DE GEBEURTENISSEN TE WEEN EN EEN VERKLARING VAN Dr. RIETH WAT ZICH AFSPEELDE IN DE KANSELARIJ De gezant had, naar hij zeide, slechts talrijke menschen= levens willen redden Ten aanzien van de gebeurtenissen te Weenen heeft dr. Rieth, de teruggeroepen gezant te Weenen, de volgende authentieke verklaring afgelegd: „Over mijn bedoelingen bij de gebeurtenissen, die zich in de bondskanselarij te Weenen hebben afgespeeld, zijn in Oostenrijk en in het buitenland zoo vele verschillende berichten verschenen, dat ik mij genoodzaakt zie zuiver zakelijk een uiteenzetting te geven van de gebeurtenissen, zooals zij zich inderdaad hebben afgespeeld. Zooals bekend, had de in de kanselarij binnengedrongen troep, nadat dr. Dollfuss gewond was en drie andere leden der regeering met ongeveer 150 ambtenaren gevangen werden gehouden, gedreigd, dat deze gevangenen zouden worden doodgeschoten, indien de troepen, die het gebouw belegerden, tot den aanval zouden overgaan. Na verscheidene uren, waarin van regeeringszijde was onderhandeld met de binnendringers, stelde minister Von Neustadter-Sttirmer, die het bevel buiten de bondskanselarij voerde, een ultimatum met korten termijn, na afloop waarvan de aanval zou woeden geopend. Even voor den afloop van den termijn werd ik opgebeld uit de bondskanselarij door den leider der binnendringers, die zich voorstelde als kapitein Friedrich. Hij deelde, mij mede, dat met de regeeringsvertegen woordigers een overeenkomst was gesloten, volgens welke, om geen menschenlevens te offeren, de geheele troep, die reeds van het Oostenrijksche burgerrecht vervallen verklaard was, onder toegezegd vrijgeleide en onder militaire begeleiding uit Oostenrijk zou worden gebracht naar een grens, waarvoor de troep de Duitsche had gekozen. Friedrich voegde hieraan toe, dat de uitvoering van deze overeenkomst nog niet mogelijk was, doordat zijn menschen vreesden bij het verlaten van het gebouw te worden neergeschoten. Daarom verzocht Friedrich mij, dat ik mij de toezegging van het vrijgeleide door den bevoegden minister zou laten bevestigen. Ik heb dat aanvankelijk geweigerd en verklaard, dat ik met deze gebeur • , tenissen niet het minste had te doen en dat ik mij er niet mede kon bezig houden. Daarna bevestigde Fey, de in de kanselarij gevangen gehouden minister, mij telefonisch de gemaakte overeenkomst en herhaalde het reeds door Friedrich gedane verzoek, dat ik onmiddellijk naar het gebouw zou komen en mij van de overeenkomst door Von Neustadter-Stiirmer zou laten bevestigen, omdat de uitvoering daarvan afhankelijk was. Daar het nog slechts enkele minuten voor den afloop van den termijn was en daar volgens de mij gegeven verklaringen een vreedzame oplossing slechts mogelijk was, als ik zou voldoen aan het verzoek, heb ik mij tot minister Von Nousta dter-Stiirmer begeven. Bij het begin van het onderhoud deelde deze mij mede, dat dr. Dollfuss dood was. Daarna bevestigde hij mij den inhoud van de gemaakte overeen• komst en het toegezegde vrijgeleide voor de geheele troep, die zich in het gebouw be• vond. Dezelfde bevestiging kreeg ik van den eveneens aanwezigen Fey. lk heb gem toestemming gegeven of eenige andere verklaring afgelegd, maar er den nadruk op gelegd, dat, wanneer ik deze mededeeling aanhoorde, ik dat slechts persoonlijk deed. Karwinsky, die zich nog in het gebouw bevond, verzocht mij daarna een onderhoud met hem aan het venster te hebben. Von