INGEZONDEN. DE EER BELANGRIJKER DAN HET GELD (Buiten verantwoordelijkheid der redactie) Mijnheer de Redacteur. In uw blad d.d. 22 Aug. j.l. trof ik een ingezonden artikel aan van de heer Strikwerda. Hierin kwamen enkele passages voor, waarop ik als kaatser niet kan nalaten te reageren. In de eerste plaats de uitlating over de te lage prijzen, die door de P.C. worden uitgeloofd. Ik meen, dat de beslissing die de K.N.K.B. ten aanzien van de prijzen in het algemeen heeft genomen, de meest juiste is geweest. Afgezien van het feit, dat men als organisatie niet alleen de plicht heeft om ordenend op te treden, meen ik, dat men ook een taak heeft het sportieve element uit te dragen. Verhoging van de geldprijzen zou op een buitenstaander de indruk maken, dat we hier te doen hebben met een beroepsspel. Wij, als kaatsers voelen, dat wij een taak hebben in het kaatsen de sport als zodanig te moeten dienen. De sport is er niet om een kleine of grote groep van mensen te verlustigen op sensationele prestaties; zij is er ook om een maatschappelijke functie te vervullen. Vorming van gezonde, krachtige jonge mensen, die in de sport een ontspanning zoeken, die hun ten dienste komt bij hun taak in het maatschappelijke leven. Waar geld bij komt, komt het laatste te veel op de achtergrond en het verdienen met de kans op alle mogelijke excessen, denk maar eens aan vroeger, te veel op de voorgrond. Bovendien, waarom is het nodig om juist voor de P.C. een uitzondering te maken? Verwacht men, dat het spelpeil daardoor zou stijgen of een nog grotere publieke belangstelling? De schrijver weet al heel weinig af van de mentaliteit van de tegenwoordige kaatsers. Het is niet de geldelijke beloning, die ons inspireert; het is het beleven van de P.C.-dag; de eer om omkranst uit het strijdperk naar voren te treden. Een speler, die jaren mee heeft kunnen doen, maar op een gegeven ogenblik als toeschouwer aan het kaatsen zal moeten deelnemen, voelt dat een stuk van zijn leven is afgesloten, waaraan hij de meest prettige herinneringen bewaart en.... waaraan hij met weemoed terugdenkt. Daarom juist is het ook zo moeilijk met het kaatsen te stoppen, omdat men vrijwillig een punt achter z'n jeugd zet. Ten slotte ben ik zo vrij te reageren op de suggestie van de schrijver, om contact op te nemen met de Chr. Kaatsbond Ik weet niet of ik er goed aan doe om te verklaren, dat ik een samenwerking op de basis van deelname aan de P.C., zou betreuren. Ik meen te Weten, dat van de zijde van de K.N.K.B. meer dan eens pogingen zijn aangewend om tot een hechtere samenwerking te komen. Dat er van deze samenwerking niet veel is terecht gekomen, is zeker niet de schuld geweest van het bestuur van de Chr. Kaatsbond, waarvan enkele leden de kwestie inderdaad breed hebben kunnen zien. Ik weet echter, dat deze zelfde bestuursleden in eigen kring veel tegenkanting hebben ondervonden bij hun pogingen tot samenwerking met een „neutrale" algemene organisatie. Zoals bij zovele problemen blijkt ook op dit terrein het onderscheidingsvermogen tussen principe en maatschappij niet aanwezig te zijn. Samenwerking voor de P.C. is niet belangrijk, maar samenwerking op het Lele front van onze mooie sport moet het motief zijn. Mijnheer de redacteur, dit waren mijn gevoelens, die opkwamen bij het lezen van het boven aangehaalde artikel. Ik weet, dat ook andere