Aanvallen op Engeland nemen toe. DUITSCH WEERMACHTBERICHT. nnninjjN, 10 Maart (D.N.B.) Het opperbevel van de weermacht maakt bekend: Het luchtwapen heeft overdag en vannacht zijn gevechtshandelingen tegen militaire doelen in GrootBrittannië en in het zeegebied rondom de Britsche eilanden met succes voortgezet. Een sterke formatie gevechtsvliegtuigen deed ondanks de ^moeilijke weersgesteldheid en den hevigen afweer met groote uitwerking een aanval op belangrijke militaire installaties in Londen. Een andere aanval was vannacht gericht op de inrichtingen der staatswerf van Portsmouth. Door bomtreffers van middelbaar en zwaar kaliber ontstonden groote branden. Verkenningsvliegtuigen vielen aan de oostkust van Schotland een konvooi aan en beschadigden twee schepen ernstig. Ten zuiden van Plymouth werd een groot koopvaardijschip met bommen bestookt. Bij aanvallen op vliegvelden in Zuid-Engeland verwoestte het luchtwapen hangars en schuilplaatsen. De havenwerken van verscheidene steden in Zuid-Engeland en Schotland werden krachtdadig gebombardeerd. Lichte Duitsche gevechtsformaties vernielden bij den aanval op een vliegveld op het eiland Malta drie Britsche jachtvliegtuigen en schoten een hangar in brand. Ook de havenwerken van La Valetta kregen bomtreffers. Verdragend geschut nam een vijandelijk konvooi in de Straat van Dover onder vuur. Batterijen van het leger noopten eemge Britsche schepen, welke vannacht de kust van Het Kanaal probeerden te naderen, terug te keeren. De vijand vloog noch overdag nóch des nachts het gebied van het Duitsche Rijk en de bezette gebieden binnen. --- Aanval op Dzjaraboeb afgeslagen. ITALIAANSCH WEERMACHTBERICHT. LKu-ENS IN ITALIË, 10 Maart (Stefani). In zijn weermachtbericht No. 276 maakt het Italiaansche hoofdkwartier het volgende bekend: Aan het Grieksche front optreden van infanterie en artillerie in de onderscheidene sectoren van het elfde leger. In den sector van het negende leger hebben wij tijdens een actie van plaatselijk karakter krijgsgevangenen gemaakt en wapens veroverd. Talrijke Italiaansche luchtformaties hebben een artilleriepost, loopgraven, gemechaniseerde strijdmiddelen, kampen en vijandelijke troepen hevig gebombardeerd en met machinegeweren beschoten. Op een belangrijke vijandelijke basis zijn bommen geworpen. Tijdens luchtgevechten zijn vier vijandelijke jagers van het type Gloster neergehaald. Toestellen van het Duitsche luchtwapen hebben het vliegveld Tavenezia op Malta gebombardeerd, waarbij drei vliegtuigen op den beganen grond vernietigd werden en een hangar ernstig beschadigd werd. In Noord-Afrika zijn vijandelijke pantserwagens, welke Dzjaraboeb probeerden te naderen, door het vuur van onze artillerie op de vlucht gedreven. Onze vliegtuigen hebben vijandelijke vliegvelden en vijandelijke marinebases in Cyrenaica gebombardeerd. Op 8 Maart heeft een formatie van het Duitsche luchtwapen concentraties van Engelsche voertuigen met machinegeweren beschoten. Vijandelijke vliegtuigen hebben Tripolis en Zuara gebombardeerd, waarbij drie personen gedood en twee gewond werden. De schade is gering. In Oost-Afrika valt een groote activiteit van patrouilles aan het noordelijke front waar te nemen. De vijand heeft luchtaanvallen ondernomen op Harrar en Dirédawa zonder dat schade werd aangericht. Te Dirédawa is een Britsch vliegtuig door onzen luchtafweer neergeschoten. --- Advertentie Kou KbarJs Griep Neem'n AKKERTJE --- Plechtigheid te Haarlem. Nieuwe Burgemeester-Regeeringscommissaris geïnstalleerd. HAARLEM, 10 Maart. De nieuwe burgemeester-regeeringscommissarls van Haarlem, de heer S. L. A. Plekker, heeft heden zijn ambt aanvaard. Ter gelegenheid hiervan werd in de oude raadszaal van het stadhuis een bijeenkomst gehouden, welke o.a. werd bijgewoond door