De Noord-Ooster van Donderdag 11 Januari 1931. No. 9 Tweede Blad. Ziekenfonds „Veendam" Algemeene Ledenvergadering op Dinsdag 20 Januari, '3 avonds 8 uur, in 't hotel „Centrum". De heer F. J. DE ZEE (eere-voorzitter) opent de vergadering met een hartelijk woord van welkom. Spreker zegt, dat als we een blik slaan op het afgeloopen jaar, htet blijkt, dat ook 1930 een goed jaar voor het Ziekenfonds is geweest. Veel nuttig werk is verricht tot heil van de lijdende menschheid. Vervolgens stelt de VOORZITTER voor, om evenals andere jaren, ook nu af te zien van het lezen der notulen van de vorige vergadering, aangezien een uitvoerig verslag van bedoelde vergadering is opgenomen in De Noord-Ooster, wat wordt goedgekeurd. Ingekomen is een schrijven van den heer W. Brouwers, waarin deze mededeelt, verhinderd te zijn om deze vergadering te bezoeken, wat voor kennisgeving wordt aangenomen. Jaarverslag Secretaris. Hierna is het woord aan den heer A. DROK, secretaris, voor het uitbrengen van het jaarverslag. Een woord van dank wordt in dit verslag gebracht aan Dr. Brongers, die in het afgeloopen jaar zijn praktijk heeft neergelegd, voor hetgeen deze als bestuurslid voor het Fonds heeft gedaan. In de plaats van Dr. Brongers is gekozen Dr. Goedhuis. Verder blijkt uit bedoeld verslag, dat het ledental over het afgeloopen jaar met 266 is toegenomen en op 31 Dec. 1930 niet minder dan 7416 bedroeg. Het aantal geboorten, waarbij verloskundige hulp werd verleend, bedroeg 130. De VOORZITTER dankt den secretaris voor zijn goed gestyleerd verslag. Vervolgens brengt de penningmeester, de heer J. OVEREINDER, het Financieel verslag uit, waaraan we het volgende ontleenen Ontvangsten: Contributie ƒ 46135.43 Verwisselen van deelnemer 27.34 Achterstallige contributie 13.99 Diversen 342.61 ƒ 46519.37 Uitgaven: Onkosten ƒ 217.13 Achterstallige contributie 52.34 Mössinger 89.45 Brillen 201.45 VergaderingkosteD 202.75 Salarissen 2201.26 Geneesheeren 19831.16 Apoth.: Salaris ƒ 8908.01 Medicijnen 10781.58 19689.59 V erloskundigen 1096.— Tandarts (4055 leden) 1975.65 Batig saldo 962.59 ƒ 46519.37 Door bemiddeling van het Fonds zijn verkocht : 370 brillen, ruim 3100 fleschjes levertraan en 57 breukbanden. De heer P. AAPKES, lid van de contrölecommissie, zegt, met den heer J. Dopper de boeken en bescheiden van den penningmeester te hebben nagezien, waarbij bleek, dat deze functionaris bijzonder veel werk aan zijn administratie had besteed en dat alles in de beste orde was bevonden. De VOORZITTER stelt voor, den penningmeester decharge te verleenen, waartoe wordt besloten, terwijl de commissie een woord van dank wordt gebracht voor het vele werk, in dezen verricht. Verkiezingen. Aan de orde was de verkiezing van 4 bestuursleden, wegens periodieke aftreding van de heeren J. Overeinder, J. Boiten en E. Th. Ftfnvandraat en wegens bedanken van den heer H. ten Ham. De heer Dr. TJABBES deelt mede, dat de heer Fijnvandraat door de deelnemers met op na algemeene stemmen is herkozen. De beide aftredende bestuursleden Overeinder en Boiten worden vervolgens met op 1 na algemeene stemmen herkozen, terwijl in de vacature Ten Ham wordt gekozen de heer B. de Vries. De VOORZITTER brengt nog een woord van dank aan den heer Ten Ham, voor hetgeen deze in 't belang van het Fonds heeft gedaan. Als leden der kascommissie voor 1931 worden op voorstel van den Voorzitter wederom herbenoemd de heeren P. Aapkes en J. Dopper, welke deze benoeming aannemen. Benoeming afgevaardigden 1931—1932. Herbenoemd worden de heeren W. Brouwers, J. Visser, J. Reintke en P. Smit en gekozen in de plaats van den heer B. de Vries de heer W. Schreiber. De aanwezige heeren nemen de herbenoeming aan. De VOORZITTER feliciteert alle herkozen leden met hunne herbenoeming. Rondvraag. De heer J. BATTING vraagt, hoe het staat met de ziekte van