DE HERTOG VAN WINDSOR. Niet terug naar Engeland. Volgens betrouwbare berichten uit Britsche hofkringen is het bezoek van den hertog van Windsor, aan Engeland, dat einde Maart zou plaats vinden „voor onbepaalden tijd uitgesteld". Men zegt dat het bezoek zoo goed als geheel afgezegd was, sinds het ging om den titel van Right Hon. voor de hertogen, op welk punt zoowel de hertog als de koninklijke familie even onwrikbaar waren. Het definitieve bericht, dat het bezoek niet zou plaats vinden, is bekend geworden na het zeer particuliere onderhoud dat majoor Ulick Alexander, de bewaarder van het persoonlijke vermogen van den koning, die verantwoordelijk is voor het inkomen van den hertog van Windsor, hem uitgekeerd door de koninklijke familie, de vorige week met de Windsors in Parijs heeft gehad. Naar men verneemt, heeft Alexander den hertog van Windsor medegedeeld, dat de koning nog steeds niet bereid is, aan de hertogin den titel van Right Hon. toe te kennen, waarop de hertog voor den laatsten keer zeide, dat hij dan niet zou komen. Toen de hertog van Windsor voor de eerste i maal plannen maakte, het vorige jaar, voor een bezoek aan Engeland, verklaarde hij, dat de mogelijkheid bestond dat zijn vrouw de titel zou worden gegeven, niet alleen omdat zij denzelfden rang moest hebben als haar echtgenoot, maar ook omdat er anders onvermijdelijk ver warring zou ontstaan tijdens het bezoek. Ondanks de herhaalde verzoeken van den hertog werd hem telkens medegedeeld, dat de koning niet bereid was, den titel te verleenen naar men verneemt is de koninklijke familie het er over eens dat de hertogin niet den zelfden rang kan hebben, als de schoonzusters van den koning. Na het bezoek van den hertog van Gloucester echter geloofde de hertog teekenen te bespeuren van een matiging in de houding van den koning, zoodat hij plannen maakte voor zijn reis tegen het einde van Maart, maar nogmaals werd hem duidelijk gemaakt, dat hij welkom was, maar dat zijn vrouw niet den titel kon krijgen en dat het „aan te raden" was, haar niet mede te brengen. Dit, zoo verneemt men, moest Alexander den hertog vertellen, die toen zijn plannen liet varen. In hofkringen is men van meening, dat de kansen op een bezoek van de Windsors aan Engeland thans geringer zijn dan ooit. Men voorspelt, dat Edward zijn vaderland niet zal terugzien, voordat een lid van de koninklijke familie, bijv. Koningin Mary, komt te overlijden. --- FELLE BRAND IN KLEEDINGMAGAZIJN TE DIDAM. Schade op f 100.000 geschat. DIDAM, 6 Maart. Omstreeks vier uur is vanmiddag door nog onbekende oorzaak, brand ontstaan op de zolderverdieping valn het kleedingmagazijn der firma F. Gilsing alhier. De vlammen grepen snel om zich heen en bij haar aankomst stond de terstond gealarmeerde brandweer machte' loos tegenover de inmiddels tot een laaiende vuurzee geworden brand. Het pand, dat een oppervlakte van 40 bij 25 meter beslaat en drie verdiepingen telt, stond van onder tot boven in lichter laaie. Krachtig sloegen de vlammen naar buiten en aan blusschen viel niet te denken. Het geheele gebouw werd een volkomen prooi der vlammen, de inventaris, waaronder zich de nieuwe voorjaarscollectie bevond, werd mede door het vuur verteerd. Het personeel en de eigenaar wisten zich tijdig in veiligheid te stellen. Door den gunstigen wind liepen de naast gelegen huizen geen gevaar. De schade, die op f 100.000 wordt geschat, wordt door verzekering gedekt. --- Onderzoek te Ootmarsum. ALMELO, 6 Maart. Naar de Tel. verneemt heeft de officier van Justitie te