Voor de Jeugd Beste vriendjes en vriendinnetjes. prins Herfst vaart door bet ganse land. Hij is van ver gekomen, Met paddestoelen in zijn hand, En verf voor alle bomen. Straks maakt hij buiten een festin. Zeg, ga je ook eens kijken? jij mag er bij aanwezig zijn. 't Zal net een sprookje lijken! Ja, het wordt herfst! De kleintjes onder jullie, zullen het sprookje wel mooi vinden; maar m'n grote neven en nichten geloven niet n eer aan Prins Herfst! Zij weten, dat ons wereldhalfrond langzamerhand verder van de zon afdraait en dat daarom alles in de natuur verandert. Iedereen, mensen, dieren en planten nemen maatregelen Ze proberen zich allen, bewust of onbewust, tegen de komende winter te beschermen. Luister maar: Bij jullie thuis is moeder aan het wecken. Ze stopt alle'lei vruchten en groentes in de weckfles om jullie va i *t winter als er niets is, maar lekker te laten eten'. Vader haalt de aardappelen uit de tuin en brengt ze in de kelder. Daar kan de boze winter niet komen. De boer haalde z'n oogst binnen en zo zou Ik nog wel een poog je door kunnen gaan. Laten we liever eens bij de dieren kijken. Daar zijn er allereerst de trekvogels Zag je ze niet weggaan? Eerst was er vergadering in een hoge boom en dan een volgende dag b.v., ging de hele troep naar het Zuiden. Ook moeder rups denkt aan de toekomst. Ze eet haar buikje rond en gaat zich dan inpoppen Wat dit is? Wel, de rups bouwt om zich zelf een huis, een cocon noemen we dat. Heb je nooit zo'n pop gevonden? Daar komt in het voorjaar dan geen runs, maar een prachtige vlinder uit. Let maar eens op. Sommige dieren, de eekhoorn en de kraai b.v., zoeken ir de herfst allerlei etenswaar, zoals beukenooties en eikels bij elkaar, die ze op verschillende plaatsen gaan verstoppen. Zij hebben dus, net zo als jullie moeder, een kast met hamsterwaar voor de kwade dagen. De kikker en het stekelvarken nouden een winterslaap. Laat in het najaar, of in het begin van de winter duiken ze in de modder of in een warm donker hoekje om er de hele winter ongestoord te dromen. Dat lijkt me ook wel wat. Jullie niet hè? Jullie spelen liever in de sneeuw. Ja, en dan nog de bomen en planten. Gele, bruine en rode blaadjes dwarrelen langzaam paar beneden. Waar is al dat groene gebleven? Wel, in de boom. De boom wil de groene bladdelen alleen maar houden en laat de rest vallen. Gek. hè? Wat zijn er nu een zaden. Heb je ze al gezocht? Besie, droge zaden, pluiszaden. O, een hele boel. Je zou er best een verzameling van aan kunnen leggen. Dat is mooi werk voor na schooltijd. Probeer het maar eens! --- ZAADJE. Paardebloemzaadje, ' Je drflft op de wind. : Zeg', ga je heen Waar geen mens je meer vindt? Ga ie dan groeien En krijg je een bloem? Zeg mij dan zaadje, Hoe kun je dat dóen? --- KASTANJES. Kastanjes en eikels vallen neer. En kinders zoeken en vinden ze meer. Ze stoppen in tassen hun glanzende buit, En stallen bij moeder hun schatten uit Dat is al eeuwen zo gegaan. En iedere keer, gaat het van voren af aan! --- DE BOZE HOND. Ze liepen met z'n tweeën op het buitenweggetje: Willem en Hana Willem was de oudste. Hij durfde het meest, bij ging immers al naar de grote school. Hans was iets kleiner, een klein beetje jonger ook; maar toch waren ze vriendjes: echte kameraden! Luister maar: Willem zei: ,,We gaan kastanjes zoeken. Daar bij die boerderij zijn heel veel kastanjebomen. Kom maar! Laten we dan spelen zeg, dat we rovers zijn. Kwaje rovers, die de schat gaan halen van het kasteel. Kom. Sst"! De beide jongens slopen voorzichtig over het wgegetje naar een gat in de heg. Ze lieten zich op de buik vallen en schoven naar voren. Zo hoorde het, zo deden echte rovers het ook, neus waar. Domme