VERLOF EN JENEVER. Water en vuur verdragen zich niet te best met elkaar. Maar gelijkerwijs — zoo heeft de Wet bepaald — staat het met een „verlof tot den verkoop van zwak-alcoholischen drank" of „anderen dan alcoholischen drank" en de jenever en al wat verder tot de familie „sterken drank" behoort. De bedoeling is niet onduidelijk. De afstand tusschen een verlofzaak en een clandestiene tapperij is doorgaans niet heel groot. En daarom is bepaald, dat een verlofhouder zelfs geen sterken drank thuis mag hebben, zelfs niet voor eigen gebruik. Mogen we den verdachte te dier zake, de verlofhouder Fenno P. te Muntendam, op zijn woord gelooven, dan wist deze dat tot voor kort niet. In zijn schuurtje heeft de politie 2 flesschen van ieder 1 L. jenever gevonden en in den kelder bovendien nog 5 flesschen met eenzelfden inhoud. — U wist toch wel, dat u dat niet in huis mocht hebben? — Ik wist er absoluut niets van, meneer, verklaarde Fenno. — Waarom verstopte je dan de jeneVer in het schuurtje? was 's Rechters tweede vraag. Het antwoord konden we niet goed verstaan. Wel vernamen we, dat de verdachte zooiets vertelde van zijn vrouw, over inmaak-jenever etc. — Wat wilde u met die jenever doen, als het niet de bedoeling was deze clandestien te verkoopen ? — 't Was voor eigen gebruik. Het O.M. eischte f 40 boete, subs. 20 dagen hechtenis. De Kantonrechter veroordeelde P. tot een boete van f 30 of 15 dagen, echter met verbeurdverklaring van hetgeen in beslag genomen is, met last tot het vernietigen daarvan. Als 7 L. jenever zijn te koopen voor f 2.25 per liter, komt de bekeuring dezen verlofhouder te staan op f 30 plus zeven maal f 2.25 is f 21.50, wat samen f 51.50 is. — Kan 't niet wat minder, meneer? vroeg verdachte. — Nee, het vonnis is gewezen. Je hebt twee weken den tijd om in beroep te gaan, luidde het onvoordeelige bescheid voor Fenno. --- EEN DUBBELE BEKEURING is Albert B. te Veendam rijk geworden. Wegens bet rijden zonder licht kreeg hij een boete van f 2.—. Erger was echter, dat B. ook wegens dronkenschap was „aangelapt". En voor verdachte was dit wel het pijnlijke, naar hg zeide, dat hij niet eens dronken geweest is en maar een paar glazen bier had gedronken. Z'n zaak werd deswege aangehouden. In een volgende zitting zal B. — als hij terug komt althans — de beide verbalisanten tegenover zich zien --- AAN EEN IN VAART ZIJNDE AUTO mag men zich niet vasthouden. Dat wist de scholier J. Zw. te Oudepekela ook wel. Maar men gaat dan wat harder en snelheid is hetgeen de jeugd tot bewondering stemt. De Kantonrechter vroeg den jongeling nog of ki-y soms al „levensmoede" was, Dit bleek niet het geval, zoodat alleen nonchalance of onbedachtzaamheid moet worden aangenomen. De overtreding kan hem tot een beste les worden. Hij moet twee rijksdaalders boete betalen en zal het wel niet weer doen. --- EVENREDIGE VRACHTVERDEELING. Arend W. te Nieuwepekela is in dienst bij den transport-verzorger Soenveld. Hij heeft regeeringstarwe vervoerd, zonder ontheffing van het Bevrachtingsbureau te Veendam te hebben bekomen. Arend beschikt over wijsgeerigen zin en wilde vanmorgen de heeren „eens duidelijk maken" waarom hij — wat hij deed wel mocht doen. Een der gronden daartoe scheen hem het belangrijkste en hij wilde — zelfs toen een ander aan het woord was — er honderd uit over vertellen. Een argument wat hem misschien had kunnen redden, werd ook genoemd, maar dan in bijkomstigen zin. Hij had 356 H.L. tarwe vervoerd en dat was een hoeveelheid beneden 30 ton, welke vrij vervoerd mag worden. Doordat echter over de andere bezwaren van Arend al maar