KAMPEEREN. Er was eens.... lang geleden, een tijd, waarin kampeeren onbekend was. Dat kunnen wij ons nu niet meer voorstellen, want er zijn nog maar weinig plaatsen in ons vaderland, waar we in den zomer kunnen rondturen zonder dichtbij of veraf een sheltertje te ontdekker:. Het allereerste kamp in Nederland voor leerlingen van H. 8.5., Gymnasium of Lyceum werd in 1899 door een groepje studenten, leden van de N.C.S.V. (Nederlandsche Christen-Studenten Vereeniging), georganiseerd op de hei bij Hattem. En die wijze van vacantie doorbrengen was zoo'n nieuwtje, dat het jaren geduurd heeft voor twee kampen per zomer georganiseerd konden worden. Want..., men vond, dat karnpeeren een voor de gezondheid uiterst schadelijk bedrijf was! Dat kleine kampje bij Hattem groeide uit tot tallooze kampen, door de N.C.S.V. georganiseerd, in allerlei soorten en op allerlei plaatsen. En zoo is er in Nederland en Indië een groote groep menschen, die zich uit den tijd, dat ze op de schoolbanken zaten, een stuk zomervacantie herinneren, dat tot de meest heerlijke dagen van hun leven behoort en veelal van beslissende beteekenis voor hun verderen tevensgar g is geworden. Wat is het in die kampen, dat zoozeer 013 de jongens en meisjes, studenten en ouderen, beslag legt? Daar is in de eerste plaats de volkomen vrijheid, die een kamp met zich brengt.l Dat betéekent niet alleen, dat men er iets meer doen en laten mag dan in de gewone maatschappij. Het beteekent ook: los zijn van datgene wat in het dagelijksche leven onze aandacht bezig houdt. Zoodra men zijn eersten stap op het kampterrein heeft gezet, is een van de dringendste problemen: hoe laat ik in een minimum tijd mijn ~kille"-pak verdwijnen? Dat is als een symbool. Evenals dat pak wordt alles, wat ons leven van iederen dag uitmaakt: thuis, vriendjes, school met rapportkwellingen, aan den kanstok gehangen en van ons afgezet. OfsChoon.... dit laatste is niet heelemaal juist. Het zou de gedachte kunnen wekken, dat het gewone leven voor bet kamp taboe zou zijn of een noodzakelijk kwaad voor de overige dagen van het jaar, waarover je gedurende de kampdagen vooral niet moet praten! ledereen begrijpt, dat in het kamp een dusdanige instelling, welke een onwaarachtige en onverantwoordelijke struisvogelpolitiek zou zijn, niet wordt geduld. Wat er wel gebeurt, is even rust houden, of beter even „afstand" nemen van het dagelijksche leven, niet om het te vergeten, maar om het te bezien; te bezien tegen den diepen achtergrond van het Evangelie en in een vrije sfeer, vrij ook van de steeds ons omringende voorcordeelen en afgetrapte sleur. Hopenlijk leest men hieruit niet, dat een N.C.S.V.-kamp een verzameling peinzende kluizenaars op de hei is! Wie ooit één keer een kampmaaltijd heeft meegemaakt, waarbij evenveel wordt gezongen als gegeten, weet wel beter. Want dát is juist een der aparte kenmerken van onzen kampstijl, dat diepe ernst en de meest glorieuze „kolder," welke begrippen voor de meeste jongens en meisjes zich niet met elkaar verdragen, in onze kampen twee levensfactoren blijken te zijn, die op uiterst goede voet met elkaar staan. Aan het verloop van één kampdag is dat al te bemerken. Natuurlijk is de dagindeeling, omdat de kampen naar leeftijd en kampstijl verschillend zijn, niet overal hetzelfde, maar in een paar vluchtige lijnen is er toch wel iets van te zeggen. Het spreekt vanzelf, dat de belangstelling en het pleizier van een jongen of meisje van 13 jaar anders is dan van een van 18 jaar, afgezien nog van het feit, dat de eerste. om niet afgemat van het leven in de buitenlucht thuis te komen, een behoorlijke portie meer nachtrust noodig heeft dan de laatste. Daarnaast hebben wij dan nog de splitsing van de kampen naar de wijze, waarop men kampeeren wil. In de Waschkolkkampen (bij Nunspeet) wordt intensiever dan in alle overige kampen gesport, onder aanvoering van een specialen sportleider; in de Zigeunerkampen (bij Aalten, bij Haamstede op Schouwen, bij Rochefort in de Ardennen) gaat het primitiever toe dan op de terreinen met vaste kamphuizen (als het Mosterdveenterrein bij Nunspeet en het Ruige Veld bij Zeist). Zoo wordt in het eene kamp het accent gelegd op het sportieve element, in het andere meer op de primitiviteit, enz. Enkele kampen daarentegen zijn nog sterker gespecialiseerd: allereerst de Waterkampen aan de Friesche meren. Als men niet van zeilen houdt, moet men daar niet heen gaan, want men leeft er den ganschen dag op 't water en trekt er onder de leiding der officieren die uitsluitend tot de beste of betere vertegenwoordigers van het Nedernndsche zeilerscorps behooren lederen morgen met de booten op uit, mede geëscorteerd door den schipper, die het water en de winden der plassen even goed kent als een rivier zijn bedding. Deze kampen zijn betrekkelijk klein (25 man), hetgeen ook voor de veiligheid bevorderlijk is; dat zwemmen als een waterrat als vereischte voor deze kampen is gesteld, spreekt wel haast van zelf. Een tweede soort van sterk gespecialiseerde kampen zijn de woudlooperskampen, welke te Riethoven bij Valkenswaard voor jongens worden gehouden. De primitiviteit is hier sterk opgevoerd. Men heeft een stuk hei met een paar tenten tot zijn beschikking, maar daarmede is de luxe afgeloopen. Het grootste gedeelte van den dag is men bezig met hout sprokkelen, zijn eten gereedmaken, etc. De tijd, die over is, wordt gevuld met spoorzoeken, compas- en kaart-lezen, bruggen en torens bouwen, en verkenners-spelen. De Woudlooperskampen zijn kleine gemeenschappen van ongeveer 25 man, die zich ook in zooverre van de overige kampen onderscheiden (hun aard brengt dat mede), dat de jongens grootendeels zelf den gang van zaken in 't kamp in handen hebben en 't geheel naar eigen inzicht inrichten. De leiders zijn vooral vraagbaak voor de practische moeilijkheden, terwijl tevens door hen de avondtoespraken enz. gehouden worden. Ten slotte zijn er de fietsgroepen en trekkampen, die de jongens en meisjes ook over de grenzen van ons eigen land brengen. Zoowel in Nederland als in het buitenland wordt de nacht doorgebracht in jeugdherbergen of boerderij. 