Neustadter-StUrmer, wiens meening ik daaromtrent vroeg, antwoordde, dat hij zich daarover niet wilde uiten en dat hij de zaak aan mijn eigen goedkeuring overliet. Daarop heb ik het onderhoud geweigerd. Toen ik in mijn auto wilde wegrijden, verzochten toeloopende, politie-officieren mij nog te blijven, daar Karwinsky uit het gebouw bij mij zou komen. Deze trad snel op mij toe en verzocht mij, met hem en Fey naar een der ingangen van de kanselarij te gaan om Friedrich mede te deelen, dat de minister. mij het accoord bevestigd had. In gezelschap van de beide ministers begaf ik mij daarheen en deelde dit mede aan Friedrich, die achter een kier van de deur verscheen, waarna ik wegging. Uit deze uiteenzetting blijkt allereerst, dat ik niet, zooals beweerd wordt, een bemiddelingsactie heb ingeleid of er aan heb deelgenomen, maar dat ik slechts de mededen ling van een reeds getroffen overeenkomst ook zekeren zin als getuige heb aangehoord, tonder Mij daarover te uiten Er blijkt verder uit, dat ik ook niet .heb gehandeld op instigatie van de binnengedrongen troep, maar dat ik ben opgetreden slechts in overeenstemming met de wenschen, die waren geuit door leden van de Oostenrijksche regeering. Het is tenslotte duidelijk, en daar 'leg ik den bijzonderen nadruk op, dat ik tot den stap slechts besloten heb om nog te elfder ure, toen de militaire aanval op het gebouw zou beginnen, er toe bij te dragen het dan onvermijdelijke bloedvergieten, niet het minst onder de in het gebouw gevangen ministers en ambtenaren, te verhinderen. Alle verdere combinaties van politieker aard vervallen door deze uiteenzetting en ook door het feit, dat ik, zooals gezegd, niet gehandeld heb als gezant, maar slechts als een mensch. die meende er toe te moeten bijdragen, wellicht talrijke menschenievens te redden, toen mij daarom werd verzocht. Derhalve draag ik alleen de verantwoordelijkheid voor hetgeen ik gedaan heb. Ik constateer ook, dat de verklaringen der drie regeeringsleden over het vrijgeleide mij zijn gedaan, nadat zij mij reeds het overlijden van dr. Dollfuss hadden medegedeeld, dat derhalve dit vrijgeleide is, toegestaan, terwijl men volledig op de hoogte was van deze treurige gebeurtenis." Italiaansche pers blijft scherp commentaar leveren. Milaan, 27 Juli. De Itallaansche ochtendbladen van heden wijden wederom groote aandacht aan de Oostenrijksche ge beurtenissen. De verschillende verslagen en commentaren beslaan bij verschillende bladen meer dan drie volle pagina's van zeven kolom. De toon der bladen is herhaaldelijk buitengewoon scherp tegen Duitschland. Het scherpst is wel de Gazeta del Popolo, waarin een hoofdartikel onder het opschrift: „Geweer aan den voet" verschenen is, hetwelk concludeert, dat het fascistische Italië de feiten meer laat spreken dan enkele woorden. Italië is voorbereid om met de grootste promptheid en vastberadenheid te handelen. _ltalië kan door de gebeurtenissen niet verrast worden. Eens vooral kondigt het wederom aan, dat het geen fait accompli erkent, maar vastbesloten is de onafhankelijkheid van Oostenrijk ook met de wapenen te verdedigen. Overigens staat de medeplichtigheid van Duitschland aan de gebeurtenissen in Oostenrijk vast. Wij willen niet vergeten, aldus het blad, dat de oorlog van 1914 met een aanslag is begonnen. Herdenking bij de spoorwegen. Zaterdag zal als teeken van rouw voor' bondskanselier Dollfuss des middags te half drie het spoorwegverkeer op alle