Almelo thans opdracht gegeven tot het instellen van een onderzoek aangaande de klacht door den oud-burgemeester van Ootmarsum, jhr. mr. von Bönninghausen, tegen de beide wethouders van Ootmarsum ingediend. --- GASSELTERNIJVEEN, 6 Maart. Begrafenis wijlen B. Schuiling. Onder zeer groote belangstelling werd hedenmiddag ter aarde besteld het stoffelijk overschot van wijlen B. Schuiling, in leven dag-opzichter aan de N.V. Aardappelmeelfabriek „Oostermoer" alhier. Aan het graf werd gesproken door ds. J. de Bruin te Gasselte, den heer K. Blaauw, namens het personeel van gen. fabriek, den heer J. Huges te Assen namens het bestuur en Aandeelhouders. Verder door Mevr. Roodzant-Huges en den heer J. Bentum namens de afd. Gasselternijveen Vrijz. Herv., waarvan de overledene bestuurslid TV£LS. Een viertal kransen en bloemstukken ^dekte de baar. * GIETEN, 6 Maart. Jaarverg. Ver. v. Luchtbescherming. De VOORZ. deelde mede, dat de afd. sinds de oprichting was gestegen van 51 tot 290 leden. In het bestuur werden verkozen de heeren J. Cramer, R. Slinger en B. Haange voor Gieten, de heer Pannenborg voor Gieterveen en de heer Tiktak voor Nieuwediep. De heer M. BOOMSMA hield hierna een causerie over grensbescherming. De VOORZ. deelde nog mede, dat .er dess maand weer een verduisteringsproef zou worden gehouden en riep hiervoor de medewerking der burgerij in. * ZUIDLAREN, 6 Maart. V.P.R.O.-film. In 't hotel „De Gouden Leeuw" vond voor een flink bezette zaal de vertooning plaats van den V.P.R.O.-film. Ds. Dikboom opende de bijeenkomst, waarna Ds. Wieringa van Anloo en Ds. v. Beek, voorganger v. d. Vrijz. Herv. te Groningen het woord voerden. Ds. Wieringa lichtte vervolgens de vertoonde film toe. * — Ned. Herv. Kapel. In de Ned. Herv. Kapel werd hedenavond een vergadering gehouden van belangstellenden. Spreker was de heer H. van Dijk te Assen, die een rede hield over het onderwerp „De beteekenis van de Staten- en Raadsverkiezing". Da belangstelling was groot. ♦ STADSKANAAL (W.), 6 Maart. Jaarfeest. Hedenavond hielden „de Herv. Mannenvereeiv „Nicodemus" en de Vrouwenvereen. „Martha ea Maria" onder leiding van Dr. Sonius haar gecombineerd jaarfeest in „Ons Huis." Na het uitbrengen van de jaarverslagen, werden diverse samenspraken en voordrachten gehouden, een en ander afgewisseld met muziek en zang. Tijdens de pauze werd nog een verloting gehouden. De uitstekend geslaagde avond werd met dankgebed door Dr. Sonius gesloten. * ZUIDBROEK, 6 Maart. Verg. Patrimonium. Als spreker trad op de heer NICOLAI van Sappemeer met het onderwerp „Geboortebeperking en geboorteregeling." Op uitvoerige ea kiesche wijze werd dit onderwerp behandeld en van Chr. standpunt uit bezien. Enkele vragen werden gedaan en naar genoegen beantwoord. De agenda der gewestelijke vergadering werd besproken, terwijl een afgevaardigde benoemd werd. * MEEDEN, 6 Maart. Door den arbeider Haijo Jager alhier, werd bij de ontginning van den heer K. H. N. Detmers in het vaste veen een zilveren muntstuk gevonden, waarop de beeltenis en naam van Jacobus H voorkomen. Het geldstuk is iets kleiner dan een rijksdaalder en volkomen gaaf, Hoe dit Engelsche muntstuk in de vaste veenbodem alhier is terecht gekomen zal wel een raadsel blijven. * VEENDAM, 7 Maart. De kerkvoogdij der Nederl. Herv. gemeente te Veendam, heeft het bouwen van een tweede pastorie, in het Uitbreidingsplan-Noord aldaar, naar plannen van den architect N. Boiten Rzn. onderhands opgedragen aan den heer Jan Renken en het schilderwerk aan den heer Joh. Hofman, beiden