FEUILLETON. Lare wan laan 2) De herfstzon wierp haar vroolijk schijnsel in de kleine logeerkamer van mevrouw Van Tollen, kaatste van den eenvoudigen spiegel terug tegen den overigens kalen wand en deed de punt van een infanteriehelm schitteren, die, even uitkijkend boven het geopend foudraal, tusschen allerhande toiletartikelen op de eenige, eenigszins ouderwetsche tafel van het kamertje lag. Een officierskoff er, precies volgens voorgeschreven model, stond op den vloer, gedeeltelijk ontlast van verschillende stukken van de uniform, die rondom op de stoelen lagen of hingen. Op een der gewone berkenhouten stoelen zat een slank jongman, die niet moeilijk als de eigenaar dezer zaken te erkennen was. Hij had een innemend gelaat, dicht bruin haar en op de bovenlip een kregel snorretje. Met een verdrietig gezicht bekeek hij op dit oogenblik eene laars van zeer elegant maaksel. Een vervloekte boel! mompelde hij, mijn eenige paar verlakte laarzen ook nog niet betaald, helaas! heeft me daar die slof van een meid met gewoon schoensmeer 't is onbegrijpelijk! Geërgerd wierp hij de laars op den grond, ging, de handen diep in de broekzakken begravend, voor het eenige venster van 't smalle vertrekje staan en wierp den blik over het langwerpige stukje grond beneden hem, 't welk den stouten naam van „tuin" voerde en door welks enge paden de zoele herfstwind thans de eerste gele blaadjes van de oude linde, het eenige sieraad, deed ronddwarrelen. Een jong meisje bond juist eene waschlijn om den dikken stam der linde; zij klom daartoe OP een bank, die rondom den boom was getimmerd, en ging op de teenen staan, om het einde van het touw over een tak te werpen. Het was een schoene, slanke gestalte in een eenvoudig grijs wollen morgenkleedje. De opgeslagen mouwen lieten een paar fijngevormde armen zien; het haar was in dichte zware vlechten aan het achterhoofd opgebonden en blonk als mat goud onder den gewonen stroohoed. Zij was niet gejaagd bij haar werk; zij had iets voornaams in al haar bewegingen. Over het kleine grasperk naderde een meer bejaarde vrouw; zij droeg met moeite, geholpen door het dienstmeisje een roodharig zwak schepsel een mand met nat waschgoed; haar blauw linnen voorschoot vertoonde de vochtige sporen van het wasch vat. Zij zette de mand neer en knikte het jonge meisje toe, dat van de bank was gesprongen en ijverig de verschillende stukken op de lijn begon te hangen. De oude dame bleef, diep ademhalend, een poosje staan en streek met de hand langs haar voorhoofd; daarop volgde zij het dienstmeisje weder in huis. Een donkere gloed kleurde plotseling 't gezicht des jongen officiers, toen hij dit eenvoudig tooneel aanschouwde. En juist in dit °ogenblik vloog de blik van 'tjonge meisje naar zijn venster. Zij hield met haar werk op en kwam naderbij. Ben je reeds opgestaan? klonk hare heldere stem vroolijk tot hem omhoog. Wacht maar een oogenblikje, Rudolf, je zult dadelijk koffie hebben. Zij deed haar schortje af, wierp het op den grond en liep snel het huis binnen. Hij keerde zich om en verliet de kamer; in de smalle gang klonk hem 't geklepper van kopjes en borden uit de zich in de benedenverdieping bevindende keuken tegen. Hij ging het krakende trapje af en werd beneden ontvangen door zijne moeder. Haar door de inspanning hooggekleurd gelaat verhelderde, toen zij naar hem opzag. Goeden morgen, Rudi, zeide zij vriendelijk, je moet even op de koffie wachten; wie kon ook denken, dat je reeds zoo vroeg uit de veeren zoudt zijn! Heb je goed geslapen, beste jongen? Zij stak hem hare van het wasschen nog gerimpelde hand toe. Kom in de eetkamer, zeide zij; Lore is dadelijk klaar met 't ontbijt. Hij volgde zwijgend en verlegen; zijne hooge gestalte moest bukken onder de , lage deur. Hij keek de kleine kamer, welker blauw en grijs gekleurd kleed de sporen droeg van jarenlangen dienst, met een onbehagelijke uitdrukking op het gelaat, rond, en bij de netjes gedekte tafel, voor de sofa, waarop zijne moeder bereids plaats genomen had, staan blijvend, vroeg hij verdrietig: Waarom wascht gij toch zelf moeder? Maar, Rudi! antwoordde de oude dame, terwijl zij haastig een snee brood met boter bestreek. Omdat nu omdat ik het gaarne doe, en Lore ook. Een mooie liefhebberij! Kan er dan niet eens meer een waschvrouw af? De majoorsvrouw was rood geworden. Het kon er inderdaad niet meer af, sinds de interest van het kleine kapitaal ontbrak, dat het vorige jaar voor Rudi „in een dringend geval" werd opgeofferd; maar zij vergenoegde zich met een licht hoofdschudden. Bekommer u daar toch niet om, zeide de dame, het is waarlijk zoo erg niet. Ga zitten; zie, daar komt Lore met de koffie. Het jonge meisje had juist de kan op tafel gezet en vatte nu het blonde hoofd van haar broeder tusschen hare beide handen. Goeden morgen, deugniet! riep zij. Wat zet je daar weer voor een gezicht, jij brombeer? Heb je slecht geslapen? Een gruwelijk vertrek, die zoogenaamde logeerkamer, antwoordde hij, het schoone meisje iets vriendelijker toeknikkend, je geheele nieuwe woonhuis is een beerenhol; het vorige was althans nog eenigermate presentabel, maar dit.... Maar dit doet tachtig daalders huur minder! riep Leonore