EEN LUCHTBALLON VOOR METEORLOGISCHE DOELEINDEN GEVONDEN Het komt In den laatsten tijd nogal eens voor, dat In het Oosten en NoordOosten van ons land kleine, met waterstof gevulde luchtballonnen gevonden worden, waaraan door middel van kabels een apparatuur bevestigd is. Dit zijn z.g. Radiometeorografische- en peilzenders, welke meest van Duitsche herkomst zijn. Deze meteorologische toestellen worden aan luchtballonnen opgelaten, om in de atmosferische lagen opmetingen te doen. Dinsdagmiddag werd door den heer M. Rijks, landbouwer te Tange (Gem. Onstwedde), tijdens zijn werkzaamheden op liet land een kleine luchtballon gevonden, waaraan een instrument was bevestigd als hierboven omschreven. De lieer M. stelde onmiddellijk den rijksveldwachter van Alteveer, den heer T. Uil, van zijn vondst in kennis. Na ingesteld onderzoek kwamen uit den balJon een aantal briefjes te voorschijn, welke in de Fransche, Duitsche en Nederlandsche taal gesteld waren. De inhoud van het Nederlandsche briefje laten wij hieronder in dezelfde bewoordingen volgen als waarin het origineel gesteld was. Internationale Meteorologische Organisatie. Nederland. Ter behartiging. De vinder van dit Instrument krijgt een belooning, indien hij het onbeschadigd en ongeopend in Nederland aan het Koninklijk Nederlandsch Meteorologisch Instituut de Bilt zendt. Alle door hem daartoe gemaakte onkosten worden vergoed. Men wordt verzocht direct na het vinden in Nederland het K.N.M.I. te de Bilt, van de vondst in kennis te stellen en ontvangt dan de noodige aanwijzingen omtrent het opzenden. Het instrument moet in het verpakkingsmandje en met een eventueel aanwezig valscherm of een eventueel aanwezigen ballon worden opgeborgen. Bij beschadiging door schuld van den vinder wordt geen belooning toegekend. Eventueele zegels mogen niet verbroken worden. Gummiflarden, als resten van een gesprongen ballon zijn waardeloos. Indien men bij het instrument nog een gedeeltelijk gevulden ballon vindt, moet deze mede worden opgezonden. Men zij voorzichtig bij het ledigen van den ballon, daar het gas brandbaar is. Voorts bleek uit een der briefjes, dat de ballon den 17 December 1937 te Berlijn was opgelaten. Wanneer de ballon gedaald is, is niet te zeggen. Vermoedelijk heeft hij al eenige weken op het land gelegen en is de late vondst waarschijnlijk hieraan te wijten, dat er in den laat' sten tijd niet op het land gewerkt is. Aan de ballon was een verpakkingsmandje bevestigd, waarin de vinder het instrument versturen kon. Het K.N.M.I. te de Bilt deelde ons over de instrumenten nog het volgende mee : Zij vallen neer met een valscherm. De vinder vindt in de aangehechte enveloppe een formulier ter invulling voor het aeronoutische observatorium Lindenberg, Kreis Beeskow, en tevens voorschriften voor de behandeling en een verzoek het instrument en valscherm op te zenden naar het Koninklijk Meteorologisch Instituut te De Bilt. De toestellen bevatten weerkundige instrumenten en een kleinen radiozender. Zij worden met ballon opgelaten. Uit de opgenomen seinen worden de temperatuur, de luchtdrukking en de windrichting op verschillende hoogten in de atmosfeer afgeleid. Het is van groot belang, dat ze onbeschadigd teruggezonden worden. Ook in ons land worden nu en dan deze instrumenten opgelaten. Ze zijn echter van een andere constructie dan de Duitsche. De gescheurde ballon met op het kistje de Radiometeorografische zender. --- De gong in het Badhotel te Baarn, waarmede langs de kamers der journalisten wordt gegaan, De gong in het Badhotel te Baarn, waarmede langs de kamers der journalisten wordt gegaan, Indien het bericht der blijde gebeurtenis des nachts zou doorkomen. --- AUTOMOBILIST TE WATER GERAAKT EN VERDRONKEN Hedennacht te ongeveer 1 uur, toen de burgemeester van Kethel (Z.H.), Mr. J. J. Lips, per auto huiswaarts keerde, kwam hij tot de ontdekking, dat in een