ZUID-AFRIKA. De uitlanders in Kaapstad worden zeer oproerig. Voortdurend heeft men hen gepaaid met de belofte naar Johannesburg terug te kunnen keeren en zij beginnen thans aan alles gebrek te krijgen. Hun stemming is zeer verontrustend en om hen tevreden te stellen is men begonnen met inschrijvingen voor hen te openen. – De „ Chronicle” verneemt vaneen hooggeplaatst persoon, dat de Boeren plotseling in het geheel geen weerstand meer bieden en een spoedig einde van den oorlog dus kan worden tegemoet gezien ? Hieruit volgt, dat men niet van plan is meerdere troepen naar Zuid-Afrika te zenden, met uitzondering natuurlijk van diegenen, welke noodig zijn om het verlies aan dooden, gewonden en zieken aan te vullen. (En de oorlog zou dus uit zijn ?) Scheepers keerde naar het Zuiden, in de richting van Riversdale Scheepers zelf is ziek. Hij wordt ineen wagentje ververvoerd, hetwelk bijna door de Engelschen genomen werd en werd nagezet, toen zij plotseling dooreen hevig vuur tot staan gebracht werden. Een officier en twee man werden gedood. Botha’s kleine commando van Cradockdistrict voegde zich bij Smuts, plie snel naar het Zuiden trekt, waarschijnlijk met het doel om zich met Scheepers te vereenigen. De Zuidwaartsche beweging der commando’s van het Calvinia-district houden aan. Uit de gepubliceerde vei’liezenlijsten van het War Office, waarmede men in dit geval werkelijk vlug is, blijkt het ontzettend hooge percentage, dat men bij Moedwil van de gevallen officieren tegenover de manschappen heeft te stellen of, dat het percentage nog onzuiver is omdat nog latere opgaven te wachten zijn. Er zijn niet minder dan 26 officieren buiten gevecht gesteld, waarvan vier gesneuveld, of sedert het eerste bericht aan hun bekomen wonden gestorven. Bovenaan staat kolonel Kekewich, die als moedig officier zich niet buiten schot heeft gehouden; hij heeft een kogel inden rechterschouder en linkerzijde ; zijn toestand is bevredigend. Verder zijn er nog een luitenant-kolonel Duff, licht en een majoor Blair ernstig gewond ; dan nog acht kapiteins, waarvan reeds twee aan hun kwetsuren overleden zijn, en 4 ernstig en 2 licht gewond zijn; de rest zijn luitenants: twee gesneuveld, negen zwaar gewond en vier licht. Dit hooge cijfer aan officiersverliezen brengt evenals zooveel uit deze hernieuwde phase van den oorlog, het begin in herinnering, toen men in Engeland ook ach! en wee! klaagde over al de officieren, die door de Boeren-scherpschutters werden uitgekozen. Het moet voor niet-verblindende Engelschen tevens weer een bewijs zijn, dat de hand, die de Mauser bestuurt, even vast is als twee jaar geleden, dat dus de Boer even overlegd, kalm en onverzettelijk is; ook dat het zuivere, bijna systematische treffen niet het werk kan zijn vaneen gedemoraliseerde stroopersbende. 15,000 burgers in Transvaal en burgers inden Vrijstaat, wel voorzien van mond- en wapenvoorraad zijn bereid te vechten tot den dood, zegt de Matin. De reservevoorraad aan munitie is nog niet eens aangeroerd. De Boeren verschieten slechts wat zij buit maken op de Engelschen. --- Na den Tilburgschen Katholiekendag. g 6 tweede Katholiekendag van de ïm8*?6 diocese behoort weer tot het Wff BDe' elieel de Katholieke pers boorden van hooge waardeeringge-J. aan deze manifestatie van leven en . V(ta at ls bemoedigend voor de toekomst. iev r ƒen tweeden maal is het bewijs ge{( dat de Bossche Diocesanen hun \\-j' Üekendagen 0p hoogen prijs stellen. vertrouwen dat deze inde toeverzekerd zijn. De kleineopmer- omtrent de organisatie met de 2 “este welwillendheid gemaakt, zullen vQj 6r der regeling en inrichting vaneen 4^en Katholiekendag ten goede koalles blijkt dat de dag van 29 Sep-Sel teen diePcn indruk heeft achterftten. Het is inderdaad weer een wapentj,r.