AGENDA. Zaterdag 13 Mei, Frisia: de waagnals. ‘ u Zaterdag 13 Mei, half acht, nieuwe tijd, café C. Groot v tc Nieuwe Niedorp, verg. Boerenleenbank. h Zondag 14 Mei, Frisda: de Waaghals. n Maandag 15 Mei, Frisia: de Waaghals. t: Dinsdag 16, Woensdag 17 en Donderdag 18 Mei, Frisia: gesloten. s> --- Stadsnieuws Gevonöen voorwerpen. Een rijwiel, een streng koralen, twee portem. inh. eecig gedd, een bril in etui, drie bussen, een bokje, een schopje, etui met schoolgereedschap. Markttarieven. Wij vernemen uit goede bren dat, nadat men uit ons blad van Donderdag bekend was geworden met de ontstemming over de veranderde markttarieven^ zooals die bekend gemaakt waren, deze zaak onder de oogen is gezien én zeker nu reeds kan worden gezegd dat deze gewijzigde tarieven niet in werking zullen treden. Hoe die zullen worden is nog niet met zekerheid bepaald. De tarieven, zooals die te Purmerënd zijn, schijnen ook niet al te best te voldoen en zeer wel mogelijk is t dat aües blijft zooals het was. Licht op! Voor rijwielen en voertuigen om 9.13 licht op. Raad van Arbeid te Hoorn. Alleen voor de verplichte verzekering volgens de Invaliditeitswet zijn in ons land toegekend tot op 1 Mei 1922: '18716 a. Ouderdomsrente tot een gezamenlijk bedrag van f 2804386.—; 1189 b. Weduwenrenten f 209955.20; 2735 c. Weezenrenten f 499179.98. Voor Hoorn alleen: 323 a. Ouderdomsrenten f 48230.—; 23 b. Weduwenren* ton f 3364.60; 27 c. Weezenrenten f 4928.82. Ingevolge art. 99 I.W, zijn opgenomen in een zieken* inrichting: a. ter verpleging een aantal van 3S38. Voor Hoorn alleen: 16; b. ter observatie 670. Voor Hoorn alleen 8. Uit het bovenstaande blijkt van hoe groot belang het voor de arbeiders is dat regelmatig zegels op hun rente* kaart worden geplakt. --- Mr. Dresselhuijs te Twisk. De belangstelling in het politieke leven is nog niet groot, zelfs niet -wanneer bekwame mannen hun meenin* gen over den chaotischen toestand, waarin de wereld verkeert, komen uitspreken. Daar hadden we reeds weinig belangstelling bij Dr. Van der Waerden, die uiteenzette wat de S.D.A.P. be* geert, het was eveneens het geval met Ds. Schermer* hom, toen die namens de revolutionair*socialisten kwam spreken en ook thans bij Mr. Dresselhuijs was er geen groot gehoor. Zioodra er een pretje aan verbonden is, komt men. Met zang en muziek moet de politiek er in gestampt worden. Dat klaagt cn jammert liever dan eens te komen hooren op welke wijze moet worden opgetreden om Holland niet te doen kopje*buitelen. Politiek, — men gruwt er van. En ze is ook vaak om te gruwen! Maar een andere zaak wordt ’t wanneer de politiek zich met ons bemoeit. Dat is nu het geval. En daarom: bezoekt eens de vergaderingen van de diverse politieke partijen en verwarm u eens aan het enthousiasme der voormannen. Burgemeester Vijn opende de vergadering, er ook nu — evenals- een paar maanden geleden — op wijzende dat de belangstelling der vrouwen nog veel te gering is. De heer Nes, soc.*dem., heeft gezegd dat hun vrouwen reeds onderricht zijn, welnu, dan wordt ’t tijd dat ook onze dames met het terrein bekend worden. Spr. dankt Mr. Dresselhuijs dat hij uit zijn moeizaam leven naar het hooge Noorden trok. Wij beschouwen dat als een voorrecht en hechten er eenige beteekenis aan omdat Mr. Dr. is de voorzitter van den Ned. Tuinbouw-Raad en liet platteland een goed hart toedraagt. De laatste jaren zijn wij er niet tc best afgekomen maar de Vrij* hoidsbond heeft nu flink contact verkregen. Spr. hoopt dat dit bevorderlijk zal zijn aan de belangen van het platteland. Mr. Dresselhuijs verklaart zich erkentelijk voor deze vriéndelijke inleidingswoorden en zegt gaarne naar Twisk te zijn gekomen om hier te spreken, vooral ook om zich, wien men de eerste plaats gaf op de candi* i dateniijst, eens voor te stellen. Ditmaal is ’t spreker