Marktberichten. Warnev ebt, 28 Nov. Heden besteedde ter markt voor biggen f 7. a 11.--,vett varkens 48 a 52 ct. per kg. schrammen fl2 a 24, zeugen • a —. Boter / 0.91 a 1,2 per kg. Eieren .0 6,25 a 7.95 100 stuk. Boekweit 1 5.75 a 6 Bone f Y a 5.50. Aanvoer 160 varkens en koeien, waarvoor men f -- a -- besteedde nieuwe ,kardappe,len f a – . per HL. --- Leestafel. *- Bij de firma J. van Boekhoven alhier , is in het licht verschenen de jaargang 1890 van Doorman's Zakagenda. Keurig en duidelijk gedrukt, gelijk alles wat van de drukkerij dier firma komt, in een net en stevig bandje, bevat het naast een kaartje van Nederland en een chronologische lijst, tot het houden van aanteekeningen en herinneringen, vele bijzonderheden, die in het dagelijksch leven te pa. s komen. Wij wenschen het in vele handen. *— Eenigen tijd geleden noodigde een groot Engelsch dagblad, de Daily Telegraph, zijne lezers uit, hunne denkbeelden over het huwelijk in zijne kolommen mede te deelen. Deze ingezonden stukken zijn door mevr. Zwaardemaker Visscher vertaald en in een met kleine, hoewel vrij duidelijke letter gedrukt boekje van ruim 200 bladzijden door de firma J. G. Broese alhier uitgegeven, onder den titel: »Is het huwelijk een fout?" Toegevoegd zijn eene verhandeling over de philosophie van het huwelijk door mevr. Lynn Liston en een overzicht der voornaamste wetten op het huwelijk en de echtscheiding in verschillende landen. De overtuiging, die de verschillende adviezen bij de vertaalster heeft bevestigd, is, dat het wettige, heilige huwelijk goed is, de grondslag eener ordelijke maatschappij, de kweekplaats der zedelijkheid, de opvoedster van de hoop der toekomst. Menigeen zal bereidwillig instemmen met deze belijdenis, ook zonder de wijze en dwaze, grappige en ernstige, kinderachtige en verheven in- en uitvallen, die in dit boek zijn bijeengebracht, te hebben gelezen. --- Verscheidenheid Men melt uit Groningen aan de N. R. Ct,: „De seances van Miss Fay hebben velen doen gissen naar de wijze, waarop zij hare toeren verrichtte. Door den heer T. Jansen alhier, werd thans het geheim ontdekt. Gisteravond heeft hij ten aanschouwe van een zestigtal heeren dezelfde toeren uitgevoerd en, telkens na afloop van iedere afdeeling, eene duidelijke uitlegging gegeven van de kunstgrepen, die daarbij worden gebezigd. Het- blijkt daaruit, dat de miss op eene gemakkelijke wijze het publiek beet neemt. Te Hulst is het gas door de petroleum verdrongen. De Hulster Ct. wijdt de volgende woorden aan de nagedachtenis dezer verlichting: De vuren zijn uitgedoofd,.... de gashouders hangen diep in hunne kuipen.... de fabriek staat dood, treurig beeld van verval, .... het buizennet is ledig en zal vermoedelijk in den grond blijven, om aan het nageslacht te bewijzen, dat ook eenmaal in Hulst's straten eene heldere gasvlam haar licht verspreidde ... het gas behoort tot het verleden, het heeft het eind der verlichte eeuw, hoe nabij ook, niet meer mogen beleven De petroleumlamp heeft, in strijd met den vooruitgang, het gaslicht in de straten en op de tafel vervangen, velen met ons ten spijt, Professor von .Nussbaum, te München heeft in de Gartenlaube een lezenswaardig artikel geschreven over het nut van het wielrijden. De professor raadt het wielrijden onvoorwaardelijk aan, niet alleen aan jongelieden, maar ook aan dames en heeren van middelbaren leeftijd, vooral als zij last hebben van slechte spijsvertering, hemorrhoiden, pijn in de lendenen of enge borst. Voorts beveelt hij het wielrijden aan voor menschen, die aanleg hebben tot vetzucht of bij wie de beweging van het hart te wenschen overlaat en eindelijk aan alle zenuwachtigen, en deze laatste zijn vele tegenwoordig. --- Allerlei. De achttienjarige T. N., in dienst bij den heer C. C., te Zaandijk, is Donderdagavond, werk verrichtende