DE NOORD-OOSTER van Donderdag 12 Febr. 1925. - No. 18. Tweede Blad. Gemeenteraad van Hoogezand. DE RAAD HULDIGT ZIJN VOORZITTER. De Burgemeester stelt zich nog 6 jaren beschikbaar. GEDACHTENIS. in of De Raadszaal te Hoogezand wordt hoofdzaak gekenmerkt door haar groote so berheid. 'n Kleine 40 jaren is het Gemeentehuis, een verbouwd heerenhuis, in gebruik En zooals de Raadszaal toen werd gemaakt, 200 is ze nog. In menige Gemeente heeft men het er in den loop der jaren yan genomen en heeft men gezorgd voor wat meer aankleeding cn com fort in de hoofdzaal der Gemeente, waar de belangrijkste .beslissingen op gemeentelijk terrein worden genomen en het Bestuur der Gemeente, dat door den Gemeenteraad wordt uitgeoefend, maand aan maand ongeveer bijeen komt om te wikken en te wegen en om ie beslissen. Vooral de voorlaatste jaren kon men den drang naar mooier en fraaier waar nemen. Het geld werd door menigeen zoo gemakkelijk verdiend. Wat was er tegen, dat ce Gemeenschap er haar deel van kreeg en eens wat extra's ov^r de balk gooide „teneinde in eene dringende behoefte te voor zien" besteedde. Maar te Hoogezand van dat alles geen iweem. Zooals de zaal was, toen Uwe ver slaggever er op 19-jarigen leeftijd z'n nummer voor de pet trok, zoo is de Raadszaa nog. En het stoere ras dat er in opvolgende generaties heeft vergaderd en gewerkt schijnt er een eer in te stellen, dat die Raadszaal zoo blijft. Heeft „gewerkt" zoo schreven we. Inderdaad dit is 's Raads werkkamer. En vanavond heeft de nagalm van het reeds weer verloopen Burgemeesters-feest ons de overtuiging geschonken, ,dat de vertegenwoordigers van de Hoogezandster burgerij die zaal ook zoo zien. Het was weer. feest vanavond, a1 zóu niets ter wereld zulks doen vermoeden. Er was geen bloem en er waren geen gasten. Men was en bleef onder elkander en was van de eigen familie. Maar in de harten nochtans lezer, in de harten was er blijdschap en dankbaarheid, dus er was geluk. En naar geluk immers, jaagt onze wereld en ons leven Burgemeester VAN ROYEN opende de vergadering met de volgende rede : • . * J » . wwx wil, nci i> up uezen uag juist 35" jaren geleden, dat ik voor het eerst het Voorzitterschap ■van Uwen Raad innam en'des middags preoies half drie, dat was het uur waarop toen tertijd de Raad steeds vergaderde, las de Secretaris het Koninklijk Besluit voor, waarbij ik tot Burgemeester dezer gemeente werd benoemd. Ik hield een korte toespraak, waarin naast de vermelding van allerlei zaken, waarover zich de zorg van 't gemeentebestuur uitstrekt, mijnerzijds, de belofte werd gedafin, de belangen der gemeente naar mijn beste weten te zullen bevorderen, terwijl ik daarbij inrieo We hulD en de medewerking van den Raad 'die allen menschen waren van beproefde levenservaring en kennis. De oudste Wethouder, de heer Meihuizen, sorak deze korte maar veelzeggende wöortfen : „Mijnheer de Burgemeester, ik heet U hartelijk v/elkom als Burgemeester van Hoogezand en daardoor als Voorzitter van den Raad ; Ik wensch U geluk met Uwe benoeming en hoop en vertrouw,!van dat gij zult willen meewerken om den bloei en de welvaart dezer gemeente te bevorderen." - Ik werd daarna benoemd tot Ambtenaar van den Burgerlijken Stand, tot lid van het Burgerlijk Armbestuur, er werd nog een besluit genomen tot betaling van een achterstallige coupon en de vergadering was in minder dan geen tijd afgeloopen, als ik mij goed herinner door geen enkel belangstellende bijgewoond. Er werd nog even nagepraat en toen ging de Raad, zooals hij na iedere vergadering woon was te doen naar het hotel Roelfsema, om in de zoogenaamde Rechtkamer, hetzelfde vertrek waarin voorheen ,het Kantongerecht zitting hield, een paar uurtjes na te praten. In die bijeenkomst maakte ik meer van na«hij kennis met de leden en daar deden de heeren mij de belofte mij in mijn werk zoo-vee! mogelijik te zullen steunen en om mij in de gemeente wegwijs te maken. Die