DE VAL VAN DEN KRATON. De Kraton is gevallen! Zoo klonk deze week onverwacht een kreet door ons land. En Nederland? 't Bleef voorwaar niet onverschillig bij die tijding. Ook Utrecht niet. Het Gemeentebestuur ging voor met het uitsteken der vlaggen, het publiek volgde. Enkelen, vurig van gemoed als zij zijn, ergerden zich een weinig aan het kalme der manifestatie; zij hadden de vlaggen algerneener en meer klinkend vreugdebetoon, meer vroolijk volksgejubel wenschen te zien. Wat zullen wij zeggen? Ons Nederlandsche volk komt nu eenmaal niet zoo gemakkelijk in geestdrift; vooral de Utrechtenaren zijn wat stijf en bevreesd voor hun fatsoen. «Men», die befaamde «men» van wien men alles vreest en alles hoopt, deze «men» dan mocht het eens niet goedvinden , dat men iets meer deed of iets anders dan anderen, hij mocht ons eens voor pedant aanzien, enz. Intusschen is men hier met de vlaggen toch niet geheel achter gebleven ; en als de vreugde niet algemeener en luider bleek, dan gelooven wij dat er ditmaal reden voor was. Aan belangstelling haperde 't niet, dat zag men wel aan de gretigheid waarmee de telegrammen gekocht werden, dat hoorde men wel aan de wijze waarop men elkander 't nieuws mededeelde. Men leeft nu dan ook zoo geheel met de gebeurtenissen in 't verre Oosten mee ; men vergezelt de troepen op hunne tochten en in hunne bivouacs ; ook waar zij in 't vuur gaan en men wacht met angstige spanning wat de telegraaf omtrent den uitslag en het aantal dooden en gekwetsten melden zal. Dat heeft onze tijd bij vroegere eeuwen voor. Toen onze vaderen hunne oorlogen in Indië voerden, gingen er verscheidene maanden voorbij , eer men iets van het krijgstooneel vernam. Het bloed der gevallen helden had al den tijd gehad om in de aarde te verdrogen. De uitslag, de practische berekening van het voor— of nadeel voor den lande door den strijd verkregen, trad meer op den voorgrond. Doch wat de reden betreft, die de vreugde een weinig temperde, wij gelooven dat ieder ze gemakkelijk zal bevroeden. Onze Nederlanders zijn geen Franschen, die al victorie roepen voór de overwinning. Het telegram werd behoorlijk gewikt en gewogen, men stak de hoofden bij elkander en de uitslag was : ja, er is een belangrijke overwinning behaald, anders zou Generaal v. Swieten er niet Koning en Vaderland geluk mede wenschen; maar men verlangde toch wel wat meer licht. Waren de Atsjineezen, dat is te zeggen: de Sultan: zijne raadslieden en krijgsoversten, in onze handen gevallen; of hadden zij gelegenheid om naar het gebergte te ontkomen? Met andere woorden : was er aan den oorlog een einde gekomen, of kon men de voortzetting daarvan in een langdurige worsteling in de binnenlanden verwachten? Ziedaar waaromtrent men tot heden nog in 't onzekere verkeert. Men heeft de opmerking gemaakt, dat het nu bij de Atsjineesche expeditie weder bleek, hoe wij Nederlanders toch geenszins zoo vredelievend en kalm en af keerig van den oorlog zijn, als wij ons zelven wel verbeelden; dat wij integendeel met zekere voldoening hoorden en lazen van die geduchte verliezen des vijands en, in weerwil van de slachtoffers die ons leger telde, toch vaak met tintelend oog en vurige gebaren van onze overwinningen spraken, ja steeds naar nieuwe, nog glansrijker overwinningen bleven uitzien. Er is in deze voorstelling waarheid. In het hart van ons volk leeft niet voor niets de geschiedenis van een worstelstrijd tegen de golven niet alleen, maar ook tegen de legers en vloten van de machtigste volken uit Europa. Het nageslacht der Trompen en de Ruiters, der Mauritsen, Frederik Hendriks en Willem de derdes leeft nog, al hebben zij veelal het zwaard met de pen ot het ambachtsgereedschap, het ruime sop met de studeercel of de werkplaats verwisseld ! Van de andere zijde zijn wij gelukkig niet ijdel genoeg om slechts naar