den bode, die deze week de contributie niet heeft opgehaald. Hij vraagt dit, omdat de contributie niet mag oploopen. De VOORZITTER deelt mede, dat de bode is hersteld en dat deze zijn functie wederom zal opvatten. De heer K. PRUMMEL (voorzitter van het (Fonds) zegt, dat de doktoren een afspraak hebben, dat ze binnen een half jaar geen patiënten van elkaar mogen overnemen bij ongesteldheid of ontstentenis van een hunner. In de maand December kunnen de leden zich echter kosteloos laten overschrijven, terwijl zij, die van genoemde vervanging gebruik wenschen te maken na afloop van het half jaar, zich ook kosteloos kunnen laten overschrijven naar den dokter hunner keuze. Verder deelt de heer Prummel mede, dat naar alle waarschijnlijkheid binnen niet al te langen tijd de Ziektewet in werking zal komen. De diverse organisaties, die bij deze wet geïntereS' seerd zijn, roeren zich geducht, vooral de Bond van Doktoren en die van de Apothekers. Verder doen het N.V.V. en de Chr. Bond van Vakvereenigingen zooveel mogelijk pogingen om gegevens te verzamelen over de ziekenfondsen in den lande. Uit deze gegevens blijkt, dat het Ziekenfonds „Veendam" aan de spits staat van de ziekenfondsen in de provincie Groningen, waaruit volgt, dat de leden bij genoemd fonds goed verzekerd zijn. Hierna niemand meer het woord verlangende, sluit de VOORZITTER de vergadering met een woord van dank aan de leden voor hunne belangstelling. --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. Fa. WEIJ5R. Wildervank TELEFOON 443 Laatste week Opruiming! Overgebleven CONFECTIE half geld! COUPONS extra reductie! --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. Huiduitslag. Wasch de aangedane plaatsen met warm water en Purolzeep en doe er dan wat Purol op, en bij jeukende of vocht-atscheidende uitslag en eczema bovendien nog wat Purolpoeder. Herhaal dit eiken dag, zoolang het noodig is. --- Buitenlandsch Overzicht. Zelfs de eerste vergaderingen van de Studie-commissie voor de Europeesche Unie, het plan, dat Briand aan de Europeesche staten heeft aangeboden, moesten getuigenis afleggen van het ontbreken van den internationalen geest, waarover in onzen tijd ook regeeringen en staatslieden den mond vol hebben. Zeer duidelijk werd het ontbreken van dezen geest bij de regeeringen aangetoond door de rede van onzen oud rairfster. den heer Colijn, over Europa's oeconomische politiek, waarin herinnerd werd aan het falen van de internationale samenwerking op oeconomisch gebied in den geest van de besluiten van de oeconomische wereldconferentie van 1927. Het was een ontmoedigend overzicht van pogingen die vrijwel op niets waren uitgeloopen, dat dr. Colijn moest geven. Al het in ruim drie jaar aangepakte werk staat nog op losse schroeven. Onze vertegenwoordiger kon niet anders dan constateeren dat vrijwel al het oeconomisch werk onder de auspiciën van den Volkenbond tot tariefverlaging, afschaffing van in- en uitvoerverboden, stabilisatie van de fiscale politiek door een tariefbestand, mislukt is. In bijzonderheden behoeven wij daar niet meer in te treden, inplaats van naar het verleden, moeten wij nu liever naar de toekomst zien, omdat zij werkelijk dreigend is geworden. De tegenstand tegen overdreven protectionisme is overal aan het verslappen, en de beweging die voor verhooging van de reeds bestaande tariefmuren ijvert, neemt in kracht toe, onder den invloed van het tweevoudig onderling verbonden kwaad van malaise en werkloosheid. En dezelfde invloed laat zich nu in oude vrijhandelslanden gelden, zoodat het de vraag wordt hoe lang nog hun grenzen open zullen blijven. Zoo wordt het vooruitzicht op een algemeenen tariefoorlog geopend, met zijn noodlottigen terugslag op de politieke betrekkingen. Te Genève is men geneigd aan alle schoone beginselen die ten doel hebben een betere wereld te