Gemeenteraad van Hoogezand. Verg. op Donderdag 3 Nov. '27. 1. Onderzoek der geloofsbrieven van het nieuw benoemd raadslid, den heer G. Reinc)ers> — Nadat de heeren Lambers en Reinders deze hebben nagezien^en accoord bevGndenj wordt de heer Reinders, na de beloften {e hebben a fg e legd, direct geïnstalLj en gelukgewenscht. worden onveranderd 2. Notulen. — Ze vastgesteld. 3. Mededeeling van ingekomen stukken, a. Een adres van den Bond tegen het schenden door het vloeken van Gods Heiligen Naam, om een zoogenaamd vloekverbod In het leve ]^ te roepen, B. en W. stellen voor, dit adres voor kennisgeving aan te nemen. De heer BOUMAN noemt dit een teer punt. Spr. kan er niet zoo gemakkelijk afstappen als B. en W. Spr. is zelf niet voor een verbod dat toch wellicht niet te handhaven zal zijn. Ook is het een zedelijke zaak. Maar het Rijk ging voor met in openbare gebouwen een waarschuwing op te hangen tegen het vloeken, Dat zou spr. ook wel voor de gemeente wil Men. De Grondwet steunt op christelijke grondslagen. Gods souvereiniteit wordt dus door die " Staat e ' kend : Spr.zegtdat wie zijn Gr^H/"?? 3 ™ d00r sle , uren - 1 > e " Ieedigd is. Nog meer is dal het geval met hem die w °° d ^et hoogste gezag «*ent. Waar het peil van de algemeene opvoe ding nog niet zoodanig is dat zij die God niet als het hoogste gezag erkennen, het uit wellevendheid zullen nalaten, is een openbare waarschuwing wel op haar plaats. De heer VAN DER WERFF voelt ook niet veel voor een verbod. In het Idee-Bouman zit echter iets goeds. Maar spr. meent dat de openbare gebouwen niet geschikt zijn voor waarschuwingen. Spr. wil die op bepaalde punten aan den openbaren weg hebben. B.v. te Foxhol, Martenshoek enz. De heer BOTKE heeft bij zijn komst in de gemeente ervaren dat hier veel ruwheid was. Alaar 't is veel verbeterd, zonder waarschuwingsborden. De heer LAMBERS voelt voor een vloekverbod niets en vreest, dat het niemandal zal uitwerken. Van de beide neven-ideeën lijkt spr. dat van den heer v. d. Werff het beste, De heer BUURMA zegt dat in het college van b. en W. niet lang en breed over de kwestie is gesproken. Met den Burgemeester was spreker het spoedig eens, dat een vloekverbod niet te handhaven zal zijn. Men zou — om te beginnen*— het politiecorps moeten verdubbelen. Persoonlijk houdt spreker niet van die uiterlijke bestrijdingsmiddelen. |De kerk en het zedelijk gevoel kunnen alleen op dit gebied iets uitwerken. De zaak staat er trouwens ook te hoog voor om met politie-maatregelen te worden gediend. Niemand zal zich ook aan de waarschuwingen op borden storen. Spr. is d't eerlijk van meening, hoewel persoonlijk 'n sterk tegenstander van vloeken, meest een gevolg |van ruwheid. De VOORZ. meent dat niets krachtiger Imoet worden bestreden dan het idee-van der men. Werff. Als op sommige punten in'de gemeente een bord wordt geplaatst, dan legt men op die deelen een odium, dat men daar niet op moet leggen. Spr. meent dat het beter ware geweest, geen bepaalde gehuchten te noehoog en heilig acht, neerhalen. Als er één terrein is, waar men niet met verboden en borden moet werken, dan is het dit terrein. Spr. wil eerst laten stemmen over het in 't adres genoemde verzoek. Met algemeene stemmen wordt besloten conform het door B. en V/. voorgestelde En wat die borden in het algemeen betreft : daarmede zou men een zaak die men De heer VAN DER WERFF is het niet eens met den voorzitter, dat door zijn voorstel een verkeerd odium op de bevolking van Martenshoek wordt gelegd. Door een samenloop van omstandigheden treft men daar op den openbaren weg. dikwijls ruwe menschen aan. Tegen de bevolking van Martenshoek zelf is spr.'s voorstel niet gericht. Nadat i enkele heeren hun meening nogmaals hebben kenbaar gemaakt, vraagt de