VAN MENSCHEN EN DINGEN. DCCXLV. (Nadruk verboden.) RAADSHEEREN. Men geeft zoo gaarne crisis-raad In allerhande zaken, Die in 't maatschappelijk verband De diepste dingen raken. Waarbij vaak kennis en verstand Der grootsten nauwlijks reiken, Maar die w' in 't dagelijksch gesprek Verklaren en bekijken! Devaluatie? Kom, meneer, Wou U den gulden missen, Daar zouden w' ons in Nederland Heel leelijk mee vergissen! Toch zal het noodig zijn, meneer, De toekomst zal 't ons leeren, We leven van het buitenland,.... Kunt U soms exporteeren?! De crisis-steun, dat stem ik toe, Die heeft ook zijn gebreken, Maar toch, zooals het nu marcheert, Dat is niet slecht bekeken! Meent U dat werkelijk, meneer? Kimt U geen cijfers lezen? Komt wel die steun precies terecht, Waar of hij juist moet wezen?! Contingenteeren redt ons nog Van heel veel erger dingen! Och kom, meneer, dat is geen werk, Dat is elkander dwingen! Is U voor ord'ning door den Staat Door d'allerknapste koppen? Meneer, U weet niet; wat u zegt, Want wie betaalt de stroppen? Zoo krijgt men gratis theorie Van daaglijksche geleerden, Door d'eigen voorkeur-stem benoemd Tot zelf-gedeputeerden! Maar, wee het arme crisis-land, Wanneer het deze groepen, Eens werk'lijk met hun theorie Tot de practijk zou roepen! Februari 1935. KROES. --- Advertentie Dames. Deze week speciale aanbieding bruine en zwarte DAIVIESTASSCHEN in de betere soorten. ZIE ONZE ETALAGE. Fa. J. DRAGER. --- GEMENGD NIEUWS. Een inbraak te Feijenoord. Omtrent den inbraak bij de firma Wilton te Feijenoord worden de volgende verdere bijzonderheden gemeld. De inbrekers, die hun slag hebben geslagen, schijnen geruimen tijd in de kantoren van genoemde maatschappij te hebben vertoefd en op hun gemak hun werk te hebben verricht. Uit het onderzoek der politie is gebleken, dat de daders aan den achterkant het kantoorgebouw zijn binnengedrongen. Dti is een nieuw huis, dat sinds de verplaatsing van Wilton naar Schiedam eenige weken geleden in gebruik is genomen, dat gelegen is aan het einde van den particulieren weg, die naar de werf leidt. Des avonds te omstreeks zeven uur worden de kantoren gesloten en eerst des morgens te ongeveer acht uur wordt het gebouw weer geopend. Op de nabij gelegen werf van Wilton-Feijenoord wordt echter den geheelen nacht gewerkt. Daar heeft het personeel van het ongewenschte bezoek neits bemerkt. De daders zijn door een tuimelraam, dat ongeveer twee en een halve meter boven den beganen grond ligt, naar binnen gekomen. Daarbij hebben zij gebruik ge-- maakt van een laddertje, dat in de nabijheid stond. In het kantoorgebouw hebben zij alle lokalen bezocht en overal getracht buit te maken. In het groote kantoor hebben zij de gemetselde kluis geopend, waarvoor zij het overigens niet te soliede slat hebben geforceerd. In deze kluis lagen de loongelden voor het geheele personeel, tezamen een bedrag van ongeveer f 60.000, geleed. Een voor een hebben de daders de loonzakjes geopend en daaruit het bankpapier meegenomen. Het zilvergeld hebben zij achtergelaten, vermoedelijk omdat dit te zwaar was om mee te nemen. Ongeveer f 50.000 is op deze wijze in handen van de nachtelijke bezoekers gevallen. In de onderscheidene lokalen hebben de daders verder de lessenaars open gebroken en hier en daar nog wat geld gevonden, dat zij eveneens meenamen. In de directiekamer vonden zij een brandkast, die zij hebben omgeworpen en blijkbaar getracht aan de achterzijde te openen. Om welke reden dit werk gestaakt