Oostenrijksche bondssOorwegen gedurende 2 minuten gestaakt worden. Alle winkels zullen des namiddags als teeken van rouw gesloten worden. Exirabladet voor zes maanden in Duitschland verboden. B erl ij n, 27 Juli. (V. D.) Het Kopenhaagsche dagblad Extrabladet, hetwelk op sensationeele wijze had gemeld, dat de leden van het Beiersche legioen de Oostenrijksche grens hadden overschreden en een bloedig gevecht hadden geleverd tegen Oostenrijk sche douane-beambten, is wegens bewust onware en lasterlijke berid4teving voor den duur van zes maanden in Duitschland ver, boden. De reorganisatie der Oostenrijksche regeering. We en en, 27 Juli. (V. D.) De regeeringskringen voeren op het oogenblik uitvoerige onderhandelingen over de mutaties in de regeering. Van welingelichte zijde verluidt, dat Miklas sedert den dood van Dollfuss veel invloed op de regeeringszaken uitoefent. Vooi• de post van bondskanselier schijnt in de, eerste plaats in aanmerking te komen kie minister van onderwijs Schuschnigg, naast de Landeshauptmann van Opper-Oostenrijk, Gleissner. De candidatuur van Schuschnigg zou steun ondervinden van hoogti kerkelijke zijde. In sommige kringen verwacht men, dat Starhemberg met het ministerie voor veiligheid belast zal worden, terwijl hij tevens vicekanselier zal blijven. De Times acht de kansen op een oorlog gering. De Times zet uiteen, dat het waarschijnlijk lijkt, dat Dollfuss gevallen is juist op het oogenblik, dat zijn overwinning in het zicht kwam. Wel is het meer dan mogelijk, zoo schrijft het blad, dat de meerderheid der Oostenrijkers voorstandster zou zijn van de een of andere vereeniging met Duitschland, wanneer Duitschland leefde o n der een normaal regime en de gewone vrijheden genoot van een verlichten staat. De Duitsche regeering heeft zichzelf zeer wijselijk los gemaakt van de mislukte rebellie. Het gedrag der Duitsche regeering sinds het gebeurde van Woensdag is strikt correct geweest en men kan danktiaar overwegen, dat er op het oogenblik in het geheel geen aanleiding bestaat tot interventie in Oostenrijksche aangelegenheden. Het ziet er niet naar uit, dat er onmiddellijk buitenlandsche complicaties zullen ontstaan. Nog geringer is de kans op oorlog. De legers van Europa vormen niet het 'gevaar. De onruststokers zijn de politieke gangsters; de soldaten vormen de ordetroepen. De wanordelijkheden, die nu nog in Oostenrijk kunnen voorkomen, zijn die van zijn eigen partijen. Wel is het waar, dat de Italiaansche regeering militaire voorzorgsmaatregelen heeft genomen langs de Oostenrijksche grenzen, maar geen land is vaster besloten dan Italië, dat de onafhankelijkheid van Oostenrijk moet worden gehandhaafd. De Homeinsche correspondent van de Times schrijft, dat uit het snelle optreden van Mussolini met betrekking tot het zenden van troepen naar de Oostenrijksche grens blijkt, dat de toestand buitengewoon delicaat en moeilijk is. Juist daarom willen gezaghebbende Italiaansche kringen den toestand niet ernstiger maken door overijlde uitlatingen en leggen zij er de nadruk op, dat ernstig gevaar voor den vrede het best kan worden afgewend door het handhaven van kalmte in geheel Europa. Het dynamietvervoer door Zwitserland. • Bern, 27 Juli. (Reuter.) De Bondsraad heeft den tekst goedgekeurd van het protest, dat aan de Duitsche regeering zal worden toegezonden in verband met het vervoer van dynamiet voor Oostenrijk d 'or Zwitserland. Hooggeplaatste politiebeambten