belofte zijn zij stipt nagekomen en speciaal de Wethouders Meihuizen en Smit en de Secretaris lAgterbos hebben moeite noch tijd ontzien om mij op de hoogte te brengen van allerlei zaken ; voor welken steun ik hun steeds er ~ ■kpntelijk ben gebleven. Zij hebben met mij de gemeente herhaaldelijk doorgeloooen en mij op allerlei zen, opdat Ik toch meer een goed inzicht zou krijgen in ligging en toestand der gemeente. Met deze deskundige medewerkers ben ik] miin betrekking begonnen. En nu moet ik met erkentelijkheid gewagen van de goede samenwerking, die ik| steeds met den Raad had, met U mime Heeren, en met de respectieve Wethouders, met wie ik achtereenvolgens samenwerkte in mijn ambt, niet het minst de heeren Buurma en Reinders, die mij in de laatste jaren ter zijde stonden en aan'hen een speciaal woord van dank voor de wijze waarop zij in deze tijden, waarin veel meer van den Burgemeester van Hoogezand wordt gevraagd, dan voorheen, miin taak hebben vergemakkelijkt. Ook aan U Mijnheer de Secretaris, een woord van dank voor de goede harmonie waarin ik zoo lange jaren met U en Uwe ambtenaren mocht samenwerken, en evene en s die jaren sen geweest en verder dank aan het oirps Ambtenaren en Werklieden dezer gemeente, die zich steeds oo loffelijke wijze van hun 'plicht hebben gekweten. Miine Heeren, om nu terug te komen op del zoo juist aangehaalde woorden van den Wet-fhet 'houder Meihuizen, waarbii hii de hoop en het vertrouwen uitsprak, dat ik zou willen medewerken om den bloei en de welvaart der gemeente te bevorderen, aan U Mijne Heeren de beoordeeling of ik dat in voldoende mate heb gedaan of de resultaten daaraan evenr edig ziin. Alaar deze verklaring kan ik U geven, dat ik al die lange jaren in de gewenschte richting heb gewerkt, en dat ik alle zaken van de gemeenfc steeds gewikt en gewogen heb als golden zij mijn persoonlijk tJ . t , Met groote voldoening kan ik op den afgelopen tiid terugzien omdat miin onverptoeid de gemeente en zijn bevolking te dienen, beloond is creworden met het verknjeren van de sympathie der ingezetenen, wat zoo aangenaam tot uiting kwam den 27 JanunrUOIR en 1925; de hartelijke woorden]waarde op die dagen tot mij gesproken, blijven mijl onvergetelijk en eene ooverbreekfoare houdt de gemeente aan mij verbonden. Mijne Heeren, Aan den wensch laatstelijk uitgesproken, om mijne betrekking nog niet neer te leggen bij het bereiken van mijn 65-| ■Jarigen leeftijd zal ik voldoen, in de hoop dat mijn goede gezondheid mij niet verlaat.l (L u i d a p p 1 a u s.) Mijne Heeren, Moge dan onze eendrachtige samenwerking nog veel tot stand brengen tot heil onzer gemeente. (Applaus). De heer TH. LAMBERS (oudste raadslid) verheft zich van zijn zetel en neemt hetl woord. Spreker heeft aanleiding iets te zeggen, allereerst omdat hij door omstandigheden niet aanwezig heeft kunnen zijn bij de viering het 35-jarig Burgemeesters-jubileum, nu twee weken geleden, en verzekert dat de heer! Van Royen met groote voldoening en trots op z'n ambtsvervulling mag terug zien. Wat i s er tijdens zijn bestuur niet in de Gemeente tot stand gekomen, op het gebied van ontwikkeling, volkshuisvesting, volksgezondheid en andere nuttige zaken? Maar de Raad mag in den heer Van Royen ook waardeeren, zijn eminente Voorzitter. 35 jaren heeft deze met verschillende personen en dus ook met menschen van verschillende geaardheid en natuur moeten samenwerken de raadstafel. Maar de persoon van den Voorzitter werkte in den Raad altijd toenaderend en verdraagzaam, bij vaak veel verschil van inzicht en opvatting. U hebt, geachte Burgemeester, in practijk gebracht wat U beloofdet bij de aanvaarding van Uw ambt. Gij hebt gewerkt, zoolang het voor U dag was. Uw sterk gestel heeft het U mogelijk gemaakt den vollen dag van Uw levenstaak te aanschouwen. Ik hoop van harte dat U nog lange jaren moogt doorwerken als, Burgemeester van Hoogezand. Ik besluit miin woord met den