De Noord-Ooster van Donderdag 2 Oct. 1930. no. 117 Tweede Blad. Officieele Publicatiën. KUNSTWEG MEEDEN. De Burgemeester van Meeden brengt onder de aandacht van belanghebbenden, het bepaalde bij art. 58 sub i van het reglement op het toezicht der wegen in de provincie Groningen, welk artikel o. m. inhoudt de bepaling, dat het verboden is, den weg te beraden zonder vooraf de klei of modder van de wielen te hebben verwijderd. Op naleving dezer bepaling zal streng worden gelet. Meeden, 2 Oct. 1930. De Burgemeester voornoemd : H. HOFSTEE AUKEMA. --- Gevonden: Een Regenjas en een paar Slobkousen. Te bevragen bij B. Vogel, Wildervank. --- Gemeenteraad van Wildervank Vergadering op Dinsdag 30 September 1930. Als secretaris fungeert de heer J. Dalman. Afwezig de heer E. Luttmer, met kennisgeving. De notulen — welke den leden in afdruk zijn toegezonden — worden onveranderd vastgesteld. Aan de orde komen : 1. Ingekomen stukken. a. Drie besluiten van Ged. Staten, houdende goedkeuring van twee raadsbesluiten tot wijziging der begrooting 1930 en het raadsbesluit tot onderhandschen verkoop van een perceel bouwterrein aan den heer R. van der Borgh. Voorgesteld wordt deze stukken voor kennisgeving aan te nemen. — Aldus wordt besloten. b. Een beschikking van dén Minister van Arbeid, Handel en Nijverheid d.d. 16 Sept. j.1., houdende goedkeuring van het raadsbesluit d.d. 24 Februari 1930 tot vaststeling van het vetgehalte van melk. Voorgesteld wordt dit stuk voor kennisgeving aan te nemen. — Aldus wordt besloten. c. Verslag over 1929—1930 van de N.V. Electriciteits-Maatschappij „Veenkoloniën" te Veendam. B. en W. stellen voor dit verslag, waarvan een exemplaar aan de leden van den Raad is toegezonden, voor kennisgeving aan te nemen. De heer KLEIN wil over het verslag op zichzelf niets zeggen. Spreker heeft wel gezien dat het uitgebreider is dan anders en de verschillende posten beter toegelicht werden. Maar verleden jaar heeft spr. opgemerkt dat de Electriciteits Maatschappij hare plichten niet geheel nakomt en niet die inlichtingen verstrekt welke aan het College van B en W. moeten worden gedaan. De Voorzitter heeft toen erkend dat die houding niet deugde en dat van de opmerking goede nota zou worden genomen. Nu vraagt spreker : is er ook een zoodanige opgave van 'de Maatschappij binnengekomen als welke ze moet inleveren krachtens de voorwaarden. De VOORZITTER zou de vraag graag wat nader gepreciseerd zien en willen weten welke inlichtingen bedoeld worden. De heer KLEIN zegt dat de bepaling bestaat dat ieder jaar vóór 1 Juli aan het Gemeentebestuur moet worden opgegeven welke kosten voor vernieuwing en uitbreiding van het net zijn uitgegeven. Voorts wil spr. een opmerking maken over de stroomprtjzen. Toen er vroeger gevraagd werd om verlaging van stroomprijs is dat aanvankelijk afgewimpeld. Maar op het Jubileum-diner is medegedeeld dat gunstig was beschikt op een verzoek van de Vereeniging voor Huisvrouwen en het vastrecht met 1 ct. was verlaagd. Moesten B. en W. dat niet goedkeuren ? En is dat gebeurd ? De VOORZITTER antwoordt dat het nog de vraag is of B. en W. zulke verlagingen moeten goedkeuren. Verlagingen worden algemeen wel op prijs gesteld. Het is B. en W. vermoedelijk wel medegedeeld. De heer BUITENKAMP : De mededeeling is gedaan. De VOORZITTER : Zoo'n mededeeling is op zichzelf van weinig belang omdat het toch publiek bekend gemaakt wordt. Maar daarom moet de voorwaarde wel worden nageleefd. Die andere inlichtingen hebben alleen beteekenis voor eventueele naasting. Ik weet op dit oogenblik niet of de opgave is verstrekt. Maar het zal U nog nader worden medegedeeld. De heer MEIHUIZEN is het met den heer Klein eens dat er meer is toegelicht dan voorheen. Maar die toelichtingen hebben alleen betrekking op de balans. Maar een uitvoerige toelichting op de winst- en de verliesrekening was ook noodig geweest. Allerlei posten zijn een samenvoeging van diverse uitgaven. Dat is allerminst zoo overzichtelijk als de Raad het wenscht en detail-inlichtingen zijn wel op hun plaats. Zou het niet goed zijn dat nog eens weer aandrang werd uitgeoefend ? De VOORZITTER : Het is toch zooals de heer Klein zeide : er werd meer toegelicht. De heer MEIHUIZEN : Ja, de balans wel. Maar de posten van de winst- en verliesrekening niet. De onkosten b.v. mogen wel nader gespecificeerd worden. De heer BUITENKAMP zegt dat de opmerkingen van den heer Klein inderdaad juist zijn. Meerdere inlichtingen zijn wel op hun plaats. Spr. gelooft dat de meerdere — reeds verstrekte — gegevens, een gevolg zijn van het adres dat namens den Raad in 1928 aan de Mij. is gezonden. Maar voldoende gegevens zijn nog niet losgekomen. • Spreker wijst op den post „algemeene onkosten". Daarbij wordt alleen opgemerkt dat die — tengevolge van de gehouden feestvergadering ter gelegenheid van het jubileum — wat hooger is geloopen. Nu staat er onder dat hoofd f 6138.19 verantwoord. Maar een jaar eerder was dat reeds f 5885.47. Het is bekend dat ik de vraag eens heb gesteld of die post wellicht zoo hoog was geloopen door de verschillende exposities met het apparaat „Electro-econoom". Kunnen daar geen inlichtingen over worden gegeven ? En zou het niet goed zijn dat onze gemeentelijke gemachtigde ter algemeene vergadering eens de vraag stelde hoeveel gelden voor die exposities worden uitgegeven en hoe die worden besteed ? De heer LEEUWERKE is wel bereid ter algemeene vergadering daarover inlichtingen te vragen. Maar toen spr. vroeger ook eens vragen stelde, zeide de Voorzitter dier vergadering : „Jullie beide gemeentelijke commissarissen hebben daar in den Raad van Commissarissen nooit naar gevraagd". Daarom meen ik dat eerst door die Commissarissen die vraag op de juiste plaats moet worden