een genoegen en gemakkelijk, zelfs een voorrecht over politiek te spreken en hij aanvaardde gaarne de moei* lijke taak een rondreis door Nederland te doen in het belang van den Vrijheidsbond. Dat is in tegenstelling met vroeger. Vele jaren is spr. al op het politieke pad, ook toen ’t zoo moeilijk was omdat dc politiek er bij velen niet in wilde. Men walde er graag buiten blijven: men noemde ’t een gewroet wie er op het kus* sen kwam. Men zei: kom mij niet met politiek aan boord. Dat was vooral het gevai bij vrouwen, doch nu beginnen deze zich al politiek te dresseeren. Jn de gelederen van den Vrijheidsbond zijn er al enkele tienduizenden. Dat is een teeken van de evolutie. We konden ’t ons be* grijpen als men vroeger zei dat men genoeg aan het huishouden had en dat ’t niet uitmaakte wie of geko* zen werd. Of men door de hond of kat gebeten werd, belasting betalen moest men toch. Politiek is een moei* lijke zaak, want er is een blijvende studie voor noodig. Men kan er niet zoo in zitten. Wie zal direct maar kun* nen zeggen of men voor ziekteverzekering moet hebben het ontwerp Posthuma*Rupers of Talma, voor het leger dc wet van Pop of Van Dijk, wat er in Genua zal moe* ten gebeuren. Wil men zich met vrucht met de politiek bezig houden, dan moet men alles volgen, alles weten, ’t Is. begrijpelijk dat men dat graag aan anderen overlaat doch verstandig is ’t niet. Het Rijk, de Provincie, de ge* meente bemoeien zich met uw zaken en de gevolgen voelt gij, Dat is altijd zoo geweest, De politiek bemoeit ■ Ziek met u; is ‘t nu niet onverstandig dat U zich niet met de politiek bemoeit? In 1914 waren We allen muiss stil, leefden we in angst ëfi vreeze. De overheid was toen gedwongen ittfct wetten en verordeningen te komen als nooit tevoren en men schreef u voor wat ge dien dag eten zoudt. of ge uit rijden zoudt gaan of niet, wanneer ge uw licht moest uitdoen enz. Van 1914— 1918 werden er 68 „misdrijven" geschapen en hadden 234 „nieuwe overtredingen” plaats, ruim 300 delicten dus. De bemoeiing was groot en hoewel tegen ons volks* karakter indruischende, omdat wij zijn een vrijgcvoch* ten volk, legden we ons bij deze dingen neer. Dat was toen meer dan ooit een gouden tijd voor de bureau* cratie, de ambtenarij. Dat was de oorzaak dat we ons nu in tal van slechte zaken mogen verheugen. Wij kee* ren ons niet tegen de ambtenaren zelf. want die hebben ’t nooit royaal gehad. Over het algemeen werden die slecht betaald. Hun lippen staken maar even boven hei water uit en in mobilisatietijd hebben zij wel het meest geleden. In de „Rott. Crt.” is opgenomen het verslag van de Controle Gezondheids*Raad over de volks* voeding, de volksziekten en komt men tot de conclusie dat de sterfte van tuberculose niet het grootst is bij dc arbeiders, landbouwers, hcogere klassen, doch bij der kleinen middenstand, de ambtenaren, de neringdoenden. In de Kamer is- de vraag gesteld of in verband mei de bezuiniging der salarissen niet moeten worden ver* iaagd, doch spr. zou dit veen bedenkelijk experimenl vinden. Niet de ambtenaren doch de bureaucratie is het kwaad. Alleen moet de geest anders worden er moet men zich kunnen toetsen aan het particulier initiatief. In Dfuitschland is in de tijden der rommeling eei socialisatie* Commissie benoemd, die een gansch afwij zend rapport uitbracht omdat men vreesde de bemoei lijking der bureaucratie. Dat is een felle critiek op de controle over .de controle. Wij kennen die bureaucratie allemaal. Een aardig verhaal loopt er nog over. De adelborst, die aan het Kon lust. voor de Marine no. 1 weet te behalen, krijgt var ’s landswege een gouden horloge met inscriptie. Oj zeker jaar won een- neef van den Minister van Marine dat horloge en hij toonde dat zijn oom. Die maakte de opmerking dat de kast zoo dun was en hij telefoneerde den