hartelijken wensch : Lang leve Burgemeester van Royen! (Luid applaus). De VOORZITTER zegt den heer Lambers dank voor zijne hartelijke woorden en wen-w gewe-|schen. Afwezig n „ ' tcu ' ,e zijn de heeren Groot De notulen worden goedgekeurd 1. Ingekomen stukken. . h1i i pn a. Enkele goedgekeurde raadsbesluiten , . • en kennisgevingen. b. Verslag van den Schoolarts Dr. kema te Kiel-Windeweer over 1924. c. Bericht van den heer S. Streuoer, datp hij ontslag neemt als lid van den Raad. d. Verzoek van den heer E. F. W. Brinkman , om het tweetal leden van de C. v. Toezicht op het Midd. Onderwijs, zijnde de h.h. Mr. Veenhoven en Possel, met een derde aan te vullen. Op advies van B. en W. wordt al - dus besloten en Dr. P. W. Koppius benoemd. De andere stukke;' gaan voor kennisge-lvk. ving. - . . .^ fehrHven van Ged. Sfaten^wffitbij, benomen tfaadsbesluiï, strekkende tot van gemeentewege op hypotheek beschikbaar stellen van gelden ter aanmoediging van den bouw van arbeiderswoningen. Gedeputeerden schrijven o.m„ dat dit op gebied van de gemeentelijke bemoeiingen met het vraagstuk der Volkshuisvesting iets nieuws is, ten opzichte waarvan zij hunne houding nog niet eerder hebben kunnen bepalen. Aangenomen wordt dat het Raads'besluit op zich zelf niet in onmiddellijken strijd is met de bepalingen of althans met de bedoeling en strekking der Woningwet. Bij wijze van proef kunnen zij zich er in beginsel mee vereenigen, dat de voorschotregeling voorloopig voor het iaar 1925 beperkt blijft en bij een eventueel nieuw te nemen besluit voor 1926, worde overgelegd overzicht van de voor 1925 opgedane erva-U-en ring. Wat de voorwaarden van het besluit betreft, wordt echter opgemerkt, dat nog behoort te blijken, dat eventueel beschikbaar te stellen grond niet beneden de werkelijke wordt verkocht. Verder lijkt het voor] de hypotheek gestelde maximum van 80 % den hoogen kant. 1 Omtrent verzekering van de met voorschot gebouwde woningen tegen brandschade, wa re nog een voorwaarde te stellen. De bepaling, dat de gemeente zich de noo dige gelden zal verschaffen, door het aan gaan eener leening tegen ten hoogste 6 % af te lossen in 40 jaren, behoort verder uit dit besluit te vervallen. B. en W. adviseeren het maximum van 80 \% te handhaven ; sub I uit het besluit te lich ten en voorts met betrekking tot de verze kering tegen brandschade, alsnog de vol gende bepaling op té nemen : De hypotheeknemer heeft te zorgen, da* het onderpand ten genoegen van B. en W tegen brandschade is verzekerd. De polis of een gewaarmerkt afschrift daarvan moet aan B. en W. worden ovefgelegd, benevens des verlangd alle kwitanties van de jaarlijksch assurantiepenningen. In cas van brand, is art. 297 van het Wetboek van Koophandel verbindend. Dit voorstel wordt aangenomen, nadat d VOORZ. heeft opgemerkt, dat de GemeenMe nu moet trachten de hypotheek-gelden ui de gewone inkomsten te betalen, of per ge val moet leenen als het wat hard mocht loo pen. Over de nieuwe regeling zal worden ge adverteerd. II. Ontslag-aanvrage van den heer J. J, Landman als onderwijzer M. U. L. O., wegens benoeming bij het Middelbaar Onderwijs te Drachten. Verleend. De VOORZITTER zegt nog, dat L. vervroegd ontslag is verleend door B. en W. en jn de vacature reeds tijdelijk is voorzien, Hl. Benoeming leden van de Commissiën tot Wering van Schoolverzuim. Alle aftredenden worden herbenoemd. jy. Benoeming leden electriciteits-commissie. Herbenoemd worden de heeren y an der \y er ff Botke en de Groot. y Samenstelling stembureaux voorde Kamerverkiezing van dit jaar. — B. en W. hebben een complete aanbevelingslijst opgemaakt en de Raad doet wi j s met deze in ar Kehee i te accepteeren. y^ Verzoek van mej. H. Sikkema—Stijkel, gemeente-vroedvrouw, om f 100 meer toelage len f 50 voor reeds gemaakte auto-huur, Wordt aangehouden. seinhuiswachter S.S. te Hoogezand - per Are. — B. en W. adviseeren tot inwilliVII. Verzoek van den heer A. Wöstenfeld, om een .bouwterrein aan de van Roijenstraat, ter fte yan 1Q A vQOr den ^ js van f 6Q n , ir . .