kaatsers er precies zo over denken en ik meende goed te doen, om deze gevoelens kenbaar te maken. U bij voorbaat dankend voor de plaatsing, verblijf ik hoogachtend F. HELFRICH, Leeuwarden. --- ISOLEREN MET ALUMINIUM. Aluminium is, zoals men weet, een metaal, dat de warmte zeer goed geleidt. Vandaar, dat een aluminiumpan zo gloeiend wordt, wanneer men er heet water ingiet. Men zou dus veronderstellen, dat aluminium totaal niet geschikt zou zijn om als isolatiemateriaal te dienen. Toch heeft men een methode gevonden om het lichte metaal voor dit doel te kun.. nen gebruiken. Daartoe wordt de te isoleren ruimte omgeven met een aantal zeer dunne aluminiumplaten, waar tussen zich lucht bevindt. Deze luchtlaag blijkt een voldoende bescherming tegen temperatuuroverdracht te bieden. Het voordeel van aluminiumisolatie is, dat het zijn eigenschappen niet verliest door contact met vocht. Binnen de isolerende aluminiumplaten mag echter geen vocht voorkomen, ook niet in de luchtlaag. Wat er aan de buitenkant van de isolatie gebeurt, is van minder belang. Als voordelen noemt men dat deze isolatie geen brandgevaar oplevert, niet aangevreten wordt door ongedierte (zoals met kurk nogal eens het geval is), niet roest of oxydeert en bovendien 95 tot 97 0/0 van uitgestraalde hitte terugkaatst. Daar stralingshitte het meeste voorkomt in bedrijven, is deze laatste eigenschap van het blinkende aluminium zo belangrijk. Reeds heeft men in vele Amerikaanse industrieën met succes aluminiumisolatie toegepast. --- UIT HET R. O. N. PROGRAMMA. Zondag 31 Augustus. 18.30 A. van Leeuwen, piano, speelt werken van Debussy, Milhaud, Sigtenhorst-Meijer en De Roos. 18.55 Sportuitslagen en commentaar. Maandag 1 September. 18.45 Sportpraatje. 19.00 De Stem van het Noorden. Dinsdag 2 September. 18.40 Noteringen van de Graanbeurs te Groningen. 18.42 A Brieven fan bikenden en tinbikenden wurde biandere. B. Foar de twadde kear wurdt frtstjfird „It Skot," harkspul yn 4 dielen fan H. F. Faber; nou komt it earste diel. C De fleurige troubadours fan Aldemirdum komme mei in lietsje en in praetsje. D Nijs van it kulturele méd. Woensdag 3 September. 18.45 F. Mulder, verbonden aan de Rijkslandbouwvoorlichtingsdienst spreekt over Het nuttig gebruik van luchtstroming in de landbouw. 19.15 De Stem van het Noorden. Donderdag 4 September. 19.00 Uitvoering door de Chr. muziekvereniging „Laus Deo" van Wagenborgen. 19.30 Groninger programma. Vrijdag 5 September. 19.00 De Stem van het Noorden. 19.15 F. Sierksma bespreekt de bundel versen „Het Geheim" van J. B. Charles. 19.30 Drents programma. Zaterdag 6 September. 19.30 F. I. Brouwer beantwoordt brieven op natuurgebied. 19.45 Noordelijk weekoverzicht. --- Advertentie DAMPO 1 Beproefde hulp bij verkoudheid voor Vader, Moeder en kind. --- Land= en Tuinbouw ONKOSTEN STEGEN MEER DAN DE PRIJZEN. Onze landbouwk. medewerker schrijft: Zo nu en dan wordt door het Centraal Bureau voor de Statistiek berekend met hoeveel procent de prijzen van de landbouwproducten zijn gedaald of gestegen en hoe het in dit opzicht staat met de uitgaven, die 'n boer heeft te doen. Men drukt dat gewoonlijk uit in procenten van het prijspeil van een vroegere periode en op die manier krijgt men dan een zgn. „indexcijfer." Op het ogenblik neemt men als uitgangspunt de gemiddelde prijzen tussen 1946 en 1950 en dit gemiddelde stelt