gedaan. De VOORZITTER is het met den heer Leeuwerke eens dat het den royalen weg bewandelen is, wanneer Commissarissen eerst in de vergaderingen van dien Raad, zulke vragen stellen. Er is wel eens over gesproken, maar spreker gelooft niet dat daarop duidelijk en afdoende is geantwoord. Misschien dat de heèr Knigge zich herinnert wat er op geantwoord is, maar sprekers herinnering schiet in dat opzicht te kort. De heer KNIGGE zegt dat de leden zich wel kunnen voorstellen op welke wijze een winsten verliesrekening wordt behandeld. Men gaat achtereenvolgens de diverse posten aan de orde stellen, die dan de revue passeeren. Men kan dan het woord vragen bij elk punt en als over een onderwerp het woord niet gevraagd wordt gaat men verdei;. Heeft men wel behoefte iets te vragen, dan geven Directeur of de Raad van Toezicht het noodige antwoord. Ook over den post „algemeene onkosten" zijn wel eens inlichtingen gevraagd en gegeven. Dit keer was dit echter niet het geval, althans niet zoo dat er serieus op is ingegaan. De heer LEEUWERKE vraagt zich af of het wel goed is in de algemeene vergadering vragen te stellen over zaken waarover de Raad van Wildervank al eens schriftelijk heeft gevraagd. Als onze Commissarissen accoord gaan met het beleid hebben wij toch eigenlijk geen aanleiding aanmerkingen te maken. Eerst moeten Commissarissen die vragen stellen in den Raad van Commissarissen. De heer BUITENKAMP vindt het merkwaardig dat de Raad een adres zond naar de Maatschappij, dat dit adres in dien Raad is besproken en dat de Commissarissen van de gemeente niet in staat zijn hier de noodige inlichtingen te geven. Nu wordt gevraagd wat het exposeeren van dat electrisch apparaat kost, omdat daarover in het verslag geen letter en geen cijfer is te vinden. De VOORZITTER : Mij is het niet bekend. De heer KNIGGE weet niet welke opvattingen men heeft omtrent de functie van Commissaris. Als men als Commissaris zich moet verdiepen in alle details van de verschillende posten, dan vervalt men in de rol van den accountant. Bij den post „algemeene onkosten" is een inlichting gevraagd en ook medegedeeld dat die post hooger liep dit jaar vanwege de onkosten aan de feestelijke vergadering verbonden. Meent men dat een Commissaris alles in detail moet controleeren en zich niet mag beperken tot de algemeene gestie van het bedrijf en het beheer, dan heeft spreker een verkeerde opvatting gehad van de functie van Commissaris. Dat men zich uitspreekt over de vraag of het gewenscht is dat de Electr. Maatschappij zich ook bezig houdt met den verkoop van electrische apparaten en over de wijze waarop dat gebeurt, is redelijk. Maar als men tegen de exploitatie van dat handelsartikel geen bezwaar heeft, dan moeten de kosten daardoor gemaakt, ook een plaats hebben op de rekening. Heeft men bezwaar tegen die handelingen als zoodanig, dan kan men ook nog wel bezwaren hebben tegen de bedragen die er mee gemoeid zijn. Maar detail-controle is niet het werk van een Commissaris, maar van den accountant. De heer BUITENKAMP heeft geen principieel bezwaar tegen het verkoopen van Electroeconopm-apparaten. Maar er moeten grenzen zijn in verband met de rentabiliteit van den handel in zulke toestellen, vooral niet als men bedoelt om daarmee de stroomafname te beïnvloeden. Maar of het nu ook noodi'g is met zoo'n toestel het heele land af te reizen, is een geheel andere vraag. En de Raad van Commissarissen moet toch ook precies weten of op de exploitatie van zoo'n handelsartikel verlies wordt geleden. Vroeger heeft de heer Leeuwerke ter algemeene vergadering inlichtingen gevraagd. Maar de Voorzitter zeide dat de leden van den Raad van Commissarissen ook de rapporten van den accountant hebben gehad. Wat ze wilden weten, konden ze vragen. En ik weet niet wat ze nog meer zouden kunnen vragen. Waar dat het verloop is geweest, stelt spreker er geen prijs op, dat deze dingen nogmaals op een algemeene vergadering worden besproken. Het gemeentebestu-'i' van Wildervank staat bij de Electr. Maatschappij toch niet te best aangeschreven. Wel is spreker er voor, dat de Commissarissen door den Raad der gemeente Wildervank aangewezen, zich inzake die „Econoom"-exploitatie volledig op de hoogte stellen. Daartegen kan geen bezwaar bestaan. De VOORZITTER: Er is reeds gezegd, dat daartegen geen bezwaar bestaat. Bij deze bespreking zal het niet blijven, maar het is de bedoeling de gestelde vragen verder te brengen. Daar geen der leden over dit punt meer het woord verlangt, wordt conform het voorstelB. en W., het verslag voor kennisgeving aangenomen. d. Een adres van de gemeente-arbeiders J. Dekker en J. Venema, houdende verzoek om toekenning van een vergoeding van f 25 per jaar voor het onderhouden van hun rijwiel. B. en W. stellen voor dit adres om advies te stellen in handen van hun college. — Aldus besloten. e. Proces-verbaal van de opneming van kas en boeken van den gemeente-ontvanger op 20 September 1930. Het resultaat van de opneming was, dat de kas en boeken in orde werden bevonden. Voorgesteld wordt dit stuk voor kennisgeving aan te nemen. — Aldus besloten. f. Adres van het Dagelijksch Bestuur van den A.N.W.B., Toeristenbond voor Nederland, gevestigd te 's-Gravenhage, waarbij verzocht wordt de gemeente te doen toetreden als buitengewoon lid van dien bond. B. en W. zijn van oordeel, dat bedoelde bond in verband met de vele nuttige dingen, welke door hem in het belang van het verkeer enz. worden gedaan, alle steun verdient en zij «tellen daarom voor de gemeente als buitengewoon lid te doen toetreden tegen een jaarlijksche bijdrage van f 25, ingaande met den aanvang van het komende Vereenigingsjaar. — Daartoe wordt besloten. g. Een adres van de Vereeniging tot Stichting en Instandhouding eener „Vakschool voor Meisjes" te Stadskanaal, verzoekende een jaarlijksche subsidie, berekend naar f5.