„. -j * " us ^sioren.^ TnwniitVIII. ■ Veizoek van den heer C. H. Uiterdijk h-q-> aichitect te Hoogezand, om een bouw'eriein, grenzende aan de ijsbaan en den Singelweg. — B. en V stellen voor, een bouwterre '" u ' f te geven ter grootte van ongeveer ' ' ' e 8 en wilde Hoogezand, feest vie ren. Hebt gij dan als Burgemeester zulke grooM e ^ dan zoo n wereldvermaardheid ? Niets van dat alles. Maar Hoogezand wi J de fe ft vieren omdat zijn l .™ and 1S > d «e bewezen heeft, K h, J over groote menschel.jke „1ÏT5Ï den, omdat hij in zich vereenigd heeft: eenvoud en vriendelijkheid. Gij zijt gesproten uit een oud-Groninger patriciërs geslacht. En voor velen zou dit de | aanjgidlng zijn geweest, om het hoofd hoog in den wind te steken Dat hebt gij echter ' n[mmet gedaan Voor hj was genoeg, dat ge voor ieder dezelfde wezen, dat ge ook voor de eenvoudigsfe van stand of van hart aanhoorde t, de I ki ac hte n en de vreugden van hun leven. | ^w politieke vrinden hebben niet bepaald naar uwe huldiging gezocht. Laat mij het . maar mogen zeggen vanavond, aan een uwer | politieke tegenstanders in dezen Raad, aan den heer Hoffman, dank ik het voorrecht, dat jfc hier op dit oogenblik het woord voer. Twee spreuken hebt gij in uw schild gevoerd en hun twee waarheden in de practijk datLws levens gebracht. Die spreuken zijn "*' ~ " " " „Arbeid Adelt" en „Eenvoud het ware". Gij hebt gewerkt, 35 jaren lang, voor de belangen van de Gemeente Hoogezand. Geheel uwe persoonlijkheid en al uwe kracht hebt gij aan uw ambt gegeven. De beloften .bij uwe ambts-aanvaarding afgelegd, hebt ge In dé Lente van uw leven üji s .j komen. En gij hebt hier gewerkt, nu al tot den naz-zomer van uw bestaan. De herfst is naderende. We hopen, dat ook voor u de winter mag komen van de rust. Dan vooral, zoo geloof ik het, zaf het u [goed doen, wanneer gij een terugblik werpt op den weg, die werd afgelegd. En het kan niet anders, of hef moet u dan aangenaam zijn, wanneer gij uwe herinneringen dan kunt vastknoopen aan de samenwerking met den gemeenteraad. Toen wij 27 Januari j.1. feest vierden, w de tafel voor u geplaatst, een stuk van een [bloementuin. En het was ons, alsof de bloemen, die daar prijkten, in wel onhoorbare maar toch voor ons duidelijk waarneembare taal, fluisterden :: „Wij gaan samen naar de 40 jaren toe!" De stemmen van de bloemen hebt gij overwogen en gij hebt het ons vanavond beloofd : Gij wilt met ons naar de 40 toe. Met die bereidverklaring feliciteer ik ons en de Gemeente. Als voor u de Herfst en de Winter mochten komen, willen we u een aanleiding geven, om in het verleden van uwen arbeid te verwij. len. Een duur en groot cadeau hebben w® u niet willen geven, niet iets van groote geldswaarde. In uw woning hebt gij wel alles wat haar kan sieren. Namens den Raad bied ik u bij dezen aan een foto — vervaardigd door den heer Conens — waarop de leden van dien Raad uwe medewerkers, zijn afgebeeld. Ik vertrouw dat gij dit geschenk van ons wel zult willen aanvaarden en dat ge, er op ziende, zult worden herinnerd aan ons goede feest van 27 Januari 1925, maar ook aan dezen dag. (Applaus). De heer BUURMA neemt dan de eenvoudige foto, in zwarte lijst gevat en reikt haar over aan dengene, voor wien ze is bestemd. Zonder woorden — althans wij hebben ze niet gehoord — maar zichtbaar gedragen en sterk door een gevoel van dankbaarheid, neemt de heer Van Royen het geschonkene aan. Dat was het besluit van een goeden dag. In de stemming van eendracht en vriendschap bliift men nog eenigen tijd gezellig bijeen.... De burgemeester is aller gastheer --- FEUILLETON. Wat heb ik je gedaan ? door H. COURTHS—MAHLER. ,''6) Zij kwamen in een kleine zaal, waarin allerhande kruiden uitgezocht werden. Een aromatische geur, die heel sterk was, vervulde de lucht. Een aantal arbeiders in lin"en kielen