VARIA. Postzes'el-mevvitardiglieid. Een onzer lezers vestigt, naar aanleiding van de znededeeling, dat op den Engelschen postzegel een vronwenfiguur is te vinden in het gelaat van Edward VII, onze aandacht op een andere merkwaardigheid van denzelfden postzegel, die zelfs reeds bij op pervilakkige betschonwing in het oog valt. EVetn rechts van het gelaatsprofiel nog 11!.et op de helft van de breedte van den kop vormen nl. de haren des konings duidelijk een nieuwen kop, eveneens met een baard en niet ongelijk aan koning Edwards gelaat op jongeren, leeftijd. Dit beeld is reed gemakkelijker te ontdek ken dan de vrouwenfiguur, welke niet dan na Zeer aandachtige beschouwing te vinden ZEEREIZEN. Vroeger gold een zeereis als een hoogst gevaarlijke onderneming, een waagstuk, dat alleen ondernomen weid door koene ontdekkingsreizigers en zeelieden van beroep. Tegenwoordig doet Men een zeereis voor gezondheid en uitspanning, voor zijn pleizier, zooals men naar den Harz gaat, den Rijn op- en afvaart, naar de Alpen trekt of het Noord- of Oog_ zeestrand bezoekt. De gezondmakende kracht, de heelende en bygiiiniscshe invloed van de zee ligt niet in de eerste plaats in het water, maar in de lucht. Geen reis brengt den afgewerkte n geest van land- en stadmenschen in zulke volkomen, nieuwe verhoudingen, als een zeetocht van langeren duur. Dat laatste is noodzakelijk, maar geen bezwaar. Men koopt z'n kaartje, alsof men per spoor ging, Pakt z'n koffer, spoort naar de plaats van afvaart: Amsterdrln Of Hamburg. Want de groote stoombootmaatschappijen organiseeren tochten overal heen., Men komt aan boord in een 'drijvend paleis met alle comfort en gemak en. . men vertrekt. Allerlei 'nieuwe indrukken werken op den reiziger fti, wat hem al terstond losser taaakt van het alledaagsche. De geheele andere omgeving, de drukte aan boord, het diabeperkte uitzicht, de stoere zeelui, het lijeen zijn van alle medereizigers, de veranderde leefwijze, de noodzakelijkheid van aansluiting bij anderen, al dat nieuwe werkt op den vermoeiden geest of het overprikkelde gestel door do afleiding, 'die er Yiet ,„‹,evolg van is, even heilzaam els de in!vloed van lucht en water. Me ar de • fe, zeereis heeft grooter ere-in:dee- j .gb"3 gezonde, Steeds ziefi gelijk Vlijvende, zuivere lucht vrij van stof en microben geeft alleen de zee. Geen stofopwnicle auto's, trams, equipages en huurrijtuigeri maken het ademhalen tot een schrik VGOI lijders aan zwakke organen. Het is een lange, kostelooze ihnalatiekuur van zoutwaterdamp. Professor Paul schrijft: „Men kan liet vaak opmerken-, Hsë bleeke menschen met zure, booze gezichten, wien de neurasthenie uit de oogen kijkt, in den loop Van een zeereis ontdooien, "hoe ze weer leeren lachen en schertsen en als wedergeboren mentchen het schip verlaten. Al hun gedruktheid in het hoofd al hun duizelingen, alle onrust, neerslachtigheid en &apeloosheid hebben ze, bijna letterlijk ever hoerd gegooid.'? Een zeereis is een gezondheidsport van de beste soort. Betrekkelijk zijn zeereizen niet duur tegenwoordig. Het passagebiljet is duur, maar men vergete niet, dat in dien prijs ook het pension, mogelijk geneeskundige hulp en al het verdere begrepen is; fooien en een extra-glas wijn of andere drank blijven alleen nog over. Van winkeleri is geen sprake, vóór men weer den vasten grond onder de voeten heeft en wat men aan den wal uitgeeft moet niet, op rekening van de zeereis gesteld werden. Bovendien zorgt de kapitein of, wil men, de reederij wel, dat het oponthoud op de pleisterplaatsen niet al te lang duurt. GEEN WATER TE KRIJGEN? In De Eirnnpi- oen