dat al in bed lag, mocht in haar nachtponnetje komen luisterent „Of we met de kermis terug kwamen?" 's Morgens werd ik wakker, op den snikheeten zolder, met een dolle hoofdpijn, en flink „bemuggesteekt." Doch toen 'k me op 't plaatsje achter aan de pomp heerlijk had gewasschen was 'k weer „fit." Even later 'n hoogst origineel gezicht. Ma en Us onder de pomp.... toen moest ik weg! Ik mocht vast voor 't ontbijt zorgen bij moeder de vrouw in de keuken. 't Fornuis was al an, 't water kookte. 'k Was „thuis"! Om tien uur verlieten we Oudenburg, 't eerste dorp van de wandeling door België. 't Zonnetje werkte mee tot de algemeene vroolijkheid. 't Blakerde of liever roosterde ons heerlijk. Och och, wat zagen de dames er uit. Haar huid was niet bestand tegen die zengende stralen, doch 't verhoogde hun bekoorlijkheid! Op mij hadden ze niet de minste uitwerking. Dat kwam door m'n verblijf in de tropen. Ik bekoeld m'n gedistingueerd(!) artistiek, Italiaansche teint! _— De eerste halte maakten we te Ettelghem, waar we den burgemeester in z'n woning bezochten. 't Dienstmeisje keek wel wat vreemd. Ik kon 't lieve kind geen ongelijk geven. Maar we mochten binnenkomen. „Hé, wat een vreemde pooten onder die stoelen," merkte Ma op. 't Waren blokken, ruwe boomstammen, die onder de werkelijk keurige zittingen gespijkerd zaten, eveneens onder de tafel en canapé. De burgemeester kwam binnen. 'k Legde hem een en ander uit. „Best hoor! Jao' " op 't vreemde ameublement wijzend, „dat is nog een overblijfsel van de Dutschers. Ze hebben de pooten maar gebruikt voor brandhout!" Niet onaardig. Deze burgemeester bleek in den tijd, dat hij zich niet aan de belangen van 't gehucht wijdde, 't beroep van „bierbrouwer" uit te oefenen. Die man begreep, dat „globetrotters" zooals wij dorst hadden gekregen van die hitte. „Lust ge een pintje donker, zulle?" Daar hadden we niets op tegen. „Kom dan maar mee." Madame in de keuken met twee dienstboden en de zoons keken ons stom van verbazing aan. Hoe kwamen die lui nu toch in Ettelghem verdwaald.... zulke muzikanten? De burgemeester, nu „brouwer," schonk eens in. „Dat is buitengewoon lekker." „Joa, da geleuf ik!! 't Is alleenig hier in de plaas te krijgen. Mit bier krijgt ge nie in geheel België." Intusschen vulde hij de leege glazen weer, natuurlijk eveneens het zijne. „Nou moste voor ons unnen stukske speulen," meende de burgemeesteresse. ,-,Waarom niet," hè.... wonderlijk voelde ik me t Zeker.... „lichtelijk aangeschoten!" „Parbleu", dacht ik, „da's kras. 'k Hoop maar dat 't gauw over gaat." Ma keek ook al zoo „opgewekt" en sloeg vol vuur op de tambourijn. En Us? Neen, van haar vertel ik niets. Jonge dames drinken geen bier, niet waar? Dus.... zij ook niet! Alleen van 't zien was ze „aangenaam" gestemd. Z66 geestig tokkelde ze op de luit. Nimmer had onze muziek zóó „Italiaansch" geklonken. Des burgemeesters vrouw werd er door aangetast. Met een klein jongske op haar arm bleef ze precies in de maat, hem heen en weer „deinend" en de man, die 't wel en wee van heel Ettelghem in z'n handen had, schonk al maar int Hoe zouden wo. toch weg komen? „Och nee, heusch niet meer,” weerde Ma af. „Allewel, 't is gezond, ge speult er schooner door!" Hij had bepaald verstand van muziek. Tenslotte werd het hoog tijd om op te stappen, we „moesten" weg! „Wel, blijf een hapske mgeëten." „Och, burgemeester, U is te vriendelijk." „Te vriendelijk? Maar man, geleuft ge dan niete, dat 't voor ons een butenkans is, om d'r is wat muziek te hooren? En ge blieft mèt eten, afgeloopen zulle." Warempel hij schonk weer in! Zou er van spelen dien dag nog iets komen? Burgemeesteres kon lekker koken, doch dat er weer een vervaarlijke pot bier naast ons bord prijkte.... „Een ander soort, zulle, da mó ge nogris pruven." Dat nu juist een burgerneester bierbrouwer moest zijn! Kon ik 't helpen, dat 'k me slaperig voelde worden? 'k Vocht tegen dezen nieuwen vijand.... tevergeefs! 'k Hoorde nog: „Lao 'm maor slaopen, zulle. De man is „Hé Cor, toe jongen, wordt eens wakker!! 't Is drie uur!!" Zoo wekte Usje me uit m'n heerlijke droomen: Gendarmen, die een nog» dansten. Ja, 'k zag Pa, die met een verrekijker van uit den Bosch ons hoofdschuddend monsterde. Maar de werkelijkheid was nog veel doller dan m'n droomen. Bij een Burgemeester op bezoek, ten eten en.... U weet de rest!! De man zelf vond er schijnbaar niets in, genoot weer van z'n brouwsel. Hij noodde mij nogmaals, doch ik had bewijzen te over, dat 't „ongeëvenaard" was! Hij gaf ons ook een „papierke" in 't „Fransch" gesteld van den volgenden inhoud: „Permission. Le soussigné Bourgemestre á Ettelghem â celui ci la perniission á Monsieur de Blij et societé á donner d'excercises de musique en plain air aujourdhui 14 Juillet 1921. Le Bourgemestre (Woordelijk weergegeven). Ik laat 't Fransch aan Uwe beoordeeling over. De man meende 't goed, doch had wellicht ook wat veel aan Bachus geofferd. „Honi soit qui mal y pense!" Wat was ik blij, dat we buiten stonden, 't dutje had me werkelijk goed gedaan. .I•Tu zou 't concert beginnen! Waren de Oudeburgenaren blij geweest met onze komst, de Ettelghemmers vonden 't wel interessant om ons van top tot teen op te nemen, uit te jouwen en na te schreeuwen. Maar aanhooren? Ho maar! (Wordt vervolgd). ---