waren hier bezig. Maar van Gebald cn Romana was geen spoor te zien. Zij hadden het vertrek reeds verlaten. Dat zag Hans met een zeer tevreden uitdrukking op "et gelaat. Hij keek rond, alsof hij teneinde r aad was. „Waar zouden ze dan toch zijn ?" vroeg "'j. onthutst doende. Beatrix plukte zenuwachtig aan haar zakdoek. De sterke lucht maakte haar beslist ontvel. „Vraag toch aan een der werklui, waar zi " e en zijn gegaan," zeide zij boos. Hans trad op een der arbeiders toe en Vf oeg het hem. „Rechts, door de eerste deur," antwoordde deze. Dat kon Beatrix niet verstaan. „Kom," zei haar broer, haar naar rechts lengend. , Zij volgde hem. haar onpasselijkheid verjagend. Maar Hans bracht haar door de w eede deur. Natuurlijk vonden zij in het verre k. dat zij nu binnengingen, noch Gerald, n °ch Romana. Beatrix was buiten zich zelf, en Hans deed ' s °f hij ijyerig het spoor van de verdwenezocht. Maar hij leidde haar juist vere rd, want hij wist, dat Romana Gerald zoo 11 leiden, dat hij den gang van het bedrijf n de juiste volgorde zou kunnen overzien. Zoo wist hij heel goed, hoe zij moesten gaan, om de twee niet te ontmoeten. Toen zij opspeelde, zei hij gemoedelijk en kalm : „Wat wil je toch ? Ik wijs je het heele bedrijf even goed ais Romana Tiet zou doen. Op de een of andere plaats zullen wij hen wel weer ontmoeten. Beatrix was "van boosheid bijna op het ount te gaan huilen. „Het is meer dan erg, dat zij niet naar ons omkijken en op ons gewacht hebben," zeide zê verontwaardigd. „Maar Beatrix, zij kunnen toch niet weten. dat wij hen volgen, en ben zoeken." „Natuurlijk moeten zij dat weten." „Toch niet. Ik heb bun Calutta Bay nagezonden met de boodschap, dat wij hen Romana's privékantoor opwachten." Zij wenddp zich tot hem. „Waarom heb je dat gedaan ?" Hij haalde de schouders op. „Ik heb je toch gezegd, dat ik geloofde je er een pleizier mee te doen. Hoe kon ik weten, dat het je ernst was de fabriek te willen zien, terwijl je gisteren het tegendeel zei, toen wij er over spra ken. Ik denk, dat oom Gerald je er toe over heeft gehaald, en je niet hebt willen weigeren, om hem niet te kwetsen. Of ben Je uit vrijen wil meegegaan ?" „Natuurlijk, waarom zou ik niet ? Je bent een ezel, nu weet je het," zeide ze boos. Maar al haar toorn en verontwaardiging hielpen niets. Zij moest ten slotte werkelijk met haar broer terugkeeren, maar zij deed het niet, zonder al haar toorn aan hem te koelen. Hans liet zich dat alles vrij kalm welgevallen. In zijn hart was hij zeer in zijn schik dat zijn plan gelukt was. HOOFDSTUK XIII. Romana en Gerald waren intusschen zonder iets te vermoeden doorgeloopen. Calutta Bav had hun meegedeeld, wat Hans hem had opgedragen. Zii dachten, dat Beatrix er vrijwillig van af had gezien de fabriek te bezichtigen. Romana keek wel is waar onderzoekend Gerald aan of hij over dit bericht zeer teleur was gesteld. Hij zag er niet uit, alsof het hem onaangenaam was, dat hij- het gezelschap van Beatrix moest missen. Hij zei zelfs heel tevreden : „Zoo is het ook beter." Met levendige, onverdeelde belangstelling volgde hij zijn geleidster, door heel het groote gebouw. Voor elke kleinigheid toonde hij belangstelling en over*alles, wat hem vreemd was vroeg hij inlichtingen. Zoodoende kwamen zij ook weer over zijn uitvinding te spreken en er volgde een zeer levendig debat. Met genoegen merkte Gerald op, dat Romana een zeer heldere en juiste manier had om zich uit te drukken. Hij moest zich zelf bekennen, dat hij nog nooit een vrouw had gezien, die zóó op de juiste plaats was als Romana hier. Daarbij had zij toch niets onvrouwelijks. Zij werkte hier ook echt vrouwelijk en bij alle beslistheid en kalmte vriendelijk en bijna bescheiden. Allerlei vragen werden haar op dezen rondgang door haar ondergeschikten gedaan, en op alles had zij een kalm en juist antwoord. Dit toonde hem hoe innig zij met dit groote bedrijf was samen gegroeid. Toen hun rondgang ten einde was, zeide hij hartelijk : „Ik moet u bewonderen, juffrouw Nordegg ! Het is verbazend hoe u, niettegenstaande u een vrouw is, en ondanks uw jeagd, uw taak hier vervult." Zij keek met haar mooie, ernstige oogen naar hem op. „Er is een zeer goede, maar ook een zeer strenge 'eermeester. mijnheer von R'hoden. Dat is het ijzeren moeten." Hij keek haar onderzoekend aan. „Dus heeft niet alleen uw eigen wensch u er toe gebracht deze fabriek zelf te leiden ?" .