Secr. Generaal dat die in den brief aan den Goudsmid moest schrijven dat de kast voortaan wat dikkei moest. Acht jaar later komt de goudsmid bij den Minister klagen dat het horloge een klomp goud is geworden en dat het toch moeilijk nog dikker kan worden- gemaakt. Men had eenvoudig elk jaar dezelfde bijvoeging in den brief aan den goudsmid geschreven. Voor de juistheid hiervan kan spreker natuurlijk niei instaan, maar uit eigen ervaring weet hij dat zoo iets daar mogelijk zou zijn. De commissie Rink doet nu een onderzoek naar verschillende dingen en ontmoet rare zaken. Het blijkt dat alles wat van ambtswege geschiedt, langs heele lange wegen gaat. Dat moet veel korter werden. In 1913 was dat al een van de punten van het Concentratie-program. Inplaats dat het ambtenarendom verminderd is, is dit nog veel erger geworden. Vroeger schaadde dat niet zoo heel erg, thans wel. Als men nu wachten wil tot de geest veranderd is, dan kan men wel wachten tot Sint Juttemis. In 1789, toén de Fransche revolutie uitbrak, was , een van de klachten- dat de overheid zich te veel met de belangen der burgers bemoeide, maar wat bleek na de revolutie? Alles was veranderd, doch de ambtenarengeest niet! Spreker is er van overtuigd dat de geest bij Lento nog dezelfde is als die in 1914 heerschte. Men kan ach niet ontworstelen aan de vaste regelen. Het kwaad is echter in de laatste jaren van grootèr omvang gewor* den. Met de Fransche revolutie heeft men er zich tegen verzet en spreker herinnert aan de tijden der gilden toen Holland er ook reeds ter dege onder zuchtte dat alles aan banden was gelegd. In sommige .plaatsen- is nog de klepperman die rond ging om aan te kondigen dat iedereen naar bed moest gaan. Mén voelde den dwang, het keurslijf te sterk en onder Thorbecke uitte zich de geest van vrijmaking. Toen werd de liberale idéé geboren. De taak van den Staat is het handhaven van de orde, van de beveiliging van goed en bloed van de bewoners, waarnaast hij op zich heeft genomen de verplichting om te zorgen, voor goed ouderwijs. Maar die tijd is nu weg. De moderne staat heeft een andere beteekenis. Ten eerste den plicht om te zorgen voor een rustig l^ven; dat is de z.g. politietaak van den Staat. Wij zijn het er natuurlijk ailen volmaakt over eens dat de Staat die taak niet geheel naar behooren vervult. Daarnaast hè-eft echter de Staat ook de beteekenis van rechtsstaat verkregen, dat wil zeggen dat de eene mensch voor den anderen mensch nooit mag zijn mid* del, doch doel. Beter bezegd, wij mogen dus onzen me*: demensch niet uitbuiten. De taak van een Rechtsstaat is dus dat voorkomen wordt dat de menschen werken in ongezonde fabrieken, dat men niet onverzorgd kan ach* terblijven, dat er is een invalidenoitkeering, een uitkee* ring aan ouden van dagen. Nu is daar een- derde taak bijgekomen. Men wil dat de Staat ook het productiesysteem zal overnemen, dus Ie bedrijven zal exploiteeren. Dat zou dan de 3taat zijn ils welvaartsstaat. Wij kennen dus dien Staat nu in drie kwaliteiten, als politiestaat, als rechtsstaat en als welvaartsstaat. De propadandisten zeggen nu dat de Vrijheidsbond staat op het standpunt van 70 jaar terug; men is, met dat te beweren, of verschrikkelijk dom of liegt den menschen wat voor. In enkele artikelen in „De Tele* graaf” heeft Albert Thomas eenige artikelen geschre* ven en zijn meening over de toekomstige wereld ge* zegd en verklaard dat er in de wereld zijn twee stroo* mingen: de socialistische strooming onder alle partijen, die allen streven naar een zekeren vorm van communis* me, het stellen van de voortbrenging onder leiding van de overheid en daarnaast de liberale lijn, die de vrije kracht van het particulier initiatief wenscht. In 1913 hebben de vrijzinnigen gezamenlijk voor het laatste geijverd, men vólde vrije burgers blijven. Men