ECON. WERELDPROBLEMEN ZUID-AFRIKA 11. *) De invoer. In de eerste zes maanden van dit jaar werden in Zuid-Afrika in duizenden ponden ingevoerd: percentage 1931 1930 Uit Engeland. • . . 11.061 45.9 47.3 Canada Britsch-Indië . Ceylon 324 1.3 1.1 Australië .. . uit Britsche ge• bieden • Amerika . . Duitschland 1.622 6.7 6.4 Japan België .. . . Frankrijk. . . – . . . . . 433 1.8 1.2 Zweden • Tsecho-Slowakije 298 1.2 1.1 Zwitserland . 232 1.- 0.9 Noorwegen .. . 224 0.9 0.7 Nederland •. 365 1.5 1.9 Nederl.-Indië . . 428 1.8 1.7 , ' Hieruit kunnen wij zien, dat het aandeel van Nederland en Nederlandsch-Indië in den Zuid-Af rikaanschen import handel bedroevend klein kan worden genoemd,, zoodat de mogelijkheid althans I.)estaat om deze te verhoogen. In 1930 bijv. werd in totaal in de Unie ingeoerd £ 903.225 aan mannen-pakken, waarvan Nederland leverde £ 4.861 .... ~gan katoenen ondergoed £ 463.369 met een Neclerlandsch aandeel van £ 246... katoenen dekens £ 286.875 met 3.763 .. wollen dekens met katoen vermengd 307.021 met 3.711 en zoo zouden wij' een heel lijstje kunnen opgeven om aan te tomen, dat er nog heel wat te doen zou zijn, wanneer met kracht de gelegen heid werd aangepakt, die de verschillende Nederlandsche Vereenigingen ter bevordering van den handel op Zuid-Afrika bieden om van voorlichting en introductie te dienen. Wij denken daarbij aan de Commissie voor den Nederlandsch-Zuid-Afrikaanschen Handel, tezuidenhoutscheweg 97 Den Haag... de Ned.-Zuid-Afrikaansche Vereeniging in Amsterdam, terwijl in Afrika zelf de verschillende Kamers van Koophandel niet anders dan gaarne zouden zien, dat de verbindingen met Nederland zoo krachtig mogelijk werden uitgebreid. en unieke plaats. Wij nemen door de omstandigheden 1 een-unieke Plaats in den wereld-handel in, een plaats, die de meesten nog niet voldoende beseffen. Nog niet zoo lang geleden vormde Duitschland bijv. het. distributie-land voor de omliggende ge- r bieden als Polen, Lethland, etc. Duitsch- 1 land voerde de benoodigde artikelen uit 1 het buitenland in.... en verkocht deze ( op crediet tegen hooge rente en tegen 1 hooge prijzen dáár, waar zij noodig wa- 1 ren. Deze functie is door de omstandigheden verlamd... ten deele door poli,tieke tegenstellingen (Polen-Duitsch- p Jand etc.) ten deele doordat Duitschland c de noodige credieten niet meer beschikbaar kon stellen. Engeland fungeerde op 2 haar manier op dezelfde wijze; de drasiische verhooging van de invoerrechten, de depreciatie van het Pond hebben Lont `den tijdelijk als goederen- en kapitaal- I distributie-centrum uitgeschakeld en 1 wij vragen ons af, wie nu eigenlijk de Ia beide functies, dus die van Duitschland 2 '.én Engeland zou kunnen overnemen? % – Wij aarzelen geen moment om in dat 11 ~ c verband Nederland te noemen. Wij heb- , ben de beschikking over groote kapitalen, die wij kunnen uitzetten, waar wij t willen, alhoewel het risico deugdelijk z, teder de oogen moet worden gezien. Wij s' lebben goed-geoutilleerde schepen met .. beséhikbare kapabele bemanning, wij li hebben koloniale producten in allerlei 1 ciorm, terwijl onze industrieele- en land- t bouwproducten er mogen zijn. Waarom % gouden wij niet tot groote zaken kunnen 1 komen? De quintessence is de beschik- cl baarstelling van ruim crediet, want 1 daaraan is in de eerste plaats behoefte; r de credietgever kan zich daarbij speciale economische faciliteiten bedingen, ' wanneer hij goederen kan leveren, die even deugdelijk