is, weet men niet, doch deze brandkast, die overigens niets bevatte wat voor de dieven van belang zou zijn geweest, is ongeopend gebleven. De bezoekers hebben 't gebouw met medeneming van hun belangrijke buit daarna aan de achterzijde verlaten. In de eetzaal, de z.g. cantine, werd een deur geforceerd en langs dezen weg kwamen zij weer buiten. De diefstal werd ontdekt door eenige werklieden, die in het kantoorgebouw nog eenige werkzaamheden hadden te verrichten. Bij het onderzoek der politie is gebleken, dat de daders waarschijnlijk met handschoenen aan hebben gewerkt. Vingerafdrukken werden nergens gevonden. Wel werden achter het huis voetindruk-, ken van de daders ontdekt, waarvan foto's zijn gemaakt. Op 't terrein van de werf zijn gedurende den geheelen nacht drie bewakers in dienst, die ook eenige malen per nacht rond het kantoorgebouw loopen. Deze bewakers hebben echter van de inbraak niets ontdekt. De directie, die niet tegen inbraak verzekerd is, looft 10 procent van het gestolen bedrag uit voor hem, die aanwijzingen kan geven, welke tot arrestatie van de inbrekers leiden. Oplichting voor f 30.000. Eenigen tijd geleden zou, naar de N.R.C. verneemt, een in Rotterdam gevestigde verzekeringsmaatschappij opgelicht zijn voor een bedrag van ongeveer f 30.000. De politie heeft een uitgebreid onderzoek ingesteld, in verband waarmede een inspecteur van den justittieelen dienst naar Parijs is gegaan, waar hij gedurende ruim een week nasporingen heeft gedaan. Daarna zijn de onderzoekingen hier te lande voortgezet en het resultaat van een en ander is geweest, dat thans in Den Haag een verdachte is aangehouden. Op 18 December is de gearresteerde, een bekend jurist uit Den Haag, met een 50-jarige dame op reis gegaan. Het paar trok eerst naar Brussel en daarna naar Parijs. De advocaat had o.a. bij zich een zakje, waarin zich de familiejuweelen bevonden, ter waarde van ongeveer f 24000. Toen men te Parijs aankwam, is de advocaat terstond naar de polite gegaan, om aangifte te doen, dat tijdens de treinreis zijn actentasch was gestolen, waarin het zakje met de juweelen zich bevond. Hij had, zoo vertelde hij, in den trein een paar bridge-boekjes bestudeerd, welke boekjes hij uit zijn actentasch had genomen. Deze tasch had hij naast zich op de bank gelegd. Even later was de tasch met het zakje met juweelen verdwenen. De politie te Parijs zegde een onderzoek toe. Na eenigen tijd is het paar naar Den Haag teruggekeerd . De advocaat ging al spoedig naar den hoofdvertegenwoordiger van' de verzekeringsmaatschappij, bij welke hij de juweelen had verzekerd, n.l. de American Corporated Assurance Campany te Chicago, welker hoofdvertegenwoordiger te Rotterdam in de binnenstad kantoor houdt. De advocaat diende een claim tot schadevergoeding in, waarop de hoof dvertegenwoordiger een onderzoek instelde. Daaruit bleek al spoedig, dat de advocaat financieel geheel aan den grond zat. Daarbij kwam, dat de advocaat zich op enkele onderdeelen van zijn verhaal nog al eens tegensprak, zoodat de hoofd- , vertegenwoordiger voorloopig weigerde I de verzekering uit te betalen en hij de politie waarschuwde. Als gevolg van deze aangifte ging een inspecteur van den justitieelen dienst in de eerste•afdeeling naar Brussel en Parijs, om een onderzoek in te stellen. Ook te Freignys werden nasporingen gedaan, welke daarop te Rotterdam en in Den Haag werden voortgezet. Er kwamen daarbij hoe langer hoe meer tegenstrijdigheden aan het licht en tenslotte