Land- en Tuinbouw. Amerikaansche kruisbessenmeeldauw. Hierbij doe ik u toekomen een mededeeling over het verzenden van door Amerikaanschen kruisbessenmeeldauw aan getaste kruisbessen naar fabrieken. Nadere inlichtingen wil ik u gaarne verstrekken. Daar de door Amerikaanschen kruisbessenmeeldauw aangetaste kruisbessen zich goed tot jam laten verwerken, zullen dit jaar de kruisbessentelers in de gelegenheid worden gesteld, door tusschenkomst van de fabrikanten van het hoofd van den phytopathologischen dienst een vergunning te verkrijgen voor bet vervoer van besmette partijen groene kruisbessen naar bepaalde fabrieken en wel onder de volgende voorwaarden: Bewijzen van een bepaalden vorm, waarop het vervoer dezer bessen kan plaats hebben kunnen door den houder van het verguning'sbewijs voor telers of iusschenpersonen bij het hoofd van den phytopatologisclien dienst worden aangevraagd, opdat de kruisbessen in de fabriek kunnen worden onschadelijk gemaakt en tot jam verwerkt of op andere wijze worden geconserveerd. Elke zak, baal, mand of andere verpakking moet zijn voorzien van een vervoerbewijs als bovenbedoeld. Door den fabrikant of diens gemachtigde moei nauwkeurig aanteekening worden gehouden van de plaatsen, waarheen en van de kruisbessen telers, waaraan door hem ver voerbewijzen zijn verzonden. Deze opgaven moeten minstens driemaal per week aan den in zijn fabriek conlrokerenden ambtenaar worden verstrekt. Indien de aangevoerde partijen niet in overeeri' stemming blijken le zijn met de door den fabrikant verstrekte opgaven, kunnen liet vergunningsbewijs en de vervoerbewijzen naar zijn fabriek voor goed of tijdelijk door het hoofd van den phytopatoiogischen dienst worden ingetrokken. De fabrikant verbindt zich schriftelijk lot storting ten kantore van den Nederlandschen Tuinbouwraad le s Gravenhage van een bedrag van ƒ1 per 100 kilo der door hem onder deze voorwaarde le verwerken bessen. Blijkt na afloop van de campagne, dat meer of minder is verwerkt, dan heeft een nadere verrekening met den Tuinbouwraad plaats. Kruisbessen, die met een vervoerbewijs verzonden zijn, mogen niet worden uitgepakt en verwerkt, aleer dit vervoerbewijs door den controleerenden ambtenaar is teruggenomen; de bessen moeten daarna onmiddellijk onder controle van dien ambtenaar verwerkt worden. Indien blijkt, dat aan een fabriek besmette kruisbessen worden of zijn vervoerd, die niet voorzien ,zijn van een vêrvoerbewijs, dan wordt het verdere vervoer van aangetaste bessen naar die faTiriek verboden. De fabrikant is verplicht, den in zijn fabriek werkzame» ambtenaar overal en #]tijd toegang te verleenen, en alle door dezen noodig geachte gegevens betreffende de aangevoerde en verwerkte hoeveelheden kruisbessen Ie verschaffen. Met name onder de tegenwoordige omstandigheden acht ik liet gewenscht, dal zoomin mogelijk producten, waarvan nog iets bruikbaars kan worden vervaardigd, vernietigd worden, en wil daarom de telers, die besmette partijen kruisbessen hebben, welke anders bij vernietiging niets zouden opleveren, in slaat stellen, deze tot éen geldswaardig product le doen verwerken. Ik moet echter belanghebbenden er ten ernstigste op wijzen, dat het in hun eigen belang is, dat zij zich strikt houden aan de door mij gestelde voorwaarden; terwijl ik verder een ieder waarschuw, geen besmette kruisbessen zonder de bovenvermelde vervoerbewijzen le verzenden. noch in ons land noch, naar het buitenland. Worden overtredingen geconstateerd, dan zal