in kwaliteit en even 1 hoog in prijs zijn als de artikelen, die / de landen fourneeren, welke geen ere- 1 dieten willen dan wel kunnen beschikbaar stellen. Er is op dit gebied iets i goeds te verrichten, waardoor een deel Jean de Nederlandsche malaise zou kunnen worden overwonnen . . .. het ontbreekt alleen aan den man met gezag, die zich ervoor wil spannen en die de noodige energie heeft om een organisatie te stichten, die de moeilijke tijden voor ons bedrijfsleven zal weten te overbruggen. Want wij hebben niets meer ,noodig dan een overbrugging..... wij moeten een deugdelijke studie maken van de lijn, welke wij in den eersten tijd -hebben te volgen om daarvan ter gele'gener tijd de vruchten te plukken. Hoe 1 Meer de beschaafde West-Europeesche 'landen en ook Amerika hun grenzen gaan sluiten voor elkanders artikelen, , hoe grooter aandacht wij te besteden 'hebbénr aan die landen, waar nog wel 1 «) 1 stond in ons blad van 22 Dec. 1 mogelijkheid bestaat om te penetreeren. Vandaar, dat Zuid-Afrika een afzetgebied vormt, dat de moeite waard is nader te bestudeeren. Een mogelijkheid in Zuid-Afrika? Het zou kunnen zijn, dat Zuid-Afrika tevens voor onze industrie de mogelijkheid opent om er dochter-instellingen te stichten, zoodat niet alleen goederenexport vanuit ons land zou kunner plaats hebben, doch ook tal van Nederlandsche werk-krachten in de Unie emplooi zouden kunnen vinden. In de Unie werd in het jaar 1928/9 voor een waar . de van £ 97 millioen geproduceerd, welke productie ingevolge het verslag van de Nederlandsche Kamer van Koophandel in Zuid-Afrika hoofdzakelijk in de Unie werd verbruikt „want tengevolge van de hooge beschermende invoerrechten, waaronder fabrikanten hier hun be drijf uitoefenen, bestaat er geen hoop op export van gefabriceerde artikelen." De geheele blanke bevolking van de Unie telt nog geen twee millioen zielen. terwijl ongeveer zeven millioen inboorlingen, die een veel lageren levensstandaard hebben, er hun bestaan vinden. De industriën, die zich toeleggen op artikelen, welke ingang bij de inlandsche bevolking kunnen vinden, zullen nog een extra-afzetgelegenheid kunnen vinden. Wij wijzen bijv., op suikergoed: ,totale invoer £ 125.796, waarvan uit Nederland £ 8.396.. bonbons f 172.514 waarvan uit Nederland £ 4.086. Natuurlijk moet met de mogelijkheid rekening worden gehouden, dat ten slotte de partij en, die voor economische samenwerking met Engeland voelen, de overhand zullen krijgen, zoodat alsdan ook het Zuid-Afrikaansche Pond met het Engelsche zal mede-deprecieeren. Waar men er echter zeer chauvinistisch is en in alle opzichten een eigen leveni wil leiden, is deze mogelijkheid voorloopig nog gering; in allen gevalle zou de oprichting van eigen fabrieken er niet door worden beinvloed. Onze handel zal bovendien nog gesteund worden door de scheepvaart onder Nederlandsche vlag. Van de 576 schepen met een tonnenmaat van 1.792.527 ton waren 57 Nederlandsche schepen met 209.263 ton, die 168.696 ton goederen aanvoerden uit een totaal van 3.094.834 ton; uit de Unie werd met Nederlandsche schepen 162.053 ton vervoerd. Wij eindigen met de ondervolgende woorden uit het 1930-verslag van de Nederlandsche Kamers van Koophandel en Monsterkamers in Zuid-Afrika (Pretoria, Johannisburg en Kaapstad) aan te halen: „Maar uit het voorgaande is wel een les te trekken, n.l. deze, dat de Nederlandsche fabrikanten van producten, die ook in de Unie gemaakt worden of gemaakt kunnen