OFFICIEEL GEDEELTE. KENNISGEVING. De Burgemeester van Utrecht roept den Gemeenteraad bijeen op Donderdag, 3 Augustus 1905, des namiddags ten twee uren (precies), ten Stadhuize, ter mededeeling van ingekomen stukken en ter behandeling van : 1. Twee bezwaarschriften in zake straatbelasting over 1905. 2. Voordracht tot onderhandsche verhuring van gemeente-eigendommen. 3. Voordracht tot het in publieke veiling brengen van perceelen bouwterrein aan de Bleekerskade en de Verlengde Leidsohe gade. 4. Nadere voordracht tot het verstrekken van electriciteit uit. de Electrische Centrale aan de firma E. Wessels en Zoon. 5. Nadere voordracht om J. A. G. Wessels te ontslaan van de huur van een gedeelte plantsoen aan de Willemsbrug en tot onderhandsche terhuring van dat plantsoen aan P. A. van der ?luym. 6. Voordracht tot wijziging van de verordening, regelende het van gemeentewege te geven middelbaar onderwijs aan de burgeravondschool ui de afzonderlijke cursussen voor industrieel uderwijs. 7. Voordracht tot wijziging van de verorde-Jing, regelende den rang enz. van de am•btemaren en bedienden van het electriciteitsbedrijf en het trambedrijf der Gemeente. 8. Voordracht tot vaststelling van de ringbaan voor de electrische tram en tot het doen vellen van eenige boomen langs die baan. 9. Benoeming van eerre onderwijzeres aan de openbare lagere school lste soort aan den Amterd am schenstraatweg. Utrecht, 29 Juli 1905. De Burgemeester voornoemd, B. REIGER. --- NIET-OFFICIEEL GEDEELTE Moet de antithese aanvaard worden ? (Ingezonden). Hij, die den toestand van zaken zuiver uit elkaar wil gehouden zien ; hij, die bij een woordenstrijd goed wil weten waarover het' gaat ; hij, die als ijdel beschouwt de redetwist over punten waarin men bii nader inzien het volkomen eens met elkaar is, zegt ja. Er bestaan nu eenmaal twee levensrichtingen in Nederland. Niet te loochenen valt het feit , dat in zedelijkheidsbeginselen de bewoners niet allen gelijkelijk denken. Men mag dus ons volk wel zoo , wensohen, dat het goed afgebakend voor zich ziet den weg, dien ieder gedeelte o,pwi-l. Geen der leiders van geen enkele dier richtingen zal er bang voor wezen, dat een zijner volgelingen haar verlaat, als deze duidelijk v66r Dogen hebben het einddoel der reis, de omstandigheden van den tocht, de wijze waarop koers wordt gezet. Men gegrijpt niet, dat een verstandig man kribberig wordt, als er zeconstatéercl wordt dat hij een anderen weg opgaat dan een ander. Wil hij dien weg niet op, maar gaat hij er dommelend op voort en maakt hij zich boos omdat men hem opschrikt? Maar dan heeft hij eenvoudig dien weg te vervolgen, als hij er op verkiest te blijven. Hij inoet van dien weg af, als hij verlangt dien niet voort te zetten. * * * Ik geef toe, dat er iets krenkends ligt in de benaming: Paganist. Men heeft niet graag den naam, in zijne levensbeschouwing 't nog niet verder te hebben crebracht dan Socrates, Epicurus, Plato. _ ten gevoelt zich over de Christentijden heen gekvolutioneerd en wil toch het mooie er van medegenomen hebben. Maar de uitdrukking in den mond van hen, die zich nog altoos bij het christelijke houden, is niet verwijtend in de bedoeling. 