's Morgens na het ontbijt start..., en na een prachtigen tocht strijkt men 's middags weer in de volgende plaats neer. De bagage wordt weggebracht, en 't kamp trekt er den verderen dag op uit om de omstreken te verkennen, de plaats te bezichtigen en te zwemmen. In het bosch of op een weitje wordt gerust, waarbij een van de leiders wat vertelt. Hoe gaat nu zoo'n kampdag? Ondanks al die verschillende kampstijlen hebben zij één ding gemeen: het komt 11 niet voor, dat men een dag niet van den morgen tot den avond in touw is. Ook regendagen kunnen dat niet verhinderen. Voor een groot deel is dat te danken aan het feit, dat de leiders en leidsters studenten zijn, d.w.z. jonge menschen, die vlakbij de jongere kampeerders staan. Het leeftijdsverschil is klein, de kampband zonder eenige moeite snel gelegd. de belangstelling vrijwel op het zelfde gericht. Kort gezegd: het klopt! En daarom zit er in een dergelijke kampgemeenschap _tempo," en flink ook. Zoodra iemand zich zou vervelen of rondhangen, op zoek naar een of andere tij dpasseering, zou de stemming bedorven worden. Réveille! Men verlaat, wankelend van slaapdronkenheid, de tenten en „mtillert" snel de stijve ledematen los. Bij goed weer wordt deze opfrisscher gecompleteerd door een duik in de zee, de kolk of ander water. Ontbijt. Ochtendopening: de jongens van elke tent bespreken met hun tentchef een gedeelte van den Bijbel. Samen, en allen nemen daar een werkzaam aandeel in. Want voor die leiders en leidsters, zelf slechts eenige jaren ouder en heusch geen theologen, is die Bijbel gaan leven. Een paar jaar geleden hadden zij precies dezelfde vragen, dezelfde felle critiek vaak, als nu hun tentjongens en meisjes. Zoo tracht een tent als eenheid, eerlijk en op den man af, zonder vragen in te slikken, verder te komen. Na een korte officierenvergadering, gedurende welke de jongens en meisjes hun slaaptenten in orde brengen, is er tentinspectie door den staf. Daarna beginnen de sporten, trekt een groep er per fiets op uit, gaan anderen aan het koken enz. Middagmaaltijd. Die maaltijden in de kampen hebben wel uiterst weinig gemeen, met wat daaronder in 't gewone leven wordt verstaan. Niet alleen dat de hoeveelheden, die verorberd worden, dank zij de voortreffelijke zorgen van kooksters of koks, en het leven in de vrije natuur, het normale veelal overschrijden de horde gebruikt den maaltijd bovendien om haar zanglust bot te vieren, waarbij het heele kamplidarium, bestaande uit liederen, die reeds een traditie van tientallen jaren hebben, alsook uit, uit het hart der menigte of enkeling spontaan opwellende, improvisaties, wordt afgewerkt. Wordt er niet gezongen, dan komen de debatten los. Men dient deze vooral niet te verwarren met de intellectueele of politieke redetwisten, welke daarmede meestal worden bedoeld. Logica is in de woordenstroomen, die bij een tafeldebat loskomen, wel zeer ver te zoeken. Na den middagmaaltijd wordt rust gehouden, hetzij tentsgewijs, hetzij met een paar tenten samen. Een officier leest wat voor, een ander vertelt iets, of men keuvelt wat over alles en niets. De dokter in ieder kamp is, hetzij als staflid of als gewoon officier, een afgestudeerd of 1 bijna afgestudeerd medicus aanwezig, die een volledig uitgeruste apotheekkist ter ] beschikking heeft de dokter houdt , spreekuui, „opereert" splinters, deelt middeltjes uit tegen de physieke gevolgen van de buitenlucht, die zich bij sommigen ' vooral de eerste dagen in de spijsverteringsorganen doen merken. Een enkelen ] keer hokt het heele kamp bijeen in de ' middagrust en houdt een der officieren een inleiding over onderwerpen als nationalisme, jazz, werkloosheid, over een vak, en andere zaken, waarvan bleek, dat de jongens en meisjes er zich voor interesseerden. Er wordt daarbij angstvallig voor gewaakt, dat zulke besprekingen niet ontaarden in politieke discussies of intellectueele haarkloverijen. Het gaat er in dergelijke gevallen slechts om, hun de kernpunten van een bepaalde kwestie te laten zien, terwijl bij deze dingen vooral nauw het verband met den achtergrond van deze kampen wordt vastgehouden. Bovendien geschiedt het alleen, als er een officier aanwezig is, die behoorlijk over het te behandelen onderwerp kan spreken. Evenals voor de overige bezigheden in deze kampen geldt hier: neem wat je doet au sérieux, gooi er niet met de pet naar! Meestentijd wordt in verband met het bovenstaande vécír het kamp begint aan enkele officieren gevraagd, zich in bepaalde onderwerpen in te werken; als behoefte blijkt te bestaan in een kamp daarover te praten, heeft men dan tenminste competente sprekers tot zijn beschikking. Na de middagrust wordt veelal athletiek gedaan en gezwommen, waarna een uit gebreide thee met koeken volgt: Ook hierbij wordt weer veel gezongen; soms treedt een groepje met een voorstelling op of warden nieuwe liederen ingestudeerd. Dan volgen weer bezigheden als 's morgens werden gepleegd, waarna de avondmaaltijd wordt genuttigd en de dag met een toespraak wordt gesloten. De studenten getuigen daar over wat Christus met deze wereld en vooral met ons persoonlijk wil en welke beteekenis Hij voor henzelf heeft Zij zeggen geen woord meer dan zij verantwoorden kunnen, dat wat zij werkelijk in hun eigen leven ervaren hebben; zij trachten onder woorden te brengen, waarom Christus in hun leven de belangrijkste is, en het antwoord daarop wordt nooit bedacht, maar slechts ervaren. Daarna loopt men nog een half uurtje onder den sterrenhemel rond, om wat na te praten; anderen luisteren in de groote tent naar goede muziek, die daar ten beste wordt gegeven, of testen elkaars vaardigheid in het herkennen van sterrenbeelden. Maar al gauw weerklinkt het signaal de tenten" of in de barakken, spoedig gevolgd door ,lichten uit." De staf gaat rond om goeden nacht te wenschen en te inspectesren, of ieder wel gezond en wel aanwezig is. Plots davert kort van tent tot tent het rikketikken de