scheppen, „lippendienst" te bewijzen, maar de staatslieden komen, als zij uit Zwitserland terugkeeren, voor hun eigen parlementen te staan en deze bepalen de tariefpolitiek van eigen bekrompen nationaal standpunt, zonder zich aan den internationalen geest van Genève te storen. Maar, als gezegd, ook te Genève treedt het ontbreken van dien geest nog maar al te dikwijls duidelijk aan het licht. En dat was ook in de Studie-commissie het geval door de besprekingen van de toelating van Sowjet-Rusland en Turkije, die toch moeilijk, althans Rusland, buiten een Europeesche Unie kunnen gezet worden. In den strijd, die over deze toelating in de commissie gevoerd werd, is het merkwaardige geweest, dat een onmiddellijke uitnoodiging aan Sowjet-Rusland en Turkije, waarbij deze landen op den voet van volkomen gelijkheid als de Volkenbondsstaten zullen worden behandeld, alleen verdedigd is door de ministers van buitenlandsche zaken van de drie groote mogendheden, Duitschland, Engeland en Italië. Briand verklaarde zich daartegen en van de kleinere staten heeft niemand het voor een onmiddellijke uitnoodiging en voor de volkomen gelijkgerechtigdheid van Sowjet-Rusland en Turkije opgenomen. De Duitschers en Italianen dienden gemeenschappelijk een voorstel in, dat Sowjet-Rusland en Turkije onmiddellijk zouden worden uitgenoodigd, doch dit voorstel werd van alle kanten bestreden. Het resultaat is tenslotte de volgende resolutie geweest: „De Studie-commissie voor de Europeesche Unie, gezien de resolutie der Volkenbondsvergadering van 17 September 1930, besluit de oeconomische wereldcrisis te bestudeeren voor zoover deze de gemeenschap der Europeesche staten betreft en besluit door tusschenkomst van den secretaris-generaal van den Volkenbond de regeerii^'en van IJsland, Sowjet-Rusland en Turkije uit te noodigen aan de studie deel te nemen." De vergaderingen der commissie beginnen dus, van internationaal standpunt uit gezien, met minder gelukkige voorteekenen. En het staat te vreezen, dat het resultaat daarvan wel de sporen zal vertoonen. Een conferentie, die gelukkiger resultaat heeft gehad en ook voor de toekomst Iets schijnt te beloven is de pas geëindigde Engelsch-Indische conferentie, waarin Mac Donald het standpunt der Engelsche regeering en de conclusies der conferentie uiteenzette. De premier zeide, dat de regeering aan de roepstem der conferentie gevolg had willen geven om aan Indië een grondwet te verschaffen, die het in ruime mate in staat zou stellen zichzelf te regeeren. De uitvoerende macht zou berusten bij het centrale gezag en de provinciale wetgevende vergaderingen, maar hiernaast had de regeering zich enkele bevoegdheden moeten voorbehouden, totdat zou blijken, dat de werking van de grondwet goed voldeed. Deze bevoegdheden zouden dan ook in geenen deele de zelfstandige ontwikkeling van Indië tegenhouden en ze zouden hoogstwaarschijnlijk slechts van tijdelijken aard behooren te zijn. De premier vertrouwde, dat de Indiërs zelf tot overeenstemming zouden komen nopens die tegenstellingen en geschilpunten, wier oplossing ter conferentie nog niet bereikt was en de onderhandelingen over die punten moesten dus voortgezet worden, waarbij de Engelsche regeering steeds van goeden wil zou blijken om aan de oplossing mee te werken. Er zou dus komen een Centrale federatie van geheel Indië, waartoe Britsch-Indië en de afzonderlijke staten zouden toetreden. Het was noodig scherp te omlijnen, welke bevoegdheden de staten van de federale regeering zouden innemen en welke zaken zij nog onmiddellijk met de Engelsche Kroon en dus de Engelsche regeering zouden behandelen. Het uitvoerend bewind zou verantwoordelijk zijn aan de wetgevende vergadering, die uit twee Kamers zou bestaan, behalve dan voorloopig ten aanzien van zaken van landsverdediging, buitenlandsche betrekkingen en