BURGERLIJKE STAND. Geboren. Adrianus C. Z. van Gijsbertas van den Oord en Maria van der Leeden. Johann'es M. J. Z. van Johannes A. van den Boogaard en Josephina J. Chambon. Pieter J. Z. van Johan W. Belle man en Henrica C. J. van der Hoeven. Wilhelmus A. Z. van Henricus P. P. Albertus en Maria Th. Bijsterveld. Overleden. Antonetta J. M. Hageinans 1 m. —Fr&ngois A. Desinense 57 j. Theodorus Vogels 74 j. --- Gemengd Nieuws. Een jonge en een oude strijder. Webster Davis vertelt inde parijsche uitgave van de New- York-Herald o. m. de volgende treffende scènes uit zijn ondervinding op het oorlogsveld. Hij zag een man vaneen vijftig jaar gewapend naar een front rijden, en achter hem op het paard zat een jongen, die niet ouder dan negen jaar kon wezen, een kind met levendige oogen, bruingebrand gelaat en bloote voeten. En Davis vroeg: Wat ga je doen? Naar mijn commando. Van wien is die jongen? Van mij. Je neemt hem toch niet mee naar het front? Zeker. Hij wil het. Maar zijn moeder zal dat toch niet willen hebben ? – O ja. Zij wil het juist. Zij denkt dat hij voor mij zorgen kan, als mij wat overkomt. Ben je niet bang, mijn jongen? vroeg Davis aan den knaap. – Nee, meneer. Ik wil meevechten. Vader heeft me zijn geweer beloofd, als ze hem doodschieten. Kan dat kind schieten ? vroeg Davis weer aan den vader. Ja! riep deze met een lach. Hij schiet beter dan ik. En voort ging het weer, de jongen vergenoegd achter zijn vader aanbungelend. Eens zag de correspondent, vaneen tocht naar Pretoria terugkeerend, aan een klein station een heel ouden Boer den trein uitkomen. Zijn haar was sneeuwwit, en een lange grijze baard hing hem opde borst. Om zijn hoed, die eens wit geweest was, veen rouwband. Hij droeg een bandelier vol patronen en een Mauser. De correspondent raakte met hem in gesprek, en zoo kwam hij te weten dat de man vier zonen had gehad, en de laatste was bij Ladysmith gesneuveld, Hij ging nu de plaats van zijn dooden zoon in het commando innemen. Dat vertelde de patriarch heel gewoon. Het geschenk, dat de Russische bewonderaars van generaal Cronjé dezen zullen aanbieden, beloofd een waar kunstwerk te worden. Op een rots van porfier verheft zich een zilveren statuette, generaal Cronjé te paard voorstellende. Aan zijn voeten staat een Boerenvrouw met een geweer gewapend, terwijl een kind haar patronen aanreikt. De opdracht is in het Russisch en Hollandsch. Opdat het geschenk niet in Engelsche handen zal vallen, wordt het, wanneer het gereed is in Holland of België bewaard. Gevecht bij Ramoetsa. Omtrent het gevecht bij Ramoetsa, aan de westergrens, waaromtrent een paar korte berichten reeds werden meegedeeld, publiceert de Randpost onderstaanden brief, dd. 11 Februari 11.: Het was een prachtige nacht; de maan scheen vrij helder, de sterren fonkelden, alles ademde vrede ; zelfs de nachtkrekels schenenin stilte te willen genieten; dit laatste echter scheen onze wachten vreemd, althans ongewoon. Het was tusschen 3 en 4 uur inden morgen, de oogen werden meer dan ooit gebezigd, want door het boschachtig terrein worden de oogen wel eens misleid. De wachten waarschuwen elkander en stilletjes komen ze binnen de muren van het fort, Kapitein von Dalwig wordt gewaarschuwd en zacht wordt geroepen „alarm” en ineen ommezien staan burgers en artilleristen in positie. Het was ditmaal geen valsch alarm dat ons zoo dikwijls uit de warme kombaars had gejaagd. Onze brave kapitein had ons goed ingeprent den vijand zoo dicht mogelijk te laten komen en laag aan te leggen; niemand was zenuwachtig en daardoor te haastig; de