heer REINDERS wie de borden in deze gemeente heeft geplaatst, met opschriften ten bate der drankbestrijding. De VOORZ. antwoordt dat dit van Vereenigingen uitgaat, waarschijnlijk heeft de gemeente de plaatsing destijds vergund. Het voorstel-van der Werff wordt in stemming gebracht en verworpen met 11— 4 stemmen. Vóór stemmen de h.h. Bouman, v. d. Werff, Lambers en Reinders. b. Goedkeuringsbesluiten van Ged. Staten. — Ze worden aangenomen voor kennisgeving. c. Schrijven van den heer A. Staarink, waarbij hij, wegens vertrek uit de gemeente, bedankt als raadslid. Hij brengt dank voor de welwillendheid, welke hij van den Raad heeft mogen ondervinden en spreekt den wensch uit, dat het den Raad en de gemeente Hoogezand bij voortduring wel moge gaan. De VOORZ. zegt dat de heer Staarink ruim 4 jaren zitting heeft gehad. Voor spr. hier Burgemeester werd, kende hij den heer S. wel reeds. Maar gedurende zijn werkzaamheid heeft hij den heer Staarink nog beter leeren kennen als iemand van groote werkkracht en groote werklust, iemand met een helder oordeel, naar wiens woord door I den Raad steeds gaarne werd geluisterd er. wiens vertrek is aan te merken als een groot verlies voor de gemeente en den gemeenteraad. Van deze plaats meent spreker hem dank te moeten brengen voor al wat de heer Staarink in het belang der gemeente heeft mogen verrichten en mede namens den Raad wil f spreker de hoop uitspreken, dat het hem ook erder goed moge gaan. Het schrijven wordt voor kennisgeving aangenomen. d. Jaarverslag met balans en verlies- en winstrekeningen over het boekjaar 1926—'27 van de ontginningsmaatschappij „De v ern am00 nt»n" eenigde Groninger Gemeenten : Wordt aangehouden en ter visie gelegd, opdat de leden van den Raad van den in- J houd nader kennis kunnen nemen. 4. Schrijven van Gedeputeerde Staten in-1 zake het instituut schoolartsen, met voorstel van B. en W. waaruit o.m. blijkt, dat zich naast onze gemeente tot medewerking bereid hebben verklaard de gemeenten Beer ta, Nieuwolda, Usquert, Veendam, "Wilder-1 vank, Winschoten en voorts nog in princi: de gemeenten Sappemeer en Warffum. Van het plan om voor dit doel de provincie in districten te verdeelen, in hoofdzaak neerkomende met de ressorten der Gezondheidscommissiën, moet volgens Gedeputeer.<• 1... nog de Staten worden afgezien en is enkel uitvoerbaar in het ressort Veendam. Getracht zou kunnen worden voor de gemeenten Beerta, Veendam, Wildervank en Winschoten een gemeenschappelijken school-1 rts aan te stellen. In deze gemeenten zijn naar schatting ruim 6400 schoolkinderen. Voor de gemeenten Hoogezand, Sappemeer, Usquert, Warffum en Nieuwolda zou| eveneens een schoolarts kunnen worden aangesteld, omvattende naar schatting ongeveer 3700 schoolkinderen. Zoowel de Inspecteur der Volksgezondheid, de heer Dr. J. A. Tuntler, als de afdeelingen Groningen en Oldambt van de Nederl. Mij. | tot bevordering der geneeskunst, kunnen zich met deze groepeering vereenigen. Mochten andere gemeenten zich later bijl den dienst wenschen aan te sluiten, dan zal — aldus Gedeputeerden — te overwegen zijn in hoeverre tot eene hergroepeering der gemeenten dient te worden overgegaan, waarbij het streven er op gericht zal moeten zijn cm tot de indeeling te geraken, aangegeven in de voordracht van Gedeputeerde Staten aan de Staten dezer provincie, van 6 vember 1919. No-| Gevraagd wordt of onze gemeente zich met vorenbedoelden opzet kan vereenigen en bereid is naar verhouding van het aantal deze gemeente schoolgaande kinderen, ui haar evenredig aandeel in de kosten bij te dragen. Intusschen stellen Gedeputeerde Staten zichI voor om in de a.s. najaarszitting bij de Staten met het voorstel te komen in de kosten|de van het Instituut schoolartsen te doen bijdragen, waarop