traditioneele nachtgroet door de lucht. Nog even klinkt wat gezoem van mompelende stemmen; dan snerpt het staf fluitie en doodsche stilte heerscht alom, na korten tijd slechts onderbroken door luid ronken als bewijs van de voortreffelijke kwaliteit van stroo als legerstede of door het blaffen van den waakhond. Hoewel de opzet in de jongens- en in de meisjeskampen in groote trekken gelijk is, is er natuurlijk groot verschil in de uitwerking daarvan. Tn de meisjeskampen is alles meer ingesteld op de speciale behoeften en verlangens van meisjes. Een paar woorden over één kampdag! En toch, te beschrijven is het niet. Stijl, sfeer, gemeenschap, zij zijn slechts te beleven. Wilt ge er meer van weten, wilt ge daarin deelen. het Bureau Jeugdwerk N.C.S.V.. ..Woudschoten," Zeist, staat klaar om op Uw vragen en opgaven het antwoord te geven. Kampboekjes met beschrijving van de verschillende kampen, leeftijden, prijzen (vanaf f 10 voor 9 dagen), namen van stafleden, leidsters en officieren, worden OD aanvrage toegezonden. Eveneens mededeelingen over een fonds, dat gelden beschikbaar stelt om een aantal jongens en meisjes tegen verminderden prijs te laten kampeeren, en een brochure over Doel en Vorm van onze kampen, welke speciaal voor ouders en leeraren bestemd is. --- UIT DER OMTREK. KIMSWERD, 22 April. Hedenmiddag overkwam aan de bejaarde echtgenoote van den heer A. v. d. Meer alhier een ongeval. Terwijl de vrouw zich vanuit een schuur naar haar woning wilde begeven, woei de deur der schuur tegen haar aan. Hierdoor kwam zij zoo noodlottig te vallen, dat ze een pols brak, terwijl een heupbeen werd gekneusd. Per ziekenauto is de vrouw naar Leeuwarden overgebracht. MENALDUMADEEL. Vereeniging voor ziekenhuisverpleging. De Vereeniging voor Ziekenhuisverpleging Menaldumadeel heeft haar algemeene jaarvergadering gehouden bij T. Kuperus te Marssum, onder voorzitterschap van den heer D. Heeringa. Aan het jaarverslag over 1935 wordt het volgende ontleend: Belangwekkend is het groote aantal patiënten, dat dit jaar in de ziekenhuizen vanwege de vereeniging werd opgenomen. Varieerde het aantal patiënten, in de ziekenhuizen opgenomen, altijd tusschen 65 en 95 (met uitzondering der jaren 1934 en 1931, toen het aantal onderscheidenlijk 110 en 114 patiënten be'droeg), in 1935 is een record bereikt. Niet minder dan 137 patiënten, waarvan er 84 operatief werden behandeld, terwijl de overige 53 ter observatie en (of) behandeling in het ziekenhuis verbleven. Het aantal verpleegdagen was 2022. De kosten waren in totaal fl3OOO. De kosten van röntgenonderzoek vorderden dit jaar het belangrijke bedrag van f 775. De gemiddelde kosten per patiënt hebben, evenals in 1934, f 93 bedragen. De periodiek aftredende bestuursleden, de heeren E. de Boer te Deinum en D. Heeringa te Marssum, werden herbenoemd, terwijl in de vacature van wijlen J. Larooy te Menaldum werd benoemd de heer W. A. Roersma te Menaldum. Er zijn toegetreden 271 nieuwe leden; uitgetreden wegens overlijden, vertrek enz. 115 leden. Op 1 Januari 1936 bedroeg het aantal leden 2508, waarvan 1730 gezinshoofden, die per omslag á f 1 en 778 die per omslag á f 0.50 lid zijn. Er werd viermaal een omslag geheven samen van gezinshoofden á f 5.—, niet gezinshoofden â f 2.50. Deze brachten OD f 10351.50, waarvan door den kring Beetgum-Beetgumermolen werd opgebracht f 2074.50; Berlikum-Wier f 2112.50; Deinum-Boxum-Blessum f 1195; Dronrijp-Schingen f 2178.75; Marssum-Engelum f 1300.75 en Menaldum-Slappeterp f 1490. Uit de rekening bleek, dat de totale baten waren f 11931.03; subsidie van de gemeente Menaldumadeel f 547.73. De lasten waren: kosten aan de ziekenhuizen f 6991.07; kosten aan doctoren-specialisten f 3725.50; kosten aan apothekersmiddelen f 268.60; algemeene kosten f 860.68, samen f 11845.85, saldo f 85.18 (vorig jaar f 877.27). De rekening werd afgesloten 31 Jan. 1936; 62 nota's van doctoren-specialisten waren nog niet ingekomen. De totaal geschatte schuld hiervan is f 2170, rest een geschat nadeelig saldo van f 2084.82. De financieele toestand der vereeniging is aldus momenteel vrijwel ongunstig. Het bestuur vertrouwt, dat dit tekort zal warden herwonnen. De kascommissie, belast met de contróle der boeken en met het nazien der jaarrekening, bestaande uit de heeren T. de Jong en D. Heeringa verklaarde bij monde van eerstgenoemde, dat deze zeer nauwkeurig en overzichtelijk waren bijgewerkt en in goede orde waren bevonden. Tot leden van de kascommissie over 1936 werden benoemd de heoren K. de Swart en F. Roorda. Het voorstel van den kring Beetgum-Beetgumermolen om voor een lid waarvan bij een beenbreuk foto's moeten worden genomen, dit voor rekening van de vereeniging te krijgen, werd niet gesteund en werd daarom door den afgevaardigde van dien kring ingetrokken. --- GEMENGD NIEUWS. Een „verhuizer." Een inwoner van Weesperkarspel zag een dezer dagen, toen hij door Bussum fietste, een verhuiswagen staan voor een villa, hetgeen hem op het denkbeeld bracht om bij de verhuizing op zijn manier behulpzaam te zijn. Hij nam eens poolshoogte en vertelde de werkster, die aleen thuis was, dat hij een knecht van de verhuizersfirma was en 's avonds de rest van den inboedel zou halen, waartoe hij den huissleutel noodig had. De werkster gaf hem den sleutel en 's avonds heeft de man met een helper de zeilen, overgordijnen en vitrages in een bakfiets weggehaald. Het waren goederen, die de verhuizende familie aan de nieuwe bewoners had overgedragen. Van een en ander werd later aangifte gedaan, maar de politie stond voor een moeilijk geval, daar het signalement, dat de werkster had opgegeven, niet door nauwkeurigheid uitblonk. De dief liep echter in een val, die hij zichzelf zette. Hij had n.l. de vrijmoedigheid om nog eens in de woning te gaan kijken of er nog wat van zijn gading was. Buren, die van het geval op de hoogte waren gebracht, waarschuwden de politie. die den man kon arresteeren, terwijl hij in de woning aan het rondsnuffelen was. Hij heeft bekend en meegedeeld, dat zijn helper