financiën, waarvoor de gouverneur-generaal de verantwoordelijkheid en dus ook de uitvoerende macht zou bezitten. Bovendien moest de gouverneur-generaal kunnen zorgen voor handhaving van de orde en rust in het land en naleving van de rechten der minderheden. De Indische regeering zou het volledig recht hebben om in de staten belastingen te heffen, maar bij de overdracht van fin. verplichtingen — leeningen in Engeland en het buitenland, enz. — moest vooral gezorgd worden, dat de stabiliteit van het Indische geld gewaarborgd bleef, zoodat ook hier de gouverneur-generaal besllssenden invloed zou behouden. Iedere staat krijgt zijn eigen regeering met verantwoordelijke ministers, waartoe het kiesrecht echter belangrijk hervormd moest worden. Ofschoon ook het communale vraagstuk nog door de Indiërs onderling moest geregeld worden, zag de Engelsche regeering geen reden om de grondwet niet zoo spoedig mogelijk af te kondigen en van kracht te verklaren en zij hoopte, dat het nieuwe tijdperk in Indië's geschiedenis zou ingeluid worden met den ernst en goeden wil van alle betrokkenen. Wanneer het werk der conferentie en de beloften der Engelsche regeering er toe zouden bijdragen, dat ook de leiders der Congrespartij hun verzet zouden staken en in antwoord op den oproep van den Onderkoning hun actie van zoogenaamde civiele ongehoorzaamheid zouden staken, dan zouden ook de meeningen van die leiders gehoord en zou bij de samenstelling der wetgevende lichamen ongetwijfeld ook op hun stem gelet worden. Sir Tej Shafru had de vraag naar een uitgebreide amnestie voor politieke misdrijven aangevoerd, als het ware ter inwijding van de nieuwe aera. Wanneer de rust in het geheele land hersteld zou zijn en de leiders der ongehoorzaamheidsbeweging die verzekering met waarborgen zouden kunnen geven, dat die rust niet meer verstoord zou worden, dan zou de Engelsche regeering zeker niet achterblijven en haar waardeering toonen door voorstellen te doen in den geest van Sir Tej's woorden. De vrijheid en de eenheid van Indië is hiermee dus voorbereid. Dezer dagen is ook de eenheid van een ander land herdacht In de viering van het zestig-jarig bestaan van het Duitsche rijk. Geheimrat Kahl, het eenige lid van den tegenwoordigen Rijksdag, dat In de Spiegelzaal te Versailles getuige is geweest van de oprichting van het Duitsche rijk, heeft in zijn in den Rijksdag gehouden rede een en ander verteld over dien historischen dag van 18 Jan. 1871. Het was een zonnige, koude winterdag te Parijs. In de Spiegelzaal van het koninklijk paleis was een veld-altaar opgericht, alleen getooid met het ijzeren kruis op een rood zijden veld. In een halven kring hieromheen geschaard waren de Duitsche vorsten, aan hun zijde de ge> neraals en ministers, met Bismarck aan het hoofd. Tegenover het altaar waren ongeveer 600 Duitsche officieren en soldaten opgesteld, Kort na het middaguur trad koning Wilhelm de zaal binnen. De zanger» der onderscheidene regimenten hieven het „Jauchzet dem Herrn, Alle Welt" aan. De koning trad naar voren en deelde den vorsten en vrije steden mede, dat hij de hem aangeboden benoeming tot keizer van het Duitsche rijk aanvaardde. Hierop las Bismarck de proclamatie aan het Duitsche volk voor, waarna Frederik van Baden een „Hoch' op den Duitschen keizer uitbracht. Op juridisch gebied was eigenlijk niets geschied, vervolgde Kahl, daar de eenheid van het rjjk juridisch reeds bestond. Op 1 Januari hadden n.1. de Duitsche staten zich onder het presidium van den koning van Pruisen vereenigd in een nieuwen Deutschen Bund. Het eenige wat veranderde waren de woorden „president" eD „bond" ; zij werden vervangen door „keizer* en „rijk". --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. Winterteenen De gruwelde jeuk verdwijnt onmiddellijk met AKKER'* KLOOSTERBALSEM, zuivert - verzacht geneest