dan nader overleg met de be-1 trokken gemeenten kan worden gepleegd. B. en W. adviseeren in beginsel tot de be oogde medewerking te besluiten en zulks in afwachting van nadere voorstellen dienaangaande van Gedeputeerde Staten. Den heer BOTKE spijt het zeer, dat Slochteren niet meedoet. Is van deze ver van elkaar liggende gemeenten wel een organisatie te maken ? De heer VAN DER MOLEN vraagt, of hier niet reeds'een schoolartsen-regeling bestaat, De heer BUURMA wijst er op, dat de Raad' zich vroeger voor aanstelling van schoolartsen heeft verklaard. Spr. is het eens met den heer Botke, dat het jammer is, dat niet meer gemeenten in den omtrek bij Hooge-| len, die wilden toetreden. Nu zal de arts allicht In Groningen gaan wonen, wat anders niet het geval zou zijn geworden. Vermoedelijk is de nu voorgestelde samenvoeging van gemeenten slechts een tijdelijke, als meerdere gemeenten mee gaan doen. Spr. meent dat Hoogezand, omdat de gemeenten wat ver van elkaar liggen, niet afzijdig mag blijven, doch mee moet doen. De kosten zullen voor Hoogland op pl.m. f 2100 per jaar j komen. Inderdaad is hier — wat de heer v. d. len opmerkte — een regeling. Maar die is minder goed. Is er een gebrek bij een kind geconstateerd door den onderwijzer, dan deelt deze dit den gemeentelijken geneeskundigen mee. Maar de dokters onderzoeken nu niet stuk voor stuk de leerlingen, terwijl dat juist de eigenlijke taak van den schoolarts is. Geeft deze zich geheel en al aan zijn taak, dan kan het instituut heel nuttig werken - De heer HOFMAN is na de rede van het Groningsche schoolhoofd, den heer H. C. Gelok, nog meer van het nut van een schoolarts overtuigd. De schoolarts is alleen in staat na te gaan, welke kinderen zwakzinnig zijn. En dat alleen is van groot belang. De heer LAMBERS had verwacht, dat ook de naburige gemeenten zouden meedoen. Nu dat niet het geval werd, is spr. eenigszins huiverig om direct mee te doen en beveelt uitstel aan. De heer HOFMAN meent dat het ver van elkaar liggen van de samenwerkende gemeenten niet tot gevolg mag hebben, dat Hoogezand niet meedoet. Doet 't er eigenlijk wel iets toe of de arts die vandaag kinderen te Hoogezand heeft onderzocht, dat morgen zal doen te Usquert of te Sappemeer? Hij kan met de auto immers overal komen, 't Komt er op aan dat er een voldoend getal kinderen is, waardoor de schoolarts een werkkring krijgt. De heer REINDERS is er voor dat met de zaak wordt begonnen, mits het een voorloopjg e regeling is en niet eene voor vele jaren. want niemand weet hoe het verloop der I p rac tijk zal wezen. De heer STEENSMA heeft enkele geschriften over t, e t vraagstuk onder oogen gehad. Q. m , waren er provinciale voordrachten van 1919 en van 1926. Spr. gelooft dat men van | de aanstelling van schoolartsen nog ver af is. Dr. L. Heijermans, directeur van den Geneeskundigen Dienst te Amsterdam, heeft opge-| merkt dat een schoolarts in een stad 8000 en ten plattelande 5000 kinderen kan verzorgen, Hier zijn 3700 en mogelijk komt Slochteren er n0 g Dat is dus wel in orde. Maar er ; s medegedeeld dat de schoolarts speC j a al studie van kinderziekten moet maken, Als daarvoor straks eerst nog tijd moet worde n gereserveerd, is de tijd dat de schoolarts beginnen kan, nog niet daar. De VOORZ. vraagt of het uitstel-idee van den heer Lambers steun vindt, Dit blijkt niet het geval te zijn en maakt dus geen punt van bespreking meer uit. De heer BOTKE vraagt of er ook contróle op den arbeid van den schoolarts zal z ij n . De VOORZ. antwoordt: Ja! De vincie ontvangt een regeling en van Ged. Staten is de inspecteur van de Volksgezondheid, belast met de hygiëne van het kind en het toezicht op de tuberculose-bestrijding, de heer Dr. J. H. Tuntler te Groningen, de adviLeur. Hoe