KENNISGEVING. Plaatselijke Directe Belasting. Burgemeester en Wethouders der gemeente Utrecht, doen te weten, dat door den Raad der Gemeente, in zij ne vergadering van den 14 November 1878, is vastgesteld het volgende besluit De raad der gemeente Utrecht , Op de voordragt van Burgemeester en Wethouders; Besluit: 10. Alinea 1 van artikel 7 van het Raadsbesluit van 23 December 1869, tot heffing eener plaatselijke directe belasting, goedgekeurd bij Koninklijk besluit van 11 Januarij 1870, no. 4, laatstelijk gewijzigd bij Raadsbesluit van 22 November 1877, goedgekeurd bij Koninklijk besluit van 30 December 1877, no. 13, op nieuw te wijzigen en vast te stellen als volgt : De belasting bedraagt twee en twee tienden ten honderd van de volgens art. 3 verkregen som, voor elk gezin , uit vijf personen bestaande 20. De invordering dezer plaatselijke belasting zal blijven geschieden overeenkomstig de verordening op de invordering dier belasting, vastgesteld den 23 December 1869. Aldus besloten in eene openbare vergadering van den Raad, gehouden op heden den 14 November 1878. De Burgemeester , (get.) W. R. BOER. De Secretaris , (get.) W. H. DE WATTEVILLE. Welk besluit, naar aanleiding van art. 233 der Gemeentewet, aan de Gedeputeerde Staten van Utrecht bij schrijven van den 19 November 1878, no. 86 F. Z., is voorgedragen. En eindelijk, dat de heffing der bedoelde belasting is goedgekeurd bij Koninklijk besluit van den 27 December 1878, no. 6. Er is hiervan afkondiging geschied, waar het behoort, den 9 Januarij 1879. Burgemeester en Wethouders voornoemd, De Secretaris, De Burgemeester, W. H. DE WATTEVILLE. W. R. BOER. --- KENNISGEVING. – – – Burgemeester en Wethouders der gemeente Utrecht, brengen ter algemeene kennis, dat, bij hun besluit van heden, ingevolge Art. 8 der wet van 2 Junij 1875, Staatsblad no. 95, aan de firma Wed. P. Smits -en Zoon, vergunning is verleend tot oprigting van -een stoomketel van vijf en twintig paardenkrachten, ten behoeve van de beenzwartfabriek in de Lauweecht, kadastraal bekend gemeente t Lauwerecht, Sectie A No. 2658. Utrecht , 9 Januarij 1878. De Secretaris , De Burgemeester , W. 11. DE WATTEYILLE, W. R. BOER. --- KENNISGEVING. Burgemeester en Wethouders der gemeente Utrecht, brengen ter algemeene kennis, dat bij hun besluit van heden, ingevolge art. 8 der wet van 2 Juni 1875 , (Staatsblad No. 95,) aan den Heer C. van 13eusekom Jr., vergunning is verleend tot oprigting eener bewaarplaats voor twee vaten petroleum in het perceel westerkade, wijk K. No. 213, Kadasetraal gemeente Tolsteeg, Sectie A. No. 863. Utrecht, 9 Januari; 1879. De Secretaris, De Burgemeester, W. H. DE WATTEVILLE. W. R. BOER. --- GEMEENTERAAD VAN UTRECHT. – – Vergadering ♦an den Gemeenteraad op Donderdag 9 Januari 1879. Voorzitter de burgemeester mr. W. B. Boer. Tegenwoordig 24 leden ; afwezig de heeren van lieten , de Muralt en Ram met kennisgeving, en verder de heeren van Doorn, Havelaar, van den Heuvel en Vrolik. De notulen worden gelezen en goedgekeurd. Ingekomen zijn : eene mededeeling, dat door Ged. Statenbij hun besluit van den 27. December 1878, n . 21, is goedgekeurd het Raadsbesluit van den 12. December 1878, tot onderhandsche verhuring aan den heer M. Wilten van het perceel aan het Lukasbolwerk, hoek Nobelstraat, wijk G. no. 573 f voor informatie ; eene mededeeling, dat door Gedep. Staten bij hun besluit van den 27. December 1878, no. 20 , is goedgekeurd het Raadsbesluit van den 12. December 1878 , waarbij Burgera. en Weth. worden gemachtigd, gedurende het jaar 1879 , ten behoeve van de gemeentekas , gelden op te nemen tot den koers van den dag tot een bedrag van f 200,000 , als voren ; eene mededeeling, dat door Gedep. Staten bij hun besluit van den 27. December 1878 , no. 22 , is goedgekeurd het Raadsbesluit van 12 December 1878 , tot onderhandsche verhuring : a. aan W. J. van der Bilt van de kelders onder de Ganzenmarkt en Beijerbrug ; b. aan W. Pelle van de woning in het Achterom , wijk A. no. 1077 ; c. aan den hoogleeraar dr. C. H. D. Buijs Ballot van het ijzerrij gebouw voor,magnetische waarnemingen in het plantsoen nabij Zonnenburg , als voren ; eene mededeeling, dat dr. H. Wefers Bettink zijne benoeming tot lid der kommissie van toezicht op het middelbaar onderwijs aanneemt, als voren ; eene mededeeling, dat de heeren mr. A. J. J. van den Heuvel, mr. A. A. H. Besier, dr. L. J. Morell, dr. W. H. van de. Sande Bakhuijzen , dr. .1. C. van Beten en dr. F. W. C. Krecke hunne herbenoeming aannemen tot lid der plaatselijke schoolkommissie* alhier, als voren ; eene mededeeling. dat de heer mr. W. R. Boer zijne herbenoeming tot lid van het kollegie van Regenten der Vereenigde Gods- en Gasthuizen aanneemt , als voren ; eene mededeeling dat jhr. mr. J. L. B. de Muralt en, mr. S. J. van Geuns hunne benoeming aannemen tot lid van het Collegie van Regenten der Vereenigde Gods- en Gasthuizen alhier , als voren ; een rekest van den heer G. Peek te Hagestemt', aannemer van de levering van hooi ten behoeve van den dienst der stadsreiniging, dienst 1878)79 , daarbij verzoekende dat hem ontheffing moge worden verleend van betaling van boete voor te late oplevering daarvan voor den 1. termijn of dat het bedrag dier boete aanzienlijk moge worden verminderd ; in banden van B. en W. om preadvies ; eene mededeeling , dat door de kommissie voor het huldeblijk aan HH. KK. HH. Prins en Prinses Hendrik der Nederlanden ten geschenke zijn toegezonden eenige afdrukken van de fotografische gezichten op Utrecht aan HH. KK. HH. aangeboden, alsmede de rekening en verantwoording dier kommissie met daarbij behoorende bijlagen ten behoeve van het gemeente-archief, voor informatie; een rekest van den heer D. K. G. P. Schwartz, leeraar aan het Stedelijk Gymnasium, als zoodanig een eervol ontslag verzoekende met 1 April aanstaande, wordt z. h. o. besloten het gevraagd ontslag te verleenen, eervol