wees er onlangs de heer Henri Meijer, op, dat het zoo moeilijk is in café's een glas water te krijgen. „Een dezer, die op dit gebied ondervinding beeft opgedaan, schreef mij dezer dagen een ernstigen brief, waarin hij zich beklaagde over de onvriendelijke bejegening, die hij meermalen op zijn tcchten had ondervonden( wanneer hij voor den dorst in een of ander café een g'as schcon water bestelde. In scmmige deftige inrichtingen ondervond hij, dat het bedienend personeel plotseling doof werd als hij het woord water hal uitgesproken. In andere café's scheen men zijne bedoeling niet te begrijpen en ook geenerlei poging te willen aanwenden om te begrijpen. Men nam da orde eenvoudig voor kennisgeving aan en liet hem verder aan zijn lot over. En toch wilde onze peddelaar voor 'n glas water evenveel betalen als voor eer: glas bier. In geval van ergen dorst zag hij zich dan ook meermalen verplicht, zijn betstelling vergezeld te doen gaan van een seart ‘inemc.rie van toelichting, waarin hij duidelijk uiteenzette, dat zijn dorst nu eermaal niet, met bier, maar alleen met zuiver water zcnder toevoegsel gediend was, dat hij heelemaal niet iemand was, die ap een koopje uit wilde wezen, dat hij graag voor het glas water een behoorlijkea prijs betalen en nog een fooi geven ook. En dan, na al dat geparlementeer kreeg hij zijn glas water. Maar dan wilde het ongeluk, datde waard, de buffetjuffrAlw of de kenner er absoluut niet voor in rekening wilde brengen! Eh dan stond de waterdrinker bij slot van rekening voor een even dv,aas geval als wanneer de kellners hem niet begrepen en hem uit den weg liepen _ Men ziet hieruit hoe moeilijk het is om in het waterrijkste land ter wereld een glas water te bekomen. Om aan een glas water te komen, moet men tot krijgslisten zijn toevinclit nemen. Men bestelt bijvoorbeeld een „kleintje mokka'. en zegt tot den kenner: „als de „mokka" soms nog niet geze is, brengt dan maar eerst het glas water". Of men bestelt een glas zuiver water met een halven citroen apart. Als het water geserveerd is, betaalt men, laat de mokka of den halven citraen in den steek. Na een degelijke listigheid moet ge er U echter niet over verwonderen dat , men u met bezorgheid en dat de kellner ' hardop denkt: dat loopt bepaald niet goed af met dien meneer...! Tot zoover de Kampioen. Het is een waarheid wat er staat. Gewoon water drink je nu eenmaal alleen thuis. Daarbuiten moet je nc:t altijd in een vermomden vorm slikken met koolzuur er door of met wat stroop, of als hop- en mout-product.... zuiver water in een koffiehuis drinken, schijnt eenmaal voor dwaasheid te gelden daar schrob je den vloer mee! Maar alle gekhild ter zijde. Zouden 'de koffiehuishouders nu niet en billetje in hun lokaal of varende, willen hangen met de woorden GLAS WATER VIJF CENTS,. Dan zijn de waterdrinkers gehojpen en .de koffiehuishouder maakt perceittsgewijze een goed zaakje, mocht willen, dat hij er dagwerk van had. NIET ~sr GEVEND, De dokters in Engeland remen, naar het Med. Weekblad mededeelt, in aantal sterktoe en hunne inkomens af van 120 a 2400 gl. zijn er zeer gewoon; slechts weinigen halen 6000 gl. ; gemiddeld wordt f 3000 per jaar verdiend. Openbare geneeskundige he tre ki P gen worden er slechts betaald; de kostelooze consulten aan do ziekenhuizen werken het paupei isme van den gen eeskun di gen stand zeer in de hand; de ziekenfond.sen tellen vele vermogende menschen onder hunne leden. Onlangs stierf in Londen een fabrikant, die een millioen gulden naliet en á raison van f 2.40 per jaar zich voer geneeskundige behandeling bij een ziekenfcnds vers.el