Advertentie Daar is vader voor te vinden... Geurige ROYCO IrEPPWSOEP – in 5 minuten klaar – Ja, dat doet vader graag, als hij even voor moeder in moet vallen. Zo'n soepje van verrukkelijke licht gekruide kippenbouillon met fijne, voedzame vermicelli 't is een plezier om dat in 5 minuten klaar te maken. Een verkwikkend soepje, waarbij niemand te kort komt want die lekkere Royco Kippensoep is goed en gezond voor iedereen. Zorg er daarom voor, altijd een paar zakjes in voorraad te hebben. Heus, ze komen U van pas! ff \ 48 ct. per zakje ROYCO KIPPENSOEP Jaar knap je van op! --- FEUILLETON CFEUILLETON OCEAANLIEFDE 21 De purser verwijderde zich, doch het meisje Gordon schatte haar niet ouder dan drie á vier en twintig jaar treuzelde nog wat. Met een hautaine uitdrukking op het gezicht keek zij naar het gewoel in de hall. Gordon kreeg de gelegenheid haar eens goed op te nemen. Zij ' had kastanjebruin haar, dat zij in lange golven tot op haar schouders droeg. Haar donkere ogen stonden ietwat melancholiek onder de volmaakt gebogen wenkbrauwen en werden overschaduwd door lange wimpers. I Goedkeurend gleden Gordon's blikken langs haar goedgevormd figuur. Uitermate chic gekleed vormde zij een opvallende verschijning. „Niet dwaas," bromde Gordon. „Marino noemde die purser haar. Waar ken ik die naam van? Is zij niet een Italiaanse filmster? Ja juist, in de krant las ik, dat zij een week in Londen doorgebracht heeft en nu naar Amerika gaat, Ik had haar hier toch niet verwacht. Waarom is ze niet per vliegtuig gegaan?" Het meisje haalde nu een sigaret uit haar tasje te voorschijn en stak die op. Gordon Jenkins, die als Amerikaan wel wat gewend was op het gebied der emancipatie, vond dit toch wel wat te crue. Een in deze omgeving rokende vrouw stond hem tegen. Haar ongemerkt fixerend verdiepte hij zich er verder in. wat zij aan boord van een schip, dat voor het merendeel passagiers vervoerde, die om een of andere reden niet van vliegen hielden, toch wel zou zoeken. Zijn aandacht werd getrokken door een heer van even in de dertig, die hem passeerde, een snelle blik wierp op de filmster en dan in eens zeer duidelijk schrok. Hij stond een ondeelbaar ogenblik stil, keek haar met een blik, waarin zowel verbazing als ergernis te lezen waren, aan en herstelde zich dan onmiddellijk. Hij liep weer door en keurde het meisje verder geen blik waardig. De filmster had het voorval wel bemerkt, doch liet uit niets blijken, dat zij de man herkende. Zij staarde dwars over hem heen, alsof er in de andere hoek van de , hall iets heel interessants te zien was. Gordon volgde haar blik en ontmoette de ogen van de kapitein, die hem wenkten. Hij stond op en terwijl hij het meisje passeerde, wierp hij terloops een snelle blik op haar. Zij staarde nu in de richting van de verdwijnende man. Gordon schrok van de blik in haar ogen. Er sprak een intense haat uit. Gordon liep door, maar in zijn gedachten zag hij nog de flikkering van haat. Zij had uit niets laten blijken, dat zij de man kende, maar die blik in haar ogen sprak boekdelen. De kapitein eiste nu zijn aandacht op en het voorval verdween uit zijn gedachten. Befde officieren liepen naar boven, waar zij de eerste stuurman hielpen bij het rangschikken der scheepspapieren en het uitstippelen der eerste route. De loods was nog aan boord en bediende de telegraaf ' naar de machinekamer en de roerganger. Uit de hut naast de stuurcabine klonk de eentonige stem van de marconist, die