Het Dagelijksch Verhaal. AMERIKA, dooi’ RALPH URBAN. Mr. Fits zat aan zijn bureau. Er'werd geklopt en even later kwam zijn secretaris binnen. „Daar is iemand, die u beslist wil spreken. Hij beweert, dat hij een onrecht wil goed maken, dat hij u heelt aangedaan.” „Dat klinkt nogal vreemd,” zei Fits. „Enfin, laat den man maar binnen komen. Een oogenblik later kwam de bezoeker binnen. Hij was groot en breed, had een opvallend sterk ontwikkelden kin en zag- er niet bepaald vertrouwenwekkend uit. Hij groette Fits en zei toen meteen: „Ik kan gewoon niet meer slapen en ook overdag kan ik nergens rust vinden." „Dan moet u naar een dokter gaan,” zei Fits, „of probeer het eens met Valeriaan. Maar wat heb ik daarmee te maken?” „Heel veel,” antwoordde de man. „Ik ben namelijk de inbreker, die de vorige week hier heeft ingebroken.” Mr. Fits schrok even, maar beheersehte zich toen onmiddellijk. „Gaat u toch zitten,” zei hij vriendelijk, „hier is whisky en daar staan sigaren. Maak het u gemakkelijk, dan kunnen we gezelliger praten. Leg gerust uw voeten op tafel, als u dat Wilt,. dat is ook een geliefkoosde houding van mij ”' hij lachte zuurzoet. „Zoo, mijn beste vriend, en wat ligt je nu op het hart?” „Gewetenswroeging,” zuchtte de man, trok een pak bankbiljetten uit zijn Zak en legde dat op het bureau. „Dit is de oogst van mijn roekelooze daad. Hier breng ik u al het geld weer terug. Het zijn 42 biljet ten van 100 dollar, dat is dus 4200 dollar. Toen ik het geld weg nam, was ik zoo diep gezonken, dat ik me door lage instincten liet meesleuren en de inbraak pleegde!” „Het was keurig werk,” zei Mr. Fits, „er waren heelemaal geen vingerafdrukken en zoo. De politie vond het werkelijk uitstekend Werk!” „Ach,” weerde de man bescheiden af, „het was niet moeilijk! Maar het geweten! U hebt geen idee, wat ik daar mee te stellen heb gehad! Nu voel ik me pas een beetje beter, maar nog niet heelemaal. Ik verzoek u vriendelijk om de politie te willen op bellen en me gevangen te laten nemen. Pas dan zal ik weer ruim kunnen ademhalen.” „Maar beste vriend, ik ben al meer dan tevreden met uw oprecht berouw! Je moet niet vöor alles direcht de politie halen, die heeft het al druk genoeg tegenwoordig. Je moet anderen een beetje ontzien.” „Voor mij blijft alleen Sing-Sing nog over,” ver klaarde de man, terwijl hij treurig zijn hoofd schud de. „Pas als ik mijn straf heb uitgeboet, kan ik weer een nieuw leven beginnen.” „U bent een merkwaardig mensch,” zei Mr. Fits, terwijl hij zich het zwëet van het voorhoofd veegde. „Neem dit geld maar weer mee en wees er gelukkig mee.” „Nee, aan dit geld zit geen geluk. Als ik het weer in mijn zak had, zou ik geen rustig uur meer hebben en steeds opnieuw aan mijn zonde moeten denken." Mr. Fits keek wanhopig om zich heen. Toen zei hij: „Hoe zou het zijn om in Mexico een nieuw leven te beginnen?” „Hm,” zei de man. „En duizend dollar reisgeld?" „Drieduizend?” „Tweeduizend en geen cent meer,” zei Mr. Fits. ,,l' bent een menschenvriend. Ik zal voor u bidden," antwoordde de inbreker geroerd. „Danke, danke,” weerde Fits af en haalde een paar bankbiljetten uit zijn portefeuille. „Hier — en een goede reis!” De man bekeek de bankbiljetten stuk voor stuk voor hij ze in zijn zak stak, alsof hij het niet kou gelooven. Toen verliet hij na eeh vriendelijken groei, de kamer. Mr. Fits zat nog een tijd lang zwijgend aan zijn bureau en drukte toen op de bel. „Wilson,” zei hij, toen de secretaris binnen kwam, „deze vervalschingen zijn zóó slecht, dat zelfs die inbreker de biljetten terug bracht. We kunnen ze dus