jongens, ja vreeslijl* domme jongens. Zag ie het bord dan niet? Zag je niet het „Wacht U voor de hond"? Willem kon toch al een beetje lezen. Hij wist toch al hoe „hond" geschreven werd. Nee, jullie waren geen slimme rovers, hoor. Je kroop door het gat in de heg en toen zag je ze... de kastanjes. Oh, wat een hoop! Wat een reuze hoop! Sommigen lagen nog in da dop, anderen waren zo maar klaar om opgeraapt te worden. Waarom vroeg je toen niet even ot je mocht zoeken ? Zo hoort het toch ? Dan was dat erge ook niet gebeurd, dan was €r geen grote hond op Hansie afgestoven om hem in z'n broek te bijten Brr, zo erg! Hans schreeuwde het uit. „Help. help". En Willem, Willem was een echte vriend. Hij sloeg met een stok naar de boze hond. „Weg, weg jij van Hansjes broek. Weg, lelijkerd . Maar het hielp liet. De hond gromde wat. Hij liet z'n sterke tanden zien en hield nog steviger vast. O, wat moesten 7" doen. De jongens gilden, de jongens schreeuwden en toen, toen kwam de boer. Hij zei: „Af, Hektor. Af, dadelijk af!" De hond liet de broek los en Hans was vrij. Helemaal vrij, maar de broek was kapot en het hemdje stak er uit. Wat erg hé? De boer schudde z'n hoofd: „Domme jongens. Heb je het bordje dan niet gelezen ? Hektor moet op het huis passen. Hij moet zorgen, dat er geen boze dieven kom'-n om ons appels of gereedschap af te stelen. Hektor weet niet, dat kastanles geen appels zijn, 't is je eigen schuld. Kom maar eens mee". Zo gingen de jongens met de boer mee. O het was geen boze man O, nee! Hij gaf hun elk een glas melk en z'n vrouw naaide de broek. Nu hoefde niemand op straat Hansje uit te lachen. Dat was fijn. Toen gingen ze weg naar huis. „Kom je nog eens kastanjes zoeken", vroeg de boerin. „Als je 't eerst vraagt, dan leggen we Hector aan de ketting, dan kan er piets gebeuren Doe het maar! Er lopen twee jongetjes op de weg. Ze hebben de armen om eikaars schouders geslagen, „Wat sloeg ik hem zegt de grootste. De andere knikt, dan gaan ze de hoek om en verdwijnen . ,,'t Zijn echte kameraden". --- AFTEL VERSJE. Juffrouw Katrijn Zat achter 't gordiin Wat deed ze daar? Ze kamde haar haar. Ze waste haar handjes En poetste haar tandjes. Ze rjlooide haar kleed Toen was ze gereed. Om ter kerke te gaan Hier ver vandaan. --- CORRESPONDENTIEHOEKJE Wij helpen Tante Lot. Frans Beuken Borgercompagnie. 1. Zo lang mijn lichaam js zo lang is ook mijn haar. Wat is dat? 2. Welke ogen mist de merjp gaarne. Maja Schothorst Veendam. Anna speelde in de tuin. Wim kwam aanhollen. „Je kanarie leeft niet meer", riep Wim. Anna meende dat het waar was en ho'de naar boven. Maar de kanarie floot er lustig op los. Anna wou het Wim betaald zetten en ging in de tuin zitten, terwijl ze net deed of ze huild#. Wim liep op haar toe en ze zei „Mijn: kanarie is echt dood. ik heb hem in drie daren geen eten gegeven." Wim meende, dat het waar was en rende naar boven! Hij nam wel drie treden tegelijk. Toen hy terugkwam jouwde Anna: „Op 1 April stuurt men de gekken waar men wil". P.S. 'k Verwacht binnenkort weer een versje van je meisje. Klaas Nieland Tripscompagnle Petertje Klein. Laat mij ook een vriendje van je zijn Hier 207 postzegels voor jou Petertje ik ben niet eerder in mijn sas. Tot dat jij beter wezen mag. Trijntje Venema Meeden Ra ra raatje Een wereld in een gaatje Een wereld in een knoopsgat Ra ra wat is dat. Aaltje Smith Annen. Wie leeft er van water en wind? Wat zijn de langste bedden? Tineke Bentum Wildervank. Toe maa r meisje ga zo door, Peter is er dankbaar voor. Elsien Kuiper. Dag Elzien. Gaat het goed met je drie poesen. Ja bij ons js het ook al om zeven uur donker. Je vervolgverhaal" is lang zeg. Daar gaat ie dan. --- DE BOZE STIER. Op