roem te vragen, zonder op de slachtoffers te letten; niet gierig genoeg om alleen op de toekomstige schatten te letten, en daarvoor het gestorte bloed over het hoofd te zien. :,De bezorgdheid dat de voltooiing van den begonnen strijd nog zeer vele offers zou kunnen kosten , deed de vreugde matigen, al zijn allen ook overtuigd van de noodzakelijkheid dier voortzetting tot den einde toe. Atsjin moet vallen ; dat sta bij ons vast. Want als Atsjin niet valt, dan valt Nederland. Moesten de Nederlanders onverrichter zake weer aftrekken, dan was 't gedaan met ons prestige in de Oost, dan hing onze toekomst als volk aan een zijden draad. Als wij zeggen: Atsjin moet vallen, dan beteekent dit niet, dat er geen omstandigheden zouden kunnen plaats hebben waardoor dit verhinderd werd; maar dat wij voor geen offers mogen terugdeinzen. 't Zal ons mogelijk nog zwaar genoeg vallen de Atsjineezen geheel te overwinnen en, als wij de meesters geworden zijn, ook de meesters te blijven. Is echter eenmaal de vrede hersteld, de Sultan aan ons gezag onderworpen, gevoelt de Atsjinees aanvankelijk de zegeningen der beschaving, zijn de bronnen voor handel en industrie in dit braak liggend veld geopend, dan zullen de voordeelen rijkelijk tegen de uitgegeven millioenen opwegen. En de eer, de welvaart, ja het bestaan onzes lands zijn immers met het bloed onzer gesneuvelde zonen niet te duur betaald ? Ten slotte nog een «Hoera !» voor den grijzen krijgsman v. Swieten! Waar zijn nu de laffe vitters die op hem durfden smalen ? De beste straf die hen treffen konde was die jubelkreet: de Kraton is gevallen! --- Overzicht der Week. BUITENLAND SCH NIEUWS. Ditmaal valt onze aandacht bij ons buitenlandsche overzicht het eerst op Engeland. Het besluit tot ontbinding van het Parlement kwam zoo onverwacht, dat 't zoowel binnen als buiten het land het meeste opzien verwekte. Gladstone heeft voor dit onverwachte natuurlijk zijne redenen gehad, en waarschijnlijk is het, dat hij de stem der natie zooveel mogelijk zuiver wilde vernemen, zonder dat de verschillende demagogische, kerkelijke en conservatieve leiders der schare de gelegenheid hadden, om door allerlei schrille en valsche tonen het accoord voor goed te bederven. Voor het feit der ontbinding was reden genoeg, dat erkennen bijna alle bladen. Gladstone zelf heeft er in een manifest aan zijne kiezers opheldering van gegeven. Vooreerst had het kabinet bij de verwerping van de Universiteitswet een echec geleden, terwijl de daarop gevolgde verkiezingen in conservatieven geest voedsel hadden gegeven aan het beweren, dat er een conservatieve reactie in het land ontstaan was en men van de liberale beginselen genoeg had. Geheel getrouw aan deze liherale beginselen, begreep Gladstone daarvan zekerheid te moeten hebben; al had hij op het oogenblik nog de meerderheid in het Parlement, dat mocht voor hem geen reden zijn de teugels te blijven voeren , indien het land werkelijk een andere zienswijze was toegedaan. Wij kunnen echter niet ontkennen, dat er nog al iets is om den Premier hoop te geven op een niet ongunstigen uitslag voor zijn ministerie. Welk minister heeft toch het voorrecht om , als hij , op eene schulddelging van vele millioenen te mogen wijzen, niettegenstaande het afschaffen van drukkende belastingen, het voeren van een oorlog enz. ? Disraeli , de leider der conservatieven, heeft op dit manifest in een tegenmanifest geantwoord; hij verwijt het ministerie voornamelijk flauwhartige behandeling der buitenlandsche zaken en schrijft het besluit der Reg. toe aan de vrees om voor het Parlement te verschijnen , dewijl dit de uitgaven voor den oorlog op de kust van Guinea nog niet heeft goedgekeurd. Natuurlijk doen, even als elders, de kerkelijke quaesties, de openbare of bijzondere school enz., uitstekend dienst om de goê gemeente in