te Veendam. * — Bond van werklieden in Overheidsdienst. Onder presidium van den heer W. Brouwers, kwam de afdeeling Veendam van bovengenoemden vakbond, in jaarvergadering bijeen. Leden van die afdeeling wonen in de gemeenten Veendam, Wildervank, Muntendam en Noordbroek. Samen telt ze 50 leden. De Voorz. wees er op dat, door opheffing van het verbod voor sommige categorieën van in Overheidsdienst werkzamen, om lid van den Bond te zijn, het ledental over het geheele land, met circa 1300 is toegenomen. Uit het jaarverslag van den heer R. F. van der Wijk bleek dat 1938 voor de afdeeling Veendam een rustig jaar van weinig actie is geweest. Het verslag werd goedgekeurd. Het financieel verslag van den penningm., den heer J. Wever, wees uit, dat in het vorig jaar totaal was ontvangen (met inbegrip van het kassaldo) f 1202.73 en uitgegeven f 1082.37, zoodat er een kassaldo was. Met inbegrip van de bezittingen van de afdeeling en het saldo van 1938, heeft de afdeeling de beschikking over ruim f 200. De aftredende bestuursleden J. Wever, J. Batting, H. Pieters en G. Prummel, werden alle herbenoemd, terwijl in de vacature G. Doff, van de kascommissie werd benoemd de heer W. J. Dusseljée. Nadat de voorz. had opgewekt om deel te nemen aan de massa-demonstratie welke de moderne arbeidersbeweging Paaschmaandag te 's-Gravenhage organiseert in het belang van een betere werkeloosheidsbestrijding, werd de vraag besproken of het niet gewenscht is dat de leden en hunne vrouwen den naderenden zomer een uitstapje maken. Het idee vond algemeene instemming. Nader zal nog worden geregeld op welke wijze meu aai. dat voornemen het beste gevolg zal kunnen geven. --- Uit de Vredesbeweging PERSPECTIEVEN? Biedt onze tijd nog wel een enkel perspectief voor den pacifist? Dit is de vraag waarvoor de vredesbeweging in dezen tijd zich gesteld ziet, de vraag, die de ernstige voorstanders van een vrede door recht, een vrede gebaseerd op internationale verdragen, niet met rust laat. Want wie de ontwikkeling der internationale politiek overziet, moet wel haast tot de conclusie komen, dat er al weinig te bespeu ren valt van perspectieven die uitzicht geven naar een wereld waarin vrede heerscht. En wie met het vredesstreven ernst maakt en in een duurzamen vrede de eerste voorwaarde ziet voor het behoud der beschaving, kan toch moeillljk berusten in een zoozeer negatief resultaat van zijn pogingen. De vredesbeweging is deze vraag dan ook niet uit den weg gegaan, doch heeft er een antwoord op trachten te geven. Voor sommigen was dit antwoord niet moeilijk. Zij erkenden als een feit, dat er in Europa een tweetal ideologieën worstelen om de overheersching en zij deden hun keuze. Van tegenstanders van oorlog of oorlogstoerusting werden zij voorstanders der bewapening. En zooals het meer gaat bfl bekeerden — zy legden zich met groote overtuiging op hun nieuwe streven toe. Andere pacifisten bleven vasthouden aan de idee der geweldloosheid. Van oorlogstoerusting keeren zij zich nog even sterk af als vroeger. Hun houding in een mogelijk gewapend conflict wordt ook door de geweldloosheid bepaald. Zij beseffen zeer goed, dat een mogelijke aanval op ons land met zeer groote kracht zou plaats vinden. Maar zij wenschen daar slechts hun geweldloosheid tegenover te stellen. Niet hun weerloosheid. Want zij willen zich zoo veel mogelijk te weer stellen doch met geen andere wapenen dan uit het geestelijk arsenaal, dus door invloed te oefenen, hetzij door het woord, hetzij door geschriften, op de veroveraars. En