DWANGARBEID, Ze ontdekten den steenhoop bijna op hetzelfde oogenblik. Een hoop keurig op elkaar gestapelde klinkersteenen op den hoek van twee straten. Op hetzelfde moment drongen de velerlei mogelijkheden, in een dergelijken steenhoop besloten, tot de vier jongenshersens door en vier paar jongensbeenen kwamen in actie in de richting van den stapel steenen. Even later was het werk in vollen gang. Vlijtige handen droegen steenen aan,l stapelden ze op, wierpen ze om, bouwden een muur, een berg, een vesting van steenen, een schip, een auto, in één woord deden alles wat er zooal met steenen gedaan kan worden door jongens van tien jaar en daar !beneden, zoo vertelt de „Arnh. Crt." Na een goed half uur was er geen keurig opgestapelde hoop steenen meer' doch niets dan een chaos, verspreid over de halve breedte van den weg en midden in die oerwereld in wording een rond gevaarte van meer dan twee meters in doorsnee en ongeveer een meter hoog. In dat bouwspel zaten vier jonge menschen met schitterende Gogen en speelden hun spel der fantasie. Nu eens was het bouwwerk een middeleeuwsche 'burcht en zij waren de roofridders, die de voorbijrijdende auto's belaagden. Dan weer veranderde het bouwwerk plotseling in een vaartuig, waarmede vier koene •ontdekkingsreizigers de wereldzeeën doorkliefden of wel het werd een locomotief, een luchtschip en soms was het ook deze vier dingen tegelijk, speelde de een dat hij roofridder was en de ander dat hij den locomotief van een D-trein bestuurde.... Zoo ging het heerlijke spel der verbeelding voort, tot plotseling een donkere schaduw op het viertal viel. Vier paar oogen keerden terug uit de sprookjeswereld tot de nuchtere, kille aarde en zagen twee lange donkere broekspijpen, vertegenwoordigend het begrip „agent. Langzaam gleden de oogen hooger, en zagen steeds „agent." Er scheen geen eind aan te komen! Eindelijk, heel hoog in de lucht boven hen, ontdekten zij een gelaat, een donker gelaat met donkere oogen en een frons van de donkere wenkbrauwen. En dat gelaat keek dreigend op hen neer. Weg waren de fantasieën van roofridder-burcht en Oceaan-stoomer; in plaats daarvan begon 't bouwwerk den vorm aan te nemen van zekere ruimte in een politiepost, bekend aan iederen jongen en inplaats van de frissche zeelucht voelde het viertal iets langs hun huid kriebelen waardoor zij het verbazend warm kregen. En het donkere gelaat van den agent keek nog altijd dreigend op hen neer. Ontvluchten was onmogelijk, daarvoor waren de muren van het bouwwerk te hoog en de beenen van den agent te lang. Dus wachtte het viertal muisstil zijn vonnis. Dat vonnis kwam eindelijk in den vorm van één kort, gebiedend woord uit den mond van den agent: „opruimen!" Even later zwoegden vier kleine, zwijgende jongens als slaven onder den last van vele zware +klinkersteenen, die zij keurig netjes opstapelden op den hoop, waarop zij thuis behoorden, onder het strenge oog van een donker kijkenden agent en de spottende blikken van een aantal andere jongens, die zeer gevoelig bleken voor den 'humor van het geval. --- AMERIKA EN EUROPA, De wereldoorlog heeft heel veel dingen tot een uiterst verhaaste ontwikkeling gebracht die anders misschien nog veel jaren noodig zouden hebben gehad om te groeien. Of deze haast bevorderlijk is geweest aan de degelijkheid, daarover kan men van meening verschillen met hen, die de ontstane veranderingen aanvaarden als verbeteringen. Men ontkomt niet aan de gedachte, dat er veel revolutiebouw is onder het nieuw ontstane en dat er te eeniger tijd een duchtige restauratie zal moeten geschieden. Maar of men de veranderingen toejuicht of wel betreurt, wij hebben ze te aanvaarden als feiten en er ;volgens het Engelsche woord „het beste van te maken." ,Europa zag de ontwikkeling van het