onmogelijk in den handel brengen. De nieuwe serie moet beter worden. We waren ër bijna ingevlogen' Die vent was ook niet gek. Hij wilde met alle geweld, dat ik de politie er bij haalde O ja, en schrijf dan een brief naar de verzekeringsmaatschappij en zeg, dat we in het totaal 13.000 dollar schade hebben geleden, dus nog 3000 meer dan we eerst hebben opgegeven — dan hebbm we het bedrag, dat die kerel me juist heeft afgezet, er ook meteen uit! Waarom ben ie anders verzekerd!” --- Uit West-Friesland. Regeering koopt 600 lammeren op Texel. Aan ’t einde van de markt leert men den koopman kennen I TEXEL, 22 Mei. Bij het einde van de tweede groote lammerenmarkt, waarop ruim 6300 lammeren waren aangevoerd, gaven de regeeringscommissarissen plotseling opdracht om 600 a 650 dieren aan te koopen voor den prijs, die gedurende het verloop van de markt had gegolden, ml. gemiddeld ƒ6.25 per stuk. De regeering greep pas aan het einde der markt in. waarschijnlijk om de handelaren in de gelegenheid te steil in de benoodigde dieren normaal in te koopen. daar bij vroeger ingrijpen de handel wellicht een geheel ander verloop had gehad. Het vleesch der aangekochte lammeren is bestemd voor inblikken. (In dit verband hebben wij uit doorgaans uitste kend ingelichte bron vernomen, dat reeds vorig jaar door de regeering een deskundige uit Engeland ontboden is om in Holland proeven te nemen met het inblikken van lamsvleesch op een wijze, welke aan den op dit punt in Engeland hoog ontwikkelden smaak voldoet. Blijkbaar is de Brit geslaagd en wordt óf met een proef in ’t groot begonnen, öf kan men regelmatig een verlichting van de $cha.penmarkt tegemoet zien. De regeering had reeds eerder te kennen gegeven de schapenmarkt te willen steunen, maar zocht steeds naar een juisten weg om haar aankoopen te verwerken of af te zetten, zonder de vleesehpositie in het algemeen te benadeel en. — Red.) PERSCLUB VOOR WEST-FRIESLAND. Dezer dagen werd in café „De Zeven Groene Boo men” te Binnenwijzend een bijeenkomst gehouden van Wëstfriesche journalisten, waar besloten werd tot oprichting van een persclub voor West-Friesland. genaamd D.A.T.L Het secretariaat van deze club in gevestigd te Hoorn, Achterom 97. DE KAASCONTR5LE-KWESTIE. Wij namen de beschouwing van den heer Veldstra op, waarop de heer Nobel als volgt antwoordt: De heer Veldstra en ik zouden nog lang met elkaar van gedachten kunnen wisselen over .onze persoonlijke inzichten over de kwestie ter zake van de „Kaascontróle”, want over de pasteurisatie van de kaasmelk verschilt ons inzicht niet noemenswaard Mijn standpunt heb ik schriftelijk aan heeren ver 3la.ggevers gegeven en die hebben dat goed gepubliceerd, daarover heb ik geen opmerkingen, ook niet over de vetgehalte-kwestie. Maar de heer Veldstra zond een ingezonden stuk in en haalde er andere dingen bij, waartegen ik bezwaar maakte. Ik zal hieraan verder niet veel tijd verspillen, de heer Veldstra kent mijn standpunt. Mijn rekensommetje gaf ik om aan te toonen, dat de rédeneering van den heer Veldstra, dat de koude Meimaand en het mond- en klauwzeer de oorzaken waren van de vele overtredingen, niet juist is. De berekening moge volgens den heer Veldstra niet juist zijn — en hij stelt daartegenover een andere berekening, die hij zelf zegt niet juist te zijn, — ieder heeft nu wel begrepen, dat niet de koude Meimaand en het mond- en klauwzeer de hoofdoorzaken zijn van den ongeoorloofden toestand, maar het systematisch werken op de grens van het Vetgehalte. Dat is een ernstig feit., want de Kaascontróle is te goed om op deze manier verknoeid