OFFICIEEL GEDEELTE. KENNISGEVINGEN. De Burgemeester van Utrecht roept den Gemeenteraad bijeen op Donderdag 19 September 1901, des namiddags ten twee ure (precies), ten Staahuize, ter mededeeling van ingekomen stukken, en ter behandeling van: 1. Voordracht tot het verleenen van restitutie of afschrijving van plaatselijke directe belasting naar het inkomen wegens overlijden. 2. Voordracht tot het rooien of verplanten van een boom aan de Biltstraat. 3. Request van eenige bewoners van de Nachtegaalstraat, houdende het verzoek het dubbel spoor van de tramlijn in die straat in te korten, niet prae-advies van Burgemeester en Wethouders. 4. Voordracht om Burgemeester en. Wethouders te machtigen 'eenige schilderijen van cle Gemeente te doen restaureeren. 5. Request van Cl. van Zijl, geb. Kersten, houdende verzoek tot opheffing van de erfpacht van eenige perceelen aan den Hopakker, met prae-advies van Burgemeester en Wethouders. (.). Voordracht tot het inrichten van het terrein der Gemeente aan de Middellaan tot kinderspeelplaats. 7. Voordracht tut overneming van verbreedingsstroaken langs de 'Nieuwe Koekoekstrant en Achter de Koekoek, van de Maatschappij ~de Toekomst." 8. Voordracht tot afkoop van eenige op de Gemeente rustende verplichtingen ten behoeve van eenige woningen aan den len Daalsehen dijk van H. W. Vernielt. Benoeming; van een onderwijzer aan de school 0. L. 0. le soort aan de VliStstraat. 10. Benoeming van een onderwiimr aan de school 0. L.O. 0." le soort aan het Hieronymusplein. 11. Benoeming van een onderwijzer aan de school 0. L. 0. 3e soort aan de Breedstraat. ;12. Vaststelling van een suppletoir kohier voor de inkomstenbelasting, dienst 1901. Utrecht, 14 September 1901. De Burgemeester voornoemd, F. H. COBLIJN, Weth. De Burgemeester der gemeente Utrecht, Brengt ter kennis der ingezetenen, dat de van den Inspecteur der directe belastingen te Utrecht ontvangen en door den directeur der directe belastingen enz. te Amsterdam executoir verklaarde kohieren bedrijfsbelasting, wijken I en 11, dienst 1901/2, zijn ter hand gesteld aan den ontvanger der directe belastingen, kantoor houdende aan den Drift, aan wien ieder verplicht is zijn aanslag, op den bij de wet bepaalden voet, te voldoen. Utrecht, 14 September 1901. De Burgemeester voornoemd, F. H. OMLIJN, Weth. --- NIET-OFFICIEEL GEDEELTE. BUITENLAND. Christiana. ge 8 September 1901. do reis beschikt. De reiziger wikt, maar willens Ik had lang weg en zij k. in ben er nol. zull7, Deze sta- – me vast. Ik ekomen, eigen-11---ndt I;en in een klein Wit..el .terechtg e-peneaonaa lijk geen hntel, maar een fam • En daar zit waarvan ik de eigenares kende.Gulbrandik nu, Drowningensgade 2, bijl r d 't op deal jer sen voor let venster, en zie, ui • zeilbootjes 4:11. de lieuvelige eilandjes, waar de t u•..,chen door stiiiken als groote, blanke w_ fervogels. Ik ga veel uit om 'de stad te be"" — niet op de orthodoxe: touristen-manier, daarin bestaat dat men alle in Baedeker aangeteekende keukens en trtuseums afloopt, maar op mijn eiaen houtje, door allerlei o•nlyekende straten en straatjes en langs de kade waar -de groote houten pakhuizen zoo donker staan, en waar blootheenige jongens op den kant zitten te visiehen en stukken hout laten drijven als schepen, en waar onder de, open loodsen • – t stapels g1:00 , gedroogde Visch liggen, die in de' verte lijken op bundels brandhout• Des avonds is hot 't mooist, in deze buurten. De drukte van laden en lossen n,r gedaan,. de, donkere pakhuizen taan gesloten, het water glanst