aan de Zaan, waarschijnlijk uitgegleden en in het water geraakt. Toen men hem miste, ging men zoeken en vond zijn lijk in de Zaan. Bij Westerlee kwam een h-jarig kind van K. Niekamp in aanraking met het vuur. Het bekwam zoo hevige wonden, dat het aan de gevolgen overleed. Te Teteringen bij Breda is Vrijdag-avond een 10-jarige knaap , die spelende voor een paard liep, dat voor een met pulp beladen kar gespannen was en ondanks herhaalde waarschuwingen van den voerman, daar voor bleef loopeu, eindelijk onder het wiel geraakt; de kar ging hem over het hoofd en hij overleed onmiddellijk. Te Scherpenzeel is aan de woning van ds. Voorhoeve bedelarij met huisvredebreuk gepleegd. Het is den hier gestationeerden rijksveldwachter C. D. Kaptijn en den gemeente- Veldwachter G. van lizendoorn mogen gelukken de verdachte, genaamd Alberta Atintel, 'te Amersfoort in eene slaapstede op te – sporen , en aan te houden. Zij heeft het feit reeds bekend. --- Waterhoogte. Utrecht, 29 Nov. De peibáchaat aan da Weerdsluirl alhier was heden morgen aan de benedenzijde (Vechtkant) 0,45 biven A. P., 0.13 r, wassen en aan de bovenzijde (ltijukant) 0.10 boven H. P., 0.06 gewassen. O„naheim, 28 Nov. 8 09 M. Val 0.00 M. Coaisat, 28 Nov. 1.92 M. Val 0.03 NL Keulen, 29 Nov. 1.84 M. boven 0 Val 0 03 M. "IrßhB” 28 Nov. 8.36 M. 2.47 M. Val 0 03 M. Maastricht, 28 Nov Hoogte der ;Maas 0.-6 M. botert 0 aan de peilschaal der brug iVal 0.19 greenvijk, 29 Nov. 1 95 A. P. t,.( 5 oud' #. N. P. Val 'J 11. – Blijkens de mededeelingen van den algemeenen dienst van den waterstaat omtrent de waterhoogten in de Nederlandche rivieren werd in den waterstand van 28 Nov. 1889 , 8 uur s morgens, vergeleken bij de vorige opgaaf , waargenomen: op den Boven-Rijn bij Lobith 3 cM. val; op de Waal bij Nijmegen 2 cM. en bij St. Andries 3 cM. val; op Neder-Rijn en Lek bij Arnhem 3 cM. en bij Vreeswijk 2 cM. val, op den Gelderschen IJsel bij Westervoort 3 cM. val, bij Deventer 5 cM. en bij Kampez. 35 cM. was ; op de Bov.-Maas bij Maastr. (brug) 19 cM. en (hoofdsluis) 19 cM. , bij Venloo4o cM.. bij Grave 21 cM., bij St. Andries 15 cM was. --- Briefwisseling. Waar de heer Tindal met open vizier optreedt, plaatsen wij geen stukken tegen zijne beweringen, mits onderteekend. De beide ontvangen stukken liggen alzoo ter beschikking der inzenders, tenzij zij ons machtigen hun vollen naam er onder te plaatsen. Den naam en het verblijf van den bedelaar, met den ruigen hond, waarom ons van verschillende zijden is gevraagd, hebben wij niet kunnen vernemen, noch bij onzen stadgenoot, die hem de gift gaf en uit wiens mond wij het verhaal opteekenden, noch bij de politie. De man blijkt hier niet woonachtig , maar rondtrekkende te zijn. --- Ingezonden Mijnheer de Hoofdredacteur! Vergun mij te antwoorden op uwe opmerking, toegevoegd aan mijn ingezonden stuk van Donderdag 11.. Mij dunkt, dat eene dergelijke inrichting , als door u wordt bedoeld, niet den naam van Volkskoffiehuis moet dragen, maar b. v. Volksleesinrichting. Het bezoeken van een koffiehuis doet toch in het dagelijksche leven het maken van eenige vertering veronderstellen. Ik dweep volstrekt niet met. het Duitsche »Wirthshausleben", dat de man in bier- ot koffiehuizen zit, in plaats van bij vrouw en kinderen tehuis, en deel allerminst uwen wensch dat de "vrouwen met hunne mannen zich in het Volkskoffiehuis zullen ontspannen. Ik acht het veel gelukkiger, pogingen aan te wenden de huislijkheid door betere woningen te bevorderen, en daardoor de aanleiding tot het doen van noodelooze uitgaven tegen te gaan; want bezoek in eene dergelijke inrichting, zonder eenige vertering te maken, acht ik over het algemeen eene bepaalde illusie, al is het ook geene vereischte. Onder dankbetuiging voor de plaatsing v. N. Utrecht, 29 Nov. 1889. (Wij deelen