werd overgegaan tot de arerstatie van den advocaat. Hij werd voor den officier van justitie te Rotterdam geleid en in het huis van bewaring opgesloten. De dame, met wie hij op reis was geweest, was inmiddels met een ander getrouwd. Op den dag na haar huwelijk is ' zij aangehouden en door de politie gehoord. Na haar verhoor is zij weer op vrije voeten gelaten. De petroleum weer in eere. Het gemeentebestuur van Denekamp heeft in de laatstgehouden raadsvergadering de stroomtarieven voor het dorp en de buurtschappen herzien, echter werd voor de buurtschappen Tilligte en Lattrop niet een zoodanige verlaging der stroomprijzen toegepast als uit billijkheidsoverweging door de ingezetenen dezer buurtschappen werd verlangd. In vergelijking met vroeger is het stroomverbruik in deze streek thans al tot de helft verminderd, doordat bij de meeste bewoners de petroleumlamp weer in eere hersteld is. Een gestolen auto gevonden, voor hij vermist was. Te Gouda waren de brigadiers der rij ksveldwacht uit Gouda en Waddinxveen en twee ambtenaren van den centralen crisis-contróledienst per auto op inspectie in den Zuidplaspolder. Juist nadat op den driesprong een wagen ter onderzoek was aangehouden, naderde uit de richting Rotterdam een personenauto met zeer groote snelheid. Aan het stopteeken van de politie gaf de bestuurder geen gevolg; met onverminderde vaart reed hij door. Een der politiemannen had zich midden op den weg opgesteld en slechts door op het laatste moment opzij te springen, voorkwam hij, dat hij door den recht op hem in rij denden wagen overreden werd. De auto verdween in de richting Den Haag, onmiddellijk gevolgd door den wagen der politie, die het optreden van den onbekenden automobilist al zeer verdacht vond. De dolle jacht duurde slechts kort, want na ongeveer een kilometer werd de achtervolgde auto met' nog draaienden motor tegen een boom gevonden. Het bleek, dat de bestuurder ' vaart geminderd. en uit den rijdenden.wagen gesprongen was, welke daarop tegen een boom liep en aan de voorzijde licht beschadigd werd. Dadelijk werd de omgeving afgezocht, maar het gelukte ondanks ijverige en langdurige pogingen niet den vluchteling te vinden, die onder dekking van de duisternis in den polder een goed heenkomen had gezocht. Wèl trof de politie twee vischstroopers uit Moordrecht, die met een zegen aan het werk waren en reeds een goed voorzienen buit hadden. En passant werd het tweetal verbaliseerd, de zegen in beslag genomen en de bun leeggegooid. Nog steeds onkundig van de beteekenis van de geheimzinnige gebeurtenis, nam de politie het achtergelaten voertuig mede naar Gouda. Hier wachtte de oplossing. Uit Rotterdam was inmiddels telefonisch bericht ontvangen, dat daar een auto was gestolen. Deze bleek de wagen te zijn, waarmede te Moordrecht zulk een spannend avontuur werd beleefd. De rijksveldwacht had dus den auto al, voor de diefstal haar bekend was. Het voertuig is ter beschikking van den eigenaar gesteld. Inbraak op klaarlichten dag. Toen het personeel van een kantoor te Utrecht de lokaliteiten een oogenblik onbeheerd had achtergelaten, heeft een persoon, die ter plaatse bekend moet zijn geweest, uit de brandkast, die openstond, een bedrag van f 270. weggenomen. Bij terugkomst op het kantoor bemerkte het personeel, wat er gebeurd was, maar van den dader was geen spoor meer te vinden. De moeilijkheid was, dat in het bewuste perceel meerdere kantoren zijn gevestigd, zoodat hier voortdurend personen