gearresteerd. Londen, 27 Juli. (v. D.) De correspondent van de Times maakt melding van geruchten, volgens welke generaal Wagner, het hoofd der luchtpolitie en Steinhusl, het hoofd der crimineele politie, gearresteerd zijn. Italiaansch vermaan. De Corriet'e della Sera merkt op, dat de gebeurtenissen van Weenen getoond hebben, dat het gezonde deel der bevolking niet voor den Anschluss is. „Wij, die ons nooit verzet hebben tegen de Duitsche wedergeboorte, moeten Duitschland vermanen in zijn eigen belang over te _gaan tot een ernstig gewetensonderzoek. In dien tusschentijd zal echter niemand zich erover kunnen verwonderen, wanneer Italië,. om den algemeenen vrede te waarborgen, posities inneemt ten gunste van den Oostenrijkschen status quo en zich vastbesloten toont met alle middeilen, die door de gebeurtenissen kunnen worden geëischt, dezen status quo te verdedigen.' Uitwijzing van den Berlijnschen correspondent van Het Volk? De Berlijnsche redacteur van Het Volk kreeg gistermiddag, naar genoemd blad meldt, door middel van den Verein der Auslandisehen Presse in Berlijn de mede- deeling, dat de Gestapo (geheime staatspolitie) de vereeniging had meegedeeld, dat hij zal worden uitgewezen. De Berlijnsche redacteur heeft zelf van deze uitwijzing nog geen bericht gekregen, zoodat ook niet beoordeeld kan worden, wat hem ten laste wordt gelegd. De Berlijnsche redacteur van de Prager Presse, Remberger, is gearresteerd. Hij wordt beschuldigd van het doen verschijnen in Tsjecho-Slowakije van door hem geschreven artikelen onder een anderen naam. Hij zal worden uitgewezen. Een nieuwe Putsch der Nazi's? Uit de Oosterrijksche hoofdstad wordt aan De Maasbode gemeld: In Weenen heerschte in den loop van hedennamiddag wederom groote opwinding. Op den Engelsplatz hebben hevige botsingen plaats gehad. De bondskanselarij biedt ook vandaag nog .den aanblik van een vesting. De politietroepen zijn nog versterkt. Uit bijna ieder venster steekt de loop van een machinegeweer. Deze buitengewone voorzichtigheid is een gevolg van het feit, dat in de binnenstad hedenmorgen vroeg zich een honderdtal nationaal-socialisten, in Heitnwehr uniform verkleed, verzameld hebben blijkbaar met liet doel, de bondskanselarij" weder te bestormen. Deze plannen werden evenwel aan de politie verraden. De politie versterkte daarop de bewaking van de bondskanselarij. De nationaal-socialisten wilden blijkbaar hedenavond een nieuwen stormloop op de bondskanselarij ondernemen. Het is lot nog toe niet bekend geworden, of de politie in verband hiermede nog arrestaties heeft kunnen verrichten. Gevangenen vormen spreekkoren We ene n, 27 Juli (V.D.). In de noodgevangenis in de carosseriefabriek van Armbrust, in de Porzellangasse, zijn de aldaar opgesloten 400 gearresteerden begonnen spreekkoren te vormen. De politie slaagde na korten tijd erin de orde te herstellen. Starhemberg tegen elk compromis met de nat-socialisten We en en, 28 Juli (Reuter). In een radioredevoering heeft Starhemberg gisteravond o.a, verklaard, dat hij het als zijn voornaam. sten en heiligsten plicht ter nagedachtenis van den gedooden kanselier beschouwt, nimmer ook slechts het geringste compromis te sluiten met het nat.