door gepraat werd, kwam dat argument een beetje onder de tafel. W. kreeg f 5 boete. --- SCHRIK EN SMALLE WEGEN. De volgende verdachte was een „heer", n.1. W. F. Dr. te Groningen. Hij kwam met de auto langs den Kielsterachterweg, schrik van alle automobilisten en zag, dat een vóór hem rijdend persoon, met 'n kind op de fiets, achter zijn vrouw aanreed en uitweek voor een vrachtauto, die van de tegenrichting kwam. Toen de vrachtauto voorbij was, ging de meneer met het kind op de kar, weer naast vrouwlief rijden en wel vrij ver naar het midden van den smallen weg. De heer Dr. toeterde, de zorgvolle papa schrok hevig, slingerde van rechts naar links en was er bijna onder gekomen, onder de auto wel te verstaan. Meneer was voornemens om zijn beklag te doen bij de marechaussee te Hoogezand. Want hij meende, dat een fietser, die schrikt voor een claxon, niet veilig is op den weg. Ziedaar wat meneer Dr. er' van vertelde. De ouders an het hier bedoelde kindje, bleken te zijn de heer en mevr. Van Ree, geboren Steenwijk en vertelden den rechter heel iets anders. Van Ree is onderwijzer te Wildervank. Hij herinnerde zich niet een auto te zijn gepasseerd, even voordat de luxe-wagen van meneer Dr. genaderd was. Hij reed meer op den weg dan z'n vrouw, omdat men naast elkaar reed. Plotseling hoorde men een claxon huilen en toen was het er bijna van gekomen. Mevr. van Ree vertelde precies zoo en verklaarde, dat de meneer in de luxe-wagen „in razende vaart" was gepasseerd. Het O.M. eischte f 15 boete, waarop de meneer van de luxe-wagen parmantig verklaarde in hooger beroep te zullen gaan. — En je bent nog in 't geheel niet veroordeeld, merkte mr. Crebas op. Waarna verdachte schuldig werd verklaard en veroordeeld geheel conform den gestelden eisch. --- EEN ALLERLAATSTE WAARSCHUWING moest de bakker Zw. te Tripscompagnie meenemen naar de broodtrog. Hij laat een jonkske in zijn bedrijf wel eens te lang werken en dat mag niet. Zw. is reeds tweemaal voor die onzaligheden veroordeeld. Hij heeft het er echter op gewaagd den jongen brood te laten nabrengen, wijl hij onderweg uiterkocht raakte. Het O. M. meende, dat nu hechtenis moest worden opgelegd en eischte één dag. Mr. Crebas wilde het nog éénmaal met den broodbakker wagen en veroordeelde hem tot 'n boete van f 15 of 15 dagen hechtenis. --- VERKEERSZONDAAR. Zwier G. te Veendam, had twee bekeuringen opgeloopen. Hy kwam met een luxe-auto van de richting Meeden, toen er een vrachtauto aan den weg stond. D'r kwam ook een luxe-wagen uit zijn richting, waarvan de bestuurder vermoedelijk „de verte al had". Want deze stopte. De ruimte van den weg was dus vrijwel in beslag genomen en dit te meer, wijl uit de richting Muntendam een tweetal fietsers naderde, t.w. B. G. en Geesje Veldman. In zoo'n geval past een chauffeur de uiterste bedachtzaamheid, maar de familie Veldman vertelde, dat Zwier er aan kwam vliegen, waarom men zich had laten vallen op den grasberm. Zwier, die „voorbij vloog" als een windvlaag, had hun nog even uitgelachen. Zwier meende, dat er wel voldoende ruimte was en achtte zich niet schuldig. Het O.M., waargenomen door Baron van Imhoff, dacht anders over het geval en leelijk over den verdachte. Mr. Van I. merkte op, dat verdachte zich nergens iets van aantrekt en overal in den omtrek de verkeersregelen maar saboteert alsof ze niet bestaan. Zoo iemand mag niet langer achter het stuur zitten en deswege eischte deze: één week hechtenis en ontzegging van 't recht om een auto etc. te besturen voor den tijd van één jaar. Die eisch lag verdachte natuurlijk geenszins en daarom riep hij uit: „dat hij nog nimmer een bekeuring heeft opgeloopen wegens het verkeer in gevaar brengen". Het O.M. antwoordde, dat er nog andere zaken tegen Zwier loopen, die een ander oordeel over hem vormen. De Kantonrechter sloeg twee vliegen in één klap. Mr. Crebas legde een boete van f 2.50 op en hield Zwier dus „uit de bak". Maar tevens werd het rijbewijs voor 'n jaar ingetrokken, zoodat Zwier meteen uit de cabine werd verjaagd...... 