te worden, daarvoor is er te veel gewerkt aan het goede doek Eenerzijds is dit ontoelaatbaar, omdat zij, die zoo doende contróle ernstig in gevaar brengen en zich bevoordeelen, anderzijds doen ze de producenten —- en die zijn er gelukkig nog veel — die er naar streven om de voorwaarden na te komen, oneerlijke concurrentie aan. Er moet krachtig worden ingegrepen om den toestand te verbeteren. Het gaat hiep niet om 40% — wagr teveel op gewerkt wordt — maar om 4Ó+, wat inhoudt dat, met het oog op de speling by het wetenschappelijk onderzoek -— 0.7% — en het plus — zeker minstens 0.3% — boven 40% aanwezig moet zijn, waardoor het bij 41% reeds niet goed is. Op de verdere berekeningen van dep heer Veldstra ga ik niet in, ik wacht het onderzoek van onzen Directeur rustig af, ik heb er voorloopig het mijne van gezegd. Het zou voor mij gemakkelijker en aangenamer zijn geweest om de zaak maar te laten rusten, maar daar gaat het voor mij niet om! Ik ben er vast van overtuigd, dat er in deze veel niet in orde is, men kan doen alsof en het misschien nog rechtvaardigen, maar men kan een kwade zaak met schijn van recht bekleeden, men maakt ’n kwade zaak met schijn van recht niet goed. G. NOBEL. Lutjewinkel, 17 Mei 1939. --- TURNKRING „WEST-FRIESLAND" [VAN HET KONINKL'JK NEDERL. GYMNASTIEK VERBOND | Met de Pinksterdagen naar Arnhem. Nog een vijftal dagen en we zijn zoover, maar daarvóór nog een paar mededeelingen. Vertrek Zondagmorgen 5.30 uur vanaf Vale Hen (garage Kool). Allemaal op tijd present; op laatkomers wordt niet gewacht. Door een ministerieele beschikking heeft de regelingscommissie in Arnhem geen beschikking over dekens, zoodat verzocht is, of alle bewoners der massakwartieren een deken mee wTen brengen. Dus vergeet dit vooral niet, want anders mocht je een kouden nacht meemaken. Brood meenemen voor de lunch, ’s Avonds ongeveer 7 uur wordt een warme maaltijd geserveerd. Tot zoolang moet ieder voor zichzelf zorgen. Alle deelnemerskaarten en A-kaarten zijn in mijn ■ bezit en worden ’s morgens in de bus uitgereikt (voor Andijk zal ik ze even opzenden). Zorg er voor (vooral de dames), niet te veel japonnetjes enz. mede te nemen, zoodat de afmeting der koffers niet te groot wordt, want hiervoor is weinig ruimte in een bus. Verder zorgt iedereen er voor, dat hij (zij) Zondagmorgen met een optimistisch gezicht en een feestelijk gevoel en met veel zangzaad in de bus stapt en dit behoudt tot Dinsdagmorgen. Makkers, tot Zondagmorgen, met zon en een helderen hemel. C. ZEE, Geldeloozeweg, Hoorn. --- Bond van Dil. Tooneelvereeniginge in West-Friesland. Rubriek no. 58. Bondsleden, In het bestuur van het „Rijper Klein Tooneel” is een wijziging gekomen. De heer P. Kostelijk heeft bedankt als secretaris, in zijn plaats is benoemd de heer J. Dekker, Tuingracht 4Ó6, De Rijp. Wilt u hier van nota nemen? Met bondsgroeten, M. BIERMAN, Secretaresse. Oosthuizen, Mei 1939. --- De Radio-omroep. WOENSDAG 24 MEI 1939. Hilversum, 1875 en 415.5 M. N.C.R.V.-uitzending, 6.25—6.55 Onderwijsfonds voor de Scheepvaart. 8.00 Schriftlezing, meditatie, 8.15 berichten, gr.pl. (9.30—9.45 gelukwenschen), 10.30 morgendienst, 11.00 gr.pl., 11 25 reportage ter gelegenheid van het bezoek van H.M. de Koningin aan België, 12.30 berichten, 12.45 ensemble v. d. Horst en gr.pl., 2.00 reportage. 3.15 gr.pl., 3.30 Christ. lectuur, 4.00 pianovoordracht en gr.pl., 4.45 felicitaties, 5.00 voör de jeugd, 5-45 gr pk, hierna berichten, 6.25—6.55 taalles en causerie over het Binnenaanvaringsreglement, 7.00 berichten, 7.15 causerie „Hooien, inkuilen en drogen", 7.45 reportage, 8.00 berichten A.N.P., herhaling S.O.S.