worden, zullen ondervinden, dat vroeger of later deze markt gedeeltelijk voor hen gesloten wordt door het opleggen van prohibitieve rechten. Fabrikanten van andere landen hebben gebruik gemaakt van dit beleid van de Regee- ' ring en bij het verloopen van het getij de bakens verzet door het oprichten van dochterbedrijven in de Unie (gecondenseerde melk, textiel, enz.) en voor verschillende Nederlandsche fabrieken is thans misschien de tijd • aangebroken om de uitbreiding van hun afzet, in de Unie, door oprichting van eigen fabrieken in dit land onder de oogen te zien, want anders zullen zij misschien te laat tot de ontdekking komen, dat zij voor goed uit de Unie verdrongen zijn." --- EEN WELKOME VERRASSING : ' • De Handelskamer te Rotterdam de cb.ntrate inkoop-organisatie, nam het sympathieke besluit de werklooze leden der coöperaties te verrassen met een Kerstpakket. Voor rekening der HAKA en Coöperaties werden 25.000 pakketten levensmiddelen uitgereikt. --- EEN EEUW KADASTER Den 2en Januari 1932 bestaat het Kadaster honderd jaar. Deze rijksinstelling werd oorspronkelijk opgericht met het doel de grondbelasting zoo billijk mogelijk te heffen waartoe een opmeting en in-kaart-brenging van het geheele land noodig was. Langzamerhand echter is de beteekenis van dit dienstvak belangrijk toegenomen en let fiscale doel zelfs op het tweede plan geraakt. Het geheele grondcrediet steunt op het -Kadaster; onteigeningen, stadsuitbreidingen, ruilverkaveling, aanleg van wegen, kanalen enz. ontleenen hun gegevens voor een groot deel aan het kadastrale archief dat een schat van gegevens bevat met betrekking op grondeigendom, eigendomsgrenzen en zakelijke rechten. Een technisch-hoogstaand korps van landmeters en teekenaars zorgt voor de dagelijksche bijhouding en streeft er voortdurend naar den technischen grondslag uit te breiden en zoo noodig te verbeteren. --- DE WEGEN, DIE UW BRIEVEN GAAN Een bezoek aan het expeditiebureau Utrecht-Station EEN CHAOS DIE GEEN CHAOS IS 's Avonds wandelt ge langs de stille wegen om nog even een brief naar de bus te brengen. Want ge weet het, ais de brief nog met de laatste lichting meegaat, hebben ze hem den volgenden morgen met de eerste bestelling reeds in Amsterdam of Leeuwarden. Maar h o e dat gaat, weet ge niet! De roede brievenbus neemt wel geduldig het epistel aan, ge hoort de brief neerkwakken in zijn maag. Maar ge hebt dan gedaan wat ge kon doen en met een monter hart stapt ge weer naar huis toe en kunt rustig slapen: Der Mohr hat seine Schuldigkeit goten! Immers morgenochtend is de brief op de plaats van bestemming. Maar wat een wereld van techniek daarvoor noodig is, beseffen we maar al te weinig. Hoe „het" gebeurt We waren zoo gelukkig eens een kijkje te mogen nemen in het expeditie-bureau Utrecht-Station, waar de chef, de heer Bosch, ons vriendelijk rondleidde en als man van het vak alles uitlegde, voorzoover dat aan een leek mogelijk is. En we kunnen, zoo ge het nog niet wist, eerlijk zeggen: vertrouw gerust uw liefdesbrieven, uw 1:a-ken-epistels en zoo meer aan de roode bus, die overal haast staat, toe, want er wordt voor gezorgd! Als gij allang onder de warme wol ligt te dromen van hoe hij of zij op de brief zal reageeren, dan komen de postauto's aan rijden en leegen de magen van de rood(' slokop's. Alles gaat dan naar het Centraal Station, waar in een apart perceel de zakken vol correspondentie worden uitgeladen. Rappe handen brengen de brieven naar binnen, waar zak na zak de inhoud gesorteerd wordt. Het lijkt één groote chaos van wit papier en zwarte letters, waaruit het lijkt dat uw brief nooit meer terecht zal komen! Onderwijl stormt de eene trein na de andere binnen, remmen knarsen en even later worden nog veel meer zakken met als maar post binnen gebracht. 