„Zegt u het maar ronduit, mijnheer von Rheden. U bedoelt de wensch zooveel mogelijk geld bij elkaar te schrapen. O neen, het was mijn wensch niet om als een man hier in deze fabriek te staan. Het is mij dikwijls zeer zwaar gevallen, zoo dag aan dag over niets anders dan over zaken en steeds weer zaken te hooren spreken. Maar ér blijft mij niets anders over. Eerst kwam ik naast mijn vader in deze zaak. Hij was ziek en had een betrouwbare hulp noodig en ik had een eenzaam leven, zonder inhoud, zoodat ik blij was werk te krijgen, mijn vader te kunnen helpen. Uit liefde voor hem, die voor mij alles was, viel het mij gemakkelijk. Toen hij st: :rf, werd ik chef van de firma en was verantwoordelijk voor haar voortbestaan. Niet alleen omdat zij mij geld bezorgde, maar ook omdat het wel en wee van velen er van afhangt. Daarom stelde ik mij aan het hoofd van deze fabriek. Wel is waar ook om geld te verdienen, maar niet om Zij zweeg plotseling verschrikt en streek: over haar voorhoofd. „U vergeeft mij, ik vergat mij zelf en ik verveel u." Hij had zijn oogen onafgewend op haar gelaat gericht. Dit gelaat scheen hem heden mooier en aantrekkelijker dan van wie ook. „U verveelt mij volstrekt niet, juffrouw Nordegg. Ik heb met groote en warme belangstelling naar u geluisterd." Zij hield dit voor een beleefdheidsphrase, al deed de warme toon van zijn stem haar goed. Zij richtte zich haastig op en iel, om het gesprek op wat anders te brengen : „Wij zullen nu teruggaan. Ik heb u alles laten zien. Beatrix zal wel zeer ongeduldig ziin, omdat zij zoo lang heeft moeten wachten." Daarmee bracht zij hem verder. Calutta Bay was hen zwijgend gevolgd. Hij hield zich altijd op bescheiden afstand. Slechts wanneer Romana of zijn meester mei hem spraken en hem iets uitlegden, kwam hij naderbij. In zijn donkere oogen lag een vreemde glans, afsof een innige vreugde hem vdtvulde. Deze bezichtiging had uren geduurd. Het was buiten reeds lang donker, het electrische licht brandde overal. Gerald had veel belangwekkends gezien en toch zou hij hier nog wel uren hebben willen doorbrengen. Zoudt u mij willen toestaan nóg' eenige keeren terug te komen ?" vroeg hij, Romana vragend aankijkend, „Zeker, mijnheer von Rhoden, zoo vaak i, wilt." ,,lk zal dan niet weer zoo onbescheiden zijn zooveel van uw tijd in beslag te nemen. Ik zal ook nu alleen den weg wel vinden, of bent u bang, dat ik achter uw geheimen kom ?" Zij schudde lachend het hoofd. „Neen, die zorg 'heb ik zeker niet. U behoeft slechts een bewijs van toegang van Hoyer of van mij te hebben, dan heeft u overal ongehinderd toegang." „Is u niet een beetje onvoorzichtig ?" zeide hij plagend. „Of ik vertrouw, of ik vertrouw niet." „En mij vertrouwt u ?" „Beslist." ^ Hij boog. „Ik dank u." Zij gingen nu zwijgend verder, tot zij aan hc. privékantoor van Romana kwamen. Daar vonden zij Beatrix in de allerslechtste, en Hans in de allerbeste stemming. Hij vertelde met het onschuldigste gezicht, hoe hij vergeefs met Beatrix beproefd had om Ronana en Gerald weer in te halen. \ Gerald betuigde Beatrix beleefd zijn spijt. „Dan heb je je zeker erg verveeld?" vroeg hij. Het liefst zou zij geraasd hebben, maar zij beheerschte zich met alle kracht en dwong zich tot een lachje. | „Ik heb mij ontzettend verveeld, Gerald, en je moet je zeer veel moeite geven om mi; daarvoor weer schadeloos te stellen." Zij legde haar handen vertrouwelijk op zijn schouders. Hij greep haar rechter