-berichten, 8.15 N.C.R.V.-harmonie-orkest, 8.30 reportage "vi van nui nuav/un. vau i». in. uu nu ningin aan België, 9.30 N.C.R.V.-orkest, 10.00 berichten A.N.P., 10.05 N.C.R.V.-harmonie-orkest, 10.45 gymnastiekles, 11.00 de Vedelaars, 11.25 gr.pl., 11.50—12.00 schriftlezing. Hilversum II, 391.5 M. V.A.R.A.-uitzending, 10 00—10.20 v.m. V.P.R.O., 6.30 -7.00 R.V.U., 7.30—8.00 V.P.R.O. 8 00 gr.pi. (ca. 8.16 berichten), 9.30 causerie „Onze keuken”, 10 00 morgenwijding, 10.20 voor arbeiders in de continubedrijven, 11.00 voor de werkloozen, 11.20 gr.pl., 11.35 reportage t. g. v. het bezoek van H.M. de Koningin aan België, 12.00 gr.pl., 12.15 berichten, 12.17 V.A.R.A-orkest, 1.00 gr.pl., 1.15—1.45 de Ramblers, 2.00 voor de vrouwen, 3.15 voor de kinderen, 5.30 gr. pl„ 6.00 Esmrëi’alda, 6.28 berichten, 6.30—7.00 causerie „Volksgemeenschap”, 7.05 V.A.R.A.-kalender, 7.06 felicitaties, 7.10 vocaal concert, 7.30 Bijbel vertellingen, 8.00 herhaling S.O.S.-berichten, 8.03 berichten A.N.P., V.A.R.A.-varia, 8.20 gr.pl., 8.45 radiotooneel, 9.15 orgel en zang (in de pauze causerie „Schuldig of onschuldig”), 10.00 berichten A.N.P., 10.10 V.A.R.A.ofkest, 10.45 Fantasia, 11.15—12.00 gr.pl. Droitwich, 1599 M. 11.25—11.50 pianovoordracht, 12.10 orgelspel, 12.35 uit Stockholm: Sven Sköld’s orkest, 1.20 accordeonvoordracht. 1.35 declamatie, 1.55—2.20 de Wessex Players, 3.10 sportreportage. 3.30 gr.pl., 3.50 populair concert, 4.20—5.10 vesper, 5.20 het Hungaria Zigeunerorkest (met inleiding), 6.00 gr.pk, 6.20 berichten, 6.40 interviews, 7.00 zang en orgel, 7.35 uit Canada: Empire-programma, 8.20 uit Winnipeg: boodschap aan het Imperium door Z.M. den Koning, 8.35 het Stratton strijkkwartet, 9.20 berichten, 9.45 nieuws uit Canada. 9.50 radiotooneel, 10.35 Alfredo Campoli’s saionorkest, 11.20 Grosvenor House-dansorkest, 11.50 gr.pl., 12.10—12.20 berichten. Radio Paris, 1648 M. 12.30 zang, 1.25 Bailly-orkest, 2.00 gr.pl., 2.35 zang, 2.50 gr.pl., 3.35 pianovoordracht, 3.50 vioojvogrdracht, 5.05 zang, 5.25 Ellis-orkest, 6.35 pianovoordracht, 6.50 zang, 7.20 zang met toelichting, 7.50 pianovoordracht, 8.50 André Cadou’s orkest en solisten, 9.20 cabaretprogramma, 10.20 orkestconcert m.m.v. solisten. Keuleu, 456 M. 6.50 Leo Eysoldt’s orkest, 8.50 gr.pk, 12.20 philharmonisch orkest van Wuppertal, 1.35 omroepkleinorkest, 2.30—3.20 populair concert, 3.40 gr.pk, 4.20 omroepkleinorkest, 6.45 muziek op oude instrumenten, 9.20 gr.pk, 10.55 omroepkoor en -orkest, solisten en sprekers, 11.50 gevarieerd concert, 12.20—3.20 gevarieerd nachtconcert. Brussel, 322 en 484 M. 322 M.: 11.35 reportage t. g. v. het bezoek van H.M. de Koningin aan België, 12.20—2.20 gr.pk, 5.20 volksliederen, 5.50, 6.50 en 7.20 gr.pk, 8.20 pianoduetten en gr.pl., 9.00 reportage t. g. v. het bezoek van H.M. de Koningin aan België, 9.20 omroepsymphonie-orkest, 10.50—11.20 gr.pk 484 M.: 11.50 reportage t. g. v. het bezoek van FI.M. de Koningin aan België, 12.20 gr.pk, 12.50 Radio-orkest, 1.50—2.20 gr.pk, 5.20 viool en piano, 6.35 orgelspel, 7.05 en 7.35 gr.pk, 8.20 radiotooneel, 9.20 omroepdansorkest, 9.50 derde acte van de opera „Orpheus”, hierna tot 11.20 balletmuziek. Deutschlandsender, 1571 M. 8.35 gevarieerd programma, 10.20 berichten. 