onmiddellijk proces-verbaal worden opgemaakt. Voor de strikte naleving der meeldauwwet, die trouwens in hel welbegrepen belang van alle kruisbessentelers is, zal door mij zoo goed mogelijk gezorgd worden. Hel hoofd van den phytopathologischen dienst: J. R1TZEMA BOS. --- Gemengd Nieuws. Hongerbetooging te Haarlem. In de groote zaal van het Brongebouw te Haarlem werd in den middag van den tweeden Pinksterdag een bijeenkomst belegd' door het revolutionnair comité, om te protesteeren tegen de duurte der levensmiddelen en tegen het voortduren der mobilisatie, meldt de Tel Nadat de voorzitter, de heer 'Noveraz, uit Schoten, de 600 aanwezigen had ver wellkomd, spraken op het met banieren versierde tooneel achtereenvolgens de heeren De Visser, Dome'ia Nieuwenhuis en Honnef. De heer De Visser laakte zeer- scherp de houding van de regeering en hoopte, dat men er in slagen zou, deze van het kussen te stooten. Geroep: ’t Zal'niet gaan! Andere stemmen: ’t Zal wel gaan! Verder protesteerden allen tegen den driegenden hongejr en de -ellendigetn toestand der arbeidersklasse'. Doirnela Nieuwenhuis maakte euit d leuze, waarop Liefdadigheid naar Vermogen te Amsterdam op Hemelvaartsdag een .geldzame'iing hield op, dat men van die zijde erkent, dat er honger geleden wordt. In de zaal werden protestlijsten tegen de regeering ter teekening gelegd. Daar het plan bestond om. na afloop van de bijeenkomst een manifestatie te houden voor de woning van burgemeester Van den Berg, in het Kenaupark, was: daar politie opgesteld onder leiding van den hoofdinspeteur van politie, den heer Nolthenius. Toen men daar revolutionaire liederen wilde gaan zingen, werd dit door de escorteerende politiemacht verboden. Door de Groote Houtstraat werd verder getrokken in de richting van den Kruisweg. Toen de stoet op den Jansweg gekomen was, passeerden er eenige. cavaleristen die door de manifestanten werden lastig gevallen. De politie trok hierop de sabel en dreef de betoogers uiteen, die zich in de richting van Schoten huis waarts begaven. Het opvisschen van gezonken schepen. Het vulden van gezonken schepen is, zelfs al is de plek ongeveer bekend toch grootendeels een kwestie van toeval. Toch kan men door systematisch en geduldig afzoeken van den bodem de waarschijnlijkheid het wrak te vinden, zeer vergrooten. Meestal laat men door sleepbooten een zoo groot mogelijk net over den grond sleepen. Stuit dit tegen den scheepsromp, dan merkt men, dit natuurlijk onmiddellijk aan den weerstand. Nu rest nog een nauwkeurige bepaling van de plek, waar het wenk begonnen: kan worden.) Juist dit werk eischt heel wat tijd en geduld, daar nu met een paar in ’t water gelaten kabels thans in een kleinere ruimte, het zelfde heen en weer gefcruis beginnen moet. De tegenstand is echter veel minder merkbaar. Bij het opvisschen van een bij Honoloeloe gezonken duikboot, die op 90 M. diept elag, maakte de Amerikaansche marine voor dat deel van het werk gebruik van een zeer praotische vinding. Men liet over de vermoedelijke plek, waar het wrak zich bevond, twee kabels gtijden, aan welker loodën gebevestigd' waren. 