°Qwtng geweest die ons met rechtmatig0 trots vervult. Wij hebben bewonderd geestdrift, de eendrachtige samenwer-6t Krachtig- streven om op te bouw'at ten heil kan zijn van onze diep. jOüeke en tevens nijvere bevolking. I&e ?en V°lL dat blijk geeft van zulke vJddrift, vaneen samenwerken en stre-L als waarvan wij getuigen zijn geweest, kei?6* een gaan wij met gerust-M 6 toekomst tegemoet. ooit eenige vrees voor socialisme y.fekropenhebben, waar een legermacht te Tilburg hare vanen in breede plooien LVoawt vreezen wij dien vijand niet; zjj? de toegang afgesloten, en waar L v°orbode, de neutraliteit mocht hebkta v°.st &evat» wordt haar beteekend in j>e cotige woorden, dat voor haar niet lanen? 106611 een plaats wordt verleend binnen grenspalen. Vle van den anderen kant ooit moge tjs reesd hebben dat een star-conserva-66ne ontwikkeling naar den eisch \f0 6r tijden, in ons overigens aan oude gede ohten en toestanden gehecht en in teenzin conservatief gewest zou beletd ’ dien zal de Tilburgsche Katholieken(,e° ®en lichtende ster en de dageraad van blijden dag der hope zijn. hovaardige redevoeringen zijner ge-h0 don. Woorden zijn er gesproken die Wc 6n diepingrijpende waarheden verle °digen; waarheden die haar kracht ontk]5eil aan en gegrond zijn op de onsterfeet) 6 beginselen van recht en billijkheid 6e Tofde, waarheden die dus steunen op ® hooger gezag dan van degenen door o ze werden uitgesproken. Sen maatschappij doorleeft in onze dageh- 6ene hervormingsperiode op sociaal v *d. Wij mogen of kunnen echter niet >, 'Vachten dat de besproken en aangekap6- lheorieön als bij tooverslag inde ,]j. Ktijk zullen uitgevoerd worden; doch hj; Zal ten minste volgen: dat bij velen èn J Werklieden èn bij werkgevers, bij hen j^6 °P eenigerlei wijze in betrekking staan yer (lo ten Katholiekendag vergaderde i eenigiDgen, zich de vraag zullen stol- : heb ik mijn plicht gedaan, kan ik niet 0vP6r (?oen > “ bij anderen weer zal de la6rh%ing zich vestigen: ik mag mij niet 0 £er onttrekken aan de sociale actie \y,er dagen,ik wil en ik zal mij aansluiten. ve]a?neer overtuiging meer en meer jja c wint, als een ieder wil medewerken Voar de mate zijner krachten en talenten, t,tj°rtd wanneer ieder doet wat zijn staat ïi '?an.d naar recht en billijkheid van hem £ eischen, dan mogen wij vertroue b dat de hervorming der maatschappij t Weidelijke zal zijn, eene vreedzame, ‘evens eene heilzame, tui ? le Achting te werken, en die over]j png meer en meer te vestigen, daarin hj? naar onze meening juist de kracht en jj1 £r°ote nut van onze katholiekendagen. So . Woord onzer hoogste leiders inde w la‘e actie komt tot het oor van hen bp?11 het anders misschien een geheim zou S]aJVen> nadat hun tijd schier geheel in bez £ Wordt genomen door hun rusteloos door hun arbeid inden strijd om 2ak 6ven en 111 •do behartiging hunner scv6n- Voor wie "de boeken der sociologitjjo6 Wetenschap meestal gesloten blijven sPr"i 6* hrood der waarheid in het ge-Won in woord worden gebroken. Dat rd zal hen tot nadenken brengen, voor v°oi wtikel van Hk., ook een nabetrachting kwam e«tt vo]„aen te laat in ons bezit en moet daarom tot gend nummer worden uitgesteld. Red. hen een licht doen opgaan, en dat licht zal een bron worden van daden die der maatschappij ten heil zullen zijn. Nog een ander voordeel dat niet gering te schatten is. Op de vergaderingen onzer Katholiekendagen knoopten wij kennis aan met mannen die reeds mannen zijn van de daad. Wij leeren de resultaten hunner daden kennen, en hun voorbeeld spoort tot navolging aan; omdat de resultaten die door hem verkregen zijn, de deugdelijkheid en de waarde hunner daden aantoonen. In dezen geest wijdden wij nog gaarne een woord van herinnering aan den Tilburgschen Katholiekendag, en zien wij weer met blijde verwachting een volgende tegemoet. --- RUSLAND. De nieuwe wet op den leerplicht heeft, zooals bekend is, in Finland groote ontevredenheid gewekt. Aan deze stemming onder het volk is thans uiting gegeven in een reusachtig adres dat den 30sten September aan de afdeeling voor oeconomie van den Senaat overhandigd is. Er zijn nog