Oberdienstleiter M. Seidel, gevolmachtigde van den Rijkscommissaris voor Noord-Holland, mr. A. J. Backer, commissaris der provincie Noord-Holland, de wethouders mr. dr. A. Bijvoet en W. J. B. v. Liemt, den gemeentesecretaris mr. Th. A. Wesstra, de hoofden van takken van dienst, hoofdambtenaren en afdeelingschefs, hoofden van onderwijsinrichtingen en -andere gemeentelijke functionarissen. Oberdienstleiter Seidel richtte zich als eerste spreker tot den heer Plekker, deed mededeeling van diens benoeming in deze belangrijke en verantwoordelijke functie en hoopte, dat de heer Plekker zijn taak zou verrichten op een wijze, welke tot welzijn der burgerij en tot zegen voor de stad zou strekken. Vervolgens sprak mr. Backer, commissaris der provincie Noord-Holland, die verklaarde, dat op hem de taak rustte, den nieuwen burgemeester te installeeren. Spreker sloot zich aan bij de woorden van den heer Seidel en zeide, dat burgemeester en ambtenaren thans nog vreemd tegenover elkaar staan, doch dat er een band was, die allen bindt: de behartiging van de belangen der stad en haar inwoners. Daarbij wordt bij allen goede trouw verondersteld en den wil tot eendrachtige samenwerking. Ten slotte hing mr. Backer den heer Plekker den ambtsketen om. De heer Plekker dankte voor deze woorden, waarna de aanwezigen aan den heer Seidel en mr. Backer werden voorgesteld. Nadat de heer Seidel de bijeenkomst had verlaten, hield de nieuwe burgemeester een rede, waarin hij uiteenzette, hoe hij zijn taak en die van zijn medewerkers ziet. Hij zeide o.a.: Het zal mijn taak zijn voor de belangen van volk én stad op te komen en ik zal te bewijzen hebben, wat ik waard ben. Gij echter, mijn volks- en stadgenooten, zult dit hebben te doen als mijn medewerkers, misschien zelfs in de toekomst als mijn kameraden, op wier schouders in deze tijden een zeer zware verantwoordelijkheid wordt gelegd. Ik zie een ambtenaar niet als iemand, die trachten moet door plichtsgetrouwe vervulling van zijn werkzaamheden zijn salaris in vrede te verdienen, om zich zoo een rustigen levensavond met pensioen te verzekeren. De ambtenaar moet tevens de vertrouwensman zijn van het volk, de bemiddelaar tusschen volk en overheid. Hij zal als eerste en leidende gedachte moeten hebben zijn volk te dienen en niet er aan te verdienen. Niet het volk is er voor den ambtenaar, maar de ambtenaar is er voor het volk. Stadgenooten, die bij het stadsbestuur aankloppen, doen dit in de verwachting raad en hulp te krijgen. Men zij niet verbaasd, wanneer iemand geen eerbied meer heeft voor den ambtenaar, die koel en harteloos iemand de gevraagde hulp of raad weigert. Deze ambtenaar zal het vertrouwen hebben ondermijnd van hen, die toch het recht hebben op de leiding van stad en land te mogen vertrouwen. In elk werk, dat de ambtenaar verricht, komt op grooter of kleiner schaal een menschenziel, een menschenlot, een menschenhart naar voren. Laat daarom steeds uw hart medespreken. Iedere ambtenaar zal als zijn eerste plicht moeten zien het vertrouwen te verwerven van zijn volk. Ik zal onder geen enkele omstandigheid gedoogen, dat een hulpzoekende naar tien of vijftien verschillende instanties wordt verwezen, die dan alle verklaren, dat de zaak haar niets aangaat. Ieder moet zijn grootste krachten inzetten, dagelijks opnieuw en onvermoeibaar, zooals het een goed ambtenaar betaamt. Zoo zie ik mijn en uw taak en in dezen zin verzoek ik u, medewerking te geven aan ons gemeenschappelijke werk. Met Gods hulp zal het dan wel gaan. De plechtigheid was hiermede geëindigd. Van de gelegenheid om vervolgens met den heer Plekker kennis te maken, maakten zeer velen gebruik. --- Het Dagelijksch Verhaal. DE AQUARIST, door VIOLET CARR. • Een aquarist is niet slechts, wat vele menschen misschien