maakte front tegen de socialisatie, tegen de overheidsbemoeiing. De socialisatie-idéé heeft in de oorlogsjaren veld gewon* nen, doch wij zijn van meening dat het één droeve mis* lukking was. Wij weten daarbij wel dat de omstandig* heden juist niet de beste waren, maar de leering die het heeft gebracht is niet gunstig. Spreker herinnert aan verschillende -verrichtingen van den Staat, als schoen* fabrikant, als kleerenfabrikant, als groentezouter, han* dclaar in bouillonblokjes, grootfabrikant van- varkens* voeder systeem van Calcar, aan het verlies van een slordige dertig millioen gulden met steenkolen te verhandelen, aan het telkens op den verkeerden tijd sluiten- en openstellen van de grenzen, waarover men hier zal weten mee te praten. Alles mislukte. Spreker erkent dat dc Regeering was gehandicapt, maar al was er maar eens iets gelukt....! Onze kindskinderen zullen met zure gezichten rente en aflossing moeten betalen. Dat was niets erg ais wij maar iets geleerd hadden. Al had* den we maar geleerd dat we zooiets niet meer moesten doen. Dat we die dingen moesten overlaten aan het particulier initiatief. Dan hadden we vrede met al het vermorste geld. Maar men vól er nog steeds op door* gaan. Echter gaat het niet alleen om het economisch vraag* stuk, er is ook nog de antihese. De vraag of de Staat los moet -zijn van de Kerk is nog steeds hangende. Het is de strijd tusschen de clericale en de liberale gedachte. De economische strijd is echter het hevigst. Welke richting moet men uit? Alles is niets nieuws, maar alleen na 1913 zeer verscherpt. Spreker betreurt het ver* breken der eenheid, het verdeden in verschillende ver* eenigingen, zooals de Katholieken doen. Beter is het toch in eenheid onze kracht te zoeken, De klassenstrijd yvordt opgeblazen en de menschheid wordt verdeeld in twee kampen, alsof die elkander vijandig moeten zijn. Dat is typisch Nederiandsch, de geschiedenis bewijst het. Gelukkig misset) wij één eigenschap die andere vol* ken er nog bij hebben. Toen het Oostelijk Romeinsche Rijk in 1453 door dc Turken genomen werd, vocht men in. Constantinopcl over de schrijfwijze van een woord in den Bijbel, of dit met een i was of niet en had men er zoodoende geen erg in dat de T-urken de zaak buit maakten. Wij zijn zoo dom nog niet. Als de nood in het land komt, als de vijand genaakt dan worden de ver* sdrillen vergeten. Immers, in 1914 heeft Troelstra nog gezegd dat in tijden van gevaar de nationale gedachte dc nationale gezindte beheerscht. Welnu, ook thans is het een tijd van gevaar. Hier in Twisk is het vredig, leeft men zoo kwaad nog niet, ziet men misschien niet in in welke ontzaggelijk moeilijke tijden vój leven. Maar de Beurscijfers vóórspellen ons het groote gevaar. Spre* ker verwijst naar een artikel van Prof. Treub in „Soc. Vragen”, waarin de schrijver laat uitkomen hoe ontzet* tend gevaarlijk de tijden zijn. Alles wat in het buiten* land gebeurt voelen wij hier, wij mogen denken niets te maken te hebben met den burgeroorlog in China, dit is toch. inderdaad wel het geval, De daling van de valuta was van invloed op onzen export, maar dat zal wel weer voorbijgaan. In Frankrijk en België is dat al voorbij. Dat komt alleen omdat in de andere landen de loonen etc. zich nog niet hebben aangepast aan de waarde van de munt. Maar de malaise is als een griep*aanrval; eerst denkt men er licht over tot men tot de ontdekking komt dat de ziekte heel erg is. Ons handelsleven, onze industrie, is zeer ziek. Wanneer 'dc handelsbedrijven, vele handelszaken thans hun boeken moesten openleggen, dan waren, zij absoluut verloren. Nu trachten de Bankinstellingen ze op te houden. Maar ook daar zijn moeilijkheden, want de Bankinstellingen hebben ook moeite het hoofd boven water te houden. Het is eigenlijk een wedstrijd, wie het zal winnen; de