kanonnen der Engelschen hadden onze zenuwen reeds genoeg gestaald. De manschappen kenneii bovendien hun kapitein en de kapitein heeft het volle vertrouwen inde standvastigheid én moed der zijnen. Waar dit samengaat moet onze zege zeker zijn. Het maanlicht had juist plaats gemaakt voor het eerste licht der zon. Een stem roept ons toe: „Moe nie schiet nie, ons is Boeren!” Pang klinkt de Mauser van onzen kapitein; een luchtsprong van den vooi’sten man beteekent een hartschot: het was kapitein French. „Come on boys, charge the cannon. Hands up, you b—’’ wordt geschreeuwd, waarop volgt het commando aan ons: „Vuurrr[" Drie minuten volgt snelvuur en het kommando is : „Vuren halt—stilte !” Weer hooren we geruisch inde bosschen en voor ons luidt het kommando opnieuw: „Vuurrr!” Na twee minuten klinkt het: „Ophouden vuren!" en alles is voor een minuut stil en we hooren het akelig gekerm en hulpgeroep van gewonden die ons toeroepen: „I am shot, help, water!” De kapitein overtuigt zich persoonlijk of de vijand geheel weg is en of er nog verraad kan worden gepleegd, waarna hij den gewonden hulp belooft. Het wordt langzamerhand lichter en vlak voor ons, eenige treden van den muur verwijderd, zien we de ontzielde lichamen van hen, die met een „hands up” met de bajonet dreigend hadden gedacht ons van schrik te doen verstijven en tot overgave te dwingen. De artillerie stuurt als nagift den nog steeds vluchtenden vijand een paar granaten na, die hun aftocht nog doet versnellen. Achtereenvolgens worden vijf zwaar gewonden binnengedragen, het zijn een sergeant en vier manschappen van het Rhodesia regiment, daarna vijf lijken, waaronder dat van kapitein French, zooals ik reeds zeidc. Al spoedig verschenen kommandanten Botha en „Voorwaarts” in het fort en gaven deze hun hoogste tevredenheid aan de kapitein en zijn Johannesburgers te kennen, voornamelijk de laatste was verheugd al zijn mannen onbeschadigd terug te zien. Onze kleine bezetting had zich moeten houden tegen omtrent 340 Engelschen zooals wij later vernamen. Ze bestormden ons van drie punten. Onze ambulance met dr. Snell, apotheker Fischer en de ijverige assistent Weber, waren spoedig ter hand, maar moesten eerst eenige vijandelijke bommen over hun hoofden laten gaan, alvorens ze hun zware taak, de gewonden behoorlijk te verzorgen konden beginnen. 10 geweren met bajonetten en patroonbanden en hoeden werden buit gemaakt. Een gouden ring op het lijk van kapitein French gevonden, werd aan kolonel Plumer toegezonden. Te 11 uur’s morgens verscheen de witte vlag en verzochten een paar geestelijken namens kolonel Plumer aan kapitein von Dalwig de uitlevering der dooden en gewonden. Aan het eerste kon natuurlijk wel gevolg worden gegeven, maarde gewonden, waarvan er een, de sergeant intusschen was overleden, wenschte kommandant „Voorwaarts” in te lossen tegen een paar gevangenen, vroeger te Derdepoort van de Boeren gemaakt. Den volgenden morgen kwam bericht, dat kolonel Plumer het voorstel van kommandant „Voorwaarts” aannam, doch de gevangene moesten eerste van Boeloewajo worden aangevoerd. Kolonel Plumer’s woord werd voor voldoende gerekend en de dooden en gewonden zijn uitgeleverd. Wij maken in dit geval geen slechten ruil; de van ons gevangenen zijn frisch en gezond, die der Engelschen voor hun leven verminkt. Het geheele verlies der Engelschen op den 12den Februari bij de bestorming geleden, was 8 dooden waaronder een kapitein, French, en 15 zwaar gewonden, waaronder een luitenant-kolonel, White, en een majoor van het Rhodesiaansche eskadron (naam mij