men op 100. Als op het ogenblik het indexcijfer voor de akkerbouwproducten gesteld wordt op 144 wil dat dus zeggen, dat deze thans 37 oio duurder zijn dan gemiddeld tussen 1946 en 1950. Daarentegen bedraagt het indexcijfer voor de veehouderijproducten 117, hetgeen betekent, dat die slechts 17 0/0 duurder zijn geworden. De akkerbouwprijzen zijn dus belangrijk meer gestegen dan die van de veehouderijproducten. Dat komt vooral door de grote stijging van de voedergranen en van de consumptie-aardappelen. Die stonden in Mei j.l. voor rogge op 148, gerst 160, haver 140 en consumptie-aardappelen op 197. De fabrieksaardappelen haalden daarentegen slechts 104 en de suikerbieten (naar de notering van de afgelopen winter) 109. Ook de tarwe is veel minder in prijs gestegen van de andere granen en haalde in Mei j.l. een indexcijfer van niet meer dan 118. Bij de veehouderijproducten wordt het lage gemiddelde veroorzaakt door het feit, dat de melk op niet meer dan 105 staat. Dit zal vele mensen verwonderen, omdat alle zuivelproducten zo duur zijn, maar de verklaring van dit verschijnsel zit in de lage opbrengst van de melk, die in consumptie gaat. Ook de eieren maken geen best figuur, want die staan maar op 116, wat wel heel erg afsteekt bij de hoge prijs van het voedergraan, dat in de kippenhouderij zo belangrijk is. Met de vleesprijzen gaat het wel. Het rundvlees staat op 133, het varkensvlees op 136 en de schapen op 134. Alle landbouwproducten gemiddeld geven een indexcijfer te zien van 123. De onkosten zijn daarentegen veel meer gestegen. Het veevoeder staat op 163, de kunstmest op 125, het zaaizaad op 147, het arbeidsloon op 128 en de pacht op 116. Dit geeft een gemiddeld onkostencijfer van 135. De prijzen van de producten zijn dus met 23 0/0 gestegen en de onkosten met 35 0/0. Men kan hier echter niet uit afleiden, dat hierdoor het inkomen van de landbouw in dezelfde mate is gedaald, omdat in de indexcijfers alleen de prijzen tot uitdrukking komen en niet de omzet. Of men veel of weinig veevoeder of kunstmest koopt en of men meer of minder arbeiders in zijn dienst heeft, maakt voor het indexcijfer geen verschil uit. Ook kan men er niet aan zien hoeveel de gewassen per ha hebben opgebracht, hoeveel melk er geproduceerd is, hoeveel eieren en hoeveel vlees. Daarom moeten 'wij er voor waarschuwen uit deze cijfers bepaalde conclusies te trekken. Wel geeft het statistisch overzicht een berekening van de betekenis, die ieder der producten voor het totale bruto-inkomen van de landbouw heeft. Wij zien daaruit, dat de veehouderij meer dan driemaal zoveel opbrengt als de akkerbouw. De veehouderijproducten leveren n.l. 77.1 0/0 van de inkomsten van de landbouw en de akkerbouw 22.9 0/0. Verreweg de belangrijkste inkomstenpost is de melk, die 44 0/0 oplevert. Daarop volgt de varkenshouderij met een opbrengst van 12.9 0/0, de eieren 8.8 0/0 en paarden 1.1 0/0 en de schapen 0.7 0/0. Bij de akkerbouwproducten zijn het de consumptie-aardappelen, die de belangrijkste opbrengst geven. Zij dragen nl. 7.6 0/0 tot de opbrengst bij en daarop volgen de suikerbieten met 3.4 0/0. De tarwe draagt 3 0/0 bij, de fabrieksaardappelteelt 2.7 0/0 en de rogge 1.9 0/0. Alle andere producten blijven beneden 1 0/0. Gerst bijv. 0.6 en haver 0.3 0/0. Uit stro komt niet meer dan 1/2 0/0 van de totale opbrengst der landbouwproducten. Ten