geen nadere bijzonderheden bekend over den inhoud. Alleen staat vast dat het door ongeveer 500,000 menschen, dus door bijna een vijfde gedeelte van de geheele bevolking van het groot-vorstendom, onderteeken is. --- AMERIKA. Te Chicago heeft de politie een vergadering verboden, waarin Emma Golamann nog eens haar redevoering wilde houden, die op Czolgosz een beslissenden invloed zou hebben uitgeoefend. Zij wilde het onschuldige van die redevoering op deze manier bewijzen. De Columbiu heeft de America Cup gewonnen. Het was een belangwekkende strijd om de leiding; de beslissing werd met buitegewone belangstellingdoortienduizend toeschouwers gevolgd zoowel te water als te land. De Shamrock had als grootere boot 43 seconden aan de Columbia voor te geven. --- Zaak-Ter Laan. De zaak-Ter Laan, bij allen bekend, is een lastige quaestie. De heer Ter Laan is, dooreen combinatie van socialistische en liberale kiezers, bij herstemming tot lid der Tweede Kamer voor Hoogezand gekozen. Nu zou hij gaarne zien, dat, waren voor hem over vier jaren de kansen ongunstig, hij alsdan weder aan het hoofd van zijn (openbare) school te Delft geplaatst zou worden. Die wensch is alleszins begrijpelijk. Doch aan den anderen kant is het ook niet onverklaarbaar, dat Delfts Gemeente bestuur daarin niet wil treden, hem als hoofd wil behouden, en hem alsnu voor het dilemma plaatst: óf in zijn betrekking te blijven en dan bedanken voor het Kamerlidmaatschap, óf naar het Binnenhof te gaan en dan zijn ontslag nemen als hoofd der school. De heer Ter Laan, en die met hem meenen, dat zijn school voor hem vier jaren lang „open” moet blijven, beroepen zich op het Koninklijk besluit van 5 Februari 1868, waarbij bepaald werd dat de „ambtenaren bij de Departementen van algemeene besturen, het lidmaatschap der Staten-Generaal aanvaardend, daardoor van rechtswege van hun ambt ontheven zijn, van het oogenblik dat zij als lid der Kamer zitting hebben genomen en tot het oogenblik, dat zij ophouden lid der Kamer te zijn. Gedurende dien tijd genieten zij een verloftraktement, gelijk staande met de helft der laatstgenoten bezoldiging." Evenals officieren Kamerleden, genietee alzoo, op grond van dat Kon. besluit, referendarissen, ingenieurs, inspecteurs van den arbeid enz. de helft van hun traktement, terwijl zij, bij het eind van hun Kamerlidmaatschap, weder in hun vorig ambt hersteld worden. Kan dit nu ook niet zoo vraagt men worden toegepast op het geval-Ter Laan. De vraag, zóó gesteld, moet natuurlijk ontkennend beantwoord worden. Immers het Kon. besl. van 5 Febr. 1868 betreft alleen I&jfe-ambtenaren en de heer Ter Laan is Gemeenfe-ambtenaar. Doch stel, dat aan de Regeering de bevoegdheid kon worden toegeschreven, het Kon. besluit ook uitte breiden totGemeente-ambtenaren-Kamerleden, dan zou daartegen indien van die bevoegdheid gebruik gemaakt mocht worden toch eeu zeer ernstige bedenking rijzen- We laten hierbij geheel in ’t midden of, vermeld Kon. besluit, voor wat betreft het „genieten vaneen verloftraktement”, al of niet de toejuiching verdiende, waarmede de heer Fransen van de Putte het destijds, als Kamerlid, begroette. En we kunnen daarover zwijgen, omdat het den heer Ter Laan waarschijnlijk niet zoozeer om verloftraktement, als wel om behoud van zijne betrekking te doen is. Maar zeker zou als bedenking tegen uitbreiding van het Kon. besl. óók tot Gemeente-ambtenaren door velen geopperd worden, dat het Rijksgezag ging ingrijpen inde bevoegdheden van de Gemeentebesturen. Als in strijd met de autonomie der Gemeenten St. --- Buitenland. ALGEMEEN OVERZICHT. Het Fransch-Turksche conflict. Het conflict hangt nog; voor een dag of wat heette het zoo goed als uit den weg geruimd, maar nu is er weer een kink in de kabel bij de geldkwestie van de firma Lorando. Het Fransche ministerie blijft bij zijn eisch van 340000 Turksche ponden. De Porte wil dat bedrag niet geven; zij wil volstaan met 210000 Turksche