ontgaan). Totaal 23 dooden en gewonden. Onder de dooden en gewonden waren een drietal, die vroeger te Johannerburg en Krugersdorp hadden gewoond, o. a.een zekere Johnston. De Engelschen zelven konden nog 1 doode en 12 gewonden meeneiuen. Wij vernemen dat Plumer’s streven nog steeds blijft ons fort in handen te krijgen. Wij verwachten binnenkort nog een aanval. Onze bezetting is niet groot, maar dapper, en we willen nog wel eens kennis maken. Men schrijft uit Hamburg, dd. 25 Maart: Barnum’s en Bailey's grootste tentoonstelling der wereld,deondememingdieopgerichtis door den bekenden Amerikaansehen impressario Barnum, gestorven in 1891, komt in Duitschland. Men kan er zich geen begrip van maken wat dat beteekent, wanneer men niet eenigermate bekend is met de reusachtige afmetingen van die onderneming. Voor het vervoer van het materieel is de 13,000 ton groote stoomboot Michigan gecharterd, maar zij moet daartoe de reis van Amerika naar hier tweemaal maken, en kwam met de eerste helft van het materieel hier gisteren aan. Er moeten o. a. vervoerd worden: 180 verschillende wagens, 12 tenten, waarvan de grootste 200 meter doorsnede heeft en ruimte voor 15,000 personen biedt; de menagerietent heeft 150 meter doorsnede de overigen 15 tot 125 meter. Verder komen mede 400 paarden, 30 ponies,.l6 olifanten, 45 kameelen, dromedarissen, zebra's en andere dieren. Om voor alles te zorgen zijn 400 werklui noodig, waaronder een groot aantal Mexikaansche cowboy’s, negers, Eskimo’s enz., en met deze bezending zijn 150 daarvan hier aangekomen. De kunstenaars, de artisten en de beroemde menschelijke wonderen van Barnum komen op afzonderlijk daartoe gecharterde stoombooten over den Oceaaan. De Michigan is onmiddellijk begonnen te lossen en vertrekt zoo spoedig mogelijk om de tweede helft van het materieel uit Amerika te halen. Nu maar aan ’t uitvinden ! Het comité van de Aéro-club te Parijs ontving* vaneen harer leden die onbekend wenscht te blijven de mededeeling, dat hij 100,000 fr. als prijs uitlooft aan denluchtschipper, die met een ballon of andere „luchtmachine” opstijgende in het park van de Aéro-club of bij Longchamp, inde lucht rond den Eiffeltoren zwevende, op het punt der opstijging (totaal een afstand van 11 kilometers) daalt zonder in dien tijd den grond geraakt te hebben en zulks binnen een half uur. De wedstrijd is internationaal. Wanneer binnen den tijd van vijf jaar, te rekenen van 15 April 1900, de prijs niet kan uitgekeerd worden, vervalt deze, doch zal door den uitlover elk jaar 4000 fr. aan de Aéro-club worden geschonken om verdeeld te worden voor gemaakte kosten der uitvinders eener bestuurbare luchtmachine. Ook een lynch-justitie. Zeventien Chineesche arbeiders, die op het terrein der Parijsche Wereldtentoonstelling werkzaam waren, moesten dezer dagen tot hun leedwezen ervaren, dat zich de zeden van het vrije Amerika niet ongestraft in Frankrijk invoeren lieten. Die luidjes geloofden, reden te hebben, zich over (den ondernemer die hen geëngageerd had, te beklagen, en besloten hem mores te leeren. Öp een morgen, toen zich de half aangeschoten handwerkslui als gewoonlijk op het bouwterrein bevonden, drongen zij het jjbureau van hun werkgever binnen en bemachtigden twee hunner onverwachts den verbluften man. Zonder veel commentaar staken zij hun offer een prop inden mond en bonden den tevergeefs verwerende met touwen aan den kouden haard vast. Daarna defileerden de Chineezen een voor een voorbij den geïmprovisoerden martelpaal, en gaf de een na den ander den hopelooze een paar harde