0 gij, die zoet ligt te droomen van uw brief, ge zoudtagewis een nachtmerrie krijgen als ge de ontzettende hoeveelheid post zaagt, die uit alle oorden van het land komt! Waar is uw brief gebleven? Maar, onder de goede leiding van den chef is er wel degelijk orde in dezen chaos. De wagentjes van de post rijden binnen en halen net en ordentelijk de zakken, nu keurig geordend, weg naar de treinen die straks zullen vertrekken. Want een groote zaal is er, waar heel veel stellages zijn met geweldig veel vakjes erin. In elk vakje wordt de post voor een bepaalde plaats gedaan. Ben voor Am sterdam, Rotterdam, één voor uw stad zelf en dan voor de kleine plaatsen een apart vakje voor die richting. Al die gesorteerde hoeveelheden worden tot pakketjes en in zakken verpakt. Een kwartier voor het vertrek van de posttrein wordt dan de boel weggehaald en op het perron in de wagon 'geladen. Ge hadt bijvoorbeeld een brief op de bus gedaan voor Coevorden; dan wordt dat epistel ondergebracht bij de post voor de trein richting Zwolle—Coevorden. Zoo gaat dat steeds door, het eene uur drukker nog dan het andere. Het spreekt van zelf dat met gelegenheden als St Nicolaas of Nieuw jaar de post overweldigend is. Aparte ordeningskasten worden dan in gebruik genomen om de hoeveelheid te kunnen verwerken. In een normale week zijn Donderdag en Vrijdag de meest drukke dagen, omdat dan de weekbladen verzonden worden naar alle oorden des lands. Wat nu speciaal de nachtdienst betreft: de meeste treinen gaan over het Maliebaanstation, nadat de brieven etc geordend zijn op het Expeditie-bureau aan het Centraal Station, de zakken daarheen vervoerd worden. De hoeveelheid is echter zoo groot, dat de posterijen voor het vervoer door de stad van het eene station naar het andere een tapissiere noodig hebben. Gemiddeld zijn 't eventjes een tweehonderd vijftig zakken! Wel een bewijs, dat P. T. T. met de nachttreinen in een behoefte voorzien hebben. En dan is dat nog niet alles, want de post voor richting Arnhem en Zuid-Duitschland blijft 's nachts via het Centraal Station loopen, waar ook heusch nog wel een flink aantal zaken voor verwerkt wordt. In 't algemeen zijn er vijf rechtstreeksehe depêches naar Dititschland via Utrecht. Eén om 7 en één om 19 uur naar Noord-Duitschlam'. als Bentheim, Berlijn, Hannover, Saksen. En om 3, 11 en 19 uur speciaal voor Zuid-Duitschland, nl. Rijngebied, Wiirtemberg en Baden etc. De post voor het overige buitenland gaat anders naar Amsterdam of Rotterdam, waar het met de maildienst meegaat. Dat geldt ook voor het luchtverkeer (Waalhaven en Schiphol) en ,de Indische post (Mij. Rott. Lloyd en Nederland). Natuurlijk zijt ge nu ook nieuwsgierig wat er met uw aangeteekende stukken en expressebrieven g ebeurt. In een aparte zaal wordt dit behandeld. Zij zijn in pakketjes gebonden en een adres is er bij gedaan, waarop het geheele aantal is vermeld. Elk pakje wordt dan verzegeld, zoodat dadelijk controleerbaar is, of alles volledig is overgekomen. Een assistent zorgt dat zoo een pakketje telkens met de postzak meekomt. Maar dat alles kost tijd, zoo ge begrijpen zult en tijd verspillen staat niet in het