de verbinding met de kust onderhield. Zo werkten zij door en Gordon, die zich hier geheel in zijn element voelde, had geen tijd voor andere gedachten. Het gesprek, dat de kapitein met de loods voerde, hoorde hij niet eens, zozeer was hij verdiept in zijn berekeningen. Nadat hij de eerste berekeningen had beëindigd, controleerde hij samen met de kapitein alles nog even en stippelde daarna de officiële route op de kaart uit. De „eerste" stond met zijn handen in zijn zakken naar buiten te kijken. Hij floot schel en vals een top-hit, en scheen uitermate goed gehumeurd te zijn. De twee derde stuurlieden, beide nog pas enkele jaren „in de vaart" hadden zich over Gordon's berekeningen gebogen, daarbij luid discussiërende. „Vanavond is er een groot bal voor de passagiers, waarbij ze kennis met elkaar kunnen maken en tevens met de officieren. Het spreekt vanzelf dat jullie daar allen bij tegenwoordig moeten zijn." Gordon schrok op en keek de kapitein met een ongelukkig gezicht aan. DeZe schoot in de lach toen hij het onthutste gezicht van zijn tweede zag. „Niets aan te doen, Gordon, dat hoort er nu eenmaal bij. Dat weet je ook wel." „Aye, Aye, Sir," bromde de nu danig uit zijn humeur zijnde Gordon. Hij zuchtte eens diep en maakte zijn werk af. De I eerste kwam bij hem staan. I „Ik heb dienst vanavond en ben dus geëxcuseerd voor dat bal," vertelde hij Gordon. „Sorry voor jou, jongen, maar ik begrijp niet, dat een jonge kerel als jij niet gek is op zo'n avond...." „Ik houd wel degelijk van dansen, maar niet in zo'n omgeving," onderbrak Gordon hem bruusk. „Ik ken dat. Ah, bent u nu de stuurman? Wat een heerlijk leven moet u toch hebben! Veril`e reizen maken, allerlei mensen ontmoeten, vreemde havens bezoeken, geweldige avonturen beleven bij stormachtig weer.... Hebt u wel eens een schipbreuk meegemaakt? Toe, vertelt u eens wat over uw belevenissen?" De officieren in de hut brulden van het lachen, toen Gordon een gesprek met een danspartner imiteerde. „Eh dan ben je wel genoodzaakt om de oudere dames te amuseren. De jonge en aardige meisjes worden door de andere passagiers wel bezig gehouden." „Draaf nu niet zo door, Gordon," berispte de kapitein hem. „Je weet heel goed, dat je overdrijft. Het is de taak van de officieren om alles aan boord goed te doen verlopen en de passagiers een aangename reis te bezorgen." „Okay, cap," antwoordde Gordon op dit vaderlijk vermaan. „Dat weet ik allemaal wel. Geef me eens de gelegenheid m'n gal uit te spuwen." Kapitein Michael Jones glimlachte even bij dit eerlijke antwoord. Hij mocht de rondborstige tweede stuurman graag lijden. De loods, die zich niet in het gesprek gemengd had, vroeg daarna zijn aandacht. De taak van de man was beëindigd en hij maakte zich gereed om het schip te verlaten. Gordon waarschuwde de bootsman, dat de valreep neergelaten moest worden en begaf zich daarna zelf naar beneden, even later gevolgd door de loods en kapitein. Het sein „de loods gaat van boord" werd in de mast gehesen en van de loodsboot werd een bootje neergelaten, dat door krachtige mannenarmen naar de „Mary Ellen" werd geroeid, die vaart minderde en spoedig bijna geheel stil lag. Gordon stond aan de valreep en werd aangeklampt door enkele passagiers, die hem talloze vragen stelden over de loods, waar de loods naar toeging, waarom de kapitein het schip niet zelf uit de haven ,kon manoeuvreren en dergelijke vragen meer. Met een vage glimlach van leedvermaak keek de