oorvijgen, iederen slag met een krachtige verwensching gepaard doende gaan. Tot hun niet gering verdriet werden de zonen van het hemelrijk spoedig in hun spel gestoord. Een wachter n.1., die de menschen had zien komen, verwonderde er zich over, hen nog niet aan het werk te vinden. Hij wierp een blik door het venster en zag met ontzetting in welk een fatalen toestand de werkgever zich bevond. Onmiddellijk stelde hij de politie van het gebeurde in kennis en spoedig verschenen 20 flinke politieagenten, die den sterk mishandelde bevrijdden en de geelhuidige executan gevangen namen. ’t Luilekkerland der bedelaars. Men schrijft uit Sleen aan de N. li. Ct.: Komt men in oostelijk Drente, dan is een van de dingen, dif in het oog vallen, dit, dat de bevolking Zoo mild is voor bedelaars. Er is geen buurt in ons land te bedenken, waar mher gebedeld wordt dan in Oost-Drente. De oude Drentsche families zelf vervallen hoogst zelden tot die bezigheid, maar de armen uit de veenstreken welker bevolking' maar weinig Drentsch bloed in zich heeft – des temeer; en omdat in de landlooperswereld de wetenschap,waar de bevolking goedgoefsch is en waar niet, een gemeen goed is, vindt men in Drente de broeders en zusters van dat gilde in al zijn verschillende typen De groote rijkdom der bevolking is zeker niet de reden, waardoor de bedelaars getrokken worden en waarom zij hot land der heidevelden zoo vruchtbaar vinden voor hun beroep. De bevolking wordt gedwongen door vrees. Men heeft rieten daken. Hoe licht kunnen die niet worden in brand gestoken ? Dat is een overweging van kracht. Eenvoudige menschen bekennen vaak genoeg, dat de vrees een groote factor is bij hun geven. De penning, die ze geven, is een soort losprijs. En ook de anderen, 'die te goed weten, dat ze het voor hun buurman niet beter maken en den bedelaar zelf eigenlijk ook nog schaden, als ze hem geven, laten toch ook herhaaldelijk doorschemeren,dat zij bang zijn voor de gevolgen der weigering. Daarbij komt nog iets: men mag’ op de Drentsche dorpen niet streng zijn; men moet door de vingers kunnen zien; men moet bijv. appijl- en perendieven, als ze overdag komen ten minste en niet bij zakken vol komen weghalen, niet lastig vallen. Dat is de volksaard. Daarom zijn strenge politie-verordeningen in Drente wel bij name bekend, maar inde oogen des volks bespottelijk. Al deze dingen verklaren, waarom oost-Drente, ten minste, vol is van alle soorten van bedelaars en waarom.in dezen stand van zaken direct geen verandering te wachten is. Zonderlinge oorsprong vaneen fortuin. In het Occidental-hotel te San Francisco stierf dezer dagen zekere John James Magee, consul van Engeland te San Jose(Guatamala) wiens vreemdsoortige lotgevallen waarschijnlijk velen onbekend zijn, zegt de heer J. T. v. Outeren inde Arnli. Ort. en mij dus inde gelegenheid stellen een Zuid-Amerikaansch voorval op te halen, waarin de held tengevolge vaneen duchtig pak slaag een vermogend man geworden is. In het jaar 1871 verliet Magee Schotland met bestemming naar San José, de voornaamste havenplaats van Guatemala en verdiende er, na aankomst, zijn brood met het verzamelen en verkoopen van vreemdsoortige schelpen en insecten, tot hij aan het einde van 1873 door de Engelsche Regeering tot vice-consul dier stad benoemd werd. José Gonzales, die destijds militair gezagvoerder der stad was, gaf op zekeren dag een feestmaal, dat, als naar gewoonte, ineen dronkenmanspartij uitliep. Toen de luidruchtigheid het toppunt bereikt had, stelde de gastheer voor den nieuwen viceconsul te ontbieden en hem tot