allerminst de meening van den inzender, dat onze ambachtslieden en hun gezin , niet altijd, doch nu en dan, even als de gegoeden, aanspraak zouden mogen maken op eenige ontspanning, ook buitenshuis, in gezellig samenzijn met hunne vrienden en bekenden. Red.) --- Buitenland Zuid-Afrika. rf Aan den in de Transvaalsche Staatscourant voorkomenden driemaandelijkschen staat van 's rijks uitgaven en inkomsten, ontleenen wij de volgende sterk sprekende cijfers. Ontvangsten Postwezen: 34077 p. st in het laatste kwartaal van 1889, tegen 13561 in het laatste kwartaal van 1888 ; Uitgaven Postwezen : 58005 p. st in het laatste kwartaal van 1889, tegen 24057 in 1888. Heeft het Gouvernement dus op de Post en Telegraphie verleden jaar in drie maanden tijds 10500 p. st. bijgepast, thans moest het er 24000 p. st. op toeleggen ; wel een bewijs dat er geen kosten worden ontzien voor dezen tak van adminisstratie. De Pers schrijft: Wij vernemen dat de Volksstem op 1 December overgaat in handen eener Maatschappij, hoofdzakelijk bestaande uit vroegere schuldeischers, en dat dezen, o. a. de Ned. Bank en Crediet-Vereeniging, die er voor J 2500 in betrokken is, zullen betaald worden in aandeelen. Verder kunnen wij nog melden dat dr. Frans Vredenrijk Engelenburg, pas uit Holland gearriveerd, is aangesteld als redacteur. De ijverige boeren van Kruidfontein, de heergin Bekker en Olivier, laten het gras niet onder de voeten groeien. Hun prachtige dam werd gedurende de droogte leeg geleid en zij hebben met angst naar regen gezucht om hun grond te bevochtigen en naoogst in te ploegen, doch er kwam geen regen. Onlangs zag Olivier een hevige regenbui over Driekoppen, een halt dozijn mijlen bovenkant K ruidfontein trekken. Hij nam een tiental bandieten (hij bewerkt zijne plaats met bandieten), ging naar de rivier eenige mijlen ver verwijderd, die het water van de bergen vervoert en wachtte er den ganschen nacht in de hoop, dat het water afkomen zou. Hij werd ook niet teleurgesteld, want tegen middernacht kwam een storm water af, die gekeerd werd in een sloot reeds vroeger door Olivier gemakt. Het water liep ruim twaalf uren lang in den grooten dam, zoodat die nu bijna half vol is. Vele boeren zouden het water liever naar zijn «grootje" zien gaan, eer dat ze hun slaap opofferen zouden om water te vangen in gezelschap van een troep bandieten. Groote lot komt den heergin Bekker en Olivier toe voor den ijver, dien zij aan den dag leggen om het dorre Kruidfontein in eene vruchtbare plaats te veranderen. Graaff-Reinetter. Toen dr. Leyds, de Traansvaalsche Staats-secretaris, op weg naar Kaapstad, te Klerksdorp aankwam, werd hij dadelijk door twee politieagenten in arrest genomen. Hij stond verschrikt en vorderde de beschuldiging, waarop hij ten antwoord kreeg „V ervalsching, in het telegraafkantoor te Johannesburg." Onze secretaris was van de zaak reeds bewust, en bemerkte het abuis, dat hij voor den telegraafklerk K. werd gehouden. Hij zweeg stil ; daarop werd hij naar den publieken aanklager, den heer Bosch gebracht, die reeds ter rust was. Deze herkende dr. Leyds dadelijk en riep uit: „Wat voor den duivel heb jelui gedaan ; dit is de Staats-secretaris !" De constabels stonden elkander verwilderd aan te kijken, en onder gelach van dr. Leyds keerde zij druipstaartend naar huis, en onze secretaris naar de coach terug. --- Engeland. Vrl it,..r.....