kapitein in zijn richting. Uit de blik van verstandhouding, die hij met de loods wisselde, bleek, dat deze het gesprek in de stuurhut wel degelijk had gevolgd. „Niet te veel opsnijden over je avonturen, stuurman," vermaande hij met een k doodernstig gezicht, toen hij de valreep afdaalde. „Stik," zei Gordon hartgrondig. „Pardon," vroeg een der dames in het gezelschap ijzig. Gordon kreeg een rood hoofd en stamelde een excuus. Inwendig razend, doch uitwendig suikerzoet ging hij door met zijn uitleggingen en toen zijn toehoorders eindelijk bevredigend waren, werd juist de gong voor het diner geslagen. Op een drafje rende hij naar zijn hut om zich in een razend tempo voor de maaltijd te kleden. Hij was nog juist op tijd en nam zijn plaats aan tafel in. De kapitein tikte tegen zijn glas en %heette de passagiers in een hartelijk speechje welkom. Gordon, die deze toespraken welhaast van buiten kende luisterde verveeld toe. Hij fronste even zijn wenkbrauwen, toen de kapitein het openingsbal voor de avond aankondigde, maar schikte zich dan gelaten in zijn lot. , Het was of de duivel er mee speelde, edoch men had hem als tafeldame een rijzige matrone toegewezen, die door een overdadig gebruik van poeder en dergelijke haar leeftijd poogde te verbergen. Gordon wierp een snelle blik op het menu, waarop haar naam prijkte. „Mrs. Woodstock." De naam zei hem niets en hij hoopte, dat ze maar niet al te spraakzaam zou zijn. Die hoop werd alras de , bodem ingeslagen. Toen de kapitein zijn toespraak beëindigd had, wendde zij zich onmiddellijk tot hem. „Ik hoop, dat u niet al te zeer teleurgesteld zult zijn met mijn persoon als tafeldame," begon ze rustig, erwijl haar grijze ogen hem vriendelijk toelachten, „ik weet, dat ik oud ben." „Welnee, mrs. Woodstock," haastte Gordon zich op te merken. „Integendeel, ik...." De oudere dame wuifde afwerend met haar hand. „Ik weet wat u zeggen wilt, mr. Jenkins, en ik ben er van overtuigd, dat u het goed bedoelt, maar ik weet wie en wat ik ben. Ik maak me geen illusies. Ik hoop alleen, dat wij elkander niet zullen vervelen." (Wordt vervolgd.) --- Advertentie GELD BESPAREN op WOENSDAO i Koopt] e3dg I THEELICHTEN per stuk 30 55 2 stukS BOTERHAMWORST, de fijn- 3g I ste, 150 gram 1 MEELKOEKJES no 250 gram van 32 voor 419 I MARGARINE 34 van 35 voor TARWEGRIES 500 gram van 29 voor 26 I 750 gram ZUURI(OOIJ met 1 GELDERSE ROOKWORST ggi samen... • ../ I In de HELPZELY stijgt.j de waarde il l ' ly u; niet II 20% ..........--.. I BOTERHAMHAGEL 250 gr. 35 VERMICELLI 11 250 gram I SOEPGROENTE 29 2 zakjes GROENE 47 ERWTEN 500 gr. I SLAOLIE grote flesl49 LUCIFERS 2 pak 38 I KANTKOEK 500 gram slechts 32 ~0, 1 ONZE EAILZTEITME ..../ WINTERDRUPS 39 250 gram I COC OSBROOD 45 200 graal Donderdag StaffippotM I Die dag GELDERSE q ROOKWORST van 66 voor ... • 6° • . , . elli 91P lelb __.• ii*4J Xfokes, nNY Vakkundig BEKLkd van Uw meubelen? v"g naar Woninginrielitit ~De Tijd", Dijkstraat Tel. 2346. der' Heren-, dames-, ipt, RIJWIELEN en Broinn;, sen. Laagste prijzen. "40 Tigchelaar, Hertog Saxenlaan 1, Franek, Voor de staltijd: KRUIWAGENS, eiken derwerk, lichte Laadbakken. KruiWav;,l luchtwielen. Reparatie-P-, richting – WagenbouW• J. War, Kaatsveld 4. neo ENGELS voor b en emigranten. Hari%,'n brieven Frans, Duits, ',,p; gels, alles getypt met,,;l{, pie. Vertaalwerk, )3u-1 houdingen. Lindenleio: Singelstraat 9, Harlinge Telefoon K 5178 – 311, Opnieuw bekleden van d MARKIEZEN? Dan 12,1/4i'd, Woninginrichting