denken, een man, die een aquarium heeft. Natuurlijk, hij heeft een aquarium, anders zou hij geen aquarist zijn, maar een aquarist is toch nog wat anders. Het is een persoon, een wereldvreemde droomer, die slechts leeft voor zijn visschen en groene waterplanten. Hem interesseeren d,e menschen niet, in het geheel niet, hij leeft in een avontuurlijk rijk, dat zich diep op den bodem van het water bevindt. Hij heeft zichzelf tot taak gesteld om in die geheimzinnige wereld rond te wandelen en deze te leeren kennen. Ik geloof, dat ik het u nog beter kan verklaren. Stelt u zich eens voor dat twee aquaristen elkander op straat tegen komen en een praatje maken. Stelt u zich dan verder voor. dat de mooiste vrouwen der wereld voorbij wandelen. Gelooft u dan dat die twee aquaristen de mooie vrouwen zelfs maar zien? Neen, dat doen zij niet! Misschien verwonderen zij er zich over, dat er zooveel menschen op straat zijn en zij zullen denken, dat het een feestdag is, moederdag bijvoorbeeld. „Nu”, zegt de een, „je moet beslist mijn Molynesiers eens gauw komen bekijken, dat zijn pas visschen, wat ik je zeg!” En terwijl Venus voorbij danst, antwoordt de ander: „Molynesiers? Is dat heusch waar?” Ziet u, dat zijn aquaristen. Ik wil u nu eens wat anders vertellen uit het leven van zoo’n aquarist. Het zijn menschen die stil en vredig voor zich uit leven, evenals de visschen en waarvan men zelden iets hoort. Een van mijn vrienden, Pietersen, is een aquarist en hij is het type van een fijne en edele aquarist. Pietersen had steeds zijn huis vol met aquaria, waarin hij alle mogelijke visschen had en kweekte guppies, Platies, Molynesiers, en hoe die verder mogen heeten. Toen hij wilde trouwen, eischte zijn aanstaande vrouw, dat hij die aquaria zou wegdoen. Zoo zijn de vrouwen! Pardon! Maar dat ging natuurlijk niet* dat zou hetzelfde zijn geweest, of men Pietersen had doodgeslagen. Hij zei dus, dat hij dan maar liever niet zou trouwen. Tenslotte werden zij het samen eens. Hij mocht zijn aquaria houden, mits hij er voor zorgde, dat hij nergens in huis water morste. Alsof Pietersen ooit op dat idee gekomen zou zijn! Welnu, het gelukkige echtpaar begaf zich op de huwelijksreis. Pietersen wilde natuurlijk naar NoordItalië, want daar zijn zooveel soorten mooie waterplanten. Zij reisden dus naar Salo aan het Gardameer en daar zwom Pietersen in het water rond en vischte de eene wonderschoone plant na de andere op. Prachtige Lodowiga’s een reusachtige hoeveelheid Vallisneria en Myriophyllum enz. Met een koffer vol frissche planten en allerlei soorten slakken keerden zij weer naar huis terug. Het waren heerlijke wittebroodsweken geweest en ik geloof, dat Pietersen graag iedere maand getrouwd zou zijn, om zulke mooie waterplanten te bekomen. Toen hij weer thuis was, deed hij al die planten in kleine potjes en verdeelde ze in groepen in zijn verschillende aquaria. Hij had ook een paar tandkarpers meegebracht — twee prachtexemplaren, de Heterandria formosa, die levende jongen voortbrengen. Deze werden in een groot aquarium gedaan en zwommen daar vroolijk rond. Het was een trotsch gezicht. Op een mooien zomerdag, toen Pietersen in zijn leunstoel gezeten naar het aquarium keek en zijn visschen met verliefde blikken gadesloeg, deed hij plotseling een ontdekking. De tandkarpers kregen jongen! Stralend van blijdschap sprong hij op en liep de keuken binnen naar zijn vrouw. „De tandkarpers krijgen jongen!” riep hij uit en trok zijn vrouw mee naar de kamer, zij moest het wonder ook zien. De gelukkige visch werd uit hef groote aquarium gehaald en in een aparte broeikamer gezet, terwijl hierin veel planten werden gezet, opdat de jongen zich na de geboorte onmiddellijk zouden kunnen verschuilen. Want het moederlijk gevoel van de tandkarpers toont zich