- Behalve de in een telegram vermelde rede heeft lord Salisbury te Nottingham, voor gedelegeerden van conservatieve vereenigingen nog twee andere gehouden. In de eerste bepleitte hij het denkbeeld van de samensmelting der conservatieve partij met de fractie der liberale unionisten; hij meende echter, dat de beweging, die hiertoe moest leiden, niet van boven, maar van onderen moest beginnen. In de tweede besprak hij eenige sociale onderwerpen en zeide onder anderen, dat agitatie geen verandering kon brengen in de loonquaestie, daar deze beheerscht werd door de wet van vraag en aanbod. Verder verklaarde hij zich tegen de vaststelling van een normalen arbeidsdag, ofschoon hij erkende, dat in vele vakken het aantal werkuren veel te groot was. Het zou volgens hem een grove inbreuk zijn op de vrijheid van den werkman, indien hem bij Parlementsakte werd verboden tien uren te werken. Voorts gaf hij toe, dat eenige geldelijke tegemoetkoming verschuldigd was aan behoeftigen, die men dwong, hunne kinderen naar school te zenden ; dit was echter eene quaestie, die den kanselier der schatkist aanging. Door lord Salisbury is eene nota aan den Britschen gezant te Lissabon gezonden, waarin dezen wordt opgedragen ernstig bij de Portugeesche regeering te protesteeren tegen een op 8 November door haar openbaar gemaakt koninklijk besluit, waarin zij haar voornemen te kennen gaf om ten noorden van de Zambesi en gedeeltelijk ook ten zuiden dier rivier een ontzaglijk groot gebied voor Portugeesch gebied te verklaren. Dat gebied zou feitelijk ook insluiten het terrein van de onlangs gestichte Britsche Zuid-atrikaansche maatschappij en o. a. ook Mashonaland. Lord Salisbuy verklaart, dat Mashonaland geenszins aan Portugal behoort, maar volgens eene overeenkomst tusschen Engeland en Koning Lobengula aan dezen laatsten toekomt. Ook de aanspraken van Portugal op het gebied ten noorden van de Zambesi kan lord Salisbury niet erkennen, en hij verzoekt den gezant bij de Portugeesche regeering het protest te vernieuwen, dat reeds op 31 Augustus 1887 door de Engelsche regeering bij haar is ingediend tegen het voor Portugeesch grondgebied verklaren van groote landstreken, die meest door Engelsche reizigers ontdekt, nooit feitelijk door Portugal in bezit genomen waren en in welke Portugal althans nooit soevereiniteitsrechten had uitgeoefend. De Times is met dit krachtig optreden van lord Salisbury zeer ingenomen. Aan Stanley's brieven is nog, ten vervolge op liet reeds meegedeelde, het volgende ontleend : »Den 17 December bereikten wij de Ihuri rivier; in de veronderstelling dat het het garnizoen van Fort Bodo nog altijd was, waar ik het gelaten had, trokken wij de rivier over, de groote wouden door, en den 20 December bereikten wij den westelijken kant der plantages van Fort Bodo. Luitenant Stairs was daar nog met de 50 man van zijn garnizoen en had in de zeven maanden van mijne afwezigheid noch van Emin, noch van Jephson tijding ontvangen. Den 23 December trok de vereenigde expeditie oostwaarts en wij bereikten 9 Januari onze laatste rustplaats in de streek der wouden Ituri Ferry. Mijne ongerustheid over Jephson en Emin Pacha liet mij niet toe lang te dralen, Ik koos dus eene rijke en vruchtbare streek ten oosten der Ihuririvier, richtte er een kamp op onder bevel van luitenant Stairs, met 120 man, onder welke Dr. Parke en kapitein Nelson. Den 11 Januari zette ik mijnen weg voort, altijd oostwaarts. De inboorlingen uit de streek, die wij nu doortrokken, waren zeer vriendelijk. onderwiepen zich letterlijk aan onze bevelen en voorzagen ons van alle levensmiddelen. Van de blanken aan het meer Albert konden wij echter van hen geen nieuws vernemen, zoodat mijne ongerustheid nog altijd toenam, toen den 16 Januari, in eene plaats genaamd Gaviras, een bode van Kavalli kwam, Vragende een pak brieven, met geen brief van Jephson, die op drie verschillende datums geschreven was en twee nota's van Emin, die het nieuws in Jephson's brief bevestigden." «Die brieven van Jephson waren gedagteekend Duffie , 7 November 1888; Wadelai, 25 November en Tunguru, 18 December. Hij vertelde daarin al wat er gebeurd was : de muiterij onder de Egyptische officieren enisoldaten ; de gevangenneming van Emin en van hem zelven ; de aanval der Mahdisten en de neérlaag der Egyptenaren; de weder in vrijheidstelling van Emin paella en zijne overwinning op de Derwischen, enz. enz. Maar noch uit de brieven van Jephson, noch uit Emins nota's kon ik opmaken welke de voornemens van den Pacha waren. ledereen, in den toestand van Emin verkeerende, zou de vlucht hebben genomen, omringd als hij was van vijanden. Maar Emin is van het ras der Gordon's, die op hunnen post zegepralen of sterven. Doch mijne hulp-expeditie was, na zooveel kosten en opofferingen, tot hem doorgedrongen, om hem te ontzetten en zou dit doen, zelfs tegen zijnen wil." Stanley laat hier nu den brief volgen, dien hij ten antwoord aan Jephson schreef., In dien brief zegt hij, na 1400 mijlen reizens, al te ver – moeid te zijn, om nog bij Emin te komen, Hij verlangt van Jephson, dat er thans een besluit zou genomen worden, daar de besluiteloosheid van Emin al rampen genoeg heeft veroorzaakt. »Indien de pacha wil", zegt Stanley onder andere, »zal ik op mijne knieën kruipen voor hem, om hem te smeeken, in zijn eigen belang, dit land te verlaten. Indien hij komt, zal ik hem uit al mijne krachten ondersteunen. Doch ditmaal geen aarzeling; stellig ja of neen, en we gaan naar huis." Op 6 Februari 1889 kwam Jghson in den namiddag aan in het kamp te Kavalli, op de bergvlakte en bevestigde Emins besluiteloosheid. Emin Pasha, zeide: Indien mijn volk gaat, ga ik; indien zij blijven, blijf ik. Signor Casati : Indien de gouverneur gaat, ga ik; in_ dien de gouverneur blijft, blijf ik. En de getrouwen: Indien de Pacha gaat, gaan wij ; indien de Pacha blijft, blijven wij. De wending in le zaak door den inval der Madhisten, en de verschrikkelijke slachting door hen olinedteenr eanlslesevewnawtelzijhepoenntmdoaetttwenii spoedig een, aangericht , bepaald antwoord zouden bekomen, alhoewel Jephson alleen kon antwoorden: Ik kan u werkelijk niet zeggen, wat de Pacha voornemens is te doen. Hij zegt dat hij verlangt heen te gaan, maar hij wil niet vertrekken ; niemand wil vertrekken. Bet is onmogelijk te zeggen wat zij zullen doen. Misschien zou een nieuw aanrukken van de Mahdisten hen allen naar u toejagen, om dan weer besluiteloos te blijven, en eenige weken rust te vragen, om weer te overleggen. In Februari zond ik eene afdeeling naar het Ferry-kamp, met bevel aan Stairs zich met zijne kolonne naar Kavalli te spoeden, ten einde de expeditie samen te trekken en op alle gebeur; tenissen voorbereid te zijn. Er werden ook koeriers naar den Pasha gezonden, ten einde hem op de hoogte te stellen van onze bewegingen en voornemens, en hem te vragen ons te zeggen op welke wijze wij hem best konden ter hulp komen. Ik zeide hem, dat het eenvoudigste plan zou zijn eene stoomboot te nemen, en deze te gebruiken voor het vervoer der vluchtelingen, welke, naar ik vernomen had, in groot getal te Tunguru verzameld waren, en hen naar mijn oud kamp op de Nyanza te brengen, ofwel, indien hij geene stoomboot had, over land van Tunguru naar Mswa te gaan en eene kano te zenden ' om mij te berichten dat hij zulks gedaan hud, Eenige dagen later, zoo schreef ik verder, kon ik dan te Mswa zijn met 250 man, om ze naar Kavalli te begeleiden. Ik vroeg echter naar iets bepaalds, anders zou het mijn plicht zijn de ammunitie te vernielen, en huiswaarts te keeren." Kort daarna verscheen een koerier in het kamp met den volgenden brief van Eminpacha van 13 Februari 1888: »In antwoord op uwen brief van 7 dezer, voor welken ik u verzoek mijn innigsten dank aan te nemen. heb ik de eer u te berichten, dat ik gisteren. ten 3 ure namiddag, hier met twee stoomboeten ben aangekomen, een eerste afdeeling meêbrengende van het volk, dat verlangt onder uw geleide het land te verlaten. Zoohaast ik voor de veiligheid van mijn volk zal gezorgd hebben, moet de stoomboot