van Tollen, hier! daar heb je suiker; neem er maar wat veel van, dat je praatjes wat zoeter worden. Zij zette, nog altijd lachend, de suikerschaal dichterbij en verliet het vertrek. Mama, riep zij, nog even terugkomend, blijf nu rustig zitten en praat wat met Rudi, ik zal buiten voor alles zorgen. Zijn moeder staarde inmiddels in stille bewondering den tegenover haar zittenden zoon aan. Daarna echter barstte de zoolang met moeite teruggehouden stroom van welsprekendheid los. Zij had hem nu eindelijk alleen en kon, waartoe gisteren na zijne aankomst geen tijd meer geweest was, naar al de duizend dingen vragen, welke het moederhart wilde weten. Vader is o zoo blij Rudi, zeide zij eindelijk. Gij moet hem veel vertellen en ik ben ook zoo gelukkig, dat je vier weken verlof hebt, ook al om Lore. Lieve hemel, zij heeft zoo bitter weinig pleizier in haar leven! Dat verwondert me niets, in dit nest, dacht de zoon en stak eene sigaar aan; en, de eerste trekjes doende, vroeg hij: Bezielt haar nog altijd het ongelukkig idée, dien bloedarmen kerel, dien dokter... dinges, te trouwen? Nu vraagt ge mij te veel, Rudi, ik weet het niet. Dat de jongelui zich voor elkander interesseeren, is mij niet verborgen gebleven, maar tot eene verklaring tusschen mij en Lore is het tot dusver niet gekomen, en ik pas er op, het punt niet aan te roeren. Zij zal eindelijk wel verstandig geworden zijn, mompelde hij; maar hoort ge wel? Vader wordt juist wakker. Boven hen klonken drie doffe slagen, alsof er met een stok op den vloer werd geklopt. Mevrouw Van Tollen liet haar half geledigd kopje staan en liep ijlings de kamer uit. Ontstemd zag Rudi haar na. Een beroerde boel, zeide hij halfluid, zette zich schrijlings op den stoel, legde de armen op de leuning, en, blauwe kringetjes in de lucht blazend, dacht hij er over na, hoe hij „den oude" het best .eene hoogst onaangename mededeeling kon doen, namelijk deze: dat hij eenige contanten noodig had, om nu, natuurlijk om schulden te betalen. Lieve hemel, dat zal weer op lamenteeren uitloopen! Maar het is dan toch ook godgeklaagd, dat ik met zoo'n voddenraperstractement moet uitkomen! Eh dat, wanneer ik bovendien nog altijd zoo verduiveld ongelukkig ben.... Hij bleef in zijn alleenspraak steken, want zijn zuster kwam binnen. Zij had in plaats van het groote werkschort een sierlijk wit boezelaartje voorgespeld, de mouwen neergestreken, en zette zich nu met een schotel vol boonen tegenover haar broer aan het venster. Zoo, zeide zij, en nu vertel mij ook eens wat, Rudi; wij hebben elkaar in lang niet gezien; je hebt dus stof genoeg. Ze begon daarbij met hare vlugge vingers de boonen te snijden en zag eerst na een poosje, toen er geen antwoord kwam, in 't gezicht haars broeders. Zij moest die verdrietige, zorgelijke uitdrukking kennen; waarbij hij haar voorbij zag; hare schoone bruine oogen werden plotseling wijn geopend en staarden hein verschrikt aan. Om godswil, Rudi, ge hebt toch geen moeilijkheden gehad? Bah! 't Is van geen beteekenis -- maar ik wilde maar dat papa 't eerst wist! " Uit haar blozend gelaat week ieder spoor van kleur, een pijnlijke angst teekende zich in de zachte trekken. Rudolf, als het papa bedroeven kan, verzwijg het hem dan hij is zoo ongelukkig, zoo opgewonden ik smeek je er om! Hij haalde de schouders op en rookte verder. Wat is het dan? drong zij aan. Ge hebt toch misschien geen geld noodig, Rudolf? Natuurlijk! Mijn „Isidor" is gevallen; ik wilde hem immers verkoopen, ge weet het, om daarmee Lëwenthal te bevredigen daar krijgt me dat beest koliek en is binnen drie uur levend en dood! Lëwenthal? Wie is Liiwenthal en wat verlangt hij! Ge hebt verleden jaar niets van hem verteld. Geld wil hij hebben! klonk het geërgerd, en van zijn ambacht is hij een paardenkooper, bij wien ik geborgd heb; dat is alles —. Het jonge blonde wezen boog het hoofd als onder een zwaren slag. Zij had het gevreesd, toen de brief kwam, waarin hij zijn bezoek aankondigde: hij komt, om nieuwe zorgen te scheppen; vergeefs zou hij zich niet in dit „worstenest," gelijk hij het placht te noemen, neerzetten; vergeefs niet de doodelijke verveling van het „dierbare vaderhuis" vier weken lang wenschen te genieten en haar vermoeden was nu plotseling zekerheid geworden. Daar zat hij en rookte van de sigaren, welke zij gekocht had voor haar bespaarde centen, en hare moeder gaf zich in de keuken alle moeite, om het lievelingsgerecht voor haar troetelkind gereed te maken. Dagen lang had de oude vrouw van niets anders gesproken, dan als Rudi er is als Rudi komt —. I Ja, nu zat hij daar, en met hem waren de zorgen in de bescheidene woning geslopen, om zich andermaal aan het ziekbed van den verlamden vader vast te klemmen en naast de bekommerde moeder te staan, bij haren ongewonen zwaren arbeid opdat die haar nog zwaarder zoude vallen. Leonore van Tollen was niet een van die jonge dames, die met groote verwachtingen in de toekomst blikken; maar een weinigje zonneschijn zoo nu en dan, meende zij bescheiden, ware toch wel inoodig in het leven. Ach, en de zon scheen zelden in dit jonge hart, en als dan werkelijk hare stralen eens zoo'n echten goudglans vertoonden, dan kwam