UIT DER OMTREK. BARRADEEL. Ook onze gemeente heeft haar. luchtbeschermingsdienst. In alle dorpen zijn de volgende ploegen samengesteld: Brandweerploeg, Eerste Hulp, Opruimingsploeg en Hulppolitie, de laatste moet toezien dat tijdens een oefening geen licht uit de woningen uitstraalt en zorgen voor afzetting bij brand en ongeval. Met de meeste bereidwilligheid heeft een ieder, daartoe aangezocht, zich beschikbaar gesteld, om de hem opgedragen taak te vervullen. Onder leiding van het gemeentelijk hoofd v. d. luchtbeschermingsdienst (de Burgemeester) zal de volgende week in elk dorp met de leiders en manschappen worden vergaderd. SEXBIERUM, 28 Febr. Hedenavond hield het begrafenisfonds „Helpt Elkander" alhier de j aarlij ksche algemeene ledenvergadering onder voorzitterschap van den heer S. M. Janzen. Uit het jaarverslag bleek, dat het ledental in 1935 was teruggeloopen tot 2069. Per 31 Dec. 1935 bedroegen de totale bezittingen f 24249.83. De schuld aan nremiereserve f 21.157.54. Een kapitaal alzo° van f 3092.29. Aan premiën werd het afgeloopen jaar ontvangen f 3583.36, terwijl aan rente werd bijgeschreven f 785.80. De uitkeeringen bij overlijden hebben f 1850 bedragen, terwijl aan verzekerden 25 pct. van de betaalde premiën over 1934 werd gerestitueerd, in totaal f 897.64. Het verzekerd kapitaal bedraagt f 1274.98. Tot bestuurslid werd herkozen de heer R. R. de Jong en als commissaris de heer C. Braaksma. Besloten werd wederom een winstuitkeering te doen van 25 pct. der betaalde premiën in 1935. Mededeeling werd gedaan, dat het fonds in 1937 50 jaar zal bestaan. De voorzitter sloot met een woord van dank aan de leden voor de opkomst. 27 Februari. De Friesche Agrarische Bond hield gisteravond, onder leiding van den heer T. Schurer te Herbaijum, alhier een propaganda-avond, waar de heer J. de Lange, propagandaleider van „Landbouw en Maatschappij," als spreker optrad. De zaal was tjokvol met belangstellenden. Vragen werden gesteld door de heeren Houtsma, Van Zon en Banning; voorts waren drie schriftelijke vragen ingekomen, welke uitvoerig door den spreker werden beantwoord. MINNERTSGA, 26 Febr. De vereeniging „Nut en Genoegen" hield dezen winter haar laatsten openbaren avond. De rederij kerskamer „Ons Genoegen" van Sexbierum gaf een opvoering van het tooneelspel in 3 bedrijven „De Rare" van Jac. Ballings. Dit Vlaamsche stuk, dat aan de spelers en speelsters hooge eischen stelt, werd prachtig gespeeld. Rolvastheid en fijne mimiek maakten, dat 't geheel insloeg. De voorzitter van 't Nut dankte de Sexbierumers hartelijk. Een gezellig bal 3 was 't slot van dezen mooien avond. Uitgenoodigd door eenige voorstanders van Staatspensioen sprak hier hedenavond de heer Knol van Leeuwarden, voor dit doel. Spreker noemde het een verheugend verschijnsel, dat er in de rechtsche partijen een streven is naar een meer vaste lijn inzake Staatspensionneering. In de partij van spreker, de Christ. Hist. Unie, zijn vele voorstanders voor Staatspensioen en in de A. R. zijn er ook die zich voor Staatspensioen uitspreken. In een duidelijke rede verdedigde spreker het recht van staatspensioen. De secretaris van den Neutralen Bond sprak er zijn vreugde • over uit, dat hier ook een af deeling van' den Chr. Bond van Staatspensionneering komt. Naast elkaar moeten de af deelin•- gen werken voor dit mooie doel. Verschillende vragen werden door spreker beantwoord. In deze vergadering traden 35 • leden toe tot de jonge af deeling. 