De .3: Dijkstraat 57, Tel. 23±.u> Biedt zich aan: MEISJE v. dag en Oe' Zilverstraat 35. Te koop: HUISIIO-.1, KACHEL, z.g.a.n. FlarlU gerweg 59, Franekej..../ ette' Te koop: een paar br. DAMESSCH~- idei' maat 38, prijs 8 gni W. van Dijk, Ried ,cI,IV Aangeb.: 2 beste MP>i,ell GEITEN; 14 CarriPme-e eenden. Ook ruilen teg kippen. D. Hoekstra, , Baara/ Te koop: KINDERbr--ne KANTJE f 10; vitragegis; dijnen voor 2 ramen >Ol hoge jongensschoenen 27 6.50; als nieuwe gite''tl Adres te bevragen big° van dit blad. Te koop: een n0g.,0-9, mooie, gebruikte HA2I-'",,,ejS KACHEL, enige vulkael; en een huishoudkacher'ii, Wed. Abma, Sniecle Tzum. Tel. 339. Gevonden: ALPINOO– (bruin). Tegen genldetl onkosten terug te 13' K. van Hijum, Noord- --- Advertentie 13ENT U DE &baad kwick"e RAADHUISPLEIN 11 Telefoon 2010 Magazijn 't Hindert niet, wij hebben WOL GENOEG Een pracht collectie in de beste kwaliteiten en in verrassende KLEUREN-VARIATIES. U zult de draad weer opnemen en zelf iets moois breien, dat geeft voldoening. „DE STER” Gevraagd, wegens a.s. huwelijk van 't tegenwoordige, beschaafd Winkelmeisje, niet beneden 18 jaar. Liefst met enige winkelervaring. Eigenh. geschr. brieven worden gaarne ingewacht Fa. PRUYT – Franeker. vraagt voor direct Verkoopster voor de AFDELING JONGENSKLEDING en HERENMODES, niet beneden 18 jaar. Schriftelijke sollicitaties Fa. P. MOLENAAR Breedeplaats – Franeker. --- DRUKWERK? Telenga's Drukkerij N.V. DE NIEUWE AMERIKAANSE AUTO'S. In de loop van deze maand worden de eerste Amerikaanse auto's van het type 1955 verwacht. Waarschijnlijk zullen dit Chevrolets, Pontiacs en Studebakers zijn, maar straks komen ook de nieuwe Ford, Chrysler, Buick, Plymouth, enz. Tot nu toe is de verkoop van auto's in 1954 onbevredigend geweest en met 4 millioen wagens tot half September bleef de productie ruim 10 % onder die van 1953. Alleen de verkoop van wagens, die dit jaar met een gedurfd nieuw model uitkwamen, was bevredigend. Vandaar dat verwacht wordt, dat thans alle fabrikanten met geheel nieuwe modellen zullen verschijnen. De nieuwe wagens zullen nog meer glas vertonen en dus minder staal bevatten dan de vorige serie; vooral wordt veel aandacht besteed aan een zo vrij mogelijk zicht voor de bestuurder. Vele wagens zullen uitkomen met de nieuwe banden, waarbij geen binnenband nodig is. Deze zullen waarschijnlijk op de (voor Amerika) goedkope wagens als Ford, Chevrolet en Plymouth worden aangebracht. De motoren worden al weer sterker. Aan 4- cylindel motoren denkt men al lang niet meer in Amerika en het is niet onmogelijk dat straks alleen nog maar 8-cylinder motoren zullen worden gebruikt, waarvan de meeste in V-vorm. Het aantal paardekrachten van de motor neemt toe, waardoor geen enkele wagen minder dan 150 pk sterk zal zijn, terwijl de Cadillac en de Chrysler de 250 pk zullen overschrijden., De vering, die bij de meeste Amerikaanse wagens wel comfortabel maar te slap was, waardoor bochten moeilijk konden worden genomen, zal worden verbeterd. Hierbij gaat men meer in de richting, die in Europa b.v. door Citroën met zoveel succes is toegepast. Het publiek hoopt overigens meer op een verlaging van de prijzen dan op een verdere verfraaiïng van de wagens of op nog krachtiger motoren. Tot nu toe is echter alleen van de Studebaker uitgelekt, dat prijsverlagingen zijn te verwachten van 37 tot 287 dollar per wagen. Omtrent de plannen van andere fabrikanten is nog niets bekend, maar wel