13 Augustus kwam Zwier G. in een vrachtauto uit Noordelijke richting langs het Egypteneind te Veendam gereden, dicht by de smalle brug over het Dwarsdlep. Aan den kant stond de melkwagen van den venter H. Koster te Meeden. Even verder reed „een juffrouw", terwijl uit de richting Veendam een autobus van de V.P. naderde. De bestuurder van de V.P., A. Bruining, meende, dat er niets gebeurd zou zijn, als Zwier, toen hij de situatie zag, achter de juffrouw was gebleven. Maar dat deed hij niet, raasde door, botste tegen den melkwagen en dwong Bruining om te stoppen. Verdachte verklaarde, dat de zaak wat anders stond. De melkwagen stond schuin op den weg, maar er was overigens ruimte genoeg. Zoodat hij geen verkeerszonde had bedreven, behalve dan den stoot tegen den melkwagen, wat een ongelukje was. Koster presenteerde een civiele nota van f 12.50, wegens beloopen schade. Het O.M. zeide, dat hij uit het proces-verbaal een anderen indruk van het geval heeft gekregen dan nu. Daarom deugde de dagvaarding niet en moest Zwier nu vrijgesproken worden. Of spreker aanleiding zal hebben verdachte opnieuw te dagvaarden, moet deze maar afwachten. Verdachte werd vrijgesproken, met het gevolg dat Koster z'n 5 rijksdaalders ook nog in de lucht bleven hangen. Of ze nog als een zilveren regen zullen willen dalen en in de zak van den melkventer terecht komen, willen we met den gedupeerden melkventer, maar afwachten. --- EEN ZWIJGEND KIND IN 'T SPEL. Papa Golema van Kiel-windeweer reed te Hoogezand aan den Kielsterweg en naast hem reed zijn kleine meid van negen jaar. Achter hem naderde de vleescUwaren-auto van slager Van D. te Zuldbröelt, raakte hem tegen den schouder, wierp hem naar den kant van 't meisje, waarna men getweeën in bet zand rolde. „De boot (in dezen de vleeschauto) ging verder" Maar gelukkig waren de spoorweg - boomen neergelaten. Van D. moest even wachten, waardoor Golema gelegenheid kreeg het auto-nummer te noteeren. Hoe het verder geloopen is, begrijpt de lieve lezer. van niets te weten. En als G. in staat was hem De slager zeide niets te hebben vernomen en bij den spoorlijn weer in te halen, was de val tegen de vlakte ook niet erg geweest. Golema vertelde onder eede, dat het zoo — gelijk gezegd — was verloopen en legde een schaderekening ad f 2.70 op de lessenaar des Rechters. Toen moest de tweede getuige komen, n.1. het negenjarig meisje. De Rechter vroeg het kind iets. Geen antwoord. Een nieuwe vraag werd gesteld. Maar 't lieve kind bleef stokstijf naar die meneer met die lange zwarte jas met breede mouwen en een wit ding onder de kin kijken en was buiten gevecht gesteld. Papa aaide het kind een beetje: „doe waist 't aanders zoo goud!" Maar de kleine verroerde geen vin en geen mond. Mr. Crebas las haar voor wat ze destijds tegenover de politie verklaard had en vroeg: „Is het zoo gegaan?" -Het meisje knikte. Maar het bleef stom. Het O.M. eischte een tientje boete voor den slager, doch mr. Crebas bleek met f 2.50 tevree. Maar er kwam f 2.70 voor den zandruiter en z'n zwijgend dochtertje bij. Van D. kreeg opgetogen de portemonnaie uit den zak, betaalde „het recht" en vergoedde de geleden