absolute of half-absolute monarchisme tot de republiek een grooten sprong maken. Verscheidene republieken zijn ontstaan, waar Ide volkswil langs meer of minder rechten weg tot uitdrukking komt, En de oudste republiek onder de groote mogendheden heeft zich gehandhaafd ondanks de aanwezigheid van tal van !monarchistische pretendenten met militaristische neigingen. Belangrijker echter dan deze ontwikkeling' van Europa naar het democratische is van algemeen standpunt bezien de wijziging in de verhouding tusschen ide oude en de nieuwe wereld, een wijziging die diepgaand is geworden, en eenigszins de chauvinistische Amerikaansche voorstelling van zaken verontschuldigt, 'volgens welke het zwaartepunt zich heeft verplaatst. Tot 1914 toe lag het in Europa, te Londen, te Parijs, te Berlijn, al naar men de dingen wilde bezien. Sedert 1918 ligt het in de Vereenigde Staten, in Washington, in New-York of desnoods in een der groote industrie-centra. In ruim honderd jaren is er wel heel veel veranderd, zoo schrijft de Zwolsche Crt. verder in een hier geciteerd artikel. Voor honderdvijftig. jaren vochten de Amerikaansche kolonisten zich vrij van het Engelsche moederland met behulp van Europeesche, Fransche ondersteuning. In de daarop volgende eeuw heeft het Europeesche kapitaal geholpen om het nieuwe land tot ontwikkeling te brengen. Men behoeft het niet als een gevoelskwestie op te vatten, zooals de ridderlijkheid, waarmee Lafayette den Amerikanen zijn degen leende. De Europeesche kapitalisten schonken niets weg, maar zij stelden tenminste vertrouwen in het nieuwe volk en land. Zij ',leenden hun bezit, zonder dal het altijd in goede handen kwam, Heel veel Europeesch kapitaal heeft gediend to.t den opbouw en is daarna door speculanten-manoeuvres in andere handen gekomen, In ift der geval mag Europa zich vleien, dat het gestrooide zaad rijke vrucht heeft gedragen. De Vereenigde Staten zijn een' welvarend land geworden, en op het oogenblik zelfs zoo welvarend, dat het den Europeaan eenigszins jaloersch zou kunnen maken. De belastingen zijn er laag, de bonen hoog, de arbeid is er in overvloed en in materieel opzicht zijn haast alle voorwaarden vervuld, welke gesteld worden als grondslagen voor levensgeluk. Resten dan die voorwaarden, welke op bet gebied liggen, waar men niet in dollars kan rekenen, en waar er wel eens een en ander hapert, volgens menschen, die in de laatste jaren een bezoek brachten aan het land van belofte. Wanneer wij echter terugzien in eigen geschiedenis en die der Europeesche landen, dan merken wij op, hoe een tijdperk van stoffelijken bloei en hoog opgevoerde welvaart gewoonlijk onmiddellijk wordt gevolgd door of samenvalt met een periode van krachtigen bloei op beschavingsgebied, en men mag dus met eenige reden verwachten, dat ook de nieuwe wereld een tijdperk binnentreedt of reeds ingegaan is van cultureelen bloei, Dat wij dat niet dadelijk zien en opmerken, behoeft geen criterium te zijn. Wij moeten er rekening mee houden, dat ' Amerika voor geruimen tijd Europa overvleugelt, wat maatschappelijken welstand aangaat, dat het de schuldeischer is van verscheidene groote naties en daarnaast zelf onafhankelijk en sterk. Dat is een ander gevolg van den oorlog en een veel belangrijker dan de interne verandering in ons werelddeel. De staten van Europa, die zich in den te lang gevoerden oorlog haast ongeneeslijke wonden toebrachten, die elkaars volkskracht in menschen en kapitaal verwoestten, zijn met open oogen de afhankelijkheid ingegaan, die hen maakte tot schuldenaars van Amerika, met al de gevolgen, aan deze verplichting verbonden. In de algemeene politiek zoo weinig als in het zakenleven der menschen onder elkaar is plaats voor sentimenteele motieven. Wat Amerika voor Europa gevoelt is een zuivere