slotte nog iets over de betekenis van de bedrijfsuitgaven: 37.7 0/0 van de uitgaven is arbeidsloon, 23.2 0/0 veevoeder, 19 0/0 pacht, 13.3 0/0 kunstmest en 6.8 0/0 zaaizaad. Dit zijn leerzame cijfers, die laten zien hoe de betekenis van de verschillende producten en onkosten in onderlinge verhouding moet worden gezien. GROTE WERELDOOGST VAN GRAAN VERWACHT. Uit de gehele wereld komen gunstige berichten over de te verwachten oogst aan tarwe. Europa verwacht aan deze kant van het IJzeren Gordijn een oogst van 42.9 millioen ton tegen het vorige jaar 40.6 millioen ton. Ook in Noord-Amerika zijn de vooruitzichten uitstekend. De tarweoogst van de Verenigde Staten zal volgens de laatste schattingen wel iets kleiner zijn dan in 1951, maar toch altijd nog belangrijk boven het gemiddelde. In Canada verwacht men een opbrengst, die ver uit zal steken boven alle vroegere productiecijfers. Tot nu toe stond het record op 567 millioen bushel, die in het jaar 1928 werden geoogst, maar dit jaar verwacht men niet minder dan 656 millioen bushel. Het vorige jaar haalde men 552 millioen bushel en daarvan was op 1 Juni nog 332.8 millioen bushel over. Een jaar eerder was het overschot 251.5 millioen bushel. Had men het vorige jaar reeds moeite met de opslag van het graan, dit jaar weet men helemaal niet hoe men de oogst op een redelijke manier tegen slecht weer kan beschermen. Het is dus te verwachten, dat Canada op grote schaal zal gaan uitvoeren, wat natuurlijk gepaard zal gaan met lagere prijzen. De maïs is veel schaarser, niet alleen doordat de voorraden in de Verenigde Staten betrekkelijk klein zijn en Argentinië op het ogenblik maïs ruilt tegen tarwe, maar ook als gevolg van de droogte in Zuid-Europa. Een merkwaardigheid is nog, dat Japan de laatste tijd veel gerst koopt. Het land wordt daartoe gedwongen door tekort aan rijst, welk volksvoedsel men nu vervangt door gort. Hierdoor is de vraag naar gerst sinds enkele weken vrij sterk aangetrokken, maar de invloed daarvan is niet zo groot, dat hierdoor de dalende tendens van de graanmarkt zou kunnen worden onderbroken. --- Advertentie JEUKNiet krabben. De helder vloeibare D.D.D. kalmeert de jeuk in enkele seconden, doodt de ziektekiemen, geneest tot diep in de huidporien. GENEESMIDDEL TEGEN HUIDAANDOENINGEN IllitD« --- FEUILLETON Twijnders' MANUFACTUREN 7 Vooral in die eerste tijd in Zuidhoek, toen Twijnders er nog „in moest komen" en alles op alles was gezet om de klant koning te doen zijn, had de jonge Rolf zich dikwijls onuitsprekelijk geërgerd om de toon, die sommige klanten zich niet alleen tegenover het personeel, maar ook tegen zijn vader veroorloofden. Vooral de dames waren daar sterk in, de mannen waren gemoedelijker, zagen in Twijnders veel meer de succesvolle zakenman dan de leverancier. Meermalen had Rolf het meegemaakt, dat zijn vader sussend en voorkomend tussenbeide trad, wanneer een dame met bijzonder veel noten op haar zang, zich ontevreden toonde over bediening, kwaliteit of prijs. Rolf had dan nuchter de maatschapgelijke status van zijn avder, zowel als diens persoonlijkheid, vergeleken met die van de gewichtige klant, en was dan tot de conclusie gekomen, dat alléén het feit. dat vader achter de toonbank stond en de klant er voor, haar blijkbaar aanleiding gaf zo op te treden tegen een man, die in alle opzichten haar meerdere was. Sindsdien