28 Febr. De Maggi Fabrieken had alle leden van de verschillende vrouwen- en meisjesvereenigingen uitgenoodigd om in 't hotel-Van der Leij een lezing en demonstratie bij te wonen, over de producten uit genoemde fabrieken. Ruim honderd dames hadden aan deze uitnoodiging gehoor gegeven en hebben met aandacht deze interessante lezing aangehoord. Vervolgens werden verschillende soepen aangeboden. Het Begrafenisfonds hield zijn jaarvergadering onder voorzitterschap van den heer P. S. Groeneveld. Het aantal verzekeringen bleek op 1 Januari 1935 1170 te zijn en op 31 December 1935 1160. Het verzekerd kapitaal bedroeg f 78.285 en de fondsbezittingen bedroegen f 9472.50 Y. De staat van ontvangst en uitgaaf was f 5519.021/2. Het aftredend bestuurslid, de heer P. S. Groeneveld, werd herkozen, evenals de commissaris de heer P. K. Hamer. WELSRIJP, Maart. Op verzoek van de afd. Welsrijp van den Ned. Chr. Arb. bond had ten huize van J. Jellema een bespreking plaats met de werkgevers, leden der L.C.0., over de loonregeling 1936-37. De werknemers waren vertegenwoordigd door den heer De Groot van Groningen en den voorzitter der af deeling, den heer S. Idzenga. Van de werkgevers waren aanwezig het bestuur van de onlangs opgerichte ver' eeniging, van de niet aangeslotenen was niemand ter vergadering. Aan de hand van de ten vorige jare voorgelegde regeling werd een breede bespreking gehouden, enkele punten ondergingen eenige wijziging, waarmede men denkelijk genoegen zal nemen. Ook kwam de vlasbewerking ter sprake. Met een wederzijdsch dankwoord wercl ,sleze onderlinge bespreking beëindigd. SPANNUM, 27 Febr. Hedenavond hield 1 de afd. Spannum en Edens der Chr. Hist. Kiesvereen. in Hennaarderadeel haar • jaarvergadering. Een 25-tal leden waren 1 opgekomen om deze vergadering bij te wonen. De voorzitter, de heer De Bruin, : opende de bijeenkomst op de gebruikelijke •I . wijze en heette de aanwezigen van harte welkom. In zijn openingswoord memoreerde hij in korte trekken het huidige wereldgebeuren en wees op den ernst der , tijden. Uit het verslag van den penningmeester der vereeniging bleek, dat de inkomsten over 1935 hadden bedragen f 103.90, de uitgaven f 62.76, alzoo een batig slot van f 41.14. Als bestuurslid werd de heer H. Hoekstra herkozen. De hoofdschotel van den avond werd nu opgediend, nl. een referaat van den heer J. W. Jorritsma over „Ontwapening." Op zeer duidelijke wijze bracht spreker zijn gedachten over dit zeer actueele onderwerp naar voren en juichte het van harte toe, dat de regeering een open oog heeft voor de veiligheid des lands en maatregelen wil treffen om deze veiligheid te verzekeren. Een aangename bespreking volgde, waaraan door velen der aanwezigen werd deelgenomen. De voorzitter richtte ten slotte een woord van dank tot den spreker en de vergadering, waarna hij de bijeenkomst sloot met dankgebed. DRONRIJP, 29 Febr. Hedenavond hield de vereeniging „Samenwerking" haar algemeene jaarvergadering onder voorzitterschap van den heer D. IJ. Buwalda. Het jaarverslag vermeldde 0.m., dat er 6 nieuwe leden waren ingeschreven, terwijl er 4 hadden bedankt en 2 overleden. De vereeniging telt thans 28 donateurs, 3 begunstigers en 279 leden ziekenfonds. De penningmeester meldde in zijn verslag, dat er aan zieke leden was uitgekeerd f 1860.65. De totaal ontvangsten bedroegen f 1973.95 tegen een uitgaaf van f 199335, saldo verlies f 19.40. Het aftredende bestuurslid, de