namelijk hierdoor, dat zij de nieuwgeboren kleintjes onmiddellijk na de geboorte oppeuzelt. lederen dag haastte Pietersen zich van kantoor naar huis om te zien, of de groote gebeurtenis reeds had plaats gevonden. Zoo verliepen er veertien dagen, drie weken, maar de vischj es waren er nog steeds niet. Pietersen had het druk, hij maakte nieuwe beplantingen en bovendien moest hij het middageten koken, omdat zijn vrouw niet heelemaal in orde was. Op zekeren dag, toen hij thuis kwam, werd hij door het dienstmeisje met een blij gezich ontvangen. Ze zei: Uw vrouw heeft mij gevraagd u te zeggen, dat de jongens geboren zijn.” Vlug liep hij de kamer in naar hét aquarium toe en drukte zijn neus bijna plat tegen het glas. „Goeie hemel!” riep hij, „ik kan geen jongen vinden, waar zijn ze dan? Heeft mijn vrouw ze er misschen uitgehaald?” Het meisje schudde het hoofd en zei: „Uw vrouw is naar de kraaminrichting gebracht, vandaar heeft men zoo juist getelefoneerd, dat zij twee jongens heeft gekregen, tweelingen!” „Tweelingen!” riep Pietersen uit en verloor zijn bril. Toen stormde hij de trap af, riep buiten een taxi aan en terwijl hij in de auto zat en zich het zweet van het gelaat veegde, dacht hij, vol schrik bij zichzelf: „Als zij de kleinen maar niet opgegeten heeft, voordat ik kom’!’ P.S. Zij waren niet opgegeten! --- Advertentie VOOR ’T WARM HOUDEN VAN DRANKEN, etc. hebben wij aardige thermoskannen, V2 liter ƒ 2.40, SA liter ƒ 3,75, Verder in prijzen van ƒ 7,50 en ƒ 8.50, DE JONG & EILANDER, HOORN, in luxe en betere huishoudelijke artikelen. --- DR. VAN RAPPARD NAAR DE WAFFEN S.S. Gemengd nieuws. ’s GRAVENHAGE, 10 Maart. Tijdens een hedenmiddag in het Volksgebouw gehouden vergadering van den kring Den Haag van de N.S.N.A.P. heeft de leider van deze partij, dr. E. H. van Rappard, naar ons wordt medegedeeld, bekend gemaakt, dat hij zich als vrijwilliger heeft gemeld voor de Waffen S.S., dat hij hiervoor is goedgekeurd en dat hij hedenavond naar Duitschland zal vertrekken „om met de wapens in de hand de lotsverbondenheid van het Nederlandsche volk met het Duitsche broedervolk te bewijzen”. --- IWEE WETHOUDERS TE HAARLEM NEMEN ONTSLAG. HAARLEM, 10 Maart. De heer M. A. Reinalda, wethouder van openbare werken en volkshuisvesting en D. J. A. Westerveld, wethouder van onderwijs (beiden sociaal-democraat) hebben ontslag genomen. --- IN VEENENDAAL WAS HET NIET PLUIS. VEENENDAAL, 10 Maart. De politie te Veenendaal heeft in het afgeloopen weekeinde een inbraak opgehelderd, welke twee jaar geleden werd gepleegd ten huize van de familie E. in het Geldersche gedeelte van Veenendaal. De buit bedroeg toen ƒ300.— en eerst thans heeft de politie door arrestatie van een persoon, die nog meer op zijn kerfstok had, twee andere personen, die bij dezen diefstal nauw betrokken waren, kunnen arresteeren. In totaal zijn in de afgeloopen week 25 personen te Veenendaal gearresteerd, en, voor wat het Geldersche gedeelte van Veenendaal betreft, ter beschikking van den officier van justitie in Arnhem, voor wat het Utrechtsche gedeelte betreft ter beschikking van den officier van justitie in Utrecht gesteld. In het bijzonder heeft de Veenendaalsche veldwachter Van R. veel misdaden tot klaarheid kunnen brengen. Het begon bij de ontmaskering van een complot om bij Veenendaalsche winkeliers laden te lichten. Daarna kwamen tal van rijwieldiefstallen aan het licht en, naar mate meer en meer personen werden gearresteerd, konden ook tal van schapen- en kippendiefstallen worden opgehelderd. Nu de zuivering in Veenendaal eerst goed is begonnen en 25 inwoners achter slot en grendel zitten, zullen, naar het zich laat aanzien, in den loop van deze week nog wel verschillende andere arrestaties volgen. --- WINTERHULP NEDERLAND. Eervol ontslag aan