inliet rood en geel van den westelijken. hemel. Er slenteren troepjes matrozen, door de echoënde straten, pratend in allerlei talen. Van het eene aangemeerde sa:in naar het ;:trlere, gaan stem, men en gelach been en weer. Telkens een donkere draaf, telkens opgianzend water. Nu do straten en beelemaal uit •— daar straalt de breede glans van den fjord op, wijd weg, en de groote schepen liggen er: oorlog!sbodeins met de vlaggen van vreemde naties en een bonte !handelsvloot. De groote nahepen lijken, klein! ,op die wijde, wijde watervlakte. De avondlucht, heglanst de m!a•sten, dat zij, goud en brons lijken., de witte zeilen worden rood. Op de vele eilandjes en op de heuVelige kust heeft het zwartige sparregroen een zweem van bruin gekregen, hot blanke der vele' landhuizen schittert er tusschen. Op de ver-uitspringende landspits staat ,kkershus te schitteren. De roode pannen daken der oude' veste gloeien als klaprozen in een veel. — Elwesten Akershus en Bljèrvikgen begint de oude stad,' Oslo. Hier zijn nog oude' straatjes met liéél kleine, héél rage houten huizen:, die! overhangende daken hebben en ruitjes-vensters waarvoor geraniums staan. Houten schuttingen logpen langs de hobbelig-g,eplaveid!e! straat. Een poortje staat open, daarachter kleurt een wannieezen!ierss hof tus•schen hekken waar netwerk hangt te drogen. Eb! over koolbedden en bessenstruiken heen, glanst vèr-weg dei zee!, en de loer! gen rijzen op, ina,t-blauw, grij!sachtig bruin, zilverend als een dunne damp in het, al zwakker wordende licht Het is als een vizioen een oegenblik lang. En dan komt weer do straat tusechen de. kleine huisje:se een, winkeltje met snoepgoed, een rijf kantoren, een ratelende electris'iw train, de beginnende flikkering van, la,ntarenS, die!, al helderder wordende!, opglanst naar de nieuwe stad, naar' de buurt rondom! Vor Frelsers en naar Carl-johan, die als! een rivier is. van licht. Hier is het, moderne! stadsleven en, als een sprookje lijkt nu dat stille! Oslo met de donkere' huisjes en den glans der zee. De zee trekt; zoo hier, men, moet er heen, telkens en telkens weer'. Men heeft er niet genoeg aan, van 't strand' af er naar te kijken men wil er op zijn. Hetenwet den bewoners van Cliristianiat zeker ook zoo gaan, als het inij, vreemdeling, gaat. Want langs do geheek! lengte ,der kaden, van! Fiperviken af onder langs de veste van Akersihus, de landspits langs, en in alle hoeken van Bjdrvikken ligt het vol bootjes van allerlei model en grootte. En in alle kreken der eilandjes rondom schommelen blankzeilige vaartuigen. Die het cenigszins kan, heeft er een. Jongelui, die de geheele, week werk hebben, vinden hier hun ontspanning. Ze gaan 's! Zaterdagsavonds scheep, zeilen den fjord uit., en brengen den Zondag door op zee'. Ze kunnen aanleggen op een der tallooze klippen-eilandjes of vèruitspringende rots-kapen der seheeren, en visseh.en of op meeuwen sdneten en zwemmen in de zon ; ze maken hun eten klaar zoo goed en zoo kwaad als het gaat en slapen in een plaid gerold. 