— per cursus en per leerlinge, woonachtig in de gemeenta Wildervank. Voor den cursus 1930/1931 hebben zich 27 leerlingen uit deze gemeente aangemeld. Voorgesteld wordt, dit adres te stellen in handen van B. en W. om advies. — Daartoe wordt besloten. 2. Aangehouden adres van H. Hoiting Jzn. e.a. te Boven-Wildervank, houdende verzoek om voor rekening der gemeente een tegelvoetpad te leggen vanaf de 60ste laan tot aan het perceel van den heer Bödeker. Door belanghebbenden zal daarvoor de benoodigde grond volgaarne gratis aan de gemeente worden afgestaan. B. en W. deelen naar aanleiding van dit adres mede, dat de in het adres geschetste slechte toestand is ontstaan door het door de aanzwettende eigenaren dempen van de destijds bestaan hebbende sloot, zonder dat gezorgd is voor een behoorlijke afwatering. De toestand zal alsnog belangrijk, zoo niet afdoende, verbeterd kunnen worden door besinteling en door te zorgen voor een behoorlijke afwatering. Waar dit het geval is. is van B. en W. geen voorstel te verwachten tot het leggen van een tegeltrottoir, tenzij de aanzwettende eigenaren in de kosten van het leggen er van belangrijk bijdragen. Verder achten B. en W. het niet gewenscht, waar de stad Groningen zeker binnenkort met verbetering van den weg daar ter plaatse zal beginnen, thans reeds tot het leggen van een tegeltrottoir over te gaan. Zij stellen voor op dit adres afwijzend te beschikken. De heer BIJLEVELD zegt niet voornemens te zijn om een ander voorstel te doen. Spreker wil alleen een toelichting op het voorstel geven. In het adres wordt gesproken van een deel der aanwonenden die gezegd hebben dat ze geen belang hebben bij de verbetering die gevraagd wordt. Al is dat belang ook niet zoo groot als van sommige anderen, dat is niet de reden dat ze niet hebben geteekend. Ook de rest immers heeft belang bij een betegeld voetpad. In het voorstel staat verder, dat de adressanten schuld hebben aan de omstandigheid dat daar zoo'n modderboel wordt aangetroffen. Geheel juist is dat niet. Want sommigen hunner hebben de sloot dicht gegooid en de heer Hoiting vond den toestand daar reeds zoo toen hij er kwam. Noodig is dat de stad Groningen daar allereerst verbetering brengt door opruiming van de boomen. Ze hangt er nog al aan. Maar als de weg verbeterd wordt, moeten de boomen toch weg. Ook zal de stad de halve sloot moeten dempen. De belanghebbenden en het bestuur der gemeente Groningen moeten meewerken. En als dan de belanghebbenden het verzoek tot de gemeente Wildervank richten om er op hun kosten een tegelstraat te leggen, dan is het te hopen dat B. en W en de Raad dit begunstigen. Het voorstel-B. en W. wordt alsnu aangenomen zonder verdere discussie en zonder hoofdelijke stemming. 3. Besrrooting van het Burgerlek Armbestuur voor 1931. De begrooting sluit in ontvangst en uitgaaf op f 31500. — De bijdrage van de gemeente Is geraamd op f 27300.— Voor 1930 is de gemeentelijke bijdrage geraamd op f 27050.— en voor 1929 is als gemeentelijke bijdrage noodig geweest f 32805.55%.— Voorgesteld wordt deze begrooting aan te houden tot een volgende vergadering en om dezelve tegelijk met en op dezelfde wijze als de gemeente-begrooting 1931 te behandelen. —Aldus wordt bsloten. 4. Aanbieding van de gemeente-begrooting voor 1931. De begrooting sluit, wat den gewonen dienst betreft in ontvangst en uitgaat op f 503919.17 en wat den kapitaaldienst betreft op f. 49116.54.— Voorgesteld wordt om, evenals vorige jaren, in afwijking van de bepalingen van het reglement van orde, de begrooting niet in afdeelingen te onderzoeken, doch om haar te bespreken in een besloten samenkomst van den Raad en om haar daarna te behandelen in openbare vergadering. Het onderzoeken der begrooting in afdeelingen vereischt veel tijd en is veelal oorzaak van een te late vaststelling der begrooting. — Aldus wordt besloten. 5. Vaststelling van de rekening over 1929 van het Burgerlijk Armbestuur. De rekening sluit in ontvangst en uitgaaf op f 38872.24.— De bijdrage der gemeente is geweest f 32805.55%.— Over 1928 was deze f 25690.76.—, over 1927 25677.92.— over 1926 f 23817.65%.— en over 1925 f 24932.99.— De Commissie van onderzoek, bestaande uit de heeren J. Bos Kzn., Meihuizen en Knigge, rapporteert, dat zij de rekening met de daarbij behoorende bijlagen heeft nagezien en alles in orde heeft bevonden, weshalve zij adviseert de rekening tot de genoemde bedragen vast ta stellen. — Aldus wordt besloten. 6. Voorloopige vaststelling der gemeente-rekening 1929. De ontvangsten van den gewonen dienst hebben bedragen f 563468.89% en de uitgaven f 502714.69 en het bedrag van het batig saldo is alzoo f 60754.20%.— De ontvangsten van den kapitaaldienst hebben bedragen f 74763.82%, de uitgaven f 46651.36%, zoodat da kapitaaldienst sluit met een voordeelig saldo van f 28112.46.— De Commissie van onderzoek, dezelfde als voor de rekening van het Burgerlijk Armbestuur, rapporteert, dat zij de rekening met bijlagen heeft nagezien en alles in orda heeft bevonden, weshalve zij adviseert de rekening tot de genoemde bedragen voorloopig vast te stellen — Aldus wordt besloten. 7. Voorstel van B. en W. tot onderhandsche verhuring van het woonnuis met tuin, gelegen te Wildervank wijk A no 81, thans bewoond door den heer H. Smid, Hoofd der Noorderschool, aan den heer J. A. Schenkel, Hoofd der Westerschool te Wildervank, die met ingang van 13 October 1920 naar de Noorderschool wordt ovei geplaatst, tegen een jaarlijkschen huurprijs van f 400.— en wel voor het tijdvak van 13 October 1930 t/m 30 April 1931. Voorgesteld wordt het overgelegd concept-besluit tot besluit te verheffen. — Aldus wordt besloten. 