beweging te brengen. Wat het verwijt omtrent de buitenlandsche zaken betreft , dit komt ons niet geheel ongegrond voor, doch voor de binnenlandsche zaken was Gladstones bestuur een onwaardeerbaar geluk , men denke slechts aan de belangrijke wetten omtrent lerland. De aangekondigde groote Protestantsche meeting heeft met veel animo plaats gehad : zij droeg meer bepaald een liberaal staatkundig karakter. Het Ultramontanisme werd als de vijand der vrijheid gesignaleerd en Bismarck geluk gewenscht met zijn strijd tegen dit monster. Behoudens onze instemming met het beginsel , verwondert het ons toch van Engelsche liberalen, dat zij zoo gereed zijn om ook de middelen goed te keuren , waarmede Duitschland zijn vijand tegentreedt. Den volgenden dag werd er nog een tweede meeting gehouden , die meer een kerkelijke kleur droeg , doch overigens in denzelfden geest besloot. — De Engelsche bladen bevatten deze week vervelend uitvoerige beschrijvingen van het huwelijk tusschen den tweeden zoon der Koningin, den Hertog van Edinburg en de eenige dochter van den Keizer van Rusland, welk huwelijk de vorige week Vrijdag te Petersburg eerst volgens den Griekschen , vervolgens naar den Eng. Episcopaten ritus plaats had. — Een treurig bericht is te Londen aangekomen en nader bevestigd geworden, dat de beroemde zendeling-reiziger Livingstone op zijn terugtocht uit de binnenlanden van Afrika, waar hij sinds 1866 rondzwierf, aan koortsen overleden is. Zijn lijk werd weldra te Zanzibar verwacht en zal van daar gebalsemd naar Engeland verzonden worden. Men heeft alle hoop dat de vruchten zijner reizen voor de wetenschap niet verloren zullen zijn. De reactionaire meerderheid van de Nationale Vergadering heeft haar hart weder eens verkwikt door hare meerderheid goed te doen gevoelen. De smaad de Univers aangedaan moest toch ergens mede vergoed worden, Een interpellatie over de schorsing der dagbladen had geen gevolg, dewijl de verg met 101 stem meerderheid de orde van den dag aannam. Nog beter bleek de anti-liberale geest uit de beraadslaging over de wet op de militaire aalmoezeniers. Op de belangen der niet katholieke militairen werd volstrekt geen acht geslagen en een amendement om dezen te ontslaan van de verplichting als militairen de kerkelijke ceremonien op te luisteren, vond geen ingang. De Protestantsche en Israelietische militair zal dus, als altijd, geknield het geweer moeten presenteeren wanneer het Hoogwaardige wordt voorbijgedragen ; dus te doen wat in zijn oog afgoderij is. Ook de Minister de Broglie begreep iets te moeten doen, om den toorn over de schorsing van de Univers en over zijn uitgesproken voornemen om het 7 jarig bewind van Mac Mahon te handhaven, te bezweren. Van de rechterzijde zoowel- als door Gambetta werd hij met eene interpellatie bedreigd ; daarom gaf hij ondershands inlichtingen, die de rechterzijde tevreden stelde en van de interpellatie deed afzien. Ten einde verder zijn goeden wil te toonen ontbond hij de vrijzinnige gemeenteraad van Avignon, mogelijk omdat deze anders het voorbeeld van Nantes zou gevolgd hebben en, als manifestatie tegen de mairewet, en corps zijn mandaat zou hebben nedergelegd. Voorts beval de Minister den Prefecten aan om alleen zulke personen tot maire voor te dragen , van wier zuiver conservatieve beginselen men zeker was. Tusschen Vorst Bismarck en den Italiaanschen oud-minister Generaal Lamormora dreigt eene geanimeerde brief wisseling te ontstaan, die aan den strijd tusschen eerstgenoémde en Benedetti doet denken ; B. beschuldigt L. ronduit van vervalschte berichten omtrent hem, doch de laatste houdt de juistheid er van vol. — De redacteur der clericale Gerniania zal , in plaats van in den Rijksdag, een jaar in de gevangenis moeten doorbrengen, tot welke straf hij (kapelaan Dr. Majunki) wegens de artikelen in