De wedstrijd Gasselternijveen—Asser Boys. De wedstrijd Gasselternijveen—Asser Boys. Een aanval op het Asser doel. --- Bij een noodlanding nabij Leidschendam werd een Legervliegtuig Bij een noodlanding nabij Leidschendam werd een Legervliegtuig op zijn neus gezet. --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. * Electrische Apparaten en Machines, prima fabrikaten, die volkomen gegarandeerd worden. EDUARD STOLPER, VEENDAM, Kerkstraat 10, Telefoon 146. --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. --- De Noord-Ooster van Dinsdag 15 Sept. 1931. no. 109 Tweede Blad. OPENING DER STATEN GENERAAL. jan Politiek maakt z'n entree, De Kamers gaan weer open, We willen dus, als 't vorig jaar, Maar weer het beste hopen I De actetasschen zijn gevuld Met allerhande zaken, Die in het allernauwst verband 't Maatschapp'lijk welzijn raken. Het puikje van ons intellect, Een heir van Kamerleden, Staat met het wapen van het woord Gevechtsklaar aangetreden. De ridders zonder vrees of blaam Ze wetten reeds den degen, Straks kampen ze in het tournooi Bij 't botsend „vóór" en „tegen" ! Dit wordt een zeer bijzonder jaar, Benard en ernstig, tevens, Het gaat uiteind'ljjk om 't behoud Van vele mensehenlevens ! Als de werkloosheid rond zich grijpt, En 't in ons land gaat spannen, Vraagt heel ons volk niet naar een „woord", Maar naar een „daad" van Mannen! Jan Politiek, er is geen plaats Dit jaar voor al uw kuren, Malaise grijnst, de winter dreigt Met donk're onheils-uren. Verzwak niet meer ons volksbestaan Met uw spitsvondigheden, Terwille van uw eigen roem, Er wordt te veel geleden ! Gij, Kamers, die nu weer uw taak Tot heil van 't land aanvaardde, Hecht niet aan wat partijbelang De allerhoogste waarde. Wees é é n in naam van heel ons volk, Breng ons dit jaar iets sterkers, Geef ons uw nationale kracht Als zegenrijke Werkers!! September 1931. KROES. --- Gemengde Berichten. Weer een treinaanslag. Zes wagons 30 Meter omlaag gestort. Reeds 25 dooden. — Talrijke gewonden. Nabij Bia Torbagy, op 20 KM. afstand van Boedapest zijn zes wagons van den D-trein Boedapest—Weenen—Keulen van het viaduct gestort. De locomotief en de twee wagons daarachter waren reeds voorbij de ongeluksplek. Daar men een lont gevonden heeft, wordt een misdadige aanslag vermoed. Volgens nadere berichten waren Zondagmorgen om zes uur 25 dooden geborgen. Het aantal gewonden wordt voorloopig op 50 geschat. Daar de wagons 30 Meter diep omlaag gestort zijn, is het reddingswerk uiterst moeilijk. De oorzaak van deze catastrophe is het ontploffen van een helsche machine. Het gerechtelijk onderzoek is geopend. Waarmee de aanslag geschiedde. Op de plaats van de ramp werden een lont en een brief gevonden, waarin gezegd wordt: daar de kapitalistische maatschappij ons geen werk kan verschaffen, verschaffen wij het ons zelf. Volgens de mededeelingen van den commandant van de pionlers-afdeeling kapitein Nagy, een deskundige op het gebied van ontploffingen, bestond de helsche machine uit een kleine koffer van Vulkanfiber en was deze gevuld met 1 & 2 kilo nitroglycerine of dynamiet. Hieraan was een lont vastgemaakt, welke door twee koperdraden met een electrische zaklantaarnbatterij w as verbonden. Deze draden waren zóó aangebracht, dat bij het passeeren van den trein kortsluiting ontstond, waardoor de lont in brand geraakte en het dynamiet tot ontploffing bracht. Het deel van den D-trein, dat verongelukt is, bestond uit de locomotief, een goederenwagon, twee slaapwagens en drie personenwagons. Al deze wagons zijn van het viaduct, dat 25 meter hoog en 60 meter lang is, gestort. Het ongeluk werd het eerst opgemerkt door een kruier van het station Bia Torbagy, die terstond de brandweer en gendarmerie waarschuwde. Een vreeselijk schouwspel. Vanuit Boedapest vertrokken onmiddellijk twee hulptreinen met vrijwilligers, gevolgd door een afdeeling staatspolitie en een groot aantal journalisten. De aanblik van de verwoeste wagons was vreeselijk. In een diepte