altijd weer een donkere wolk zich er tusschen schuiven. Ze stegen op in hare herinnering, de sombere weken van 't verloopen jaar, die gevolgd waren op een dergelijke bekentenis van haar broeder; de bewegingen der kleine, anders zoo flinke handen werden langzamer bij het uitzicht op eene nieuwe catastrophe, op de tranen van moeder, nu de vroegere ternauwernood waren gedroogd, op vernieuwden wrok en toom van den kranken vader die den vroegeren nog lang niet had overwonnen en verlamden haar letterlijk. Zeg 't hem heden niet! bracht zij eindelijk uit, wacht tot zijn verjaardag, Rudolf. En toen hij eene ongeduldige beweging maakte, voegde zij er zacht bij: Helpen kan hij immers toch niet meer. Drommels! mompelde de luitenant, wie moet het dan? Mijnheer onze broeder laat mij zakken, oom maakt er zich ook af —. Gij hebt aan Victor geschreven? stoof het jonge meisje op, en een vlammend rood overtoog haar gelaat. Rudolf, hoe kon je dat doen, hoe is je dat mogelijk geweest? Ik heb niet geschreven, ik was bij hem, antwoordde hij kalm. -- Ik ben naar D. gereden en werd zeer lief ontvangen. Zij hadden juist een groot diné en noodigden mij te blijven; er waren verscheidene hoofdofficieren met hunne families opgekomen en ook enkele bloedverwanten van Clotilde; voor ieder couvert stonden zes verschillende glazen, het zaakje begon met oesters en ten slotte vloeide de champagne bij stroomen. Maar Victor, dien ik na tafel over de bewuste zaak sprak, verklaarde heel vriendelijk en beleefd, dat hij helaas niet in de gelegenheid was, aan mijn wenschen te voldoen. Hij had zich vast voorgenomen, van de middelen zijner vrouw geen cent voor zijn eigen behoeften of in 't belang zijner familie aan te wenden; hij zelf nu had over niets meer te beschikken, dan over zijn bescheiden ritmeesterstractement, dat wist ik zeker ook; het deed hem zoo leed zoo leed. Wij drukten elkaar broederlijk de hand, ik zat nog een uurtje in mevrouw Clotilde's salon, liet mij door haar allerlei ridderdiensten commandeeren, beval mij aan bij de nog overige gasten en gaf den in lila-kleurig fluweel gestoken livereibediende mijn laatsten daalder tot een fooi. Het spoorkaartje tot Westenberg had ik eelukkig in den zak en door de vriendelijkheid van onze schoonzuster zoo uitstekend gedineerd, dat ik het de vijf uren sporen van Berlijn tot hier uithield zonder hongerig te werden, en tot zoover liep alles dus gelukkig af, mijne liefste Lore. Gelukkig gij hebt althans haar niet gevraagd! kwam het over Leollore'S bleeke lippen. (Wordt vervolgd.) --- Advertentie Allién de naam . • op een koker ZEN UW-TABLETTEN waarborgt dat men U geen waardelooze of schadelijke namaak verkoopt --- Advertentie Telenga's Drukkerij N.V. MODERN DRUKWERK VRAAGT EENS PRIJSOPGAAF --- Advertentie Wilt gij de beste en niet de duurste Levertraan? ::::::.:,%diaesnso:hzeengr:otae. vier-.t. Firma W. POSTMA, Franeker. --- GEMENGD NIEUWS. Hoe staan de vorstkansen? De weerkundige medewerker van het Vaderland schrijft: Reeds eenigen tijd geleden heb ik er op gewezen, dat zich in het Oosten een belangrijk gebied van hoogen druk en sterke vorst ontwikkelde, waarop het oog moest worden gehouden en in verband met de mogelijkheid, dat het zich naar het Westen zou uitbreiden en dat daardoor Nederland voor een vorstperiode zdu kunnen komen te staan. In de laatste dagen, eigenlijk sedert het einde van de vorige week, is dit vorstgebied voor ons tot een dreigement geworden, dat niet meer onverschillig kan worden aangezien. Het vorstgebied heeft zich althans zoo ver naar het Westen uitgebreid, dat Nederland er reeds in is opgenomen. De vraag is nu, wat wij hiervan te duchten hebben. Voorop dient te worden gesteld, dat de toestand er nog niet zoo dreigend uitziet als in Januari 1929, toen het al langer had gevroren en een der voornaamste voorwaarden voor een periode van strenge vorst in Nederland, een dik sneeuwdek in Midden-Europa, reeds vervuld was. Het is daarmede thans nog wel anders en voor zulk een vorstperiode minder gunstig gesteld dan toen. Voorloopig moeten wij daarom den toestand maar even aanzien zonder verstrekkende gevolgtrekkingen te maken. Over een week zullen zich de kansen wel duidelijker af teekenen. In het Oosten is de algemeene weerstoestand wel zeer gunstig voor strenge vorst. Uit Rusland werden temperaturen van 35 graden onder nul, uit Polen van 20-25 en uit Duitschland van 10-15 gemeld en men verwacht in Oost-Europa zeer strenge, in Midden-Europa sterke vorst. Een zeer machtig gebied van hoogen druk heeft zich over Rusland ontwikkeld, waarbinnen buitengewoon strenge vorst heerscht. Dit gebied vormt een uitlooper naar het Westen over Skandinavië en de algemeene luchtstrooming in Midden-Europa is daardoor een Oostelijke, zoodat veel zeer koude lucht naar het Westen afstroomt. Dit alles schept voor West-Europa kwade kansen als men strenge vorst in deze tijden als een ramp beschouwt. Er staat echter wel wat tegenover. Het is laat dit jaar, dat het spel van den strijd tegen de vorst uit het Oosten en de dooi in het Westen tot volle ontwikkeling komt. In het Westen en Noordwesten trekken nog diepe depressies voorbij, die haar invloed tot over de Noordzee