mr. A. J. Backer. ’s GRAVENHAGE, 10 Maart. De directeur-generaal van de Winterhulp Nederland heeft aan mr. A. J. Backer, in verband met zijn benoeming tot commissaris der provincie Noord-Holland, eervol ontslag verleend als provinciaal directeur der W.H.N., in Noord-Holland, onder dankbetuiging voor de door hem bij den opbouw der organisatie bewezen diensten. Mr. Backer zal thans ambtshalve zitting nemen in het landelijk eere-comité. Benoemd is tot provinciaal directeur voor NoordHolland de heer D. G. Avenarius, plaatsvervangend provinciaal directeur voor Zuid-Holland, onder gelijktijdige ontheffing van deze functie. --- VERSCHILLENDE INBRAKEN IN ENSCHEDE. ENSCHEDE, 10 Maart. De laatste dagen zijn in Enschede verschillende inbraken gepleegd. Zoo is o.m. ingebroken in een kleedingmagazijn aan de Marktstraat, waar een groot aantal kledingstukken werd ontvreemd, waaronder costuums en jassen. Bovendien werd een bedrag aan geld buit gemaakt. Verder werd ingebroken in een winkel aan het Van Heutzplein. Door inklimming verschaften de daders zich toegang. Een bedrag van ƒ 290.— wordt vermist. Voorts is nog bij de politie aangifte gedaan van diefstal van een serie monsters ter waarde van ƒ 300.— uit een collectie, welke in een garage van een hotel stond. --- FEUILLETON. ■—| DE VIER GEDOEMDEN DOOR DAVID HUME 15. VI. Een waarschuwing. Toen majoor Parson en diens vrienden in de auto stapten om terug te keeren naar Somersby Manor, sloeg de torenklok van Minchin één uur. Sir Phineas zweeg en was ontstemd; majoor Parson scheen verdiept in een moeilijk probleem en zelfs Paardje keek ernstig. Ze hadden tien minuten doorgebracht op het politiebureau en de daar opgedane ervaring had hun bezorgdheid niet weggenomen; de onverstoorbare rust van een provinciaal politiebureau bij de behandeling van een viervoudigen moord had hun vertrouwen in de politie niet bevorderd. „Ik weet niet, hoe jullie er over denkt,” meende Salter, „maar volgens mij zal de plaatselijke politie eerder het mannetje in de maan pakken dan deze zaak tot opheldering brengen. Deze zaak kunnen ze niet aan. Hadden ze geen overmaat van zelfvertrouwen, dan moesten ze de hulp van Scotland Yard inroepen. Daar zijn in ieder geval mannen, die dergelijke zaakjes weten aan te pakken. Sir Phineas, je moest er eens met den majoor over spreken.” De rechter bromde iets en drukte zich dieper in de polsters. „Mijn zaak is het niet,” antwoordde hij. „Ik'heb de misdadigers slechts te behandelen als ze door de politie gepakt zijn. Ik ben rechter en geen detective.” „Wel allle duivels,” riep Ventor, „sir Phineas, jij alleen hebt meer verstand van crimmineele zaken dan alle dorpssmerissen bij elkaar. Ik ben het volkomen eens met Salter. Je moet bij die moordenaarsjacht een handje helpen. Jij hebt je plicht als eerzaam staatsburger te vervullen. Je moet denken aan....” „Hij moet aan heel veel dingen denken,” onderbrak Parson den woordenstroom van Paardje. „Hij heeft te bedenken, dat, indien hij zich met de zaak inlaat, men hem een „ouwen bemoeial” zal noemen. Waar of niet, Phineas?” „Dat zou ik niet beweren,” antwoordde de rechter haastig. „Wel geef ik toe, dat ik niets met de zaak te maken heb. Ik hoop slechts, dat, als de moordenaars gepakt worden, ik persoonlijk de zaak te behandelen krijg. Ze zullen dan beseffen, dat er tenminste één man is, die de bende der Vier Kwadraten niet vreest.” „Welnu,” merkte Paardje met ongewone bedachtzaamheid op, „wil jij de politie niet helpen, dan zal ik het doen.” Zijn vrienden lachten spottend. „En wat ben je wel van plan?” vroeg Salter. Ventor, een peinzende trek op het voorhoofd, tuurde door het raampje. „Ik ben bereid om alles te doen wat nuttig is,” verklaarde hij ten slotte. „Dat is de politie ook van plan,” beet de rechter hem