8. Concept-besluit tot het In het belang der volkshuisvesting ten name van de gemeente onteigenen van de perceelen gïond met opstallen, liggende in het Uitbreidingsplan Stadskanaal, kadastraal bekend gemeente Wildervank, Sectie E no.'s 1869, 2026 en 2032, in eigendom toebehoorende aan J. W. Berg. Tegen het m de raadsvergadering van 1 Juli j .1. voorloopig goedgekeurd plan, hetwelk met bijbehoorende stukken vanaf 4'Juli tot en met 4 Augustus j.1. ter Secretarie voor een ieder ter inzage heeft gelegen, zijn geen bezwaren ingebracht. Voorgesteld wordt het overgelegd concept-besluit met brjbehoorende stukken ongewijzigd goed te keuren en het concept-besluit tot besluit te verheffen, waarmede dan is besloten tot het in het belang der volkshuisvesting ten name van de gemeente onteigenen van bovenbedoelde perceelen Sectie E, no.'s 1869, 2026 en 2032, aangewezen op het b(j raadsbesluit van 1 Juli 1930 voorlopig goedgekeurd plan. — Aldus wordt besloten. 9. Concept-besluit tot het in het belang der volkshuisvesting ten name van de gemeente onteigenen van de perceelen grond met opstallen, liggende in het Uitbreidingsplan Wildervank, kadastraal bekend gemeente Wildervank in Sectie A no.'s 1510, 1511, 1512 en 1768, in eigendom toebehoorende aan B. te Velde. Tegen het in de raadsvergadering van 12 Augustus j.1. voorloopig goedgekeurd plan, welk plan met bijbehoorende stukken vanaf 15 Augustus tot en met 13 September j.1. ter se cretarie voor een ieder ter inzage heeft gelegen, zijn geen bezwaren ingebracht. Voorgesteld wordt het overgelegd conceptbesluit met bijbehoorende stukken ongewijzigd goed te keuren en het concept-besluit tot besluit te verheffen, waarmede dan is besloten tot het in het belang der volkshuisvesting ten name van de gemeente onteigenen van bovenbedoelde perceelen Sectie A no.'s 1510, 1511, 1512 en 1768, aangewezen op het bij raadsbesluit van 12 Augustus 1930 voorloopig goedgekeurd plan. — Aldus wordt besloten. 10. Voorstellen van B. en W. tot: a. het bouwen van een nieuwe school met twee lokalen plus een gymnastieklokaal te Wildervanksterdallen op het terrein, gelegen ten Noord-Oosten van de woning, bewoond door het Hoofd der school aldaar, welke grond in eigendom toebehoort aan deze gemeente ; en b. verbouw van- en bijbouw van een lokaal aan de Westerschool te Stadskanaal en het maken, ter vervanging van de bestaande, van nieuwe privaten en urinoirs bij die school, een en ander overeenkomstig de door den gemeentearchitect opgemaakte teekeningen, bestekken en begrootingen. Beide bestaande scholen zijn zeer verouderd in voldoen niet meer ook maar aan de geringste eischen, waaraan scholen in den tegenwoordigen tijd behooren te voldoen en het is in verband daarmede, dat bovenbedoelde voorstellen worden gedaan. B. en ,W. deelen verder mede, dat het In hun voornemen ligt om binnenkort met voorstellen te komen tot het bouwen van een gymnastieklokaal bij de Westerschool te Stadskanaal en om de door het Hoofd dier school gehuurde woning te amoveeren en te vervangen door een nieuwe. Voorgesteld wordt conform de voorstellen te besluiten, de overgelegde teekeningen, bestekken en begrootingen goed te keuren en om het concept-besluit tot aanwijzing van de plaats, waar het nieuwe schoolgebouw te Wildervanksterdallen zal zijn gevestigd, tot besluit te verheffen, evenals een concept-besluit tot het aanwijzen van de plaats waar het nieuwe stuk van de Westerschool te Stadskanaal zal worden gebouwd. — Conform wordt besloten. 11. Voorstel van B. en W. tot wijziging der Instructie voor den Opzichter-Grafdelver der .Ugemeene Begraafplaats te Wildervank. Waar in de thans geldende instructie nog een werktijd is voorgeschreven van 10 uur per dag, wordt het noodig geacht den voor te schrijven werktijd zooveel mogelijk in overeenstemming te brengen met dien van de andere werklieden, terwijl het voorts wenschelijk wordt gevonden de benoeming te doen plaats hebben door den Raad op een aanbeveling van B. en W., zoo mogelijk van drie personen. Voorgesteld wordt het overgelegd conceptoesiuit tot besluit te verheffen. Het voorstel om de benoeming door den Raad te doen plaats hebben is van de meerderheid van B. en W. De minderheid is van oordeel, dat in de thans geldende bepalingen daaromtrent geen wijziging behoort te worden gebracht. De VOORZITTER zegt dat de kwestie welke B. en W. verdeeld houdt niet is van groot be lang. Maar dat neemt niet weg, dat spreker van oordeel is, dat het niet noodig is wijziging te maken in de regeling dat B. en W. de benoe-. ming doen. Enkele jaren geleden is daartoe besloten en de instructie zoodanig geredigeerd als ze nu luidt en spreker ziet niet in, waarom dit veranderd moet worden, 't Is nu net alsof B. en W. zich niet competent achten voor het doen van een benoeming. Spreker heeft geen gewei dig bezwaar tegen het voorstel van de wethouders. Dat bedoelt hij met zijn opmerkingen te dezer zake niet. Maar waar in den Raad nimmer opmerkingen over de bestaande regeling zijn gemaakt en nimmer is gevraagd die te veranderen, daar vindt spreker het niet logisch er nu mee te komen. Daar niemand meer het woord over dit voorstel wil en niemand hoofdelijke stemming vraagt, wordt conform het voorgestelde besloten. 