woordenboek van P. T. T. Daarom kan alles Wat hier nu verteld is, alleen gebeuren met stukken, postpakketten en correspondentie uit de stad en met brieven etc,. die in Utrecht langer blijven dan 90 minuten, voor ze na aankomst per trein weer moeten vertrekken. Is die tijd korter, dan worden ze alleen overgeladen van de eene trein in de andere, en in de zgn. postwagons zelf verwerkt. Er wordt echter voor gezorgd zooveel mogelijk in het expeditie-bureel te verwerken, en zoo min mogelijk aan de postambtenaren in de treinen over te laten. Maar de postzak, die b.v. 16 uur 56 aankomt in Utrecht en 17.11 weer vertrekken moet, kan natuurlijk in die korte tijd niet in het bureau verwerkt worden. Op 't expeditie-bureau worden dus gesorteerd en verder verzonden de zakken post, die met, treinen meekomen (de zgn. passe'correspondentie) en ook de stadscorrespon. dentie. De brieven etc. uit de stad worden dus van uit alle bussen en van alle bijkantoren gebracht naar dit expeditie-bureau. Ook van het hoofdkantoor gebeurt dit als de correspondentie tenminste niet bestemd is voor de stad zelf. Ze worden dan uitgezocht en gestempeld hetzij met de machine of met de hand. Dit laatste moet ook wel hierom, omdat er helaas nog altijd menschen zijn, die de postzegel niet rechts in de bovenhoek plakken. Dat geeft tijdverlies, want zulke brieven moeten met de hand gestempeld worden, ter wijl correct-beplakte brieven in de stempelmachine gaan, die er ongeveer 35.000 per uur behandelt! En zoo waren we weer teruggekomen in de werkkamer van den chef, die aan het hoofd staat van het bedrijf, dat zonder zijn oppertoezicht een hopelooze chaos zou worden. Wij hoorden nog iets van plannen, die ontworpen zijn om het bureau een betere plaats te geven. Het zou dan komen achter het vroegere hoofdgebouw van de Spoorwegen, terwijl het terrein waarop het thans staat, wegens uitbreiding bij het perron zat worden getrokken. Maar aan de eene kant hooren we de zware locomotieven langs denderen, lange D-treinen aankomen, en aan de andere kant rijden de postkarretjes aan en af, brengen de post en halen weer nieuwe. En we denken even: wat een wondere wereld! ger zou duren dan van half 7 tot ongeveer 9 uur. Fn zijn voorstel was aangenomen. 'Hij was dus fortuinlijker dan een vriend van mij, die omdat hij forens is, voor stadsmensch wordt aangezien en lid is van een overigens zeer achtbare plattelands- ' gemeenteraad. Toen onlangs vergaderd was van half 8 tot half elf en de voorzitter een gansch nieuw onderwerp in behandeling wilde nemen, deed hij een voorstel van orde, om de vergadering te verdagen. Want, zei hij, wij zijn hier boertjes onder mekaar en moeten op tijd naar bed. Tot straf voor zijn onschuldige geestigheid werd besloten om tot middernacht te vergaderen. Om half 12 vielen er gelukkig eenigen in slaap. Maar in Maasbree was de nieuweling gelukkiger. En de Voorzitter sloot vorige week dan ook een vergadering om ruim 9 uur, doch deed gelijkertijd de mededeeling: m o genavon d om half 7 gaan we verder met de agenda. Eigen schuld, zei de voorzitter er bij: in een half uur zouden we klaar zijn. Dat paste echter de heeren niet en ze staakte n! De vergadering kon met anderhalve man, een raadslid en een burgemeester niet doorgaan. De stakers wonnen de strijd. De volgende vergadering is op lange termijn uitgeschreven. De burgemeester mokt over zijn nederlaag; hij trakteert met nieuwjaar niet op bockbier, zooals eerst zijn plan was. Zoo gaat het nu in de politiek. En toch: aan liefhebbers geen gebrek. 