weet men, dat zij zelf aan hun leveranciers van onderdelen en accessoires de eis hebben gesteld goedkoper te leveren, hetgeen een aanwijzing kan zijn, dat de eindprijs van de auto lager kan worden gesteld. Het is echter ook mogelijk, dat hierop alleen wordt aangedrongen om door allerlei extraatjes de gunst Iran het publiek voor een bepaald merk te winnen. --- Terugblik op kaatsseizoen 1954 3 Als nr. 8 kwam Roel Hoekstra dit jaar uit de bus. Een speler, die als het tegenbeeld van de hiervoor vermelde kan worden beschouwd, althans naar het uiterlijk te oordelen. Ook Hoekstra verzamelde in de laatste seizoenhelft de meeste punten, plaatste zich toen door zijn uitstekende opslag bij de beste opslagers. leder vogeltje zingt zoals het gebekt is, doch wij zagen de Ternaarder toch graag wat agressiever spelen. Men kan een kalme natuur hebben (Stavinga) doch niettemin zijn makkers wel aansporen. Zulks missen we bij Hoekstra, die zelf prima spelend toch niet zijn makkers inspireert. We zijn er van overtuigd dat hij, wat meer enthousiasme, warmte zouden we haast zeggen, in zijn spel brengend, zichzelf op een hoger plan kan brengen. Marten van der Leest, dit seizoen doorgaans zeker niet beter dan Roel Hoekstra, over 't geheel wat beneden het peil van het vorige jaar blijvend, deed zulks wel. Speelde als steeds met inzet van alle krachten, al lukte het dan ditmaal vaak zo goed niet. Zijn minder goede dagen waren minstens zo talrijk als de goede, liet bovendien door werkzaamheden verhinderd Zaterdags meer dan eens verstek gaan. Door zijn activiteit een graag geziene figuur op onze kaatsvelden. Hun combinatie, Arp Hiemstra was weer de vaste achterperkman van de Stienser, raakte door Olivier's uitvallen wat meer op het tweede plan, hoewel de L.K.C.er zich toch een van de allerbeste achterperkverdedigers toonde, niet zo wisselvallig als zijn opslager speelde, doch als zoveel anderen toch ook minder goede en uitstekende wedstrijden afwisselde. Het moge Hiemstra dan niet bepaald licht afgaan, hij kon alle werk aan, was mede een van de beste allround spelers. De voorzitter van de Ver. van Kaatsers, Meindert van der Weerd, startte niet sterk, beleefde echter af en toe prima perioden en wedstrijden. Kwam, eigenaardig genoeg, toen hijzelf zijn werk wegens een blessure niet meer aan kon, tóch nog tweemaal omkranst in Arum terug, mede doordat hij eenmaal als voorperkspeler een heel goede wedstrijd kaatste. Johannes Zijlstra, een paar maal de formatie Van der Leest completerend, had een beter jaar dan het voorgaande. Verzorgde op prima wijze de tweede, soms eerste opslag, legde daardoor de grondslag voor enkele successen en koningsprijzen, doch mist voor een voorinse o.i. de nodige snelle reactie. Is krachtig genoeg, maar krijgt teveel mislukkingen omdat hij er nog te moeilijk onder kan komen. Reageert ook in tussenspel meer dan eens niet voldoende snel. Een betere lichaamsbeheersing zou hem aanmerkelijk vooruit kunnen brengen. Wietse Vlietstra, bij de eerste balans de hoogst geklasseerde, toen uitstekend in vorm, raakte door een enkelblessure er abrupt tussenuit en bleek nadien over zijn beste vorm heen. Deze nog jonge speler kan zich tot een van de allerbesten ontwikkelen als hij zich serieuzer op het spel toelegt en ook meer langs de indirecte weg winst tracht te halen. Wietse speelde nog te vaak ongeïnteresseerd, soms met een gedachte van „'t kan vandaag tóch weer niks worden"; werd daardoor meer dan