weer naar Mswa vertrekken ten einde eene andere afdeeling volk over te voeren. Met mij zijn ook 12 officieren aangekomen, die verlangen u te zien, en een 4.0 tal soldaten. Zij zijn onder mijne bevelen gekomen om u te vragen, hun een weinig tijd te geven hunne broeders uit Wadelai aan te brengen ten minste zij, die willen vertrekken en ik heb hun beloofd mijn best te doen om ze bij te staan. Daar de zaken in zooverre zijn veranderd , moogt gij hen de voorwaarden opleggen, welke gij zult nodig oordeelen. Om dat te schikken zal ik van hier naar uw kamp vertrekken met de officieren, en indien gij koeriers zendt, kan ik mij eenigen van hen ten nutte maken. Ik hoop van harte dat de groote moeilijkheden, welke gij doorstaan hebt, en de groote opofferingen, door de expeditie om ons ter hulp te komen, door een volledig gelukken der verlossing van ons volk zullen beloond worden. De wasem van opstand, die over deze streken heen ging, is verdwenen, en van het volk, dat mij thans vergezelt, kunt gij zeker zijn. Signor Casati verzoekt mij u zijnen besten dank uit te drukken, omdat gij zoo goed geweest zijt hem te gedenken. Laat mij toe u eens te meer mijn hartelijken dank uit te drukken, voor alles wat gij tot hiertoe vork ons gedaan hebt, en daarmee blijf ik uw zeer getrouwe dr Emin." Gedurende den tijd, welke verliep tusschen de aankomst van Jephson en de ontvangst van dien brief, heeft de laatste een volledig verslag opgemaakt over alles wat hij van den pacha, signor Casati en de Egyptische soldaten gehoord had, over de voornaamste gebeurtenissen, in de provinciën van den Evenaar, in den laatsten tijd voorgevallen. Hier deelt Stanley eenige uittreksels uit dit verslag mede en zegt dan : »Thans ben ik gedwongen door de lengte van dezen brief, de noodzakelijkheid van op reis te gaan enz. , op te houden. Ons verblijf te Kafurro is ten einde , en wij vertrekken morgen.. Eene nieuwe bladzijde van dit belangwekkend tijdperk in onze expeditie, zal ik u in eenen aanstaanden brief mededeelen. Intusschen hebt gij de voldoening te weten , dat Emin Pacha eindelijk dicht bij ons kamp is, op den oever van het meer ; dat er dragers naar hem gezonden zijn om zijne goederen mede te brengen en zijn volk te helpen" In een brief aan Marston verhaalt Stanley, dat hij op zijne reis in 't grootste levensgevaar verkeerd heeft tengevolge van eene vreeselijke ziekte; de inspanning was te groot geweest, zegt de reiziger, en gedurende 28 dagen lag ik hulpeloos ter neer, opgepastdoor de zachte en zorgvuldige hand van doctor Parke.Zijne herstelling was zeer langzaam. In den zelfden brief zegt de stoutmoedige reiziger, dat de witte vlek op de landkaart, het inwendige van Afrika, thans in eene zwarte vlek veranderd is. Ik bedoel, zoo schrijft hij, dat de streek tusschen 25 graden ooster- en 29 graden 45 min. westerlengte, slechts een enkel groot , dicht, meedoogenloos somber bosch is, sedert een onheuglijk getal eeuwen groeiende, van afstand tot afstand bewoond door wilden, tallooze menschenetende en listige volkstammen. --- Duitschland. Bij de behandeling in den Rijksdag der begrooting van buitenlandsche zaken, heeft Richter, de leider der vrijzinnigen, o. a doen opmerken, dat men de Engelsche Royal Niger Company beschuldigt van overtredingen , die zoowel de Engelsche als de Duitsche onderdanen benadeelen. Maar in Oost-Afrika is de toestand omgekeerd, en daar Ouden de Engelschen zich over de Duitschers kunnen beklagen (Onrust). Graaf Herbert von Bismarck vroeg woedend, of het wel een Duitscher was, die daar gesproken had. Richter antwoordt, dat hij enkel herhaalt wat vroeger de rijkskanselier zeide. Het is wel zonderling dat zulks wordt toegejuicht bij den kanselier en uitgejouwd bij mij. (Algemeen gelach). Men mag den splinter niet zien in 't oog van anderen, wanneer