een dag toen boer Jansen al weer beter was, ging Kees met z'n vriendjes naar het groenland waar de stier, graasde. „Durven jullie er in? vroeg Kees." Neen antwoorden ze. Och zei Kees, hij zit ja aan een touw. En hij ging er ln en rende om de stier heen. (Wat zal het einde zijn Elsien? ?????) Leldy Albers Hoe gaat het met je colorado kevers. Laat de jonkies maar niet uitvliegen. Dan krijg je ruzie met alle boeren Brr. Was je blij met het cadeautje Gelukkig maar. BeTer een vrolijke lach. Dan één kwade dag. ( Wat een mooie tekening). Ina Kemper Stadskanaal. Dag Ina wat een mooie post heb jij. Zeg. Is er winkelweek op 't Knoal? Nou dat lijkt me reuzen fijn. Schrijf me maar eens gauw weer. Aaltje Zuidema. Jij tekent hé. Reuzen meid . Ga zo doo r hoor. Vertel me maar gauw eens wat anders. --- KINDEREN VAN HET LAND WAT DOEN WE VOOR DE KRANT? a. Een kort verhaaltje over de herfst. b. Verzin een zin van 10 of meer woorden, die allemaal met een D. beginnen (Die domme D. enz.) c. Schrijf ons eens een leuk spelletje. Inzenden voor Woensdag bij de Noord-Ooster Wildervank. Winnaar vorige week Ina Kemper Semstraat Stadskanaal. --- VOORBIJ... De zomerdagen gaan verglijden, Al glimlacht nog de lieve zon, Het wordt weer stil in alle kamers Van 't gastvrij landelijk pension. Het druppelt rits'lend van de bomen, In 't soms wat grijze morgenlicht, Dan trekt de nevel langs de velden, En gaat de open hemel dicht. Wat late bloemen staan te bloeien, In felle kleuren, paars en geel, En zwflgend dromen nog wat stoelen, In een verlaten tuinprieel. We schikken ze vol zorg tezamen, Op tafel in een hoge vaas. Zij, die nog iets van 't zonlicht dragen, De laatste mooie dahlia'3! Er leven nog herinneringen Aan wat de zomertijd ons bracht, Een avond met de ramen open, Het maanlicht in de zoele nacht. Een landweg en een zonnemorgen, Een zwembad en een groene wei... Dit alles trekt in lichte beelden Nog even aan ons oog voorbij! En dan... een zo bekende woning, Waar de vacantie heerlijk was, Waar alles uit de jeugd herleefde, Met bloemen voor het vensterglas. Een kamertje, waar je als jongen, Zo heerlijk veilig slapen ging, Waar nög de oude wekker tikte, En nog dat schilderijtje hing! Voorbij! De zomer gaat verglijden, We weten het in ons bestaan: De wisseling der jaargetijden Zal onophoud'lijk verder gaan! Gelukkig hij, die door zijn daden, By wat hij steeds heeft nagestreefd, Ook aan de zomer van zijn leven, Door wat hij and'ren wist te geven, EEN LICHTENDE HERINN'RING HEEFT!! Oct. 1949. KROES. (Nadruk verboden). --- Als het koeler wordt Nu de herfst zijn intrede doet, krijgen we weer behoefte aan wat warmere japonnetjes. Wat denkt U van dit modelletje? Aardig in één stof (2.50 M. van 1.30 c.M. breed), maar ook zeer geschikt om van oud nieuw te maken. Het heeft een schouderpas met aangeknipte mouwen en dito kraagje, dat U naar wens open of gesloten kunt dragen. De rok is achtbaans, de naden lopen in het lijfje door. U ziet wel, dat U dit desgewenst ook zonder naden kunt knippen, als U dit prettiger vindt. De schulpen in de rok kunnen ook vervallen. Ü krijgt door deze va-riaties weer een ander idee. In voor- en rugpas brengen we het figuurnaadje op de schouder aan en zetten tot aan het stippellijntje een belegje tegen de kraagdelen. We naaien de delen van voor. en rugpand aan elkaar en stikken er de schouderpassen op. Ruim 1 c. M.. breed af stikken. Schouder-, mouw- en zijnaden sluiten en de mouwen naad op naad Inzetten. Dan de manchetten van dubbele stof aannaaien. We geven hier een halve voorbaan van de rok. De achterbanen worden aan weerskanten 1 c.M. smaller (zie stippellijn). Langs de schulp wordt het patroon doorgeknipt. We stikken het