speelbal hunner luimen te maken. Een bode werd naar Magee gezonden met bevel oogenblikkelijk op het feestmaal te verschijnen. Magee weigerde beslist hieraan gevolg te geven en zoodra zijn antwoord Gonzales ter kennis was gebracht, zond deze een half dozijn soldaten uit om den weerspannigen diplomaat met geweld voor hem te brengen. Dit geschiedde en binnen het half uur bevond John Bull's vertegenwoordiger zich te midden der dronken feestvierenden. „Ontkleedt den man tot zijn middel", luidde daarop het bevel van Gonzales „en dient hem op den blooten rug 75 zweepslagen toe, als een bewijs dat niemand ongestraft mijn wil kan weerstreven.” Magee protesteerde hevig, doch te vergeefs, hij werd van alle kanten aangegrepen, van zijn bovenkleeren ontdaan, gebonden en in een ommezien daalde het leer van de zoogenaamde „black snake” (zwarte slang), die algemeen voor dat doeleinde in Noorden Zuid-Amerika gebezigd werd op zijn rug neder. Toende 75e slag neerkwam, bruldeGonzales: „geef hem er nog 25 als toegift”. Zoo geschiedde en het gevolg was, dat Magee voor geruimen tijd bedlegerig was. De consul-generaal van Engeland te Guatemala, onmiddellijk met het geval in kennis gesteld, verzuimde geen oogenblik zijn Regeering met de willekeurige euveldaad in kennis te stellen. Den lOn. dag na het voorval eischte Engeland dat sinds 1877 nimmer ineen igj aar zulk een aanzienlijk bedrag aan tienden van bet Kroondomein is afgekocht, als in 1899. Het totaal bedroeg’ in dat jaar f 35,589.07 Va- J. A. van de Velde, 'j' Inden ouderdom van bijna 78 jaren is te ’s-Gravenhage overleden de gepensionneerde schout-bij-nacht ,T. A. van de Velde, die Koning en Vaderland met eere heeft gediend, vooral in Indië, en die onder de wetenschappelijke zee-officieren een voorname plaats innam. De overledene was ridder der militaire Willemsorde 3e. klas, ridder der orde van den Nederlandschen Leeuw en ridder 3e. kl. der Orde van den Gouden Leeuw van Nassau. Door den Ned. R. K. Tabaksbewerkersbond is een schrijven gericht aan Z. D. H. Mgr. W. v.d. Ven, Bisschop van ’s Bosch, om dank te betuigen voor diens hooggewaardeerde bescherming van den Bond en voor de benoeming van den Weleerw. heer A. J. van Erp, kapelaan te ’s-Bosch, tot adviseur. Het bestuurder Vereeniging van landbouwers, die suikerbieten verbouwen, heeft tegen Zaterdag eene algemeene vergadering uitgeschreven te Goes, waarin bepaald ;zal worden welke houding tegenover den bond van suikerfabrikanten zal worden aangenomen, na het schrijven van dien bond, waarvan wij mcdedeeling hebben gedaan. Naar de Goesche Courant verneemt, heeft de bond van suikerfabrikanten het gehalte van 13 pet., dat de bieten moeten bevatten, bij vroegere levering dan in het contract bepaald is, teruggebracht op 12 pet. Hollandsche Boter. In Duitsche bladen is melding gemaakt vau de aanhouding van eene partij boter vaneen Nederlandsche zuivelfabriek, in welke boter margarine zou gevonden zijn. Men deelt aan het N. v.d. D. mede, dat dit bericht niet juist is, en voegt er bij: In Duitschland past men andere bepalingen toe op het onderzoek van boter dan hier te lande, terwijl de samenstelling onzer boter verschilt met die der Duitsche. Men onderzoekt daar op vluchtige vetzuren: het gehalte daarvan mag in Duitschland minstens 2.4 zijn, terwijl inde in beslag genomen boter 22.8 vluchtige vetzuren werd aangetroffen. Algemeen isbekend, dat do Hollandsche boter voor de grootste helft onder de 24 blijft; zelfs komt voor, dat zij beneden 21 blijft. Margarine kwam niet in >de boter voor. Ook te Medcmblik wil de minister krankzinnigen uit het Rijksgesticht, die daarvoor in aanmerking komen, doen verplegen in huisgezinnen. Godsdienstwaanzin. Als een gevolg van het bezoek van de justitie uit Dordrecht met den geneeskundigen inspecteur in Z.