12. Voorstel van B. en W. tot verhuring van de werkplaats, deel uitmakende van het perceel, gelegen te Wildervank wijk B no. 41, kadastraal bekend gemeente Wildervank, Sectie no. 1680, aan den heer A. Cadee "te Wildervank, De heer A. Cadee is genegen bedoelde werkplaats te huren tegen een wekelijkschen huurprijs van f 3, welk bedrag B. en W. wil voorkomen voldoende te zijn. Opdat de gemeente steeds de beschikking over het betrokken perceel zal kunnen verkrij gen wordt het wenschelijk geacht de verhuring wekelijks te doen geschieden. Voorgesteld wordt den heer Albert Cadee te Wildervank de werkplaats, bovengenoemd, te verhuren met ingang van 1 November 1930 te gen een wekelijkschen huurprijs van f 3, onder bepaling, dat de huurtijd eindigt op 7 November d.a.v. en geacht wordt telkens met een week verlengd te zijn, indien niet van een van beide zijden deze huur en verhuur wordt opgezegd. De heer VAN DER PLOEG vraagt of B. en W. voorstellen de werkplaats per week te ver huren, omdat ze spoedig met de werkzaamheden van het Uitbreidingsplan willen beginnen, voor zoover er gewerkt kan worden aan de gronden en eigendommen die in het bezit der gemeente zijn. De VOORZITTER antwoordt dat met geen andere bedoeling wordt voorgesteld de huur per week te doen geschieden, omdat de gemeente toch te eeniger tijd de vrije beschikking moet herkrijgen. Meer bedoelen B. en W. niet. De heer VAN DER PLOEG wijst er op, dat de winter nadert en daarmee ook een periode van werkloosheid waarin werk noodig "is voor verschillende personen. Er zou dus mee begonnen kunnen worden. De VOORZITTER antwoordt dat de gemeente pas met 1 November a.s. het bezit van die eigendommen krijgt. Dan moet ook de betaling plaats hebben. De heer VAN DER PLOEG gelooft dat toch wel met een deel van het terrein voor het Uitbreidingsplan zal kunnen worden begonnen Want als men wil wachten op den afloop van de onteigeningsprocedure, dan duurt het nog wel twee jaar. De VOORZITTER gelooft dat dat wat meevalt. Geen twee jaren zijn daarvoor noodig. Een jaar misschien. Het voorstel om de werkplaats per week voor 3 te verhuren, wordt alsnu zonder hoofdelijke stemming aangenomen. 13. Aanwijzing van het personeel voor het Vervolgonderwijs, cursus 1930/1931. Ingevolge art. 1 der verordeping tot regeling van het Vervolgonderwijs zijn als scholen, waarin vervolgonderwijs zal. worden gegeven, door B. en W. aangewezen de Westerschool, de Oosterschool en de Nieuwe School te Stadskanaal. Voor de overige scholen hebben zich te weinig leerlingen aangemeld om daaraan dit onderwijs te doen geven. B. en W. stellen voor als hoofden voor het Vervolgonderwijs aan te wijzen de hoofden der betrokken scholen en voor het geven van het Vervolgonderwijs aan te wijzen : Westerschool Stadskanaal, de dames J. W. Roos en A. Fokkema en de heeren J. Westerling, H. Oosterwold, B. Velthuis en F. J. Vos ; Oosterschool Stadskanaal de heeren H. Grijze en J. Emmens en Mevr. E. J. Grijze—Armbrust; Nieuwe School Stadskanaal de heeren J. Huizing en R. M. Bloem en Mej. A. Vinkers. • Aldus wordt besloten. 14. Benoeming van een hoofd der openbare school voor gewoon lager onderwijs te Wildervanksterdallen. De voordracht bestaat uit de heeren : 1. R. Pannenborg Mzn., onderwijzer, Veendam. 2. P. J. Duinkerken, hoofd der school, Bargercompascuum. 3. T. B. Adams, onderwijzer, Wildervank. De VOORZITTER benoemt tot leden van het Stembureau Mevr. Knigge—Wacht en de heeren J. Bos en J. Niemeijer. De uitslag der eerste stemming is aldus : Pannenborg 7, Duinkerken 3 en Adams 4 stemmen. — De tweede vrije stemming heeft het volgende resultaat: Pannenborg 6, Duinkerken 3 en Adams 5 stemmen. Bij herstemming wordt benoemd de heer Pannenborg, onderwijzer l te Veendam, met 9 stemmen, tegen 5 stemmen uitgebracht op den heer Adams. Voorgesteld wordt den datum van infunctie treding te bepalen op 1 December 1930. — Daartoe wordt besloten. 15. Comptabiliteit. De ter vaststelling aangeboden concept-be sluiten hebben bij de stukken ter inzage gelegen en worden tot besluiten verheven. Bij de rondvraag informeert de heer BEUKER naar de voorbereiding van de verbetering van den weg aan de landzijde te Stadskanaal, Is de Commiss-'^ •>! eens over nieuwe voorstel len in bespreking geweest met B. en W. ? Spre ker had gedacht dat met deze zaak wel een beetje meer voortgang kon worden gemaakt. De VOORZITTER heeft vernomen dat men bezig is met het gemeentebestuur van Gronin gen, om financiesle medewerking voor de aan liggende terreinen welke aan de stad behooren De heer BEUKER dankt den Voorzit^r voor de verkregen inlichtingen. Daar niemand meer het woord verlangt, volgt sluiting der vergadering. --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. Fa. WEIJER - Wildervank TELEFOON 443 HEEREN-MODE-ARTIKELEN Veel nieuws in Zelfbinders — — — — Eng. Hemden Zijden Pochets — Gekl. Zakdoeken enz. --- FEUILLETON. BRITTA RIEDBERG A. VUERHARD—BERKHOUT. H. COURTHS—MAHLER. Roman van Met autorisatie uit het Duitsch vertaald door 11. „Zoo ? Heeft Britta zooveel gepresteerd ?" vroeg Riedberg, zijn nicht aanziend. „Nu, ze heeft zich een beetje nuttig gemaakt in de huishouding. Je ziet, dat het haar goed bekomen is. En natuurlijk willen we geen betaling aannemen voor hetgeen we voor haar gedaan hebben." Riedberg's gezicht vertrok even. „Maar ik ben niet van plan me iets te laten schenken. Mijn dochter mag niet als genadebrood-eetster bij jullie gewoond hebben. Als ze jullie van dienst is geweest, dan moet je dat beschouwen als betaling voor de bescherming van jullie huis. Al jullie uitgaven voor haar restitueer ik." „Zwijg daarover, Hermann, we hebben niets •f te rekenen," zei mijnheer Rodeck beslist. „Goed, dan zal ik me op andere wijze revancheeren. Ik zal zoo vrjj zijn, Gertrud en Herta •en cadeau te geven, dat ongeveer met de gemaakte kosten overeen komt, dan zijn we elkander wederkeerig niets meer schuldig." De zusters keken elkaar met begeerig fonkelende oogen aan. Als haar oom haar iets wilde schenken, des te beter. Hij scheen toch rijker te zijn, dan ze eerst gedacht hadden. Theodoor Rodeck vond het onderwerp schijnbaar zeer onaangenaam. Hij was eerlijk genoeg, om zichzelf te bekennen, dat Britta haar onderhoud ruimschoots verdiend had en zei dit ook nog