bovengedeelte op het ondergedeelte en stikken ruim 1 c. M. breed af. De 8 rokbanen verbinden, waarbij we jn de linkerzijnaad van boven 7 c.M. openlaten in aansluiting o D een even lang splitje in het lijfje. Treksluiting of drukknopen aanbrengen. Het effen jurkje heeft een knoopgarnering in de schulpen, maar handwerkliefhebsters zullen inplaats hiervan een mooi borduurmotief je nemen. Met smaak uitgevoerd geeft dit altijd een apart cachet en borduursel is dit seizoen zeer gewild. --- TER OVERPEINZING DE WEG TERUG. Het behoeft eigenlijk geen betoog wanneer we zeggen dat het er in onze samenleving allesbehalve fris uitziet. De ene oorlog is ten einde, maar nog op geen stukken na zijn we van de wonden die deze sloeg hersteld, of men maakt zich alom bang voor een volgende titanische explosie ! De atoomkracht werd bruikbaar gemaakt, doch op zulk een wijze, dat men bibbert voor het ogenblik wanneer deze in oorlogsdienst zal worden aangewend. Talrijk zijn de bijeenkomsten op internationaal en nationaal gebied waar men over vrede praat, doch het schriftwoord is bijzonder waar geworden dat men alom schreeuwt „vrede, vrede", doch dat het geen vrede is. En we hoeven nog helemaal niet zover te kijken, ook op nationaal en gewestelijk plan maken we op moreel gebied geen grote vorderingen, om niet te zeggen dat er een sterke afzakking is naar beneden. U kijkt maar eens naar het aantal criminele gevallen dat de tuchtrechter te behandelen krijgt, speciaal onder de jeugd. En dat in een tijd, waarin men enorme bedragen uitgeeft voor subsidies aan jeugdinstituten en andere instellingen die de opvoeding der jeugd ten doel hebben. Waren vroeger de mensen van deze streken beiend om hun degelijkheid en eerlijkheid, men moet ziende blind zijn, wanneer men niet alom de groei van onrechtvaardigheid gadeslaat. Men vraagt zich af, hoe dit alles mogelijk is. Het getal van degenen die ons het goede voorhouden, is niet verminderd. Bovendien bezitten we machtige middelen om de goede gedachte te propageren ~ middelen als pers. radio en film, waarvan we vroeger verstoken waren. De bittere armoede die zo gemakkelijk tot ondeugd kan voeren, is veel minder geworden dan vroeger. We kunnen zelfs zeggen dat tengevolge van de talrijke sociale wetten het zover is gekomen dat men practisch geen armen, zoals we die vroeger kenden, tegenkomen. Ondanks dit alles tellen we in de statistieken achteruitgang. Het wil ons voorkomen dat men de absolute normen is gaan verwaarlozen. De vorige keer schreven we reeds over de materiële gehechtheid van onze mensen, welke geen plaats kent voor hogere geestelijke dingen en normen. Nu is juist het materiële het onbestendige en hij die zich daaraan vastklemt met hebben en houden, gaat onverbiddelijk eenmaal schipbreuk lijden. In het groot is het zo, dat zij, die menen met de dreiging van een atoombom de wereld in vrede te kunnen bewaren, bedrogen uitkomen. Dit behoeft geen nadere uiteenzetting. Alleen dan kan er vrede zijn, wanneer alle mensen bepaalde normen als heilig weten, waaraan zij zich steeds hebben te houden. Van eeuwigheid schiep God een wereld en legde er vaste wetten in. In de openbaring door Christus werd ons dit alles verduidelijkt. Aleen de Schepper kan de hele wereld overzien, de mens heeft zich aan Zijn wetten en voorschriften te houden. Het wil ons voorkomen dat deze gedachte geen gemeengoed meer is onder ons. Daarom ligt de verhoging van een gelukkige'samenleving in een vernieuwd beleven van deze princiepen. We moeten derhalve terug op de weg waarvan we afdwaalden. Onze weg terug zal onze vooruitgang zijn. Hoogeveen (Dr.) P. WILLEHAD KOCKS O. CARM. --- Advertentie (Inee/miden tneileittMIngeii.) ITOïïl