eens niet wat hij had kunnen zijn, de matchwinner. De rest van de eerste klassers, die indi-. vidueel soms toch prima wedstrijden speelden (o.a. Wassenaar, Rinia) en van wie, anderen met ziekte, blessures of andere handicappen te kampen hadden, bleven beneden de 20 punten. Zij vooral zullen met de meeste moed en optimisme naar de uitnodigingswedstrijden getrokken zijn, want hun formaties bleken meestal niet hecht genoeg voor successen op de vrije samenstelling-wedstrijden. Het komende seizoen zal vermoedelijk ook weer door enkele trio's beheerst worden, althans als de plannen daarvoor werkelijkheid zullen worden. Als daarbij achterperkspelers in enkele formaties bij elkaar ondergebracht worden, zoals naar verluidt in de bedoeling zou liggen, betekent zulks o.i. niet alleen een verzwakking voor de rest van het veld, maar ook afbreuk aan de sport in het algemeen. Ook de spelers moeten het belang van de sport, h u n sport, in 't algemeen weten te dienen en daarom hopen wij dat zij zich, voor de beslissingen in dezen definitief zijn gevallen, daarop nog eens zullen bezinnen. DE TWEEDE KLASSERS. De tweede klassers zagen hun speciale wedstrijden nèg verder in aantal inkrimpen. Van af 1948 tot dit jaar aldus: 27, 24, 20, 17, 15, 15, 12. De vaste partij te Engelum werd ontijdig beëindigd en later niet weer vastgesteld; zo kwam men dus tot 12 wedstrijden in totaal, waarvan het grootste deel in formatie, nl. 9. Ried alleen hield er een voor afdelingen, verder werden de spelers 2 x uitgenodigd. Slechts een heel enkel trio bleef het gehele seizoen bijeen, nl. Broersma en de Bolswarders; verder wisselde het veel, hoewel de duo's Faber-De Boer en Stoffels-Edelenbosch ook bijeen bleven. De door ons bezochte wedstrijden schonken meer bevrediging dan doorgaans in 1953. Ook hier viel het bij het eerste klas reeds gesignaleerde omtrent het spelbeeld ons op. Niet verwonderlijk, want ook hier bespeelden de ouderen ten minste de oude bekenden van vorige jaren, nog de eerste viool. Helaas! De jongeren, die al eens een gokje waagden, bleken meestal nog niet bestand tegen de geroutineerden, alhoewel een enkeling het wel „kon doen." (Wordt vervolgd). 0. --- JAN VAN DUSSEN ZAT VOOR HET DERTIGSTE JAAR OP DE PERSTENT. De heer J. van Dussen uit St. Jacobiparochie is een van de oudere garde onder de huidige kaatsverslaggevers, die geregeld op de kaatspartijen de perstent bevolken (en dat zijn er heel wat minder dan men, afgaande op de vertegenwoordiging van de „Koningin der Aarde" op partijen als Bond en P.C. zou vermoeden). Toen de sterren van Kuiken en De Bildt aan de kaatshemel begonnen te schitteren en met als gevolg, dat de belangstelling voor de kaatssport in Het Bildt en uiteraard in het bijzonder in St. Jacob sterk steeg, deed Jan van Dussen zijn intrede in de perstent als verslaggever voor de Bildtse Courant. Dat was in 1924. De eerste partij, die hij „versloeg" was de Bondspartij op 9 Juni in dat jaar, maar de Dinsdagpartij te St. Jacob op 17 Juni d.a.v. ligt hem nog het best in 't geheugen, omdat daar „Dooi" met Michiel Miedema en Ids van Harlingen zijn eerste prijs „yn it greate spul" won. Heel wat keertjes is hij zo in de loop der jaren met de beide Bildtse kaatskoningen, waarbij zich later ook Sjouke Helfrich voegde, mee naar de wedstrijden getrokken om uiteraard hun prestaties in het bijzonder vast te leggen. Prestaties waarmede in die gloriejaren hun dorp intens meeleefde en 's avonds al op de