't Komt van de politieke knobbel, zei Dr, Kuyper. En hij kon het weten; die was bij hem ook nogal sterk ontwikkeld. In elk vakje wordt de post voor een pepaeld-e plaats gedaan. Een kijkje op het expeditie-bureau voor aan geteekende stukken en expresse brieven --- STAKENDE RAADSLEDEN ZOO GAAT HET NU IN DE POLITIEK. Als ge 't niet bij ervaring weet, dan hebt ge 't toch wel van hooren zeggen, hoeveel moeite vele personen doen om lid van een gemeenteraad te worden. Ze laten voor zich trompetten; doen het soms zelf ook en het kiezersdom moet gelooven, dat zij de geroepen magistraten zijn, zonder wie het bestuur der gemeente het niet stellen kan. Nu, en dan worden er 7, of 11, of 13 (wat een prachtgetallen, hé?) of zelfs wel meer gekozen; want de wet zegt nu eenmaal, dat zij onmisbaar zijn; -- en nauwlijks zitten ze op het kussen (het eenige, dat in sommige , raadszalen nog aa.n vroegere glorie hérinnert) of ze beklagen zich met onze groote dichters, dat ze bezwijken onder de last der magistratuur. Nu, daar kan ik inkomen. Wees slechts bestuurslid van een jubileumcomité of Nutsafdeeling en ge weet., hoeveel beslommeringen uw zwaar te torsen deel zijn en hoe zal het dan wezen als de overheidslast op uw schouders rust! Natuurlijk, er zijn sommigen, die het lauwlauw opnemen. Ik denk hier aan 't Verhaal van den man, die een halswervel brak en in gipsverband gezet alleen maar j a kon knikken en die toen moest hooren; Wat zou jij een voortreffelijk raadslid zijn. Maar dat soort deugt niet. De werkers hebben het zwaar genoeg. Doch, dan moeten die werkers niet gaan s taken. Daarvoor zijn ze toch niet gekozen. Echter, ze deden het dezer dagen in Maas' bree, in Limburg dus, Waar ze vaak iets , origineels op „raadsgebied" uithalen. De hee, ren staakten; kwamen eenvoudig niet ter vergadering, omdat ze boos waren op den burgemeester. Wat had die mar misdaan? Wel, een der nieuwe raadsleden had onlangs voorgesteld, dat een raadsvergadering als regel niet lan- --- HET TEXTIELCONFLICT „DE STAAT MOET HET DOEN” De firma W. Kan te Oldenzaal heeft al haar stakenden arbeiders met ingang van 21 dezer ontslag aangezegd. In de najaarsvergadering van het R. K. 1 Werkliedenverbond heeft de heer A. C. de Bruyn, voorzitter van het verbond, het volgende opgemerkt: De beruchte tweede 5 pct. loonsverlaging is mede het gevolgd van het feit, dat de Twentsche werkgevers sociaal niet voldoende met hun tijd zijn meegegaan. Zij leven nog te veel in de sfeer hunner voorgangers; zij „profiteeren" nog van de vrijwel onbeperkte vrijheid, welke de overheid den leiders van ondernemingen en bedrijven altijd nog gelaten heeft: een „profiteeren", waarbij het lot van een gansch bedrijf en de belangen van vele tienduizenden betrokken zijn. Reeds een halve eeuw gaat het Twentsche werkers volk onder den moreelen last van zijn sociale misdeeldheid gebukt. Doordat hun princi. pieele tegenstanders hun werkgevers, tot de economisch allersterksten behooren, was uit. zicht op resultaat vooralsnog zeer beperkt. Daarvoor de oogen te sluiten, zou in hooge mate kortzichtig zijn. De bonafide vakbeweging heeft reeds sedert jaren getracht, gelijk zij het ook thans weer doet, om verbetering te brengen in de sociale positie der arbeiders het is haar tot nu toe niet gelukt. Zoo ergens, dan schijnt het voor Twente hoogste tijd, dat de rijksoverheid, nu langs part'culiere wegen het sociaal-noodzakelijke