eens, doch Riedberg bleef erbij, dat hij de zustoss een cadeau wilde zenden. *ik ga van hier direct met Britta naar Herlijn, waar ik een heel nieuw uitzet voor haar zal koopen. Ze moet van hier niets meenemen. Wat ze achter laat kan ze onder de dienstboden verdeelen en in Berlijn zullen we dan wel iets moois voor Herta en Gertrud vinden en hierheen zenden," zei hij. „Nu, je schijnt door je huwelijk werkelijk royaal in je geld te zijn gekomen," zei mevrouw Rodeck, bijna beleedigd. Riedberg streek het dikke haar uit zijn voorhoofd en keek somber voor zich uit. Hij had zijn rijkdom wel duur gekocht. „O ja, mijn vrouw heeft me een groot vermogen en rijke bezittingen nagelaten en ik ben haar eenige erfgenaam. Ik zal jullie daar dezer dagen wel meer van vertellen. In ieder geval zal mijn dochter voortaan niet achterstaan bij de rijkste erfdochters van Duitschland." Nu zetten de dames Rodeck groote oogen op en keken elkaar verbluft aan. Britta, d earme, onbeduidende Britta, die sedert jaren hier in huis als een beter soort dienstbode behandeld was, die haar afgedragen kleeren gekregen had, die geen cent de hare had kunnen noemen en die had afgehangen van de genade v-n haar bloedverwanten — die zou nu plotseling een rijke erfgename zijn ? Ze begrepen het niet. En aan tafel vertelde Hermann Riedberg nadere bijzonderheden over zijn . bezittingen, zijn vermogen en de kostbare juweelen, die zijn vrounw, die dol op sieraden was, had nagelaten. Vooral weidde hij uit over een collier van Ceylon-saffieren en brillanten. Het was het kostbaarste stuk uit de nalatenschap van mevrouw Rosaria. Riedberg teekende den vorm en de werkelijke grootte van dit sieraad uit en merkte op, dat de groote middelsteenen Ceylonsaffieren waren en de stervormige zetting uit brillanten bestond. „Dit collier zal prachtig staan bij Britta's goudblond haar — ik verheug er me al op, er haar mee te zien," zei hij. De Rodecks vielen van de eene verbazing in de andere en het was eigenaardig, hoe de houding van de dames tegenover Britta en haar i vader in den loop van den avond veranderde. Alleen Theodoor Rodeck bleef dezelfde en feliciteerde Britta hartelijk met de gunstige verandering in haar leven. De dames echter waren opvallend lief, wat Britta haast meer pijnlijk dan aangenaam aandeed. Ze wist, dat het niet uit het hart kwam. Vader en dochter keken elkaar telkens weer aan en hun handen grepen elkaar steeds weer in een warmen druk. Toen Hermann Riedberg van het vreemde leven in Ceylon vertelde, zei Gertrud : „Het moet daar toch erg interessant zijn, oom. Misschien komen we u en Britta nog wel eens opzoeken." Riedberg keek haar glimlachend aan. „Misschien maken jullie wel je huwelijksreis naar Ceylon. Jij bent nu al bijna zoo ver en Herta zal zeker ook wel gauw trouwen. Je zult hartelijk welkom zijn." Herta lachte wat gedwongen. „Moet ik u aan uw woord houden, oom ?" „Zeker, zorg maar gauw voor een man," schertste hij. Herta coquetteerde nu zelfs met hem. „O — wat dat betreft — aan eiken vinger tien als ik wil," zei ze ijdel. „Kom, kom — één kan toch maar de uitverkorene zijn," antwoordde Riedberg plagend, doch dacht : „Gelukkig, dat mijn Britta anders is dan die beide zusters. Ze bevallen me niets." Britta zat er stil en bleek bij. Herta's lichtzinnige woorden deden haar pijn. Ze wist, dat iWalter Römer Herta's uitverkorene zou zijn en ze vond, dat als je kans had op zoo'n man, je zelfs niet meer aan andere mannen mocht denken. Ze was erg bang, dat Walter aan Herta's zijde geen volkomen geluk zou vinden, doch dat hij integendeel zeer ongelukkig zou worden, vooral waar hij toch schijnbaar niet uit liefde op deze verbintenis inging. Hij vervulde zeker alleen maar den wensch van zijn moeder, want als hij Herta had liefgehad, zou zijn houding tegenover haaf wel anders zijn geweest. En ze dacht aan de gelukkige ochtenduren en aan het oogenblik, waarop ze hem een bloem in het knoopsgat had gestoken en hoe hij haar had aangezien en haar hand had gekust. Haar hart beefde bij de herinnering en ze duwde die weg, alsof het iets verkeerds was. „Wat ben je stil, Britta," zei haar vader. Ze schrok op en dwong zich om te glimlachen. „Het is me nog altijd net of ik droom, vader," antwoordde ze. Hij trok haar naar zich toe en ze liet zich gaan en vond, dat ze toch gelukkig was, dat ze haar vader terug had en dat nu alles veel gemakkelijker te dragen was. XII. Den volgenden morgen had Hermann Riedberg een van zijn koffers van het station laten halen. Zijn andere bagage had hij in Berlijn achter gelaten, waar hij zijn intrek had genomen in een hotel. In die koffers bevonden zich kosthare geschenken voor alle leden van het gezin Rodeck. Hij had die uit Ceylon meegebracht en ze met een gevoel van innige dankbaarheid uitgezocht in de meening, dat de Rodecks zijn dochter al die jaren een hartelijk, liefdevol thuis hadden verschaft. Nu wist hij weliswaar, dat die opname alles behalve liefdevol was geweest en de zoo plotseling opvallend ten toon gespreide lieftalligheid van de dames Rodeck misleidde hem daarin niet, doch hij deelde toch grootmoedig de meegebrachte geschenken uit. Voor Britta had hij niets meegebracht. „Op jou wacht alles wat ik bezit, kind. En in Berlijn kun je alles wat je noodig hebt, naar je eigen smaak uitzoeken," zei hij. Britta lachte gelukkig. Het was zoo'n heerlijk, ongekend gevoel voor haar, dat ze nu ineens wenschen mocht hebben, wenschen, die vervuld zouden worden. Hermann Riedberg keek ontroerd naar de eenvoudige japonnetjes van zijn dochter, die zoo bescheiden afstaken tegen de elegante toiletten van de beide zusters. Hjj verlangde er naar zijn dochter met geschenken te overladen en was alleen om harentwil dankbaar voor zijn rijkdom. De familie Rodeck