en onder dankbetuiging voor de bewezen diensten ; eene missive van Gedep. Staten dd. 4 Januari 1879, no. 2, ten geleide van een uittreksel uit Zr. Ms. besluit van 27 December 1878, no. 6, tot goedkeuring van de Raadsbesluiten van 14 November 1878: a. tot wijziging van al. 1, van art. 7 van het Raadsbesluit van 23 December 1869 , tot heffing eener plaatselijke direkte belasting ; b. tot verhooging der opcenten, geheven wordende op de hoofdsom der personeele belasting, voor informatie; eene voordracht van B. en W. tot overname door de gemeente van D. Verschoof van een gedeelte grond aan de 3. Baansteeg, hoek Nikolaasweg, ter sekretarie ; eene voordracht van B. en W. met ontwerp-Raadsbesluit tot vaststelling en verhooging der jaarwedde van eenige kweekelingen bij het onderwijs in de vrouwelijke handwerken ; alsvoren ; eene voordracht van B. en W. tot verkoop van een aan de gemeente Utrecht toebehoorenden stal, gelegen in de gemeente Vreeswijk, aan H. J. Sparenburg, wonende aldaar, alsvoren ; eene missive van B. en W. met ontwerp-Raadsbesluit tot wijziging der instruktie van den archivaris en tot wijziging der verordening op de inrichting en het gebruik van het archief, tengevolge der benoeming van mr. S. Muller Fzn. tot Rijks-archivaris in de provincie Utrecht, alsvoren. Aan de orde is: eene voordracht tot onderhandsche verhuring van verschillende gemeente-eigendommen en tot openbare verhuring van de lokalen in het gebouw //het Keizerrijk", thans gebezigd wordende als expeditie-kantoor van de Nederlandsche Rijnspoorwegmaatschappij, en van den kelder onder het hoofdbureau van politie. De heer van Beuningen vraagt eenige inlichtingen omtrent deze voordracht. In den oproepingsbrief staat, dat alleen voorgedragen wordt het perceel genaamd //het Keizerrijk" publiek te verhuren, maar in de voordracht wordt ook gesproken van een kelder, dien men publiek verhuren wil. Waarom wil men dien kelder publiek verhuren en twee andere kelders, die mede verhuurd zullen worden, ondershands? Als voorstander van het stelèel van publieke verhuring vraagt spr., waarom die twee kelders ondershands verhuurd:zullen worden? Hij geeft toe, dat er gegronde redenen kunnen zijn tot onderhandsche verhuring, doch wil die aan den raad in voorkomende gevallen medegedeeld zien, ten einde daarover te kunnen oordeelen. Nog eene andere vraag wenscht Spr. te doen. Het gebouw uhet Keizerrijk" is tot dusver altijd ondershands verpacht aan de Nederl. Rij nspo or weg-maatschappij ; hij zoude gaarne worden ingelicht of en zoo ja welke redenen er bestaan, dat B. en W. thans een publieke verhuring van dit perceel voorstellen? De Voorzitter antwoordt op de laatste vraag, dat B. en W. besloten hebben tot publieke verhuring van het perceel het Keizerrijk, omdat zij vermoeden, dat dit in 't voordeel zal zijn der gemeente. De inlichtingen, die omtrent de kelders zijn ingewonnen, hebben tot het resultaat geleid, dat hunne publieke verhuring niet voordeelig zou zijn. Reeds vroeger werd in deze vergadering op publieke verhuring van het Keizerrijk aangedrongen_ en dit heeft B. en W. almede aanleiding gegeven voor ditmaal de proef er mede te nemen. De heer van Beuningen betuigt zijn dank voor de verkregen inlichtingen, maar 't is hem nog niet opgehelderd, waarom wordt voorgesteld één kelder publiek en twee anderen ondershands to verhuren. Zonder nadere inlichting moet spreker zeggen, dat het hein toeschijnt, dat het dagelijksch bestuur, wat de de verhuring van gemeente •eigendommen betreft, niet altoos denzelfden regel volgt. De Voorzitter merkt op, dat de kelders, die B. en W. voorstellen ondershands te verhuren, geen vrijen toegang hebben. De eene kelder is onder de school in de Lange Nieuwstraat; de andere kelder heeft alleen toegang langs het erf van de firma Trip. Daarom kan men met die beide kelders niet zoo vrij handelen, en moet men zich met onderhandsche verhuring tevreden stellen. De heer Kol merkt op, dat de kwestie der verhuring van gemeente-eigendommen menigmaal in deze vergadering is besproken. Voor Spr. waren die kwestiën dikwijls moeielijk ; het was hem niet altoos gemakkelijk zijn plicht als gemeenteraadslid te vervullen. In het algemeen meent hij , dat publieke verhuringen de voorkeur 'verdienen en het wenschelijk ware , indien men dat beginsel aannam, en alleen in bijzondere omstandigheden , zooals in de onderhavige voordracht, onderhandsche verhuring toeliet. Hier heeft de gemeente geen keuze; zij moet de beide kelders verhuren aan degenen, over wier erf de toegang tot dezelve gaat. In zoodanig geval is publieke verhuring niet mogelijk. 't Is aan Spr. dikwijls voorgekomen , dat iemand een perceel van de gemeente in huur vroeg, wielt bij dat wel gaarne had willen gunnen ; maar wien hij 't had moeten weigeren, omdat hij publieke verhuring meer in 't belang der gemeente achtte. Spr. hoopt dat bij latere voordrachten het beginsel der publieke verhuring gevolgd zal worden en dat de leden van den raad steeds de vrijmoedigheid zullen hebben om hunne stem uit te brengen in het algemeen belang. De Voorzitter zegt, dat het dagelijksch bestuur evenzeer als de geachte vorige Spr. bezield is met den lust om de belangen der gemeente zo o veel mogelijk te b e hatigen Meenen B en W., dat die belangen beter door publieke verhuring worden gebaat dm door onderhandsche, dan aarzelen zij niet daartoe 1 over te gaan. Dit kan blijken uit de voordracht, die thans in behandeling is. Er kunnen echter 'vele omstandigheden zijn. die onderhandsche -verhuring noodzakelijk of voordeeliger maken, en dat is, zooals de heer KoI terecht heeft erkend, het geval met deze twee kelders, terwijl men niet voorbij moet zien, dat de gemeentewet wel degelijk ook onderhandsche -verhuring toelaat, mits de daartoe betrekkelijke beéluiten door Ged. Staten goedgeketird worden. De heer Kol zegt, dat hij alleen van zijn gevoelen heeft willen