zaken-aangelegenheid. --- TOOVERIJ Al meenen wij verlichte twintigste eeuwers ook, dat wij vrij zijn van allerlei bijgeloof, toch zijn er nog wel enkele dingen, die er op wijzen, dat dit niet heelemaal waar is. Zelfs onder ontwikkelde menschen merken we nog wel eens het een en ander op, dat er op wijst, hoe ondanks opvoeding en onderwijs sommigen toch nog vaak onbewust misschien aan tooverij ,gelooven. Of is 't geen geloof aan toovermacht, als een jonge bruid op haar trouwdag stilletjes haar voet op dien van den bruidegom drukt, daarmede bedoelende hem op die manier onder de pantoffel te krijgen? En ook het zoogenaamde „afkloppen" wijst in dezelfde richf4g. Wanneer iemand snoevend zegt, dat hij nog nooit ziek is geweest, dat hij nimmer ongelukkig is, of op andere wijze te veel zelfvertrouwen ook voor de toekomst verraadt, en dan direct daarna op ongeverfd hout afklopt, dan bewijst dit een aanwezige vrees voor kwade geesten, die door afkloppen weer gesust moeten worden. En zoo iemand kent zich zelf toovermacht toe ten opzichte van die kwade geesten. Sommige menschen hebben een onverklaarbare angst voor gefotografeerd te worden. Ook dit moeten we in verband brengen met toovernij. Het is bekend, dat onbeschaafde volken over 't algemeen ook als de dood zijn voor fotografeeren. Zij zijn nl. bang met behulp van het portret behekst te zullen worden. Want om iemand te kunnen beheksen, zoo meenen zij, moet men een deel van hem in zijn bezit hebben, of een kleedingstuk, of iets waarmee hij in aanraking is geweest, of op zijn minst een gelijkend afbeeldsel. In vroegere eeuwen kon een wassen beeldje dienst doen om macht over iemand te verkrijgen. Met een naald boorde men dan een poppetje door het hart, en men dacht den vijand, dien dat poppetje voorstelde, gedood ite hebben. Die bewuste vrees in vroegere eeuwen en nu nog bij wilde volken, leeft bij den modernen mensa nog voort maar dan onbewust wanneer hij angst heeft voor fotografe eren. Kon men geen lichaamsdeel (afgeknipte nagels of haar) of afbeeldsel van zijn vijand machtig worden, dan behielp men zich ook 'wel met den geschreven naam. In oude Romeinsche graven heeft men daarvan het bewijs gevonden in de zoogenaamde „vloektafeltjes." Dit zijn boden plaatjes met een naam er op en een gaatje er in. Soms zijn er ter verduidelijking woorden bijgevoegd, zooals: „Ik nagel zijn naam vast en daarmede hem." Men kende zich zelf dus toovermacht toe. Die vloektafeltjes vindt men in sommige graven terug, maar veel meer nog op andere bepaalde plaatsen en dan in groote hoeveelheden, bijv. in een put of in een kromming van de river. Zoo dacht men het plaatje voor den behekste onvindbaar te maken. Uit deze verouderde toovergebruiken zijn de heksenmeesters en duivelbanners voortgekomen, &ie er een beroep van maakten, die hun toovermacht in dienst van anderen stelden en zich daarvoor goed lieten betalen. Zij heetten macht te hebben over verschillende geesten, duivelen en daemonen, zelfs over goden. De leefwijze der menschen is, van invloed geweest op het meer of mindere bijgeloof, de meer of minder gevoelde behoefte aan tooverij. Het sterkst hebben jagersvolken die behoefte gevoeld, zoodat men heden ten dage nog het best de tooverij kan bestudeeren bij 1 de pelsjagers in Noord-A erika en Siberië. Zij voelen zich het meest afhankelijk van wat wij zouden noemen: natu krachten, Dan komen de herdersvolken en daarna de l'aridbouwende volken. Zoo is er bij voortschrijdende ontwikkeling een afname van toovergeloof te constateeren. Maar 't heeft lang geduurd, vóór het gros der menschen zich aan het bijgeloof heeft weten te onttrekken. En wie weet, welke groote rol het geloof aan tooverrhogelijkheden in het onderbewuste van den mensch nog heden ten dage speelt. --- DE GENOEGENS