schade aan den Kielster landbouwer, die met het kleine wicht huiswaarts kon keeren. Hij had verdiend dien dag. --- RECHTBANK TE GRONINGEN. Zitting van 3 October. DIEFSTAL VAN VEE UIT DE WEIDE TE ZUIDBROEK, WILDERVANK OF ELDERS. Deze zaak is een gevolg van het onderzoek, dat plaats had naar aanleiding van den op 12 Juni j.1. gepleegden moord op Kroeze te Wildervank, een onderzoek, dat door de gemeente-veldwachters te Wildervank met succes is verricht en waarvoor hen — de heeren Koster van der Ploeg en Glastra — zeker een woord van lof toekomt. In de laatste dagen van Aug. j.1. kwam bij de justitie te Groningen vast te staan, dat de 27-jarige Bouwe Bloem en de 33jarige Klaas Sterenborg de daders waren van den moord op Kroeze niet alleen, doch ook dat verschillende inbraken enz. waren opgehelderd. Want de gedetineerde arbeiders Bloem en Sterenborg waren aan het praten geraakt, zoodat ook opgemelde veediefstal met afslachting In de weide, reeds October 1933, dus nu twee jaar geleden gepleegd, eindelijk was opgelost. De verdachte (medeplichtige) is de 38-jarige Klaas K., die zegt nu te Stadskanaal te wonen. (Het publiek was van meening ook Bloem te kunnen zien!) De verdachte K. dan, die niet gedetineerd is, verklaart op een vraag van den president, met Bouwe Bloem in October 1933 uit een weiland, nabij den spoorlijn Zuidbroek—Wildervank, een koe te hebben gestolen en aan een touw meegenomen, is het rund in een weide onder Wildervank gebracht. Bloem en verdachte, die zeer loslippig soms is, kwamen overeen deze (gestolen) koe te slachten. En zoo is het gebeurd, dat ze beiden met een mes en voorzien van een zak de koe hebben afgeslacht, het beste vleesch namen ze er uit en ieder toog met 'n 40 pond naar huis, waar het vleesch zijn weg gevonden heeft. De PRES.: 'n Brutaal stukje, hoor! En wie slachtte de koe? VERDACHTE: Bloem heeft me overgehaald. PRES.: Dat is de vraag niet, w i e slachtte de koe? VERDACHTE: Bloem drong op 't slachten aan. PRES.: Dat weten we al. VERDACHTE: Toen de koe in de andere weide was gebracht, heeft Bloem de voorpooten gebonden en de koe den hals uitgesneden. PRES.: Bloem en gij namen 'n zak va' vleesch mee. Doch 't andere? VERDACHTE: Lieten we liggen. Verschillende stukken, o.a. verklaringen var den eigenaar der koe, den heer H. v. d. Borgh, die wegens ziekte niet kon worden gehoord, worden gelezen. De heer Pres. wijst op het afschuwelijke vat» dezen diefstal. De eisch luidt één jaar gevangenisstraf. De PRES.: En nu, ge hebt het laatste woord Hebt ge nog iets te zeggen? Verdachte, die heelemaal van streek schijnt, stamelt of hij geen voorwaardelijke straf mag hebben. Ik heb er steeds spijt van, zegt hij en weggaande: ,,'t Begroot mie alle doagen nog heeren!" (Veel publiek gaat dan heen). De laatste zaak is een --- OPLICHTING TE STADSKANAAL. Als verdachte verschijnt een 18-jarige jongeling, Harm H., wonende te Stadskanaal, die in Juli j.1. zich wederrechtelijk goederen — gelden heeft toegeëigend ten nadeele van de winke.lierster mej. De Vries aldaar. Onder mooie praatjes enz. kwam H. den winkel van den heer De Vries binnen en bestelde allerlei goederen voor Medema. Met zoo'n klant was men ingenomen, want ook een volgende week volgde hetzelfde. Toen er echter van een wissel van Medema f 4.39 was afgehouden, had men de poppen aai» 't dansen en kwam de oplichterij uit. Getuige, mej. De Vries, zegt, dat verdachte de gelden reeds terugstortte. Schade hadden ze niét. Verdachte bekent alles —zeer bedeesd —. doch krijgt terechtwijzingen van den heer president. Beter je toch — zegt ZEd. Gestr. — anders loopt 