verder door hun houding van lijdzaamheid, boycot en burgerlijke ongehoorzaamheid, ongeveer zooals Ghandi deze toepaste in zijn strijd tegen de Britsche overheersching in Indië. Door deze ►.pacifistische volksverdediging" tracht men tot leen nieuwe vorm van weerbaarheid te komen. Deze beide standpunten, die als de uitersten beschouwd kunnen worden, bieden dus wel een nieuw perspectief. Een groot aantal voorstanders der vredesbeweging kunnen zich echter noch tot het eene noch tot het andere aangetrokken voelen. Het meerendeel staat dunkt mij op het standpunt dat zij zich in „vredesnaam" niet tegen de huidige opvoering der bewapening verklaren, omdat zij geen ander middel weten om de nationale waarden të beveiligen. Maar zij kunnen zich niet losmaken van het pijnlijk bewustzijn, dat alle naties met elkander op deze manier de grootste ramp aan het voorbereiden zijn. Want de bewapening komt op tophoogte. Men spreekt al van onderbewapening. Wij behoeven het hier niet te herhalen, ieder weet het, dat de metaalfabrieken nog nimmer zoo gedaverd hebben als thans. En de getallen der oorlogsbegrootingen zijn bijkans onuitsprekelijk. Laten we ons maar niet trachten voor te stellen hoeveel welvaartsmogelijkheden hiervoor verzuimd moeten worden en maar hopen dat het geld slechts nutteloos verbruikt zal zijn, dat het slechts voor een onvruchtbare werkverschaffing heeft gediend en nimmer zijn bloedige rente zal afwerpen. Van een waarlijk hoopvol perspectief kan in Ihet aangezicht van deze feiten dus moeilijk gesproken worden. De perspectieven zullen gezocht moeten worden in feiten, die ondanks dit alles nog feiten zijn gebleven. Als eerste van deze feiten releveer ik dan, dat alle regeeringen, geen enkele uitgezonderd, niet nalaten te verklaren, dat zij liever den vrede wenschen te behouden dan den oorlog te ontketenen. Nu kan men zeggen, dat dit een valsch gehuichel is, waarmee de ware bedoelingen verhuld moeten worden. Het ongeluk van onzen tijd is inderdaad dat de vredesliefde van den tegenstander niet als echt wordt aanvaard. Wij laten dit feit voor wat het is. Maar in de telkens herhaalde vredesontboezemingen kan, ook als deze slechts als de rechtvaardiging der bewapeningspolitiek bedoeld'zijn, de erkenning gevonden worden, dat bij de volkeren slechts de vrede als einddoel der begeerten bestaan is gebleven. Mij dunkt dat dit laatste ook wel in de Septemberdagen ondubbelzinnig gebleken is. De volkeren verkeeren nog niet in een oorlogsroes. Verder is een voortgaande bezinning te constateeren over de vraag wat het resultaat van een nieuwe wereldoorlog zou zijn. Wat zou b.v. een nieuw Versailles brengen? Zeer waarschijnlijk politiek verlies voor alle bestaande regeeringsstelsels in West-Europa. Noch de dictatuurlanden, noch de democratische regeeringen zouden weten wat ze met een overwinning moesten beginnen. Over de verliezende partij kunnen wij zwijgen. Ook het doordringen van dit bewustzijn kan de volkeren voor oorlogsroes behoeden, waar de toenemende bewapening de tendentie heeft deze te versterken. Tenslotte blijkt de gezonde kijk op de toestanden nog niet verloren te zfln gegaan. Ook de regeeringen blijven van het bewustzijn vervuld dat men op de een of andere wijze den goeden Weg weer moet trachten te vinden. De weg terug is wel moeilijk, maar zoo lang als men hem zoekt moet hij gevonden kunnen worden. Weldadig doen in dit opzicht de woorden aan van het Engelsche Lagerhuislid Harold Macmillan (in het laatste nummer van de Groene): „Een politiek, zegt hij, van