men een balk heeft in het zijne. Hammacher (nationaal liberaal) hekelt den toon van Richter, die zich itot beschuldiger maakt van zijne landgenooten, en tot verdediger der Engelschen. Richter zegt, dat hij geene anti-vaderlandslievende woorden gebezigd heeft. Indien de Duitsche regeering millioenen te veel heeft, dan zouden die beter en vruchtbaarder kunnen gebruikt .worden, ten behoeve van de landbouwers en de kleine werklieden. Onder 't volk denkt menrdat die heeren, welke koloniale politiek maken, dat wel uit hunnen eigen zak zouden kunnen doen. Spreker vraagt ook inlichtingen over de Samoa-conferentie. Graaf Herbert von Bismarck antwoordt spottend, dat hij om politieke redenen zou vragen, dat de progressistische partij zou afzien, van die ondervraging, indien hij niet overtuigd was, dat Richter dadelijk de algemeene bespreking zou vragen. Richter herneemt, dat niets deze uitvallen tegen de vrijzinnigen rechtvaardigt. Rij voegt er bij: »Wij aanvaarden dergelijke beschuldigingen niet, die zelfs niet tegen ons werden uitgebracht door een man, die wat meer diensten aan Duitschland heeft bewezen, dan M. de staatssecretaris tot hiertoe heeft kunnen bewijzen." (Beweging rechts.) Graaf Herbert von Bismarck antwoordt, dat hij in 't algemeen heeft gesproken en niemand noemde. Overigens, qui s'excuse, s'accuse. Richter herneemt : «Welnu dan zal ik ook eens wat zeggen, zonder iemand te noemen. Wat zou M. de staatssecretaris wel zeggen indien ik de volgende woorden uitsprak: »Er zijn ministers die, omdat zij onbekwaam zijn eene technische bespreking te leiden, alle gelegenheden zoeken, om hunne onbekwaamheid onder onrechtvaardige aanvallen te verbergen'; en indien ik daar oniniddelijk achter wilgen liet: Oliet is graaf Herbert von Bismarck niet, dien ik bedoel.', Heel de linkerzijde lachte , terwijl graaf Bismarck geen lust toonde den twist voort te zetten. In het socialisten-proces te Elberfeld verscheen als getuige de socialist Julius Weber, uit Barmen, die verdacht wordt door de politie als verklikker te zijn gebruikt. Hij zeide uitdrukkelijk in geen verhouding tot de politie te hebben gestaan. De voorzitter vroeg hem, of hij dit getuigenis onder eede wilde bevestigen. Weber weigerde dit. Op de vraag: «zijt gij liet, die berichten aan de politie ver-. strektet", antwoordde hij »neen", maar ook op dit antwoord wilde hij 'den eed niet afleggen , waarop de rechtbank hem deed gevangen zet ten , tot hij zijne verklaring veranderd of bezworen zou hebben. Den volgenden dag bekende hij , dat hij aan de politie mededeelin gen had gedaan .en daarvoor was betaald geworden. --- Frankrijk. Bij de verkiezing in het tweede-district van het achttiende arrondissement te Parijs, heeft zooals bekend is, Boulanger de meerderheid gekregen, waarop de commission de recensement, de op hem uitgebrachte stemmen nietig heeft verklaard en Joffrin, die een paar duizend stemmen minder had bekomen dan Boulanger, als verkozen heeft geproclameerd. In de commissie der Kamer, die over deze verkiezing rapport moest uitbrengen, heeft de Minister van binnenlandsche zaken gezegd,' dat Boulanger, voordat hij door het hooge hof van justitie veroordeeld was, eene door den Franschen consul te Londen gelegaliseer2 de verklaring had gezonden, dat hij zich in genoemd district candidaat stelde voor de Kamer. Die verklaring is niet aangenomen, omdat Boulanger middelerwijl was veroordeeld en opgehouden had verkiesbaar te zijn. Op de vraag der commissie, of het waar was, dat de regeering de eerste verkiezingsbiljetten van Boulanger had laten afscheuren, en dat zij de volgende dagen geduld heeft, dat die biljetten aangeslagen werden alleen om geen voorwendsel te geven tot rustverstoring, antwoordde de Minister, cl:,t hij den eersten dag de biljetten heeft laten wegnemen, en dit was