't Is niet meer dan een : nduiding, zooals de realisten Toorop met den naam van symbolist bestempelen. En daarbij een oude uitdrukking der °kristelijke levesnopvatting. Savonarola, mijn vurige ordebroeder, bezigde haar reeds in de veertiende eeuw te Florence. Voltaire, Rousseau, Diderot, Condorcet, Bayle, allen encyclopedisten der achttiende eeuw, lieten zich haar zonder protest aanleunen. In Frankrijk heeft '_aine, zonder eenig protest als gevolg, schoone bladzijden geschreven over de gelijkheid der tegenwoordige ethische ideeën met die der Grieken en Romeinen. Geen enkele alarmkreet is aldaar opgegaan bij het woord van Brunetière: „Nous nous paganisons.9 Toch dient het systeem, dat tegenover de christelijke levensopvatting staat, tot vermijding van alle iliatelijkheid, anders betiteld. Het zou moeten heeten naar het goede, dat deze richting boven het Christendom meent fe bezitten. De corypheeën zijn echter zelf eenigszins schuld, dat dit niet geschiedt. Zit aan der christenen zijde de overtuiging van die superioriteit er nog niet in, dan zijn de toonaangevenden der niet-christelijken aangewezen om die er in te brengen. De vraag blijft maar, wat de ethische overtuiging is der christenen en in hoeverre deze afwijkt van de overtuiging en de beginselen van het oude Griekenland, en Rome, of daar tegenover staat. Tweedeus komt aan de orde of zij, die niet publiek mede willen doen aan de verkerstening van ons volk ook voor zich keil niet de christelijke levensopvatting aanvaarden, eenige, gelijkheid bobben, in hm> ii#O, gangspunt niet Stoicijn of Epicurist, met Marcus Aurelius, niet Socrates en Plato. Na eene lezing van de loftuitingen door Itenan en Havet den ouden toegezwaaid, kan r._en zeker niet meer bij de behandeling dezer vragen zich nog gevoelig toonen. De éé.ne levensopvatting is deze: Het eeuwig goede, ware, edele, mooie, verhevene weerspiegelt zich in 'smenschen ziel, Zijn evenbeeld, en geeft aldus aan wat goed, waar, edel, mooi, verheven is. Door het geopenbaarde Woord, als anderszins, wordt dit beeld nog verhelderd, steeds opgefrischt, verlevendigd. De andere levensopvatting is, dat het ego uitmaakt wat goed, raar, mooi, edel, verheven is. Men moet „fatsoenlijk man" zijn en ieder bepaalt voor zich zelf in iedere omstandigheid hoe hij dit ten uitvoer brengt. Voor een volk is dit ego de helft plus een. Komt er conflict, zooals bij Paul Pourget's „i)iv or ce", waar een fatsoenlijk man de echtbreuk mcreel vindt en eene fatsoenlijke vrouw inmoreel, dan hoeft daar geen verdere aardsche of bovenaardsche macht in hoogste ressort te beslissen. Altoos is de mensch zelf de bron, de grondslag, het doel en eindpunt, de beschermer, de belooner, de rechter van zijn zedenwet. En niet het minst vindt hij absoluut in zich zelf de kracht om het goede wat hij voorheeft ten uitvoer te kunnen brengen. *) Beide opvattingen zijn beiden partijen dierbaar en doen haar, ieder voor zich, om een standaard dringen, dien zij verdedigen. gr is meer nog, dat de antithese en de scheiding bewerkstelligt. De eene zijde is overtuigd dat er wel een hoogere origine in den mensch is, maar dat, door een noodlottigen stap, de stamouders veel goeds in wil en verstand hebben verloren en het lagere gedeelte het hoogere sterk beheerscht. Gevolg daarvan is, dat de mensch vaak het goede niet kan verrichten, wat hij zou willen verrichten, en het kwaad doet, dat, hij niet wil. In die erfelijke belasting deelt elk exemplaar van hunne teelt. Deze eenvoudige oplossing van het groote raadsel, dat er kwaad en ongeregeldheid is in 's menschen ziel, werd niet aanvaard door het oude Griekenland en Rome. Deze huldigden iedere lust, iedere neiging van het menscherijk hart als „goed." Niets kon er in dat hart opkomen of de Olympus had er een Venus, Bacchus, Juno, Mercurius enz. voor, die dat aanmoedigde, beschermde, beloonde. leder individu