spreken. Spr. eviteert zooveelmogelijk over gemoedsbezwaren te spreken, die bij' niet op veel prijs stelt. Hij acht het dagelijksch bestuur te bestaan uit menschen zooals hij zelf. Indien hij nu als bestuurder iets te beoordeelen heeft, dan is hij zeer -verheugd, indien hij de wet voor zich heeft, die hem dekt. Hij `wil gelooven, 'dat de voorzitter in gemoede oordeelt en handelt, maar hij weet hoe zwak de mensch is, dus ook de leden van het dagelijksch bestuur, om niet te gelooven, dat het blijven bij de wet goed is. De heer Royaards kan in zijne toelichting van deze voordracht zeer kort zijn, want de inlichtingen, door den voorzitter gegeven, maken 't voor hem bijna overbodig het woord te voeren. Spr. wijst er op, dat deze voordracht zooveel mogelijk het beginsel van publieke verhuring huldigt. De heer Kol merkte terecht op, dat tegen het publiek verhuren van de beide kelders , die men ondershands verpachten wil , bijna onoverkomelijke bezwaren bestaan. De kelder aan de Hamburgerbrug is alleen over het erf van een ander toegankelijk. De andere kelder verkeert in een bijna gelijksoortig geval; zij is eerst publiek verhuurd geweest, maar de toenmalige huurder moest van het gebruik van den kelder afzien , omdat de firma Trip hem het gebruik maken van haar trap of werf bemoeielijkte en zoo is aan die firma de huur van den kelder moeten worden overgedragen. Het lokaal ',het Keizerrijk" is tot nog toe ondershands verhuurd, omdat men het in 't belang van 't publiek achtte , dat het bestelkantoor van de Rijnspoorwegmaatschappij op zulk een gunstig punt in 't midden der stad gelegen was. Bij den veelvuldigen aandrang in dezen Raad tot toepassing van het stelsel van publieke verhuring , hebben B. en W. evenwel gemeend, dit ook ten aanzien van dit lokaal te moeten beproeven. De heer Kol betuigt den beer Royaards zijn dank voor zijne inlichtingen. Spr. vond eenige aanleiding om het woord te nemen, omdat de inlichtingen, die hij nu ontving, niet bij de voordracht waren gevoegd. Spr. heeft met genoegen gehoord, dat bij het dagelijksch bestuur een omkeer van meening heeft plaats gegrepen, en dat het stelsel der publieke -verhuring als regel zal gelden. De heer van Reden wenscht tegenover den schroom, door den heer Kol als mogelijk ondersteld, te verklaren, dat hij altijd de vrijmoedigheid zal hebben, in dezen raad rond voor zijn gevoelen uit te komen, met wiens belangen dat ook zou mogen strijden. Het ia dan ook niet gemis aan vrijmoedigheid om eene voordracht van B. en W. af te stemmen, indien hij aan deze voordracht zijne stem geeft. Tot op zekere hoogte echter gaat Spr. mee wiet de heeren van Beuningen en Kol; hij zou het namelijk wenschelijk achten, dat B. en W. bij elke voordracht tot onderhandsche verhuring motiveeren, waarom publieke verhuring niet raadzaam te achten is. Wanneer B. en W. die motieven opgeven, dan zullen de heeren van Beuningen, Kol en anderen, die met hem. Spr., in beginsel voor openbaren -verhuur gestemd zijn, veel gemakkelijker dan hu hunne stem geven aan voordrachten als die, welke thans in behandeling is. Die voordrachten toch zullen ook in 't vervolg niet kunnen uitblijven, want bij zeer vele perceelen is onderhandsche verhuring in 't gemeentebelang verre 140 verkiezen boven openbare. Vooral dáárom, omdat de gemeente gewoon is de verhuring van hare perceelen slechts te doen voor korten tijd. Wanneer nu de gebruikers der gemeente-eigendommen er niet eenigszins op kunnen rekenen, dat hun huur na afloop van het kontrakt weder zal worden gekontinueerd, dan zal het gebruik van die perceelen voor hen veel bezwarender worden en dus minder waarde hebben. In plaats van hoogere huurprijzen, zal men dus in vele gevallen lagere prijzen bij openbare verhuring verkrijgen, en zoo genoodzaakt zijn zich met een mindere opbrengst der perceelen tevreden te stellen. Om die reden vindt Spr. alle vrijheid, om aan deze voordracht zijne stem te geven. De voordracht wordt daarop z. h. o. aangenomen. De heer Uytwerf Sterling was bij het nemen van dit besluit niet tegenwoordig. Aan de orde is: de ontwerp-instruktie voor den stadshavenmeester. De heer Witteveen verzoekt eene hoofdelijke stemming. De -voordracht wordt aangenomen met 22 tegen 1 stem. Tegen stemde de heer Witteveen. In behandeling komt : eene voordracht, om uit den post van onvoorziene uitgaven der begrooting van het jaar 1878 te voldoen het nadeelig slot van de rekening wegens het gemeenschappelijk jaagpad tusschen Leiden, Woerden en Utrecht over het jaar 1877. De heer Bisdom herinnert, dat hij in de vorige vergadering bezwaar maakte om tot de behandeling van deze zaak over te gaan, omdat hem toen het nadeelig saldo daarvan zóó hoog opgegeven voorkwam en dit door niets werd gestaafd als door eene bloote rekening of opgave van cijfers , zonder eenige andere toelichting hoe ook genaamd meer; hij stelde er daarom toen de verdaging van voor en nadere overlegging van alle daartoe behoorende, althans der daarvoor noodige justificatoire bescheiden, bij gelegenheid dat ze hier andermaal ter behandeling mocht voorkomen, opdatii,de leden dan daarover behoorlijk, d. i. met kennis van zaken, zouden kunnen oordeelen en beslissen en, welk voorstel toen ook werd aangenomen. En nu vraagt hij, is hieraan inmiddels voldaan? en durft dan hierop met gerustheid ontkennend te antwoorden, want uit het weinige, dat daarbij nu nog werd overgelegd en ter inlichting. en overtuiging zou moeten dienen , is spreker althans niet veel wijzer geworden. Immers, wel zag hij wederom rekeningen, waarop zeer hooge cijfers van uitgegeven gelden -voorkomen, doch waarvoor deze eigenlijk werden uitgegeven en of ze wel in waarheid eenig en alleen aan het onderhoud van het jaagpad werden uitgegeven of besteed, daarvan bleek hem andermaal niets en hierop toch komt het z. i. in deze juist aan; want werden er b. v. soms ook de herstelde erven of schoeiingen der