's Maandags-echtends vo6r kantoor-tijd zijn ze dan weer terug in de stad. En de, watersport wordt niet door jongelui • alleen beoefend. Wie 's Zaterdags langs de haven flaneert kan zien hoe geheel:e families scheep gaan om den feestdag op, zee door te brengen. De rijken doen het elegant, in keurige kleine • jachten. De minder gegoeden behelpen zich, met een voor een etmaal gehuurd stoombootje, dat eenig,ee families! kan herbergen, zoodat de over velen verdeelde kosten dragelijk worden. En op alle uren van den, dag' kan men kleine bootjes zien zwemmen tusse!h!en de eilanden-groepen van Bandefjord, geroeid door jonge mannen en, jonge' meisjes inet breede strooihoeden op!. Het is een verrukkelijk gezicht. En ik heken, dat ik het niet. kan gewaar worden zonder een steek van jaloezie', en • den vurigen wensch, dat wij{ Holland toch ook iets dergelijks hadden — een genoegen dikt tevens krachtsinspanning is en !een met alle zinnen ontvangen van het schoone. Eergisteren ben ik zelve' op zee gegaan, het was niet' meer uit te houtden.! Van de kade van Piperviken gaat driemaal daags een stoombootje, de Tourist, op een kruistocht tusschen de eilandjes bewesten Naesodden. De Tourist blijft twee en een half uur onderweg. Op haar kalme gemak zwalkt ze daarheen langs de bochtige, groene kust met de vele witte landhuizen eerst, langs Bygdè, vanwaar het koninklijke lustslot op! di hoogte blinkt', en dan naar het zuiden, tusschen die ontelbare rotsen en klippen en eilandjes door. De zee is blauw en glad, maar nèt genoeg gerimpeld om den zonneschijf. in. millioenen flikkeringen te laten op en neer huppelen. Op de grauwe rots blinken. de vissch•ers.hruisjes, krachtig-rood, geverfd niet witte lijOten om venster en deur. De zilveren borkestaminetjes van het strandbosch flikkeren tusschen het guldig !doorglansde zwartgroen der !dennen. Ontelbare tinten komen en gaan over de klippen. . De allerlaagste 'ziju grauw' en bruin, naakte leisteen nog donker van den laatsten vloed. Die wat hooger rijgen hebben plekken en vegen van oranje, dat ij Mos en heikruid, en door de felle zen verbrand kruid. Nog hoogero en broeden), klippen, waar het tot aarde verweerd,e gebeente rustiger is blijven liggen zijn overgroeit!l met, berkenopslag, allerteederst •doorschijnend; groen. En naarmate zij, dichter bij, of verder af !zijn., donkeren, en Wecken ze, -zoodat het een wisselspel wordt van groen en mathl a,u.w en violet en. zilver-blank niet tallooze schaduwen en zwemen van met geen naam te! noemen kleuren! daartussehen. Het kan' mret niets vergeleken woerden. Het is onuitsprekelijk en onvergetelijk mooi. Op Bygdb, het schiereiland waar de Koning zijn paviljoen gebouwd heeft, wordt een tentoonstelling gehouden — „Cultur-Udistilling' is de offioieele naam — waar uit allo doelen des lands verzamelde antiquiteiten tentoongesteld zijn. Er is een militaire afdoeling, waarin een verzameling van wapens, .uniformen en vaandels prijkt, en een reeks pertretten van leger-aanvoerders •en zeehelden. Eerre tweede, die men de :genealogische zou kunnen noemen, samengesteld als zij is uit Oude portretten, staimboomen, familie-kleinoediën en dergelijke. En een derde, de kerkelijk.e geschiedenis van liet land betreffende, die mij de merkwaardigste scheen van de drie. Ook hier weer portretten -- de allermeesten erg leefijk -- van predikanten, proosten en biseohoppen. Maar verder allerlei interessants int de aloude houten kerken van het land : een prachtiger preekstoel' van gebeeldhouwd eikenhout, onder anderen uit Bragernes [(irke:; oenige lijkkisten, met zwart leder beslagen en niet zilveren ornamenten overdekt, die in naïven stijl. uitgevoerde engelen verbeelden tussehen allerlei emblemata. des doods. En, wat me trof als 't curieuste: eene voorstelling van liet avondmaal, met levensgrooto gebeeldhouwde houten figuren, bont: beschild'erd, in een soort vaam ondiepe ins. De kunstenaar, die blijkbaar geen raad geweten heeft met verkorting eis .perspectief, heeft zich ten aanzien van de tafel zoo beholpen. dat hijs zo bijna horizontaal