der bevolking van dien Olympus was een artikel van hun „Credo" niet alleen, vooral van hunne zedenwet. ") Van de andere zijde accepteert men evenmin het beginsel, dat de rnensch een hoogere origine heeft gehad en dat de ideaal-mensch verbasterd is. Zooals hij thans reilt en zeilt is hij ideaal : geen verzwakking van wil of verstand, geen enkele opwelling des harten, die als zoodanig te veroordeelen valt. Rousseau heeft geleerd dat de heele mensch goed is. Geen verzet van het lagere tegen het hoogere in hem. Alles in het menschelijke gevoel kan tot zijn recht komen. Velen hebbes den I'ransohen moralist daarin toegejuichd. Allen die zich aan die zijde scharen, rekenen de christenen niet onder de hunnen. * * * Zoo gaat het Nederlandsche volk ait elkander. Wat no. één belijdt, huldigt, liefheeft, wordt door no. twee ontkend, afgebroken, bestreden. Moeten wij voor dit geit de oegen sluiten/ Moeten wij er op werken, dat noch van de eene, noch van de andere zijde eemig beginsel omtrent deze punten wordt verkondigd/ Maar dan krijgt men eene neutraliteit, die *) Pater Weijers teekent twee opvatitingen die der christenen en die der radicalen (sofisten, materialisten). Hij vergeet de derde levensopvatting, die do onze is, de wijsgeerige. Wij ontkennen, dat „de inenseh de maat is van alle dingen" en dat „de helft plus een" beslist. Wij erkennen dat er is het Eeuwig Goede, Ware, edele, mooie, verhevene. Alleen betwijfelen wij het beslaan van een „Geopenbaard Woord" waaruit dit Eeuwig goede, ware, verhevene in alle omstandigheden onfeilbaar gekend zonde kunnen warden. Wij meenen dat eene Eeuwige Norm van goedheid, waarheid, verhevenheid en schoonheid door ons in alle dingen moet worden gezocht. Er zijn dus drie levensopvattingen, en wij /neonen recht te hebben dat van deze de onze nietw orde voorbijgezien. **) Is dit billijk tegenover de Helleensche wijs geer en : Sookrates, Platoon, Aristoteles? Sookrates heeft gezegd', dat ieder, zoo hij slechts begrepen heeft wat het goede is, het goede ook wel doet. , Aristoteles merkte daartegenover op, dat men , na het. goede begrepen te hebben, eerst nog zekere hebbelijkheid moet overwinnen om het te doen. Wijst reeds dit niet op de erkenning van een maatstaf van het Goede en het zoeken naar eene verklaring voor de zonde. Men zou op de ethiek der Hellenen breed in kunnen gaan ; en wij vleien ons dat men dan wel iets beters vinden zal dan Pater Weners hun toch toedicht. Voor heden mage,let bt deze twee kantteekOzigep, Ten,. , Bed, de eerste en hoogste levensvragen onbeantwoord laat, eene neutraliteit die verlangt, dat de mensch zonder overtuiging voortgestuwd wordt, een neutraliteit, die noch ter eene, noch ter andere zijde gowenscht wordt. Laat men voor het een of ander partij kiezen. Zijn leven waarde zeven door op de een of andere wijze op deze levensvragen te antwoorden. Eerst dan is objectief redeneeren met elkander mogelijk. Eerst dhn kan kalme bespreking vrede brengen. U dank zeggende voor de plaatsing, PATER V'EIJKRIS, --- BUITENLAND. grieven uit Parijs. Parijsch Dagboek. 