hand en bracht die beleefd aan zijn lippen, maar trad daarbij ongemerkt een eindje terug. „Lieve Beatrix, het was toch beter geweest als je thuis was gebleven. Het is hier geen omgeving, die bij jou past." Beaftix zuchtte en keek hem smachtend aan, „Ach, het was ontzettend, en ik begrijp niet wat je in deze vreeselijke fabriek aantrekt, Gerald." Een vreemd lachje speelde om zijn mond „Ik vind de fabriek volstrekt niet vreeselijk maar zeer belangwekkend, zoodat ik die nog dikwijls met de toestemming van juffrouw Nordegg zal bezoeken." ■ Beatrix beet op haar lip. Zij had graag lucht gegeven aan haar toorn ; het liefst zou 'fcij die hebben botgevierd tegen Romana. Maar zij voelde dat zij in tegenwoordigheid van Gerald voorzichtig moest zijn. Hij mocht niet merken, dat achter haar beminnelijke persoonlijkheid allerlei duiveltjes spookten. Maar om Romana tenminste te ergeren stak zij aanstellerig pruilend haar hand door Gerafd's arm. „Och Gerald, ik ben toch maar ter wille van jou meegereden, om in je gezelschap te Zijn. Ik woeker toch met ieder uur, dat je hier bent. Zoo spoedig laat ik je niet weer hier naar toe gaan." Gerald moest het zich wel laten welgevallen, dat zij zich tegen hem aan vlijde, Indien bil niet beslist onbeleefd wilde zljju »»v- \ Romana had zich afgewend, toen Beatrix zich zoo teeder tegen Gerald aan vlijde. Haar hart bonsde van stille smart. Zij vreesde te zullen zien hoe zijn oogen teeder die van Beatrix zouden ontmoeten. Zij had er geen vermoeden van, hoe zeer de gevoelens van Gerald voor Beatrix veranderd waren. In dien zij het geweten had, dan zou zij niet zoo ongelukkig geweest zijn. Beatrix drong nu ongeduldig op vertrek ken aan. Hans wendde zich tot Romana. „Rijd je gelijk mee naar huis, Romana ?' Zij schudde 'het hoofd. Wel had zij er aan gedacht om mee te gaan, maar zij voélde toch, dat het beter was achter te blijven. En bovendien moest ze nog werken. „Neen, Hans," zeide ze, „ik helb nog wat te doen en zal Vandaag misschien iets later thuis komen dan anders. „Hebben wij u van gewichtig werk afgehouden, juffrouw Nordegg ?" vroeg Gerald. „Dat wordt snel ingehaald. Ik laat niet graag het werk van den eenen dag op den anderen dag liggen," antwoordde zij kalm en vriendelijk, ofschoon het hart haar pijn deed. Beatrix drong aan. De bezoekers namen afscheid. Beatrix zei Romana bijna onbeleefd goeden dag. Zij was er niet zeker van of Romana haar bij Gerald wilde verdringen en ergerde zich er over, dat Gerald van een spoedige terugkomst sprak. 1 X ' 1 > \ HOOFDSTUK XIV. Toen Beatrix met Gerald en haar broer thuis kwam, zocht zij dadelijk haar moeder op. Zij vertelde haar boos van dien verwenschten namiddag, schold op Hans en uitte haar ergernis over Romana. „U kunt het gelooven of niet, mama, Roman^ beprc&fsje mij in de wielen te rüden. En Gerald is als een stuk ijs. Als ik maar wist wat er achter stak. Zij probeert hem beslist in te palmen en tracht zijn belangstelling op te wekken door op zijn ideeën omtrent zijn werk in t& jjaan." Maar mevrouw Bylla schudde het hoofd. „Dat zal haar niet gelukken, Beatrix. Hij zal nooit anders dan op dezen zakelijker toon met haar omgaan. Ik ken hem goed. Hij houdt van luchtige, charmante vrouwen en rekenmachine is niet naar zijn Berekenend is hij zeker niet. Hij trouwt niet om het geld. Dat zou ook on zin zijn met zijn rijkdom, maar het is ook niet noodig, dat hij veel tijd aan Romana verspilt. Wij moeten hem er van afbrengen weer naar de fabriek te gaan. Wil hij werkelijk zakelijk over zijn uitvinding met haar spreken, dan kan dat hier gebeuren, en zoo mogelijk in onze tegenwoordigheid. Waarom hij tegenover jou zoo opeens is veranderd zou ik ook wel graag willen weten ; dat zou ons helpen om de zaak weer in orde te brengen. Ik heb toch ook opgemerkt, dat hij tot over de ooren verliefd op je was. En nu opeens deze kalme, vaderlijke gevoelens? Je hebt gelijk, er moet iets achter