daaromstreeks wonende ingezetenen of ingelanden , die aan het jaagpad grenzen en even als overal elders, zekerlijk mede veel nadeel van de dagelijks daar ook heen en weder varendè stoombooten, aan hunne eigendommen zullen ondervinden, of dergelijke mede betaald, zoo als aan spreker en ook aan nu wijlen den heer de Heus, in der tijd verzekerd is, en hetgeen hem nu vooral niet zoo geheel onaannemelijk zou voorkomen, dan zou hij zich daar toch sterk tegen moeten verklaren , en zoo neen, waarvoor zijn dan, vraagt spreker, die ruim f 23,000 alleen over 1877 aan het jaagpad wel uitgegeven? Spreker had gewenscht en ook verwacht, dit nu uit de rekeningen , met de noodige toelichtingen gemuniëerd, of anders uit de processen-verbaal der daarvan gedane publieke aanbestedingen of uit de kwitanties te hebben kunnen opmatken, maar zag zich ook hierin wederom teleurgesteld, want er was niets, wat daarop zelfs eenigszins geleek , bij voorhanden; dus men blijft altijd weer nog:even wijs als vroeger. En in dien stand van zaken acht hij zich bezwaard om voor de uitgaven van vele duizenden guldens ten laste van stadskas te voteeren en zal hij zich dus tegen deze voordracht verklaren. De heer van Beuningen herinnert, dat na door hem en den heer Bisdom in de laatste vergadering gemaakte bedenkingen op zijn voorstel besloten is, deze voordracht aan te houden, opdat de raad zoude kunnen kennis nemen van de rekeningen, daar toen Spr. bij inzage den indruk had gekregen dat Utrecht:: het voorgestelde bedrag niet moest betalen. En nu heeft hij dezelfde bevinding, ten aanzien der door B. en W. overgelegde stukken opgedaan als de heer Bisdom; 't zijn pure rekeningen niet niets anders dan cijfers, doch geene bescheiden zijn overgelegd welke de betaling dier cijfers motiveeren. Er komt op voor een som van ongeveer f 12,000 aan den. aannemer Pannevis en nog een anderen aannemer wegens door hen verrichte ',i gedeelten van buitengewone werkzaamheden aan het jaagpad, zonder dat eenige verdere inlichting omtrent deze zeker gewichtige som gegeven wordt. Naar hetgeen de heer Bisdom zoo even zeide, meent Spr., dat dit geachte lid nadere bijzonderheden schijnt te kennen ; hij schijnt toch te 'wenen, indien Spr. hem wel begreep, dat er uitgaven zouden zijn gedaan ten dienste. van partikulieren, die op rekening van het jaagpad zijn gebracht. Spr. heeft daarvan niets gevonden ; als er hier en daar op de rekeningen namen van partikulieren voor- – komen, dan heeft Spr. begrepen, dat dit in ♦erband stond met het jaagpad zelve,.. maar dit pad liep over het erf van een par-- tikulier persoon. Hij beschouwt de zaak uit een ander oogpunt, is geheel bij zijn gevoelen,. in de vergadering van 12 Dec. uitgesproken, gebleven , en zal zijn stem niet geven aan de voordracht, daar hij geen kosten ten deze voor rekening van Utrecht wil nemen, dan die welke hij vermeent, dat Utrecht verschuldigd is. Wel heeft de heer Royeer& toen gezegd, dat aan B. en W. voldoende gebleken was, dat, de uitgaven alle gedaan waren ten behoeve • .van het jaagpad zelf, en dat naardien Leiden het onderhoud voor 5 jaar uitbesteed had, door B. en W. dier stad nu 3/5 gedeelte der aannemingssom op de rekening van 1877 gebracht was.. Maar, Spr. vraagt: had Leiden wel recht zooveel gelden in rekening te brengen? Utrecht. bracht met \Voerden slechts f 6700 in reke- • ning, en Leiden alleen f 16,900. De leden hebben gehoord, dat Leiden een koutrakt had met een aannemer tot het doen van de herstellingswerken gedurende vijf jaren, en dat het de volgens dat kontrakt te verrichten werken. had laten afmaken. Nu is mijn vraag, zegt. Spr., zijn de gemeentebesturen van Woerden en Utrecht door dat van Leiden gekend in 't . laten afmaken van het kontrakt? Heeft Leiden bij het ophouden der vennootschap aan de andere vennooten gezegd op welke lasten men daar zat, en hebben toen die beide anderen de plaats te hebben handelwijze goedgekeurd? Wanneer dat zou zijn zoude, en zij het plan. van Leiden hebben goedgekeurd, dan zal Utrecht moeten betalen. Maar wanneer Leiden: het heeft gedaan, om in de eerste jaren af tekomen van de reparatie en het onderhoud van 't jaagpad, en het oordeel van zijne beide medevennooten daarover niet heeft ingewonnen, dan kan het die gelden ook niet in rekening brengen. Leiden moet dan die uitgaven zelf dragen. Zonder in verdere bijzonderheden te willen treden wil Spr. nog één vraag, ten slotte te doen : betaalt \Voerden ook goedschiks zijn aandeel in de kosten der werken,. die Leiden heeft doen uitvoeren? De heer van Eeden verklaart, dat, toen dezevoordracht in de maand December voor het eerst bij den Raad inkwam, hij in 't vcilste vertrouwen op het beleid van B. en W., die de rekening hadden nagezien en in orde bevonden, zonder eenig bezwaar daaraan zijne stem zou hebben gegeven. Maar, nadat op verzoek van twee leden dezer vergadering eenige toelichtende stukken aan de leden zijn medegedeeld en daaronder de rekening van Leiden over 1877, zijn er bij Spr. ernstige bezwaren gerezen tegen de voordracht. Hij kannu onmogelijk daaraan zijne stem geven, ten ware het hem blijken mocht dat de Raad staat voor een fait accompli ; want het komt hem voor, dat de rekening, die door B. en W. is goedgekeurd, niet had behooren goedgekeurd te zijn. In de rekening van Leiden toch komt een bedrag van f 11,400 ongeveer voor, dat, naar Sprs. meening, daarop niet behoort. De uitgaaf begint met een post aan zekeren Pannevis, voor twee jaren onderhoud van het le perceel der werken, aanbesteed in 't begin van 1876, tot een bedrag van f 3,525. Die post behoort op de rekening, evenals die voor onderhoud van het 2e perceel aan P. van Vliet, bedragende f 2.150. Maar dan verkrijgt men een post van f 6370,80 en nog een van f 4983,37 voor het verrichten van 'l, der buitengewone werken, omschreven in het aannemingskontrakt, die niet op de rekening behooren. Die posten toch