in- en uitliepen. Daardoor was het niet opgevallen, dat iemand het kantoor was binnengegaan. De politie stelt een onderzoek in. Een beambte van het huis van bewaring gearresteerd. De justitieele dienst te Amsterdam heeft naar de Tel. meldt een hulpbewaarder van het Huis van Bewaring gearresteerd, die er van wordt verdacht briefjes van gedetineerden aan hun familieleden te hebben overgebracht. Bij zijn aanhouding bleek de man inderdaad enkele briefjes bij zich te dragen, die hij aan verschillende personen moest overhandigen. Hij deed dit o.a. voor een drietal gedetineerden, dat onlangs werd gearresteerd voor een berooving, die op de Nieuwe Heerengracht heeft plaats gehad. Daar werd eenige weken geleden een koopman tijdens een twist een portefeuille met een groote som geld ontroofd. Aanvankelijk meende de politie, dat de koopman het geld op een andere wijze was kwijtgeraakt, doch toen de zaak grondig werd onderzocht, waren er zooveel aanwijzingen tegen een drietal personen, dat men tot arrestatie over ging. Tijdens het verblijf der verdachten in het huis van bewaring werd het den politie bekend, dat er tusschen de drie gevangenen en hun relaties briefjes werden gewisseld, waarin waarschijnlijk een en ander over de berooving vermeld stond. Het bleef aanvankelijk een raadsel, wie deze briefjes overbracht. Na lang speuren viel de verdenking op den hulpbewaarder. Zeer waarschijnlijk achtte de politie het, dat de man na zijn diensttijd, eenige brieven zou overbrengen en daarom werd besloten, dat eenige rechercheurs hem onmiddellijk zouden arresteeren, zoodra hij na zijn diensttijd het huis van bewaring zou verlaten. Dit gebeurde. Nauwelijks was de bewaarder uit het gebouw of hij werd aan'gehouden en overgebracht naar het politiebureau. Bij fouilleering aldaar vond men inderdaad enkele briefjes, die bewezen, dat de hulpbewaarder werkelijk in een vertrouwelijke relatie met de drie gevangenen stond en dat hij hun verschillende diensten had bewezen. De man blijft voorloopig in het politiebureau opgesloten. Echt Amerikaansch! Voor een vredesrechter in New-Yersey, William H. Grady, verscheen dezer dagen een arbeider, John Sonski geheeten, een geweldige kerel. Hij werd beschuldigd zijn vrouw en kind te hebben mishandeld. Toen Sonski bekende, verhief zich de rechter van zijn zetel, stroopte zijn mouwen op en sloeg verdachte driemaal tegen den grond. Toen stond Sonski met twee blauwe oogen en een geschonden kin op en riep uit: „Genoeg, edelachtbare; ik heb het verdiend!" Zonder dat de gekastijde van eenig gevoel van rancune blijk gaf, bracht de rechter daarop het slachtoffer met vrouw en kind in zijn auto naar huis, terwijl hij niet vergat hem onderweg nog een behoorlijke strafpredikatje toe te dienen. De pianostemmer Willard Sanborn is te Chicago tot een merkwaardige „straf" veroordeeld, daar hij niet voldeed aan zijn verplichting tot onderhoud van z'n vroegere vrouw. De rechter zeide, dat Sanborn zijn haar niet mocht laten knippen, voordat hij zijn schuld had betaald. Deze uitspraak werd gegrondvest op het feit, dat Sanborn in een kapperszaak in één keer vijf dollar uitgaf. Met een locomotief er vandoor. Dienstdoende beambten op het station Aulnoye, vlak bij de Belgische grens, zagen 's nachts tot hun ontsteltenis een locomotief, die in volle vaart uit de richting van het locomotievendepót kwam en een verkeerd spoor volgde. Zoodra zij er zich bewust van werden, dat er met deze locomotief iets niet in den haak was, werd