'Dip ibeide naalden waren de open uitloopers van ’n electriscjhe leiding op het schip, waarin, een sehelinrichting geschakeld was. Raakten nu de beide naalden de pantsers' van het wrak, dan werd de stroom gesloten en de in werking gestelde schel verkondigde luidde het resultaat van het zoeken. --- Laatste Telegrammen. KONSTANTMOPEL, 13 Juni. Officieel. Aan. het Irakfront had geen verandering plaats. Aan het front in Kaukasië hebben wij in den-loop van plaatse! ijke gevechten aau den rechter- en linkervleugel een aantal gevangenen gemaakt en een groote hoeveelheid geweren, telefoontoestellen en loopgraven materiaal veroverd. Gisterenmorgen hebben vijf vijandelijke vliegers vijftig bommen geworpen op Smyrna, waarbij eenige mannen, vrouwen en kinderen gedood werden en eenige huizen werden vernield. PARIJS,. 13 Juni. Communiqué van 11 uur: Na een krachtige artillerie-voonbereiding deden de Duitschers den geheelen dag met sterke troepenmachten op eenvolgende aanvallen op het Fransche front ten noorden van Thiaumont. Door het Fransche spervuur werden zij overal teruggeslagen onder zeer zware ver-' liezen. De geheele streek westelijk en zuidelijk van het fort Xaux werd gebombardeerd. ' In- de streek ten noorden van Chatincourt artilleriegevecht zonder infanterie acties. LONDEN, 13 Juni. Officieel. Heden alleen artillerie- en mijnacties. Hevig arti'llerieduel tusschen hoogte 60 en IIooge. De Engelschen beschoten krachtig de vijandelijke versterkingen ten zuiden van Loos. --- Burgerlijke Stand. HOORN. Geboren: Nicolaas, z. v. R. H. A. Renokens en C. E. Kaldenbagh; Dirk Wliem, z. v. D. Bakker én W. Kind; Alida, d. v. A. Breve en T. Sopar; Johanna, d. v. J. Dam en N. Niele; Hendrik, z. v. J. van Petten en: C. Smit; Jansje, cl. v. H. van Hinte en N. Langedijk; Catharina Louisa Margaretha, en Simo.n Petrus, d. en z. van J. Rupett en A. Droog; Anna Cornelia, d. v. P. Vv. van der Zei en A. H. Bakker; Pie.er, z. v. G. Smit ep J. Huizinga; Anna, d. v. W. van Graft en N. Molenaar. Gehuwd: Frederikus Cornelis Nieuwboer en Catharina Anna Maria Kaag; Abel Everaarts en Elisafbeth van Dijk; Nicolaas Hoff en Hillegonda Barendina de Groot; Johannes Dekker en Sijbregje Westerbaan. Overleden: Maria Elisabeth de Graaft 53 jr., eohtg. van K. Zijdewind; Jantje de Reus, 45 jr.,.eohtg. van W. Roos; Jansje Verhoogd, 78 jr., wed. van G. v. Putten; Aatje Brouwer, 64 jr., wed. van W. Thies; Guurtje Elisabeth Wonder, 43 jr., echtg. van P. Belt; Wilhelm’na Adriana Hoff, 9 jr., d. v. A. IToff en C. van der 'Meer; Levenloos aangegeven kind van D. J. Dekker en T. C. Liésting Hendrikus Spel, 1 A jr., z. v. M. Snel en A. van Campen. BERKHOUT, Geboren: Bertha Nelly d. v. Cornelis Bregman en Danielle Brommer; Klaas, z. v. Frans Smit en Bmmetje v. Diepen'; Nicolaas, z. v. Klaas Dekker en Margaretha Langedijk Hendrik, z. v. Aane Hendriks Kuiper en Ymfcje Woudstra; Nicolaas Antoon, z. v. Arien Dekker en Geertruida Pater; Geertruida, d. v. Jacob Steur etr Catharina Vlaar; Janna, dl v. Dirk Klay en Hendrifcje Blok; Vokeltje, d. y. Kerst Beuling en Geertje Spoelder- i Ondertrouwdi: Dirk Water en Trijntje Langereis; Teumis de Hart en Heachika de Vries van Hoogkarspel. Getrouwd: dezelfden. Overleden: Joannes Spaander, eciug. van Elisabeth Sohuitemaker, 53 jaar. ROVENKARSPEL, Geboren: Jacob, z. v. Jan Weel en Anna Pennekamp; Antje, d. v. Klaas Peerdeman en Antje Eeken; Alida, dl v. Jacob Groen en Agatha v. Zelm. Ondertrouwd: W. Petrie en J. Preija. Getrouwd: A. Mol en Z. Kwast; N. Davidson en A. Vormer. Overleden: Johs. 9 jr., z. v. Fred. Boon en Antje Ots; Margaretha, 1 jr., d. v. Nicolaas Appelman en Antje Schoo neman. --- Marktberichten. PUI\’MEREND, 13 Juni. 26 kl. fabriek^kaas 54; 79 kt1, boerenkaas 55; 5 commissiekaas 52; 1 middelbare kaas 53.50; 1 Goudsohe kaas 4S; 1230 K.G. boter 1.60; 256 vette runderen 1.