betreffen werken, welke waren ontworpen voor de jaren 1878, 1879 en 1880, en die heeft Leiden, na ontvangen te hebben het exploit van opzegging der vennootschap , alle doen uitvoeren althans het wil ons dit doen gelooven -- in 1877, omdat met het einde van dat jaar de gemeenschappelijke exploitatie van het jaagpad met Utrecht en Woerden zou ophouden. In 't voorbijgaan merkt Spr. op, dat hij er niet zoo geheel zeker van is, zooals hij straks nader zal aantoonen, dat die werken werkelijk alle in 1877 uitgevoerd zijn. B. en W. van Utrecht hebben de beleefdheid gehad de rekening van het jaagpad, in weerwil daarvan, goed te keuren. Moet nu de Raad zich daarbij neerleggen ? Helaas ja, indien op dat bestek van 1876, waarbij het verrichten van herstellings-, onderhouds- en buitengewone werken door Leiden over 5 jaren werd aanbesteed, de goedkeuring van B. en W. is gevraagd en verkregen. Helaas ja, als B. en W. van Utrecht goedgekeurd hebben, dat het tijdens de opzegging der vennootschap in 1877 nog overige 3/a gedeelte. dier aanbesteding nog in de laatste helft ven 1877 door de Leidsche aannemers werd uitgevoerd. Maar spr. kan zich niet voorstellen, dat B. en W. op die wijze de belangen der gemeente Utrecht behartigd zullen hebben. Dat wil er bij hem niet in, zoolang zij niet zelve gezegd hebben : ja, dat hebben wij gedaan. Spr. onderstelt dus voorloopig, dat dit niet is geschied en dan staat de Raad z. i. niet voor een fait accompli en dan behoeft de Raad zich niet neer te leggen bij de goedkeuring der gemeenschappelijke rekening door B. en W. Waarom niet? Omdat in de konventie van 20 Sept. 1663, het reglement, het statuut van de bestaan hebbende vennootschap, bepaald is : p. a. /Met geheele werck sooveel doenlyck voltrocken en opgenomen synde, aal 't onderhoudt, de reparatie ende vernieuwinge van 't padt, bruggens, sluysen, heulen en 't gene verders daeraen dependeert, werden gedaen met gemeen goetvinden van de drye Steden" enz. Alzoo, al wat betreft het onderhoud, de reparatie en de vernieuwing van het jaagpad tien 't gene verders daeraen dependeert", zal worden gedaan met gemeen goedvinden der drie steden. Heeft nu Utrecht —en daarop komt alles aan goedgevonden, dat Leiden zou uitbesteden het onderhoud van het gedeelte van het jaagpad, dat onder zijn beheer stond, met de gedurende dat tijdvak noodig geachte buitengewone werken, voor den tijd van vijf jaren? Zoo neen, heeft Utrecht dan goedgekeurd, dat Leiden in 1877 nog eventjes gauw zou doen uitvoeren de werken, welke zonder de opzegging zouden uitgevoerd zijn in -- en ook in het bestek opgenomen waren van 1878, 1879 en 1880 ? Wordt op die twee vragen door het dagelijksch bestuur ontkennend geantwoord, dan is de Raad, naar Spr. vermeent, geheel vrij, om de voordracht van B. en W. af te stemmen. Vótir en aleer Spr. dus zijne stem bepaalt en zijne beschouwingen over deze zaak, die hem hoogst onaangenaam heeft aangedaan, voortzet, wenscht hij van het dagelijksch bestuur antwoord op die vragen te vernemen. De heer Royaards zal de verschillende vragen , die gedaan zijn , zooveel mogelijk trachten te beantwoorden, De heer Bisdom heeft het vermoeden geuit , dat op de rekening van Leiden ook uitgaven voorkwamen , die gedaan Waren voor partikuliere erven. Zoolang dat lid echter niets tot nadere bevestiging voor dit vermoeden aanvoert, betwijfelt, ontkent Spr. de juistheid er van ; nergens is hem van dergelijke uitgaven gebleken. B. en W. hebde overtuiging, dat de uitgaven, die door Leiden in rekening worden gebracht, gedaan zijn ten behoeve van het jaagpad. Welke uitgaven de heer Bisdom op het oog heeft, is geheel onbekend. De heer van Beuningen vroeg of het gemeentebestuur van Woerden de rekening heeft goedgekeurd. Spr. beantwoordt die vraag bevestigend, dit blijkt trouwens ook uit de overgelegde stukken. De heer van Eeden deed twee andere vragen. Hij vroeg in de eerste plaats, of B. en W. van Utrecht hunne goedkeuring hebben verleend aan het bestek der uitbesteding van de werken aan het onder Leidens beheer staande gedeelte van het jaagpad voor vijf jaren, en ten tweede, of B. en W. van Utrecht er in gekend waren, dat de werken, die volgens dat bestek voor 1878, 1879 en 1880 waren ontworpen , in de tweede helft van 1877 zijn verricht? Op beide vragen antwoordt Spr. ontkennend. B. en W. van Utrecht zijn daarin niet door het Leidsche gemeentebestuur gekend, en dat was niet onnatuurlijk. Het oude kontrakt bevatte wel de bepaling, dat alles wat het onderhoud van het jaagpad betrof, met gemeen overleg der drie vennooten zou geschieden, maar die bepaling is altijd zoo uitgevoerd, dat elke gemeente afzonderlijk • beheer over een gedeelte van het jaagpad voerde en daarom voor de werken, die het daaraan liet verrichten, niet eerst de goedkeuring vau de beide andere vennooten behoefde. Evenmin als Utrecht ooit goedkeuring vroeg van de beide andere steden voor de vernieuwingswerken aan zijn deel van het jaagpad, deden Leiden of Woerden dit aan Utrecht. Nu is het waar, dat Leiden, met het oog op de aanstaande ontbinding van de vennootschap. terwijl deze nog gold, in de laatste helft van 1877, vernieuwingswerken heeft laten verrichten, die volgens het bestek eerst later zouden geschieden. Dat neemt echter van de andere vennooten de verplichting niet weg , om hun aandeel daarin te betalen. Wij zouden niet tot Leiden hebben kunnen zeggen: gij zult die werken niet laten doen; want sedert onheugelijke tijden beheerde ieder der drie vennooten zijn deel van het jaagpad afzonderlijk. Aangezien de uitgaven, die Leiden deed, geschied zijn in overeenstemming met eene usantie, die 2 eeuwen met aller goedkeuring is gevolgd, is 't noodig die te beschouwen als te zijn geschied ten behoeve van het jaagpad; 't zou unfair zijn van Utrecht, meent Spr., indien het zijn aandeel in de betaling weigerde. Ook Woerden heeft aldus niet gehandeld, maar de