I^Geert goud zoo goed." --- Gemengde Berichten. Friesch-Groningsche Beetwortelsuikerfabriek. Aan het personeel, werkzaam in het bedrijf der Friesch-Groningsche Beetwortelsuikerfabrieken is door de directie het volgende schrijven gezonden: Uitvoering gevende aan het besluit, dat het bestuur in zijn vergadering van Dinsdag 6 dezer, heeft genomen, wordt hierbij onder uwe aandacht gebracht de mogelijkheid, dat onze fabriek in 1931 niet zal werken, in welk geval het bestuur zich de vrijheid moet voorbehouden om zoo noodig uwe dienstbetrekking met 1 Mei a.s. te doen eindigen, zoodat uw dienstverband met de fabriek tegen 1 Mei a.s. wordt opgezegd. Blijft de fabriek, zooals gehoopt wordt, wei werken, dan zullen door ons bestuur tijdig te voren de noodige voorzorgen worden getroffen, teneinde met ingang van 1 Mei a.s. onder nadere voorwaarden tot een nieuwe loonovereenkomst te geraken. Wij verzoeken u hiervan nota te nemen. De werkloosheid. In Tsjecho-Slowakije is gedurende de maand December het aantal werkloozen met niet minder dan 50 pet. toegenomen. Het aantal werkloozen bedroeg einde December 2.331.000, Ijverzucht. In het stedelijk ziekenhuis te Goldberg heeft, volgens de Berliner Zeitung, een 35-jarige asthmalijder uit ijverzucht een in hetzelfde ziekenhuis verpleegde zieke overvallen en haar met een bijl doodelijk gekwetst. Toen de directeur van het ziekenhuis op het gegil van de vrouw afkwam, kreeg hij met den bijl een slag op het hoofd, zoodat hij bewusteloos neerviel. Tenslotte is men er in geslaagd den dader te pakken. Een arend doet een vliegtuig neerstorten. Tijdens oefeningen van een militair Britsch escadrille bij Risalpur in Britsch-Indië raakta een toestel op 100 voet hoogte een arend met een vleugelwijdte van acht voet. Het toestel viel en brak een vleugel. Twee inzittenden werden gedood. Aanslagen op stations te Buenos Aires. Op drie stations hier ter stede en in voorsteden zjjn Dinsdagmorgen bommen ontploft, waardoor vijftien personen zijn gedood en velen gewond. Een der bommen explodeerde op het station van da Western Railway, juist toen er een electrische trein arriveerde. Tegelijkertijd had de ontploffing plaats op een station van da Great Southern Railway en in de voorstad Palermo. --- FEUILLETON. Zoolang de asch nog gloeit.... door MARGARET PEDLER. Vertaling van FELICIE JEHU. 2. Daarop volgde het geluid van lichte voet stappen en een oogenblik later kwam Pamela Wayne de kamer binnen. Ze was slank als een jongen en die slankheid, te zamen met haar kort roodachtig bruin haar en haar korte rokken, waaruit een paar mooie, tengere beenen e taken, deden er haar veel jonger uitzien dan haar twee-en-twintig jaar. Met elk van haar broeders vertoonde ze eeni ge gelijkenis. De matroode tint van haar haar afkomstig van haar voorouders van vaders zijde — en de sproeten op haar neus had Ze met Toby gemeen, maar pas als ze lachte, ontdekte men eenige gelijkenis met Bubbles. Haar blik zocht het eerst den zijne en iets in de uitdrukking van haar oogen, toen die op zijn gezicht rustten, een plotselinge zachtheid, die over haar trekken gleed, duidde aan, dat deze broeder en zuster nauwer verbonden wa ïea . dan gewoonlijk het geval is. De beide an dere mannen waren opgestaan, toen ze binnen kwam en na dien eersten, instinctmatigen blik n aar Bubbles, stak ze Lucian Gale haar hand toe. ..Wel Loo, je bent er vroeg bij vanmorgen, ® e r iets?" vroeg ze vroolijk. „Jullie ziet er a Uemaal zoo geweldig plechtig uit." ..Dat komt, doordat we een gewichtig besluit taoeten nemen. We willen den datum vaststel len voor de opening van de jacht en natuurlijk - s.v vau uc jav-uu «u ' urmen we dat niet zonder jou doen." Hij zei dat heel gewoon, maar zoodra ze binen kwam, was er gloed gekomen in zijn donere oogen. Ze glimlachte hem onverschillig e > terwjji ze zich in