Tanden blank en retr adem fris als morgendau --- Voor de Vrouw Indien de vrouwen tegenwoordig minder wegen dan vroeger is dit te danken aan de mannen Kent U haar nog? Shlrley Temple in een jurk van 1905. .. Sinds het begin van deze eeuw is hei gewicht van de kledij der vrouwen gedaald van zeven kilo op zeven ons. Het gewicht van haar onderkleren kwam van zes kilo op twee ons en er bestaat reden om te veronderstellen dat het hierbij niet zal blijven. Deze verklaring danken wij aan Edward Stevenson, de modespecialist, die de toiletten anno 1905 ontwierp, welke Shirlev Temple zal dragen in Adventnre in Baitimore, een charmante, vrolijke film, waarin naast Shirley Temple optreden haar echtgenoot John Agar en Robert Young. Stevenson verklaart verder: „Veertig jaar geleden waren er twee ingewikkelde wasmachines nodig om het linnengoed van een dame te wassen. De dunne zijden lingerie van onze moderne vrouwen is daarbij vergeleken minder dan niets. Onder zeer lichte toiletjes wordt tegenwoordig natuurlijk ook een onderjurk gedragen, die dan op 150 gram extra wordt geschat. De jonge vrouwen van 1905 echter droegen altijd een hemd, een combination, een corset en twee zware onderrokken, zelfs onder een stoffen japon. Wat de badpakken betreft, hier is het contrast tussen de mode van toen en thans nog frappanter. In de jaren van de aanvang van deze eeuw was het badpak een afschuwelijke zaak van zwart of donkerblauw flanel. Het bestond uit een wijde blouse, eon broek die tot de knieën reikte en een rok met volants. Onder dit martelwerktuig droeg men natuurlijk nog ondergoed en een werkelijk elegante vrouw legde nooit haar corset af. Katoenen kousen, geregen sandalen, handschoenen, een parasol en een grote, onder de kin vastgebonden strohoed, vervolmaakten dit geheel. Enkele golven waren voldoende om dit „badpakje" te veranderen in een weinig flatteuze zandzak. En een uur in de zon was niet voldoende om het te drogen. Eenmaal nat, woog het ongeveer tien kilogram. Onnodig te spreken over de tweedelige badpakjes van onze dagen. In 1905 bestond er geen sportkledij voor dames. Cricket, tennis en fietsen geschiedden in een lange japon. Enkele „moedigen" waagden het een lange broek te dragen, doch werden dadelijk uitgesloten uit de „nette gemeenschap" In die tijd kende men slechts twee soorten van schoenen: met vetera of knoopjes voor overdag en dansschoenen voor 's avonds. De kousen, meestal van katoen, waren gewoonlijk in de kleur van de schoenen. In het begin van de twintigste eeuw veranderde de mode slechts om de tien of vijftien jaren, d.i. driemaal langzamer dan thans. De toiletten waren echter goedkoper en de vrouwen konden zich mee r afwisseling permiteren. Vroeger werd het grootste gedeelte der garderobe thuis vervaardigd door een naaister, die men tweemaal per jaar in dfenst nam. Décolletés waren enkel toegestaan bij avondjaponnen. De jonge meisjes droegen ronde „demi-décolletés", volwassen vrouwen diepe, gewaagde uitsnijdingen. De jonge meisjes mochten tot aan de enkels reikende toilettén dragen, doch ... en Shirley in een „new-look" toiletje anno 1949 elke serieuze vrouw droeg vanzelfsprekend een lang kleed. Behalve deze details varieerde de kleding slechts weinig bij het ouder worden van de dames. Enkel was voor ouderen de stof iets zwaarder. Een fatsoenlijke vrouw ging nooit uit zonder handschoenen of zonder hoed. De gehuwde vrouwen droefen met struisveren versierde hoofdeksels, de jonge meisjes gebruikten linten of bloemen. De eerste wereldoorlog bracht een radicale ommekeer in de mode. Toen begonnen de mannen zich ermee te bemoeien. Tot dat ogenblik aan toe waren de vrouwen alleen „heer en meester" geweest in het