zet, zoudart de dertien dikke, ronde broeden de glazen en de schotels met het Pitaschlain er tegen aanvangen als vliegen togen een muur. Heti is een geweldig groot stuk. Men heeft es- jaren lang geen plaats voor gehad en hot opgeborgen op den zolder van .den Vlereseh-Bazar de zonderlinge arcade, die rondom de Verlossers-Kerk loopt. Nu komt het dan tot zijn recht op de kerkelijke tentoonstelling. Volgens dit eerre stuk kan men zich vrijweel een voorstelling vormen van wat hier ter zien is. Het is bijna zonder uitzondering barok. Er is iets in dat interesseert, niettemin, men ziet den ernst • der bedoeling en het vrome gevoel door do onvolmaaktheden der uitvoering heen. Maar ''de finale indruk is, dat de Noren der 16e, 17e en 18e eeuw --- van vroege:ren tijd is hier bijna niets -- kuinstzin bezaten, en nog minder originaliteit. Het is bijna alles onbeholpen 111.,a-maaksel van Duitsche en italiaansche kunst, dat men hier te zien krijgt. Naar men mij zegt is echte+, mooie, Noorsche kunst te vinden in do architectuur van cenige oude gebouwen, d.ie van hun oorspronkelijke plaats op last van den Koning naar Bygds overgebracht zijp. Een, aloude houten kerk is daaronder. Ik head geen, tijd meer om die te gaan zien en evenmin lust; de bonte barok-stijl van al die antiquiteiten had me vermoeid; ik had geen frisehheid meer om eenvoudigen zuiverder indrukken op te nemen. Dus ging ik heen. En bleef wo lang ik kon, op het water, dat den avondhemel spiegelde in broedei vlakken blauw met . rimpelingen en lange vegen goudgeel ell 42,01 enkel tintje rose. KonA,K. --- Engelsche Brieven. Van onzen eigen Correspondent. c Londen, 13 September 1901. De moordaanslag op den president der Vercc nigde Staten was dei°, week het onderwerp der gesprekken. Natuurlijk, want waar was dat niet. het geval ? In Engeland' was dat echte,: nog natuurlijker door de goede betrekking tussehen de Engelschen en hun Amerikaansolm neven. Over het afschuwelijke feit zelf zal ik hier. niet verder spreken. Een. tweede onderwerp was het bezoek van Engeland's, Koning te Kopenhagen, w9r hij een ontmoeting heeft gehad met den CZaar, aldus Fra,n•krijk en Duitsohland• den loef afstekende in dein wedloop, wie het eerste cl.‘m heersoher aller :Russen de hand zou drukken. Edward VII heeft, gewonnen. Overigens verliep de week kalm. en -rustig en het begon er ar aardig naar uit te zien, dat ik veor ditmaal mijn kat zou sturen toen daar op eenmaal grrroot nieuws de ronde dood. Groot, heerlijk. nieuws nieuwe, dat wij zoo maar niet voor het grijpen hebben waarvan wij vooruit weten, , dat het door het courtuntenlezend publiek wordt vei,' stonden ----- nieuws waarvan, de oorrespondenten. nog eens. pleizier beleven. U begrijpt natuurlijk al lang wat ik bo, deel. Want woals het gewoonlijk gaat, is de telegraaf de post weer te vlug afgeweest. let is soms, oin uit je vel to sPringen als je heerlijke stof hebt om, over to schrijven, stof voor een •brief, waarvoor je niet welbehagen de pen' letters en de woorden uit je, genoegen 'opneemt, waarvan' liet schrijven doet, naarmate de, merk. je dan g4enoomde pon,v 'en daar op eens, dat er al een Leuter ---- pardon ik bedoel Reuter-telegram is ver zonden, ,dat je geschrijf bijna waardeloos maakt. Voor Meerdere en nadere bijzonderheden" kan dan alleen dei brief nog dienen, zooals dat de vurige week het geval was met de zaak-Krauw. Maa,;, dan is het ware, het nieuwe, het, pikante er af. Eln zoo zal het nu ook wel weer het geval zijn met het grrrooter nieuws van deze week. In ieder