doen gevoelen. Een kleine verschuiving van het geheele weerstelsel naar het Oosten brengt ons land buiten de vorst. Verder verplaatst het genoemde gebied van hoogen druk zich in Zuidelijke richting, hetgeen altijd een verzwakking ,beteekent. Ten slotte is het ook nog niet gekomen tot een zeer krachtigen Oostenwind, die noodig is om de strenge vorst naar ons land over te ibrengen. Alles bijeen schijnen de naaste vooruitzichten nog zeer onzeker en zoolang de wind zwak blijft zal het zeker nog niet sterk gaan vriezen. De verdere ontwikkeling van den weerstoestand in West- en ook in Zuid-Europa dient thans met groote aandacht gevolgd te worden. De huisvrouw wil weten hoeveel ze koopt. De Nederlandsche Vereeniging van Huisvrouwen heeft aan den Minister van Sociale Zaken een adres gericht, waarin de aandacht gevestigd wordt op een wenschelijke aanvulling van de warenwet in dien zin, dat het aangeven van de hoeveelheden op verpakte waren verplicht wordt gesteld. Het spreekt vanzelf zegt adressante dat juist in dezen tijd, nu de huisvrouw vaak met een gering bedrag haar huishouding moet voeren, het voor haar van het hoogste belang is, dat zij dit zoo doeltreffend mogelijk besteedt, waartoe noodig is, dat zij zich niet alleen van de kwaliteit, maar ook van de kwantiteit van hetgeen haar wordt geboden, een zoo duidelijk mogelijk beeld kan vormen en de kans op misleiding is uitgesloten. Adressante betoogt, dat ook in de kringen van den handel aan een dergelijke bepaling groote behoefte wordt gevoeld. Minder boter in de margarine. Naar de Tel. verneemt zal het percentage boter, dat krachtens regeeringsvoorschrift in de margarine moet worden gemengd, binnenkort van 25 worden teruggebracht op 15. Inbraak te Driewegen. 's Nachts ongeveer 1 uur hebben een of meer personen zich toegang verschaft tot een alleenstaande woning te Driewegen, bewoond door den ruim 70-jarigen, blinden v. d. Pas en zijn ongeveer even oude zuster. Met behulp van een ladder is men door het zolderraam op den zolder gekomen. De zuster hoorde gestommel; zij bad de tegenwoordigheid van geest, om de zoldertrap weg te trekken en riep, dat ze zou schieten. De inbrekers vroegen haar geld te geven en toen de vrouw daaraan niet vlug voldeed, dreigden zij, dat anders het huis in brand zou worden gestoken. De bandieten trachtten een gordijn, dat door den regen nogal nat was, in brand te steken en gooiden dit naar beneden, waarop de vrouw met een tang wat geld naar boven reikte. Toen daarmee geen genoegen werd genomen, liet zij nog meer bankbiljetten volgen, waarna de inbrekers verdwenen. Bloedige vechtpartij in Centraal Station. In de keuken van de restauratie van het Centraal Station kregen een kok en een patissier met elkaar ruzie over een oude veete. De kok wond zich daarbij zoo hevig op, dat hij plotseling een schuimspaan pakte en daarmede den patissier te lijf ging. De aangevallene greep hierop een stevig •bierglas met handvat, om daarmede den eersten aanval af te slaan. Het werd ten slotte een vinnige strijd, waarbij een deel van den keukeninventaris aan gruzelementen ging en de beide vechtenden elkaar vrij ernstig toetakelden. Toen het eerste bloed was gevloeid was de strijd spoedig beslecht. Beide mannen werden later in het Binnengasthuis verbonden, waarna aangifte bij de politie volgde. Ingebroken tijdens afwezigheid van de bewoners. Toen de heer H. J. ',Wering, leeraar aan de Rijks H. B. S. te Heerenveen, van zijn kerstvacantie terugkeerde, kwam hij bij zijn thuiskomst tot de ontdekking, dat tijdens zijn afwezigheid in zijn woning was ingebroken. Zoowel beneden als boven was in de kamers alles overhoop gehaald. Uit zijn bureau was een bedrag aan geld gestolen. De dieven zijn echter blijkbaar bij hun werkzaamheden gestoord geworden, aangezien een aantal gouden en zilveren sieraden onaangeroerd gelaten was. Hiervan wordt niets vermist. Door het indrukken van een raam aan den achterkant van de woning hebben de dieven zich toegang verschaft. De nieuwe IJselspoorbrug bij Zwolle. Vanwege de staatsspoorwegen zijn proeven genomen op de thans bijna voltooide nieuwe IJselspoorbrug bij Zwolle. Twee locomotieven van het zwaarste type, waarmede in ons land wordt gereden, waren met de tenders aaneengekoppeld, waardoor men de ongunstigste asbelasting kreeg. De sterkteproef werd genomen op de spanningsonderdeelen, waarop 30 zelfregistreerende spanningmeters waren aangebracht. Daarna werden snelheidsproeven genomen. Het resultaat der proeven kan eerst over eenige dagen worden vastgesteld. Inmiddels is reeds met het afbreken der oude brug begonnen, welke brug zal worden gebruikt voor de montage. Met de tweede nieuwe IJselspoorbrug hoopt men spoedig te beginnen en er bij gunstige weersgesteldheid einde October mee gereed te zijn. De verschillende onderdeelen hiervoor liggen reeds voor montage gereed. Schietpartij te Amsterdam. Te Amsterdam hadden twee mannen verschil van meening gekregen. Dit liep zoo hoog, dat een van beiden plotseling zijn woning inliep, om met een dubbelloops jachtgeweer terug te keeren. De man begon in het wilde weg te schieten. Vier vrouwen liepen verwondingen aan been en gelaat op. Zij zijn naar het