EEN ONREDELIJKE EELATING. Afschaffing der zakelijke bedrijfsbelasting gewenscht. In een gezond belastingstelsel moet meri iemand niet belasten, omdat hij kosten veroorzaakt, doch de gezamenlijke diensten, welke de overheid ter bevordering van het algemeen welzijn rverricht, dient men tot maatstaf te nemen om alle burgers overeenkomstig ieders draagkracht te doen bijdragen. Na hetgeen wij vroeger reeds over deze materie schreven is het onnoodig om uitvoerig terug te komen op het advies, dat het plaatselijk comité van actie tot afschaffing der zakelijke bedrijfsbelasting onlangs aan B. en W. heeft bericht. Bij herhaling hebben wij ons standpunt betreffende de zakelijke bedrijfsbelasting uiteengezet. Naar aanleiding echter van het dezer dagen door bovengenoemd comité ingediend advies (zie 'Utr. Crt: 17 dezer) willen wij toch zij het dan ook in het kort, onze ineening te dezer zake nog even .herhaleal. Sedert de Wet van 1920 kent het gemeentelijk belastingstelsel haast de assurantie-, logeergasten- en bouwterreinbelasting de za kel ij k e bedrijfanelastin g. Eigenlijk bestaan er voor gemeenten twee hefdingen op het bedrijf, te weten, de opcenten van de dividend- en tantièmebelasting, en de zakelijkel belasting, welke geheven wordt krachtens art.l 242 E. van de Gemeentewet: „De zakelijke belasting op het bedrijf wordt slechts geheven man zoodanige ondernemingen en inrichtingen, welke binnen de gemeente een bedrijf uitoefenen anders dan in stations, en waar tenminste gemiddeld tien arbeiders werkzaam zijn, die minder verdienen dan een bedrag, vast te stellen bij algemeenen maatregel van bestuur. Maatstaf voor de heffing is het gemiddeld aantal van zoodanige arbeiders. Ook publiekrechtelijke lichamen kunnen in deze belasting worden betrokken. De belasting kan nooit meer bedragen dan f 12. per arbeider." • De aandachtige lezer zal dadelijk bemerken, dat wij hier niet met een belasting in de normale beteekenis van het woord te doen hebben. Immers een belasting dient naar draagkracht geheven te worden, en wat heeft het draagkrachtprincipe te maken met heffingen van bedrijven, waar ten minste tien arbeiders werkzaam zijn, die minder verdienen dan een zeker bedrag? De gemeentelijke heffingen van het bedrijf vinden _haar oorsprong in de in 1903 ingestelde »Staatscommissie voor de gemeentefinanciën", welke in haar in 1907 gepubliceerd rapport voor een ruimere toepassing van het z.g. profijtbeginsel opkwam, met achteruitstelling van de gemeentelijke inkomstenbelasting. In de practijk is hiervan echter weinig gekomen; de statistieken leeren dat het avergroote deel der gewestelijke uitgaven uit de plaatselijke inkomstenbelasting, opcenten rijksinkomstenbelasting, (na de inwerkingtreding der nieuwe wet regelende de financieele verhouding tus'schen het Rijk en de gemeenten zijn deze belastingen vervangen door de z.g. „gerneentefondsbelasting") vermogensbelasting en personeele belasting worden bestreden, dat wil dus zeggen uit heffingen, welke geheel op het draagkrachtprincipe gegrond zijn. De opzet van de zakelijke bedrijfsbelasting is de gemeenten schadeloos te stellen voor de kosten, welke de vestiging van arbeiders met zich brengen, en die niet uit belastingen, door deze arbeiders te betalen, kunnen worden gedekt. Hieruit blijkt dus, dat het niet in de bedoeling wan den wetgever heeft gelegen bij deze heffing met het bedrijfsresultaat rekening te houden. Hei uitsluitend karakter van de zakelijke bedrijfsbelasting