langs den weg loopenden sloot een personenauto lag. De burgemeester riep onmiddellijk de hulp in van den gemeenteveldwachter Braam, die zich te water begaf teneinde te onderzoeken of zich iemand in de auto bevond. Dit bleek inderdaad het geval te zijn. Men trachtte den bestuurder, die bij zijn pogingen om uit den wagen te komen, met een arm tusschen het portier bekneld was geraakt, te bevrijden. Na korten tijd mocht dit gelukken, doch de inmiddels ter assistentie ontboden geneesheeren, Dr. Kuij uit Kethel en dr. De Leeuw uit Schiedam, konden slechts den dood constateeren. De verongelukte autobestuurder bleek te zijn de 50-jarige ongehuwde wegenbouwer W. S. uit Kethel, die ter plaatse bij een zwager inwoont Het stoffelijk overschot is naar diens woning overgebracht. --- Heel Nederland wacht met spanning PRINSES JULIAHA MAAKT DAGELIJKS EEN RIJTOER ZUSTER ROMKE VERMEER NOG IN DEN HAAG. Een wachtmeester werd het wachten te machtig. H.K.H. Prinses Juliana heeft zoowel Dinsdag- als Woensdagmiddag een rijtoer per auto gemaakt in de omgeving van het paleis. Het tochtje duurde gisteren een half uur. De kap van de Packard was neergelaten. De prinses was vergezeld van een hofdame. Gisteren was er, toen H.K.H. uitreed nog al veel publiek aanwezig. Ook H.M. de Koningin en Z.K.H. Prins Bernhard ziet men dagelijks uitrijden. Er gaat een gerucht, dat een autobusondernemer excursies gaat organiseeren naar het Badhotel. Heel prettig, zoo schreef ons gisteravond de speciale verslaggever van het A.N.P., voor den charmanten ouden heer H. de Graaff, directeur van het hotel, die jarig is vandaag en deswege in de belangstelling van velen staat als de vader van een groote familie. Maar overigens vormen de excursies een onbegrijpelijk plan. De meest op den voorgrond tredende emotie van een kleinen jongen, die voor den eersten keer een dierentuin bezoekt, is, dat de wilde dieren eigenlijk toch maar heel tamme, in ieder geval onzegbaar luie en onverschillige exemplaren zijn, en dat — moge het al leerzaam zijn van hun afwijkende lichaamsvormen en huidskleuren kennis te nemen — het toch wel erg tegenvalt, dat ze zoo weinig verscheurend optreden. Indien de vergelijking niet oneerbiedig zou zijn jegens de vertegenwoordigers van de koningin der aarde, zou men de toekomstige indrukken van de toekomstige inzittenden van opgemelde autobus kunnen vergelijken met die van den eveneens voornoemden jongen. Ja zelfs zullen deze toekomstige bezoekers, wanneer zij op uiterlijke kenteekenen zullen moeten afgaan, in hevigen twijfel kunnen komen te verkeeren, welke exemplaren van de menschelijke soort zij moeten beschouwen als behoorend tot de te bezichtigen categorie en welke tot de bezichtigende ; welk bezwaar in een dierentuin althans niet zoo ernstig wordt gevoeld. Slechts zeer goede opmerkers zullen onder het gezelschap van niets dan normale burgers de vertegenwoordigers der internationale pers kunnen ontdekken, aan symptomen van goede voeding gepaard aan een gebrek aan slaap en lichaamsbeweging, of aan de berustende kalmte, waarmede zij hun stoelen bezet houden, of aan de langdradigheid van hun gesprekken, of aan de keuze hunner vermaken als daar zijn sehaken, dammen en meer van dergelijk uren-vullend tijdverdrijf. De bezoeker moet het al bijzonder goed treffen, als hij een oogenblik meemaakt, waarop in de conversatiezaal de al te rustige spanning zich even ontlaadt en een Engelschman, tot ergernis van rustende Nederlanders, loeiend een „community song" gaat leiden of een Nederlander, tot ergernis van rustende Engelschen, in een paar seconden zich van zijn luidruchtigheid voor een paar dagen ontdoet. De bezoeker zal dan echter tevens versteld staan van het flegma, waarmee de collega's reageeren, of liever, niet reageeren, op deze kortstondige ontladingen en hij zal zich verbazen over de gemelijke stilte, die dan plotseling weer