heer D. IJ. Buwalda, werd met bijna algemeene stemmen herkozen, die de benoeming onder dankbetuiging weder aannam. Een en vijftig leden hadden één perceel land van de vereeniging in gebruik, terwijl er 5 leden met meer. dan 1 perceel waren. Na een geanimeerde rondvraag volgde sluiting. MIDLUM, 2 Maart. Zaterdagavond had de N.V. afd. Midlum een propagandaavond belegd in de bovenzaal van Posthumus, die zeer druk bezocht was. De heer U. Braaksma uit Leeuwarden, lid van het hoofdbestuur, sprak een rede uit, waarin hij wees op de vele gevaren, op allerhande gebied verbonden aan het gebruik van alcohol. leder, die zijn oogen open heeft, , kan niet ontgaan het kinderleed in de gezinnen, waar vader drinkt, het gevaar op 1 den weg en de ziekten, die alcoholmisbruik door de geslachten heen met zich mee brengt. Hierna werd door eigen krachten een blijspel van IJ. C. Schuitmaker opgevoerd, getiteld „In tankbre gast," waarbij de lach niet van de lucht was. Het beste bewijs, dat het stuk zeer in den smaak viel. Na afloop gaven zich 3 nieuwe leden op, waardoor het ledental is gestegen tot 89. 't Een met 't ander een zeer geslaagde avond, waar de afd. Midlum der N.V. met genoegen op kan terugzien. --- GEMENGD NIEUWS. iEen drama voorkomen te Heerlen. Dank zij het tijdig ingrijpen van de Heerlensche recherche is zeer waarschijnlijk een familiedrama voorkomen. Zij heeft namelijk den mijnwerker J. H. P. gearresteerd. De man koesterde het voornemen zijn vrouw en drie kinderen van het leven te berooven. In een der vertrekken werd een flaubertgeweer met negen scherpe patronen aangetroffen, welke in beslag werden genomen. Het echtpaar P. leefde reeds geruimen tijd in onmin, zoodat de vrouw dikwijls haar woning verliet om na een paar dagen weer terug te keeren. Enkele dagen geleden had zij haar man weer verlaten en een boodschap gezonden, dat zij thans voorgoed zou wegblijven. De mijnwerker liet daarop zijn vrouw, die bij haar ouders te Voerendaal verbleef, weten, dat indien zij niet terstond terugkeerde, hij de drie kinderen zou dooden en ook haar van het leven zou berooven. De recherche, die terstond van dit wreede voornemen in kennis werd gesteld, arresteerde den man, die bij zijn verhoor verklaarde, wel degelijk zijn moordplannen ten uitvoer te hebben willen brengen. Verdachte werd ter beschikking gesteld van den commissaris van politie, die hem naar Maastricht heeft laten overbrengen. De Verkeerscommissie gereed. Naar de Telegraaf verneemt, is de Centrale Commissie van Advies en Bijstand voor het Verkeersfonds (de z.g. verkeerscommissie onder leiding van prof. mr. F. de Vries) gereed gekomen met de samenstelling lan een ontwerp-regeling betreffende het vervoer van personen met motorvoertuigen op den weg. De commissie zal het ontwerp binnenkort den minister van Waterstaat aar bieden. Het principe er van 13, dat er voor personenvervoer per motorrijtuig een vergunning noodig is, die door een centrale commissie zal worden verleend. Alle provinciale vergunningen vervallen. De colleges van Gedeputeerde Staten worden bij het verleenen er van uitgeschakeld. De commissie verleent allereerst vergunningen voor vaste autobusdiensten. In de tweede plaats zal de commissie vergunningen aan touringcarondernemers uitgeven en wel telkens per rit. Ten derde zal de commissie bedrijfsvergunningen uitgeven voor het taxi- en verhuurbedrij f. Het ontwerp voorziet verder nog in een centrale keuring voor