21 Juli. Een Parijeche zomeravond, waarop zij, die het kunnen, de stad ontvluchten. In het Eois de Boulogne, tusschen de Porto Maillot en het einde der Avenue du Bois, is het vol als op een Zondag-achterrmiddag. De bate is door het koelte aanbrengende geboomte zoodanig getemperd, dat die arme stumperds, veroordeeld den zomer te Parijs door t" brengen, hier opleven en in het myst'eke duister der plaatsen, die ze anders heel goed kennen afleiding of gelegenheid tot clroomeril zoeken. Om het Pavillon d'Arme- nonvilie heen, in het gras, op de banken, onder de bomen, ontwaart de wandelaar gestalten, waarvain hij de vormen niet kan onderscheiden, dankbare plekken, die slechts even tegen de omringende donkerheid uitkomen. Het zijn luchtscheppende Parijzenaars, van alle klassen, Apachen,dienstboden, hoeren en dames, burgerluidjes. Het is oy' hier reeds do gelijkheid iteersoht, die op het gebouw der Republiek geschreven staat, doch die alleen in de eeuwige duisternis bereikbaar is. Zoodra men in het Ri'ik des Lichts komt, houdt de gelijkheid op. Daarginds, uit ds tonen der restaurant, met zijn hel verlichten tuin, waar in het bovengenoemd' ultra-chique Tsiganen wal.sen klinken, is het rendez-vous ,der aristocratiën van alle – storten en van alle natiën. Daar was het, dat de eenmaal zoo bekende Prinses van Chimay Riga voor het eerst zag en hoorde. Daar kennen, meest alle bezoekera r_lkaar van naam en verleden en wordt menig woord gefluisterd over avonturen yell den buurman, die minder lang geleden ?..ijn, dan dat van Clara Ward. Het is de quintessenoe van hert mondaine Parijs, dat, om de een ot andere reden =n de hoofdstad gebleven, aan de kwaadsprekerij, het euvel van den dag, offert. De gestalten buiten het restenrapt, verloren in het avondgrauw, zijn, daarbi; vergeleken, gehik-k/ge anonymi. Zijt kun' hen rustig voortpemzen, alleen nu en dan gestoord door een lichtbundel van een voorbijenorrenclen automobiel. En der heanadriiaden, waarmee de verbeelding van Catalle 111.endès vaak het soulogner-bosahz bevolkte, wagen zich op een zomeravond niet zoo dicht bij de Allée des Acearelas. Ver in bet kreupelhout trekken ze zich terug en laten de bréede lanen en open plekken van het Biais over aan de zwoegende of zich vervelende stadbewenern bet Reis, ware oasis in de woestenij van de ,grootte Parijsche naaatschap-Pij. 22 Jul In de op den aktk4varci, naast, het Café A nglaits uitkomende Rue Faxart, heersoht tegen 4 uur een ongewone drukte. Overal staan groepjes dames en hemen, d;e met min, of meer gebarenspel betoogen, tegen elkaar houden. Het is bij den uitgang van de eixamons der leerlingen van 't Conservatoire, die een groots nieuwigheid, waartoe men, niet clan met de grootste moeite gekomen iat voor bet eerst In, de Opérarooraique gehouden worden, in Plaats van het kleine, treurige concertzaaltje in het gebouw van het Conservatoire zelf, waar de bezoekers steeds gevaar liepen of te verbranden, of te verstikllen. ra- heersebt in do groepen eens teftig,e beweging. net is hot examen voor OpéraComique geweest en een jonge dame, die met de grootti aria' var Rosine uit de „Barbier" de algemeene stemmen van het publiek had verworven, heeft niet den eersten' prijs gekregen. Daarop is zwik een ka, baal in die taal ontstaan, dat verdere voor- lezing van den uitslag va hom' !h emaillen en – mogelijk ie geweest. Théodore Dubois, de aftredende directeur, die voor het laatst de functie van president der ~men-commissie bekleedt, ie onmachtig geweest den storm te bezweren en heeft zich moeten vergenoegen aan te koncligen„ dat de resultaten later zouden aangeplakt worden. Vandaal' de bijzondere drukte, die thans aan den zitgang 1-eerscht onder het speciale publiek, dat de ecuservakoire-examens bijwoont. Wie „IVledane Cal-Maal" van Eialévy heeft gelezen, kan zich een denkbeeld vormen van de manier, waarop de mama's der dochters haar tongen roeren, bijgestaan door die dochters zelven. Er bestaat volgenet haar geen