voldoende ter uitvoering der wet. Hij kon kwalijk twintig achterf eenvolgende dagen politiedienaren aan het werk daarvoor houden. De commissie bosloot met 17 stemmen tegen 15 aan de Kamer voor te stellen Joffrin. niet toe te laten. Zij heeft namelijk uitgemaakt, dat de commissie niet het recht had iemand, die in de minderheid was gebleven, tot, afgevaardigde te proclameeren. Het is alleen de Kamer, die daartoe te beslissen heeft. --- België. In de Kamer verklaarde de minister van binnenlandsche zaken, de heer De Volder, dat hij op het wetsontwerp, betreffende het toekennen van academische graden, elke voorgestelde wijziging verwierp, zoodat de regeering aan het ingenieurs-diploma, afgegeven door eene vrije universiteit, gelijke rechten in maatschappelijken zin toegekend wil zien als aan de staatsdiploma's, maar evenmin van een toelatingsexamen tot de academische lessen, als van een professioneel eindexamen wil weten. De heer Janson heeft daarop voorgesteld, dat door de Kamer over deze twee beginselquaesties hoofdelijk gestemd worde, hetgeen echter gisteren nog niet is geschied. Trouwens, gelijk het Journal de Bruxelles zegt, de heeren afgevaardigden schijnen in het behandelde onderwerp al zeer weinig belang te stellen, want dag aan dag zijn er nauwelijks een dertigtal leden der Kamer aanwezig. Het is mogelijk, zegt het blad, dat de boden der Kamer beginnen op de hoogte te komen van de beste regeling van het hooger onderwijs, maar de afwezige afgevaardigden? Zullen zij de officieele verslagen lezen? het is ten minste te hopen. --- Telegrammen. De sinds gister ontvangen telegrafische depeches laten wij hieronder volgen: Vervolg van het Avondblad Sofia, Donderdag. Er zijn hier uit Athene berichten ontvangen, waarin het gerucht wordt tegengesproken, dat door Griekenland oorlogstoebereidselen worden gemaakt. Rome, Donderdag. De minister van financiën heeft bij de Kamer van Afgevaardigden een wetsontwerp ingediend tot afschaffing der difierentieele rechten. Op verzoek van den Minister is deze wetsvoordracht van dringenden aard verklaard. Berlijn, Donderdag. De Rijksdag heeft heden de nog overgebleven posten van de begrooting van buitenlandsche zaken afgedaan, voor zoover het gebied betreft dat onder bescherming van Duitschland staat. Met zeer groote meerderheid werd het additioneele krediet voor majoor Wissmann goedgekeurd. De staatssecretaris graaf Herbert Bismarck wees met bijzondere ingenomenheid op den goeden uitslag, der pogingen van Wissmann, die overal door inboorlingen als bevrijder van Arabische dwingelandij werd begroet. Hij betoogde voorts de noodzakelijkheid om ook verder met Engeland samen te gaan, want zonder de loyale ondersteuning dier mogendheid zou de tot dusver verkregen uitslag niet bereikt zijn. Bristol, Donderdag. Ten gevolge van het aan de houtdragers gegeven bericht, dat zij ontslagen zouden worden, indien zij weigerden met vreemd volk te werken,, hebben alle dokwerkers van Bristol en Avonmouth, ten getale van omstreeks 4000, heden morgen den arbeid gestaakt. De sjouwers en andere havenwerkers hebben daarop dit voorbeeld gevolgd. Het, lossen staat thans volkomen stil. Parijs, Donderdag. De Senaat heeft heden de wet op den arbeid van vrouwen in behandeling genomen. De minister-president, de heer Tirard, ondersteunde ten krachtigste het amendement-Chesnelong, waarbij de nachtelijke arbeid van vrouwen wordt verboden. Het amendement werd echter verworpen met 125 tegen 110 stemmen. Parijs, Donderdag«. Op de avondbeurs werden genoteerd: Leening 3 pct. 87.66 , Egypte gennifie. 467.—, Spanje buitenl. 73.31 , Italie , Turken gereg. , dito loten 76 12, Ottom. Bank 537.—, Hongaren 4 pct, Russen 4 pet. 1880 —.— , Ap i; :es Banque de Paris , Portugal Rio Tinto 406.—., aand. Panamakantial • 2 Saragessa Spw. Brazilië —.—. ---