uitkijk stond om te weten hoe het gegaan was. En hoe vaak heeft men daar in St. Jacob niet een omkranst drietal kunnen inhalen, zoals b.v. in 1926, toen uit de 10 afd.parturen-wedstrijden in die zomer het duo Kuiken-De Bildt met een derde maat als balkeerder 8 eerste en 2 tweede prijzen wisten te behalen. Het was ook in die jaren, dat Nanning Staalstra het bestuur van de kaatsver. Makkum, toen daar weer de jaarlijkse afd.wedstrijd zou worden gehouden, adviseerde: „Sture jimme de priis daliks mar naar St. Jacob, dan kaatste wy wel om de premie!" Het kaatsen had toen ook nog met name ten plattelande weinig concurrentie van andere sporten. Natuurlijk kwamen wij, toen we over een en ander met de heer Van Dussen een praatje maakten, over het spelpeil van vroeger en nu te praten. „Se slaan se nou like veer as doe" is het oordeel van deze rasechte Bildtker, „maar der waren meer kaatsers, dy't op 'e foorgrond traden". Verder is zijn indruk, dat er over het algemeen meer „met het hoofd", dus tactisch werd gespeeld en het is zeker geen onbevoegde, die hier zijn zienswijze geeft, want Jan van Dussen heeft een goede kijk op het spel. Zijn handschrift moge voor ' de redacties, als men er niet aan is gewend, niet altijd even gemakkelijk te ontcijferen zijn, in bondige woorden weet hij het verloop der partijen en de individuele prestaties uitstekend te karakteriseren. Smakelijk weet hij ook te vertellen over zijn reis in 1938 met onze kaatsers naar de Internationale in België en van die keer, dat een kaatsclubbestuur „de pers" entree liet betalen, hetgeen ook werd gedaan, maar de heren gingen toen ook niet op de perstent zitten, maar op de banken tussen het publiek. Daar had men immers voor betaald! Naar zijn idee ging het destijds ook vaak feller toe, vooral ook tussen wat men thans de eerste klassers zou noemen. De stukken vlogen er dan wel eens haast letterlijk af. Ten minste die ene keer te Witmarsum, waar in de kleedtent de strijd nog werd voortgezet en wasblikken door de lucht vlogen, zodat verschillende kaatsers het raadzaam achtten om met hun kleren over de arm met spoed de wijk te nemen. Dat was natuurlijk wel een zeer heftige uitbarsting, maar gelukkig kon men ook hier van zeggen: kort maar krachtig. Men bleef niet wrokken en bij een volgende ontmoeting was alles weer vergeten en vergeven. Sinds de bevrijding schrijft hij zijn verslagen voor de Friese Koerier, De Waarheid en nu er vaak wel drie partijen op één dag zijn wordt er ook wel door verschillende andere bladen eens een beroep op hem gedaan. Wij zeiden het hierboven reeds, de échte kaatsverslaggevers zijn niet zo dik gezaaid. Het is een baan, waarbij je in de zomer in elk geval geen Zondag thuis bent en om de lust daartoe op te brengen is „beroepsplicht" op de duur zeker niet voldoende, als deze niet mede gevoed wordt door een grote liefde en belangstelling voor onze oude volkssport. In die dertig jaren heeft Jan van Dussen oude collega's naast zich zien heengaan en nieuwe zien komen. Steltman, Douwe de Jong, Harm Hager, S. P. T(erpstra), Jopie Turkstra, zij zijn voor altijd heengegaan. J. K. D(ijkstra), E. Wijga, P. de Jong kregen een andere werkkring en/of vertrokken naar elders, anderen namen hun plaatsen in, maar in Van Dussen is nog steeds deze „oude garde" op de perstent vertegenwoordigd en moge het hem gegeven zijn nog vele jaren op die plaats zijn ogen over het groene strijdperk en zijn pen over het papier te laten gaan. ---