rekening goedgekeurd. Wat nu de vraag betreft, of die uitgaven werkelijk gedaan zijn ten behoeve van het jaagpad, bij den heer van Eeden scheen daaromtrent twijfel te bestaan. Daar echter die Spr. heeft toegezegd de redenen, die bij hein dien twijfel deden ontstaan, nader te zullen uiteenzetten, zal hij dit punt voorloopig laten rusten, tot hij die reden zal kennen. De heer Bisdom is door den vorigen Spr. nog in niets van zijne zoo krachtig geuite bezwaren teruggebracht. De heer Royaards ' zeide daaromtrent alleen overtuigd te zijn, dat al dat geld werkelijk aan het jaagpad zou zijn besteed. ~Ik echter, zegt Spr. , blijt overtuigd van het tegendeel, maar overtuigingen doen hier niets af, doch wel bewijzen, die hier echter ontbreken, en zonder deze mogen wij zelfs dergelijke uitgaven niet goedkeuren noch daartoe medewerken, want wij zijn als raadsleden verantwoordelijk voor eene behoorlijke aanwending onzer gemeentegelden," En ook des bons comptes font les bons amis," dus, als Leiden duidelijk en klaar zal bewezen hebben niet alleen, dat ze die vele duizenden guldens in anno 1877 nuttig, wel en deugdelijk aan het jaagpad heeft besteed , maar ook nog de volstrekte noodzakelijkheid daarvan destijds, dan maar ook dan alleen zal spreker daaraan zijne goedkeuring verleenen, doch anders niet. De heer van Eeden, meent, ten gevolge der mededeelingen, door den heer Royaards namens B. en W. gedaan, te kunnen verklaren, dat de raad tegenover Leiden, wat de zaak zelve betreft, op een zuiver standpunt staat. Het heeft hem verheugd te hooren, dat B. en W. van Utrecht niet hunne goedkeuring hebben gegeven aan het kontrakt, waarbij Leiden de gewone en buitengewone werken aan het jaagpad voor vijf jaren uitbesteedde, en evenmin aan het besluit van Leiden, °ni in het laatste half jaar van het bestaan der vennootschap door den aannemer alle werken, ook die voor de drie volgende jaren geprojekteerd, te laten afmaken. Intusochen komt nu de 2. vraag: moet de raad zich toch niet gebonden achten door de goedkeuring wande gemeenschappelijke rekening door B. en W. ? Spr. gelooft neen en meent, dat de Raad daardoor slechts een bewijs van gemis aan zelfstandigheid zou verraden, als waarvan in den aanvang dezer zitting werd gesproken. 't Is waar, de heer Roijaards was dat niet met hem eens. Deze erkende wel, dat 't in strijd was met de oorspronkelijke overeenkomst, dat Leiden op beide punten niet de toestemming van de beide andere vennooten had verkregen, maar dat was ,altijd zoo 't gebruik geweest, en daarom moest luen,er niet zou nauw op zien ; 't was eene usance en daardoor was men nu gebonden. Maar de heer Roijaards heeft niet opgegeven, aan welke afspraak of nadere konventie die usantie werd ontleend of zich aansloot, veelmin gezegd, welke overeenkomst, in plaats van de oorspronkelijke, waaraan men zich dus niet meer hield, gesteld is ; en zoolang hij niet aantoont, dat een ander statuut gesteld is in de plaats van de konstitutie van 1663, noch dat uitdrukkelijk tot eene andere manier van doen, dan daarin vastgesteld, tusschen partijen is besloten, zoo lang zal dit statuut gelden en zal Leiden niet de bevoegdheid hebben, om hare medevennooten eigener autoriteit aan zoo onereuse kontrakten te binden, als waarvan hier, de rede is. Afdoends heeft Spr. dan ook niets gehoord, wat den Raad zou mogen bewegen om zich neer te leggen bij die goedkeuring, door B. en W. aan de rekening gegeven. Ja, wel is• ieder vennoot in den regel bevoegd ten name der vennootschap te handelen en die aan derden te verbinden ; maar handelingen, tot welke de ♦ennooten volgens de overeenkomst onbevoegd zijn. worden onder deze bepaling niet begrepen. Zou is het hier en de zucht van toegeeflijkheid, welke het dagelijksch bestuur tot het goedkeuren der rekening kan hebben gebracht, kan dus den Raad niet binden , om de onderwerpelijke voordracht aan te nemen. Eene gewoonte is bovendien slechts gesteld, maar een tweede voorbeeld van ergerlijke natuur. als dit, is niet aangetoond, en zal, naar Spr. zich overtuigd houdt, ook in de geschiedboeken van het jaagpad wel te vergeefs worden gezocht. De geachte voorzitter meende, toen hij die zaak, straks in beraadslaging bracht, dat nu alles, wat tot toelichting kon dienen, had voorgelegen. Maar met bescheidenheid merkt Spr. op; dat den Baad eigenlijk alles onthouden is, wat noodig was om te beoordeelen, of die cijfers van f 6370,80 en f 4983,47 werkelijke uitgaven vertegenwoordigen , waarmede men voor de vennootschap iets te maken heeft. VVèl ♦raagt de heer Roijaards: hoe men er aan twijfelen kan, dat Leiden die sommen heeft besteed ten gemeenen nutte van het jaagpad? Maar Spr. vraagt op zijn beurt: Eilieve, mijnheer de wethouder, waaruit is u dat gebleken? Aan den voorzitter wil hij dit niet vragen, want spr. mag en wil gaarne konstateeren, dat deze als burgemeester de rekening niet. mede heeft geteekend. Heeft de heer Roijaards, of hebben de gekommitteerden uit het dagelijksch bestuur, de kwitanties gezien? Aan den Raad zijn die bescheiden niet overgelegd en aan den Raad is dus niet gebleken, dat aan de aannemers Pannevis en van Vliet, de bedoelde gelden zijn uitbetaald te dier zake. Spr. betwijfelt niet, men begrijpe hein wel , dat B. en W. van Leiden het geld aan die beide aannemers hebben uitbetaald. Maar wat hij betwijfelt, is, dat B. en W, het hebben uitbetaald voor het afmaken van % der werken, welke in 5 jaren tijds zouden geschieden„ in de tweede helft van 1877. En vraagt men dan, hoe spr. daaraan twijfelen kan? Hij ontleent zijn twijfel aan den inhoud der rekening van Leiden zelve. 