geval is het nieuws wel 'AOC oewichtig, om, heit toch nog even mede te deerleit. Het, gold toch niets meer of minder dan een complot om, minister Chamberlain van het leven te' berooven. Moord moordaanslag 't schijnt in de: lucht te zitten:. Het is nu maar de vraag of men hier inderdaad met, een bestaand complot, te doen had dan wel of het een vernuftig verzinsel is van een van, doodslag beschuldigde, die op deze, waarlijk origineele manier zich zelf poogt vrij to pleiten van een misdaad, waarvoor hij vervolgd wordt. Dei zaak dan is deze. Op Dinsdag 3 September werd, de juwelier Jung, wonende Luwer Charles-streel Chnikenwell, door een messteek in zijn nek, waardoor de `halsslagader werd doorgesneden, gedood. De vrouw van deer Vermeerde vertelde Woensdag jl.„ toen dezer zaak voor den pol i ti e-rechter behandeld werd, dat, terwijl zij in: de keuken bezig was, haar man bezoek had gehad van een Franschanan, met wiel" hij, in de werkplaats in gesprek: was. Het onderhoud scheel haar toe vriendschappelijk te zijn. Na ("enigen tijd hoorde zij gestommel, alsof de, twee inan nen aan het, winstelen wa ren. Zijl liep naar de werkplaats en zag toen juist den vreemde Wegkopen. Zij ging herai achterna, roepende,: „Houdt heinel" en toen zij zag dat een politie-agent deri man nazette, keerde zij in huis terug om naar haar man to zien. Deze lag op den grond, badende in zijn bloicid, en reeds stervende.: Een bebloed mes werd onder een bank gevonden. Als verdacht van dezen, moord was aangehouden een. Franschmain, Martial Faugeron„ drie-entwintig jaar oud en van beroep kapperstrediende. Hij was door een pelitie-agent gearresteerd Deze, man deed nu het volgende romantischer verhaal omtrent .efei aanleiding tot de worsteling, waarbij hij uit noodweer handelende, zijn mes getrokken had en, zijn aanvaller een steek had toegebracht, evenwel. zonder het opzet urn hem. te diooden. Ongeveer 'LOS weken geleden stond hivoor liet café Suisse dicht bij, Piccadilly. Hij was al .enige: dagen zonder werk geweest en ontmoette, toen een vrouw, met wie hij' eenogen tijd ter voren reeds: in Frankrijk had kennis gemaakt. Terwijl hifi met haar stond' te: praten, mengde zich een man in het gesprek. Even later ging de vrouw, heen en hij ging met den man iets gebruiken in het café. Faugeren vertelde den man, :dat hij' zonder werk was en graag wat te doen zou hebben. De man antwoordde hem: „Waarom zou je werken? Men kaft in Londen wel leven zonder werk. Ik zal je naar een huis brengen, waar ik met een paar vrienden dikwijls kom, en, dat wijl gewoonlijk „God's huis" noemen'. Daar kan je alles krijgen wat je hebben wil, als je Braai' belooft dat je doet wat de, eigenaar zegt». Hij beloofde Fanig.eron hem den volgenden morgen daarheen. te brengen. 15en volgen den dag kwam, hij ook terug op dezelfde plaats, vergezeld van twee anderen. Tot dezen zeilde hij : • „Dezen jongen man zal ik aan den president van onze vereeniging voorstellen'. De twee anderen gingen toen heen, terwijl de beldaag,de met den anderen man per bus naar de woning van Jung gingen, Deze vroeg hem zijn naam en van waar hij kwam en zei, dat het afschuwelijk was dat sommige lieden hun beurs vol goud hadden en anderen niets. „Er moet: gelijkheid zijn voor iedereen", voegde hij: er hij. T jj zeide den, Fransehman, dat hij hem maar dikwijls moest komen bezoeken:, ,dan zou hij hem ee,n heeleboel goede zaken loeren. Om, den geleider te bedanken voor zijn werk, gaf bij bent een pond', terwijl hij Faug.e, ron 15 shilling scheink. Bij der deur zeide