hem te goeder trou ir-r een bakfiets had gegeven en bij het wegbrengen van de goederen behulpzaam was geweest, daar hij niet gezegd had, dat zij bezig waren met een diefstal. Hij heeft een dergelijke truc ook te Velsen, waar hij eenige jaren geleden woonde, uitgehaald. Hij is toen veroordeeld tot twee maanden gevangenisstraf voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaar. Deze drie jaar zijn in December pas om, zoodat hij de twee maanden van zijn Velser „verhuizing" zal moeten opknappen. De goederen zijn in de woning te Weesperkarspel gevonden en aan den eigenaar teruggegeven. Brand gesticht op een visschersboot. Een late wandelaar ontdekte tot zijn verwondering, dat er rook uit de motorkamer van de U. K. 78 kwam, liggende in de haven van Urk. Hij waarschuwde onmiddellijk den eigenaar, schipper P. Woort. Deze ijlde, zonder zich den tijd te gunnen zijn bovenkleeren aan te trekken, naar zijn schip, schrijft de Tel. Tot zijn groote ontzetting bemerkte hij, dat de machinekamer in brand stond. Hoewel de inmiddels toegeschoten omwonenden hem trachten tegen te houden, daalde hij met den moed der wanhoop af in de met een verstikkenden rook gevulde ruimte. Overal lekten de vlammen aan het met olie doordrenkte hout. Door krachtig met een in de haast gegrepen rak om zich heen te slaan mocht het hem gelukken de vlammen te dooven. Toen het gevaar geweken was, daalden ook andere visschers af in de motorkamer en stelden een onderzoek in, naar de oorzaak van den brand. Al spoedig bleek, dat hier brandstichting in het spel was. Overal lagen met benzine doordrenkte dotten poetskatoen en een benzinetankje was stuk getrapt. Ook op het dek vond men met brandbare stoffen doordrenkte lappen. Had schipper Woort een oogenblik geaarzeld met naar binnen te gaan, dan was de ramp niet te overzien geweest, aangezien zich in de ruimte eenige gevulde olietanks en bussen carbid bevonden. Verschillende koperen leidingen begonnen reeds te smelten. Het schip was dan zeer zeker uit elkaar gesprongen. Wat dit beteekent, kan men nagaan als men bedenkt, dat de haven volgepakt lag met schepen, welke samen enkele duizenden liters brandbare stoffen aan boord hebben, zooals olie, benzine en carbid. De ontdekker van het misdrijf kon enkele vage aanwijzingen verstrekken over den vermoedelijken dader. De politie, welke direct gewaarschuwd was, stelde onmiddellijk een onderzoek in. Enkele personen zijn aangehouden, doch na verhoor, weer op vrije voeten gesteld. De visschers zijn zeer onder den indruk van dezen laaghartige daad. Nu men zich niet ontziet om bij een als zeer vreedzaam bekend staanden schipper een dergelijke wandaad te bedrijven, durft men de schepen haast niet meer onbewaakt in de haven te laten liggen. Veertien dagen geleden is eveneens door kwaadwilligen getracht hetzelfde schip te laten zinken. De schipper verklaarde, dat hij beslist geen enkelen vijand op het eiland bezat, want, „hij had nog nooit iemand een strootje in den weg gelegd." Wie had de meeste aanspraak op den prijs? Het Haagsche Gerechtshof heeft arrest gewezen in 'n procedure over een loterijprijs van ruim f 1000. Als sub-agent van de commanditaire vennootschap „De Toekomst," welke spaarbonnen, trekkende op de staatsloterij uitgeeft, had Th. J. H., te Den Haag, in Januari 1934 aan iemand te Voorburg twee spaarbonnen toegezonden met 't verzoek, hem, sub-agent, te doen weten of de geadresseerde die bonnen wenschte te koopen. Intusschen liet volgens H. de Voorburgenaar voor de trekking niets van zich hooren. Eerst nadat op een dezer bonnen een prijs van f 1062.50 was gevallen, reclameerde de Voorburgenaar dien prijs, welke hem daarop in opdracht van den hoofdagent werd uitbetaald, al was dit niej naar den zin van Th. J. H. H. stelde nu een civiele vordering tegen den Voorburgenaar in, tot terugbetaling aan hem, subagent, van f 1000 ( de rest, f 62.50, had de Voorburgenaar reeds bij de uitbetaling aan den sub-agent geschonken). De Haagsche rechtbank verklaarde evenwel bij vonnis van 30 April 1935 den sub-agent niet-ontvankelijk, daarbij overwegende onder meer, dat een aanbod tot koopen in stand blijft zoolang het niet is teruggenomen of de (in casu niet-gestelde) termijn niet is verstreken. Van deze uitspraak ging H. in hooger beroep. Het Gerechtshof nu heeft in zijn gewezen arrest het vonnis van de Rechtbank bevestigd. Het Hof overwoog, dat weliswaar appellant niet zonder grond heeft aangevoerd, dat de aard van het aanbod medebracht, dat dit geaccepteerd moest worden, voordat de trekking begon, maar dat deze beschouwing niet tot vernietiging van het vonnis kan leiden en zulks daarom niet, omdat appellant. die in kwaliteit van subagent van „De Toekomst" in opdracht van den hoofdagent den prijs heeft uitbetaald, derhalve handelende namens die maatschappij, nooit gerechtigd kan zijn in privé het aldus uitgekeerde terug te vorderen als onverschuldigd uitbetaald. Te allen overvloede overwoog het Hof nog, dat appellant niet heeft aangetoond. dat- hij eigenaar van het bewuste lot was, noch de onwaarheid van de stelling van den Voorburgenaar, dat deze voor de aanvang van de trekking het aanbod geaccepteerd zou hebben onder omstandigheden als in eerste instantie door hem zouden zijn medegedeeld. Gevaarlijke misdadigers. Dezer dagen is New York des nachts opgeschrokken door het optreden van een brandstichter, die in het dichtbevolkte stadsdeel Bronx niet minder dan 5 branden veroorzaakte en een geheimzinnigen schutter, die van een of andere verborgen plaats op een dak met een geluidlooze revolver vuurde op iedereen, dien hij onder schot kreeg. Wat de branden betreft, deze braken uit in oude huizen, waar het vuur in de houten bekleedingen een gemakkelijke prooi vond en zich bijgevolg met groote snelheid verbreidde, zoodat er niet- veel te redden viel. Honderden gezinnen werden uit hun huizen verdreven. Daar de branden tijdig werden ontdekt, konden alien zich echter in veiligheid brengen. Toch bekwamen 7 personen ernstige brandwonden. Terwijl het vuur nog