den stoel liet zakken, dien hij haar toegeschoven had en een sigarette uit zijn etui nam. Ze beschouwde Loo's zorg voor haar, als Iets, dat haar toekwam en waar ze niet verder over behoefde te denken. Hij was altijd op haar verliefd geweest vanaf haar vijftiende jaar. Klein ding, als ze toen nog was, meestal in opstand tegen het gezag van verschillende gouvernantes, had haar in dien tijd de aanbidding van den langen jongen Harrovian, die verscheidene jaren ouder was dan zij, haar wel een eer geleken. Maar zeven jaren waren voorbijgegaan sedert dien tijd en met de jaren verandert ook de waarde der dingen. Tegenwoordig beschouwde ze Lucian Gale precies eender als een half dozijn andere jongelui, die ze kende. Hij vroeg haar zoowat ieder jaar ten huwelijk, met een prijzenswaardige regelmaat en werd even regelmatig afgewezen, en de tusschenpoozen werden aangevuld door een trouwe vriendschap, steunende op wederkeerig begrijpen en gelijkheid van smaak. „De openingsdatum ?" zei ze .nadenkend. „Wel, al gauw, dunkt me." Toby knikte toestemmend. „Precies wat ik dacht. Ik stelde Zaterdag over een week voor." „Ja," stemde Pamela toe. „En waar ?" „Natuurlijk Trelyan Cross." Dit antwoord kwam zoowel van Toby als van Bubbles. De opening van het jachtseizoen had, zoolang het een mensch heugde, te Trelyan Cross plaats gehad. „Waarom niet, Pam ?" vroeg Loo, die voelde, dat ze het er niet mee eens was. „De eerste ontmoeting heeft toch altijd daar plaats gehad." „Dat weet ik wel. En bijna altijd loopen de honden van daar in de richting van Trethry." „Welnu, wat komt er dat op aan ?" „Omdat het moeilijkheden zou opleveren," antwoordde Pamela kortaf. „Omdat dan Boscowen doorkruist moet worden en Carrington, de nieuwe eigenaar, heeft gezworen, dat hij de jachtstoet niet over zijn bezitting wil hebben." „Och kom, daar meent hij niets van," zei Bubbles luchthartig. „Ik ben bang, dat hij het wel meent," zei Loo, „Hij heeft overal borden laten aanbrengen met de woorden : „Verboden toegang." Toby's oogen schitterden van pleizier. „Ik heb mijn honden niet afgericht om te kunnen lezen," merkte hij op. „Neen, en ge hebt ze ook niet geleerd, voetangels en klemmen te vermijden," antwoordde Loo droog. „Je denkt toch niet, dat een man, als de nieuwe eigenaar van de Boscowen-hoeve, zich tevreden zal stellen met waarschuwingsborden te plaatsen, wel ? Waarschijnlijk heeft hij genoeg klemmen gezet, om de helft van de honden kreupel te maken." „Wat moeten we dan doen ?" vroeg Bubbles. „Den kerel opzoeken, denk ik," zei Toby woest. „En hem eens goed de waarheid zeg-! gen. Het is gruwelijk, om zoo'n anti-sportief zwijn te Boscowen te hebben. De laatste eigenaar was zoo'n beste kerel. Het is meer dan! jammer, dat hij wegging. Ik ben van plan dien, nieuwen vent eens te vertellen, hoe ik over hem denk." „Als je van plan bent, zoo lief tegen hem op te treden, ben ik bang, dat je niet veel goeds uitrichten zult," veronderstelde Loo met een korten lach. „Ten minste niet, wat de jacht betreft." Bubbles lachte hardop — zijn spontanen, aanstekelijken lach, waaraan hij even goed zijn populariteit te danken had, als aan zijn goed uiterlijk. „Neen," zei hij, „waarschijnlijk zal hij antwoorden door zijn bezitting te versieren met het noodige prikkeldraad, behalve de klemmen en waarschuwingsborden." Toby schopte boos tegen de blokken in den haard en keek peinzend naar het oplaaien van de vlammen. „Het is geweldig vervelend," bromde hij. „We hebben nog nooit zooiets gehad." Wat letterlijk waar was. Geen enkele pachter in den streek, waarin de Rakehill -honden jaagden, zou er zelfs maar van droomen den jongen meester van de „Foxhounds" tegen te werken. De Waynes, zoowel de overleden vader, als de levende zoons, hadden den naam van flinke ruiters en sportlui te zijn, die tijd en geld over hadden voor hun geliefde