is vergoeding van bepaalde kosten, zooals bv. kosten van onderwijs, armenzorg, politie enz. Het doet dus niets ter zake of een onderneming in zeker jaar veel of weinig winst gemaakt heeft, evenmin of er verliezen zijn geleden, am in deze belasting te worden aangeslagen.. Bij Koninklijk besluit van 12 Juli 1921 zijn de leonbeciragen wastgesteld, waar beneden de bedrijven in de zakelijke bedrijfsbelasting kunnen worden aangeslagen, mits althans tenminste gemiddeld tien arbeiders in die bedrijven werkzaam zijn_ Deze loongrenzen zijn f f 2300 _ 2~—, onderscheidenlijk voor de drie klassen van de gemeenten, volgens bijlage D van het bezstidigingsbesluit voor Burgerlijke Rtijksarnbtenaren 1,20, Aangezien de zakelijke bedrijfsbelasting geen belasting is welke naar draagkracht der contribuabelen geheven wordt, doch zooals uit het voorgaande genoegzaam gebleken zij, uitsluitend op het principe wan schadeloosstelling van bepaalde overheidsdiensten ten bate van in een bedrijf werkzame arbeiders berust, dient zij ook naar onze meening niet gehandhaafd te blijven. in een gezond belastingstelsel moet men iemand niet belasten omdat hij kosten veroorzaakt, doch de gezamenlijke diensten, welke de overheid ter bevordering van het algemeen belang verricht, dient men tot maatstaf te nemen om alle burgers overeenkomstig ieders draagkracht te doen dragen. Wat een wantoestand zou het niet zijn, wanneer ons geheele belastingstelsel op denzelfden grondslag als de zakelijke bedrijfsbelasting was opgebouwd. Reeds [verschillende malen zijn ook in onzen Gemeenteraad voorstellen ingediend (door de heeren Frijda, van .Someren en Bredero) om de onderhavige belasting af te schaffen; ook in de Tweede Kamer der Staten Generaal zijn pogingen dienaangaande aangewend, (b.v, door Mr. L. G. Kortenhorst, in verband met de nieuwe wet, regelende de financieele verhouding tusschen het Rijk en de gemeenten). Ofschoon wij echter van 'mening waren, dat de zakelijke bedrijfsbelasting niet op redelijken grondslag berust, en derhalve uit ons belastingstelsel behoorde te verdwijnen, hebben wij toch, en wel om louter practische redenen ons vroeger tegen afschaffing verzet. Nu echter het ontwerp-de Geer betreffende de financieel° verhouding tu.sschen Rijk en Gemeenten, tot wet verheven is, bestaat er o.i. geen aanleiding meer een ortrechtvaardig,e heffing als de zakelijke bedrijfsbelasting is, te handhaven, en hopen wij dat het dezer dagen ingediend adres van het plaatselijk comité van actie tot opheffing van deze belasting er toe zal leiden, dat in het komende begrootingsontwerp de zakelijke bedrijfsbelasting niet meer 'voorkomt. --- HEDZJAS EN IRAK WEER GOEDE MAATJES. Geschenken van Ihn Saoed voor koning Feisal van Irak. Tapijten, ponjaarden en kromzwaarden met goud gevest, Arabische paarden enz* worden naar Bagdad gebracht als gesenenken van Ibn Saoed, koning van Hedzias en Nedzjas en Nedzjd voor zijn ouden vijand koning Feisal van Irak en Sir Francis Humphreys, den Britschen hooge-commissaris. De afvaardiging uit Nedzjd, die deze geschenken overbrengt, is vanochtend te Basrah aangekomen. --- DE VLOOTCONFERENTIE GESTABILISEERD. Wij wezen er onlangs al op, al wordt de Vlootoonferentle nog zoo'n mislukking, toch zullen de deelnemers voor nu en later in de herinnering leven. Al scheiden zij onvoldaan, ontevreden met elkaar, broederlijk vereenigd aan denzelfden discli blijven zij voor goed. Maar welke opmerkingen de bezoekers van het wassenbeeldenspel