woedde, kwam, naar United Press aan de bladen meldt, , uit een andere wijk mededeeling binnen, omtrent het optreden van een dakschutter. Deze had een vrouw, die met haar zoon bij het open raam zat, gewond, zonder dat de getroffene vermocht aan te geven, vanwaar het schot was gekomen. Precies zoo verliep het tweede geval. Ditmaal miste de geheimzinnige schutter zijn slachtoffer echter op een centimeter. De politie is er van overtuigd, dat men met twee krankzinnigen te doen heeft. Verloren voorwerpen. Het groote Londensche verkeerslichaam heeft ontdekt, dat de vergeetachtigheid van de menschen toeneemt. In de afdeeling „gevonden voorwerpen" zijn in de eerste drie maanden van dit jaar 17 pct. meer parapluies blijven staan dan verleden jaar. In totaal waren het er ruim 25.000. Het geheele aantal gevonden voerwerpen was 82.537. Na de parapluies komen de handschoenen, 10.000 paar en 7.000 enkele handschoenen. Dan de boeken, ook 7.000. Men vergeet alles, van zuigflesschen itot grasmaaimachines. Het komt herhaaldelijk voor, dat menschen een verloren voorwerp komen opvragen, het staangeld ervoor betalen en dan wegloopen en het voorwerp op de toonbank laten liggen. In de lijst gevonden voorwerpen van verleden week komen o.a. voor schildpadden, camelions, marmotjes, salamanders, kippen en een volledig skelet. Het lijkt wel, schrijft de Star, waaraan dit ontleend is, alsof de menschen speciaal hun oorlogstropeeën zat zijn, bajonetten, bommen en revolvers worden in groote menigte in de vervoermiddelen achtergelaten en nimmer opgeëischt. Verleden jaar liet een vrouw een handtaschje met 100 pond in een tram liggen, zij haalde het op en kwam een uur later terug met de boodschap, dat ze het weer verloren had. Niets is waardeloos. Ambtenaren van de accijnzen, die een inval deden in een geheime cigarettenfabriek in de Noord-Londensche wijk Highgate, ontdekten daar, dat men er sigaretten en shag vervaardigde uit opveegsel, dat men kocht van enkele bioscopen. In de laatste vier maanden van 't vorige jaar had men 2000 Ehgelsche ponden opveegsel gekocht. Meisjes haalden de sigaretteneindjes uit het opveegsel en sneden er de afgebrande eindjes af. Men haalde drie pond tabak uit vier en een half pond opveegsel. Deze tabak ging naar een z.g. „geheime kamer, waar een toestel stond, dat „de vuurtoren" werd genoemd en dat de tabak door middel van verwarming en van azijnzuur-dampen weer de frissche kleur gaf. De ironie wilde, dat de sigaretten, uit deze tabak vervaardigd, verkocht werden onder het merk „het waarborgzegel." De onderneemster van deze zaak, een naamlooze vennootschap, had het laten voorkomen, alsof 't opveegsel diende om er kunstmest van te maken. Men schatte haar winst op 1700 pct., maar haar verdediger zei, dat de firma 1500 pond verloren had, doordat een ontslagen bediende gedreigd had het geheim van den vuurtoren te onthullen en doordat er bij de firma was ingebroken. De politierechter veroordeelde de maatschappij tot 300 pond sterling boete met 20 guinjes kosten, omdat zij tabak had vervaardigd zonder vergunning, tabak in voorraad had, welke vreemde bestanddeelen bevatte en gebruik maakte van een werkplaats, die niet als zoodanig was ingeschreven. De fraude te Ambt-Hardenberg. De Almelosche rechtbank heeft vonni3 gewezen in de zaken van den oud-burgemeester van Ambt-Hardenberg, den heer H. H. W. en den ex-ontvanger dier gemeente den heer J. B. en hen resp. veroordeeld tot anderhalf jaar gevangenisstraf en een jaar gevangenisstraf met aftrek van de voorloopige hechtenis. De eisch tegen elk der verdachten was twee jaar gevangenisstraf. Naar men weet, heeft de exburgemeester terecht gestaan wegens schuldheling van een bedrag van f 75, dat het rijk toebehoorde en verduistering van een bedrag van f 16.000 en de oud-ontvanger voor verduistering van eenzelfde bedrag, dat hij zich had toegeëigend onder pressie van den burgemeester. Mummie uit de 27ste eeuw v. Chr. gevonden? In een der door professor Hassan ontdekte Egyptische graven heeft men thans een mummie gevonden, die de oudste bekende mummie ter wereld moet zijn. Het is het lichaam van een vrouw, dat geheel in windsels is gehuld. Men heeft hier naar alle waarschijnlijkheid te doen met de vrouw van Sechemnef er. Sechemnefer was tijdens het bewind van Chefren (± 2650 v. Chr.) de hoogstgeplaatste persoon in den lande na dezen phaxao. De bliksem slaat in! Tijdens een hevig onweer, dat boven Batavia woedde, is aan de Asemka in de benedenstad een ernstig ongeluk gebeurd, meldt het Bat. Nbl. Achter de benzinepomp van de Socony staat een groote regenboom, waaraan een Inlandsche barbier een afdakje bevestigd heeft, uit plat geslagen petroleumblikken. Daaronder knipt en scheert hij dagelijks zijn klanten, maar of hij zich dien morgen verslapen had, dan wel wegens het slechte weer maar thuis was gebleven, dien dag was hij er niet. Zijn „salon" bleef dus leeg en een viertal Inlandsche auto-chauffeurs meenden er nu een goede schuilplaats tegen den hevigen regen en het onweer te ontdekken en zij achtten er zich zelfs veiliger tegen het onweer dan in hun auto, ondanks het feit, dat die tegen den regen een veel betere bescherming bood. Twee Chineesche schooljongens van een jaar of twaalf voegden zich bij hen. Op een rampzalig oogenblik sloeg de bliksem in den regenboom, waardoor ook de zes lieden onder het afdakje getroffen werden. Twee van de chauffeurs werden op slag gedood, twee raakten bewusteloos en de beide schooljongens liepen enkele lichte verwondingen op. Vier van hen werden weggeslingerd en kwamen in een goot terecht. Nadat de verschrikte ooggetuigen de eerste consternatie te boven waren, werd de gemeentelijke gezondheidsdienst opgebeld, die er spoedig voor zorgde, dat de zes slachtoffers naar een ziekenhuis vervoerd werden. Daar bleek gelukkig, dat de toestand van geen der gewonden de bewusteloozen waren intusschen weer bijgekomen van dien aard was, dat zij opgenomen behoefden te worden. Zij konden alle vier, na verbonden te zijn, huiswaarts keeren en kwamen dus