was opgetogen over da kostbare en origineele geschenken, maar toch luisterden Herta en Gertrud nijdig en jaloersch naar de woorden van Britta's vader, die haar de vervulling van al haar wenschen beloofde. Britta's vader had ook den heer Marlow, Gertrud's verloofde, leeren kennen. Deze bewonderde de geschenken en taxeerde ze in gedachten snel naar hun waarde. Britta beleefde ook bij hem een verrassing. Hij, die anders nauwelijks notitie van haar nam en haar beschouwde als een soort bediende, putte zich nu plotseling uit in attenties en galante complimenten en scheen een weinig ontstemd te zijn. Mijnheer Marlow w&s ook ontstemd. Hij maakte zichzelf verwijten, dat hij zich te veel gehaast had met zijn verloving. Als hij nog een poos gewacht had, zou hij misschien een veel betere partij hebben kunnen doen en de dochter van dezen Nabob hebben kunnen trouwen. • Gertrud kreeg ten slotte nog rijkelijk aanleiding om jaloersch op Britta te worden en was blij, dat deze gauw zou vertrekken. Theodoor Rodeck en zijn vrouw trachtten daarentegen vader en dochter over te halen om nog wat te blijven, doch Hermann Riedberg sloeg de uitnoodiging af. In zijn hart nam hij het zijn familie zeer kwalijk, dat zij zoo onhartelijk voor Britta waren geweest en bovendien verlangde hij er naar, om alleen niet zjjn dochtex te zijn. „Ik wil Britta eerst nog de mooiste streken van Europa laten zien, vóór ik met haar aan boord ga. Ik wil zelf ook nog veel dingen terugzien en heel veel tijd heb ik daar niet voor. Daarom begrijpen jullie wel, dat we niet langer dan strikt noodzakelijk is, willen blijven. Britta heeft minstens acht dagen noodig om zich in Berlijn in de kleeren te steken, we hebben dus geen tijd te verliezen," zei hij. Zoo vertrokken vader en dochter den derden dag na Hermann Riedbergs komst reeds weer. Zoo goed als het ging had Britta nog alles in het huishouden geregeld, opdat de boel niet In het honderd zou loopen, als ze weg was. Voor zich zelf had ze maar weinig tijd noodig. Ze pakte enkele kleinigheden, waaraan ze gehecht was, in, en wat ze verder bezat gaf ze, op verzoek van haar vader, aan het personeel. Het afscheid van de Rodecks greep Britta toch aan en ze bedacht, dat ze toch ook wel prettige uren had doorgebracht in het huis van baar familieledrn. Haar blik vloog naar de bloembedden in den tuin. Daar had Walter Römer zulke lieve, hartelijke woorden tegen haar gesproken en had haar Jn de oogen gezien — nooit, nooit zou ze vergeten hoe. Misschien was die blik een onrecht geweest tegenover zijn aanstaande vrouw — en misschien had ze er boos om moeten zijn. Maar ze kon het niet. Die blik zou haar geheele leven verhelderen en het was haar, alsof ze in dit uur ook afscheid nam van Walter Römer — eerr afscheid voor goed. Haar hart kromp ineen en haar oogen glansden vochtig. Toen ze in de auto stapte, die haar met haar vader naar het station zou brengen, wilde ze nog een groet achterlaten voor mevrouw Römer, maar ze deed het toch niet. Ze vond het beter, dat mevrouw Römer van haar zelf hoorde, welke wending haar lot genomen had. Ze zou in Berlijn wel een rustig uurtje vinden, om haar te ichrijven en ze zou haar dan vragen, haar zoon te zeggen, dat hij nu geen verder onderzoek Baar haar vader behoefde te doen. Zou ze dan «>ok de groeten aan hem durven doen ? Haar hart klopte onrustig. Zou ze dan nooit meer aan Walter Römer kunnen denken, zonder dat haar hart zoo pijnlijk luid sloeg ? De familie Rodeck stond om de auto. Ook de correcte heer Marlow was met een bouquet voor Britta verschenen, wat zijn meisje heftig jatoersch maakte. Marlow vond, dat het nooit kwaad kon, de rijke erfgename te vriend te houden. Tante Erika was zeer nerveus en dwong zich oru vriendelijke afscheidswoorden te zeggen en Hèrta en Gertrud waren poeslief, alleen al met het oog op het beloofde geschenk, dat oom Hermann in Berlijn wilde koopen. De eenige, die het afscheid werkelijk ter harte ging, was oom Theodoor. En dat voelde Britta. Ze kuste hem hartelijk en drukte zijn hand. i,,Dank voor alles," zei ze met verstikte stem. Hèm kon ze bedanken, want hij had ten minste nu en dan een hartelijk woord voor haar jover gehad. Hij drukte haar hand vast in de zijne. „Be schaam me niet, Britta, ik weet heel goed wie hier te danken heeft. Wij zullen jou meer missen dan je denkt. Veel geluk," antwoordde hij. Toen reed de auto weg. De bedienden stonden te wachten om Britta nog eens te zien en ze wuifde hen vriendelijk toe. Toen wendde ze zich met een d ; 2pen zucht om en greep haar vaders hand. Hij streelde die vol liefde. „Wel — dochtertje — heeft het afscheid je verdriet gedaan ?" vroeg hij. Ze keek hem met vochtige oogen aan. „Ik zal altijd graag terugdenken aan dit plekje, ik heb hier toch zes jaar gewoond. En al zijn de menschen me, op oom Theodoor na, ook ver gebleven, het huis en de tuin hebben me toch een gevoel van thuis-zijn gegeven, misschien juist, omdat ik het dagelijks opnieuw door mijn werk moest verdienen. En — ik ben eigenlijk wat ongerust, röint nu zal de chaos achter blijven." „De chaos ?" vroeg hij. Ze lachte. „Ik heb bijna medelijden met tante Erika. Ze zal zich niet weten te redden. In het begin zal in het huishouden alles verkeerd gaan, want ik regelde altijd alles." „Daar zou ik me nu maar niet meer om bekommeren." xin. In Berlijn aangekomen begaf Hermann Riedberg zich met zijn dochter naar het hotel, waarin hij reeds eerder zijn intrek had genomen. Reeds den volgenden dag begon hij met Britta inkoopen te doen. Ze reden van het eene modemagazijn naar het andere en hij had er pleizier in, alles zoo mooi en kostbaar mogelijk voor haar uit te zoeken. Britta had het gevoel, alsof een goede tooverfee haar met haar staf had aangeraakt. Dagen lang gingen