zullen maken, durven wij zelfs niet te gissen! Van links naar rechts de heeren: Wakatsuki (Japan), Stimson (Amerika), Mac Donald (Engeland), Tardieu (Frankrijk) en Grandi (Italië). --- EEN RUSSISCH IDEAAL. EEN IN ALLES DOORGEVOERD GEMEENSCHAPPELIJK FAMILIELEVEN. „HET EIND BEHOORT DEN STAAT". De laatste dagen bespreken alle bladen der Sovjetregeering een berucht plan van „kameraad" Larin, dat niet meer of minder dan „ge' meenschappelijk familieleven" beoogt voor alle Sovjet-burgers, schrijft de Msbde. Larin, die ook de ontwerper is van de weekvan-vijf-dagen, heeft van de regeering geëischt, dat het geheele familieleven zoo spoedig en absoluut mogelijk gemeenschappelijk moet werden ingericht, want, zoo motiveert hij zijn eisch, alleen daardoor zullen wij in staat zijn, het laatste restje der burgerlijke begrippen met wortel en al uit te roeien. Larin wijst in dit verband op de resultaten, die reeds bereikt werden. Er bestaat n.l. hier en daar al zoo'n soort gemeenschappelijk familieleven, dat alleen nog maar ietwat consequenter doorvoering behoeft. De overbevolking der groote steden is n.l. al lang oorzaak, dat heel veel families gedwongen zijn, in een en hetzelfde huis samen te wonen. Deze verschillende fainiiies hebben slechts één gemeenschappelijke keuken, één gemeenschappelijke woonkamer. Nu is echter, meent kameraad Larin, voor de regeering de tijd gekomen, om dit verder door te voeren; er moeten nog gemeenschappelijke eetzalen en slaapgelegenheden gemaakt worden voor de kinderen, waar deze zonder onderscheid van geslacht of leeftijd samenwonen. Dan zal ook het oollectief familieleven spoedig overal doorgevoerd zijn waardoor weer een nieuw communistisch ideaal werkelijkheid zal worden. Tegen dit samenwonen kan geen burger in verzet komen, immers het kind behoort den staat. Het zal trouwens heel gemakkelijk zijn, verklaart Larin, om het individueele gezinsleven op te heffen en te veranderen in een collectief familieleven: men behoeft slechts strikt de voorschriften der regeering op te volgen. De huizenbouw moet op deze nieuwe gemeenschaps idee worden ingesteld. Voortaan mogen daarom alleen huizen gebouwd worden, die voldoen aan de bepalingen van het eenheidspian, zooals dat door de bouwcommissie der sovjet is Ivastgesteld. Volgens dit plan is er in ieder huis plaats voor een bepaald aantal huisgezinnen, die met elkander in gemeenschap leven: alleen heeft iedereen zijn eigen bed, maar deze zijn toch opgesteld volgens het eenheidsplan der regeering. Larin heeft zich ook door 'n groepje persvertegenwoordigers over zijn plannen laten interviewen. Hij verklaarde, dat zijn nieuwe plan nog. slechts 'n begin is, .n voorloopige maatregel. Het is zijn iedaal, niet om afzonderlijke huizen te bouwen, maar geheele steden. In de toekomst zullen er in de communistische steden slechts huizen zijn, die geheel en al dienstbaar zijn voor de gemeenschap, gemeenschappelijke slaapgelegenheden, gemeenschappelijke keukens, woonkamers en eetzalen. De kinderen moeten absoluut onttrokken worden aan iederen invloed van het gezinsleven: zij moeten ondergebracht worden in de gemeenschappelijke kinder-tehuizen, waar de ouders maar eenmaal per week mogen komen, om hun kinderen even te bezoeken. De Sovjet-bladen keuren het plan van Larin goed en dringen er op aan, dat men dit plan zal gaan verwezenlijken ',zoodra het gemeenschappelijk landbouwbedrijf" ingevoerd is. Want, om den godsdienst volkomen uit te roeien, moet men het volk