zoo goed als met den schrik vrij. De boom scheurde op verschillende plaatsen in, maar hield overigens stand. Het is natuurlijk het blik, dat den bliksem heeft aangetrokken. De barbier is dus aan den dood ontsnapt doordat hij maar thuis gebleven was, terwijl de twee doodelijk getroffen chauffeurs nog in den besten welstand zouden verkeeren, indien zij in hun auto waren blijven zitten, waar zij het te gevaarlijk vonden. Vrouwen Vredesgang 18 Mei 1936. De op 18 Mei a.s. te Amsterdam te houden •Vrouwen Vredesgang trekt in het buitenland toenemende belangstelling en wordt weder nagevolgd. Behalve dat in Tsj echo Slowakije die dag per radio zal worden herdacht, zal ook in Aberdeen (Schotland) als gevolg van de correspondentie met Lady Aberdeen (presidente van den Internationalen Vrouwenraad en voorgedragen voor den Nobel-prijs v. d. Vrede) een gelijksoortige betooging worden gehouden (17 Mei) en een te Londen, waaraan o.a. door de leden van den Intern. Vrouwen Kruistocht v. d. Vrede zal worden deelgenomen; dit laatste als gevolg van het contact met de Presidente miss Pankhurst. Hoogstwaarschijnlijk zullen Zwitsersche vrouwen overkomen om aan den Nederl. Vrouwen Vredesgang deel te nemen. Een open waterleidingskraan en de gevolgen daarvan. Een huiseigenaar te Amsterdam had zooveel schuld bij de waterleiding, dat de huurders slechts tweemaal per dag gedurende een half uur water konden krijgen. Dat gaf natuurlijk veel ongerief en de huurders klaagden steen en been of gingen verhuizen. Dezer dagen gingen de huizen in andere handen over en daarmee was de waterleidingskwestie ook opgelost. Men kon weer volop water krijgen. Die tijding kwam echter zeer onverwacht, zoodat een juffrouw, die op een eerste étage woont en die juist even uit was, toen de kraan volop water gaf, er veel narigheid door kreeg. Voor het tijdstip, waarop een halfuur water zou worden gegeven, meende zij wel thuis te zijn. Mocht het iets later worden, dan zou dat geen bezwaar opleveren, aangezien zij de kraan al vast had opengezet. Tijdens haar afwezigheid kwam het heuglijke nieuws. Wat kort na deze tijding in het huis gebeurde, is begrijpelijk. De emmer was in een minimum van tijd vol en het stroomende water zocht zich een weg in den gootsteen, die tot overmaat van ramp verstopt was. De gootsteenbak stroomde over, de keuken liep vol, waarna het water zich een uitweg baande naar de andere kamers en ten slotte door het plafond naar het benedenhuis stroomde. Ook hier gutste het water weldra door het plafond, het electrische licht raakte defect. Toen de bewoonster van het benedenhuis in verschillende kamers de lekkage zag en boven haar hoofd het gedruisch hoorde, rende zij haar woning uit om de politie te waarschuwen. Er gingen kostbare minuten verloren. Toen een dienaar der wet verscheen, moest eerst nog de deur worden geforceerd alvorens de kraan kon worden dichtgedraaid. Om acht uur 's avonds was men nog bezig met waterscheppen. Oplichting. De Haagsche recherche heeft op verzoek van de politie een man en een vrouw op het Haagsche hoofdpostkantoor gearresteerd, toen zij daar een cheque van f 40 wilden innen. Het betrof hier een geraffineerde poging tot oplichting ten nadeele van een inwoonster van Bilthoven. De hoofddader in deze zaak, een jongeman, had sedert eenigen tijd connecties aangeknoopt met een tweetal jongedames. Het tweetal kwam zoodanig onder den invloed van den man, dat één van haar zich liet overhalen te zijnen voordeele op onrechtmatige wijze geld te verwerven. Zij begaf zich daartoe naar een te De Bilt woonachtige dame, van wie zij inderdaad geld loskreeg, onder het voorwendsel, dat het geld voor haar behoeftigen vader bestemd was, die kunstschilder zou zijn en huurschuld had. Dit geld belandde evenwel in den zak van den jongeman. Op 18 April had deze wederom geldzorgen en weer wist hij het meisje te bewegen hetzelfde trucje toe te passen. Thans zou zij het geld evenwel moeten besteden voor een expositie van schilderstukjes. Zij begaf zich weer naar hetzelfde adres, doch mevrouw De M. wilde thans geen bijdrage geven. De vindingrijke oplichter wist daar echter wel raad op. Hij telefoneerde vanuit het postkantoor te Bilthoven naar genoemde dame en deed zich voor als een van haar kennissen. Hij stelde haar voor dat hij zelf f4O aan het meisje, naar wie hij, zooals hij verklaarde, had geïnformeerd, zou geven, terwijl een vriend van hem f 20 had toegezegd. Als nu de dame ook f4O zou schenken, zou de tentoonstelling voortgang kunnen vinden. Kort daarop verscheen het meisje wederom bij haar, teneinde de toegezegde f4O af te halen, die haar ook inderdaad in den vorm van een cheque werden uitbetaald. Toen haar later de zaak toch nog verdacht voorkwam, belde zij haar zegsman op, die natuurlijk nergens van wist en in het geheel niet had opgebeld. Aangifte bij de politie volgde, die terstond een onderzoek instelde. Uit dit onderzoek bleek, dat de chèque geind zou worden aan het hoofdpostkantoor te 's-Gravenhage. Met medewerking van den directeur aldaar, wist men op het moment, dat de chèque aangeboden werd, de oplichters te knippen. De Jtunper voor Moeder. Dinsdag is te Vierakker Jhr. Ruys de Beerenbrouck, voorzitter van de Tweede Kamer, op zeer eenvoudige wijze en onder groote belangstelling van alle zijden in den grafkelder op het kerkhof aldaar bijgezet. Uit de artikelen, die in de bladen verschenen en waarin zijn verdiensten op politiek gebied natuurlijk in de eerste plaats werden gememoreerd, bleek echter ook steeds, dat men Jonkheer Ruys ook als mensch zeer hoog achtte door zijn grooten eenvoud, zijn opgewektheid, zijn vriendelijkheid en hulpvaardigheid, zijn ruimheid van denken, zijn innige Vroomheid en gevoel voor humor. Hier volgt een enkel staaltje van de manier, waarop hij op eenvoudige wijze anderen van dienst meende te kunnen zijn. Een trouwe lezeres van de Maasbode schrijft aan dit blad, dat haar in de levensbeschrijving van Z. Exc. Ruys een zinsnede was opgevallen. Bij het lezen is me, zoo gaat zij voort, een feit