-socialisme en nooit de geringste concessies te doen, die de onafhankelijkheid, de vrijheid, de eer of de waardigheid van Oostenrijk zouden kunnen schaden. Voorloopig geen diplomatieke actie P á rij s, 28 Juli (Reuter). Ofschoon de toestand in Oostenrijk heeft geleid tot een uitvoerige gedachtenwisseling tussehen Frankrijk, Italië en Engeland, schijnt deze op het oogenblik niet te zullen leiden tot eenige diplomatieke actie. Frankrijk blijft in nauw contact met de twee andere mogendheden, die de verklaring van 17 Maart 1934 hebben geteekend en indien een démarche zou moeten geschieden, zou hij worden gedaan door de drie mogendheden gemeenschappelijk. Engelsch oordeel over Von Papen's benoeming. r Londen, 28 Juli. (Reuter). Volgens den diplomatieken correspondent van de Morning Post beschouwt men in Engelsche poliitieke kringen de benoeming van Von Papen tot gezant te Weenen niet als een teeken van een veranderde Duitsche politiek ten aanzien van Oostenrijk, doch slechts als een wijziging in de methode dier politiek. Rintelen niet overleden? Ween e n, 28 Juli (Reuter). In weerwil van het feit, dat Rintelen's dood officieel wordt gemeld, leeft hij nog steeds. Er is een bloedtransfusie op hem toegepast en zijn toestand is ernstig. liouitenlandsche vertegenwoordi. gers bij de • begrafenis van Dollfuss. Ween en, 28 Juli. Een reeks groote mogendheden heeft speciale vertegenwoordigers naar Weenen gezonden voor de teraardebestelling van Dollfuss. Mussolini zal worden vertegenwoordigd door den vroegeren ambassadeur te Londen senator De Martino, de Hongaarsche regeering door den minister van buitenlandsche zaken en de Engelsche koning door den gezant Selby. Von Papen niet bij de begrafenis. We enen, 2 8 Juli. (Reuter). Het blijkt, dat Von Papen zijl land toch niet zal vertegenwoordigen bij de begrafenis van Dollfuss. Hij bevindt zich nog te Berlijn. Rome, 28 Juli. (Reuter). Tusschen 13 uur en 13.10 zullen alle Italiaansche radiostations en het Weensche station een toespraak uitzenden over Dollfuss,.welk wordt uitgesproken door een jong Oostenrijker in het kamp te Ostia. De nazi's vluchten. Belgrado, 28 Juli. (Reuter). Verontrust door de actie van de Oostenrijksche regeeringstroepen vluchten talrijke Oostenrijksche nazi's over de grens van Joego-Slavië. Bij aankomst op Joego-Slavisch. gebied legden velen hun wapenen af; zij, die dit niet deden, werden terstond ontwapend. De vluchtelingen zullen tijdelijk worden geïnterneerd in kampen aan de grens en vervolgens verder het land worden ingebracht Nieuwe onlusten in Salzburg. Salzburg, 28 Juli. (Reuter). Alhier is de staat van beleg afgekondigd, daar nieuwe onlusten zijn uitgebroken. --- Otto Panetta (links) de moordenaar van Dollfuss. Otto Panetta (links) de moordenaar van Dollfuss. Rans Holzweber (rechts) die aan het hoofd der nazi's in de kanselarij de crnderhandeligen voerde. --- BUITENLANDSCH OVERZICHT De benoeming van Von Papen tot gezant te Weenen. Een poging tot verbetering der Duitsch-Oostenrijksche betrekkingen. Hitler, de Duitsche rijkskanselier, heeft Donderdag uit Bayreuth aan Von Papen, den Duitschen vice-kanselier; een brief geschreven, waarin hij verklaarde zich genoodzaakt te zien zulks in verband met de gebeurtenissen te Weenen de terugroeping voor te stellen van Von Rieth, den Duitschen gezant te Weenen, aangezien deze er voor te vinden was om, op uitnoodiging van Oostenrijksche bondsministers of Oostenrijksche opstandelingen, zonder eerst de Duitsche regeering te raadplegen, zijn goedkeuring te hechten aan een overeenkomst inzake vrijgeleide en aftocht der rebellen naar Duitschland, welke was gesloten tusschen de beide partijen, die