steken. Romana is het niet. Heb je geen ander vermoeden ?" Beatrix haalde de schouders op. „Ik heb u toch al gezegd, dat zijn koelheid dateert van het oogenblik, waarop ik hem den brief met het dameshandschrift bracht, sedert da f oogenblik is hij veranderd. Hij was zoo bleek en keek zoo strak naar den brief in zijn hand." Als men maar kon vermoeden van wie die brief was. In elk geval, kindlief, zou ik je raden niet alles op één kaart te zetten. Ik heb niet veel hoop meer op Gerald. Over enkele dagen geven wij het feest. Het moest ter eere van Gerald plaats hebben, en ik had geloopt op avond je verloving bekend te| kunnen maken, maar daar schijnt mij nu toch weinig kans op te zijn. Dat voel ik zoo. IJ? zou je raden op dezen feestavond je weet meer met den bankier Herder bezig te hou den." | Beatrix trok een pruilmondje. „Als hi maar niet zoo onuitstaanbaar dik was. Hi ; ziet er zoo burgerlijk uit." „Maar hij is buitengewoon rijk en onaf hankelijk. Hij moet ook zeex zuinig zijn." „Dat zijn de meeste mannen. Men moe' [maar met hen weten om te gaan. De zuinig sten worden verkwistend als het er om gaat een wensch te vervullen van de vrouw, di zij liefhebben. En Herder heeft je lief. Toer je dezen tijd zoo koel tegen hem was, scheer het mij toe, dat hij buiten zich zeiven wa? Dat heeft hem nog -meer geprikkeld. He hangt slechts van je wil af om hem voorgoef te hebben." Beatrix zuchtte weer. „Gerald bevalt mi veel beter. Hij is eleganter en voornamer, et ik ruil mijn adellijken titel ook niet graar voor die van mevrouw Herder." Mevrouw Bylla haalde de schouders op „Wat helpt je adellijk^ titel, als je er nir het noodige geld voor hebt. Het is waar, Gr raid is een gedistingeerde verschijning. Man naast zulk een belangwekkenden man ver bleekt de mooiste vrouw en komt niet to' haar recht. Herder zal daarentegeiv«het te genovergestelde bewerken." Dat zag Beatrix wel in, maar zij was toefzeer mistroostig. „Ik zal natuurlijk verstan dig zijn, mama, en Herder niet voor het hoofd stooten. Maar Gerald geef ik toch niet op Het moet toch mogelijk zijn om in zijn har! weer terug te roepen, wat daar eens heeft gegloeid. Dat wil en moet ik weer opwekken. Misschien beproef ik het eens met den naijver. Ik zal op het feest duchtig met Herder coquetteeren. Dan vang ik twee vliegen in één klap." Mevrouw Bylla vond dit plan goed. Beatrix schold nog eens op Hans, omdal deze haar had verhinderd zich op den rond' gang door de fabriek bij Romana en Gerald aan te sluiten. , „Hij is een afschuwelijke bengel en ergert mij wanneer hij maar kan. Zijn laatste streeK is, dat hij gewoonweg met Romana dweeptHeeft u dat ook niet gemerkt ? Hij draait voortdurend om haar heen en ziet haar naat de oogen. Dat was vroeger toch niet zoo. Mevrouw Bylla lachte. ' „Misschien wil hij op die manier meer zaK' q;eld van haar krijgen. Maar ik geloof n' et| dat het hem zal" gelukken." . „Ik ook niet. Maar ik geloof niet, dat n'J dat beoogt. Weet u wat hij nu voor to^ komstplannen heeft ? Hij heeft het mij vaöj daag verteld." „Nu r . , l „Hij wil niet meer in de rechten, maa' de chemie gaan studeeren." .. „Chemie ? Wat een onzin l Hij weet t° c "j dat het mijn wensch is, dat hij In de fe c "' ten studeert." „Ja, maar daar schijnt hij zich niet aan ^ toren. Hij heeft mij verteld, dat Romana i- . ' als ijn studie zal hebben voltooid, en dat n de fabriek een plaats wil geven an chef van de chemische afdeeling , g vorden. Zij schijnt nog allerlei plannen hebben om de fabriek te vergrooten." Mevrouw Bylla werd nadenkend. ^ „Nu, tenslotte is dat nog niet zoo dom ^ m. Wie weet, welke plannen hij heeft, n is heel goed, als hij invloed op haar krijsj Dat kunnen wij misschien nog eens m Voordeel gebruiken." -j „Denk toch niet, dat Hans iets voor pleizier zal doen. Hij zorgt slechts voor z' zelf." ] jg „Laat hem zijn gang gaan. Dan neD enminste geen zorg over hem." (Wordt vervolgd-), v v- r f * v' ---