ingevallen, waarbij de eenvoud van den overledene te mooi te voorschijn kwam, om niet bekend te worden. Ik was in Lourdes in betrekking, toen Z. Exc. deze plaats bezocht met de Nat. Bedevaart. Op een der laatste dagen van het verblijf van deze bedevaart stond ik het drukke verkeer voor de zaak gade te slaan, toen ik vlak bij me jhr. Ruys op z'n eentje zag naderen. Toen ik hem opeens voor me zag, kwam mijn Nederlandsche nationaliteitsgevoel in beweging en ik zei spontaan: „Dag Excellentie." Het was me eigenlijk ontglipt, doch alleen iemand, die langer in het buitenland vertoefd heeft, weet wat het zeggen wil, iemand te ontnioeten uit het vaderland en in dit geval nog wel iemand als jhr. Ruys de Beerenbrouck. Zoo, dag juffrouw, kent u mij? was z'n antwoord. Jawel, Excellentie, ik ken U van de foto's. Ik had de overtuiging, dat hij mijn goedgemeende vrijpostigheid leuk vond. Een tien minuten is hij met me blijven praten. Ik moest hem vertellen waar ik woonde. Hebt U daar nog familie? Mijn moeder woont daar, Excellentie. Ik kom één dezer dagen in Sittard. Kent u mijnheer den Deken? Ik moet bij hem zijn. Hebt U misschien iets mee te geven voor Uw moeder? —lk had wel iets, Excellentie, maar daar zou ik U niet mee willen belasten. Wat is 't? 't Is een jumper, die ik mijn moeder graag zou geven. Pakt U die jumper in, en ik breng hem aan uw moeder. Ik pakte de jumper zoo klein mogelijk in, en bezorgde het pakje, met adres, aan het hotel van Zijn Excellentie. Ik schreef een brief naar huis, dat ze Z.Exc. moesten verwachten, maar dat was overbodig. 's Maandags kwam de brief thuis en 's Zondags was Z.Exc. er al geweest. Mijn moeder vertelde me hierover het volgende. Een chique auto stopte voor de deur en een groote mijnheer kwam binnen. Moedertje, ik breng U de groeten van uw dochter uit Lourdes, en ik breng u ook iets mee van haar, kijk eens, wat in dat pakje zit. Na een gemoedelijk praatje, meende mijn moeder gastvrijheid en dankbaarheid te moeten toonen. Mijnheer, kan ik u een glaasje wijn inschenken? Neen, moedertje, dank U wel, ik heb nog zaken af te doen. Maar mijnheer, mag ik dan ook weten, wie U bent? Zeker, moedertje, ik ben Ruijs de Beerenbrouck. »e „witte steenkool." Zwitserland bezit wel is waar geen kolenbekkens, doch zijn rivieren leveren voortdurend de „witte steenkool," die, in tegenstelling tot de andere, het voordeel biedt onuitputtelijk te zijn. De exploitatie van de waterkracht in Zwitserland heeft een zeer hoog peil bereikt. Volgens de jongste gegevens zullen de in bedrijf en nog in aanbouw zijnde electrische centrales nog gedurende vele jaren in de behoeften voorzien, zelfs wan'neer men aanneemt, dat het verbruik van electrische energie zich in dezelfde mate zal ontwikkelen als tot nu toe. Het in de Zwitsersche electriciteitsbedrijven belegde kapitaal wordt op twee milliard francs geraamd, waaronder niet begrepen zijn de electrische centrales, die uitsluitend voor de spoorwegen werken. In 1935 bereikte de productie van electrische energie 5.7 milliard k.w. uur; het verbruik wordt op 1050 k.w. uur per inwoner berekend. 99 percent 7an alle woningen zijn bij het electriciteitsnet aangesloten. Zwitserland staat op dit punt van alle landen op de eerste plaats. Dan volgen Frankrijk met 95.6 pci,„ Zweden met 94.8 pct.' Duitschland met 75.3 pct., Nederland met 74.7 pct., Italië met 56 pct. en Groot Brittannië met 43.7 pct. Een ontploffing. Te Weenen is de politie opgeschrikt door een knal, die deed denken aan een bomontploffing. Het was echter een blikje goulasch (een speciaal Oostenrijksch gerecht) in de etalage van een kruidenierswinkel, waarvan de inhoud in een dusdanigen staat van bedorvenheid was gekomen, dat het blikje als een bom explodeerde. De spiegelruit ging stuk en de lekkernijen in de buurt van het goulaschblikje werden waardeloos. De winkelier had een schadepost van 700 shilling. Wedstrijd tusschen postduiven en vliegmachine. Uit San Diego (Californië) wordt gemeld: Een postduif heeft met een gemiddelde uursnelheid van iets minder dan 50 mijl over een afstand van 110 mijlen een handicap-wedstrijd gewonnen van een groot transportvliegtuig, omdat de bestuurder van het toestel gediskwalificeerd werd wegens een te vroege start. In het geheel hebben 35 duiven aan den wedstrijd deelgenomen. Op het geheele traject (van Holywood tot San Diego) hebben de deelnemers met hevige tegenwinden te kampen gehad. Toch verraden. Het is moeilijk de perfecte misdaad, die absoluut niet opgehelderd kan worden, te bedrijven. In de Amerikaansche pers wordt daarvan een gruwelijk staaltje vermeld. Op Goeden Vrijdag werd te New York in een flat in een bad het ontkleede lijk gevonden van een 34-jarige dame, mevr. T., de echtgenoote van een radio-omroeper. De vrouw was geworgd. Thans is gebleken, dat de moord gepleegd is door een behangersbediende van 24 jaar, zekeren John Fiorenza. De man had den dag voor den moord een bezoek gebracht aan de flat om te kijken naar een sofa die moest worden gerepareerd en had toen met mevr. T. gesproken. Den dag daarop keerde hij terug, bond de ongelukkige vrouw aan een bedstijl vast, vergreep zich aan haar en sleepte haar toen naar de badkamer, waar hij haar doodde. Later op den dag kwam hij weer in de woning en „ontdekte" toen de misdaad en waarschuwde de politie. De kerel had echter een fout gemaakt: onder het lijk werd een stuk behangerskoord gevonden. En dat stukje was een aanwijzing, die wees in de richting van den aanbrenger zelf. De man is een oude bekende van de justitie, hij werd aan een scherpe ondervraging onderworpen en heeft volledig bekend. De kindermoord te Aken opgehelderd. De ontvoering en moord van een kindje van zes maanden te Aken van de familie Nachtergaele, waaromtrent de politie geen opheldering kon krijgen, is thans tot klaarheid gekomen. De moeder, die in voorloopige hechtenis was gesteld, en bij hoog en laag haar reeds eerder afgelegde verklaringen volhield, heeft ten slotte moeten toegeven, dat ze haar huisgenooten en de politie maar wat heeft