elkaar te Weenen de macht betwistten. •Hitler heeft in den brief .tevens laten uitkomen, dat gezant Von Rieth zonder eenige reden het Duitsche rijk zoodoende heeft betrokken bij een binnenlandsch-Politieke Oostenrijksche aangelegenheid. De aanslag op den Oostenrijkschen bondskanselier, die door de Dtitsche regeering ten scherpste wordt veroordeeld en betreurd aldus .het verdere betoog van Hitler heeft dén toch reeds wankelen politieken toestand van Europa buiten Duitschlands schuhd nog verder verscherpt. Om zoo mogelijk bij te dragen tot een ontspanning van den toestand en om in 't bizonder de sedert lang vertroebelde verhouding tusschen Duitschland en Oostenrijk weer in normale banen te leiden, stelt Hitler, die de opmerking maakt, dat Von Papen, sinds hij deel uitmaakte van het Duitsche kabinet, Hitler's volste vertrouwen heeft bezeten en nog bezit, in zijn brief voor, dat Von Papen voor een beperkten tijd, ter vervulling eener speciale missie, tot gezant te Weenen zal worden benoemd. In deze positie, aldus het slot van den brief, die tevens mededeelt, dat Von Papens aanstelling te Berlijn diens uittreding uit het rijkskabinet en de opheffing van diens functie als commissaris van het Saargebied medebrengt, „zult gij onmiddellijk onder mij staan". * * ledereen zal moeten toegeven, dat dit een uiterst merkwaardige brief is, alleen reeds, omdat Hitler, sinds op 30 Juni de revolte-Boehm-Von Schleicher plaats vond, dus bijna een maand noodig heeft gehad om Von Papen, die algemeen als een demissionair minister gold, al werd hij formeel nog gehandhaafd, zijn algeheele vertrouwen uit te spreken. Door de benoeming van Von Papen tot gezant te Weenen, slaat de rijkskanselier nu twee vliegen in één klap: op een wijze, die geen gerucht maakt, kan hij zich rustig van zijn vice-kanselier ontslaan en bovendien kan de benoeming van Von Papen aangevoerd worden als een bewijs, dat Duitschland bereid is met Oostenrijk vrede te sluiten. Intusschen zijn er reeds berichten binnengekomen, waaruit valt af te leiden, dat hij zijn benoeming tot buitengewoon gevolmachtigde der DUitsche regeering te Weenen aanneemt, zoodad Von Papen thans de netelige missie heeft te vervullen om de felle spanning tusschen Weenen en Berlijn te doen verdwijnen; het spreekt vanzelf, dat hij zijn taak alleen tot een goed einde zal kunnen brengen, wanneer hij aan verschillende Oostenrijksche verlangens tegemoetkomt; naar verluidt, heeft Hitler Von Papen in dit opzicht' zeer uitgebreide volmachten verstrekt. * • * Aanvankelijk had het er den schijnt van, dat de wijze van benoeming van Von Papen tot -gezant te Weenen eenigszins ongebruikelijk was en zou afwijken van alle tot dusver gevolgde diplomatieke usances, daar de accrediteering bij „een bevriende mogendheid" scheen te zullen plaats vinden, zonderdat vooraf de goedkeuring van dien staat werd gevraagd. Het agrement is echter gisteren nog te Weenen, zij het wat vertraagd, verzocht. Ondertusschen heeft een en ander nog aanleiding gegeven tot de inbeslagneming van het Oostenrijksche blad Die Stunde, dat er niet alleen zijn verbazing over uitsprak, dat de benoeming van Von Papen werd aangekondigd, voordat de toestemming van Weenen werd gevraagd, maar tevens zijn bevreemding erover uitte, dat Von Papen rechtstreeks onder Hitler zou komen te staan, dus zijn instructies niet zou ontvangen uit de Wilhelmsstrasse, maar van Hitler, die niet alleen rijkskanselier, maar