—1.30; stug; 369 melk en gelde 170:—S10; 14 stieren; 39 paarden; 48 vette kalveren 1.20—1.40, matig; 259 nudhtere kalveren voor de slacht 20—38, vlug; voor de fok 24—42, vlug; 385 vette varkens 0.92 —1.02, vlug; 50 magere varkens 35— 46, vlug; 189 biggen 15—22; 345 schapen 38—62 ; 345 lammeren 15—23 ; matig; kipeieren 6.75—7; eendeneieren 7. --- FEUILLETON. k plteiniÉoige misdaad. Strompelend kwam de oude melkboer den trap op. Op de eerste verdieping gaf hij als gewoonlijk zijn -melk af en zoo I kwam hij dan op de tweede verdieping, waar Miss Jessie Bright woonde. Hij struikelde en kwam te vallen en woedend wilde hij uitbarsten, toen zijn hand inaanraking kwam met iets kouds. Bevend tastte hij in het duister verder. „Maar.... dat is een mensch. Vlug, .vlug, de politie.” Zoo snel als zijn oude stramme beenen ’t toelieten, liep hij den trap af, en sprak den eersten den besten politieagent aan. „Agent, vreeselijk, liier in dit huis —c hij wees op no. 39 — „is een moord geheifrd. Als gewoonlijk kwam ik de trap op en ik struikelde over ’t lichaam.” „Ga direct naar ’t politiebureau”, beval de agent „en zeg wat ’t geval is. Intusschen zal ik de wacht bij ’t lijk houden.” Niet lang daarna verliet de melkboer met eenige detectives het bureau en kwam hij weer aan ’t huis waar hij den politieman alleen had gelaten. „’t Lijk is toch niet verschoven, hè?” informeerde een van hen, „dat is legen de orders.”, „Neen, mijnheer, ’t ligt nog even zoo als ik ’t gevonden heb.” „In orde! Gij kunt gaan.” Beide detectives zetten zich aan ’t werk. Met hunne lantaarns wierpen zij ’n schel licht op den doode. Deze was eeneenvoudig man. ’t Gelaat had een ongun- 1 slig uiterlijk. Eén zijner handèn had maar drie vingers. „Vreemd”, sprak de eene detective, „’t is net of ik die gestalte meerg ezien heb. Maar dit gezicht. Kom, wij zullen eens onderzoeken of dat allemaal echt is.” Hij trok aan den snor, maar die gaf niet mee. Baard en bakkebaarden evenwel lieten spoedig los. Hij haalde een portret uit zijn zak en vergeleek dit stilzwijgend met den doode. „Nu, zei hij, „weet je nu wie liet is.” „Ah. Die ehequevervalscher. . . ., ja., juist. O, ik begrijp alles al. Die kwam natuurlijk met geld bij zijn vriend. En. . nou verder begrijp je ’t zeker wel, hè?..' Maar wie woont eigenlijk op deze verdieping? Kijk, ’t naambordje staat voor de deur Henry Bright, Accountant. „Nu, mijnheer de accountant zal wel denkelijk de stad uit zijn”, lachte de detective. Hij klopte aan, doch kreeg geen antwoord. Hij herhaalde zijn verzoek. Niemand kwam echter te voorschijn. „Wij zullen maar geweld gebruiken”, zeide hij en zette zijn schouders tegen de deur. Deze week echter niet, waarop de detective een paneel intrapte. Nu was men spoedig binnen, ’t Eerst dat den detective opviel, was een handdoek, die op den grond lag. Hij raapte hem op. En bekeek hem van alle kanten. Bij de waschtafel kon hij zien, was bij uilgewrongen. Echter in haast, want de druppels lagen op 1 den grond en als men wascht doet men dat boven den kom. Aandachtig slóeg hij nog eens den handdoek gade. „Deze is opgewonden”, merkte hij op. „Laten wij eens den hals van den doode bekijken, misschien lichten wij dan een tipje van den sluier op die deze misdaad omhult. Tegelijk begaven zij zich naar ’t lijk en knielden daarbij neer. „Inderdaad, niijn vermoeden is juist. Dë man is geworgd. Maar dan moet de dader wel niets anders bij de hand gehad hebben als men zóó iemand vermoordt.” Juist wilden zij nader nog eens de zaak onderzoeken, toen