wijs gemaakt. Uit de op het lijkje verrichte sectie was gebleken, dat het kind een natuurlijken dood was gestorven. De vrouw, die al langen tijd ziekelijk is en in zeer overspannen toestand verkeert, heeft verklaard, dat ze, toen ze des avonds naar de slaapkamer ging, het kindje met blauw gelaat in de wieg vond. Ze opende 't venster om lucht toe te laten, maar de kleine was reeds den verstikkingsdood gestorven. In wanhoop heeft zij toen het doode kind in den waterpoel bij het huis geworpen. Een monument voor postduiven. Te Rijssel (Fr.) is een monument onthuld, ter nagedachtenis aan de 20.000 postduiven, die gedurende den groeten oorlog werden gedood. Bij deze gelegenheid herinnerde een der sprekers, majoor Raynal, die toentertijd het commando voerde over het fort Vaux bij Verdun, er aan, van welk groot nut de postduiven gedurende den oorlog voor hem geweest waren. Op zeker oogenblik had hij nog slechts één duif tot zijn beschikking. Hij liet deze los en reeds een paar uur later arriveerden de noodige versterkingen, waardoor men in staat was de bezetting van het fort uit haar hachelijke positie te verlossen. Melken bij de gramofoon. Een boer te Walsgrave-on-Stowe melkt zijn koeien bij de radio. De man is een zeer moderne boer en gebruikt machines voor het melken, die nogal wat geraas maken, wat zoowel de koeien als de melkers hinderde. Hij heeft toen 'een proef genomen met het plaatsen van een grammofoon in den stal. Het bleek, dat geschikte muziek de koeien veel rustiger maakte. Men moet echter bij de keuze van de muziek zorgvuldig te werk gaan, een fel rhythme, diverse zangstemmen, dierengeluiden hebben een onrustigen invloed op de koeien. Zij blijken echter verzot op walsen. Andere dansmuziek daarentegen maakt hen weer onrustig. De boer heeft nu een contract met een grammofoonfirma om hem elke week eenige nieuwe platen, in hoofdzaak walsen te zenden. Niet, dat de oude platen dan al zijn afgedraaid, maar men moet ook denken om de melkers, die tweemaal per dag de muziek moeten hooren en die men dus niet altijd hetzelfde kan voorzetten. De schatgravers op de Cocos-eilanden. De regeering van Costa-Rica zendt een paar booten naar de Cocos-eilanden, om daar de Britsche schatgravers af te halen, die nu een jaar lang vergeefs naar schatten hebben gezocht. Hun vergunning is afgeloopen. Volgens een bericht uit San José moesten de schatgravers zich tot den Britschen zaakgelastige wenden om naar hun vaderland terug te kunnen keeren, daar de directie van de „Treasure Recovery Ltd." daarvoor geen geld over had. Volgens ditzelfde bericht zou het grootste gedeelte van het geld, dat in openbare inschrijving bijeen is gebracht, in de zakken zijn gebleven van de directie te Londen. Penningmeester van een diaconie gearresteerd. Door de marechaussee te Heusden is de heer J. P. S. uit Eethen gearresteerd, verdacht van verduistering, gepleegd ten nadeele van de diaconie der Ned. Herv. Kerk waarvan hij penningmeester was. De verdachte, die in het dorp het volle vertrouwen genoot, is op transport gesteld naar het huis van bewaring te 's-Hertogenbosch. • Een goudklomp van 1373 gram. Naar uit Atlin (Britsch Columbia) gemeld wordt, is daar een goudklomp gevonden met een gewicht van ruim 1373 gram, die een waarde vertegenwoordigt van ongeveer 250 pond sterling. Dit is de grootste klomp goud, die ooit in dit mijngebied werd gevonden. Bij spel glas in het oog gekregen. Een vijftienjarige jongen is te Amsterdam tijdens een stoeipartij ernstig aan het rechteroog gewond. De knaap, die een bril draagt, kwam met zijn hoofd in aanraking met een brugleuning, waardoor 't glas stuk sloeg. Eenige scherven drongen den jongen in het oog. Hij werd een apotheek binnengebracht en later naar het Wilhelmina Gasthuis vervoerd. f7OO in een taxi gevonden. Een chauffeur te Amsterdam had 's avonds om negen uur een heer en een dame gereden. Op de plaats van bestemming gekomen, hielp hij beiden uitstappen en zag toen, dat er bankbilletten uit den zak van den heer vielen. Hij raapte er een paar op, die de heer in zijn broekzak stak, die ook de andere billetten greep en hier en daar in zijn zakken stopte. De chauffeur moest meegaan een glas bier drinken. Bij het afrekenen in 't café bleek de man zuinig te zijn en ook bij het afrekenen met den chauffeur, want hij gaf één dubbeltje fooi. Op de opmerking van den chauffeur, dat dit toch wel wat weinig was, kreeg deze ten antwoord, dat hij ook al een glas bier had gehad. De chauffeur reed weer weg en had nadien nog verscheidene vrachtjes, zoodat hij niet meer aan het gebeurde dacht. Op een rustig moment denkt hij aan het voorgevallene en kijkt zijn taxi nog eens na, waarin hij eerst tusschen het kussen en de rugleuning vier billetten van f 100 en verder nog drie van f 100 tusschen de klapstoeltjes. Hij heeft het direct gedeponeerd op het bureau van gevonden voorwerpen van de Taxi-Centrale, waar de eigenaar het echter nog niet heeft afgehaald. De chauffeur heeft al eens eerder iets gevonden. Eens een paar juweelen, waarvoor hij later een kleine belooning kreeg nog niet zooveel als een anderen keer eens voor een oude paraplu! Toen de chauffeur er den man op attent maakte, dat er bankbilletten vielen, zeide hij nog: „Strooi ik alweer met geld." Hij heeft de f 700 nog niet gereclameerd. Gemeentebestuur te water. Te Dedemsvaart heeft een auto-ongeluk plaats gehad, dat ernstige gevolgen had kunnen hebben, doch boven verwachting is afgeloopen. Een luxe-auto, waarin gezeten waren de heeren J. Wolthuis en J. Huizinga, wethouders van Dedemsvaart, P. W. Hakkert, gem.-architect, en A. Schoemaker, gemeentesecretaris, welke laatste aan het stuur zat, is, vermoedelijk door het slippen, de Sponturfwijk ingereden, waar de wagen omsloeg. Gelukkig kon één der portieren worden geopend. Hierdoor en mede dank zij de hulp van omwonenden konden de inzittenden spoedig uit hun benarde positie worden verlost en kwamen met den schrik en een nat pak vrij. De auto werd later met behulp van een kraanwagen op het droge gebracht. ---