De Noord-Ooster van Zaterdag 25 Febr. 1922. No. 24 Tweede Blad. Van 't Haagsche Honderdtal. Nadat de heeren uit onzen uitersten linkerhoek er een poosje gezellig over gekibbeld hadden, wie van hen nu eigenlijk de ware dienstweigeraars-vrienden waren, waarvan Exc. Heemskerk zich natuurlijk weinig had aan te trekken en wat hem blijkbaar ook niet bijzonder interesseerde, vertelde hij ons, dat we, om zijn gevoelen op dit punt recht te leeren kennen, nog enkele tlagen geduld moesten hebben. Hij had n.1. zijn wetsontwerp op de dienstweigering juist klaar en 't is dan nu ook al verschenen. Inmiddels wou hij ons wel zeggen, dat zij, die echt gewetensbezwaar hadden, zouden worden vrijgesteld van de soldaterij; maar de moeilijkheid aait hem daarin, dat echt en onecht hier zoo slecht te onderscheiden zijn. Er Is nu al een commissie, die de gewetens proeven moet, en wie zich daarvoor aanmeldt, zal geproefd worden; maar wie zich niet aanmeldt, wordt verondersteld niet zuiver op de graat te zijn. De heer Kolthek wou ook politieke bezwaren even zwaar laten wegen als die v. 't geweten, maar dat leek Z. Exc. toch een beetje gewaagd. En daaraan had de heer Wijnkoop stellig schuld door te verklaren, dat hij en zijn geestverwanten heelemaal geen bezwaar hadden tegen het dragen van wapens; het hing er maar van af tegen wie •ze gebruikt zouden worden. Zoo zou hij ze heel graag opvatten tegen de steunpilaren van het kapitalisme, waartoe, zooals we weten, allen gerekend worden, die niet denken zooals de heer Wijnkoop. En wat de heer v. Zadelhof van 't gemis aan vrijheid gezegd had, was zeker ten onrechte gezegd, want de dienstweigeraars hadden al veel meer vrijheden dan andere gevangenen en de boterham was ook goed. Ik stap hier nu maar af; want we krijgen dat alles straks nog eens weer te hooren en wie weet hoe vaak nog. Na deze mensohen, die niet willen wat ze moeten, wou de heer Kleerekoper eens spreken over mensdien, die niet mogen wat ze willen, zooals hij zei. Als 't waar is, wat hij ons vertelde, dan zijn er eenige dames in ons land, die branden van begeerte om op een rechterstoel te mogen zitten en dat is haar totdusver nog niet toegestaan. En nu moesten we todi een beetje galant wezen meende de heer KI., en zoo noodig, dan moest er maar een mannelijke toga- en befdrager voor haar opstaan. We moesten 'n voorbeeld nemen aan den Raad van Justitie in Indië; daar is men al zoo ver. Misschien herinneren mijn lezers zich nog flauwtjes, dat deze kwestie bij ons ook ter tafel geweest is bij de grondwetsherziening, waarin toen de mogelijkheid is besproken, om de vrouw tot kinderrechter te benoemen. Verder wilde de heer Snoeck Henkemans nu ook niet gaan, en zoo dachten nog onze meeste rechtsche leden er over, terwijl men links meer neigde tot de Ideeën van den heer Kleerekoper. Maar ook de heer Van Schaik voelde voor gebefte dames wel iets, vooral ook om vrouwenzaken te berechten. Dat vond nu de heer Van Sasse van IJsse!t weer totaal overbodig; want als vrouwen terecht staan, dan is het doorgaans !wegens schelden, zei hij, en dat kunnen mannen heel goed beoordeelen. Min. Heemskerk was op dit punt nog wat ouderwetsch, zooals hij zelf erkende; want hij geloofde nog altijd aan een andere roeping der vrouw, al wou hij aannemen, dat er wel enkele vrouwen waren, die zich niet thuis gevoelden aan de rechtbank in de keuken, maar beter aan die andere. Maar hij acht het ambt voor een vrouw bijna even onmogelijk als dat van cavalerie-officier. Ook is de keus nog zoo klein, da/t het geval de drukte niet waard is. Maar de heer KI. had een motie, om ons te laten uitspreken, dat we het noodzakelijk vonden. „Onverwijld" nog wel; maar toen de heer Snoeck Henkemans hem beloofde er voor te zullen stemmen, als