een vreemde gestalte den trap opstormde. „O God, is ’t al zóó ver” riep ze. Mijne heeren, ik zal IJ alles vertellen.” Opgewonden snelde zij de kamer binnen en wierp zich schreiend op het bed. Daarna droogde zij haar tranen. „Luister, ik zal U alles eerlijk opbiechten. Maar zoowaar als er een God is, ik kon niet anders.” „Dat naambordje”^ begon zij, al et> nigszins kalmer, „is valsch. Daarvan heb ik al heel wat last gehad; maar ik was tot nu toe niet in de gelegenheid het van de deur te verwijderen. Nu zal ik met de eigenlijke geschiedenis beginnen, die zich als volgt heeft afgespeeld. Het was het weerkaatsen in den spiegel, terwijl ik mijn haar uitkamde, dat ik voor ’t eerst de vingers van den man in ’l oog kreeg, die onder mijn bed lag. . . , verborgen.... wachtende Daar ik in de schaduw stond, kon ik goed zien, dat de vingers kort en dik waren.. . de vingers van een man. Mijn eerste gedachte was noch alarm te maken, noch hevig te schrikken, doch een diepe verontwaardiging te loonen. Ik was besloten den jongen man een goede les te geven, maar toen ik mijn oogen naar ’t bed richtte, en daarna naar beneden op den grond, liet ik van schrik de waschkoni uit mijn handen vallenen. De hand onder ’t bed had maar drie vingers, de andere twee waren afgezet tot vlak bij den knokkel. Terwijl de kom viel en ’t geluid van den val hoorbaar werd, werd de hand meer in ’t duister teruggetrokken. Geen geluid werd vernomen — men vernam zelfs geen ademhaling. Wat was zijn doel? Rooverij óf moord?.. Er was iels pijnlijks in die stilte. Ik nam een kloek besluit: ik wilde weggaan om hem alleen hier te laten. Daartoe nam ik eenige dingen mede. Snel liep ik naar de deur en draaide den knop om. De deur was echter gesloten — gesloten aan den buitenkant.. . Doch ik had vrijwel tegenwoordigheid van geest en liep ik nu naar den kandelaar en blies de kaarsen uit, nadat ik eerst een handdoek van de waschtafel genomen had. Toen ik dat deed, had ik geen vermoeden van mijn plan. ’t Was onwillekeurig wat ik deed. Ik wrong de handdoek uit en bond hem om mijn hoofd, alsof ik hevige hoofdpijn had. Opgewonden legde ik mij in ’t ledikant. Geruimen tijd verstreek echter voordat de man met de drie vingers ’t lijd vond voor zijn doel. Zijn handen kwamen onder 'I laken te voorschijn, dat van ’t bed afhing. Hij wilde zich meer opheffen en ópkijken, doch plotseling wierp ik den handdoek om zijn hals en trok die aan. terwijl de kreet werd verstikt voordat hij die geslaakt had. Met alle kracht hief ik ’t hoofd nog verder op en knoopte den zakdoek aan een spijl van ’t bed vast. En zoo vond de vroege morgen mij, terwijl ik in bed lag, met een lijk onder mij, hetgeen ik nog niet wist, doch even later gewaar werd. Ik werd hevig beangst en kleedde mij aan; sloot de deur open en sleepte het lijk voor de deur; daarna sloot ik de deur weder. ’t Verdere verloop weet gij. Zeker zal de bakker of de melkboer ’t ontdekt hebben?” De beide beambten waren diep getroffen door het verhaal van het jonge meisje, doch hun plicht gebood hun haar te arresteeren. „Mejuffrouw, ’t spijt ons zeer, maar gij moet ons volgen.” „Ik ben bereid”, sprak ze fier, „ik wil mijnstraf ondergaan.” Ten slotte is Jessie Bright er toch zonder straf afgekomen en dit lag in de eerste plaats aan haar verdediger. Ten tweede en wel het voornaamste, bleek de vermoorde een gevaarlijke bandiet te zijn die zich steeds kenmerkte door geheimzinnige insluipingen, zooals ook gebleken was bij Jessie Bright. ---