sport, En wat \ ook sommige buren en hard-werkendt pachters van het district denken mochten van het wilde leven, waarvoor Rakehill Manor bekend was en van de wijze, waarop de bezitting verwaarloosd werd, opdat iedere stuiver gebruikt zou kunnen worden voor het onderhoud van wat er voor de jacht noodig was, toch voelden ze een vreemde toegevendheid en een zekere bewondering voor de geheele familie Wayne. Zoodat het bijna iets onmogelijks leek voor het jongere geslacht der Waynes, dat een nieuwe,ling zich in hun midden gevestigd had, die de brutaliteit had, te willen beletten, dat de honden over zijn land renden. „Weten jullie er wat anders op ?" vroeg Toby ten leste. „Er moet toch eens met dien vent gesproken worden." ..Als we Pam er eens op af stuurden," zei Loo. „Ze is gewoon haar wil door te drijven en er is geen enkele reden, waarom die Carrington een uitzondering op den regel zou zijn." Toen met een slim lachje : „waarschijnlijk is niets menschelijks hem vreemd." „Dat is nog zoo'n kwaad voorstel niet," vond Bubbles. „Hij zal jou niets kunnen weigeren, Pam. Dat kan niemand. Je bent zoo'n verbazend bedorven persoontje," plaagde hij. Je hebt zeker nooit gehoord van den pot en den ketel, wel ? Neen, dank je wel, jongens, ik heb geen lust me te offeren op het familiealtaar en dien naren Carrington in persoon te ontmoeten. Dat is een baantje voor een man, het is de plicht van de M.F.H. zou ik denken." Toby maakte een welsprekend gebaar. „Jullie weet best, wat er gebeuren zal, als ik hem te pakken krijg. Hoogstwaarschijnlijk zal mijn beminnelijk temperament de overhand krijgen en zal ik hem een paar waarheden als koeien zeggen, met het gevolg, dat ik de deur uitgeschopt word. Ten minste — als hij grooter en zwaarder is dan ik." „Wat hij zeker wel zal zijn," zei Pamela norsch. Maar Toby was volkomen gehard, waar het aanmerkingen op zijn geringe lichaamslengte betrof. Zijn tengere bouw viel nog meer op, doordat zijn jongere broei; zea yoet lang waa en stevigs spieren had, maar hij was gewoon te zeggen : „Het mag nuttig zijn, als je over iemands schouder heen wilt kijken, maar wat de jacht betreft, is een figuur als het mijne veel gemakkelijker. Het kost de helft van het inkomen van onze familie, om een jongen reua als Bubbles te paard te helpen, terwijl Ik het land kan doortrekken op elk klein paardje, ala er maar wat vuur in zit." Hij lachte dus maar eens goedig tegen Pamela. „Wat hij zeker wel zijn zal," bevestigde hij knikkend. „Voor zoover ik weet, moet hij een ware Simson zijn, wat zijn kracht betreft en daarom schijnt het me toe, dat de kwestie door een vrouw opgelost moet worden, zoo op de manier als indertijd een zeker persoontje het deed, dat Delilah heette." Bubbles sloeg zijn arm om de schouders van zijn zuster. „Wees een kraan, Pam, en ga eens met dien Carrington spreken," zei hij vleiend. „Ala iemand de zaak in orde kan brengen, dan ben jti het." „Dat geloof ik ook wel," gaf ze toe. Ze zei dat heel natuurlijk en zonder de minste zelfverheffing. Het was waar, wat Lucian Gale gezegd had — dat ze haar zin wel wist te krijgen — en de mogelijkheid van dezen keer niet te zullen slagen, maakte haar volstrekt niet ongerust. „Goed dan, ik zal naar Boscowenhoeve gaan en zien, wat ik doen kan. Maar jullie bent een troep lafaards" — haar lach gold onpartijdig alle drie de jonge mannen — om je achter een vrouw te verschuilen, zoodra er zich moeilijkheden voordoen." Bubbles bekeek haar critisch. „De tegenwoordige mode geeft niet veel, waai je je achter verschuilen kunt," zei hij brutaal. Pamela lachte en streek hem liefkoozend door zijn haar. „Maar jullie weet gebruik te maken van het b eetje, dat er is," antwoordde ze. Toen ging ze weg en liet drie jonge mannen aatiter, die elkaar opgelucht gelukwenschten, met den goeden afloop van den krijgsraad. ---