hij dat woordje wegliet, zei de heer Beumer al: „O, dat zai de heer KI. dan wel doenl" en dat deed de heer KI. dan ook werkelijk. Waaruit we mogen besluiten, dat de heer B. onze socialistische leden kent, zooals hij zelf beweerde. Maar wat geeft die motie nu nog? vroeg de heer Beumer verder. Ze is In lichtzinnigheid geboren en de min. zal haar kalmpjes naast zich neerleggen. Nu, dat kan Z. Exc. dan doen; maar we hebben de motie toch aangenomen, zooals mijn lezers al kunnen weten. De heer Kleerekoper had nog iets. Hij wenschte wel wat meer samenwerking tusschen de pers en de justitie bij het opsporen van misdadigers. Daarover heeft de min. al met vertegenwoordigers van de pers gesproken. En ook zou hij wel gaarne aan veler wensch wiillen voldoen om meer eenheid te brengen in de politie, maar dat gaat niet zoo eventjes. De heeren v. Rappard en J. ter Laan wilden de militaire politie nu maar afschaffen en de eerste ook de yerboden strook langs de grens opheffen, omdat de grensbewoners er zoo vaak onschuldig lnloopen. Dat laatste zal in onze Noordelijke provinciën misschien gebeuren, maar In t Zuiden vreest de min. nog voor 't binnenkomen van te veel smokkelwaar, ook politieke smokkelwaar. V/aar de militaire politie echter onbehoorlijk optreedt za'1 hij ze op haar plaats zetten, en overigens zal hij ook die zien in te krimpen. Om onze zedelijkheid te beschermen wou de heer Smeenk alle lichte juffers naar een strafkolonie zenden. Als hij zijn zin kreeg zouden ze niet eens aan 't raam mogen zitten om een luchtje te scheppen. Nu, dat vond min. Heemskerk heel deugdzaam ln den heer Sm. en hij zal de zaak eens nader bezien." Hm! De heer v. Veen had ook een lastige vraag; hij wou wel eens weten, waarom zij, die niet aan hun stemplicht voldaan hadden, niet vervolgd waren. Ik heb er dit wel van begrepen, dat Z. Exc. er geen kans toe zag, evenmin alls de kantonrechters, zelfs al hadden die ook overal een 6tadlon tot hun beschikking om er al de schuldigen voor zich te kunnen roepen. Maar eigenlijk behoort de Kieswet, en dus ook het overtreden van de kieswet onder B. Z. en dus moet de heer v. Veen daar maar eens vragen. De heer Beumer zag de onwillige kiezeressen straks al in massa optrekken naar het kantongerecht, om er haar „berisping" in ontvangst te nemen en vreesde, dat de arme rechter dan zou worden bedolven onder een uitbarsting van solidariteitsgevoel. De heer Schaper moest zijn hart eens luchten over den burgemeester van Onstwedde, die zoo on-christelijk handelde tegen arbeiders, die enkel hun nood wilden klagen, en maalde daarmee weer zoo'n welkom sneedje gras voor de voeten van den heer Wijnkoop weg; die evenwel daarom toch de stoppels nog maar eens weer maalde. Ik behoef zeker niet te vermelden, dat ook de heer W. er totaal niets in vond, dat tegen een politleverbod gehandeld was, want zulke dingen worden van die zijde niet erkend. En de min. had het niet veel beter gemaakt met een rapport over deze feschiedenls te vragen van — da politie, 'e Hoogeveen was ook zoo Iets voorgevallen, en daar was 't nog erger geweest. De politie had er gewoon met de sabel op ingehouwen en er hadden menschen natte beenen bij gekregen. Had dit niet anders gekund? vroeg de heer schaper, En de heer Beumer, dié het Voor de poli-j tie opnam, zei, dat men ook een brandspuit,van had kunnen gebruiken, maar dan waren nog meer nat geworden. Maar de optocht was verboden, dus moest de politie die verhinderen, en de wachtmeester had eerst herhaaldelijk verzocht en daarna gesornmeerd uiteen te gaan. Toen het bleek, dat de heer Schaper wel het ongunstige relaas over Hoogeveen in De Politiebode gelezen had en niet, hoe daarin het optreden der politie te Musselkanaal juist gunstig werd beoordeeld, kreeg