-H. gebracht aan het gezin van de kinderen Porrij, groot 4 personen te Mookhoek onder de gemeente Strijen, zijn E. Porrij met haar broeder A. Porrij, als leidende aan godsdienstwaanzin, overgebracht naar het krankzinnigengesticht Endegeest bij Leiden. Het betreft in dezen slechts één gezin. Nieuw Dagblad. Omtrent een nieuw anti-vooruitstreveud dagblad, in plaats van het Haagsche Dagblad vernam de Haagsclie Ct. nog ditmaal echter niet zóo, dat zij voor de waarheid onbepaald kan instaan, dat het kapitaal zou zijn gesteld op f 500.000, en dat men hoopt of rekentop rentegarantie uit daarvoor geschikte vernieuwingsfondsen. Tot : t doel van het blad zou ook belmoren het bekampen van Staatsexploitatie der spoorwegen. Niettemin zou men ook op een bijdrage in' de kosten, indirect, uit de Staatskas rekenen. Dat de heer Smissaert voor de hoofdredactie bestemd zou zijn, bleek onjuist te wezen. Schilderswerkstakingte Amsterdam. Gisterenmorgen kwamen de stakende schildersgezellen weer tezamen in Plaucius, alwaar meegedeeld werd, dat 51 patroons hadden toegegeven, waardoor 230 schilders weer aan het werk konden gaan. Tot de Amsterdamsche burgerij zal een manifest gericht worden, waarin de houding der patroons en de toestand van het schildersvak zal uiteengezet worden. Maar weer staken ! Men meldt uit Haarlem : Gisterenavond vergaderden de patroons en gezellen uit het meubelvak, om te spreken overeen nieuwe loonregeling. Het loon is thans 18 cent per uur, en de gezellen vroegen 21 cent, met 50 pet. verhooging voor nachtarbeid, terwijl de patroons 20 cent per uur willen geven. Er bestond dus geen eenstemmigheid, doch er is alle kans, dat die zal verkregen worden, daar de patroons beloofden de zaak nog eens te zullen overwegen. Gisterenavond zijnde reizigers 3de klasse inden laatsten trein van Amsterdam naar Rotterdam onder de reis hevig verschrikt, doordat een medepassagier tusschen Delft en Schiedam plotseling opstond, het portier opende en uit den in volle vaart zijnden trein sprong. Niet eender reizigers had het besef aan de noodrem te trekken. Eerst te Schiedam is het gebeurde aan den hoofdconducteur meegedeeld. Appeltern. Inde gisteren gehouden terechtzitting der Arrondissement-Rechtbank te Tiel hadden J. G. v. E., G. v. E., G. V. en P. v. G., allen uit Maasbommel, zich te verantwoorden omtrent het volgende: De personen J. W. Dibbits en J. Visser werden den Ben Maart jl., toen dezen zich, op een wagen gezeten, naar huis begaven, dooreen groote menigte gevolgd en bemoeilijkt. De veldwachter W. v.d. Mooren, die genoemde personen tegen de opgewonden menigte wilde beschermen, door achter het karretje aan te loopen en het volk tot kalmte aanmanen, werd weldra dooreen steenworp getroffen. Na herhaalde waarschuwing en zelfs bedreiging met de revolver werd genoemde veldwachter dooreen steen, die uit de dicht opeengedrongen menigte, welke door belhamels werd opgeruid en aangehitst, nogmaals aan het hoofd getroffen. Een twaalftal getuigen a décharge waven ter zitting opgekomen. Mr. P. H. Loeff uit ’s-Hertogenboseh verdedigde de gedaagden. Het Openhaar Ministerie, waargenomen door mr. Mijnlieff, eischte tegen de vier beklaagden een jaar gevangenisstraf. In zijn requisitoir bracht Zijnedelgestr. hulde aan den veldwachter v.d. Mooren, voor diens beleidvol optreden. De Krokodil en de