wat ik het statisch verzet zou willen noemen, is niet voldoende. Wanneer w(j voor de werkelijke idealen van de menschheid wenschen op te komen, moet het ideaal waarover wij ons uitspreken, iets meer zijn dan de grootheid van ons volk en ons Rijk, iets meer dan de veiligheid van onze burgerij. Wij dienen ons thans reeds te richten op een tijd dat de gewapende strijd der volkeren tot het verleden behoort en dat de gedachte van de internationale rechtspraak werkelijkheid is geworden. Acht men dat een herschenschim? Er is een tijd geweest dat men hen bespotte en verguisd heeft die voor de gedachte der nationale rechtspraak opkwamen ..." De schrijver betoogt dan verder, dat Engeland zich thans door de gedragingen van anderen economisch afzondert, doch, zegt hij, wanneer wij dan toch op menig punt tot zulk een politiek onze toevlucht moeten nemen, dan is het van belang dat wij tegelijk de internationale samenwerking in het oog houden en een economische politiek volgen, die de basis van zulk een samenwerking kan zijn." Inderdaad is de eenige mogelijkheid tot 't behoud van het perspectief dat men tracht heen te kijken over de troebele verhoudingen waarin wij thans verkeeren en zich probeert In te stellen op gezuiverde toestanden. Dat dit niet beteekent een zich lusteloos afwenden van onzen tijd en een gelaten afwachten van wat komen zal, zal de lezer uit de bovenstaande regelen zeker zelf hebben afgeleid. C. M. --- Mevr. Tjarda van Starkenborgh Stachouwer heeft met een radio-rede het Ned.-Indisch paviljoen Mevr. Tjarda van Starkenborgh Stachouwer heeft met een radio-rede het Ned.-Indisch paviljoen van de „Golden Gate "-tentoonstelling te San Franclsco geopend. De rede werd in Californië uitstekend ontvangen. Mevr, Xjarda voor de microfoon. --- De Athletiekwedstrijden te Helsinski 1940 Wereldrecords zullen sneuvelen, zegt minister Urho Kekkonen, president van den Finschen Athletiek Bond. HELSINKI, 7 Maart, (van een specialen A .N .P .-verslaggever). — Naar het gebouw van het organisatie-comité voor de Spelen der 12e Olympiade behoeft men te Helsinki niet lang te zoeken. Staande op het ruime stationsplein ziet men van verre reeds de vijf gekleurde ringen, zinnebeeld der Olympische Spelen, aangebracht op een groot wit bord. Voor den vreemdeling, die de melodieuze maar zoo ontzaglijk moeilijke Finsche taal niet spreekt, beteekent het een stille aanwijzing, dat hij in dat gebouw zijn inlichtingen zal kunnen krijgen. In het organisatiecomité zijn verscheidene secties ondergebracht, elk met haar eigen taak. Een zeer belangrijk deel van het practisch organisatorisch werk, betrekking hebbend op het sportieve gedeelte der spelen, wordt verricht door den heer Urho Kekkonen, den Finschen minister van Binnenlandsche Zaken, lid van het organisatiecomité, voorzitter van den Finsche Athletiek bond. Met den heef Kikkonen, die nog niet zoo lang geleden actief de athletiek beoefende, hebben wij een interessant onderhoud gehad over de wedstrijden van 1940, waarbij de president van den Finschen athletiek bond merkwaardige uitspraken deed, welker waarde, juist omdat zij uit den mond van een der beste deskundigen komen, niet hoog genoeg kunnen worden aangeslagen. ,U kimt zich niet voorstellen", aldus de heer Kekkonen, „hoe groot de belangstelling van het Finsche volk voor de Olympische Spelen is. In eigen land behoeven wij heusch geen propaganda te maken voor het bezoek, dat is volmaakt overbodig. En schertsend voegde de heer Kekkonen er aan toe, dat indien thans een voorstel bij het