in alle richtingen getelefoneerd, want met stelligheid was te voorzien, dat een ramp zou volgen, wanneer de machine haar tocht op het verkeerd spoor zou voortzetten. Niettemin had de locomotief reeds meer dan 4 K.M. afgelegd en zou zij juist den laatsten wisselpost van het enorme emplacement van Aulnoye passeeren, toen de adjunct-stationschef Hainaut, in één oogopslag begrijpende, wat er aan de hand was, met een wanhopigen sprong op den tender wist te komen. Hij bereikte daarop de stookplaats en daar zag hij een persoon, die niets met de spoorwegen te maken had, de locomotief „bedienen." Op de vraag, wat de man er deed, luidde het antwoord: „Ik ga naar Parijs om werk te zoeken." Met één sprong had Hainaut den man ter zijde geslingerd en nam daarop de leiding op de locomotief over. Hij slaagde er in den stoom af te sluiten en de machine tot staan te brengen. Het was trouwens hoog tijd, want nog honderd meter, en zij zou met een vaart van 50 K.M. op den nachtposttrein uit Valenciennes ingereden zijn. De ramp zou dan niet te overzien zijn geweest. Degene, die de locomotief gestolen had, bleek de 27-jarige Longle uit Berlaimont te zijn, een werklooze, die voor de politie herhaalde naar Parijs te willen gaan om daar werk te zoeken. Hij is in arrest gesteld. Men is er van overtuigd met een krankzinnige te doen te hebben. Een benzinetank ontploft. Te Eindhoven is een benzinetank ontploft. De explosie is gelukkig betrekkelijk goed afgeloopen. De exploitant van een garage was bezig met een stofzuiger een ledige benzinetank schoon te maken. In de tank hadden zich blijkbaar nog gassen verzameld, welke door de uitslaande vonken van den stofzuiger vlam vatten en een explosie veroorzaakten. De tank doorstond deze explosie, doch de vlammen sloegen in het aangezicht van den exploitant, dat geheel verbrand werd. Gelukkig droeg hij een bril, zoodat zijn oogen niet aangetast werden. Niettemin liep hij aan zijn gelaat zulke ernstige brandwonden op, dat zijn overbrenging naar het ziekenhuis noodzakelijk geoordeeld werd. Zijn toestand is ernstig, doch voor zijn leven wordt niet meer gevreesd. Inbrekers op pad. Bij de politie te Volkel (N. Br.) werd aangifte gedaan, dat in den nacht bij de stoomzuivelfabriek Schardon, aan den provincialen weg aldaar, was ingebroken. Door het indrukken van een ruit aan de achterzijde van het fabrieksgebouw wisten de inbrekers tot de kantoorlokalen door te dringen, waar zij een grooten chaos hebben aangericht. Alle kasten en lessenaars werden opengebroken, waarbij een bedrag aan geld en eenige kistjes sigaren werden buitgemaakt, terwijl echter de brandkast onaangeroerd werd gelaten. Een tweede soortgelijke inbraak werd denzelfden nacht gepleegd in het nabijgelegen worp Boekel, waar de inbrekers de stoomzuivelfabriek De Boterbloem, eveneens aan den provincialen weg gelegen, als operatieterrein uitverkoren. Ook hier werd een ruit stukgeslagen en het kantoor overhoop gehaald. De buit bleek hier uit wisselgeld en postzegels te bestaan, terwijl ook hier eenige kistjes sigaren in handen van de inbrekers vielen. De politie van beide dorpen stelde gezamenlijk een uitgebreid onderzoek in, waarbij van speurhonden werd gebruik gemaakt. Er werd echter geen spoor van de daders ontdekt. De politie veronderstelt, dat in beide gevallen dezelfde personen aan het werk zijn geweest. Uit het feit, dat in beide kantoren de brandkasten onaangeroerd bleven, concludeert men, met nieuwelingen te doen te hebben. Het