rechtvaardigheid meer in de wereld en alle mam,en eemmissieet worden beheerscht door de stemmen van beschermende personen uit da officieel° wereld. Geheel en al ongelijk hebben ze ;daarin niet, vooral wat de dames-eandidaten betreft. Ofschoon het nog wel eens gebeurt, dat de dochter van een concierge op het coneereatoire gaat, zijn de tijden toch voorbij!, dat het grootste gedeelte der vrouwelijke leerlingen uit de klasse der huisbewakers voorkomt. Fret ;voer het aneerendeel jenge dames uit meet bevoorrechte standen, waarvan do meesten reeds nu en dan het tooneel hebben betreden en die met elkaar, niet alleen in zang of comcclicsuel, maar ook in weelde en schoone toiletten wedijveren. Er zijn er, die reeds een „rijtuig bij: de maand" en zelfs die een hotel hebben. Het is te begrijpen, dat onder zulke omstandigheden te Parijs, waar de protectie toch reeds zulk een groote rol speelt, invloeden, die aan de kunst vreemd zijs, niet uitblijven,. Bij bedoelde examens zijn dan ook aardige studiën te maken over de Parijsehe zeden en het bekend worden van. den. uitslag levert een echt Parijech tooneeltje op, waarin vertegenwoordigers van de meest verschillen!de klassen der maatschappij, een rol spelen.: de invloedrijke critici, de niet minder invloedrijke auteurs, de mama's der candidaten, tot de cabinetchefs van het ministerie van, Sohoone Kunsten toe. „Het talent vindt altijd zijn weg," zegt men niettemin. Zij, wies' het daaraan ontbreekt, dikwijls nog beter. 2 4 Juli. lets later dan in Holland is in Frankrijk omstreeks dezen datum de spes patriae nog aan de ergste pijnigingen onderworpen. Bij een tropische temperatuur leggen studenten en aspirantstudenten van allerlei soort examens af en gaat de schoolgaande jeugd voort ransel en teekenportefeuille te tomen en wonder eenige vrucht zich in een schoollokaal opgesloten te zien. De groote vacanties beginnen namelijk eerst in het begin van. Augustus. Alle pogingen, die veretandege lieden in het werk stellen om ze vroeger te doen aanvangen, hebben schipbreuk geleden op de eeuwenoude rots der routine. Op het oogenblik wordt er des in de Fransehe Staatsscholen nog gewerkt en leggen de studenten of zij die het worden willen, nog steeds examens af. Terwijl de vormen van het Staatse huishouden gewijzigd zijn, is er inderdaad veel overgebleven, wat nog in een andere eeuw tehuis hoort en het ware in de eerste plaats te wenschen, dat een „Groote Revolutie" eens, niet de namen en indeelingen van het onderwijs, maar het onderwijs zelf kwam hervormen. Wil men een staaltje van het pa,edagogische verstand, dat er bij de Staatsexamens heersdht? Ziehier twee onderwerpen, van het jaar opgegeven. voor opstellen bij het baccalauréatexaraen, nagenoeg gelijkstaande met het admmissie-examen voor de Hollandsohe universiteiten: „Onderzoeken waar de rol van den Staat aanvangt en waar zij, op normale wijma, behoort op to houden," En een ander: „Men heeft beweerd, dat de sociale quaestie een; vraagstuk van moraliteit is. Vag men ook niet eenigszins waarheid hechten aan het tegenovergestelde idee"? leder denkend wezen zal erkennen, dat dergelijke onderwerpen ver buiten heb bereik vallen van jongelieden van 16 tot 20 jaar, laat staan dat specialiteiten er in het er over eens zijn. .In plaste van de zoogenaamde „filosofie-klasse" voce de Universiteit te bewaren, wordt het middelbare onderwijs niet dergelijken kost oppvuldl, ten nadeele van de ontwikkeling der jongelieden. Maar en! dit schijnt zoo niet het doel, dan toch door de traditie en het Franeche karakter gewild te zijn maar de jeugd wordt er reeds vroegtijdig dom opgevoed tot een redekavelend, hoogopsnijdend en niets wetend geslacht. 