ponden. Geluktijdig verneemt men in Parijs, dat de Sultan nog een grief heeft tegen de regeering aan de Seine; hij moet erg uit zijn humeur zijn, dat verschillende Bulgaarsche officieren de Fransche legeroefeningen mochten volgen terwijl de zijnen werden afgewezen; door dit feit rekent hij zijn directe rechten van suzereiniteit over Bulgarije aangerand. Volgens de Indépendance is de Fransche minister van buitenlandsche zaken tot het besluit gekomen om, wanneer Turkije niet gauw toegeeft, een eskader naar den Levant te zenden en stelt ae Fransche regeering de volgende voorwaarden tot hervatting der diplomatieke betrekkingen: „10. dat de Fransche gezant naar Constantinopel over zee zal terugkeeren, begeleid, tot aan Constantinopel of minstens tot de Dardanellen, dooreen eskader; 20. dat de Fransche vlag, als die weer op het gezantschap wordt geheschen, door de Porte met kanonschoten zal worden gesalueerd ; 30. dat de Porte den patriarch van Chaldos zal erkennen; 40. dat de achterstallige sommen onmiddellijk worden betaald, en 50. dat Frankrijks wenschen omtrent het stichten van Fransche scholen in Palestina worden ingewilligd.” Als de Porte nog lang wacht met voldoening te geven dan wordt de toestand nog erger. Het is tijd ; zij zal harde noten moeten kraken. --- DUITSCHLAND. Te Bremen heerscht een roodvonk-epidemie. Van 25 September tot 2 October zijn, volgens de ambtelijke statistiek, 86 nieuwe gevallen voorgekomen, waarvan 17 doodelijk zijn afgeloopen. Dat de Duitschers het ernstig meenen met de uitbreiding van hun invloed in China, blijkt weer uit het zenden van de kanonneerboot Yorwdrts die een grooten verkenningstocht in het binnenland gedaan heeft, van Sjanghai uit, en nu zonder ongelukken is teruggekeerd. De tocht heeft bijna een half jaar geduurd. De Vorweirts is oorspronkelijk eendoor de Engelschen gebouwde schroefboot, de Wuchow, en werd eenigen tijd geleden door de Duitsche marine bekocht. De berichten die de bootuithet Jangtsedal meebrengt, moeten zeer bevredigend zijn. Van Han-kou stoomde de Yonccirts de Jangtse en de groote zijrivieren Hangkiang en Siang op, om de voornaamste handeissteden der provinciën Eoe-nan en Hoejse te bezoeken. Den 21 Juli werd een uitstapje begonnen naar I-tsjang en nog dieper het land in; den 13en September werd de terugreis van Han-Kou ondernomen. --- Congres voor bijenteelt. Op 9, 10 en 11 September 1902 zal te ’s-Hertogenbosch een internationaal congres voor bijenteelt gehouden worden. In het buitenland als ook bij imkers hier te lande, begint de aandacht te trekken, dat het woord „internationaal” voor het congres niet geheel aan zijn doel beantwoordt. Let men op de namen van het Permanent bestuur, dan heeft men veeleer te doen met een Fransch dan met een internationaal congres. Leden van het comité zijnde he'eren G. Bonnier, C. Levalle en E. Cailles, te Parijs, verder de heerKagewuikow, te Moskou; de Laliene de la Rocq Felui, te België, en uit ons land de heeren De Grancy, te Vucht; H. Stassen te Beesel; Bijdendijk, te Brummen, en E. Snelien, te Maastricht. Verschillende landen zooals Engeland, Zwitserland, en Duitschland zijn niet vertegenwoordigd. Tel. Met intrekking der beschikking van 11 Maart 1899 (Nederlandsche Staatscourant van 12 en 13 Maart d. a. v. No. 61) is door den Minister van W. EL en N. bepaald, dat op alle Spoorwegstations in Nederland rundvee slechts ten vervoer mag worden aangenomen, onder voorwaarde, dat het niet bestemd is naar spoorwegstations in België of naar de navolgende Nederlandsche stations: Sas van Gent, Hulst, Vlahe, Bergen op Zoom, Roosendaal, Baarle-Nassau, Valkenswaard, Budel, Roermond, Maasbracht, Echt, Susteren, Sittard, Geleen, Beek-Elsloo, Bunde, Maastricht, Gr ons veld en Eijsden, tenzij voldaan is en wordt aan de navolgende voorschriften: Het vee mag eerst ten vervoer worden aangenomen, nadat voor elk stuk aan den betrokken beambte of bediende van den spoorwegdienst