parlement zou worden ingediend, waarin zou worden omschreven dat Finland In de toekomst altijd aan Olympische Spelen zou deelnemen, dit voorstel met algemeene stemmen zou worden aangenomen, ja. dat een dergelijk voorstel zelfs als een paragraaf in de grondwet zou worden opgenomen" Wij wezen den heer Kekkonen er op, dat velen de meening zijn toegedaan, dat de Olympische Spelen er niet in de eerste plaats zijn voor een select groepje athleten, maar voor hen, die een redelijke kans op een behoorlijke plaats hebben. „Ik ben die meening niet toegedaan", luidde het antwoord van den heer Kekkonen." In den strijd voor de Olympische beslissing stoort de deelneming van vele „outsiders". De organisatie wordt bovendien moeilijker, als er zoovele minder sterke deelnemers uitkomen. Natuurlijk is het niet gemakkelijk de juiste grenzen aan te wijzen, doch ik geloof, dat de gulden middenweg gevonden is. De strijd te Helsinki zal buitengewoon fel zijn, zoo fel, dat ik er van overtuigd ben, dat menig wereldrecord zal sneuvelen. Ik hoop, dat een Fin op eigen grond de 10 K.M. binnen het half uur zal loopen en dat bij het speerwerpen de 80 meter-grens eindelijk zal worden overschreden. Belangstelling voor Nederland. Tijdens de Olympische Spelen te Los Angeles heeft geen der Nederlandsche athleten mij kunnen imponeeren. Te Berlijn daarentegen had ik groote belangstelling voor Osendarp. Hij was niet alleen de beste Europeesche athleet op den korten afstand, maar ook de snelste blanke sprinter. Zijn typische figuur, zoo vaak bewonderd in de verschillende nummers, staat nog, levendig voor mijn geest. En uit mijn eigen sporttijd herinner ik mij den Nederlandschen middenafstandlooper Paulen nog heel goed. Hij is een zomer in Finland geweest. Wij bewonderen zijn soepelen en beheerschten stijl en van hem leerden de Finsche middenafstandloopers, die toendertijd nog beginners waren, het tempo goed te verdeelen. Vele Finsche records, vooral op de 800 meter, werden toen verbeterd, en voor een belangrijk deel hebben wij dat te danken aan het voorbeeld van Paulen". Plotseling valt de heer Kekkonen zich zelf in de rede en stelt ons de vraag: wat denkt u, zal Osendarp hier de 100 of de 400 meter loopen? Deze vraag versterkt onze overtuiging, hoe volkomen de Finsche organisatoren op de hoogte zijn van het sportgebeuren der geheele wereld. Hannes Kolehmainen won op de Olympische Spelen te Stockholm in 1912 de eerste gouden medailles voor Finland, op hem volgde Nurmi, die de wereld den naam Finland leerde spellen. Na Nurmi kwamen Ritola, de Jaervinens, Lehtinen, Iso Hollo, Salminen en tallooze anderen. Voor ons, Nederlanders, zijn deze namen bekende klanken, maar zoo goed als wij hier van Nurmi gehoord hebben, zoo goed kent men ln Finland de namen Osendarp, Willy den Ouden en Pahud. --- De topografische dienst in Ned.-Indië herdacht zijn 75-jarig bestaan door het houden van een De topografische dienst in Ned.-Indië herdacht zijn 75-jarig bestaan door het houden van een tentoonstelling, welke ook door den Gouverneur-Generaal werd bezocht. --- De mishandeling van mr. Blaupot ten Cate. 's-GRAVENHAGE, 6 Maart. De Hooge Raad heeft heden verworpen het cassatieberoep van den landbouwer M. B. te Kootwijk, die, na eerst door de rechtbank te Zutphen veroordeeld te zijn tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden, in hooger beroep door het gerechtshof te Arnhem is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 1 jaar onvoorwaardelijk wegens mishandeling van Mr. Blaupot ten Cate. ---