alles in details geregeld zal den weet spreker natuurlijk ook nog niet. Maar dat Ged. Stat:n — in overleg met het Staatstoezicht op de Volksgezondheid — een regeling zullen maken, is natuurlijk zeker. s l u it nemen, De heer REINDERS wil een voorloopig be-1 De heer BUURMA antwoordt dat dit niet [gaat. Eerst vragen Ged. Staten hoe we er h n principe over dachten. Die vraag is guns tig beantwoord. Nu biedt dat college 'n regeling voor eenige gemeenten aan. Nu moeten we die regeling aanvaarden, wijl we het voorgestelde doel willen. Pas daarna komen Q ed- Staten met een financieele regeling en d an pas ook behoeven we in financieelen zin te beslissen. De VOORZ. merkt nog op dat Ged. Staten, als de genoemde gemeenten meedoen, den staten een concept-regeling zullen voorleg-1 g e n en zullen aangeven welke kosten er voor de Provincie en voor de resp. gemeenten zulen komen. Want voor de niet meedoende gemeenten zal de Provincie meedoen. De heer HOFMAN: Is het dan niet voordeeliger dat ook wij niet meedoen, als dej Provincie voor ons betaalt ? De VOORZ. Maar dan profiteeren we ook niet van de werkzaamheid van den Schoolarts. De heer HOFMAN: We hebben eenmaal besloten" in principe mee te doen en moeten nu ook verder meewerken. r, . . .. . . , Zonder hoofdelijke stemming wordt alsnu het voorstel B. en W. aangenomen. ^ Groningen, betreffende hulpverleening "-—* J * -* - stel van B. en W 5. Schrijven van het gemeentebestuur van —imgen, betreffende hulpverleening door Groningsche Brandweer, in geval var brand in de gemeente Hoogezand, met voory a , n en , • . , , ' ■ Uit het voorstel blijkt, dat wordt geadviseerd op de voorgestelde regeling van de gemeente Groningen in te gaan. Deze regeling komt In 't kort hierop neer, dat moet worden betaald 1. f 25 per uur. Voor de zware auto-motorbrandspuit 2. Voor een lichtere auto-motorbrandspuit f 21 per uur. reerde spuit f 25 per keer. 3. Voor het schoonmaken van de gerequi-1 4. De kostprijs van verbruikte olie, ben zine en steenkolen. 5. De kosten gemoeid voor het eventueel gebruik van een auto door den commandant 0 f diens plaatsvervanger. 0. Vergoeding voor personeel 1 a. Voor den commandant en alle bevélvoerenden, die eventueel dienst moeten doen, per hoofd en per uur f 2. b. Voor de manschappen per hoofd en per Itiur f 1. Uit deze voorwaarden blijkt, dat mét een dergelijke hulpverleening een groot bedrag is gemoeid. Een vrij juiste raming is niet te maken, maar bij een brand van grooten omvang mag dit zeker op 4 h f 500 worden begroot. Onze gemeente heeft één motorbrandsouit eenige gewone handbrandspuiten een brand van gewonen omvang kan wacht worden, dat ons eigen materiaal ^ doende is. Anders staat het echter bii h uitbreken van groote branden, die den n vang van een ramp aannemen of drein"' aan te nemen, In een dergelijk, gelukkig S n radisch voorkomend geval, is de beoow' hulpverleening ongetwijfeld op haar plaat' Dat alles overwegende, komt het B. en ty geraden voor, op de regeling in te gaan t/' meer waar thans door de algeheele onen' stelling van de telefoon, op alle uren Va den dag hulpverleening spoedig kan worden verkregen. Het lijkt B. en W. evenwel wenschelijk dat voor de goede orde, alleen op order en ter beoordeeling van den Burgemeester ri» beoogde assistentie wordt ingeroepen. ' " ' Het voorstel wordt aangenomen. 6. Verzoek van de erven E. J. Bödeker te Martenshoek, ter bekoming in koop van eet perceel bouwterrein, ter gr-ootte van 10 Are; zuidzijde van de van Roijenstraat, ten wes. ten van het perceel Drenth. Are, overeenkomstig de gebruikelijke voor waarden. B. en W. adviseeren tot inwilliging tegei den hiervoor vastgestelden prijs van f 70 per Aldus wordt besloten. VII. Nagekomen verzoek van den heer Kramer, om aan de Van Royenstraat te Mai tenshoek een stuk grond van 10 Are in er pacht met recht van koop en gemeentelijk hypotheek te mogen ontvangen, Op voorstel van B. en W. wordt conform besloten. Over de details dezer aangelegen ~ heid zal den Raad nader een concept-beslui bereiken. VIII. Idem van den heer Willem Deurhol om een stuk grond van dezelfde grootte e) op dezelfde voorwaarden. Eenzelfde besluit wordt genomen. 