zijn blad veroordeeld is. De Belgische Minister heeft in de Kamer verklaard, dat de Reg. geen nota uit Berlijn ontvangen heeft omtrent den toon der clericale pers, doch dat zij zelve die pers in het belang des lands tot gematigdheid heeft aangespoord. Deze verklaring doet ons genoegen, want met deze politie van Bismarck over de Europeesche pers zou men weinig reden van ingenomenheid hebben. Intusschen zal er waarschijnlijk wel een onderhandsche wenk uit Berlijn gekomen zijn. BINNENLANDSCH NIEUWS. — Er zijn twee wetsontwerpen bij de Tweede Kamer ingediend, namelijk, tot regeling van 't onderwijs in en de voorwaarden tot verkrijging van bevoegdheid tot uitoefening der veeartsenijkunde en 't tweede betreffende de uitoefening der veeartsenijkunde — 't Voornemen moet bestaan om bij onze bereden artillerie 't achterlaad-kanon in te voeren. — Naar gemeld wordt zal Pater Hyacinthe eerlang op onderscheiden plaatsen in onsland voordrachten komen houden. — In de maanden Juli, Augustus en September e. k, zullen door de verschillende reg. vest.-art. onder Soesterberg weer practische oefeningen gehouden worden, aan welke een deel van 't bataljon mineurs en sappeurs zal deelnemen. — De Hoofd—commissie van Burgemeesters moet besloten hebben aan die commissie nog eenige uitbreiding te geven, ten einde daarna een bepaald besluit te nemen aangaande de keuze van een nationaal geschenk, zooveel doenlijk overeenkomstig met den geest des lands. — Er worden weder verschillende ambachtslieden gevraagd, alsmede en vooral landbouwers, ter emigratie naar Suriname. — Op den 1 September dezes jaars zullen weer zes jongelingen worden bestemd om, onder 't oppertoezicht van den oud-Hoogl. Dr. G. J. Mulder, te worden opgeleid voor milit. apotheker in O. Indie ; 't vergelijkend examen der sollicitanten zal plaats hebben ten huize van genoemden Hoogleeraar, te Bennekom , op 18 Mei a. s. — Voorts kunnen ook twee of meer jongelieden worden opgeleid, om later te worden benoemd tot ingenieur 3 kl. bij 't mijn wezen in Nederl. Indie. De St. Ct. van j.l. Woensdag bevat aangaande een en ander de nadere voorwaarden. — Voor 't aanstaande , te Leiden te houden Taal- en Letterkundig Congres zijn benoemd : tot eere-voorzitter de Burgemeester Dr. W. C. v. d. Brandeler ; tot voorzitter prof. de Vries en tot onder-voorzitters de profess. J. H. Kern en C. P. Tiele ; tot 1 en 2 secret. de hh. Dr. J. Verdam en J. H. de Stoppelaar en tot penningmeester de heer J. M. E. Dercksen. — In eene vergadering van 't Hoofd-comité van 't Roode Kruis, j.l. Dinsdag gehouden, is besloten nogmaals f 20,000 ter beschikking te stellen ten behoeve onzer troepen in Atchin, welk besluit aan de commissie te Batavia is getelegrapheerd• -- Bij de bereden korpsen van 't leger zullen dit jaar niet minder dan 600 paarden benoodigd zijn. — Door den Min. van Oorlog is bepaald dat 't cijfer der miliciens, die voor ontbrekende vrijwilligers onder de wapenen blijven, 900 per reg. inf. niet zal mogen te boven gaan ; de boven dat aantal dienenden moeten onbepaald verlof erlangen. — Met primo October a. s zullen weer jongelieden, niet onder de 17 en niet boven de 20 jaren oud, worden toegelaten om bij 't garnizoenshospitaal te Amsterdam tot officier van gezondheid ot militair apotheker opgeleid te worden. Er zijn in 't geheel 50 plaatsen opengesteld. — Bij Mr. P. C. Baron Nahuys, Commissaris des Konings in Overijssel, heeft 't denkbeeld, om ook aan H. M. de Koningin in Mei a. s. een nationaal huldeblijk aan te bieden , bijval gevonden. Bij advert. in de Haarl. Ct. verzoekt hij opgave van allen die met hem instemmen, ten einde daarna nader overeen te komen over den vorm van dat aan te bieden huldeblijk. — De Zeeuwsche Hoofd-Commissie moet 't Konings geschenk — een zilveren ornament met zilveren Zeeuwsche emblemata j-- reeds hebben