Egel. Een fabel uit Madagasear. Toen, eens op een dag, de krokodil en de egel elkander tegenkwamen en de gebruikelijke groeten hadden gewisseld, sprak de krokodil: „mijn vriend, laat ons een bloedverbond sluiten.” „Waartoe zal dat dienen,” vroeg de egel. „Wel,” zeide de krokodil, „wij jagen beiden en nu wensch ik dat wijde vangst zullen deelcn alsof wij tweelingen waren.” „Goed,” antwoordde de egel, „ik zal aan uw verlangen voldoen.” En zij sloten het verbond van vriendschap en trouw, en gingen daarna op jacht. Toen de avond viel, brachten beiden hun buit. De egel had slechts eenige sprinkhanen en bessen; de krokodil kwam met een mensch en een hond. Toen deze het povere aandeel van den egel zag, werd hij boos. „Schaamt gij u niet,” zeide hij, „met zoo’n beetje aan te komen? Ik wil uw bloedvriend niet meer zijn.” De egel zweeg, want de ander was groot en hij was klein. De krokodil vervolgde: „gij hebt mij te kort gedaan; om mij schadeloos te stellen zal ik u verslinden.” „Ik onderwerp mij aan uw wil,” sprak de egel, „gij zijt de sterkste.” De egel rolde zich op als een bal, de krokodil greep hem en slikte hem in. Maar toen de egel inde keel van den krokodil gekomen was, zette hij zich met alle macht uit en stak hij zijn vijand geweldig. Deze werd erg benauwd en hoestte totdat het hem gelukte, den egel weder levend uit te braken. En nauwelijks was dit geschied of de krokodil viel dood neder. Professor Aristide Marre, deze fabel aan president Kruger opdragende (inde Petit Versaillais van 23 dezer) meent dat ieder lezer nu wel zelf de toepassing zal kunnen maken. Wij gelooven ’t met hem. --- KERKELIJK NIEUWS. Onder de ZeerEerw. hoeren geest elij ken, die dit jaar hun zilveren priesterfeest vieren op 22 Mei, stond ook de Eerw. Pater ■s. E. Etmans, O. A. te Eindhoven. Deze viert zijn zilveren priesterfeest echter den 15 Augustus. Woensdagochtend overleed, na voorzien te aijh van de laatste H.H. Sacramenten, de Wel ‘Kcrw heer F. van Lankveld, sedert 1881 pastoor te Deest (Gelderland), op 69-jarigen leeftijd. De overledene was ond-aalmoezenier der pauselijko zouaven. Be Weleerw. heer Derks, kapelaan te Heijeu, is Maandag aldaar inden jeugdigen leeftijd van 30 jaren overleden. De overledene werd in 1895 priester gewyd. --- Rechtszaken. Uitspraken der Bossche Rechtbank van 29 Maart A, v. R. te Gestel, mish., vrij; H. L. L. te Gorinchem, huisvredebreuk enz., f 15 h. of2od. ii. ;S. de R. te Strijp, mish.. 8 w. gev. A.T. te Zeelst, ontd. pror. paardenbel. in N.-8., f8 of S d. h.; C. v. M. te Stratum, opniiing, 14 d. gev.; P. T. te Elshout, beleed., Bd. gev.; C. P. te Kaatsheuvel, verniel., 10 d. gev.; J. D. te Veen, beleed., i‘s b. of 8 d. h.; J. V. te Veen, mishandel., fl5 of .20 d. h.; G. de G. h/v 'B. v. H. te Almkerk, mish., f 3 b. of ö d. k. ; H. P. te de Werken en J. Z. te Werkendam, wederspannigh., dele 1 m. gev., de 2e 3 w. gev.; W. de G. te Hilvaronbeek, beleed., f8 b. .ofl2 d. h.; H. S. te Geldrop, beleed,,f Bb, of ■'„l2 d. h.; 1. B. te Vaïkenswaara, verniel., 10 d. gevangenisstraf. D. P. v. Loon uit Wijk, beschuldigd van zijn ruim 7 0-jarigen vader te hebben dood-gestoken en thans voorloopiggedetineerd, zal op rechterlijk bevel gedurende een jaar in het Eijks-krankzinnigengestieht te Medemblik worden verpleegd. Op 17 April komt de zaak-Neerbosch voor het gerechtshof te Arnhem. Voor de rechtbank te Roermond stond terecht: J. H. P., oud 22 jaar, landbouwer te Posterholt, beklaagd dat hij te Donk, gemeente Posterholt, J. J. H. op den openbaren weg zonder dat daartoe de minste aanleiding bestond, met