ook van den laatsten zedelijken steun van het familieleven berooven. --- MEVROUW KOLLONTAY. Afschuwelijk gezelschap „U MOEST ZICH NIET BLAMEEREN, MIJNHEER”. Zooals we meedeelden, heeft de heer Albarda, de leider der S.D.A.P., aan zijn mede-Kamerleden Wijnkoop en L. de Visser de vragen over de weigering van een pas-visum aan mevrouw Kallontay uit de hand genomen. De geste zal ongetwijfeld goed warden opgenomen door den linke rvieu.gel der S.D.A.P. – En die heereia moeten door den heer Albarda te vriend gehouden worden. Ongetwijfeld zal deze kleine dienst aan de belangen van Moskou de agitatie versterken voor het binnenlaten van de Sovjet-diplomatie in ons land. Het aandringen van het genootschap Nederland—Nieuw-Rusland schijnt nog maar een inleiding tot die agitatie. Althans uit een kring, welke aan de sympathieën jegens de Nederlandsche Nieuw-Russen niet vreemd is, ontving de „Tijd" het volgend vermakelijk schrijven: „U moet zich niet verbeelden, mijnheer de redacteur, dat u vrij uitgaat met uw geschrijf tegen Mevrouw Kollontay. En als u meent, een der schoonste geesten, die de nieuwe Russische cultuur heeft voortgebracht; te kunnen bla.meeren, dan moet u het anders aanleggen, mijnheer. De diplomatie, die in Oslo Sovjet-Rusland vertegenwoordigt, is geen „ontvrouwelijkte vrouw", zooals u schrijft. Haar ideeën over liefde en echt zijn heel wat fatsoenlijker dan ze door u verkeerd worden voorgesteld. Er bestaat geen „immoraliteit" in de Russische scholen, en u schrijft er maar wat op los, als het Zeggen dat dezen brave tegen de communisten gaat. Ik wil niet boontjes zijn, maar wat u mevrouw Kullontay in de schoenen schuift, kan niet juist zijn. Waar staat het, Mijnheer? U hebt dien tekst ken. Maar u moet zich maar gefantaseerd, om het heel erg te maniet blarneeren, Mijnheer. Mevrouw Kollonta.>-, is een fatsoenlijke vrouw, en het is onfatsoenlijk deze vermaarde diplomate en haar schrijfster uit ons oncultureele landje te weren of haar te bekladden". Deze schrijver moet ofwel totaal onwetend zijn omtrent deze Russische dame en dat is best mogelijk, want in zijn kringen acht men het niet rtoodig de lezers voor te lichten omtrent de grove onzedelijke begrippen van Russische dames en heeren ofwel hij is door het brutale heen. De „Tijd" laat op het fraais volgen: „Ook van een der bestuursleden Nederland—Nieuw Rusland ontvingen wij een overigens correct gesteld schrijven, waaruit wellicht eenige twijfel ware af te leiden betreffende de juistheid van het door ons gegeven citaat. Wij willen het daarom hieronder verantwoorden en beide belangstellenden gerieven: Een gedetailleerde schels van het bederf op scholen vindt men in de Russische gemengde 't bekende Rapport der Trades Unions op blz. 149-150. De bijzonderheden zijn van zoo weerzinwekkenden aard, dat wij ze in een j dagblad niet kunnen weergeven'. Hem, die den tekst wil controleeren, verwijzen wij naar het „Vade-Mecutn Antibolchivique", uitgegeven door de „Entente Internationale contre la lIIe Internationale", waarvan het permanente bureau gevestigd is: Corraterie te Genève. Op het bovenbedoelde citaat volgt aldaar in genoemd Vade-Mecum op blz. 85 letterlijk deze tekst: „La camerade Kollontay, s'est faite spécialement connaltre par la propagande de la débauche parmi la jeunesse. Elle écrivait en 1922: l'lmmoralité dans les écoles fait des progés satisfaisants. Beaucoup de fillettes de 15 ans sont déja enceintes Réjouissons nous". Indien de geachte inzender