hij nog. eew, dat Faugeron maar dikwijls meest komen. Fungeren deed dit en telkens sprak Jung up dezelfde manier tot hom. De laatste maal, dat hij er kwam, op 3 September, zeide Jung tin, hein terwijl hiji leur verzocht in de werkplaats te, konten: „Dit zal bf Je' laatste maal zijn, dat je', hier komt, Zlf. je zal kunnen komen wanneer je wil". In de werkplaats gekomen verzocht Jung heat niet te luid te spreken, en begon hij over dein Transvaálschen oorlog en, elhanthe'rlain. Hij; weide: ~,Denk je niet, dat all de .ellendo van den: oorlog do schuld is van Charnberlain en, dat hij; .doodgestoken moet werden, zoodat hij ook eens voelde wat hiji anderen aandoet? Ik ben zelf niet rijk, maar ik zal beproeven den man, dier dat onderneemt, een fortuin. te bezorgen,' „Toen greep hij mij hand" aldus verbaal van Fangeretn, mijl een banknoot van 10 pond' aanbieimule zeide, hij,: „Dat is voor jou, om je wat beter in de kleuren te steken, ten einde jr, deel beter je' kunnen: bereiken Wees, niet bang voor deze zaak. Je zult geholpen worden door een Zwitser, die, vader is van twee kinderen. Dootts (de eerste man) zal je niet meer zien, want dier is gisteren vertrokken, met een ander, om ook hun, plicht to doen, en; ik hoop dat jij en, de man, die je helpen zal, ook hun plicht doen zullen.. Ik heb juist jullie voor Chamberlain uitgekozen, Wat zeg je er van?" „ik aldus' Faugerou — antwoordde dat ik dat niet doen wilde. „Heel goed”, antwoordde Jung, „ik heb je zoowat 5 pond ge. geven in den tijd dat je hier kwam, geef mij die 5 pond terug en we zijn even goede vrienden alsof er niets gebeurd was. Faugeron antwoordde, dat hij geen geld had en dat Jung d'at wel wist. De( andere, zei. daarop: „je zult me het geld geven of je komt hier niet van daan." Hij ging toen naar de deur van de werkplaats en nam een stuk ijzer in de hand, terwijl hij zeide „n ben oud genoeg om iemand te kunnen. vermoorden, want mijn kinderen zijn groot on kunnen zelf 'hun brood verdienen". Hij, gooide( mij toen het stuk ijzer naar het hoofd,' en terwijl ik daarvar wilde uitwijken viel ik. Hij kwam( op mijl at, waarop ik niet mijn linkerhand mijn, mies trok en het met mijn tanden open .Maakte. Toen hij de tweede maal op mij afkwam, zeiden hij: „Ik heb er wel meer zooais jij klein gekregen, schurk." Dab waren zijn laats te woorden. Zonder dat ik hem vermeo.rden wilde, doch alleen om mij te verdedigen, bracht ik hem een steek toe!, die ongelukkig op een teemt plaats aankwam. Ik ben schuldig, doch ik geloof dat ik Engeland en Europa een dienst bewezen helt" Aldus het verhaal van den beschuldigde. Of het waarheid of leugen is, is zoo natuurlijk niet na 'to gaan. Maar als het war is, is Ohamberlain voorloopig aan den dans ontsprongen. Ms nieuwtje. op zich zelf is het echter een interessant geval, interessanter dan een tweede misdaad, welke deze week bedreven is, een diefstal van juweelen ter waarde van twintig k dértigdnizend pond gterling, waarmede' vermoedelijk de' bediende van den markies van Anglesey aan den haal is. D~~. --- BINNENLAND. NIEUWSTIJDINGEN. De Abdijkerk te Rijnsburg. Wanneer het komt tot een proces tusachen de Regeering en, de kerkvoogden van Ryns burg over de zoogenaamde Abdykerk, zulleni twee zaken beslist moeten worden. In de le plaats, of het tegenwoordige gee bouw werkelijk de Abdykerk is van vroeger, eu ten 2e, of de kerk eigendom is van 't Rijk. Uit het kerkelijke archief van Rynsburg, dat in uitmuntenden staat verkeert, meeliep, kerkvoogden, dat zeer duidelijk blijkt, dat 't bestaande