had Rolf een afschuw van de toonbank gekregen. Die toonbank, die scheiding bracht, die de mensen verhinderde hem of haar die er achter stond, te schatten op de juiste waarde. En in jeugdige overmoed had hij besloten nooit „lapjeskoopman" te zullen worden, niet te zullen buigen als een knipmes voor klanten, die alleen omdat ze „klant" waren meenden hun haan koning te laten kraaien. Zijn vader kon er achteraf om lachen en zeggen, dat het er alleen maar om ging wat je zelf was, dat men zich hierboven moest kunnen verheffen (wat hij dan ook deed) maar Rolf was zover nog niet. De toonbank, zo besloot hij, zou hém niet degraderen. Hij zou studeren, een titel halen. De handel trok hem sterk aan. Economie zou zijn vak zijn. Wanneer hij dan toch later wellicht in de textiel terecht kwam, zou het zijn op het kantoor van een grote fabriek of maatschappij, waar hij wellicht „Drs. R. Twijnders" zou zijn en als academisch gevormd man de gelijke of de meerdere zou zijn van hen die nu met zoveel poeha zijn vaders winkel binnen stapten. Rolf had nog te veel oog voor de schijn, dat had hem grotendeels tot zijn beslissing gebracht.... Nu, in de trein naar huis, drong het langzaam-aan tot hem door, hoeveel verdriet zijn vader gehad moest hebben van dit alles, welk offer hij had gebracht toen hij zijn zoon ten slotte toch liet studeren, hoe eenzaam deze man stond in zijn bedrijf zonder iemand, die hij volkomen in vertrouwen durfde nemen. Ja, daar was Lastman.... maar Rolf had het helemaal niet op Lastman begrepen. Die man was hem te veel een „Streber," die ging over lijken, als 't moest. Die dacht altijd en overal het allereerst om zichzelf. Hij was een goede kracht, een prima kracht, geen man van twaalfin-een-dozijn, en hij zou het misschien nog ver brengen. Maar hij kende geen loyaliteit, hij zou nooit een offer brengen, hij streefde alleen maar zijn eigen eerzuchtige plannen na, ten koste van wie ook. Zo'n man in de zaak opnemen zou hetzelfde betekenen als een koekoeksei in een vogelnest, dacht Rolf bitter. Hij wist, dat zijn vader daarvoor evenmin blind was en dat het die overwegingen waren geweest, die hem totnogtoe verhinderd hadden, eens met Lastman te gaan praten over samenwerken. Trouwens, wist Rolf, vader had nog de hoop niet opgegeven, dat er weer een Twijnders in de zaak zou staan.... Met piepend geknars van remmen stopte de trein. Rolf haastte zich over het perron, blij dat hij na de lange, eenzame reis in de boemel zijn benen weer eens kon strekken. Snel stapte hij in een taxi, die hem de lange, eenzame Stationsweg afbracht, tot rijen huizen aan de kanten, winkels, een benzinepomp, hem vertelden, dat hij in de kom van Zuidhoek was beland. Even later stond de wagen stil voor het grote winkelpand van Twijnders in de Stationstsraat. Rolt betaalde, de chauffeur droeg hem zijn koffer na en zette die in de winkel. Rolt haastte zich vooruit, naar juffrouw Nederpelt, de oude getrouwe vertrouwde en informeerde, haastig en fluisterend. Even later ging hij naar de huiskamer, die in halfduister was gehuld. De gordijnen waren dichtgetrokken. In de hoek, op de brede rustbank, lag zijn vader, nu zorgzaam toegedekt. De oude Twijnders was uit zijn bewusteloosheid ontwaakt en had met bevreemding rondgestaard in de kamer, naar de rug van de verpleegster, die Dr. Monté terstond had gestuurd. Die keek om