4 IX. Rondvraag. De heer TOPPER klaagt er over, dat e „ reeds 4 maanden lang bulten basalt langs den weg te Kropswolde liggen. Er is een gedeelte weg dat zeer slecht is. Daarmee moet men-nu eindelijk eens beginnen, Voor het vervolg is het toch beter de basalt niet zoovele maanden bij den weg te heb* ben, als men den weg toch niet onder han< den neemt. Dan wordt het beter op de op« || *- J slagp.„ u » ^Veendam* ning van eervol 0 ' ntsl a ls leeraar aan cTe R HBS te Veendam Tüt leeraar aan de r. h . B. S. te Veer. dam is benoemd de heer P. M. Cevaal, me gelijktijdige toekenning van eervol ontslaf als leeraar aan de R H B s te Appingedam Een Paradijs voor de vrouwen. In de Californische golf ligt een eiland, heiwe 1 • Tibanen heet en dat nog onlangs van iedere ve' binding met het vaste land verstoken was. In h begin dezer eeuw werd dat eiland intusschen doe een natuuronderzoeker bezocht, die daarheen gf reisd was om eenige ethnografische studiën maken. Tot zijn niet geringe verbazing vond ' iaar een regeeringsvorm, welke de ijverig' ropagandisten voor de belangen der vrouw aa genaam zal moeten stemmen. De bewoners v het eiland bestaan uit Indianen en zijn een kli overblijfeel van een vroeger talrijken en rnac tigen volksstam Sevais geheeten. Deze India ne ' hebben een vrouwelijke regeering en een R aa ' uit vrouwen bestaande, die alle mogelijke °P e ' bare aangelegenheden behandelt. De mannen hebben niets te vertellen, k ,eZ niet en zijn evenmin verkiesbaar. Gelaten d fa *^ zij hun lot en denken ook niet aan hunne ern ^ cipatie. De vrouw is baas over den man, aan ^ moet hij onvoorwaardelijk gehoorzamenIedere poging van den man, om zich bevoeg den aan te meten, wordt onvoorwaardelijk de hand gewezen. ■*- pe redding van Rtith Elder en den vlieger Haldeman. De kapitein van het s. s. Baren drecht aan het woord. De directie van Phs. van Ommeren's Scheepvaartbedrijf is zoo bereidwillig geweest de N.R.Ct. in de gelegenheid te stellen den brief af te drukken door haar ontvangen van den gezagvoerder van de Barendrecht, den heer T. Goos, nopens de redding van Ruth Elder en Haldeman. Wij laten den brief hier volgen: Horta, 15 October. , Uit de ontvangen radio berichten hebt U reeds vernomen, dat wij de bemanning van het Ameri'kaansche vliegtuig „NX 1384" „American Girl" op den Oceaan hebben gered. In den morgen van den 13en October ten ongeveer 7.45 v.m. kwam dit vliegtuig in het zicht. Ons bestek was 43° 34' N.B. en 21° 38' WL. Het koerste heel spoedig op ons aan en wij zagen, nadat zij om ons heen hadden gecirkeld, dat zij een pakje naar ons uitwierpen, waarop wij maatregelen namen om dit pakje aan boord te krijgen. Terwijl wij hiermede bezig waren, kwam het vliegtuig nogmaals over ons heen en gelukte het, een ander pakje aan dek te werpen, warin een papier zat met de volgende woorden: „How far are we from land, which way? Ruth Elder". Wij waren al van vermoeden dat dit de reden wel zou wezen van hun rondcirkelen; wij hadden de positie al uitgerekend, en dachten ook wel dat zij de positie van het dichtstnabijzijnde land wilden weten. Wij schilderden met groote letters onzen afstand van het land op het hoofddek met deze woorden : „true S. 40 W 360, Terceira-Azores" wat voor hen heel gemakkelijk bleek om op te nemen en ook direct werd begrepen. Wij dachten dat het vliegtuig na deze