hij 't met den heer Beu mer zoo aan den stok, dat hij de parlemen taire vormen vergat en door onzen voorz tot de orde moest worden geroepen. De heer J. ter Laan wou de colleges van Regenten over de gevangenissen afschaffen, en 't gevangenispersoneel wat meer vrijen tijd geven, en de heer v. d. Laar een beetje meer tractement aan de gevangenisonder wijzers. De min. kan de regenten nog niet missen en de andere lui hebben 't nog zoo slecht niet; maar natuurlijk blijft er altijd wel wat te wenschen over. De heer Bulten merkte op dat er aan de tuchtschollen soms meer verplegers aanwezig waren dan verpleegden. En dan vond hij 't niet mooi, dat de directeursvrouw als ze een baby verwachtte, den dokter mocht halen, en de andere ambtenaarsvrouwen moesten 't ln 't zelfde geval met 'n vroedvrouw doen. 't Was in Leeuwarden gebeurd. Ook vond de heer Deckers het vreeselijlc, dat Roomsche gevangenen bezocht werden door leden van een neutraal genootschap tot verbetering van gevangenen en zou hij zelfs liefst voor elk geloof een gevangenis bouwen. Maar min. Heemskerk meende, dat de boeven niet zoo teergevoelig zijn op het punt van geloof en bovendien heeft de pastoor ten allen tijde tot hen toegang. Over deze en meer dergelijke gewichtige dingen hebben we natuurlijk met den noodigen ernst en onze bekende grondigheid beraadslaagd. Vervolgens hebben we ons met koopmans zaken bezig gehouden en in de perste plaats wat tegen den zin van min. Heemskerk bepaald, dat de kooplui hun brieven niet lan ger 30, maar slechts 10 jaar behoeven te bewaren. Ze kunnen nu hun papierpakhuizen voor stroop- of krentenvaten bestemmen als ze ten minste altijd trouw aan de wet hebben voldaan, waaraan de heer Oerretson twijfelde. Ook hebben we ons gehouden aan de oude gewoonte, dat de makelaars beëecllgd moeten worden, hoewel min. Heemskerk hun baantje heelemaal vrij wou laten, En nu 'zitten we weer midden in een Interpellatie van den heer Wijnkoop over mis standen bij de spoorwegen. Hij doet dit op zijn gewone, grondige manier. Toen hij ons bijv. duidelijk maken wou, dat de machinisten te fiange diensturen hadden en hij ze allen bij name wou noemen: Boersma zooveel, Nannenga zooveel enz., .oen werd het onzen geduldlgen voorzitter, die echter niet zooals wij, mag weggaan als 't hem verveelt, toch te grof en daar de heer W. na twee uren te hebben gesproken nog maar pas aan 't begin bleek te zijn, stelde hij hem gemoedelijk voor, nu ze toch bijna onder hun beidjes waren, om er vandaag maar mee op te houden. En daar had de heer Wijnkoop niets tegen, evenmin als uw dienstwillige G. EéNPERCENT. --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. F irm " Gebr. de Leve Zaak boven Wlldervank Zaak beneden Te!. 886. Tel. 817. Feljfwarl Aanbieding --- FEUILLETON. In Bloei Geknakt. Oorspronkelijke Roman door VERA. 26)' Laura dreigde in onmacht te vallen, maar Von Sehnwitz, die zijn vrouwtje geen oogenblik uit het oog verloren had, trad op haar toe. Hij omvatte en leidde haar 'naar de sofa. „Mijn lieveling! Heeft die vrouw je beleedigd?" zeide hij op zorgvollen toon. „Willen wij haar wegzenden?" „O, neen!" riep Laura, „doe dat om des hemels wil niet. Ik zou niet gaarne het ongenoegen van den vorst op mij laden. Hij schijnt erg met haar ingenomen, en ik hecht immers niet aan voorspellingen!" De waarzegster was intusschen naar Eline Von Schönhausen gegaan. Deze zag vol vrees naar de bruine vrouw op, en toen zij haar blank handje in die der Zigeunerin legde, beefde deze merkbaar. „Vrees niets, mijn duifje!" zeide zij fluisterend, „ik lees niets dan goeds ln deze lijnen; de liefde van hem, dien gij bemint, zal u geworden. Hij is blond, nietwaar? en heeft blauwe oogen; hij is slank en fier; hij is hier tegenwoordig en zal