't Is Spr. onbegrijpelijk, dat men in Leiden die rekening zóó heeft uitgegeven. Zoodra men dat stuk inziet, rijst het vermoeden dat men er mee gezeten heeft hoe men dien post van f 11.400, dien bastaard,, noemen zou. De man, die de rekening schreef, heeft waarschijnlijk geheel de waarheid willen zeggen. Hij begon nl. met te zeggen, dat die f 11,400 betaald waren wegens //afkoop van de aanbestedingssom." Leiden had zich gebrand; er moest een mouw gepast worden aan de zaak en daarom werd deze benaming van den post eerst uitgedacht, maar later waarschijnlijk -te gevaarlijk geacht, weder geschrapt en eene andere gekozen. Om deze reden betwijfelt spr. ernstig : of het werk, waarvoor betaling wordt gevraagd, werkelijk gedaan is, te dien aanzien gaat hij mee met den heer Bis dom, waar deze zegt, dat dit niet uit de stukken blijkt. Ik heb niet de overtuiging, zegt spr., dat die gelden zijn besteed ten behoeve der gemeene exploitatie, en daarom heb ik vrijheid, om, ondanks de goedkeuring, die B. en W. aan de rekening gaven, mijne stem te ontbonden aan de voordracht. Ik mag die voordracht te minder goedkeuren , omdat ik daardoor zou medewerken tot het sanktioneeren eener handeling van Leiden, welke ik mij zal onthouden te kwalificeeren, maar waarvan ik meen te mogen zeggen, dat niemand 'in deze vergadering ze zal kunnen goedkeuren. Spr. moet dan ook zijne medeleden uitnoodigen, hunne stem aan de voordracht te weigeren. Wat daarvan de gevolgen zullen zijn? Omtrent die vraag wenscht spr. thans nog zijn oordeel te reserveeren. Zoolang zij ne medeleden hem daarnaar niet vragen, zal hij zich van bespreking van dit punt onthouden. De heer Ver Loren veenacht, dat de raad bij .deze zaak in het oog houden zal, dat men te dezen aanzien in buitengewone omstandigheden verkeert. Utrecht heeft de vennootschap laten opzeggen in Juli 1877, tegen 1 Januari 1878. Leiden en Woerden hadden slechts 6 ',maanden tijd om zich op het ophouden der vennootschap voor te bereiden. Zij hadden kunnen zeggen: ual moge ieder der drie vennooten het recht hebben de vennootschap -ten allen tijde op te zeggen, wij vinden die opzegging, op zoo korten termijn gedaan, ontijdig en wenschen, dat ons een behoorlijke -tijd gegeven worde, om ons op hare ontbinding te prepareeren." Indien nu Leiden ge,woon was geweest de herstellingswerken bij het jaar uit te besteden, zooals de beide andere vennooten, dan had het den tijd gehad het geheele kontrakt te laten afloopen met ult. December van dat jaar. Maar nu was Leiden gewoon die werken voor meer jaren legelijk uit te besteden, waarschijnlijk om ze voor eenigszins minderen prijs gedaan te krijgen, omdat dan grootere aannemers .zouden kunnen mededingen. Het heeft dat reeds geruimen tijd op die wijze gedaan. Nu had Leiden, toen het in Juli 1877 de opzegging ontving het onderhoud en de vernieuwingen in 1875 uitbesteed voor 5 jaren, t.w. 1876 tot en met 1880, en het had kunnen zeggen : uuwe opzegging tegen 1 Jan. 1878 is ontijdig; ik wensch , dat dit geschieden zal tegen den tijd, dat het aannemingskontrakt is afgeloopen, of vraag schadevergoeding voor de ont_binding van het kontrakt met den aannemer." leiden heeft genoegen genomen met de opzegging, en Spr. acht het dus billijk, dat het nu schadevergoeding krijgt voor de schikking, die het heeft moeten maken met zijne aannemers, die hadden kunnen eischen, dat zij het aangenomen werk geheel zouden voleinden tot en met 1880. Nu schijnt Leiden een akkoord met hen te hebben getroffen, daarin bestaande; dat het gewone onderhoud over 1878, 1879 en 1880 achterwege zou blijven, maar de vernieuwingen of nieuwe werken, die nog niet gedaan waren, zouden vervroegd worden en in 1877 verricht worden. Dit laatste schijnt gebeurd te zijn en daarom brengt Leiden de f 11354, daarvoor besteed, in hare exploitatierekening over 1877. Dat laatste is nu misschien minder juist. Men kan zeggen: in die exploitatierekening kan leiden alleen brengen de uitgaven voor gewoon onderhoud over dat jaar, maar de extra-uitgaven voor buitengewone werken ad f 11354, dat is eigenlijk eene schadevergoeding voor winstderving aan de aannemers teweeggebracht door de opzegging der vennootschap terwijl --de aanneming van Leiden nog loopende was, waarin Utrecht en Woerden wel is waar ook haar deel moeten dragen, maar dit behoort in de likwidatierekening, op te maken bij de vereffening van zaken van de reeds opgehouden vennootschap. Als Woerden of Utrecht ook eenige schade hebben bij het eindigen der vennootschap dan kunnen zij die mede bij de likwidatie te berde brengen en verrekenen met de andere vennooten. Spr. zegt, al schrappen wij de f 11354 op de exploitatierekening van Leiden over 1877, dan komt Leiden daarmede toch later op bij de likwidatierekening, zoodat Utrecht en %Voerden er dan toch hun aandeel in moeten dragen. Het is dus maar beter, dat de drie steden dit alles maar afdoen en afrekenen bij de laatste exploitatierekening; dan zijn zij van elkander af en kunnen verder zien, wat ieder voor zich met zijn gedeelte jaagpad wil aanvangen. Het, is Utrecht nog wel iets waard, dat het jaagpad in Zuidholland blij ve bestaan, waartoe Leiden en \Voerden bun best doen. Spr. wenscht als goede vrienden met hen te scheiden, al gaat dan ook alles niet zoo precies in den haak als het volgens de wet eigenlijk moest gebeuren. De heer Kol wenscht te vragen, welke waarborg men heeft, indien de voorgedragen som betaald wordt, !dat de gemeente Leiden geene verdere vorderingen zal hebben. Hij gelooft dat Utrechts positie, indien eene eindregeling zal plaats vinden, sterker is als men de gelden in kas heeft en deze niet reeds zijn overgegaan in die van de gemeente Leiden. De heer Bisdom is het hier niet eens met den heer Ver Loren, maar wel met den heer van Eeden. • Hij is er niet tegen om te betalen wat Utrecht deugdelijk schuldig is, doch dan moet dit ook werkelijk zoo zijn en blijken, en dat doet het hier nog niet. En nu was reeds sints jaren de aandacht juist daarom al meer en meer op deze zaak gevestigd, zoo als de heer Ver Loren ook wel weet, omdat ze immer duurder en duurder te staan kwam, zoodat de Raad eindelijk besloot zich daarvan, als thans ook minder