VAN 'N AUTOBUS-RITJE. Uit 'n feuilleton in de N. Rt. Ct. knippen we het volgende aardige schetsje van een reisje per autobus ergens uit 'de provincie Utrecht naar de hoofdstad Utrecht. „We namen den autobus heen op dezen prachtigen lentedag en het beviel ons zoo goed in de hortende, stoottende White, dat we weer per bus huiswarts- keerden, al kropen we dan ook, om de ergste schokken te vermijden, dicht bij den chauffeur, voorin. Voor zoo'n 30 K.M. ritje laat ik in het vervolg, als ik de fiets niet neem (I can't afford a Ford), den trein voor wat hij is. Ik houd niet van, den trein, je raakt- er niet in thuis. Ze doen —Zoo hard bij den „spoorwagen," zoo gewichtig en nadrukkelijk. 'j Je wordt in een dichten coupé gestopt en de verdere actie gaat buiten je om, zoodrá, onontkoombaar, de deuren worden -dichtgeslagen. In een vliegmachine kan het alternatief niet scherper zijn, Op-het teeken .„gaan'- moet je je- overgeven en zitten blijven tot ergens de locomotief of het vliegtuig een landingsplaats vindt. Maar in de bus stap je in, als het in je brein opkomt en je klimt er uit als je er genoeg van hebt. En het overkomt je in deze zoete lentedagen met het voorjaarswindje, dat rimpeltjes en golfjes duwt in het Merwedekanaal, met de frisch groene kastanjebonmen, die weer de primeur van groenheid hebben, niet de appel- en pereboomen in fraaisten dos het overkomt je herhaaldelijk, dat je neiging hebt uit te stappen en verder te wandelen, of op het erf van een eenzame hofstede op het gras wat verder te mijmeren. Je doet het niet natuurlijk, je moet ergens zijn en je wilt er komen op een bepaald uur een Hollander maakt vaste plannen en hij is even ontstemd over een gemiste afspraak als over zijn weggewaaiden hoed maar het is zoo'n knus en gemoedelijk idee, dat je het kunt doen, als je wilt. Je behoeft alleen den chauffeur, die aandachtig en plichtge;rouw achter het stuur zit en zijn pet heeft opgehangen aan de pyrene bij de voorruit, op den schouder te tikken en te zeggen: stop eens vriend, 't is hier zoo mooi, ik loop een uurtje en laat me door den volgenden bus weer meenemen. Dat kan je niet doen in dien stuggen trein, hoeveel noodremgrepen er ook hangen, hoe frequent hij ook stopt, hoeveel honderdmaal hij ook den eend n wachtpost heeft voorbijgereden en bij den anderen heeft halt gehouden. En dan: de bus rijdt je door het volle leven heen. Het afgesneden landschap, uit den trein gezien, is een tooneeldécor; de autobus geeft het echte: den kronketenden landweg, spoorwegovergangen, de dorpsstraat, de brug die opendraait. Langszij loopt het Merwedekanaal, de schepen zeilen er bol voor den wind het schuim spat op vóór den kruinenden boeg, het sleepbootje zucht er met zijn logge vracht van trage aken, de hengelaar waakt en wacht aan den overkant en kijkt niet op. De tollen gaan op het bekende claxon-geluid zonder betaling open, de weg licht vrij, leutig deinen wij verder, we hebben geen wenschen: ons karretje langs den straatweg reed, de zon scheen helder, de weg was breed.... 't Is waar, 't is lente vandaag; we missen , de verwarming niet en nog schijnt de zon niet brandend fel, nog sproeit het stof van den weg niet broeiend door de reten van deuren en ramen. Het is een feestdag vandaag: de chauffeur is goedgemutst met zijn pet op de pyrene, de reizigers zijn welgemoed, er fluit er een 'n deuntje, en wij, wij gaan naar Utrecht, een vrijen dag! Straks, na 2 uur ' rookverbod, zal de morgensigaret dubbel zoo goed smaken en we hebben een stil plezier, dat we goedkooper reizen dan per trein (3e klas). Het scheelt een gulden heen, een gulden terug. Daar zullen we een lekkeren kop thee van nemen, in Central, bij het strijkje. --- KORTE BERICHTEN. Het 2-jarig kindje van den arbeider T. S. te Broek onder Akkerwoude