dezen tekst wil vertalen, hij het juiste Nederlandsche citaat vinden, waarmee wij onze conclusie motiveerden over „deze ontvrouwelijkte vrouw". Voor het overige verwijzen ook andere geschriften, en met name haar boek „Man-Kameraad", dat deze vrouw inderdaad ontvrouwelijkt is. In haar „Wegen der Liefde" schildert Alexandra Kollontay de vrije liefde als den idealen toestand van menschelijke samenleving. Zij verhaalt in dit boek, hoe het zedelijk leven -der jongste decennia in Rusland (,De liefde van drie generaties") tot deze barbaarsche consequentie voerde De zorg voor de kinderen, die uit een eventueele verbintenis geboren worden, behoort aan den Staat. De vrouw heet in geen enkel opzicht ondergeschiktheid te zijn verschuldigd aan den man; zij heet zijn „kameraad" en kan naloopen wien zij wil. Nietwaar, Nederland moge zich niet blareeeren door den import van deze Russische losbandigheid, mijnhe.errt --- HET VOORNAAMSTE NIEUWS BUITENLAND Een berucht Russisch plan in gake gemeenschappelijk familieleven Gandhi's propagandatocht De stervende Vlootconferentie Aigemeene mobilisatie in China ~ pag, 1 BINNENLAND Eerste Kamer: Onze verhoading tot Rusland en België Tweed 3 Kamer: Winkelsluitingswet aancrenomer: Ze:: arbeiderswoningen te Deil c1.,0r brand vernield STAD EN OMGEVING Het eerste scheepsbouwkundig laboratorium wordt binneyi.liort te Wageninrn gebouwd De schietpartij te Zuilen ACTUEELE FOTO I).e getabiliseerde viootconferentie pag. X --- GANDHI'S PROPAGANDATOCHT. De provinciale regeering van Bombay heeft de opvoering van drie filmen met opnamen van den marsch van Gandhi verboden. Gandhi is in de provincie Bombay aangekomen, welker kust het einddoel van zijn tocht is. Hij had gisteren een bespreking met den leider der nationalisten Neroe, die vervolgens vertrok, om een conferentie van het Indische congres bij te wonen. Het land blijft rustig. Ofschoon reeds een week is verloopen sedert bet begin van den tocht van Gandhi ten behoeve van de civiele ongehoorzaamheid, blijkt uit telegrammen uit de rest van het land, dat totnogtoe nog nergens elders een correspondeerende bgweging voor civiele ongehoorzaamheid ie ontstaan. Massale actie tot ongehoorzaamheid ? Men gelooft dat het comité van het Pan-Indisch Congres een voorstel overweegt om 6 April a.s. een massale beweging tot civiele ongehoorzaamheid in te zetten in verband met de zoutbelasting. --- ALGEMEENE MOBILISATIE IN CHINA. Tsjang Kai Shek tegen de opstandige generaals. Volgens bericht uit Shanghai heeft Tsrjang Kal Shek de algemeene mobilisatie gelast en zal hij persoonlijk het bevel over de troepen op zich nemen in den strijd tegen de opstandige genera.als Feng en Jen. De wetgevende raad te Nanking heeft Tsjang Kai Shek gemachtigd, aanzienlijke versterkingen aan te werven. --- DE VLOOTCONFERENTIE. „NOG ZOO'N CONFERENTIE EN WE HEBBEN EEN NIEUWEN OORLOG,” MEENT SNOWDEN. ONOVERKOMELIJKE MOEILIJKHEDEN. De berichten in de bladen over de Londensahe vlootconferentie blijven pessimistisch luiden. De Londensche correspondent van de „Petit Parisien" ziet alleen nog maar een uitweg in de reeds onlangs voorgestelde stabilisatie der verhouding ' van de sterkte tusschen de 5 groote vloten tot ' 193'5 of 1936. Men zou op deze wijze zoowel aan de onoverkomelijke moeilijkheden in de kwestie der Italiaansch-Fransche pariteit als aan de moeilijkheden, door de Japansehe etschen veroorzaakt, ontkomen. Na afloop van dezen korten termijn zou men dan op een nieuwe