u eenmaal toebehooren." Eiine bloosde hevig bij het vernemen van die woorden. Hoe kon die vrouw weten, dat *n wien zij beminde? „Ik behoef u geen toovermlddel te geven. om zijn liefde te winnen * ook zonder dat zal het gaan, zooals ge het gaarne wilt." Eiine offerde evenals de anderen vóór haar gedaan hadden, en de waarzegster ging nu naar Von Schmunktau, die haar met spotlenden blik afwachtte. „Wel, wel," riep hij lachend, „ik ben nieuwsgierig wat ge mij mede te deelen hebt. Ge weet, kinderen en gekken zeggen de waarheid. Daar Ik u moeilijk onder de eerste categorie kan rangschikken, zal ik maar denken, dat ge tot andere soort behoort, en daarnaar uw voorspellingen beoordeelen; „Wat," riep de vrouw, buiten zlchzelve van drift, „gij durft te spotten met heilige zaken? en," voegde zij er bij, terwijl zij de haar toegestoken hand van zich stootte, „het zal u er naar gaan. De ongenade van Zijn Doorluchtigheid zal op uw hoofd neerkomen. Zijn toorn zal u verpletteren. Ge zult in de diepste duisternis geworpen worden, waar geween is en knersing der tanden!" het geluk en de voorspoed, die uw deel arulWel verre van bij deze vreeselljke voorspelling te verschrikken, scheen zij den spotlust van Von Schmunktau nog meer op te wekken. „Het zal mij, ln die gewesten aangekomen, een troost wezen," antwoordde hij spottend, „ten minste één bekend gezicht te ontmoeten, namelijk het uwe." Nadat hij dit gezegd had, keerde hij de waarzegster den rug toe. De vrouw haalde onverschillig de schouders op en begaf zich naar graaf Klehl, met wien zij een druk gesprek aanknoopte. Zijn oogen schitterden en een blo# overtoog zijn schoon gelaat. Hij luisterde met blijkbaar welgevallen en beloonde de Zigeunerin rijkelijk. Nu was Von Sehnwitz de eenige, die nog geen beurt gehad had. „Die vrouw schijnt onzen vriend Klehl Iets zeer aangenaams verteld te hebben," zeide hij tot Laura, „ik ga ook eens een kansje wagen." Daarop begaf hij zich naar de waarzegster, reikte haar zijn hand en luisterde vol aandacht, wat zij hem zou mededeelen. „Ik lees in de lijhen van uw hand niets dan len wezen," zeide zij fluisterend, „maar alleen dan, wanneer gij den weg bewandelt, dien ik u wijzen zal. Als ge morgenavond tegen negen uur bij den ouden eikeboom in den slottuin komt, dan zal u een geheim onthuld worden. Echter alleen onder voorwaarde, dat gij aan niemand iets van dit onderhoud mededeelt." „Maar ik mag mijn vrouw toch wel vertellen, wat ge mij gezegd hebt?' „Ik zeg, niemand; verstaat ge mij? Niemand 1" zeide de vrouw op strengen toon. Von Sehnwitz, die deze geheimzinnigheid wel pikant vond, tastte ln zijn zak en gaf de vrouw een goede belooning. Deze groette en verliet de receptiezaal. „BIJ den hemell" riep de vorst, toen de waarzegster vertrokken was, „als dit een gewone Zigeunerin Is, dan ben ik geen regeerend vorst. Maar wat komt het er op aan? Ik ben zeer tevreden met de mij gedane voorspelling." Het scheen, dat niemand van het aanwezige gezelschap gezind was, eenige onthulling over de hem of haar gedane voorspelling te doen en spoedig na het vertrek der waarzegster ging men uiteen. Toen men elkaar goeden nacht wenschte, drukte de vorst Laura's hand zóó stijf, dat deze het bijna uitschreeuwde van pijn en graaf Kiehl keek haar zóó diep in de oogen, dat zij bJoosde van verlegenheid, Belde voorvallen, hoe onbeduidend op zichzelf, deden haar onaangenaam aan, en toen zij, op haar kamer gekomen, Von Sehnwitz naar de voorspelling vroeg en een ontwijkend antwoord ontving, was zij er van overtuigd, dat er achter het.bezoek der Zigeunerin Iets geheimzinnigs school. ZEVENTIENDE HOOFDSTUK. Nadat zij te bed was gegaan en tevergeefs den slaap trachtte te vatten, was het ïaar, alsof de staldeuren geopend werden. Zij