van ongeveer 30 meter lagen de wagons, terwijl nog vijf wagons op de rails waren blijven staan. Door de stilte van den nacht klonken de jammerklachten in Hongaarsche-, Duitsche-, Fransche- en Engelsche taal. Uit de puinhoopen van de verwoeste wagons werden de zwaar bloedende en verminkte gewonden geborgen. Nadat 21 hunner geborgen waren, hoorde men geen menschelijke stemmen meer en de vreeselijke stilte toonde aan dat thans nog slechts lijken onder de puinhoopen lagen. Bij de spoorwegcatastrophe zijn om het leven gekomen de heer en mevr. Renaud, directeur van de „Sabena", die nasr Hongarije gezonden was, om deel te nemen aan het congres van Int. luchttransporteurs. Een gelukkige omstandigheid. Het aantal slachtoffers van de ramp had nog veel grooter kunnen zijn. Het is namelijk gebleken, dat het gedeelte van den trein, dat het volst was, de plaats, waar de ontploffing plaats had, nog niet was gepasseerd. De plaats waar het ongeluk gebeurde, is door militairen en gendarmerie afgezet. Achter de afzetting staan weenende vrouwen en kinderen. Op kleine boerenwagens worden bruine doodkisten aangevoerd, waarin de reeds geborgen lijken worden gelegd. Onder de dooden bevinden zich geen buitenlanders. Alle gewonden zijn naar het ziekenhuis te Boedapest getransporteerd. Onder dezen zijn een Amerikaansche, een Engelschman, een Franschman en een Oostenrijker. Eenige arrestaties verricht. Tijdens de bergingswerkzaamheden werd een man in blauwen kiel door de gendarmerie aangehouden. De man wilde langs de rails naar Boedapest loopen. Het bleek een boerenarbeider te zijn, doch daar hij zich verdacht gedroeg, is hij aangehouden. Later werd ook een fabrieksarbeider gearresteerd. De politie heeft een uit Boedapest komenden student, Buchholz genaamd, aangehouden, die het Viaduct had gefotografeerd. Hij verklaarde den zonsopgang te hebben willen fotografeeren. Hij is voorloopig opgesloten. Het spoorwegverkeer. Het verkeer op de lijn Boedapest—Weenen wordt langs een anÜerè £>aan in "stand gehouden. Binnen 48 uur hoopt men de lijn weer vrij te hebben. De spoorwegbewaking is verscherpt. Het deskundigen-onderzoek. Volgens het voorloopige resultaat van het deskundigen-onderzoek bij de treinramp zijn de lont, de ontplofbare stoffen en de helsche machine van 'n Duitsche fabr., de elementen zijn echter van Poolschen en Engelschen oorsprong. In verband hiermee is het duidelijk, dat de aanslag door een internationale groep communisten die in de laatste jaren verscheiden ttreinaanslagen heeft uitgevoerd, werd gepleegd. De misdadigers hebben den voor den D.trein rijdenden passagierstrein laten voorbijgaan en toen pas de koperdraden met de rails in verbinding gebracht. De autoriteiten treffen alle maatregelen, om de daders van deze vreeselijke misdaad op te sporen. Het aantal dooden. Volgens een officieele opgave bedraagt het aantal gedoode passagiers van den D-trein 24. . Bloedige onlusten te Hamburg. Zaterdagnacht hebben bloedige botsingen plaats gehad tusschen Reichsbannerleden en communisten, tengevolge waarvan 16 personen gewond naar het ziekenhuis moesten worden vervoerd. Het Joodsche Nieuwjaarsfeest. In verband met het Joodsche Nieuwjaarsfeest hebben Zaterdagavond op den Kurfiirstendamm te Berlijn botsingen plaats gehad tusschen Nationaal-Socialisten en Joden. De Nazi's bestormden een café, vernielden den inventaris en sloegen de Joodsch-uitziende gasten. De politie greep hierop in en arresteerde 12 personen. Ook op straat werden arrestaties verricht. Eerst laat in den avond waren de rust en orde hersteld. Volgens een mededeeling van de politie zijn in totaal 50 personen in hechtenis gesteld. --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. Fa. WEIJER. Wilder vank TELEFOON 443 WIJ HEBBEN IN GESTIKTE EN WOLLEN DEKENS EEN PRACHTSORTEERING — VAN DE BESTE FABRIKATEN — TEGEN SCHERP CONCURREERENDE PRIJZEN. --- FEUILLETON. DE ZWARTE RIDDER door ETHEL M. DELL Vertaald door —— DICKY WAFELBAKKER 7. „Dus je wilt