't mis met jou. De heer mr. GROENEWEGEN vraagt naar aanleiding van het rapport over verdachte uitgebracht, twee maanden voorwaardelijke gevangenisstraf met een proeftijd van drie jaren. Met een flinke vermaning, zonder nog iets te zeggen, verliet Harm, die beter zal oppassen, 't gerechtsgebouw. Uitspraak 10 October. --- De Noord-Ooster van Zaterdag 5 Oct. 1935. No. 156 DERDE BLAD KANTONGERECHT KIEKJES * ZUIDBROEK, 2 Oct. De wachtkamer vol en niet minder dan 104 ,,zaken" op de rol. Dat wettigde de vrees, dat het zeer laat zou worden en het is laat geworden. De zitting was eigenlijk onderverdeeld in twee gedeelten. Eerst kwamen enkele aangehouden waterleidingzaken ter tafel en daarna de gewone wisse-wasjes. Dat alles kreeg tegen het middaguur vrijwel zijn beslag en was de publieke afdeeling leeg. De majoor haalde echter heel spoedig de „tweede serie" verdachten naar boven. Dat waren allemaal waterleiding-menschen, beter gezegd „waterloozen", althans in den zin van de verplichte aansluiting, meest burgermenschen en een enkele rentenier. Voor zoover er technische of administratieve dingen bij te pas zouden worden gebracht, was de directeur der Waterleidingmaatschappij, ir. dr. G. J. de Glee van Groningen gedagvaard. En voor zoover er telkens een oordeel noodig was over de hoeveelheid dubbeltjes waarover de verdachten beschikken, zou getuigenis worden afgelegd door een drietal burgemeesters, de heeren H. Venema van Scheemda, A. Jonkeren van Sappemeer en D. Bartels van Hoogezand. --- RICHTING AANGEVEN. Het scbijnt ons wenschelijk nog eens met nadruk er op te wijzen, dat „richting aangeven", in het rijwielverkeer is een eisch, waarmee politie en justitie het ernstig nemen. Jurjen K., los werkman te Veendam, was met 'n anderen fietsrijder, toen een bocht moest worden genomen, „gezellig aan 't tpraten", naar hij zelf vertelde vanmorgen. En had er toen natuurlijk niet aan gedacht de hand uit te steken. Het O.M. meende, dat Jurjen met f 2.50 beboet moest worden. Maar de kantonrechter zeide, dat het met die gevaarlijke onachtzaamheid nu maar eens uit moet wezen en veroordeelde verdachte tot het betalen van een boete van f 4.—. --- DE REM VAN DEN DRIEWIELER. Albert van Z. is venter, woont te Wildervank, doch werkt veel met zijn artikelen te Veendam, als* wanneer hij zijn koopwaar vervoerd per drie-wieler. Daarop was geen rem aangebracht gelijk de geimeente-politie deze meende te mogen eischen. En deswege volgde een bekeuring. Nu heeft van Z. de rem aangebracht, zoodat aan den eisch van de wet is voldaan en verdachte met de politie verder geen moeilijkheden staan te duchten. O.M. en Kantonrechter hielden met een en ander rekening, wijl v. Z. reeds eenige jaren niet z'n driewieler te Veendam werkt, zonder dat hem ooit bemerkingen zijn gemaakt. Eisch en uitspraak f 1.— boete. --- „WIJ ZIJN GEZWOREN KAMERADEN". Toen over dezelfde brug waar Zwier G. z'n noodlot scheen tegemoet te rijden, een auto uit Winschoten zou passeeren, liepen daar twee lustige — schoon arme — knapen, die elkaar de hand op den schouder hadden gelegd. „Wij zijn gezworen kameraden." De eene jongen Tjase Kr. werd geraakt door de auto, van welke hij geen signalen heeft gehoord. En de andere kameraad vertelde dat de auto wel een vaart had van 50 Km. per uur. Ook hij hoorde niets. Een oude schipper, F. Bakker genaamd, deed het geval een beetje anders uit de windselen en zeide dat die meneer kalm had gereden. Bakker is doof. Maar een signaal heeft hij wel gehoord. De jongens hadden niets in de gaten en hij hield zijn hart vast toen hij zag dat Tjasse tegen de