stond op en tuurde uit het venster, of zij ook iets kon zien. Haar gehoor had haar niet bedrogen;; zij bemerkte een ruiter, die zich ijlings verwijderde. Wie het was, kon zij niet ontdekken; maar wat was het doel van dien nachtelijken tocht? Zij trad, op de teenen loopende, naar de kamer daarnaast, waar Von Sehnwitz sliep, en toen zij hem rustig hoorde ademhalen, wilde zij hem niet wekken. Zij ging weder naar haar kamer, doch wendde zich het verdere gedeelte van den nacht slapeloos op haar legerstede om. Tegen den morgen sluimerde zij in, en de zon stond reeds hoog aan den "hemel, toen zij ontwaakte. Een heerlijke bloemengeur vervulde het vertrek, en toen zij de openstaande deur, die met haar boudoir verbonden was, doorging, zag zij op de tafel de prachtigste bloemen prijken. Hoewel ln de broeikassen van het slot Sehnwitz de zeldzaamste bloemen gekweekt werden, zoo waren die van den vorst de eenige, die zulke fraaie en geurige exemplaren voortbrachten, als Laura daar vereenlgd zag. Toen zij verbaasd haar kamermeisje om inlichting vroeg, antwoordde deze: „Hedenmorgen om halfnegen kwam een ruiter, met een korf bloemen aan den arm, haastig aanrijden, en gaf bevel die in uw boudoir te plaatsen. Het was een lakei van het hof, en dus zal de vorst waarschijnlijk de gever zijn." Opeens kwam Laura dien nachtelljken ruiter ln de gedachte; waarom zulk een haast te maken? Die bloemen hadden Immers even goed den volgenden dag kunnen komen? Toen zij haar boudoir verliet, om zich naar de ontbijtzaal te begeven, ontmoette zij op de bovengang den vorst. Zij was verglicht den vorst dank te zeggen voor dej attentie, haar bewezen. „Niets meer dan mijn plicht", zeide hij met een beteekenlsvollen blik op Laura; „ik zou wel een barbaar moeten zijn, als ik mijn schoone gastvrouw niet een kleine attentie waardig keurde. Daarenboven heb ik nog geen vergiffenis gekregen voor de minder aangename woorden, u toegevoegd. Geloof mij, het was niet kwaad gemeend. Was slch liebt, neckt sich! Nietwaar?" Laura zag hem glimlachend aan en de vorst werd moedig. „Ik wensch tegenover u het eerste gedeelte van die spreuk mijn leven lang ln practljk te brengen," zeide hij; „maar het tweede gedeelte zullen wij van nu af achterwege laten. Vindt ge dat goed?" Laura wist niet wat te doen. Zij hoopte dat een der gasten de gang door zou komen of dat een der bedienden dit voor haar zoo onaangename tête-è-tête zou verbreken, maar niets daarvan gebeurde. De vorst legde haar verlegenheid ten zijnen voordeel» uit; hij sloeg den arm om haar heen en wilde haar een kus op de wangen drukken; maar met een forsch gebaar rukte zij zich los en snelde heen. De vorst bleef verwonderd staan. Hoel beschouwde dat gravinnetje het dan niet als een groote eer, door hem bemind te worden? Deden voorheen de schoonsten onder de schoonen niet alle moeite, om de geliefde van een regeerend vorst te worden? „Nu, mevrouw!" mompelde hij, „Ik geef het nog niet op; of zou de waarzegster mij leugens op de mouw gespeld hebben? Neen, dat geloof ik niet Deugd en vrouweneer! Utopieën, anders niet! en de brave man stapte de trappen af, en trad de ontbijtzaal binnen, met de majesteit, een alleenheerscher waardig. Hij begroette zijn gastvrouw met zooveel hoffelijkheid en minzaamheid, dat Laura zichzelve vol verbazing afvroeg, of zij zooeven ook gedroomd had. j (Wordt vervolgd), V 5" --- Binnenland. ♦ ASSEN, 22 Febr. Centraal Bureau. In het stationskoffiehuis te Assen werd heden onder voorzitterschap van den heer H. L. van den Sleen een algemeene vergavan ; dering gehouden van de Afd. Drente i het C. B. De voorzitter heet de aanwezigen in 't bijzonder de heer Stroink voorzitter het C. B„ hartelijk welkom en merkt er;op, dat deze vergadering niet zeer belangrijk