toen ze enig gerucht hoorde en haastte zich naar hem toe. U moet heel stil blijven liggen en niet praten fluisterde ze. Dan komt het allemaal wel weer terecht. Zijn mond vertrok, zijn ogen vroegen. U hebt een.... duizeling gehad verklaarde ze. En de dokter heeft gezegd, dat u volstrekt rust moet hebben, u nergens mee moogt bemoeien. Zijn ogen bleven vragen. Meneer Lastman zorgt voor alles stelde ze hem verder gerust, maar nog week de vragende uitdrukking niet uit zijn blik. Ze dacht na, glimlachte toen. Uw zoon hebben we een telegram gestuurd, hij zal nog wel komen vandaag. Toen sloten zich de ogen en de patiënt verzonk in een zachte, wazige dommel. Zo vond Rolf Twijnders zijn vader. Na enkele haastige woorden met de verpleegster gewisseld te hebben, greep hij een stoel en zette zich naast de rustbank. Zijn ogen lieten dat vertrouwde gezicht niet los. Hoe oud was vader geworden, dat zag je nu pas goed. Bij zijn slapen was zijn haar sterk vergrijsd, zilveren haren glinsterden ook in de korte snor. Op de hand, die op het witte laken lag, zwollen dikke blauwe aderen. Wat wist hij, Rolt, van alles wat er in zijn vader was omgegaan, van alles wat die haren had vergrijsd, die rimpels in zijn voorhoofd, die groeven om zijn mond had verdiept. Bijna zonder gedachten zat hij daar naast het bed, een half uur, een uur. Maar in zijn hart groeide de verbondenheid met de man, die daar op het bed lag, groeide de bereidheid om zijn vader terzijde te staan, om het offer te brengen, zoals zijn vader het had gebracht. Ze waren maar alleen, sinds moeder dood was, hij en vader. Zij tweeën, ze hadden alleen elkaar.. En toen flitste door zijn hoofd de gedachte aan Rudi. Als vader er eens niet meer was, als hij alleen stond, hoe graag zou hij dan iemand naast zich hebben, die hij volkomen kon vertrouwen, van wie hij hield en die van hem hield. Hij had reeds vele meisjes ontmoet, maar geen had hem dat gevoel gegeven dat Rudi Taal hem geschonken had. Ondanks haar felle, afwijzende houding wist hij, dat hij zich bij haar alleen volkomen zou kunnen vertrouwen en van haar houden, en hij verwenste de omstandigheden, die haar zo tegen de familie Twijnders verbitterd hadden en haar koppige eenzijdigheid, die persé in zijn vader de moordenaar van haar tante had gezien. Belachelijk. Maar zo stond het er nu eenmaal vóór. Hoe ruimde hij dát obstakel uit de weg? Zo zat hij te peinzen, toen hij er zich opeens van bewust werd, dat hij werd gadegeslagen. Snel keek hij op en staarde in de ogen van zijn vader. Een zwakke glimlach trok over het verouderde gezicht, de hand op het laken maakte een beweging. Rolf legde zijn hand er op. Vader zei hij moeilijk. De oogleden knipten. Vader, ik blijf. Bij u. Is dat goed? Hij zei het, zonder er bij na te denken, maar diep in zijn hart wist hij, dat dit het énige juiste was. Hij zag de verandering op zijn vaders gezicht. De hand op het laken bewoog. Rolf nam die in de zijne. En op dat ogenblik wist hij, dat hij goed gekozen had, en dat het brengen van een offer de mens het hoogste geven kan wat hij op de wereld vermag te bereiken.. vrede in het hart. HOOFDSTUK IV. Plannen. Rudi Taal klopte aan het privé-kantoor van haar chef, de heer Waanders. Daar binnen hoorde ze mannenstemmen. De P baas had bezoek. Ja, binnen! riep Waanders joviaal. Hij zat te praten met een jongeman met een intelligent