ziekenhuis overgebracht. De schutter is gearresteerd. Wraakneming? Een of meer onbekend gebleven personen zijn via de kelderruimte binnengedrongen in een drukkerij aan den Groenburgwal te Amsterdam. De stookinrichting werd beschadigd en een groote hoeveelheid zetsel werd door elkander gegooid. De schade bedraagt enkele honderden guldens. Het is niet uitgesloten, dat er wraakneming in het spel is. Inbrekers gearresteerd. De politie te Haarlem heeft twee 27-jarige Haarlemmers op heeterdaad betrapt bij een poging tot inbraak. De eeg had zich omstreeks half twee 's nachts met valsche sleutels toegang verschaft tot een pakhuis. Daarna was hij op het plat geklommen achter een huis. Tot zijn schrik bemerkte hij dat iemand, die blijkbaar iets gehoord had, voor de ramen naar hem stond te kijken. Hij ging ijlings aan den haal en brak in zijn haast een ruit van de achterdeur van het pakhuis. Op straat gooide hij een breekijzer weg, dat door 'n politieagent werd gezien. De agent wist hem aan te houden en naar het politiebureau over te brengen. Hij had twee sleutels en een broodmes in het bezit. De ander, die blijkbaar op den uitkijk had gestaan, kon eveneens gearresteerd worden. Hij bekende, dat hij met zijn kameraad afgesproken had ergens in te breken. Beide mannen zijn aan de justitie overgegeven. Grootc boerderij in asch gelegd. Door onbekende oorzaak is brand ontstaan inde groote boerderij van den heer K. de Boer, staande nabij de Schipsloot te Nijelamer. De knecht werd te ongeveer halfdrie wakker door het knetteren van de vlammen. Het vuur had toen reeds een dergelijken omvang aangenomen, dat de bewoners, die in allerijl gewaarschuwd werden, zich ter nauwernood in veiligheid konden stellen. De ledikantjes, waarin de kinderen sliepen, hadden reeds vlam gevat, doch gelukkig wist men hen ongedeerd naar buiten te brengen. Nadat men zekerheid had gekregen, dat geen menschenlevens meer in gevaar waren, spoedde men zich naar de stallen, waar 55 stuks vee gestald stonden. Het vuur had echter reeds zoo ver om zich heen gegrepen, dat aan het redden van al het vee niet viel te denken; 28 stuks rundvee en een tweetal paarden kwamen inde vlammen om. Van het huisraad kon zoo goed als niets meer worden gered, en toen de brandweer uit Wolvega op het terrein van den brand verscheen, behoeft deze geen dienst meer te doen. Hoe de brand is ontstaan kan men zich niet begrijpen. De inwoners waren te middernacht vaneen uitvoering thuisgekomen, en hadden, voordat zij zich ter ruste begaven, nog eerst de ronde gedaan. Toen echter is niets ontdekt. De schade, die zeer belangrijk is, het verbrande vee was in hoofdzaak stamboekvee, wordt door verzekering gedekt. Geraffineerde fraudes ten nadeele eener N. V. De Justitiëele dienst van de Amsterdamsche politie is dezer dagen belangrijke fraudes op bet spoor gekomen, welke in den loop der laatste maanden werden gepleegd in een bekende zaak in kantoorbehoeften, een vennootschap gevestigd aan de Prinsengracht in de hoofdstad. Leden van 't personeel dezer N.V. zijn 't, naar we in de Tel. lezen, geweest, die op zeer geraffineerde wijze voor honderden guldens aan dure vulpenhouders uit de zaak „betrokken" en deze weder ver beneden den inkoopsprijs aan verschillende instellingen, o.a. aan een te Den Haag, verkochten. Op deze manier werd de zaak op een schandelijke wijze benadeeld. De bedienden, die het volste vertrouwen genoten van hun directie, verdienden flinke sommen met hun oneerlijken handel. Na een minutieus onderzoek, waarbij een groot aantal menschen werd gehoord, is de politie overgegaan tot de arrestatie van twee kantoorbedienden der zaak, die als de hoofddaders in de affaire moeten worden beschouwd. Zeer waarschijnlijk is het, dat er nog meer arrestaties zullen volgen. Het onderzoek is nog in vollen gang. Het eiland Marmora is geteisterd door een aardbeving. Een aardbeving heeft veel groote materieele schade aangericht op het eiland Marmora. De bladen te Istanboel hebben naar het eiland speciale verslaggevers gezonden, die melden, dat van de 137 huizen in de verschillende dorpen opithet eiland er 40 volkomen zijn verwoest en de andere zwaar beschadigd. Twee dorpen op Marmora en vijf dorpen op kleine nabijgelegen eilanden zijn bijna geheel verwoest; de bevolking is van plan de gevaarlijke eilanden te verlaten. Tot dusver wordt melding gemaakt van twee dooden en vier gewonden; de aardschokken duren nog steeds voort. De strijd tegen de bandieten. Te Chicago zijn bandieten slaags geweest met de politie, maar zij hebben aan het kortste eind getrokken. De 32-jarige Russel Gibson, twee vrouwen en nog een man, werden in een huurkazerne door de politie gevangen genomen, waarbij echter Russeli Gibson levensgevaarlijk gewond werd. Gibson werd al lang door de politie gezocht en hij en zijn makkers vormden een bende, welke naar men gelooft, tal van euveldaden op haar geweten heeft. Toen de politie het huis naderde, opende de bandiet het vuur. Hij was gewapend met een machinegeweer, maar spoedig haperde het en konden de agenten, die 't vuur beantwoordden, hem neerleggen. De politie was 15 man sterk. Eén van de gevangen genomen vrouwen heet de „vriendin" te zijn