pleegt te vallen. Wij,journalisten, beleven hier nu eenmaal dagen met ochtenden, middagen en avonden, en dan weer dagen met weer ochtenden, middagen en avonden in een eentonige reeks, welke alleen kan worden verbroken door den ochtend eens een keer voor den nacht te ruilen, overigens een nacht als alle andere nachten. Wat is Soestdijk ? Een hotelkamer, waar wij slapen, een eetzaal waar wij eten, een conversatiezaal, waar wij zitten. Wij kennen elkaar nu. De meesten van ons kenden elkaar reeds lang te voren, inbegrepen de Amsterdamsche rechercheurs, die hier zijn neergestreken. Wij zijn hier niet „uit", wij beleven niets, wij zien elkaar aan of wij hier altijd zijn geweest, wjj zijn melig. Wij wachten, wachten op de plotselinge 'ommekeer, die komen moet, de ommekeer, die zich onweerstaanbaar aankondigt in de oranje-bloemetjes op de tafeltjes, de oranje-papiertjes aan de lampen, het oranje-blousetje, dat een Engelsche journaliste heeft gekocht en de houten sinaasappeltjes, waarmee de buitenlanders pronken. Maar de voornaamste symptomen van die ommekeer zijn nog afwezig. Wij bespieden eiken hofdignitaris en zijn bewegingen en raken gewend aan de serene rust en de onverstoorbare regelmaat van hun etenstijden en vermaken. Wij kijken eiken ochtend of de prins uitrijdt en hij doet het met een regelmaat zonder afwijkingen. Wij komen met even groote regelmaat aan de weet, dat Prinses Juliana des middags heeft gewandeld of een rijtoer heeft gemaakt. Wij staan eiken dag voor het paleishek, dat er eiken dag precies zoo uitziet als den vorigen. Bij avond branden telkens achter dezelfde ramen lichten, en zij worden steeds op hetzelfde uur gedoofd. Het weer is nu eens zonnig en dan weer regenachtig, doch wjj hebben genoeg van klimatologische lyriek, van druipende boomtakken, weemoedige dennebosschen en veelbelovende oranjezonnetjes. Wij bespieden Dr. de Groot en komen alleen te weten, dat hij vanmiddag rustig een uurtje is gaan kuieren. Wij informeerden naar de aankomst van zuster Romke Vermeer, de nachtverpleegster van de Prinses, doch vernemen, dat zij nog in Den Haag vertoeft. Zoo verstompt onze spanning zich tegen den blinden muur der onwetendheid. Doch niet alleen wachten de journalisten in het Badhotel te Baarn, ook houden bij de Telextoestellen militairen de wacht. Ieder oogenblik kunnen deze machines het bericht ratelen, dat Nederland met zulk een spanning verbeidt. Reeds achttien dagen wachten de militairen reeds, enkele officieren en twee wachtmeesters der artillerie. Dinsdagmorgen heeft een der wachtmeesters het moeten opgeven. Hjj is tijdens zijn wacht bewusteloos geraakt. Zijn toestand was zoodanig, dat hij naar het ziekenhuis te Utrecht vervoerd moest worden, waar bleek, dat hij aan een zenuwoverspanning leed. Het wachten was hem te machtig geworden. Landgenooten te Berlijn leven mede. In hoe sterke mate de Nederlandsche kolonie te Berlijn medeleeft met de a.s. blijde gebeurtenis, moge blijken uit het feit, dat een groot aantal landgenooten de redactie van het Duitsche Nieuwsbureau verzocht heeft onmiddellijk na ontvangst telefonisch op de hoogte gesteld te worden van het geboortebericht. De redactie heeft zich bereid verklaard aan deze verzoeken gevolg te geven. Zij heeft in verband hiermede een lijst aangelegd van de gegadigden, welke lijst reeds een respectabele lengte gekregen heeft. Ook vele Duitschers en andere buitenlanders hebben den wensch te kennen gegeven telefonisch van het groote nieuws te worden verwittigd. Het stempelen van werkloozen bij de blijde gebeurtenis. De minister van sociale zaken maakt bekend, dat, wat de dagelijksche aanmelding (het stempelen) van werklooze arbeiders betreft, in verband met de te verwachten blijde gebeurtenis de volgende gedragslijn kan worden gevolgd. Wordt het bericht bekend tijdens de bureauuren, dan kan het stempelen worden gestaakt. Voorzoover