vervoermiddelen. Gaat de minister met dit ontwerp accoord, dan kan het bij algemeenen maatregel van bestuur, krachtens de machtigingswet, worden ingevoerd. Staaldraad gebroken. Op een scheepwerf te Alblasserdam is een ernstig ongeluk gebeurd. Bij het ophijschen van een circa 500 K.G. wegende ijzeren plaat, is plotseling de staaldraad ! gebroken, waardoor de plaat op een 21- jarigen arbeider viel. Onmiddellijk werd ' hij er onder vandaan gehaald. Behalve een sleutelbeenbreuk, had hij ernstige inwendige wonden. Behalve gewond ook nog gestraft. Wegens het in gevaar brengen van de veiligheid van het treinverkeer heeft voor den kantonrechter te Gouda terecht gestaan een 43-jarige bouwkundig opzichter te Gouda, die op den onbewaakten overweg in den Kerkweg te Waddinxveen met zijn motorrij wiel in botsing was gekomen met een van Gouda naar Alphen a. d. Rijn op weg zijnden motortrein. De ambtenaar van het O.M. oordeelde, dat de motorrijder door het opgeloopen lichamelijk letsel al zwaar gestraft is en vorderde f 2.50 boete subs. 1 dag hechtenis, bij welken elementen eisch de kantonrechter zich aansloot. Dreigbrief met revolverpatroon. De heer Speelman te Maassluis, bij wien eenigen tijd geleden een inbraak is gepleegd, waarvan de gebroeders W. uit Hillegersberg als daders werden verdacht en en terecht stonden, heeft nu een dreigbrief ontvangen, waarin gemeld wordt, dat hij, wanneer op 10 Maart a.s. een veroordeeling zou worden uitgesproken, moet oppassen voor zijn leven. De brief, die niet onderteekend was, bevatte als sinister voorteeken een revolverpatroon. Kolendampvergiftiging. Te Honselersdijk heeft een geval van kolendampvergiftiging voorgedaan, waarvan een vrouw bijna het slachtoffer is geworden. Des morgens bemerkte de man een zware kolendamp in huis. Hij zette onmiddellijk de deur open en waarschuwde de buren, die spoedig met hem naar zijn woning gingen en daar zijn vrouw bewusteloos aantroffen. Nadat een dokter was gewaarschuwd, slaagde deze er tenslotte door toepassing van kunstmatige ademhaling in de levensgeesten weder op te wekken. Dominé grijpt dief bij den kraag. Een zekere C. P. 8., vroeger verblijf houdende in Filadelfia te Vries, meldde zich bij de pastorie van den Ned. Herv. Gem. aldaar. In de consistoriekamer werd hem eten verstrekt. Hij wist een offerbus te bemachtigen en verdween hiermee. Het werd echter spoedig ontdekt en ds. Klumper wist hem in te halen en ontrukte hem de bus. Hierna meldde B. zich bij de politie en werd na verhoor in het arrestantenlokaal ingesloten en zal ter beschikking van de justitie te Assen gesteld worden. --- FEUILLETON. Onafhankelijkheid boven ál! Naar het Engelsch. Naar het Engelseh. 4) HOOFDSTUK 111. Het was de schuld van Tristram, dat ze zoo lang uitbleven, zei Lady Lorresmere met een onverschillig schouderophalen. Ik heb wel gezegd, dat het heel dwaas Was! Lord Lorresmere bleef ter wille van Juffrouw Raymond, bracht vader Stannard in herinnering, terwijl hij er maar niet bijvoegde, hoe hij haar ladyschap zelve had hooren voorstellen, dat haar echtgenoot nog wat blijven zou, toen zij terug ging naar het jacht. Maar de om standigheden maakten het tot een wrange vriendelijkheid! Ja, het arme kind! Ik hoop maar, dat zij geen rheumatische koortsen heeft opgedaan; het was ook onvergeeflijk dwaas van haar om den heelen nacht in haar natte kleeren te slapen. Is u vanochtend al bij haar geweest, dokter? Ja, en ik heb nogal hoop, dat ze er niet een zware verkoudheid afkomt. Wel was ze gisteravond heel koortsig. 