niet bereikbaar is, ingrijpe voor het te laat is. --- ROFFEL-RIJMEN. BLEISWIJK In Bleiswijk had A. een lap grond; B. kocht een stuk daarvan; Het uitpad was van A.; en B. – Betaalde daar wat an; Toen kocht C. weer een stuk van B.; C. meende, dat het pad Voor kim ook uitpad geven zou; Maar A. betwistte dat; C. bouwde huizen op de grond (Die niet was „gepasseerd"); En toen heeft A. met prikkeldraa," De huizen geblokkeerd; De huizen waren al bewoond, En dat was minder mooi: Nu zaten de bewoners daar Als apen in een kooi; Eén huurder vond dat rasterwerk Zoo af g erazend dwaas, .Dat hij er gansch geen gat in zag Te komen bij zijn baas; Die huurder, D., heeft toen het Recht Bij 't prikkeldraad gehaald En eischte, dat hem het verzuim Zou worden uitbetaald; De huurders „staakten-huur", omdat En dat is nogal glad Bij elke nette woning hoort: Een uit- en overpad! 0 Bleiswijk, groot-in-'t-kleine dorp! Breek wèg die prikkelheg! Wanneer dat pad maar weg wat, Was Dit uitpadtwistpunt weg! (Nadruk verboden.) LEO LENS. --- EEN SPIKKELVISCH De Rotterclamsche Diergaarde is een groote collectie prachtige koraalvisschen rijker geworden, waaronder verschillende soorten zijn, zooals b.v. de Koningsvisch en de spikkelvisch, aie nog nimmer te voren levend naar Europa konden :oorden gebracht. Hierboven de eigenaardige spikkelvisch. --- UIT HET SOCIALE LEVEN SALARIS- EN LOONSVERLAGING. GEMEENTEPERSONEEL. • De Gemeenteraad van Haarlem besloot op de lomen en salarissen van gemeentepersoneel een aftrek van 7 % toe te passen. De Baad hechtte zijn goedkeuring aan het voorstel van B. en W. om ee opcenten van de fondsbelasting van 30 % op 80 % te brengen. UIT DE GLASINDUSTRIE. Bij de N.V. A. J. Bakkers Glasfabrieken te Nw. Ruinen wordt deze week de eenige nog in bedrijf zijnde glasoven vooreerst gedoofd, zoodat dan het geheele personeel dier fabrieken werkloos wordt, wat nu voor een gedeelte het geval is. STAKING IN DE METAAL-NIJVERHEID. Dinsdagmorgen is te Hengelo (0.), bij de N.V. Nive een staking uitgebroken onder de vormers, kernmakers en sjouwers mede als gevolg van een mededeeling der Directie, dat in 't vervolg geen Chr. feestdagen meer zullen worden- uitbetaald en de vacantie dagen niet meer gegeven worden. De stakers (18), zijn georganiseerd in den Alg. en den RK. Metaalbewerkersbond. De directie beschouwt de stakers, indiei deze week het werk niet wordt hervat, al ontslagen. --- Gemengd Nieuws. DOOR VERGIFTIGING GESTORVEN? ‘I Een vrouw gearresteerd. Men meldt ons uit Terneuzen: Het parket uit Middelburg, vergezeld van Dr. van Ledden Hulsebos uit Leiden, arriveerde hier, ten einde sectie uit te oefenen op een opgegraven lijk van een 48-jarige huishoudster, die eenige Weken geleden z&.'-z. plotseling overleden was. Na sectie-onderzoek werd de vrouw van zekeren M., familielid van den weduwnaar, bij wie de overledene huishoudster was, gearresteerd en in de gevangenis te Middelburg opgesloten,i Vermoed wordt een vergiftigingsgeval uit geldoorzaak. VERDRONKEN Uit Helmond meldt men ons, dat hedenmor, gen omstreeks 7 uur aan Sluis 9 der Zuid! Willemsvaart onder de gemeente Lierop de 24-jarige zoon van den sluiswachter H., die als sluisknecht bij het schuttert dienst had gedaan, werd vermist. Daar men het ergste vreesde, werd met dreggen begonnen, en na eerigen tijd haalde men den jontreman uit de kolk op. Waarschijnlijk is H. bij ongeluk te water geraakt door in de duisternis te dicht langs de sluisdeur te loopen. ---