1%-roch van. het Lager noch van het Hooger Onderwijs in Frankrijk zij kwaad gesproken, maar de lycea en colleges zijn, nog in de 20e eeuw, ware kweekscholen voor pedanterie. . . . --- TELEGRAMMEN. Het Britsche parloment. Glasgow, 29 Juli. De Schotsche corigét*v a-Lieve oandidaat voor het parlament hebben van heb 11'i:wiel:kwartier der partij officieel een wenk gekregen, dat zij, zich er op moesten voorbereiden, dat de algemeene verkie-1 zingen voor het ;lagerhuig niet later zullen plaats hebben dan in 't laatst van October. --- De beweging In Rusland. Petersburg, 29 Juli. Het departement van politie maakt' in de Regeeringsbode eene inededeeling bekend over dei gebeurtenissen Nishni Nonorod van 22 Juli en volgende dagen.. De aansporing tot de buitensporigheden ging uit van de werkstakende arbeiders der fabrieken van Sormowo en andeeen, waarbij', eenige zemstwo-ambtenaren zich hadden aangesloten. In den avond van 213 Juli vereenigden rustverstoorders zich tot een optocht door de straten, ofschoon een° duizendhoofeTig3 menigte en handelaars, handwerklieden en arbeiders neiging toonden elke manifestatie met geweld te venhinderen. Een adhot uit een troep stakers deed de verbittering van de volksmenigte stijgen. Op het Ostroschki-plein werden woeste tooneelen afgespeeld. Uit de voorloopig verkregen inlichtingen ie gebleken, dat de apotheker Ileintze, die de betoogers aanvuurde en zelf het eerste schot loste, gedood ie; 27 personen werden gewond. Den. 2,4 en Juli deden de oproerlingen eerre poging tot opruiing op de markt van. oud roest. De arbeiders &oden. 4 en wondden 13 personen.. Bij eene poging van de onruststokers op den Men om de kadewerkers voor zich te winnen„ sloegen dezen don afgezant van de onruststokers dood, die daarna op de arbeiders schoten. In het gevecht, dat daardoor ontstond, werden zes personen gedood en dertien gewond!. De rust is hersteld zonder geweld van wapenen. Op een 5..-theolgebouw bij de Sormowof briek, waar troepen ingekwartierd waren, is eene bom geworpen. --- POLITIEKE BERICHTEN. Frankrijk. Naar de liumanité mededeelt, heeft de Fransehe regeering de bijeenroeping van de Nationale Vergadering tot het kiezen van den president nu reeds op 26 Januari van het volgende jaar bepaald. De president van de Fransehe Kamercommissie voor buitenlaudsche en koloniale zaken Deschanel, heeft den minister-president eenige door die commissie gedane voorstellen schriftelijk medegedeeld. Deze voorstellen betreffen o. a. de verdediging van Indochina, Dakar, Diego Suarez en Madagascar. Verder wordt aanbevolen, zich te verstaan met En geland over de uitbreiding van het Chineescho spoorwegnet en de solidarisatie van de Engelsehe en Pransche belangen in China en Oost-Azië, waardoor aan de beide staten het behoud van hun territoriaal bezit in China en Oost-Azië moet worden gewaarborgd. Ynorts moet naar eene reehtstreeksche handelsovereenkomst tusschen Japan en Indochina, alsmede het verkrijgen van nauwe economische betrekkingen met Japan werden gestreefd. Met Engeland moet overleg worden gepleegd, om aan Siam den Raad te geven zijne oorlogstoerustingen te staken en het Mekongdal feitelijk te neutraliseeren. --- Bulgarije. De ministerraad overweegt een antwoord «p eerre nota, die de Porte heeft gericht tot de mogendleden naar aanleiding van den aanslag tegen den sultan. De Forte stelt daarvoor Bulgarije