't Lijkt hier wel een ziekenhuis, meende Mossel gekscherend. Lorresmere kan niet op of neer, zonder hulp en juffrouw Raymond is gedoemd, het bed te houden. Waarom zijn we dan toch zoo dwaas geweest, om van huis te gaan? Ardine lag inderdaad in haar bed en herstelde eerst langzaam van een zware gevatte koude. Lord Lorresmere was aan boord getransporteerd, zoodra het mogelijk was geweest, hem te vervoeren; eerst had hij nog eenige dagen in het hótel moeten blijven. Zoodra het ongeval aan boord bekend was, had Lady Lorresmere er dokter Serie op afgestuurd en die had opdracht gekregen, ten opzichte van Ardine te handelen, zooals hij 't het beste voor haar achtte. Toen hij van het kamermeisje gehoord had, dat zij zich ter ruste' had begeven, was hij niet onmiddellijk bij haar gegaan, daar hij slaap nog als het , natuurlijkste middel beschouwde om te bekomen van de doorstane vermoeienissen' en opwinding. En dat zou wel degelijk zoo geweest I Zijn, lieve, als je niet zoo onverstandig had gedaan, om met al dat natte goed te gaan liggen, had haar ladyschap tot haar gezegd, toen zij de zieke in haar hut was komen opzoeken. ---- Maar, Lady Lorresmere, ik verwachtte één van u van het jacht. Het was niet bij mij opgekomen, om zóó' den nacht in het hótel door te brengen. Ik ging enkel liggen, omdat ik zoo dood-op was en omdat ik het niet prettig vond, alleen achter te blijven en zoo voortdurend aangestaard te worden! Maar ik ben zeker in slaap gevallen en in een diepen slaap ook! Toen ik van het ongeval hoorde, was ik natuurlijk van plan geweest, je te laten terug brengen naar het jacht. Want het , is wel een beetje onconventioneele geschiedenis, als er van gesproken wordt.l Verbeeld je, dat jij en Loresmere daar 411 een den nacht in Athene doorbracht! Gelukkig nog, dat hij het was en niet een van de anderen van het gezelschap, want dat zou veel erger zijn geweest! Juffrouw Raymond heeft zich heel I flink gehouden, erkende mevrouw Cranmer. Maar toch was het ongelukkig voor haar, dat het zoo treffen moest, vindt u niet? ' Ongelukkig? herhaalde Lady Lorresmere. —Ja, natuurlijk: een aangenaam avontuur was het niet en vooral ook niet in z'n gevolgen: nu ze met zoo'n zware gevatte koude te bed moet blijven! Toch meen ik er dat niet mee. Maar wat zullen de menschen wel zeggen! Wij weten nu wel, dat er niets achter zit; maar het is de vraag, of anderen er ook zoo over zullen oordeelen. Anderen hebben niets te oordeelen, om de eenvoudige reden, dat ze er niets van weten zullen, als wij maar den tact hebben, om te zwijgen, viel Lady Lorresmere wat heftig uit. Et laat ik U even in herinnering mogen brengen, mevrouw Cranmer, dat lord Lorresmere en ik eigenlijk het onaangenaamst door het avontuur getroffen werden en dat wij één en al bewondering zijn voor de wijze, waarop juffrouw Raymond er zich doorgeslagen heeft. Mevrouw Cranmer had nu eenmaal het land aan Ardine, omdat zij niet kon uitstaan, dat De Courcy het jonge meisje zoo zeer het hof maakte en daarom wilde zij nog eens wraak nemen. Toen Ardine voldoende hersteld was om op dek te verschijnen, had het jacht de haven al verlaten en ging zuidwaarts. Er was geen wolkje aan de lucht, maar toch danste „The Danae" wat wild over de baren, zoodat zij, die last hadden van zeeziekte, zich in hun hutten hadden teruggetrokken. Ardine deed hier niet aan mee; bijgevolg zat zij veilig