van Gibson. De man zelf droeg een z.g. voor kogels ondoordringbaar vest. Malariabestrijding op Nieuw Guinea. Naar Reuter uit Port Moresby meldt, is de malaria bijna geheel uit dit gedeelte van Nieuw Guinea verdreven, met behulp van een kleine vischsoort, de Garribusia affinis, waarvan er twee jaar geleden een hoeveelheid is ingevoerd, en uitgezet in alle wateren en moerassen. Dit vischje is zoo groot als een grondel, doch het is zeer vraatzuchtig en valt alle kleinere visschen en insecten, die in zijn nabijheid komen, aan. De Gambusia affinis leeft en vermenigvuldigt zich zelfs in zeer modderig water, en legt een sterke voorkeur aan den dag voor de larven van de anopheles, de mug, die de malaria overbrengt. Kade en magazijnen in fjord gestort. In de Noorsche havenstad Drammen is tengevolge van een aardverschuiving een kade ter lengte van eenige honderden meters weggezakt, tengevolge waarvan de opslagplaatsen van de glasfabriek te Drammen in den fjord gestort zijn. Als oorzaak van de aardverschuiving vermoedt men veranderingen op den bodem van de zee. Dezen zouden zich hebben voorgedaan in dat gedeelte van den fjord, dat onmiddellijk voor de opslagplaatsen van de glasfabriek is gelegen. Intusschen is geconstateerd, dat vier personen vermist worden. Men vreest, dat zij bij de catastrophe om het leven zijn gekomen. Twee mannen is het als door een wonder gelukt het leven te redden. Met groote tegenwoordigheid van geest sprongen zij over de aardverschuiving heen toen het ongeluk begon. Er wordt gevreesd, dat tengevolge van het losraken van den bouwgrond ook de verkoopmagazijnen rond Drammen, waar nog een groote hoeveelheid glaswaren ligt opgeslagen, zullen instorten. Een goede vangst. • • De gemeenteveldwachter van Berghem heeft op den provincialen weg aldaar aangehouden zekeren V., een berucht misdadiger uit Oss, die zich daar op verdachte wijze ophield. Op korten afstand van de plaats, waar hij werd aangehouden, werd een gordel gevonden met drie revolvers, geladen met 32 scherpe patronen, die hij blijkbaar bij de komst van de politie had weggeworpen. Nederlander pleegt treinaanslag in België. Bij Antwerpen is een aanslag gepleegd op den trein Burg. Leopold—Dest. Ter hoogte van de fabriek der „Chemische Producten van Limburg" bemerkte de machinist plotseling een betonnen paal, die over de rails lag. De lomomotief botste tegen den paal aan, doch deze gleed gelukkig terwzijde. Een rood sein, dat zich gewoonlijk ter plaatse bevond, was verdwenen. Na onderzoek door de politie en den stationschef van Tessenderloo kon men overgaan tot de arrestatie van twee schippers. Een van hen werd na een verhoor voorloopig op vrije voeten gesteld. De tweede, een Nederlander, Adriaan Gevers genaamd, afkomstig uit Schijndel, bekende den aanslag te hebben voorbereid. De man is ter beschikking gesteld van de justitie. Interessant plan ter bestrijding der werkloosheid in Polen. In het Westen van Polen hebben verscheidene gemeenten een interessant plan opgevat voor de bestrijding der werkloosheid. Met behulp van den staat wil men namelijk in iedere gemeente verschillende boerderijtjes oprichten, bestaande uit 1 of 2 hectaren grond met een huisje en een schuur. Tot dit doel wil men aan den staat of aan de gemeente toebehoorende gronden in kleine stukken verdeelen. Werklooze arbeiders, die aan zekere eischen voldoen, kunnen zulk een boerderijtje toegewezen krijgen, en zij betalen dit door het verrichten van arbeid. Door b.v in een steenbakkerij te werken, verdienen zij de steenen, waarvan het huis wordt gebouwd, zij verdienen het hout door het vak van houthakker uit te oefenen. Men heeft berekend, dat voor iedere boerderij slechts 870 zloti aan contanten noodig is, en deze schuld zou overeenkomstig de wetten inzake de hervorming van den landbouw verrekend kunnen worden. Dit eigenaardige plan, dat door de- werklozen met enthousiasme is begroet, zal reeds spoedig tot uitvoering worden gebracht. Slechte woningtoestanden te Londen. Voor den lijkschouwer te Twickenham in het Z.-W. van Londen verscheen een werkloos arbeider, vader van 4 kinderen, wiens jongste kind van 14 dagen gestikt was. De man bracht een soort wijkmeester mee, die vertelde, dat het gezin één éénkamer-woning betrokken had, die zoo klein was, dat er bij de geboorte van het overleden kind geen plaats was voor een wiegje. De 3 andere kinderen sliepen reeds bij elkaar in een één-persoons bed en de ouders hadden de baby, nadat de moeder haar gevoed had, tusschen zich in gelegd. Dit was eenige nachten goedgegaan, maar na 14 dagen was het kindje gestikt. De lijkschouwer gaf een vonnis van..., dood door een noodlottig toeval, maar hij sprak er zijn verontwaardiging over uit, dat dergelijke woningtoestanden nog in een wijk van Londen konden bestaan. Een driftig heer. Nabij het station Saulce bij Valence (Frankrijk) bemerkte men, dat een aanslag had plaats gehad in den sneltrein. De aanrander zou aan de noodrem getrokken hebben, gevlucht zijn en revolverschoten gelost hebben op een politieman, die gepoogd had hem aan te houden. In werkelijkheid had zich iets geheel anders voorgedaan. De sneltrein was het station van Saulce voorbij, op het