is in een kuip met waschwater gevallen en verdronken. Dezer dagen heeft het in het Oosten van ons land z66 gevroren, dat het ijs in verschillende slooten lag. Aan de vroege aardappels werd nog al schade toegebracht. De Raad van Emmen besloot, na een verzet van vier maanden, de door Gedeputeerde Staten van Drente noodig geachte belastingverhoogingen in te voeren. De linkerzijde stemde tegen. De recherche te Utrecht heeft een viertal jongelui aangehouden van 18 tot 21-jarigen leeftijd, wegens het stelen van rijwielbelastingplaatjes. De politie stelt thans een onderzoek in naar de opkoopers daarvan. Men vermoedt, dat hierbij een geheel complot betrokken is, In geheel West-Friesland maakte de gevreesde iepziekte haar slachtoffers; tal van hoornen, groote zoowel als kleine, zien er nog uit alsof het winter is en zullen wellicht het zomerkleed niet meer dragen. De gemeenteraad van Zoeterwoude keurde een verordening goed, waarbij het verboden is na zonsondergang en voor zonsopgang honden los te laten loopen. Te Avenhorn (N.-H.) zijn bij nacht de staarten van enkele paarden afgesneden. B. en W. van Amsterdam stellen den Raad voor, om het vermenigvuldigingscijfer der gemeentelijke inkomstenbelasting te brengen van 0.6 op 0,65; dit verhoogt de belasting met 873 pct. De Zuiderzeedijk in Noord-Holland zal op eenige plaatsen verhoogd moeten wordan. Voorgesteld wordt zes verschillende gedeelten in Noord-Hollands Noorderkwartier te verhoogen; waarvoor een bedrag van f 358.100 zal noodig zijn. In 1924 werden in Nederland gerookt 2.542.488.300 sigaretten tot een totaal bedrag van f 43.416.261. De vorige week, toen de staking in gang was, zijn 2,305,200 eieren uit ons land naar Engeland uitgevoerd. De week daarvoor beliep de uitvoer 4,729,200 eieren. In België zal voortaan een belasting worden geheven op adelijke titels. Het bedrag van deze taxe varieert van 2500 tot 10.000 frank. In Noorwegen maken margarinefabrieken sedert einde 1925 gevitaminiseerde margarine, welke gelijk is aan boter wat de vitamine-waarde betreft. Het succes met dit fabricaat is groot. Het Noarsche Odelsting heeft met 61- 51 stemmen het voorstel aangenomen om een nieuwe volksstemming te houden over het drankverbod. De stemming zal 18 October plaats hebben. De Wolga is opnieuw buiten haar oevers getreden en heeft een gebied ter breedte van 30 kilometers overstrohmd. Verscheidene steden sta 4g Onder water; 22 personen zijn verdronken, terwijl honderden lijken van dieren ronddrijven. Bij Ragusa Dalmatië)' zijn twee auto's met bruiloftsgasten verongelukt. Eén er van sloeg om, waarbij de bruid werd gedood, en fan den bruidegom de beide beenen verpletterd. De andere auto is in zee gevallen; alle inzittenden zijn verdronken. -- Een Amerikaansche barones had in Parijs een schilderij gekocht, „Het meisje met de fluit," van den grooten middeleeuwschen schilder Leonardo da -Vinci. Voor invoerrechten naar New-York betaalde de barones 50,000 dollar. Thans zijn de deskundigen het er over eens, dat het doek een vervalsching is. Een hunner schat de waarde op 25 dollar, mits... . de lijst goed is! Volgens mededeelingen van dr, William T. Manning, protestantsch bisschop van New York aan de „New York Herald" worden in Turksche harems -nog meer dan 100.000 Christerigneisjes gevnngen gehouden. De bisschop richt zich tot de Amerikaansche vrouwen en vraagt haar, een actie ti beginnen, ten einde de invrijheidstelling dier meisjes te bewerkstelligen, : Uit Breslau wordt gemeld, dat in het dorp Pilipelwitz een familie van z,even personen, man, vrouw en 5 kinderen van 12 jaar tot 8 maanden, door gasvergiftiging dood in hun woning gevonden zijn:- De man had sinds maanden zijn huur niet kunnen betalen en had een dwangbevel ontvangén om de woning .le ontruimen._- ---