geïnstalleerd in een dekstoel met de helft van de regenboogkleurige kussens in den rug. Lord Lorresmere zat op eenigen afstand in een anderen stoel en ze glimlachten elkaar eens toe: Wij hoeven ons niet te beklagen over g,ebrek aan belangstelling, hè? zei Ardine. Neen, maar toch spijt het mij, dat ik de oorzaak ben geweest, dat u het zoo geweldig te pakken heeft gekregen, juffrouw Raymond' Lady Loresmere en ik, wij hebben eens overlegd, hoe wij u weer een genoegen zouden kunnen doen voor het leed, dat mijn ongeval u bezorgde en we zijn besloten, dat u dan maar eens moest kiezen, waarheen wij zullen gaan. Wij hebben toch geen bepaald plan gemaakt. Ik zou heel graag Egypte, Port-Saki of Alexandrië zien, weet u, als het tenminste niet te ver weg is? Egypte heeft altijd 500 fl eigenaardige bekoring voor mij bezeten, naar al Wat ik er van gehoord heb. Zouden we daarheen kunnen gaan? Natuurlijk, kan dat. Ik zal er Ronald over spreken. Het is een eigenaardige keuze en ik vrees, dat u teleurgesteld zult I zijn. Maar in ieder geval zullen wij naar ' Port-Saïd gaan; dus dat zult u zien! Voelt u zich nu wat beter? 0, veel beter! betuigde zij. Ik geloof,' dat het u allen veel erger heeft toegeschenen, dan het was. Maar dokter Serie wilde mij nu eenmaal zoo lang in bed houden. U was niet geschikt om op te zijn, viel De Courcy nu in. Wilt u mijn kijker niet even hebben, juffrouw Raymond? Er komt een groote boot daar in zicht? Hij wees naar den horizon, waar statig een boot aangestoomd kwam. Wat zou er nu allemaal aan boord van zoo'n schip gebeuren? vroeg Ardine impulsief. Dergelijke groote booten zijn net werelden op zichzelf. Er worden zooveel treur- en blijspelen opgevoerd tusschen de dekken. Ik zou graag eens een reis naar Indië maken. Och, voor zoo'n korten tijd is het aan boord wel aardig; maar je hebt er zódi gauw genoeg van! Alles verveelt u ook zoo gauw! riep ze half-ongeduldig. Niet alles, antwoordde hij met cynischen glimlach. Zoudt u niet het dek wat op en neer willen wandelen? Ik zou zoo graag met u praten. Niet dat zij nu zoo heel veel lust had haar gezellig plekje te verlaten, maar de toon van zijn stem klonk zoo onafwijsbaar. Ze weigerde echter, zijn arm te nemen en langzaam liep zij naast hem voort, tot ze stil stonden uit te kijken over het dansende, blauwe water, Juffrouw Raymond, zei hij ineens, dat ongeval van Lord Lorresmere was heel noodlottig voor u. Door de verkoudheid, die ik opdeed, meent u? 0, maar daar ben ik alweer mooi overheen! -- Het had ook een moreele verkoudheid voor u tengevolge, naar ik vrees. Ik begrijp u niet. Het is een zeer moeilijk onderwerp voor mij, om te entameeren, sprak hij, hoogsternstig. U kunt, en misschien ook zult u zeggen, dat ik een ongeoorloofde vrijheid neem. Maar dat moet ik er op wagen, omdat ik uw welzijn zoo zeer ter harte neem, dat ik u wil waarschuwen. Zijn toon van spreken ontwapende haar, haar stem klonk dan ook minder spijtig, toen ze zei: Als u waarlijk gedreven wordt door een vriendschappelijke bedoeling, dan mag ik niet zoo vlug zijn. Vertelt u mij dan eens: waartegen wilt u Mij waarschuwen? Weet u wel, dat de wereld altijd wat aan te merken heeft? Dat geloof ik wel, maar ik ben tot nog toe altijd zoo'n onbelangrijk persoon, tje geweest, dat ze zich in het geheel niet met mij opgehouden heeft. Zoo onbelangrijk is u nog niet. In ieder geval wekt een knappe vrouw jaloezie en dientengevolge spijtigheid bij haar minder met