een stuk hout twee hevige slagen op den linkerarm heeft toegebracht, tengevolge waarvan hij thans nog niet in staat is zijne beroepsbezigheden uitte oefenen. In deze zaak werden 4 getuigen, benevens Dr. Paulussen, arts uit Roermond, als deskundige gehoord. Eisch 2 jaren gevangenisstraf. --- kruipen. Natuurlijk zocht ik nu eerst naar kruipen.Natuurlijkzochtiknueerstnaar mijn stok. Een slag daarmee, eeu ferme slag, en het dier zou dood zijn, dacht ik. In het ergste geval zou ik na toch mijn leven duur verkoopen. Ik zocht op den schoorsteenmantel, ik keek in alle hoeken der kamer daarbij telkens een angstigen blik werpend op de onbewegelijke slang nergens was de stok te vinden. Dat was iets yreeselijksi waar kon hij zijn? Had ik hem door het gesprek met den waard beneden laten staan? Ik naderde weer het bed. Ik greep de kaars, om mijn vijand wat van naderbij te bekijken, nu, terwijl ik volkomen wakker was. Ik beschouwde den vijandelijken gast. Daar lag, dwars over het bed, niet de slang, maar mijn stok! Ik had in mijn angst mijn stok voor een slang gehouden. --- Stadsnieuws. Pensioenen. De burgemeester der gemeente ’s-Hertogenbosch, brengt ter kennis van belanghebbenden, dat tot afgifte der attestatiën de vita zitting zal worden gehouden ten gemeentehuize (oude trouwkamer). a. voor gepensioneerden ten laste der Staatsbegroting op Maandag, den 2 April 1900 van des voormiddags 10 tot des namiddags 1 uur; b. voor gegageerden van het Indisch leger, en voor gepensioneerde weduwen en weezen van burgerlijke ambtenaren op Dinsdag, den 17 April 1900 van des voormiddags 10 tot des namiddags 1 uur. Aan J. van Woesik, mr. broodbakker alhier en zijue rechtverkrijgenden is voorwaardelijk vergunning verleend tot het oprichten van eene broodbakkerij in het perceel kadastraal bekend gemeente ’s-Hertogenbosch, sectie H nummer 4122, gelegen aan het Hintharnereinde wijk L no. 261. SCHERPSCHUTTERS-VEREEMNG gevormd uit de d.d. Schutterij ’s-Bosch. A.s. Zondag te 10 uren Schietoefening voor Heeren Officieren en leden in het fort te Orthen. Spoedeischende openbare vergadering van den Gemeenteraad op Zaterdag 31 Maart 1900 des nm. drie uur. Aan de orde: a. Ingekomen stulckcu. h. Punten van behandeling. le. Verhuring voormalig Station. 2e. Voorstel ruiling tot verbinding van de Bt. Jorisstraat mot Spinhuiswal. 3e. Bestekken onderhoudswerken straten en gebouwen. 4e. Voorstel tot verleenen van eene toelagen aan de Wed. Dingen. se. Aanvragen van C. Nicolaï en Vroom en Dreesmans voor kelderlichtopeningen, met voorstel van B. en W. 6e. Aanvraag vah Oerlemans, om aankoop van grond met voorstel van B. en W. .7 e. Benoeming vaneen lid der plaatselijke gezondheidscommissie, waartoe worden voorgedragen: le. H. Heijmans med. doet9, arts. 2e. dr. J. M. W. Kramer, arts. Be. Ontwerp-bericht in zake eene reclame pl. inkomstenbelasting. Bij Kon. Besl. is benoemd tot reservetweede-iuitenant bij het wapen der infanterie, en wel bij het 2de regiment, de vaandrig J. P. W. Schellekens van genoemd korps. Er is hedenmorgen eene koe afgekeurd. Gisteren werd aan het gebouw van het Provinciaal Bestuur alhier aanbesteed: Het onderhouden van- en het doen van eenige vernieuwingen en herstellingen aan de gebouwen van het Provinciaal Bestuur te ’s-Hertogenbosch tot 1 Januari 1901. Begrooting f 1485. W. M. van Beckum te ’s-Bosch f 1427.— A. W. P. v. Uden „ „ – 1375.46 A. van Mierlo „ „ -1349. C. Paashuis „ „ -1331. J. H. Berendsen „ „ – 1325.- A. Sanders „ „ -1319.— H. v.d. Velden en W. Pennings „ – 1299.-- P. J. Lathouwers „ Vught -1240. ---