rijk van de mode. De mannen lanceerden de korte rokken, luchtige toiletjes en hielpen het gehate rijgcorset, hopelijk voor altijd, de wereld uit. Naar men beweerde was comfort en bewegingsvrijheid hun doel. De historie vermeldt echter niet of dit bedoeld was ten gerieve van de dames zelf of misschien ook wel ten gerieve van nieuwsgierige mannenogen. --- Pluimveeteelt Wanneer het hok op een vochtige bodem staat is het raadzaam dit op een stenen muurtje te zetten, dat minstens 30 è. 40 cm. boven het terrein uitkomt en dan binnen aan te vullen met rivierzand. Door de dikke laag rivierzand trekt het water niet op. Wordt het heel slecht weer dan kunnen de dieren binnen blijven. Een goed verlicht, ruim droog hok Is des winters van zeer grote betekenis. Windkering. Raadzaam Is aan ofe Noordkant b.v. tegen het vlechtwerk (buitenkant) een rietmat te bevestigen om de Noordenwind te keren. Nog beter is een levende haag zien te krijgen, die ontsiert de omgeving niet en is niet aan slijtage onderhevig. Deze plant blijft 's winters groen, schiet vlug op en vormt spoedig een dichte haag. Men plant op 15 cm. onderlinge afstand, ook ± 15 cm. buiten het vlechtdraad. De eerste tijd kunnen rietmatten dienen n.1. tot de tijd, dat de groene haag dicht genoeg is, al is het maar gedeeltelijk, in de nabijheid van het hok. Vocht en koude zijn twee doodsvijanden van de kippen. Men merkt het al met de kuikens. Bij koud en regenachtig weer groeien ze niet; ze worden triestig en sterven ten slotte een langzame doch zekere dood. Nu zijn de volwassen hoenders wel wat beter bestand tegen vocht en koude, maar hun lichaam lijdt er toch onder en zo gauw een kip iets mankeert, al is het nog zo weinig, gaat de eierproductie direct verminderen. Gij hebt evenals de kippen een hekel aan de Noordenwind, Beproef hem dan geheel te keren, Doe het vóór de kou begint. Kippenvriend. Voeding gedurende de algemene rui van de Postduif Onder algemene rui verstaat men de jaarlijkse, verwisseling van het kleine gevederte, die onder normale omstandigheden in ons klimaat in de maand Augustus aanvangt. De verwisseling van de slagpennen heeft dan gewoonlijk tot de vier van buitenaf gerekend plaats, gehad. Het is een natuurlijk verlopend proces, dat onder invloed van hormonale klieren tot stand komt. De algemene gezondheidstoestand is hierop van grote invloed. Laat deze te wensen over, dan wordt de rui vertraagd of onderbroken. Een andere hormonale werking, zoals die de papafscheiding tot stand brengt remt ae rui Onvolwaardige voeding of uitputting door infectie, ziekte, of buitengewone krachtsin. spanning op de vluchten, kan de rui tijdelijk storen. Aan de uitlopende slagpennen is dit te zien, die dan korter uitgroeien of een dwarse streep vertonen. Dit is begrijpelijk, daar een vernieuwing van het gevederte grotere toevoer van opbouwende stoffen uit de voeding nodig heeft, die onder de genoemde omstandigheden niet voldoende kunnen worden aangevoerd. Deze stoffen zijn v.n.1. eiwitstoffen, vitaminen en minerale stoffen. We zullen dus een voeding moeten verstrekken, die deze stoffen in hoge mate bevat. De peulvruchten als duivenboon en groene erwt zijn daarvoor het meest geschikt daar zil de meeste eiwitstoffen bevatten. Ook lijnzaad bevat hetzelfde gehalte aan eiwitstoffen. Men geeft hier echter maar een geringe hoeveelheid omdat het teveel vetten bevat en deze hoge temperatuur in de zomer geven. Men raadt gewoonlijk ook kool-, raap- en hennepzaad aan. Deze bevatten echter ook te veel vetten, maar daarenboven de . geslachtsdrift prikkelende stoffen (mösterdolie), welke remmend op de rui werken, door vermeerderde afscheiding van voortplantingshormonen. J. C. BOM. ---