schoonheid bedeelde zusters. Hier op de boot bijvoorbeeld.... Ze bloosde en wendde zich half af: Vertelt u mij maar niets meer! Ik mag alle andere vrouwen aan boord en ik dacht, dat ze mij ook mochten. Ik zou het liever niet hooren, als ze zich soms minder vriendelijk over mij hadden uitgelaten. -- Daar moet ik mij natuurlijk aan houden. Toch zou ik u graag den korten inhoud meedeelen, van wat er aan boord gezegd wordt; enkel om u op uw hoede te , doen zijn. Als u het waarlijk voor beter houdt, vertelt u het mij dan; maar waarschijnlijk zal het mijn koude kleeren niet raken! ' Het is in verband met uw nacht logeeren in het heitel. I Maar dat kan ik toch niet helpen! Als iemand er schuld aan heeft, dan is dit zeker Lady Lorresmere. En zij heeft mij juist gezegd, hoe zij heel blij was, dat ik ook in het Motel logeerde. 0, Lady Lorresmere is bijzonder ruim van opvatting; bovendien heeft zij een hekel aan al wat haar eenige moeite be- zorgt en het was gemakkelijker, om Serie dien avond aan wal te sturen en het aan Zijn twijfelachtig oordeel over te laten, u mee terug te brengen of niet, dan dat het voor haar was, om zelve te gaan, zooals zij toch had behooren te doen, want haar tegenwoordigheid zou de situatie geheel veranderd hebben. Ik vrees dan ook, dat niet alle dames haar opvatting deelden. Ik heb verscheidene op-, om niet te zeggen aanmerkingen gehoord over het feit, dat u den nacht in het hétel heeft doorgebracht met Lord Lorresmere. Tranen van verontwaardiging en toorn maakten haar oogen nog eens zoo diep blauw. Mij dunkt, het zou vriendelijker van u zijn geweest, als u daar niet naar geluisterd had. Hij stond, geleund tegen de kettingen van het anker met de handen in de zakken, eenigen tijd in het blauwe water te turen. Toen zei hij: Ik was bang, dat, als u er onwetend van bleef, iemand het u ineens zou komen vertellen en niet zoo voorzichtig als ik dit nu heb trachten te doen. Dit kon u een onaangenamen schok hebben bezorgd. En bovendien: ik had een andere beweegreden. Ze keerde zich onmiddellijk naar hem toe, met vragend gelaat. Ja, ik zou het recht willen hebben, om aan lasterende tongen het zwijgen op te leggen. Zoudt u mij dit niet willen geven? 0, ik kan niet.... Onwillekeurig ontsnapten haar die woorden, zoo zeer was ze verrast. Ze had zich nooit rechtstreeks afgevraagd, wat ze antwoorden zou, als De Courcy haar ten huwelijk vroeg, omdat zij ook niet verwacht had, dat hij dit zou doen. Maar zij had er wel eens haar gedachten over laten gaan, wat het voor haar beduiden zou, om de vrouw te wezen van zulk een man, om voor goed uit den druk der armoede te zijn bevrijd; haar toekomst verzekerd te weten en ineens tot rang en stand in de maatschappij te zijn bevorderd. Maar bij het bedenken van al die voordeelen had zij eigenlijk verzuimd den man zelven in aanmerking te nemen; nu zij hem echter voor zich zag, en hij van haar verlangde, dat zij zichzelve en haar toekomst geheel hem in handen gaf, voelde zij, dat ze dit toch niet doen kon, omdat haar vrijheid en haar onafhankelijkheid haar boven al gingen! Het oogenblik, waarop hij sprak, had hij goed gekozen, daar zijn aanzoek, na die mededeeling van dat ergerlijke gebabbel, zoowel edelmoedig als vleiend leek. Hij scheen niet bijzonder van streek door haar antwoord. Kunt u niet? En als u hét nu eens in beraad nam? Misschien dat u bij nadere overdenking mij wel gunstiger gezind wordt. Het is niet, dat ik uw aanzoek niet op