onderzoek wordt met kracht voortgezet. Zware sneeuwstorm. In het Zuid-Slavische dorpje Vraki aan de grens tusschen Albanië en Montenegro is tijdens een zwaren-sneeuwstorm het dak van een huis ingestort, tengevolge waarvan een geheele familie, bestaande uit 8 personen, om het leven is gekomen. De moeder en haar drie zoons waren op slag dood. De vader slaagde er nog in om zich en zijn drie jeugdige dochtertjes uit de ruïne te bevrijden, doch spoedig daarop verloor hij het bewustzijn. Den volgenden morgen vonden de buren den man en zijn dochters, doch toen waren allen doodgevroren. Een tragedie van het geluk. Van louter opwinding heeft de 67-jarige los-werkman Frank Greges, die voor een waarde van 45000 dollar aan effecten had gevonden en daarvoor een belooning, van 1000 dollar kreeg, zijn verstand verloren. De man, die bovendien de toezegging had gekregen, als wissellooper te worden aangesteld, heeft zijn geluk niet kunnen dragen, terwijl ook de plotselinge beroemdheid zijn foto verscheen in de bioscopen en de radio verkondigde zijn eerlijkheid te veel voor hem was. Hij werd krankzinnig en begon te schreeuwen, ieder te kunnen dooden, die hem aankeek. Een van zijn vrienden, een zekere Swac, kwam toesnellen, greep hem beet en zag hem een °ogenblik scherp aan, ten einde hem van de dwaasheid van zijn bewering te overtuigen. Even later stortte Swac dood temeer. Bij het onderzoek bleek, dat zijn dood het gevolg was van een ziekte, waaraan hij sinds geruimen tijd leed. Frankrijk Greges is intusschen naar een sanatorium overgebracht. Een droef einde van een kegelpartij. In het kleine dorp Dhron bij Neumagen aan de Moezel is een kegelbaan, die dicht aan een bergwand was gebouwd, voor een deel onder neerstortende steen- en aardmassa's begraven. Er bevonden zich in het gebouwtje acht kegelaars, waarvan er vijf zijn gedood; de drie anderen werden ernstig gewond. Vermoedelijk zijn de aardmassa's losgeraakt als gevolg van den sterken neerslag van de laatste dagen. Onmiddellijk na het bekend worden van het ongeluk snelden roodekruis-colonnes, vrijwillige brandweer en S. A.-lieden naar de plaats van de ramp om bijstand te verleenen. Een drama in de lucht. Verleden week huurden twee jonge dames van 20 en 23 jaar oud te Londen een vliegtuig om naar het vasteland van Europa over te steken. Zij zeiden met nog vier anderen een tocht te willen maken. Op den tijd, waarop het vertrek was bepaald, verschenen alleen de beide jonge dames, die zeiden, dat de anderen toch maar niet meegingen. Daar de passage voor zes personen was betaald, had de piloot geen bezwaar om den tocht te aanvaarden. Eenige minuten later werden de lijken van de twee meisjes, hand in hand, bij Yprainster door een arbeider in een koolveld gevonden. Uit het onderzoek is gebleken, dat de beide dames de eenige dochters waren van den heer Du Bois, die te Napels in consulairen dienst van Engeland is. Zij hadden beiden veel omgang gehad met twee vliegers, die dezer dagen bij een vliegramp in Natal zijn omgekomen, hetgeen haar zoo schijnt te hebben aangegrepen, dat zij op deze wijze den dood hebben gezocht. Dat zij haar plan tevoren overwogen hadden, blijkt uit het feit, dat zij geld van de bank hebben gehaald, om zes plaatsen te betalen, geen noemenswaardige bagage hadden meegevoerd en den vlieger hadden verzocht, de gordijntjes in de afscheiding tusschen stuur- en Dassagiersafdeeling te sluiten. Deze blijven meestal open, om den vlieger gelegenheid te geven, een