conferentie, die door betere voorbereiding meer kans vian slagen zou bieden, den wedstrijd in de bewapening kunnen verhinderen, welke anders ongetwijfeld het gevolg van de mislukking der tegenwoordige conferentie zou zijn. Vergeefsche besprekingen tussehen Mae. Donald en Grand'. Mae Donald heeft gisteren opnieuw een onderhoud gehad met den Italiaanschen gedelegeerde Grandi over de Fransch-Italiaansche kwestie. Een verandering in den toestand is daardoor niet ontstaan. Italië heeft zijn houding niet gewijzigd, terwijl Frankrijk beslist vasthoudt aan zijn standpunt, dat Italië's eisch voor vlootparitelt niet ingewilligd kan worden. Bij het onderhoud van gisteren heeft Mac Donald verklaard, dat geen druk op Italië of Frankrijk zal worden uitgeoefend, om bepaalde voorstellen tot oplossing van de moeilijkheden te aanvaarden. De conferentie blijft dus op het doode punt. De Amerikaansche delegatie bezocht gisteren voor tijdpasseering het kasteel Windsor en de beroemde kostschool van Eton. Engeleche oneenigheid, Volgens den correspondent van de „Echo de Paris" moet het naar aanleiding van de Londen – salie vlootconferentie tot een ernstige botsing zijn gekomen tueschen Mac Donald en Snowden' _ Snowden moet Mac Donalds leiding van de conferentie geheel onmoge' tijk hebben genoemd en verklaard, dat hoe eerder de conferentie werd verdaagd, des te beter dit ZOU zijn. Snowden achtte een gedeeltelijke overeenkomst tusschen Engeland, de Vereenigde Staten en Japan geheel onmogelijk en het minst van alles een afzonderlijke overeenkomst tusschen Engeland en de Vereenigde Staten. Snowden moet het onderhoud hebben gesloten ' met de woorden: „Nog zoo'n-cOn-fe-re-n-tiéen—w-e-hebben een nieuwen oorlog". Naar verder gemeld wordt, rijn ook de Fransche ministers van koloniën en van marine naar Parijs teruggekeerd. Japan en de Vereenigclie Staten. De correspondent van de „Times" te Tokio meldt: Eenja'Pa op het Arnerikaansche i antwoordcompromis-voorstell za waarschijnlijk niet ver- Tokio nog groote meenroinngdsenverswcohrdnejenn dbaeasrtaearn.te Overigens wil de Japansehe regeering afwachten, wat Frankrijk nu verder ral doen. Waarschijnlijk zal echter Japan het voorstel van Amerika niet direct afwijzen, maar trachten reiken, er een wijziging van te be JAPAN EN DE SOVJET-REPUBLIEK. De Japansehe regeering en de regeering der Sowjet-republiek hebben een overeenkomst gesloten nopens een uitwisseling van officieren der beide legers. SNOWDEN. --- WAALSCH SEPARATISME. Een nieuw orgaan te Luik, Naar de correspondent van de N R. Ct. 'te Brussel schrijft, is er te Luik, als „orgaan van het Waalsche separatisme" een nieuw maandblad Le Tocsin (De Brandklok) verschenen. Dit publiceert als programma, het manifest, tijdens de Duitsche bezetting, in 1918, door Clement Pansaers geschreven in het Waalsche separatistische blad. Resurrection, dat (oen te Namen werd uitgegeven. De hoofdredactie van Le Tocsin wordt waargenomen door den heer Tilman. Deze beweert dat de geschiedenis van het Walenland niets gemeen heeft met die van België en rekent op een decentralisatie van Frankrijk om het Walenland, in een toekomstigen Gallischen federatieven staat, te zien opnemen. --- MR. J. T. LINTHORST ROMAN. 121/ jaar commissaris der Koningin. Op 1 April a.s. is het 121/2 jaar geleden dat mr. J. T. Linthorst Hoanan werd benoemd tot comanissaris der Koningin in Drenthe. AUDIENTIES. De audiëntie van den Minister van Waterstaat zal Woensdag a.s• niet plaats hebben. ---