prijs stel, zei ze half-verontschuldigend. Maar ik kan niet, heusch, ik kan niet! En het zou niets geven, of ik het in beraad nam, al dacht ik er ook jaren over! Nu, ik hoop, dat het niet zoo lang zal duren! Toch zal ik den moed niet opgeven; tenzij .... er soms iemand anders is? Neen. Dit antwoord was hem blijkbaar een verlichting en overtuigd sprak hij: Dan geef ik de hoop nog niet op! Maar u moet mijn antwoord toch wel aanvaarden, zei ze, bang, dat hij haar soms mocht blijven achtervolgen met zijn aanzoek. Maakt u zich maar niet ongerust, juffrouw Raymond, ik zal het u niet lastig maken, dat beloof ik u. Ik beschouw mij eenmaal als afgewezen en voor het °ogenblik zal ik daarin berusten. Mag ik, alleen bij wijze van troost een sigaret opsteken? Gaat uw gang! Dank u. Nu, al wat ik IJ verzoek is, om op het °ogenblik neutraal te zijn jegens mij. Ik ben overtuigd, dat ik U nog wel voor mij zal weten te winnen. Die zekerheid in zijn toon van spreken ergerde haar; toch wist zij er niets op te zeggen. Ze stonden zwijgend naar de ondergaande zon te kijken, waarvan de stralen haar geheel verlichtten, terwijl hij slechts een donkere vlek leek, omdat hij wat terzijde stond. De kleedhoorn! riep Ardine, toen de zilveren klank zich deed hooren op het dek. De hoornist was ook weer een meester In zijn vak en het signaal, dat hij gaf, was steeds een ander getint geluid, dat altijd aangenaam aandeed en melodieus van klank was. Ze ging vóór en hij volgde, belden voor het uiterlijk zoo onverstoord en kalm, dat niemand uit hun houding had kunnen opmaken, dat de arme bloedverwante van Lady Smyth zoo juist een van de verkieslijkste partijen van Engeland had geweigerd. Toen ze langs de geïmproviseerde rustbank van Lord Lorresmere gingen, zei die waardeerend: U heeft moed, juffrouw Raymond! Gaat u zich zelfs al weer kleeden? Neen, dokter Serie zegt, dat ik dit nog niet mag doen, maar Lady Lorresmere heeft mij een makkelijk toilet te leen aangeboden, waarvan ik een dankbaar gebruik zal maken. U hoeft haar volstrekt niet zoo dankbaar te zijn, juffrouw Raymond, want het is Lillia een waar feest. Ze zou ons allemaal wel als groote poppen willen kleeden! Dan mag Lady Lorresmere nu aan mij haar hart eens ophalen! De toiletten in den nieuwen koffer van Ardine waren een cadeau van Lady Smyth geweest, die haar „arme bloeQlverwante" toch behoorlijk uitgerust den kring van de Lorresmere's moest binnen voeren. Toch waren die toiletten zeer eenvoudig maar stijl- en smaakvol, zoodat zelfs Lady Lorresmere er niets op aan te merken vond. Ardine's eerste verschijnen weer aan tafel, na haar kouvatten, was een waar succes. De keuze van toilet van Lady Lorresmere droeg hiertoe niet weinig bij, want nog nooit had de „arme bloedverwante" zoo schoon geleken. Haar ladyschap was dan ook niet weinig trotsch op dat werk van haar handen. Wat een interessante zieke! luidde de schampere opmerking van mevrouw Granmer tot haar gastheer. Ik hoop maar, dat juffrouw Raymond niet ineens te veel van haar krachten vergt," antwoordde Lord Lorresmere. Hij zelf kwam met e3nige hulp ook aan de maaltijden en binnen een paar dagen hoopte hij, weer op de been te zijn. Weet iemand ook, waar wij zijn? vroeg vader Stannard. Morgen zullen we in Port-Saïd aankomen, zegt de kapitein, antwoordde Lord Lorresmere. En ik hoop, dat u er van zien zult, wat u wilt, juffrouw Raymond. ' Helaas, zal ik u nog niet kunnen vergezeilen. (Wordt vervolgd.) ---