tevens de leider is der nationaal-socialistische partij. M.a.w.: binnen het kader der Duitsche diplomatieke beginselen zal Oostenrijk anders worden behandeld dan de overige staten. Die Stunde maakte teven, nog de opmerking, dat, wanneer het nationaal-socialistische Duitschland vrede met Oostenrijk wil sluiten, dit natuurlijk meebrengt, dat elke poging, om zich met Oostenrijksche aangelegenheden te bemoeien, wordt opgegeven en dat van eiken steun, in welken vorm ook, aan de Oostenrijksche nazi's wordt afgezien. Bovendien, aldus de strekking van 't betoog, hetwelk het in beslag genomen blad hield, zal de politieke groep, aan wier actie Dollfuss' dood is te wijten, onder geen beding ooit in de Oostenrijksche regeering mogen worden vertegenwoordigd. * * De inbeslagneming van Die Stunde wijst er ondertusschen op, dat ook de Oostenrijksche regeering aanstuurt op het sluiten van vrede met Duitschland en de Oostenrijksche regeering, heeft dan ook reeds laten uitkomen, dat ook zij het oprechte verlangen koestert om binnen den kortst mogelijken tijd de normale relaties met Duitschland te herstellen. Voorwaarde is echter, dat 'de Duitschers elke inmenging in zaken, die de Oostenrijksche binnenlandsche politiek betreffen, achterwege laten. Reeds nu hebben de Duitsche autoriteiten order gegeven, dat via de radio te München niet meer tegen Oostenrijk mag worden gestookt. Van haar kant heeft de regeering te Weenen de Oos' t^rijksche pers een wenk gegeven elk lakend woord ten aanzien van Von Papen on; geschreven te laten, een order, waaraan, zooals wij boven zagen, alleen Die Stunde zich niet heeft gehouden. Bovendien zijn radio-redevoeringen van Oostenrijksche zijde, waarin Duitschlands houding zou worden gegispt, afgelast. Verder heeft het te Weenen een goeden indruk gemaakt, dat Hitler feitelijk met de Oostenrijksche nationaal-socialisten, die over de Duitsche grens zijn gevlucht en die het z.g. Oostenrijksche legioen vormen, heeft gebroken; hij heeft deze menschen, met wie hij in wezen sympathiseert, in den steek gelaten, omdat de buitenlandsch-politieke toestand het voor Duitschiand noodzakelijk maakte geestverwanten te desavoueeren. De vrees, dat de buitenlandsche mogendheden gewapend tusschenbeide zouden komen erin Oostenrijk te helpen en het feit, dat Italië aan de Oostenrijksche grens heel wat troepen heeft samengetrokken, hebben er ongetwijfeld in belangrijke mate toe bijgedragen Hitler te doen inbinden, terwijl wellicht de koerswijziging te Berlijn tevens werd beïnvloed door het weten, dat de Oostenrijksche auto. riteifen op het punt stonden opzienbarend materiaal te publiceeren, hetwelk op verbluffende wijze aantoonde, dat de actie der Oostenrijksche nazi's van Duitsche zijde krachtig moreel en financieel werd gesteund. Het vredesaanbod, dat Hitler feitelijg heeft gedaan door tot gezant in Oostenrijk Von Papen te benoemen, een persoonlijkheid, die bovendien katholiek is, wordt te Weenen wel-is-waar in zekeren zin toegejuicht, maar niettemin hoe kan het anders? wordt hier en daar nog twijfel uitgesproken, of het oprecht is gemeend. Laten wij hopen, dat Hitler niet alleen uit tactische overwegingen, maar vanuit het besef, dat de politiek zijner regeering inderdaad dringend herzien diende te worden, omdat het algemeen-menschelijk er al te vaak aan ontbrak, in den vervolge een richting zal inslaan, waardoor Duitschland de sym• pathie der wereld herwint. . • ---