hebben, dat ze weggaat," riep Joyce vol wanhoop uit. „Je zult werkelijk toestaan, dat ze naar dat afschuwelijke huiB ln Rossingdon vertrekt. En vandaag nog op Zondag." Hildebrand trok zijn wenkbrauwen tezamen. >.Ik kan haar daarvan niet terughouden," zei hij. „Het is haar eigen verlangen." Groote tranen sprongen er weer In Joyce's °ogen. „Dat doet ze alleen maar door haar toots. Ik weet zeker, dat ze van idee zou vertoderen, als we het haar vroegen." „Beste kind," ging Hildebrand op beslisten toon voort, „we hebben er nu heusch voldoende over gesproken. Het heeft geenerlei nut er nog 'langer over te praten. Ik ben de baas in mijn *igen huis en ik heb je zuster de noodige condities gesteld. Daar ze niet bereid is, deze te aanvaarden, moet ze maar weggaan. Daarmee a fgeloopen." Hij keerde zich om en wilde het vertrek veraten, maar tot zijn verbazing had Bullivant n °S iets te zeggen. Wellicht was hfl onder den indruk geraakt van Joyce's verdriet, misschien bestond er een andere reden voor zijn optreden, dit kunnen we in het midden laten, doch hfl zei: •>U kunt toch niet zoo wreed wezen iemand zoo daar van een kennis te ontrooven, wier gezelschap zoo buitengewoon interessant is. Is er niet een middenweg te vinden om tot een voor beide partijen bevredigende oplossing te geraken?" „Wat bedoelt u?" vroeg Hildebrand. Hij was bij de deur stil blijven staan en keek den ander aan. Er lag iets van verontwaardiging en nieuwsgierigheid in de uitdrukking van zijn oogen. Joyce voüwde haar handen met een smeekend gebaar. „Indien u in deze geschiedenis goedertierend kon wezen," zei hij, „zou dit niet een buitengewoon waardige wijze wezen om de overhand te kunnen krijgen? Zonder twijfel zou juffrouw Devereux een dergelijk optreden ten zeerste waardeeren en...... anderen met haar." „Wat zegt u?" herhaalde Hildebrand. Het was vreemd, doch er ging op dat oogenblik een eigenaardige, overtuigende kracht van den Majoor uit. Hij sprak blijkbaar in vollen ernst en hij scheen het er op gezet te hebben, zijn doel te bereiken. „Bovendien," ging hij na eenig zwijgen voort, „valt het toch ook niet te ontkennen, dat het hier een uiterst onbelangrijke zaak betreft. Per slot van rekening behaalt zij toch de overwinning, dat is altijd het geval met het zwakke geslacht." „U schijnt er heel wat van af te weten," zei Hildebrand met een cynisch lachje. Bullivant kon op zijn beurt een glimlach niet weerhouden. „En het zou me een onuitsprekelijk genoegen wezen uw schoonzusje wat beter te leeren kennen. Ze is origineel, iets wat van het meerendeel der tegenwoordige vrouwen niet bepaald gezegd kan worden. Ze verbeelden het zich wel allemaal dit Jte zijn, en juist daardoor worden ze vaak zoo wanhopig vervelend om mee om te gaan. Doch juffrouw Devereux zij is inderdaad origineel, zonder er haar best voor te hoeven doen." „Ze is grof," mompelde Hildebrand. „Komt dit er in den tegenwoordigen tijd heel veel op aan?" vroeg de opgewonden vredestichter. „Het is een kunst, zooals vele dingen en sommige menschen zijn er meer bedreven in dan anderen. Ik prefereer openlijke grofheid boven alles, want het is tenminste een bewijs van eerlijkheid." „Dat is het zeer zeker," haastte Joyce zich te beamen. „Ermine is altijd eerlijk geweest. Majoor Bullivant heeft gelijk, Hildebrand. Mag ik haar dadelijk gaan vertellen, dat je over een en ander hebt nagedacht en haar nog een kans wilt geven?" „Ik heb je zooeven al gezegd, dat zij zelf gekozen heeft," merkte Hildebrand op. „Dat is zoo, maar als jij het goed vindt, kan ik haar wel tot andere gedachten brengen. Mag ik het doen, man?" Ze keek hem met haar groote, betraande oogen aan. „Wie weet, wat je er mee bereiken kunt." Bullivant wendde zich heel kiesch om en ging bij het venster staan. Hij had gemerkt, dat Hildebrand in tweestrijd verkeerde en hij hoopte, dat het zijn vrouw gelukken zou, hem tot andere gedachten te krijgen. Hildebrand stond nog steeds peinzend voor zich uit te kijken, en het leek er heel