opneming haar koers zou vervolger! en volgden de rondcirkeling eenigen tijd, welke tijd naderhand bleek te zijn gebruikt om hun berekening te maken en hun beslissing te nemen wat te doen. Wij waren zeer verwonderd, dat wij zagen, dat het vliegtuig weder laag nabij kwam vliegen en pardoes op het water neerstreek of liever gezegd pardoes op het water neerplofte en de bemanning eruit kroop. Beter hadden zij ons niet kunnen laten weten dat zij het vliegtuig wenschten te verlaten, maar het is een ongewoon gezicht op het water te zien ploffen een vliegtuig, waarvan wij eerst hadden gezien dat het geen watervliegtuig was en waarvan niemand kon vermoeden hoe lang ze zouden blijven drijven. Hoe er gehurried werd om zoo spoedig mogelijk dichterbij te komen en tegerlijkertijd een boot uitzetten behoef ik nauwelijks te vertellen. De boot was heel spoedig te water en onder leiding van den 2en stuurman (met 4 matrozen) naar het vliegtuig geroeid. Gelukkig was het goed weer met een O.-lijken wind, en een weinig aanschietende zee met een tamelijke deining, doch de redding liep vlot van stapel en de bemanning werd er met een lijn afgehaald. Onder het voorbij vliegen meenden wij reeds bespeurd te hebben, dat er oek een dame in het vliegtuig zat en spoedig bleek dat ook zoo. De bemanning bestond uit Miss Ruth Elder en Mr. G. Haldeman. Nadat deze aan boord gebracht waren en de boot weder was geheschen, werden maatregelen genomen om het vliegtuig ook nog te bergen. Deze pogingen zijn vergeefsch geweest. Jammer genoeg, daar er heel wat moeite reeds voor was' gedaan. Het bergen viel ook niet mee. Gedurende den tijd, dat het vliegtuig langszij lag om er stroppen enz. om heen te nemen, lag het met de zee tegen het schip te werken, en nadat wij de laatste strop er om heen hadden om het hoog uit het water te hijschen en te trachten het aan dek te landen, deden zich twee explosies onder water voor, bepaald in de benzinetanks en de machine stond in minder dan geen tijd in lichte laaie. De brandende benzine verspreidde zich over het water. GeluW»g dat de explosies zich onder water voordeden, daar het anders met de brandende benzine die werd rondgeslingerd en die wij dan over ons heen hadden gekregen er bepaald leelijk had uitgezien; wie weet met welke gevolgen! Nu kwam de brandende bezine op het water terecht en was het noodig, alles af te snijden en te kappen en de machine prijs te geven. De vliegers hadden er wel hinder van, het aan te zien om 200 de machine te verliezen met den motor, die hen zulk een stuk had gebracht, want het moet wel een prima motor zijn geweest. Na eenig ronddrijven op de plaats, en na nog het een en ander, dat bij de redding overboord was geworpen, te hebben opgepikt, hebben wij onze reis vervolgd, naar Horta, waar ik besloten was hen aan land te zetten. Ik ben op het oogenblik in draadlooze verbinding met Horta, om te vragen een en ander in orde te laten maken wat betreft de papieren, voor hun reis naar Parijs enz., daar alles met het vliegtuig is verspeeld. De vliegers waren vanzelf erg vermoeid bij het aan boord komen, maar de dame verklaarde al direct een volgende poging evengoed weer te maken. Wij arriveerden in Horta Zaterdagmorgen. Miss Elder wilde zelf als eerste het vliegtuig niet verlaten, daar zij gekleed was in een zeer goed Èumrni pak om langen tijd op te drijven en de v 'ieger niet in zulk een pak was gekleed; hij had n °g geen tijd gehad, dit aan te trekken, maar toch is de dame er het eerst maar afgekomen; het verschil was ook maar een minuut. De reden van het opgeven van den tocht bleek te bestaan uit de moeilijkheid met den motor, daar de oilpressure was gevallen tot 5 pounds, terwijl deze 60 m °et zijn. Wel waren zij nog van plan als de afstand tot het land