ze van den eenen winkel naar den anderen en alles wat een deftige, jonge dame noodig had, werd aangeschaft. Japonnen, hoeden, ondergoed, schoentjes, kousen, een paar elegante koffers, sieraden, handschoenen en al de kleinigheden, die Britta tot nu toe hoogstens wel eens bij haar nichtjes had gezien, werden nu in overvloed haar eigendom. En alles was mooier en rijker dan wat Herta en Gertrud ooit bezeten hadden. Het eenvoudige kleine meisje, dat in het huis van haar bloedverwanten slechts geduld was, werd in verbazend korten tijd in een voorname dame veranderd, die niets te doen had, dan zich door haar vader te laten verwennen. Dikwijls protesteerde ze verschrikt, als hij haar zoo met geschenken overlaadde. Ze vond, dat er reusachtige sommen door zijn handen gingen, maar hij genoot als hij haar gelukkig kon maken. Hij kocht een paar zeer kostbare parelsnoeren voor Herta en Gertrud en zond haar die. De waarde daarvan overtrof verre de som, die een behoorlijk pensiongeld voor die zes jaren van Britta's verblijf zou bedragen hebben, maar dat wilde hij juist. Zoo vlogen de dagen in Berlijn snel om. Britta had eiken dag aan mevrouw Römer willen schrijven, doch kwam er steeds niet toe, haar vader liet haar geen oogenblik vrij. Eindelijk, de dag vóór hun vertrek, zou ze er toch toe komen. Haar vader ging naar het reisbureau om zijn reisroute te laten opmaken. Ze zouden over Zwitserland naar Italië gaan en vandaar naar de Rivièra en zich dan in een der havens daar inschepen. Britta bleef in het hotel achter en maakte van dien tijd gebruik, om aan mevrouw Römer te schrijven. Het duurde lang, vóór ze daarmee gereed was, telkens moest ze een begonnen epistel verscheuren, vóór ze tevreden was. De brief, dien ze eindelijk verzond, luidde als volgt: „Zeer geachte, lieve mevrouw ! Toen u onlangs bij de familie Rodeck logeerde, sprak u met me over mijn vader en vertelde ik u, dat uw zoon zoo vriendelijk was geweest om onderzoek in te stellen naar zijn verblijfplaats. Ik acht het daarom mijn plicht, u mede te deelen, dat mijn lieve vader plotseling is terug gekeerd. Allerlei onaangename omstandigheden hadden hem belet ons bericht te zenden. Nu is hij gekomen, om mij mee te nemen naar zijn nieuw vaderland. Hij woont tegenwoordig in Colombo op Ceylon. We zijn al op doorreis in Berlijn, waar we een paar dagen gebleven zijn. Ik heb er behoefte aan, lieve mevrouw, om u te verzoeken uw zoon nogmaals hartelijk voor me te bedanken voor de moeite, die hij zich gegeven heeft. Ik zal nooit vergeten, dat hij zoo vriendelijk voor me is geweest, evenals u. Ik neem bij deze gelegenheid van u en uw zoon afscheid. Ik wil Duitschland niet verlaten zonder u geschreven te hebben en ik wensch u beiden van harte alles goeds in de toekomst. Met de meeste hoogachting, uwe Britta Riedberg." Britta haalde diep adem, toen ze dezen brief beëindigd had en toen het lange, smalle couvert in de brievenbus gleed, was het, of er een steek door haar hart ging. Vaarwel — vaarwel voor altijd, dacht ze berustend. Toen haar vader terugkwam, vond hij haar echter rustig en opgewekt en ze spraken af, dat ze den volgenden morgen zouden vertrekken. Haar vader wees haar op de kaart, welke route ze zouden nemen en vol aandacht volgde ze zijn vinger. De wending die haar leven genomen had, overweldigde haar. XIV. Eenige dagen na Britta's vertrek ontving mevrouw Rodeck een brief van mevrouw Römer, die luidde i< „Lieve Erika, ik kom vandaag met een verzoek tot je. Na mijn oponthoud bij jullie schijnt het groote stille Römerhuis me dubbel stil en eenzaam. Ik denk er vol afgunst aan, dat jij dria jonge meisjes in huis hebt. Ik zou zoo graag, althans voor een po.osje, wat jong leven om me heen hebben. Gertrud zal van haar aanstaande wel niet zoo lang verlof krijgen en Herta kan, om begrijpelijke redenen, Walter nu niet «ontmoeten, dat zie ik wel in. Er blijft dus alleen je nichtje Britta Riedberg over. Je zei me, toen ik bij jou logeerde, dat je haar • best missen kon en dat zonder haar, je huishouden even prachtig zou marcheeren. Ik waag het daarom je te verzoeken, Britta Riedberg een paar weken aan me af te staan, je zoudt er me heel veel pleizier mee doen. Ik sluit hierbij een brief voor haarzelf in en hoop, dat ze de uitnoodiging aanneemt. Ik verwacht haar antwoord hierop en verzoek je nogmaals, me niet te lang te laten wachten. Juffrouw Riedberg kan eiken dag komen, als ze maar even vooruit schrijft, opdat we het rijtuig naar het station kunnen zenden. Ik hoop, lieve Erika, dat je over de teleurstelling heen bent, en dat onze verhouding tot elkaar even goed zal blijven als voorheen. Ontvang allen de hartelijke groeten van jullie Johanna Römer." Mevrouw Erika lachte hoonend, toen ze dezen brief gelezen had. Ze stond werkelijk voor een chaos en merkte nu pas goed, wat Britta voor haar huishouden geweest was. Ze voelde het nu bijna als spot, dat mevrouw Johanna schreef, dat zonder Britta alles van een leien dakje zou gaan. Neen, het marcheerde heelemaal niet prachtig, hoewel mevrouw Erika den heelen dag in de weer was. Ze jachte de dienstboden, maakte ze nerveus en als ze haar dochters te hulp riep, maakten die door haar tegenzin en onhandigheid de zaak nog maar erger. * (Wordt vervolgd.), --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. HOLLANDSCH ZWITSERSCHE REEPEN --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEEL h\Giii Zondagmiddag 2 uur --- Advertentie Mj-.UÜUE.C.LliN^riU^ ROUW jVan vroeg tot laat, trap op, jtrap af, is zij onvermoeid 1 bezig. Hoe vaak echter I wordt zij ook door hoofdpijn en lusteloosheid geplaagd. I Aspirin-Tabletten geven haar Idan echter hef welzijn terug. Aspirin eemg op de wereld Lat op dan oranja band an hal Bayarkruii. Prijs 75 ets. ---