noodig, voor goed van af te maken en schijnt men nu te Leiden ten slotte ook nog eens op minder gemakkelijke wijze van Utrecht en Woerden te hebben willen scheiden of z.g. afscheid te hebben willen nemen, en dat kan Spr. niet goedkeuren. Maar heeft Leiden dan nu ook hierin soms onvoorzichtig gehint. deld of gedaan , wat zij -volgens daaromtrent in der tijd onderling gesloten origineel kontrakt niet vermocht te doen, dan is dit hare zaak en blij ve het ook voor hare rekening, en gaat dit Utrecht niet aan, en is men slechts gehouden Leiden's ♦erbintenissen na te leven voor zoo Ter Utrecht daardoor mocht gebaat zijn, maar verder niet. En daarom blij ve dan ook nu die origineele overeenkomst van 1664 het eenig richtsnoer, waaraan men zich in deze te houden hebbe, en passe men die dan vervolgens ook toe op al het feitelijke, dat in 1877 met het jaagpad heeft plaats gegrepen, dan handelt men z. i. plichtmatig en konsekwent, er valt er niets op aan te merken , en zoo behoort het ook ; maar dan begrijpt Spr. ook niets van eene uitbesteding van schadeherstel over meerdere jaren, daar die schade telkey► jare door het gebruik van, en dus ook aan Utrechts jaagpad ontstond, maar dan ook immer door jaarlijks weer werd hersteld en ook werd afgerekend. En om dan nu hier zoo op eens en onverwacht en zelfs over meerdere jaren daarvoor ten slotte nog eens weer eenige duizenden guldens in rekening te brengen, zie, daarvan begrijpt Spr. niets, maar hij zal dan ook daarin niet treden, tenzij men hem duidelijk en klaar aantoone en bewijze, dat hij daartoe verplicht is , maar anders niet, en , ditzelfde had hij ook van den heer Ver Loren verwacht. Hoe het zij, en wat Leiden in deze ook mocht willen of verkiezen, dit alles is aan Spr. zeer onverschillig, niet echter eene wellicht onverschuldigde, althans voorshands nog geheel onbewezene doch nu hier gevorderde uitgave van eenige duizenden guldens uit stads kas, waarvoor de leden moeten waken en strijden ; en daarom zal hij zich dan ook vooralsnog met kracht daartegen blij ven verzetten en in geene schikking hieromtrent treden. De heer Royaards wil nog een enkel woord in 't midden brengen. De heer van Eeden heeft uit een bijlage van 't rapport der komen. van 1871 opgemaakt, dat Leiden de bedoelde werken niet had mogen aanbesteden of doen verrichten zonder goedkeuring van de medevennooten en op die stelling bouwt ook de heer Bisdom voort. Spr. moet echter opmerkzaam maken, dat aan den heer van Eeden ontsnapt schijnt, hetgeen op bl. 18 van het rapport voorkomt omtrent de wijze, waarop de administratie en het onderhoud geregeld is. ',Ofschoon er in cUe overeenkomst niets is bepaald over de administratie, is zulks later in dier voege geregeld, dat bij het tarief of ordonnantie van 6 Aug. 1664 (geampliëerd den 5. Juli 1806) is bepaald, dat de inning der gabel- of padgelden is opgedragen als volgt: enz Daarentegen is het opzicht en onderhoud opgedragen: aan Leiden van af de stad tot Bodegraven (de Nieuwerbrug), aan Woerden van daar tot aan de stad Woerden; en aan Utrecht van af de brug bij Woerden tot aan de Smakkelaarsbrug (bij de Katharijnebarrière) te Utrecht." Dienovereenkomstig heeft dan ook ieder zijn gedeelte steeds afzonderlijk en zelfstandig onderhouden en beheerd; sedert overoude tijden heeft ieder in zijn eigen gedeelte gedaan en daaraan ten koste gelegd wat hij noodig achtte, zonder er vooraf de medevennooten over te hooren. Alleen werden aan het einde des jaars 3 rekeningen aan elk der 3 vennooten overgelegd, en door hen nagezien en met de eindverrekening goedgekeurd. Nu komt eensklaps de heer van Eeden en zegt: die wijze van handelen is, als in strijd met de primitieve overeenkomst, niet zooals het behoort. Spr. meent, dat men daar nu toch moeielijk aan het einde van het laatste jaar op terug kan komen, nu men gedurende 200 jaar met onderling goedvinden aldus gehandeld heeft. Dat zou te vreemder zijn, omdat Utrecht voor de vernieuwingen, gewone en buitengewone, in zijn gedeelte ook nooit de goedkeuring zijner medevennooten vooraf gevraagd heeft. Nu de rekening van Leiden om die reden niet goed te keuren, is, naar Spr.'s wijze van zien, geen houding, die de raad kan aannemen. De heer van Eeden twijfelt ook, of laat althans twijfel doorschemeren, of de in uitgaaf gebrachte betalingen wel werkelijk zijn geschied, omdat hij bemerkt heeft, dat er in de rekening oorspronkelijk in dien post niet van werkzaamheden, maar van afkoopsom sprake was. Spr. heeft dat in de vorige vergadering reeds medegedeeld. Die interne reden, die bij den heer van Eeden twijfel deed rijzen, daaromtrent is reeds de vorige vergadering inlichting gegeven; omdat die beide posten in de Leidsche rekening als afkoopsom van het aannemingskontrakt waren uitgetrokken, heeft zoowel het dagelijksch Bestuur alhier als B. en W. van Woerden de Leidsche rekening terug gezonden met de opmerking, dat die posten niet op deze rekening van 1877 behoorden voor te komen, en eerst bij de likwidatierekening ter sprake zouden kunnen komen. B. en W. van Leiden hebben daarop geantwoord, dat in de rekening aldaar een verkeerde benaming was ingeslopen, en dat beide posten betalingen vermeldden, voor werkelijk verrichte vernieuwingen. Zulks is toen op de rekening veranderd. Spr. leest het antwoord van den Burgemeester van Leiden voor. Nu kan de heer van Eeden wel zeggen: ik geloof het nog niet; maar Spr. meent, dat men geloof moet hechten aan zulk een stellige officiëele verzekering. Het gewoon onderhoud van 1878-1880 is, als niet gedaan, natuurlijk ook niet betaald, maar wel de buitengewone vernieuwingen, welke in 1877 in plaats van in 1878, 1879 en 1880 zijn verricht. Nu is er geen reden, meent Spr. om te zeggen: wij geldoven u niet. De raad kan zoodanig besluit nemen en overlegging van kwitanties vorderen, maar B. en W. meenen, dat die weg niet moet worden ingeslagen. Wordt vervolgd. ---