verantwoordelijk, waar ontplofbare stoffen werden vervaardigd, die van daar naar Turkije werden overgebracht. In zijn antwoord mal het Bulgaarsohe ministerie deze besehr diging van zich afwijken en verklaren, dat de inaroerisg van hervormingen in het vilajet Adrianopel eeneg voorwaarde is voor de voortzetting van de vriendschappelijke hetrekk:a. gen met Turkije. _ – --- Rusland. De politie heeft Bene huiszoeking gedaan; Golowin, den voorzitter van het permanente bestuur van den zemstwo van Moskou en. voorzitter van het bureau van het jongste congres, en bij Pollner, secretaris van dit bureau. Zij, heeft al de documenten, betreffende dit congres, en al de verslagen meege, nomen. Golowin zal te Petersburg eene klacht [ indienen wegens deze schending van zijn do- De Russische minister van binnenlamdsehe zaken heeft do uitgave van de oourant Nowosti voor twee maanden verboden. --- Turkije. Het onderzoek te Konstantinopel naar den dynamietaanslag schijnt geëindigd te zijn, zondèr dat het tot oenige uitkomst geleid heeft.. --- De oorlog. Ofschoon na den slag bij Ikroekden' verluidde dat het legerbestuur 1-yesi was wederom verscheidene Europeesche korpsen te mobiliseeren en naar het oorlogstoonsai over te brengen, was er tot dusver niets bepaalds te vernemen over de uitvoering' var. dergelijke maatregelen. Als een feit kan slecht® gelden, dat de in de gemobiliseerde troepenafdeelingen door den slag bij Moekdeu veroorzaakte verliezen weder zijn aangevuld tot op de volle oorlogssterkte. De hiertoe bencodigde transporten van opgeroepen reservisten en gedrilde recruten, namen echter den Siberisehen spoorweg geheel in geslag zoodat het vervoer van gemobiliseerde troepenafdeek lingen in 't geheel niet mogelijk geweest zou zijn. Thans brengt de Temps het berichts dat het 19e Russische legerkorps tegenwoordig vervoerd wordt naar het verre oosten en dat de eerste iEreinen reeds het Baikalmegr hebben bereikt, terwijl een deel van het korps nog wacht op het inladen in, de mobilisatiestations. Op het 19e korps zal terstond volgen het 9e korps uit het militaire— •district Kiew. Hiermede zou een bericht uit Lem.berg overeenstemmen, dat de vertegenwoordigers van Rusland in het buitenland de instructie hebben gekregen de oproeping van reservist&, behoorende tot eenige mobilisatie-districten in Russisch Polen, bekend te maken, vnw.- mee intueschen nog niet bewezen is, dat voer, kelijk het geheele 19e korps naar het oorlogdteoneel vertrekt, omdat de opgeroepen en voor het vervoer per spoor gereed zijnde manschappen kunnen dienen tot completcering van gemobiliseerde formatiën op het oorlog,- tooneel. In geen geval zal het transport vans geheel° legerkorpsen begonnen zijn voordat het vervoer van de' aanvullingstransportea voor de troepen op het oorlogstooneel is geeindiga, waardoor ot do Siberische spoorweg geheel in beslag got in den laatsten tik nomen is. Het bericht over het in, gang zijnde 3 transport van het 19e legerkorps uit Russiseol, Polen voor hot oerlogstooneel behoeft daarom nog bevestiging. • Uit Wladiwostok wordt bericht, dat de. opperbevelhebber aldaar, wegens den militairen toestand, last heeft gegeven dat alle strijdkrachten te land en ter zee onder bevel van den commandant van de vesting geplaatst zullen worden, met inbegrip van de kruisera.fdeeling. De havenoommandant wordt rechtstreeks toegevoegd aan den commandant van de vei ting, en deze laatste aal alle bevelen, ten aan-, zien van de marine, door bemiddeling van den Ihavencomanandant uitvaardigen, ---