10.40 causerie over de stad Dublin, 10.55 gr.pk, 11.05 berichten, 11.20—12.20 gevarieerd concert --- Advertentie VAN DE WASPRODUCTEN is de Amerikaansche boenwas wel ’t busje, dat wij ’t meest verkoopen. ’t Is het busje met den rooden ade aar. Prijs ƒ 0,20. DE JONG & EILANDER, HOORN, in luxe en betere huishoudelijke artikelen. --- Advertentie Ze vliegen weg onze nieuwe 2 cents sigaren, merk „NAUtA’s SUCCES”. Het kon ook niet uitblijven, het is werkelijk iets buitengewoons voor dien prijs. Wij raden U dan ook aan spoedig hiervan een kistje te halen, voor slechts ƒ 1.—. Wij hebben wel een zeer grooten voorraad hiervan, doch bedenk wel, ze gaan snel. Naast onzen grooten voorraad z.g. goedkoope sigaren vindt U in onze 5 magazijnen steeds de grootst mogelijke sorteering sigaren, alle uit eerste klas fabrieken, in alle verpakkingen. FIRMA NAUTA PAKHUISSTRAAT IC mnpnFRSTBAAT VEEMARKT 30 — HOORN. GERRITsSd 21-23 LET OP WAAR DE KI 9K UITHANGT! Vraagt onze „NICOTINEVRIJE” SIGAREN, in prijzen van 3, 4, 5, 6 en 8 cent. --- Advertentie RADIO van de CENTRALE is en blijft het IDEALE. --- FEUILLETON. ZEVEN MANNEN KWAMEN TERUG DOOR WARWICK DEEPING 25. II. Het was dezelfde kamer in Hotel Hallam. Loviebond stond bij den haard en las den brief, die ten zijne name aan het hotel was afgegeven. Steel berichtte, dat hij verhinderd was. Zijn vrouw had een kleintje gekregen. Loviebond had geen spijt. Menschen als Steel — een doodgewone bankbediende, konden ze best missen. En Kettle? Nou ja, Kettle! Die had z’n derde filiaal geopend, had twee bestelwagens en een aardig bankconto. Doch een kruidenier eertijds oppasser en kok, is in gezelschap van lui van standing absoluut ongevaarlijk. Eigenlijk nog minder dan niets. De weledelgeboren heer Loviebond begon een man van aanzien te worden. Hij hield toespraken op ver gaderingen van aandeelhouders, las iederen morgen in een hoekje van de eerste klas coupé de Financial News en verscheen hij op de beurs, dan was er menig bankbediende die voor hem boog. „Kellher!” Het was dezelfde kellner met hetzelfde zure ge zicht van het vorige jaar. „Mijnheer9” „Je kunt één der couverts afnemen. We zijn niet met zeven, doch met zes personen.” • „Best, mijnheer.” De kellner koesterde een stillen wrok jegens den weledelgeboren heer Loviebond. Waarom? Dat wist hij vermoedelijk ^elf niet. Wellicht omdat Loviebond tot keliners sprak op een toon, alsof ze een minderwaardig soort menschen waren. Democratisch aangelegde lieden — zooals keliners — zijn helaas van meening, dat er geen biologisch verschil bestaat tusschen bankiers en bedelaars en dat ze derhalve ook in sociaal opzicht gelijk staan. Maar dit laatste is een vergissing. Dr. Pitt, stipt óp tijd als gewponlijk, kwam binnen. Pitt werd tegen zijn zin populair. Rijke dames lieten hem roepen als ze verkouden waren of geen trek in oesters hadden. Zijn wraak bestond daarin, dat hjj hen de huid vol schold en fantasierekeningep indiende. En het merkwaardige was, dat hoe harder hij schold en hoe meer hij voor het eenvoudigste consult berekende, des te populairder werd hij. Rijke dames zijn merkwaardige wezens; zoowel in sociaal als biologisch opzicht. „Hallo, doctor!” „Goeden avond, Lovie. Gezond?" „Dank je, dokter.” „Iiomm allen?” „Neen; Steel heeft bericht van verhindering ge zonden.” „Zoo?” ,,Ja. Zijn vrouw heeft een baby gekregen. De arme kerel zit waarschijnlijk onder de plak en moet thuis blijven om luiers te spoelen.” Hij grinnikte, doch Pitt vertrok geen spier van zijn gelaatCrabtree, groot, sterk en onbeholpen, stapte bin nen. De mouwen van zijn smoking leken nog kor ter dan het vorige jaar. Pitt stapte op hem toe om hem de hand te drukken, doch Loviebond bleef hij den haard staan. Crabtree en Pitt kolcm elkaar aan als twee mannen, die blij zijn, elkaar te zien. Kettle verscheen; een heel merkwaardige Kettle. Een