gezicht en scherpe blauwe ogen, die Rudi onderzoekend opnamen. De wilskrachtige kin, de ferme mond vielen haar terstond op. Een man, die weet wat hij wil, dacht ze. 0, juffrouw Rudi, ik weet al waarvoor u komt. Over die zending van Textor, niet? Laat u dat maar even liggen, ik heb ze net aan de telefoon gehad, er is blijkbaar een abuis. Grootjohans komt morgen en zal de zaak in orde maken. Dus bezit uw ziel tot zolang maar in leidzaamheid glimlachte hij. Hij had het goed getroffen met zijn nieuwe winkelchef. Ze was accuraat en plichtsgetrouw, toch geen machine, die automatisch haar werk deed. De klanten mochten haar graag en ze wist toch voet bij stuk te houden als dat in het belang van de zaak nodig was. (Wordt vervolgd). door T. Lodewijk --- BURGERLIJKE STANDEN FRANEKER, van 21-27 Aug. Geboren: Saekeltje Maaike d. v. Sieman Burgsma en Eke Terpstra; Cynthia Joyce d. v. Johannes Jozef Hermsen en Augustina Juliana Margaretha Ramaekers; Tjaltje Elisabeth d. v. Petrus Johannes Jorritsma en Grietje de Vries; Jacob z. v. Dirk Kooistra en Joukje Zondervan; Rinske d. v. Theunis van der Molen en Elisabeth Staalstra; Geert Herman z. v. Anne Doeven en Antje Fokkema. Gehuwd: Aede Hiemstra en Afke van der Meulen. Overleden: Rigtje van Dijk, 69 jr., wed. v. Joeke Ferwerda; Aafke de Jong, 89 jr., wed. v. Douwe Minkama, won. te Leeuwarden. YEANEKERADEEL, van 21-27 Aug. Geboren: te Dongjum, Antje d. v. Freerk Broersma en Jeltje Lutgertje Zwaagstra; te Achlum, Hiltje d. v. Georg Philippus Helfferich en Antje Postma; te Midlum, Meta Lucie d. v. Lucas Kuurstra en Neeltje de Graaff. Overleden: gene. BARRADEEL, van 20-26 Aug. Geboren: te Firdgum, Meinte z. v. Sijbren de Vries en Grietje Sijbesma. Ondertrouwd: Cornelis Hiemstra, 25 jr. en Sijtske Kuiken, 22 jr. te Tzummarum. Gehuwd: 1 paar. Overleden: te Minnertsga, Kornelis van der Meulen, 81 jr., geh. in. Renske Waaksma. HET BILDT, van 20-26 Aug. Geboren: te Vrouwenpar., Willemke Antje d. v. Albert Haijtema en Eke van der Werf; Hanskje d. v. Jan Monsma en Fokje Feenstra; te Oudebildtzijl, Pier z. v. Gerrit Post en Maartje Keizer; te St. Jacobipar., Anne z. v. Arend van Hoek en Aukje Kleiterp. Getrouwd: Dirk Meijer, 43 jr. en Stijntje de Jong, 32 jr. te St. Jacobipar.; Cornelis Tjepkema, 37 jr. te Ondebildtzijl en Geertje Wassenaar, 35 jr. te St. Jacobipar. Overleden: Beitske van Dijk, 92 jr., wed. v. Pieter Jansen te St. Annapar. MENALDUMADEEL, van 20-26 Aug. Geboren: te Marssum, Grietje Gesiena d. v. Albert Scheenstra en Grietje T. Bergsma; te Menaldum, Minke d. v. Arjen de Groot en Dirkje Stellingwerf; te Berlikum, Symi Willy d. v. Douwe Runia en Frederika Oenema; te Engelum, Pietje d. v. Jurjen Koopal en IJbeltje Visbeek; te Dronrijp, Sipke z. v. Cornelis de Groot en Antje Hoekstra. Gehuwd: Hendrikus Antonius Laan, 33 jr. te Nibbixwoud en Elisabeth Cornelia Ketelaar, 28 jr. te Dronrijp; Dirk van der Bijl, 33 jr. te Huizum en Froukje Fokkema, 24 jr. te Beetgum; Pieter Bruinsma, 24 jr. te Wier en Pietje Zijlstra, 23 jr. te Beetgum; Sierd Zijlstra, 21 jr .te Beetgurn en Anna Palma, 20 jr. te Berlikum. Overleden: gene. BAARDERADEFL, van 18-25 Aug. Geboren: Maartje d. v. Hendrik Lijzenga en Neeltje Stienstra te Winsum; Egbert z. v. Egbert Otter en Grietje Krist te Hijlaard; Harmke d. v. Hendrik Hogerhuis en Margje Kamstra te Beers. HENNAARDERADEEL, van 17-23 