het gemeentebestuur den daarop volgenden dag, dus den eigenlijken feestdag, de gemeentelijke bureaux sluit, kan alsdan ook vrij van stempelen worden gegeven. OOK HIJ WAS ER VOL VAN. En belde bij den burgemeester aan. Maandagmiddag omstreeks half 1, toen het pijpenstelen regende, belde aan de woning van den burgemeester van Ginneken, jhr. Th. E. Serraris, een 7-jarig, ln een cape gehuld kereltje. Met een ernstig gezicht vroeg het ventje den burgemeester te spreken. Op de vraag van de dienstbode of zij de boodschap door kon geven, gaf de jongen te kennen, dat hij den burgemeester beslist persoonlijk moest hebben. Toen de burgemeester eenige oogenblikken later in de gang verscheen, klonk hem tot zijn groote verbazing de vraag tegemoet: „Burgemeester, is het nu een Prins of een Prinses ?" Burgemeester Serraris, die normaal niet zoo heel gauw uit het veld geslagen is, schrijft het „R. Nbld.", stond nu toch een oogenblik beduusd naar woorden te zoeken en trachtte daarop het mannetje aan zijn verstand te brengen, dat het antwoord op deze vraag eerst gegeven kon worden wanneer de ooievaar op Soestdijk gearriveerd was. En deze had blijkbaar door het stormachtige weer vertraging gehad. Het ventje repliceerde hierop met de woorden : „Maar u weet toch precies, wanneer de ooievaar komt ? Zegt u mij dit nu eens. Uit verdere vragen van den burgemeester bleek, dat de vader van den 7-jarigen Jopie Witte — zoo heette het ventje — blijkbaar om het antwoord op de vraag wanneer de blijde gebeurtenis nu te verwachten is, te ontduiken* gezegd had : „Dat weet alleen de burgemeester". Jopie vatte daarop resoluut het plan op om Maandag om 12 uur uit school niet naar huis te gaan, doch van UI venhout, waar hij woont, naar Ginniken te wandelen om daar de gewichtige vraag persoonlijk aan den burgemeester te stellen. DE ORANJEBOOM UIT FRANKRIJK GEARRIVEERD. Wordt in Amsterdam geplant. Vrijdagavond waren eenige vrienden, leden van de Amsterdamsche maatschappij voor jongemannen bijeen, toen een hunner het plan opperde, om door een bijzondere daad de herinnering aan de blijde gebeurtenis ten hove vast te leggen. De gedachten gingen weldra uit naar het planten van een oranjeboom en toen de vrienden zich hiermede hadden vereenigd, werd een stap verder gedaan en bepaald, dat dan, namens de A. M. V. J. in het Leidsche boschje, tegenover het bekende hoekgebouw aan de Vondelstraat, een boom uit het vroegere Prinsdom Orange, in het Rhone-dal, zou worden geplant. Restte dus de moeilijkheid om aan dien boom te komen. Verschillende autoriteiten werden in den arm genomen, en zoo slaagden de A.M.V.J.mannen er in, bijtijds een echte oranjeboom ln handen te hebben. De K.L.M. voerde hem uit Frankrijk naar Schiphol, waar gistermiddag 'n groep A.M.V.J.ers, samengesteld uit twee afgevaardigden per groep, het houtgewas officieel in ontvangst nam. Gezagvoerder Blaak overhandigde om kwart over drie de origineele orangeboom persoonlijk aan dr. J. Eykman, den directeur van de A.M.V.J., waarbij de vreugde-uitingen van de getuigen uiteraard niet ontbraken. Voor de „Sperwer" werd het historische moment vereeuwigd. Daarna begaf men zich naar een hoek van het terras, waar, voor de Phohi-microphoon, de heer Pauw de gebeurtenissen, welke de komst van den oranjeboom voorafgingen, ln herinnering bracht. Met het zingen van het Wilhelmus besloot men deze officieele handeling. Men zal zich herinneren, dat burgemeester de Vlugt is bereid gevonden den oranjeboom op den nationalen feestdag des middags te drie uur in het Leidsche boschje te planten. De nachtwacht van het Telex -apparaat in het Badhotel te Baarn. Door de journalisten is bij het Telex -apparaat in het Badhotel te Baarn een nachtwacht ingesteld, waarbij leder op zijn beurt dienst heeft. --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELINGEN IN APOTHEKEN EN DROGISTERIJEN ÓFL1.4Q PER FLACON ---