blik te slaan op de instrumenten in de motorgondels. De meisjes zeiden, dat het tochtte. Hoewel de vlieger begreep, dat dit onmogelijk Was, willigde hij het verzoek, dat hij als een gril beschouwde, in. Bij het vertrek Waren er op lage hoogte, veel valwinden, Waarop de vlieger besloot tot een hoogte van ca. 1200 M. te stijgen, om in kalm Weer te komen. Hij had dit den meisjes meegedeeld, voordat hij de verbindingsdeur sloot. De meisjes moeten uit het toestel zijn gesprongen, toen hij nog stijgende was. Gedurende het stijgen n.l. is de snelheid geringer dan de normale kruissnelheid van ca. 170 K.M. per uur. T3ij die snelheid is het vrijwel onmogelijk de deur, die naar buiten en naar voren toe opengaat, te openen. Trouwens als de meisjes er in geslaagd waren, uit het toestel te springen, toen dit rustig vloog, zou de vlieger het aan zijn instrumenten moeten hebben gemerkt. Doordat 't toestel zich bij het stijgen in een gebied van valwinden bevond en voortdurend stampte en slingerde, kon de daad van de meisjes onopgemerkt blijven. Toen de vlieger boven Rye was, ontmoette hij een onweersbui. Na een kwartier, boven het Kanaal, kwam hij uit het onweer en ontmoette goed weer. Toen deed hij de tusschendeur open, om zijn passagiers mede te deelen, dat het ergste geleden was. De kajuit was leeg, en de kajuitsdeur klapperde. Onmiddellijk seinde hij naar Croydon: wees zoo goed een andere machine naar Parijs te zenden, daar ik dadelijk terugkeer naar Essex Airport. Inderdaad landde Kirton even later te Abridge, waar hij de vermissing van zijn passagiers meldde. Kapitein Anderson, de chef-vlieger van Hillman, had zelf de deur van het vliegtuig gesloten en zegt, dat er geen sprake van is, dat deze anders dan opzettelijk van binnen uit kan zijn geopend. Aan de Engelsche bladen zijn nog de volgende bijzonderheden ontleend over dit even sensationeele als droevige drama. Toen het vliegtuig op het vliegveld-Abridge bij Romford, dat het 's morgens te tien uur verlaten had, terugkeerde en de piloot mededeelde, dat zijn beide passagiers gedurende de reis verdwenen waren, werd het toestel, na een kort onderzoek door de politie verzegeld. Een damesschoen werd in de cabine gevonden. De bestuurder verklaarde, dat hij direct na het vertrek tot een hoogte van 4000- 5000 voet was gestegen. De lichamen kwamen terecht in een moestuin bij Upminster. Metselaars, die aan het werk waren aan in aanbouw zijnde huizen, hoorden de lichamen neerploffen en snelden naar den moestuin. Een bouwer, die zich onder de eerstaankomenden bevond, verklaarde: Zij hielden elkaar bij de hand vast, alsof zij voor 't laatst afscheid van elkaar namen. Een der meisjes droeg een bruinen mantel met een lichten bonten kraag. Het andere meisje was geheel in 't zwart, behalve een gespikkelde zijden das am den hals. Een harer had een gouden kruisje aan een ketting om den hals hangen en het andere meisje droeg een polshorloge, dat nog liep. Zij vielen rakelings langs de steigerpalen om een in aanbouw zijnd huis. Toen zij de lichamen schuin zagen neervallen, hoorden verscheiden arbeiders een kreet. Een hunner verklaarde, dat hij eerst dacht, dat er vellen papier uit de lucht kwamen vallen, maar een seconde of twee daarna zag hij, dat het menschelijke lichamen waren. De bestuurder van het 'vliegtuig verklaarde nog, dat het hem niet opgevallen was, dat de meisjes in opgewonden toe-Stand verkeerden. Zij hadden slechts een klein handkoffertje en een handtaschje bij