regiementalre uur en met de reglementaire snelheid van 80 toen 700 M. verder aan de noodrem werd getrokken. De trein stopte °ogenblikkelijk. Een reizigster stapte uit een wagen en maakte zich bij den stationschef bekend als mej. Jollivet, uit Vinay. Zij was met haar broeder uit Nizza teruggekeerd en had een kleinen woordentwist met hem gehad. Plots had hij het portier opengetrokken en was op de plank gesprongen. Op haar hulpgeroep waren medereizigers opgedaagd, die den noodrem in werking gesteld hadden. „Mijn broeder vluchtte door de velden," eindigde zij. Meer was er niet uit te krijgen, daar de vrouw kort daarop in zwijm viel. Op het oogenblik, dat de stationschef zich naar den stilstaanden trein begaf, merkten getuigen, dat een man zich schuil hield in den tuin van een overwegbewaker. Een politieman werd gewaarschuwd. Hij richtte zich tot den man en gaf hem den raad zich over te geven. Maar, niettegenstaande de agent schoten in de lucht loste hetgeen aanleiding gaf tot de gedachte, dat een aanslag gepleegd was zette René Jollivet het op een loopen en men was spoedig zijn spoor bijster! De rijksveldwacht van Loriol heeft tevergeefs den ganschen nacht Jollivet gezocht. De tragedie van Monte Carlo. In de speelzaal van het casino te Monte-Carlo heeft zich een ongewone gebeurtenis voorgedaan. Een Engelschman -- naar schatting een vijftiger zat reeds uren te spelen en verloor een groot bedrag, dat getaxeerd wordt op ruim 10.000 gulden. Toen zette hij z'n laatste 1000 francs (ongeveer 100 gulden) op no. 28.. En inderdaad kwam dit nummer uit, zoodat de croupier den speler 35.000 francs (ongeveer 3500 gulden) toeschoof. De man verroerde zich niet, hij lag met z'n hoofd in z'n armen. Dus bleef zijn inzet staan. En weer kwam no. 28.... Opnieuw kreeg hij 3500 gulden toegeschoven.... hij gaf geen teeken van leven en inderdaad constateerden de toegeschoten lakeien, dat hij was overleden. Het gewonnen geld werd ter beschikking gesteld der familie, teneinde den gelukkigen speler die echter bij het gokken z'n leven verspeelde een nette begrafenis te bezorgen. Gruwelijke roofmoord. Tegen 3 uur, in den ochtend, werd het lijk van den 08-jarigen huisbewaarder Hermann Schmidt, voor zijn huis in de Manteuffelstrasse te Berlijn, met verbrijzelde ledematen gevonden. Terwijl men eerst aannam, dat de oude man tengevolge van een aanval van zwakte uit de tweede verdieping was gevallen, is thans gebleken, dat een roofmoord heeft plaats gehad. Het onderzoek der politie leidde tot de arrestatie van een echtpaar, dat bij den ouden man inwoonde, van wie eerst de vrouw, ,en later ook de 25-jarige man een bekentenis aflegde. De man heeft den ouden huisbewaarder bp 3 Januari van achteren met een hamer neergeslagen en in den nacht van 3 op 4 Januari uit het venster geworpen, om het als een ongeluk te doen voorkomen. Een bedrag van 94 mark heeft het echtpaar zich toegeëigend. Het bedrag werd voor amusement en voor het koopen van een paar lakschoenen uitgegeven. De werkdag van President Roosevelt. President Roosevelt verdeelt zijn dag als volgt: 7 uur wekken. 7.15 uur. Ontbijten in bed; acht kranten lezen en verschillende dingen bespreken met de rond zijn lied vergaarde leden van zijn „officieele familie," als den directeur der posterijen, den minister van financiën e.a. 9 uur. Scheren en in overleg met zijn beide secretarissen de afspraken voor den volgenden dag vaststellen. 10 uur. Naar kantoor voor het voeren van een groot aantal conferenties over diverse en internationale problemen. 13 uur. Aan zijn bureau de lunch gebruiken en het vraagstuk van den dag bespreken met dengene, die hier het nauwst bij betrokken is. Morgenthau, de minister van financiën is steeds op Maandag te gast. 14 uur. Stapels brieven behandelen en nog meer conferenties houden. 17 uur. Zwemmen in zijn privé-zwembad, hetgeen des daags zijn meest geliefkoosde bezigheid is. Nog vóór het diner weer conferenties in het Witte Huis. 19.30 uur. Dineeren, waarbij gewoonlijk intieme vrienden gast zijn. 21 uur. Soms het bijwonen van een bioscoopvoorstelling op de tweede verdieping van het Witte Huis, alvorens naar zijn bureau terug te keeren voor het behandelen van de brieven, die nog afgedaan moeten worden. Pas over twaalven begeeft de president zich ter ruste. Onaangenaam avontuur van twee in Nederland wonende Duitschers. De gebroeders 0. te Renkum hebben, zoo vertelt de Tel., dezer dagen ondervonden, dat de met ingang van 1 Januari van kracht geworden voorschriften inzake de toelating van vreemdelingen in ons land, door de grenspolitie met gestrengheid worden toegepast. Zij zijn voor een zakelijke aangelegenheid met den motor naar Emmerik gereisd, met de bedoeling om na 'n uurtje weder naar Renkurn terug te keeren. Aan de grens teruggekomen, vertoonden zij hun Duitsche paspoort, doch zij werden niet weder toegelaten, daar een bewijs van den Inspecteur van den Vreemdelingendienst omtrent het werkzaam zijn in Nederland ontbrak. Eén hunner kreeg op telefonisch verzoek een door den commissaris van politie te Renkum mede-onderteekende verklaring van zijn werkgeefster, waarop hij weder werd toegelaten. De ander, in Arnhem werkzaam, kon de