toe. „Doch daarmee schiet men niet veel op. De eenige afdoende hulp komt slechts van die menschen, die geen aanwijzingen behoeven; menschen, die zelf een idee hebben en behoorlijk weten uit te voeren.” „Dan zal ik de zaak volgens mijn idee behandelen,” kondigde Paardje parmantig aan. „Ik ga de zaak zelf onderzoeken.” „Hoe wou je dat doen?” informeerde Salter lachend. „Wil je door de streek fietsen en bij alle boeren informeeren naar de namen en adressen der moordenaars?” De jongeman wierp hem een verontwaardigden blik toe. „Ik heb invloedrijke vrienden,” verklaarde hij koeltjes. „Is me bekend,” glimlachte sir Phineas. „Maar met de vriendschap van bookmakers, jockey’s en staljongens heb je het raadsel van den viervoudigen moord nog niet opgelost.” „Sir Phineas, ik heb nog heel wat andere vrienden.” „De politie niet minder; die heeft er zelfs honderden. Maar tenzij de moordenaar tot ie vrienden of tennissen behoort, zie ik niet in hoe jij de politie beter tunt helpen dan door je met niets te bemoeien en aleen maar te doen wat je gezegd wordt.” Ventor stak een sigaret op, blies met overbodige snergie een rookwolkje naar het plafond van de auto, ;tak de handen in de zakken en weigerde het onderhoud voort te zetten. „Het beste is, dat jullie allen met mij mee naar huis iaat,” merkte Parson na een lang zwijgen op. „Als uHie een borrel gedronken en je van den schrik herteld hebt, kunnen jullie met mijn wagen naar huis ;ebracht worden.” „Borrels, borrels, borrels,” fluisterde Paardje droonerig. „De wereld schijnt slechts te draaien om borels en moorden, moorden en borrels.” „Sir Phineas, wat zal de politie nu allereerst doen?” ’roeg Parson. „Het gewone informatiewerk,” antwoordde de ma;istraat. „Moeten wij ook verhoord worden?” vroeg Salter eeuwend. „In ieder geval,” luidde het antwoord van den recher. „En een eed afleggen?” informeerde Ventor. „Dat hoort er bij.” Het gezelschap stapte stijf en huiverig uit de aqton liep naar de vestibule. De gastheer vulde de glaen en zei; „Heeren, excuseer me even; ik zal mijn chauffeur de noodige instructies geven. Hij zou anders de auto naar de garage brengen en naar bed gaan.” Nauwelijks had hij de kamer verlaten, of Salter vulde wederom de glazen en de drie mannen namen plaats bij den haard. „Sir Phineas, hernam Paardje, „ik heb eens nagedacht over jou en over de moordenaars, tenminste: indien ze ooit gepakt worden. Feit is, dat jij in dit geval je rechterlijk ambt niet kunt uitoefenen. Jij bent immers, zooals men het noemt: bij de zaak betrokken!” „Je hebt gelijk,” gaf de rechter toe. „Daaraan had ik een oogenblik niet gedacht. Ik zal inderdaad als getuige moeten optreden en kan in dat geval geen rechter zijn. Ik had er geen idee van dat jij zoo’n uitgebreide wetskennis bezat. Waar heb je die opgedaan?” ^ »Vijf jaar in de gevangenis van Dartmoor, drie jaar in die van Parkhurst en ” „Zeven jaar in Broadmoor,” liet sir Phineas er met een vriendelijken glimlach op volgen. „Broadmoor?” herhaalde Paardje en fronste de wenkbrauwen. „O ja, nu herinner ik mij: dat is de verblijfplaats der lieden die, als ze een misdrijf hebben gepleegd, zich plotseling herinneren, dat ze niet goed bij het hoofd zijn!” „Wat is dat.... alweer een spookgeschiedenis?” vioeg de binnenkomende gastheer en blies zich op de koude vingers. „Geen kwestie van,” antwoordde Paardje. „Ik vertelde juist mijn gevangenisavonturen. Eerdaags geef ik een boek uit:,„Twintig jaar achter de tralies” Vind je het niet een aardige titel? Heb je den chauffeur verteld, wat hij te doen heeft?” „Ja, hij is naar de garage om benzine bij te vullen' over vijf minuten staat de wagen weer voor. Maar aenk niet, dat ik jullie de deur uitjaag. Pak nog een oorrel: mijn wijnkelder staat jullie ter beschikking.” (Wordt vervolgd.) ---