zich. Toen het vliegtuig teruggekeerd was, vond men de taschjes en het koffertje op een der stoelen. De deur was volkomen onbeschadigd. De directeur had niet gezien, dat de dames zenuwachtig waren. Wel was hem door den agent der maatschappij te Parijs meegedeeld, dat de meisjes herhaaldelijk weenden, toen zij op de uitreis met den auto van Parijs naar het vliegveld Le Bourget gingen. Onmiddellijk nadat men het vreeselijk nieuws aan den vader der meisjes had meegedeeld, vertrok deze van Napels naar Londen. Het personeel van het consulaat te Napels kan zich niet voorstellen, dat de twee levenslustige, altijd even vroolijke meisjes, op een dergelijke ontzettende manier een einde aan haar leven hebben gemaakt. De ouders van de twee gezusters Dubois, die zich in Engeland van het leven beroofden, door uit een vliegtuig te springen, hebben een bezoek gebracht aan den lijkschouwer te Brentwood om de brieven te lezen, die door hun dochters in 't vliegtuig waren achtergelaten. De vader nam kennis van den inhoud der brieven, doch deze werden niet aan mevrouw D. getoond. De ouders hebben zich niet naar 't ziekenhuis begeven om zich van de identiteit der stoffelijke resten te overtuigen. Dit was reeds geschied door een vriend der familie. De bestuurder van het vliegtuig, Kirton, heeft zijn ontslag genomen bij de Hillman Airways. Dit ontslag heeft niets te maken met deze incidenten. De secretaris van de Hillman Airways deelde mede, dat Kirton reeds meer dan een maand geleden zijn ontslag had gevraagd. Een koolzuureylinder ontploft. Niets kwaads vermoedende bedienden, die de boven elkaar liggende kamers 22 en 46 van het „Hotel des Galeries" te Weltevreden aan het opvegen waren, de gasten, die deze kamers bewonen, waren uitgegaan, werden plotseling opgeschrikt door een daverenden knal, het suizen van een stuk metaal en het rinkelen van gebroken lampen. Men dacht, dat het hotel geheel instortte. Wat was er gebeurd? Onder de getroffen kamers is een bergplaats van koolzuurcylinders. Een van deze cylinders, een oud exemplaar, stond in de zon, waardoor de druk veel en veel grooter werd. Plotseling sloeg de bodem er uit en aangezien de cylinder recht overeind stond, ging hij in zijn geheel naar boven, boorde zich met een niet te stuiten geweld door den betonnen zolder •(de vloer van de voorgalerij van kamer 22) verbrijzelde de lamp, die juist op haar weg hing, en deze verwoesting blijkbaar nog niet genoeg vindende, zette zij haar vernielenden tocht voort, maakte een even groot gat in den zolder van de voorgalerij van kamer 22 (den vloer van de voorgalerij van kamer 46) en kwam daar eindelijk tot rust. Dit alles was natuurlijk in een onderdeel van een seconde gebeurd. Een gelukkige omstandigheid was, dat de gasten van de beide kamers niet thuis waren en de bedienden, die de beide kamers deden, zich niet op de voorgaleril bevonden. Een botsing met de met enorme snelheid vliegende cylinder zou hun zeker niet goed zijn bekomert! De plaats, waar de cylinder ontplofte, vertoonde eveneens eenige ravage. Verscheidene glasruiten van een deur waren door den luchtdruk aan scherven gevlogen. Offers voor het rookgenot. Volgens zoo juist gepubliceerde cijfers geven de Spanjaarden voor hun zelfgemaakte sigaren en sigaretten per jaar 432.500.000 peseta's (circa 87 millioen gulden) uit. Het aantal sigaretten en sigaren, dat in rook werd omgezet, bedroeg in het afgeloopen jaar 25.500 millioen met een gewicht van ruim 30 millioen kilogram. ---