kerkgobouw niet is de oude Abdykerk. En beweert de Regeering in haar "schrijven van 15 Aug. jl., dat de kerk met de abdygcederen na „de hervorming aan de Ridderschap van Holland en West-Friesland is gekomen, en na de omwenteling van 1795 alle bezittingen van de ridderschap aan 't rijk zijn vervallen", dan honden dle kerke. daartegenover vol, dat dit ni e t waar is, wat do kerk betreft. In bovengenoemd archief zijn o. a.. bewaard alle oude rekeningen der kerkvoogdij. Een nu blijkt daaruit, w el dat de verantwoorelting van' de ontvangsten en uitgaven d« abdygoederen geschiedde ten overstaan va n, en moesten worden goedgekeurd door de gecommitteerden van de ridderschap. Maar de -kerkvoogden hebben nooit rekening gedaan van de ontvangsten en uitgaven der kerk ten overstaan van genoemde gecofmmateenden, doch zij deden, dit alleen aan de gemeente zelve. Als nu do ridderschap boven ~meld, ruisen ener iets te zeggen heeft gehad over 't kerkgebouw te Rynsburg ook al was dit dan de oude Abdykerk dan kon 't, 'eigencloms• recht daarvan ook. nooit in 1795 overgaan op het Rijk, en is de kerk alleen 't eigendom van de .here. gemeente aldaar. Da hoofdzaak is natuurlijk, dat een oud en artistiek gebouw niet verknoeid wonde. Wiens eigendom het is verliest namens dat belang in gewicht. --- Bergen. --- Het. Ned. Dagblad schrijft: liet monument, dat thans te Bergen wordt opgericht, herinnert aan een der schoonste biaaijden uit ,de Nederlandsche, krijgsgeschie' liet was in 1799. Napoleon WgBin Egypte. Eerst in October van dat jaar kwam h j terug en de slag bij Bergen, had in Septe 11. ser plaats. De tweede, coalitie tegen ankr ij k had 7:iëh gewemel. Oostenrijk, Rusland en Engeland hadden hunne krachten vereenigd. Overal bijna. werden de Franschen verslagen en teruggedrongen. Toen besloten de Engelsehen. en Russen tot eerre' landing in. Noord-Holl ad id ten einde ook van hier uit, evenals uit Duitsehland en Italië, in Frankrijk 'binnen to dringen. Waartoe die omweg? Waarom niet direct cello landing in Frankrijk beproefd? Ware die gelukt, dan zouden de, Fransend" Nederland toch hebben moeten ontruimen. . Aan Den. Helder lag het overschot der Nederlandsche vloot onder Story, die bij hampen tuin de vlucht geno. men had, en d:e praai wilde Engeland he,- maelitigen. De expeditie was, zegt CLC2II van Prin4erei-, voor de .Engelsednen bekoorlijker, omdat, als zij niet gelukte, eT wao cm schepen te bernatigen en ttrigh&zen te vernielen. 1112' geniepige Engelsche; staatkunde openbaarde zich ook hier. Aanvankelijk ging alle, naar wcwch. De landing Lij Ben Helder gelukte. Het zwa.kke Frans Fransch—Bataafsehe, Leger ouder Brunei en Daendele kon den vijand niet tegenhouelen. Om elder- 'den tegenstander te weren, hadden de Franschen ons land' grootendeela van trGepen ontblcot. De, vloot. Story gaf zich over. D-e matra;.en weicyrden te vechten, teen de Engelschlen den oranje-wimpel lrechen en in naam van den prim! de. schepen opeischten. De erfprins (later Koning Willem I) kwam. zelf naar Den Helder en e n nieuw gevecht hij De Zijp, wee voor de Engelschen en Russen vcordeelig uitgevallen. Bovendien wiaQ door de aankomst van Russische troepen het leaer der bondgenooten tel op 'lO.OOO aangegroele, terwijl het Frans;ch—Bataafsehe 2,i.000 man telde. Toeh werd de slag tij Bergen aanvaard en gewonnen. De Russische aanvoerder Hermann werd met een groet: aantal der zijnen gevangen genomen. Zeven vaandels werden veroverd en de vijand verloor bijna 4000 man. Bataafeehe troenen, tot nu toet door de Franschen I