veel op, alsof de gansche geschiedenis totaal boven zijn begrip ging. Het was hem eenvoudig een raadsel, dat er mannen waren, die zich op een geweldige manier tot Ermine aangetrokken voelden. Vandaag was dit al weer al te duidelijk gebleken. Er bestond geenerlei twijfel aan : Bullivant behoorde tot een van de vele dwazen, die bereid waren aan haar voeten te gaan liggen. Hij voerde inderdaad een grooten tweestrijd, aan den éénen kant verlangde hij er naar, Ermine, na haar onhebbelijk optreden, te kunnen vernederen en aan den anderen kant begreep hij menschelijker en zonder twijfel ook verstandiger te handelen door toe te geven aan Joyce's verlangen. Indien Bullivant inderdaad reeds verliefd op het meisje was, was de mogelijkheid natuurlijk niet uitgesloten, dat hij haar weldra zou vragen met hem te willen trouwen. Ermine zou dan hopelijk niet zoo dom wezen hem te weigeren en dan was hij meteen van alle zorgen omtrent haar af. Bovendien was Bullivant niet zulk een groote dwaas als Sam Gregory. Hij zou heusch wel weten, op welke wijze hij met Ermine moest omspringen en de teugels strak aantrekken. Hij zou haar geheel en al aan zijn wil onderwerpen en het kon een waar genoegen wezen haar getemd te zien. Zonder twijfel leek het laatste hem het aantrekkelijkst toe en hierdoor kwam het dan ook, dat hij met een ongeduldig handgebaar te kennen gaf, dat Joyce ditmaal nog haar zin kon hebben. „Ik heb er allerminst behoefte aan, onnoodig hard tegenover Ermine op te treden," zei hij. „Houd haar evenwel heel duidelijk voor oogen, dat ze het in mijn huis nimmer meer moet wagen voor den tweeden keer op een dergelijke onbeschaamde wijze op te treden. Ik zeg je echter ronduit, dat het me veel aangenamer zal wezen, als ze aan haar besluit gevolg geeft en weggaat." „Oh, nee nee," zei Joyce. „Ik zal wel kalm met haar praten. Ik ken haar door en door en je kunt alles gerust aan mij overlaten. Ik weet zeker, dat ze nooit meer zoo onaardig zal wezen. Majoor Bullivant, ik ben u onuitsprekelijk dankbaar dat u haar partij heeft gekozen." Bullivant keerde zich om en er verscheen een glimlach om zijn lippen. „Ik hoop, dat ik onbewust niet te veel op mijn schouders heb genomen," zei hij. „Ik ben er evenwel van overtuigd, dat het mijn moeder ontzettend zou hinderen, wanneer een jeugdige onbezonnenheid op zulk een drastische wijze gestraft werd. Ik hoop, dat u haar er toe kunt overhalen hier te blijven. Ik geloof, dat er bitter weinig jonge menschen in dit gedeelte van de wereld zijn." „Ik zal het heusch wel van haar gedaan krijgen," beweerde Joyce vol vertrouwen, terwijl zij haar oogen wreef. „Ik zal haar vertellen, dat het alleen aan uw vriendelijke inmenging te danken is." „Nee, doet u dat alsjeblieft niet," protesteerde hij. „Dat zou ze me nimmer vergeven. En dat zou toch te erg voor me wezen, mevrouw Courtenaye," voegde hij er aan toe. Ze lachte. „Ik beloof u, dat ik het dan niet doen zal. Dit neemt evenwel niet weg, dat ik uw sympathiek optreden nooit vergeten zal en als ik op mijn beurt ooit iets voor u doen kan, dan kunt u op me rekenen. Hij boog. „U zult me een groot genoegen verschaffen, als u in geen enkel opzicht invloed op haar wit uitoefenen, waar het mij betreft. Laat me maar op mijn eigen manier winnen of verliezen." Weer glimlachte hij op zijn beminnelijke maDier en op dat oogenblik benijdde Joyce haar jongere zuster. Zou het mogelijk kunnen zijn, dat zij dezen man weerstond? Hij had zich zoo ridderlijk gedragen en het was duidelijk merkbaar, hoe hij op Ermine gesteld was. „Ik hoop, dat u blijft lunchen," vroeg ze. Hij glimlachte weer, doch bedankte haar vriendelijk voor de uitnoodiging, waarvan hij ditmaal tot zijn spijt geen gebruik kon maken. L (Wordt vervolgd.^ --- De opening van het Sportpark te Gass-nijveen. De opening van het Sportpark te Gass-nijveen. Burgemeester Van Royen houdt zijn openingsrede. --- De wedstrijd Velocitas—G V. V. De wedstrijd Velocitas—G V. V. Het G. V. V.-doel in gevaar. ---