zijn ter hand gesteld twee dooreen geëxamineerden veearts ingevnlde en onderteekende gelijkluidende certificaten van het bij de beschikking gevoegde model, welke blijkens het daarop vermelde tijdstip van afgifte, niet langer dan 12 uren vóór het tijdstip der aanbieding ten vervoer zijn afgegeven. Aan dit besluit moet door alle burgemeesters ruchtbaarheid worden gegeven. --- OOSTENRIJK. Aartshertog Frans Ferdinand zal zijn slot Teinitz in Bohemen aan een Fransche congregatie afstaan. --- Binnenland. De afdeelingen van de Tweede Kamer hebben benoemd tot rapporteurs over hoofdstuk V (Binnen! Zaken) der staatsbegroting voor 1902, verhooging en wijziging van hoofdstuk V der staatsbegroting voor 1901(onderstand aan gemeenten en nog eene verhooging van laatstgemeld hoofdstuk (Ambachtsonderwijs te Eindhoven), de heeren Brummelkamp, De Visser, Mutsaers, Heemskerk en Drucker. Aan de winkeliers, die tegen een kleine provisie van rijkswege zich belasten met den verkoop van postzegels en andere posterij-benoodigdheden, is volgens De Tijd het verkoopen van prentbriefkaarten verboden. De depothouders te Amsterdam ontvingen nl. van de directie een schrijven, waarin herrinnerd wordt aan het vroeger gegeven verbod betreffende den verkoop van andere dan rijks-briefkaart-formulieren, en waarin er verder op wordt gewezen, dat ook prentbriefkaarten hieronder zijn begrepen. De depothouders, veelal boekhandelaars of sigarenhandelaars, die als bijzaakje prentbriefkaarten verkoopen, mogen dit voortaan niet meer doen en zelfs niet toelaten, dat hun huisgenooten ze verkoopen. In geval van overtreding kan hun het depothouderschap worden ontnomen. Natuurlijk heeft ‘de postdireetie het strikte recht, zegt de Tijd, om haar depothouders de verplichtingen op te leggen, die zij nuttig en voordeelig acht. Maar het zou toch niet kwaad zijn, als op eenigerleiwijze het motief voor de thans ingevoerde beperking werd aangegeven. De handel in prentbriefkaarten is van grooten omvang, veroorzaakt de posterij veel last en moeite en er zijn zelfs redenen van zedelijken aard, die het hoogst wenschelijk maken, dat er scherp toezicht op worde gehouden. Wil de directie, dat althans hare depothouders het gevaar van misbruik niet helpen vergrooten dan kan dat een reden zijn voor de beperking. Inde circulaire aan de amsterdamsche depothouders staat, dat bij ontdekking der overtreding intrekking van hun depot „zal worden voorgesteld,,; en ook hebben zij, opgeschrikt door de scherpe resolutie, na het indienen van hun beklag drie maanden uitstel gekregen van executie om hun voorraad op te ruimen, jpjff! Wellicht komt er in dien tijd een nadere verklaring en weet de hoofdadministratie een middel te bedenken om aan den genomen maatregel het karakter te ontnemen vaneen nuttelooze plagerij. Men verzoekt aan Het Centrum het volgende op te nemen: Art. 34 der militiewet zegt: de opgekomene ingeschrevene wordt dadelijk na het trekken van zijn nummer gemeten, en geeft de redenen, van vrijstelling op, die hij meent te hebben. Ook kan zijn vader moeder of voogd de redenen opgeven, zoo de ingezetene niet tegenwoordig is, en Art. 54 vrijstelling, aangevraagd wegens ziekelijke gesteldheid of gebreken, of wegens gemis aan lengte, wordt niet verleend, wanneer de loteling die haar vraagt niet voor den militieraad is verschenen, tenzij hij wegens ziekte of gebreken daartoe buiten staat is. Vande lichting 1901 zijn na hunne in>*9èëling 39 lotelingen wegens lichaamsgebreken afgekeurd en uit den dienst ontslagen en door anderen vervangen moeten worden. Daaronder bevonden er zich, die vrij van dienst zouden zijn gesteld, indien zij bij de loting hunne gebreken hadden opgegeven en deze bij den militieraad waren onderzocht. De lotelingen worden dus in hun belang geraden, om van alle gebreken, die zij hebben en waardoor zij denken ongeschikt te zijn voor den dienst, bij de loting opgave te doen aan den militie-commissaris. ---