handteekening van de politie aldaar niet krijgen. Hij moet eerst een stuk uit Den Haag ontvangen, alvorens Nederland binnen te kunnen komen. Momenteel vertoeft hij nog aan de grens. Of beiden al betoogden, dat zij sedert veertien jaren in Nederland woonden en voldoende middelen van bestaan hadden, het hielp allemaal niets. De grenspolitie bleef onverbiddelijk. Het raadsel van Mertens Bank. Een vrouwenlijk in de pantserkluis. Als een sensationeel detective-verhaal doet het bericht aan, dat het „Vad." weergeeft op gezag van Amerikaansche bladen. De hoofdkassier der Bank Morton and Co. in New-York werd hoogst onaangenaam verrast, toen hij de in 't sousterrain van het gebouw ingebouwde pantserkluis wilde openen. Het slot was beschadigd, een deel van den buitenwand der met staal gevoerde zware deur was afgerukt. Ongetwijfeld hadden misdadige handen des nachts met een zuurstofapparaat hun werk verricht. De pijnlijke verrassing van den kassier ging over in geweldige ontzetting toen de deur der kluis openging. In de kluis lag onbeweeglijk een ongekleede vrouw. Haar lange, blonde haren waren verward, in haar voorhoofd gaapte een bloedige wond. Buiten zichzelf liep de kassier naar de telefoon en belde de politie op. Het feit, dat de onbekende misdadigers de kluis geplunderd en alles wat ze aan baar geld 11.000 dollar en effecten had bevat, meegenomen hadden, interesseerde de drie rechercheurs niet erg. Ze noteerden mechanisch de waarde der vermiste bankbiljetten en effecten. Hun belangstelling gold de doode, wier lijk op raadselachtige wijze inde kluis was gekomen. Het leek mysterieus, dat inbrekers, die het heel duidelijk op den inhoud der kluis voorzien hadden, geen andere zorg gehad zouden hebben dan een doode inde kluis te stoppen. De arme vrouw, die door een schot in 't hoofd gedood was, was -± 35 jaar. Het personeel der bank was ze onbekend. De misdadigers hadden haar waarschijnlijk ontkleed, om haar herkenning zooveel mogelijk te bemoeilijken. De pogingen, om de identiteit van het slachtoffer vast te stellen, stieten op groote moeilijkheden. Inde lange reeks vermiste vrouwenwas haar naam niet te vinden, geen der beschrijvingen paste op de doode. Eerst dagen later deed zich een spoor voor, welks volgen succes scheen te beloven. Een jong detective van de afdeeling inbraken verraste zijn chef met de mededeeling, dat uiteen kleine villa ineen voorstad van New York de eigenares, mevr. Lessen, was verdwenen. Inde villa, welke ze met twee honden bewoonde, was kort geleden ingebroken. Eerst eenige dagen na de daad, toen een naaister mevr. Lessen een mantel wilde afleveren en, hoewel ze driemaal terugkwam, haar klant nimmer thuis trof, werd men er opmerkzaam op. lemand brak de gesloten deur open en vond de drie kamers van het huis in groote wanorde. De kasten waren open gebroken, haar inhoud lag voor een deel over den vloer verstrooid. Van mevr. Lessen was geen spoor te bekennen. Dadelijk werd aangifte gedaan en het was voor de politie een klein kunstje om te constateeren, dat den inbrekers alle sieraden der bewoonster en eenige duizenden dollars in handen waren gevallen. Een detective kwam op het denkbeeld dat de onbekende doode inde pantser – kluis wel eens mevr. Lessen kon zijn. Men haalde dengene, die de huisdeur had opengebroken en bracht hem inde morgue bij het lijk. De man herkende dadelijk mevr. Lessen. Nu was wel de doode geïdentificeerd, maar het raadsel, hoe ze inde kluis van de firma Morton geraakt was, bleef onopgelost. Acht dagen later werden in San Francisco twee commissionairs gearresteerd, die den makelaar Pikering vervalschte aandeelen wilden verkoopen. Bij het onderzoek dezer effecten stelde de politie ietwat verrast vast, dat ze stonden op de lijst der bij Morton en Co. ontvreemde papieren. Er was geen twijfel aan: nummers en titels der stukken klopten. De twee commissionnairs werden scherp ondervraagd en daarbij werd hun a bout portant de inbraak bij Morton en Co. ten laste gelegd. Hun verrassing was zóó groot, dat ze bekenden. Ze trachten hun schuld echter te verkleinen, door den hoofdman der bende, den lang gezochten gangster John Billing, te verraden en zijn schuilplaats. Den dag daarop was Billing gearresteerd. Het raadsel was nu dra opgelost. Billing had een reeks woningen inde voorsteden van New York geplunderd. Toen hij op een nacht met eenige medeplichtigen het huis van mevr. Lessen binnendrong, haa de eigenares het ongeluk wakker te worden. Billing schoot haar neer. De bandieten vonden het te gevaarlijk het lijk in de woning achter te laten en namen het mee in hun auto. Twee dagen later volgde de inbraak inde kluis van Morton en Co., waar de bandieten zich op gemakkelijke wijze van de stomme kroongetuige van hun moord ontdeden, door de doode inde opengebroken kluis te stoppen. Tot hun pechwas het pakket der gestolen effecten vervalscht en juist daardoor zitten nu niet alleen John Billings en zijn twee medeplichtigen achter de tralies, maar tevens de chef-boekhouder van Morton en Co., wien ten laste wordt gelegd, dat hij deze effecten van de vervalschers, die door de politie gezocht werden, gekocht zou hebben, wetende dat ze vervalscht waren. ---