is, doch noodig ter bespreking van het huishoudelijk reglement. Aanwezig waren afgevaardigden van de volgende vereenigingen. Odoorn, Borger, Stoomzuivelfabriek Borger, Eext, Bronneger, Anderen, Coop. Landb.vereeniging Borger, Rolde, Gieten, Bonnen, Drouwenerveen, Oranjedorp, Vries, Hoogeveen, Zweeioo, Orvelte, Balinge, Hooghalen, Eelde, de Punt, Zuidlaren, Loon, Schoonoord, E% men, Assen, Kloosterveen. Op verzoek van een der afgevaardigden, worden de not. van de vergadering van 13 Dec. gelezen. Na de voorlezing merkt de heer Meijeringh op, dat ln de notulen niet duidelijk Is weergeven of men voor of tegen de oprichting van een gewestelijke afd. was. Begin Januari zou er een algemeene vergadering worden opgeroepen om deze zaak nader te bespreken, wat echter niet is geschied. De voorzitter zegt, dat men op 20 Dec. heeft vergaderd met het Dagelljksch Bestuur van het Dr. Landb. Gen. en over de oprichting van een Qew. Afd. voeling heeft gehouden. In die vergadering is een commissie benoemd, die de zaak verder zal onderzoeken en tevens werd toen machtiging gegeven om een gewestelijke afdcellng aan te vragen. De Afd. Drente van het C. B. heeft toen aangevraagd om als Gew. Afd. te mogen toetreden, wat echter niet mogelijk bleek te zijn. De commissie die de zaak in onderzoek heeft zal daar spoedig wel gereed mee zijn en dan zal er een a1g. verg. worden opgeroepen om de zaak verder te bespreken. De heer Botter vindt het jammer dat men niet voor 31 Dec. is toegetreden tot de Gew. afdeellng, daar men dan recht had op de geheele reductie. Nadat de heer Stroink over deze zaak nog eenige inlichtingen heeft gegeven, wordt deze zaak niet verder besproken. Ingekomen was een schrijven van den dir. en secr. van het C. B. en van het bestuurslid Mulder en Prof. Elema, waarin wordt medegedeeld, dat zij verhinderd waren deze vergadering bij te wonen. Verder was ingekomen een schrijven van den secretaris van de commissie van beheer van het Drentsch Landbouwblad, waarin dank wordt betuigd voor de ontvangen f 1000 van de afdeellng. Aan de orde kwam thans de behandeling en vaststelling van het huishoudelijk reglement De heer Pot acht de behandeling van het reglement niet noodig, omdat men wellicht komt tot de oprichting van een Gew. Afd.; sluiten zich daar niet allen bij aan, dan blijft er een Prov. Afd. en Is het beter dat dez« zelf een bestuur kiezen. De voorzitter maakt duidelijk, dat het noodzakelijk is dat het reglement behandeld wordt Verschillende afgevaardigden maken bezwaar tegen behandeling van het reglement daar de vereenigingen niet met den Inhoud op de hoogte zijn. De voorz. zegt dat de Inhoud van het reglement niet veel afwijkt van het vorig reglement en dat dus geen bezwaar behoeft te zijn, in het vervolg zal men met deze wenschen rekening houden. Het huishoudelijk reglement werd daarna besproken en met een kleine wijziging vastgesteld. De heer Jongbloed vraagt inlichtingen over hetgeen hem gezegd is van het kantoor te Rotterdam. Hij hoorde dat daar personeel te veel was en dat er door het personeel maar 6 uur per dag wordt gewerkt De heer Stroink zegt dat de accountant die de administratie geregeld onderzoekt aan hem heeft verklaard, dat er geen personeel te veel is en dat er intensief gewerkt wordt In onderscheiding met vele andere kantoren wordt er per dag uur gewerkt. De heer Jongbloed Is met deze uiteenzetting tevreden. De heer E. Schrage wordt bij acclamatie benoemd tot lid ln het Hoofdbestuur van het C. B. en neemt deze benoeming aan met dank voor het in hem gestelde vertrouwen. Tot bestuursleden werden benoemd de heeren E. Schrage te Assen, H. L. van de» Sleen te Hoogeveen, H. H adders te Ernmen, G C Mulder te Peize, K. Wiechers ie Gasselternijveen, voor zoover aanwezig