zelfbewuste Kettle in smoking en met zwarte das. Kettle was eenige maanden te voren gemeenteraadslid geworden en mevrouiv Kettle werd een representatieve dame. Ze was zelfs de meening toogedaan, dat 'het voor een gemeenteraadslid niet te pas kwam om op Zaterdagnacht met zijn buurtgenootpn te gaan visschen. „Goeden avond, heeren.” „I-Iallo, Kettle! Kerel, wat zie jij er prachtig uit!” Kettle grijnslachte. „Tja, meneer Crabtree, ik mag niet klagen- De zaken marcheeren best en wat mijn vrouw aangaat...” „Nog geen last van jicht, Kettle?" „Neen, dokter. Ik ben nog altijd even fit.” Loviebond was gepikeerd. Hoe durfde Kettle het wagen, in een smoking te verschijnen! Ongehoord! Een kruidenier in een smoking! Wis en waarachtig: een man van standing kon tegenwoordig geen voet meer buiten de deur zetten of Jan en alleman beschouwde zich als zijn gelijke. En terwijl hij zich nog ergerde over den braven kruidenier, verscheen Sherring. Sherring in een smoking, waarop werkelijk niets aan te merken viel Toch wel; tenminste: volgens Loviebond. Volgens Loviebond was de smoking van Sherring te sterk getailleerd. Men kon wel zien, welk beroep kapitein Sherring tegenwoordig uitoefende. Eigenlijk kon men het niet zien. Doch Loviebond had het vernomen van zijn Vriend Bernard Bastable „Sherring is tegenwoordig ceremoniemeester,” had Bastable verteld. „Dames, die alleen boemelen gaan. kunnen hem voor een paar shilling huren.” Waarop Loviebond diep verontwaardigd de wenk brauwen had gefronst. Ja, ja; de wereld ging hard achteruit. Kapitein Sherring, een doodgewone gigo lo! Ijselijk! En nu stond Sherring ih hun midden. Men vertelde hem, waarom Steel niet kon komen En juist toen hij wilde zeggen, dgt het nieuws — de geboorte van een kleineN Steel — hem al lang bekend was, verscheen Bastable. Bastable, de steenrijke bankier. Bastable, die niemand de hand reikte. Slechts voor zijn protégé Loviebond had hij een minzaam glimlachje. De anderen knikte hij slechts toe. Hij zag Kettle’s glorieuze smoking en merkte de afwezigheid van Archie Steel. „Hallp, Lovie, waar zit de bankbediende?" Loviebond lachte; koel en afgemeten. Niet, omdat hij vroolijk was, maar omdat Bastable spotte. Ën yvanneer men om een spottende opmerking van den invloedrijken bankier lachte, dan was dat even voordeelig als een onverwachte hausse aan de beurs. „Steel? Steel is vader geworden, Bernard!” „Laat ons hopen, dat het kind werkelijk van hem is,” merkte de bankier welwillend op. Loviebond lachte weer, doch de anderen waren met de opmerking van Bastable allesbehalve tevreden. Crabtree keek hem niet bepaald vriendelijk aan. Bastable, er zijn geen goedkoopere grappen dan ten koste van een afwezige.” Bastable wilde iets antwoorden, doch voelde eensklaps den vlijmscherpen blik van Sherring. „Zullen we aan tafel gaan, heeren?” stelde hij voor. „Onze vriend de bankier heeft het in den regel erg druk en kan niet lang wachten.” Bastable keek op. Sherring’s oogen waren half gesloten en Bastable voelde, dat hij de bescherming van zijn voormaligen superieur had verspeeld. Tut dusver had Sherring hem altijd beschermd tegm de dikvvijls bijtende opmerkingen van Pitt, Crabtree of Steel. Maar dat was nu voorbij. Bastable wist het en zou er rekening mee houden. Ze namen plaats; Sherring tusschen Pitt en Crabtree, Loviebond aan de smalle zijde der tafel, Kettle en Bastable tegenover elkaar, kettle had iets ontdekt. Hij had den blik gezien, welke Sherring den bankier had toegeworpen; een koude, beleefde blik. En dat was voor den kruidenier meer dan voldoende. (Wordt vervolgd.) ---