veel korter was geweest, om ae Poging door te zetten, maar met den motor z °oals die toen reeds werkte bij het vliegen bij ° n s, was de afstand van 360 mijl te veel. Zij 'adden reeds 5 uren gevlogen met een verminderde oilpressure en lang dachten zij het niet rfieer v °' te kunnen houden, redenen waarom zij de v ' l| cht opgaven. De motor begon ook reeds warm, tenminste te ^arm te worden en begon met wat zij plegen te ' 10 emen „squeaking and knocking". Wij waren 'et eerste schip, dat zij na het aanbreken van den a 8 >n het zicht kregen. D q n " ö . ue vliegers vragen mij, hun dank over te 'engen voor het telegram door U aan hen verzonden ; zij hebben dit zeer op prijs gesteld. Voor bloemen in Horta werd gezorgd en ook dit wrd ten zeerste geapprecieerd. Inmiddels zult U hiervan al telegrafisch hun dank hebben ontvangen". Tot zoover het onopgesmukte relaas van kapitein Goos. Mogen wij er onzerzijds — schrijft de N. R. Ct. — op deze plaats nog aan toevoegen, dat zijn stad- en landgenooten hem en zijn flinke bemanning erkentelijk zijn voor en gelukwenschen met wat zij op volle zee voor twee-vliegers-in-nood zoo k -rr ï'g Reb ben gedaan. Sommige menschen zijn goedlachs ; anderen brengen het meestal niet veel verder dan tot een grinnikenden grijns ; enkelen lachen zelden of nooit. Van den grooten wijsgeer Cato zegt men, dat hij slechts één enkelen keer geglimlacht heeft, en wel toen hij 'n ezel aan brandnetels zag knabbelen. Maar groote wijsgeeren behooren tot de groote uitzonderingen ; en dus kan men wel als algemeenen regel vaststellen, dat iedereen weet wat lachen is. Doch de wijze hoe en waarop wij lachen, het proces dat er in ons lichaam plaats grijpt, wanneer wij tot lachen geprikkeld worden en aan dien prikkel gehoor geven — is waarschijnlijk niet zoo algemeen bekend. De wetenschap heeft zich echter aan de oplossing ook van dit vraagstuk gewaagd, en zoo is dan het physisch proces, waardoor het lachen wordt teweeggebracht, met de grootst mogelijke nauwgezetheid door de physiologen bestudeerd. De nasporingen van Darwin, Herbert Spencer, Piderit en anderen hebben veel licht over dit onderwerp verspreid. De eerste lichaamsdeelen, waarop de neiging tot lachen invloed oefent, zijn de ademhalingsorganen, daar de borst en het middenrif er door worden saamgetrokken. Vervolgens worden twee stellen spieren in den omtrek van den mond aangegaan. De samentrekking der groote jukspier heeft ten gevolge dat de mond opengaat, terwijl de spieren der bovenlip de hoeken van den mond optrekken en daardoor de tanden te zien geven. De geheele uitdrukking van het gelaat ondergaat plotseling een groote verandering. De wangen worden zijwaarts getrokken en gerimpeld, er vertoonen zich „eendenpootjes" aan de benedenhoeken der oogen, en tenslotte werkt de samentrekking der cirkelvormige oogspieren zóó sterk, dat er tranen vergoten worden. Verder kan men zien, dat het geheele lichaam schokken ondergaat, wat vooral bij hevige lach-uitbarstingen het geval is. De samentrekking van de borst en het middenrif bewijst, dat iemand, die eensklaps bizonder hard lacht, wel degelijk reden heeft om „zijn buik vast te houden", zooals men wel eens zegt, terwijl, gelijk door Spereer is aangetoond, de spreekwijs „lach en word dik 1" hare verklaring vindt in de physiologie. Want het lachen „prikkelt niet alleen het spierstelsel, maar ook de inwendige organen, zooals het hart en de maag, en is daardoor bevorderlijk aan de spijsvertering." Caricaturen aan de Rivièra. Men schrijft aan de „N. R. Ct.": Voorop natuurlijk 'n Amerikaan met een verzakten, versleten mond van 't kauwen op z'n woorden. Hij draagt óók een Schillerkraag en een zilveren, of mogelijk platina, kettinkje om z'n hals, waarvan de uiteinden elkaar