besteld. V66r :'t wordt aangegeboden zal 't in verschillende gemeenten worden ten toon gesteld. — In den loop dezes jaars kunnen zestig kommiezen der , 4 kl. der directe belast. in- en uitgaande rechten en accijnsen aangesteld worden op een jaarw. van f 420, benevens een gratificatie van f 75 voor uitrusting, nadat ze op de linie van toezicht in dienst zijn gesteld. Op nader vast te stellen dag en plaats, zal in Juli a. s. een onderzoek geschieden omtrent de Sollicitanten voor die betrekking. — Tot vervanging van een eervol ontslagen eersten geneesheer iu 't krankzinnigengesticht Meerenberg, Dr. C. J. H. Everts, is als zoodanig benoemd Dr. C. J. Persijn , thans tweede geneesheer. UTRECHTSCH NIEUWS. Onze stadgenooten, de hh. C. v. den Brink, C. G 1 ij m en Prof. N. W. P. Rauw en h off zijn benoemd tot correspondeerende leden voor de Internationale Botanische tentoonstelling te Florence. Door Regenten der b Amalia-stichtinga alhier is deze week bij aanbesteding aan den minsten inschrijver, den heer J. A. van S trast e;ri voor de som van f 8670, 't optrekken op 't terrein dier stichting gegund eener proef-barak voor 16 bedden. Met 't afwerken der, door genoemden heer vroeger mede aangenomen , administratie-gebouwen gaat men voort. Dei chef der afd. handelszaken bij de Maats. tot exploitatie van Staatsspoorwegen , de heer Fr o g e r alhier, is benoemd tot chef van 't tarieven-bureau bij den Hollandschen spoorweg. De belangrijke, door wijlen den heer S u e r mondt alhier nagelaten, verzameling platen zal in de volgende week te dezer stede publiek geveild worden. Op den 15 Februari a. s. zal de Deurwaarders-bond hier ter stede andermaal eene vergadering houden. Tot voorzitter van 't Bestuur der Utr. afd. Maats. tot bev. van Nijverheid is herkozen Mr. J. EI. S c h o b e r en tot penningmeester en secretaris zijn benoemd de hh. R. J. Koker en Teding van Berkhout. 1/oor toetreding van zes nieuwe leden, is 't ledental der afd. thans tot 163 geklommen. Onzen stadgenoot , den heer A. D. Hamburger, loodfabrikant, is door Z. M. den Koning vergund 't Koninklijk wapen voor zijne fabriek te voeren. Te dezer stede zal de loting der ingeschrevenen voor de nation. militie der lichting van 1874 plaatshebben op 9, 10, en 11 Februari a. s. In de Woensdagavond j 1. gehouden vergadering van 't Utr. Dep. der Maats. tot N. v. 't A. -is de heer A. Ising, van 's Hage, als spreker opgetreden, die 't aandachtig gehoor zeer wist te boeien door de uitstekende voordracht van : De legende der ruïne van Vialde. Maandagavond e. k. zal er een openbare vergadering worden gehouden van 't Anti-Zondagsarbeid-Verbond, in 't lokaal der Wed. E sselink in 't Wed , waarin meerdere sprekers zullen optreden. De toegang is vrij. Voor de te houden loterij ten behoeve van 't St. Andreasgasthuis alhier is door Z. H. den Paus een prachtige carnée geschonken. 't Centraal-Israëliebisch Weeshuis te dezer stede heeft uit Amersfoort eene gift van f 600 en van de dischgenooten in 't Bartholomei-gasthuis alhier f 5 — ontvangen. De commissaris des Konings in deze provincie brengt ter kennis dat , vermoedelijk te beginnen met de helft der volgende maand, door 't reg. rijdende Artillerie te Amersfoort, tweeá driemalen 's weeks schietproeven zullen worden gehouden op 't terrein de «Vlasakkers,/ genaamd, welk terrein dus geruimere tijd voor 't publiek onveilig zal zijn. Het jongste telegram uit Indie van den Gouv. gen. meldt niets naders omtrent den val van den Kraton, dan alleen dat de tijding in Indie een grooten en goeden indruk maakte. Dat kunnen wij ons trouwens voorstellen! Reuters Office brengt nog het bericht eener bewering van den eersten Minister van Atchin dat het tractaat van 1857 een ondergeschoven stuk is. Alsof men met dergelijke praatjes v. Swie te n en zijne dapperen kon afschepen ! ---