vlakte viel en z'n broekie scheurde, dat speet Bakker, want z'n moeder is weduwe zie je.... Mej. Brants die de tocht had meegemaakt verklaarde in den geest van den bestuurder. Wel signalen gegeven en er was behoorlijk ruimte .Maar de jongens hadden verkeerd gedaan. Het O.M. meende dat de heer Jan Fokke B., die de auto bestuurde, na het geval wel even naar de knaap had kunnen omkijken. En dat hij het naliet, werd hem euvel geduid. Deswege werd een boete van f 10 gevorderd. Verd, zeide dat de jongens heelemaal niét hadden opgelet en dat dit de „ramp" heeft veroorzaakt. Mr. Crebas veroordeelde verd. tot 't betalen van f 2.50 boete, wat heel wat minder was dan een tientje. Over het beschadigde broekie werd verder niet gesproken. --- EEN SLACHTOFFER VAN DE KERMIS schijnt Pieter K. te Muntendam te wezen. Twee jaar geleden was hij in de olie geraakt toen het dorpskermis was te Muntendam. Deswege werd hij gestraft. En dit jaar was het weer kermis en weer kreeg Pieter het te kwaad, èn met hen met wie hij ruzie had, èn — als 'n gevolg daarvan — met de marechaussee. Verd. vertelde, dat hij niet dronken was geweest en dat de politie aanvankelijk niet wist waarom hem te verbaliseeren. Men was boos op hem, wegens „motje-maken". De Rechter begreep Pieter eerst niet te best. Maar nadat aan het licht was getreden, dat Pieter bedoelde, dat er „mot" gemaakt was, werd een boete van drie rijksdaalders tegen den luidruchtigen kermisbezoeker geëischt, Mr. Crebas deed er twee kwartjes af. --- WATERLEIDING UND KEIN ENDE ..... Onze ruimte is voor dit keer reeds verbruikt en zelfs overschreden. Daarom geven we hetgeen er over de waterleidingszaken voorviel, in heel kort bestek. Van de aangehouden zaken was het slot dit, dat drie overtreders werden veroordeeld tot f 20 ieder en eentje tot tweemaal f 15, terwijl een zevental bekeerde zondaren een boete kreeg van f 0.50 ieder. Totaal was dit f 93.50. In de nieuwe zaken ging het als in de oude. f 20 boete voor wie „van niks wilde weten", uitstel voor wie nog eens ernstig wil overwegen en f 0.50 voor wie terug gekomen is op de dwalingen zijns weegs. Bovendien werden nog enkele zaken aangehouden, waarin wordt onderzocht of de toestand van het beschikbare welwater een kans geeft, dat de betrokkenen worden vrijgesteld van aansluiting. In de nieuwe zaken werd totaal f 47 opgelegd. De stand was op 25 September reeds f 452, zoodat al met al aan de weigerachtigen reeds een bedrag van f 592 is opgelegd. En de stroom nalatigen houdt nog maar steeds aan Gelijk echter ook groeit het groote getal dergenen, die eieren voor hun geld kiezen en zich haasten de aangeboden verklaring te teekenen, om verder van de soesab af te zijn. --- KANTONGERECHT ZUIDBROEK. Zitting van Woensdag 2 Oct. 1935. Veroordeeld : Wegens overtreding van de drankwet: F. P. te Muntendam, tot f 30 b. of 15 d. h„ met verbeurdverklaring van den in beslaggenomen sterken drank. Wegens de veiligheid van het verkeer op den weg in gevaar brengen: S. G. te Veendam, tot f 25 b. of 25 d. h., met ontzegging van de bevoegdheid, motorrijtuigen te besturen voor den tijd van 1 jaar. Wegens binnen 6 maanden na het leggen van de hoofdbuis zich niet aansluiten bij de provinciale waterleiding: H. J. T. te Westerlee, tot f 25 b of 25 d. h.; B. B. te Sappemeer en W. W. en E. ten H. te Westerlee tot f 20 b. of 20 d. h. en K. S. en C. K. te 't Waar, H. J. en T. J. te Heiliger] ee, P. L. en P. J. F. L. te Foxhol, R. J. L. te Hoogezand, R. J. M. te Veendam en N. L., E. H. en F. K. te Zuidbroek, allen tot f 0.50 b. of 1 d. h. Wegens overtreding der arbeidswet: G. A. S. te Tripscompagnie (Muntendam), tot f 15 b. of 15 d. h. Wegens openbare dronkenschap: P. K. te Muntendam, tot f 7 b. of 7 d. h. Wegens zich vasthouden aan een beweging zijnd motorrijtuig: J. Z. te Oude-Pekela, tot f 5 b. of 5 d. h. Wegens niet behoorlijk uitwijken: H. P. te Gasselternijveenschemond, tót ; f 5 b. of 1 week tuchtschool en G. v. D. te Zuidbroek, tot f 2.50 b. of 2 d. h. Wegens niet tijdig blijk geven van het voornemen, van richting te willen veranderen: J. K. te Zuidwending, tot f 4 b. of 4 d. h. Wegens rijden met een rijwiel zonder licht: A. B. te Veendam en B. G. V. te Meeden, tot f 2 b. of 2 d. h. en H .V. te Hoogezand, tot f 1.50 b. of een week tuchtschool. Wegens rijden met een transportrijwiel zonder rem: A. v. Z. te Wildervank, tot f 1 b. of 1 d. h. Wegens als getuige opgeroepen, ter zitting wegblijven: J. L. te Muntendam, tot f 1 boete of 1 d. h. (Nadruk verboden.) --- GERECHTSHOF TE LEEUWARDEN. Zitting van Donderdag 3 October. Administratiezaken. GEDISTILLEERD-KWESTIE. De politierechter te Groningen veroordeelde W. de B. 58 jaar. caféhouder te Ter Apel, tot f 70.10 boete.subs. 30 dagen hechtenis, met verbeurdverklaring. Verdachte kwam in hooger beroep en heden dient de zaak voor het hof. Op 15 December 1934 hebben de kommiezen in een open schuur op het erf van verdachte in gebruik aangetroffen een houten vat en een flesch met 4.9 L. gedistilleerd, zonder dat dit gedistilleerd door een wettig document was gedekt. B. van der Laan, als getuige & décharge gehoord, zegt onder eede te kunnen verklaren, dat het bedoelde gedistilleerd niet van de B. was. Hij kan echter zonder zich zelf in moeilijkheden te brengen, niet verklaren van wie het dan wel was. Zelf heeft hij den drank daar neergezet. Persoonlijk heeft hij nimmer met de B. over deze zaak gesproken. Hij vertrouwde het niet dezen drank, dten hij in het bosch gevonden had, mee naar huis te nemen en heeft het toen op het erf van de B. verstopt. De rijksadvocaat, mr, Romer: De flesch was niet vol. Hebt u er dan iets uitgedaan? Getuige: Neen. Rijksadvocaat: Vreemd. Br worden nimmer half gevulde flesschen gesmokkeld. De verbaliseerende kommies zegt, dat er steeds in bemande flesschen wordt gesmokkeld en deze flesch was onbemand. Ook zyn er in de schuur nog andere flesschen gevonden. Verdachte zegt niets van de flesch te hebben afgeweten. De rijksadvocaat, mr. Romer, gelooft niet. dat men al te veel waarde moet hechten aan de verklaring van den getuige a décharge, die als smokkelaar bekend staat. Eisch bevestiging van het vonnis. De procureür-generaal, mr. Sluis, concludeert tot toewijzing van den eisch der administratie. --- DE PLAAT VAN DE WEEK Mussolini doet zich kennen Als een ware dolleman, Die zich inbeeldt dat hij desnoods Elkeen ringelooren kan. Maar Italië's dictator Slaat de plank hier leelijk mis, Daar hij toch nog steeds geen Europeesch dictator ia. Menig schimpscheut adresseerde Hij reeds aan den Volkenbond, Terwijl hij aan Groot Brittanje Halve dreigementen zond. „Wee hem, die mij durft weerstreven!" Zoo roept hij naar allen kant, Want dit kan de oorzaak worden Van een grooten wereldbrand. Zal Italië dan werkelijk De brutaliteit begaan Om zijn roofbeluste handen Aan het zwarte land te slaan? Velen zien nu reeds een oorlog Als een onontkoombaar feit, Anders ware het gedaan met Mussolini's waardigheid. Als Italië gaat vechten Staat het echter gansch alleen, Naar het Volkenbondsbeginsel Wordt het: allen tegen één. En al zullen dan de sancties Enkel economisch zijn: Onder zooveel tegenkanting Wordt Italië's macht wel klein. J. S. ---