ontmoeten bij een broche met 'n rooderi steen, vlak onder z 'n en-coeur-tje. Dunne, kromme beenen — 't is waaghalzerij erop uitte gaan — zijn zichtbaar, 20 c.M. uit den grond gemeten, ter plaatse waar zij uit den doedelzak van z'n plusfours komen. De dame van zwaar geposeerden leeftijd, die van achteren 17 jaar lijkt. Onwaarschijnlijk zwart van haar; onwaarschijnlijk blank van tint. Groene bungelbellen in haar ooren. Zij heeft den doorknikkenden zwikgang, afgekeken van een mannequin, en een cigarettenpijp als een erwtenblazer met ook nog een lange cigaret er in. Koolvegen rond de oogen, die nog maar hoopvol kijken. De glimlach zit vastgeroest om de pas geverniste lippen, keurig gepenseeld in 't model van de „derrière des poules", zooals Rostand dat noemt. Zij is altijd alleen. Geen wonder. En dan de shawljuf, voor 't Café de Paris te Monte-Carlo. Een -tiawl als het laken van een driepersoonstwijfelaartje. Een shawl, die alleen na zonsondergang zonder blauwen bril bekeken kan worden. Oranje zonnen, groene guirlandes, mauve vogels, azuren bloemen. En lan^e, witte franje. Franje, die meedeint met de speldekussenheuvelingen, waar de shawl omheen gesjord zit. 't Ouwe heertje, dat al twintig jaar lang 55 is, heeft een „col rabbattu", die 't gootje tusschen z'n nekspieren toont, tot waar het in den schemer van z'n hemd verdwijnt. Op een witte broek een konings-blauw blazertje met gouden knoopen. Witte sokken, witte schoenen. Zet zich bij Ruhl aan de Promenade des Anglaïs en bestelt z'n „Cinzano Fernet Brance a 1'eau de Seltz glacée", wat 'n heele mondvol is voor Vermouth met een beetje bitter. Het zijn de leege rirapelpijpen van z'n broek, die 'm oud maken. Engelsche meisjes, in badpakken, die gerust van onder en van boven 3 c.M. langer genomen konden worden, laten zich caramel-bruin branden op het strand van Nice. Ik weet niet of zij van professionneele onbetamelijkheid zijn, dan wel of zij haar vriendinnen, die dezelfde zonnekuur in Albion begeeren, shocking zullen vinden. Maar het zijn beeldige badpakken met bijpassende parasolletjes. Zoo'n stilleven komt maar hoogst zelden met één voet in de violetkleurige zee," waar Homerus van sprak. Een ongelukkige liefde. Er is op het oogenblik aan de Riviera althans oen slachtoffer van een ongelukkige liefde: dat is Latipha Hanoum, de gescheiden vrouw van den Turkschen dictator Mustapha Kemal Pasha. Mustapha is niets als hij niet modern is. Geen fez, hoeden, een rok, geen goddienst en behoorlijk .gescheiden — ziedaar zijn moderne idealen. Latipha Hanoum; de dochter van een rijken Smyrnaschen reeder, was doodelijk van den overwinnaar en heeft hem meer of min gevraagd. Ook Latipha was modern, was hervormster. Zij begon zoodra zij getrouwd waren, dadelijk mee te hervormen. En dat verveeide'Mustapha Kemal. i — Hij was modern maar wilde de hervormen] voor zich houden. En dus liet hij zich scheiden. Doch Latipha bleef hem trouw. Zij liet een kapelletje in haar huis bouwen, vulde dat met kieken, standbeelden enz. van haar Mustapha en bleef daarbij zoo lang en zoo voortdurend zitten dwepen, dat haar vader zich ongerust maakte over haar gezondheid en haar nu overgehaald heeft tot een verstrooiïngsreis. Haar vader hoopt, dat die reis Latipha haar gezondheid zal teruggeven. Zijn zoon vermoord. De rechtbank van Greifswald heeft den slager Anklam, die zijn 20-jarigen zoon had doodgeschoten tot 3 jaar hechtenis veroordeeld. De zoon, die werkzaam was bij de spaarbank der stad, had een bedrag van 1800 mark verduisterd en daarna zijn vader verzocht hem te dooden. De vader beschouwde het als zijn plicht aan het verlangen van zijn zoon te voldoen. De beklaagde, die reeds 61 jaar oud is, werd tot de laagste straf veroordeeld, die de wet voor moord aangeeft. ---