Aug. Geboren: te Baijum, Feikje Agatha d. v. Pieter Kingma en Maria Herlinda van der Werff; te Edens, Siebrigje d. v. Pier Noordmans en Aafke Swart; Foeke z. v. Sjoerd Dijkstra en Andersche van der Brug; te Oosterend, Antje d. v. IJme Zijlstra en Tjiskjen Jansen. Gehuwd: Sjoerd Hoogstra te Berlikum en Jeltje Sietsma te Kubaard. Overleden: Roelof Wildschut, 79 jr., wedn. v. Fokeltje Bouma te Oosterend; Sijbe Heslinga, 73 jr., wedn. v. Antje Gerrits van Dijk te Hennaard. WONSERADEEL, van 20-27 Aug. Geboren: te Pingjum, Menno Jasper z. v. Jan Hendrik de Kroon en Geertrui Jozina Aaltje van Splunter; te Greonterp, Douwe z. v. Wiebren Altena en Akke Boersma; te Hartwerd, Uilkje d. v. Grietzen Zeilstra en Richtje Pols; te Wons, Pier Bartholomens Marten z. v. Lijkle Nieuwenhout en Lolkje Schurer. Gehuwd: Taeke Weldring, 27 jr. te Hollum en Reinschje Wiersma, 25 jr. te Makkum; Gerrit van der Ploeg, 26 jr. te Wijnaldum en Hiltje Dijkstra, 26 jr. te Pingjum. Overleden: gene. --- GEWESTELIJK ARBEIDSBUREAU LEEUWARDEN. BIJKANTOOR FRANEKER. Aanbod van arbeidskrachten: Timmerlieden, grondwerkers, schilder, opperlieden, machinaal houtbewerkers, electro-monteur, woningstoffeerder, meubelstoffeerder, meubelmaker, kleermakers, kapper, smidsknecht, electrisch lasser, autogeen lasser, lood- en zinkwerker, radio-monteur, slager, landarbeiders, tuinbouwarbeider, transpórtarbeiders, kantoorbediende, ongeschoolde arbeiders, magazijnbediende, vertegenwoordiger, smid-bankwerker, kellner. Aanvraag van arbeidskrachten: Leerling-verpleegsters, jeugdige arbeidskrachten met dipl. smid-bankwerker van de Ambachtsschool, geschoolde bankwerkers, plaatwerkers, fijn-bankwerkers, ongeschoolde arbeiders voor de Ned. Droogdok Mij. te Rotterdam (22 tot 25 jaar), arbeiders voor de mijnen in Limburg (ongehuwd), enige vaste landarbeiders en inwonende boerenknechten in de omgeving van Leeuwarden. Zie voor overige aanvragen in het land de aanplakbiljetten bij »et Arbeidsbureau. --- KAPPIE en het MYSTERIE van de USZEE 29 Kappie had geen tijd om aan de baron, de maat en de meester uit te leggen hoe alles in zijn werk was gegaan. „We hebben geen tijd te verliezen!" zei hij. „Maak iedereen wakker en zeg, dat ze stil moeten zijn! Zeg, dat ze met hun schoenen in de hand naar hun eigen schepen moeten gaan en dat ze zo vlug als de wiedewind moeten vertrekken!" Al gauw was de gehele menigte wakker en iedereen deed netjes wat Kappie gezegd had. Op hun sokkevoeten slopen Ze over de kade naar hun schepen toe. Kappie, de maat, de baron en de meester gingen naar de „Kraak" en Kappie vertelde nog even vlug aan Oet, dat alles gelukt was, want hij begreep met zijn pientere hersens waarom Kappie hem dit vertelde. De meester ging naar zijn machinekamer en trof daar alles in goede orde aan, de maat ging naar de brug en greep met een blij gezicht zijn vertrouwde stuurrad vast, Kappie gaf hem zacht enige bevelen en de „Kraak" zette zich, evenals alle andere schepen, in beweging. „Zo zie je hoe een koe een haas vangt, jong!" zei Kappie tevreden tegen de maat. „Wanneer we een mijltje gevaren hebben, zijn we veilig!" „Ja, ja!" zei de maat. „Het zag d'r anders maar beroerd uit. Ik dacht al, dat ik in die barak de bevriezingsdood zou sterven!" „Jij ziet de dingen nu eenmaal altijd somber in!" zei Kappie. „Een beetje naar stuurboord met je roer, klont!" ---