wordt de benoeming aangenomen. i Na de rondvraag wordt de vergadering door den voorzitter gesloten. * ANNEN, 24 Febr. * — Algemeen wordt er den laatsten tij^ geklaagd over den slechten toestand waar» in de weg van Ztiidlaren naar Gieten ver* keert. Per rijwiel is hij haast niet te pas» seeren. Ja voor menschen die moeilijk fietsen, beslist levensgevaarlijk. Ook de vrachtauto's helpen mee om den weg te bederven. Gisteren deed zich nog het geval voor op een gedeelte weg, loopende door deze gemeente, dat een vrachtauto, beladen met varkens, eerst moest worden ontladen, om weer eenigen vasten grond onder zich ti krijgen. Daarna werden de varkens weer ingeladen en voort ging het weer. Het war» te hopen dat het bestuur van de Oostermoereche StraatwegMIj. spoedig ln het genot zal worden gesteld van de aangevraagd de subsidie, waardoor het ln de gelegenheid zal zijn haar voorgenomen verharding van den weg ten uitvoer te brengen. Het vorenstaande Is voor den grooten verkeersweg, behoorende bij het traject Groningen Gieten—Coevorden van zeer veel belang, Niet alleen dat de aan den weg gelegen plaatsen hunne profijten er van kunnen zullen trekken, doch ook een groote schare arbeiders die reeds verscheidene weken werkloos zijn uit de gemeenten Zuidlaren, Anloo en Oleten, zullen wanneer spoedig tot verbetering wordt overgegaan, er ten zeerste mee gebaat zijn. Het wachten is enkel eu alleen nog op subsidie; de plannen zijn, als we Juist zijn Ingelicht, reeds gereed en kan dus na toekenning der aangevraagde bijdra-, gen onmiddellijk tot aanbesteding worden overgegaan. Laten we het beste hopen. WILDERVANK, 25 Febr. * — Gymnastiek. Evenals de vorige jaren heeft de Gymnastiekvereeniglng „Veendam" ook dit jaar weer onderlinge wedstrijden georganiseerd, welke zijn gehouden op 11 en 12 Febr. j.1 De uitslag werd tijdens de uitvoering door den heer Wilkens bekend gemaakt, waarbij deze tevens nog een woord van dank bracht aan mej. Jos. Welnberg en den heer L. J. Visser, die bereid werden bevonden om den moeilijken taak van jurylid, bij deze wedstrijden op zich te nemen. We laten dei? uitslag hieronder volgen: Dames le kl 1 R. F. Kalis, 2 E. O. Dijkhuizen (na loting met A. H. Kroon). Dames 2e kl. 1 M. E. Schuur, 2 A. J. de Vries, 3.J. M. Dijkhuizen. Meisjes le kl. 1 G. Drok, 2 E. Bakker (na loting), 3 R. Elkenberg. Meisjes 2e kl. 1 J. Bonder, 2 F. Wever, 3 e' 4 J. Thenwnen en H, Schreuder (na loting met J. Schot en O Bakker). Heeren 2e kl. I O. O. Bolhuis, 2 H. Poppen, 3 K. B. Dreesman. Jongens le kl. 1 W. Themmen, 2 H. v. d. Grampel, 3 H. Schuringa. Jongens 2t kl. 1 Jac. Post, 2 Jac. van Heuveln, 3 H. Relneman. Jongens 3e kl. 1 D. de Leve, 2 H. van Kalkar, 3. P. voor ln 't Holt 4 E. van Kampen. Voor de le kl heeren werd geen wedstrijd georganiseerd. De prijzen bestonden uit aardige luxe voorwerpen. Door den heer F. Kool ware» als extra derde prijzen voor de 2e klasse heeren en le klasse jongens twee wandelstokken beschikbaar gesteld; terwijl door een ander lid extra prijzen werden beschikbaar gesteld voor het werkend lid en het adspirant lid, die het hoogste gemiddelde behaalden. Van de werkende leden werd de extra prijs, bestaande uit 100 sigaretten, behaald door G. G. Bolhuis met een gemiddelde van 8 3J8 punt en van de adsp. leden behaalde w. Themmen met een gemiddelde van 9 1|3 punt de extra uitgeloofde 50 sigaretten. — VRIJZ. DEMOCRATISCHE PARTIJ. Als een gevolg van het geharrewar In de Vrljz. Dem. Partij zal van bestuurszijde der afd. Delft worden voorgesteld die afd. te Ilquideeren. --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. Prima Velleeren Landschoenen, benevens alle soorten Schoenwerk tegen concurreerende prijzen, zijn verkrijgbaar bij: H. BEUKER, Wlldervank. ---