Bankinstellingen of de malaise. Als de malaise nog lang duurt dan valt alles als een kaartenhuis ineen. Nu is het nog een dobbelen om de kansen. Wat de gevolgen zouden zijn is niet te beschrijven. Die kunnen we zien in andere landen. Wie dit gevaar niet ziet is ziende blind. De toestand is veel gevaarlijker dan in 1914. De economische ondergang van een land is nog erger dan een oorlog. Het gevaar* lijkst is die voor de maatschappelijk zwakken, voor de arbeidersklasse dus. Passé men geen struisvogelpolitiek toe door de dingen niet te willen zien. Zwaarder dan alles is nu de vraag: hoe zullen we de Maatschappij ia elkaar houden? Onzen plicht is het onze Maatschap* pij, onze welvaart, ons land, dat wij geërfd hebben, weer goed over te leveren aan onae opvolgers. Wij hebben gezegd: wat kunnen wij doen om ons ongeluk af te wenden-? Zuinigheid in groote mate was -het ant* woord. In de eerste plaats in het Staatsbeleid. De schulden stegen sinds 1914 tot 1921 van 236 millioen tot 625 millioen, buiten de crisisschulden cn de kapitaalrente. In de tweede plaats was het antwoord: arbeid! hi sterkere mate dan ooit, vooral dan in de laatste jaren, moet er gewerkt worden. Men moge nu al zeggen dat er ergens graan wordt verstookt terwijl men elders verhongert, een feit is het dat er een, belangrijk tekort is. De lamlendigheid moet weg, of het de schuld is van het kapitalisme of van het socialisme. We zijn- weer in staat van gevaar en dan moet er vrede zijn. Wij moeten over* leggen, elkander steunen. Llcyd George heeft het pas nog gezegd, dat men weg moet uit het enge keurslijf, dat past nu niet. Er zijn vijf begrippen, die men voor oogen moet houden: zuinigheid, arbeid, verantwoordelijkheid, vrede en vrijheid. Het laatste heeft de Vrijheids* bond voor oogen gehokiden bij het vaststellen van haar richting. Daarom is het nu zoo gemakkelijk aan politiek te doen, -zooals spreker in den aanvang zei. Wij zullen allen over alles niet hetzelfde denken, maar dat behoeft ook niet, want wij zijn er trotsch op wel eens afwijkende meening-en te hebben. Wij volgen echter de algemeene lijn van deze vijf hoofdbegrippen en onze hoofdgedachte is dus dezelfde. Over 10 of 15 jaar zullen wij wel weer eens politieke ruzietjes kunnen maken. Dan heffen we misschen den Vrijheidsbond wel op. Maar op dit moment is het plicht dat allen samenwerken. De Staatsuitgaven bedroegen in 190» 1.54 millioen, in 1914 258 millioen doch in 1922 ruim 900 millioen en we sluiten dit jaar met een tekort van 130 millioen. De vraag of dat veel is hangt af van vergelijkingen die men maakt. In 1914 was het totaal belastbaar inkomen van de Nederlandsche burgers 1200 a 1300 millioen: ongetwijfeld izuüen we daar weer op terugkomen. Gaat men dan eens na dat we minstens 900 millioen aan lasten moesten opbrengen, dan kan men berekenen- hoe wij er voor staan, De heer Heldring heeft daarover vergelijkende cijfers gegeven, waarvan spr. er meedeelt. We moeten ontzaggelijk bezuinigen. Ook op dc Indische begroeting heeft spreker becijferd dat wij ongeveer 230 millioen te kort komen, wat de Minister eerst niet walde erkennen, doch nu heeft hij dat in de Eerste Kamer toch bevestigd. Wilde men den toestand redden, dan moesten van vandaag af de belastingen -reeds verdub* beid worden. We gaan nu met onze tekorten voort en zijn op den zekeren weg naar het faillissement. De Vrijheidsbond wil op groote schaal bezuinigen, ook- op militairistisSth gebied, op alle hoofdstukken der Staatsbc* grooting. Nuttige dingen zullen wel eens uitgcsteld moeten worden. We erkennen het nut van een vleeschkeu* ringswet, zooals deze . week is aangenomen geworden maar wij zijn er tegen omdat er weer 1000 nieuwe ambtenaren door aangestcld zullen worden. Eerst moeten wij kunnen leven. Ieder is er kwaad om dat er bezuinigd moet worden, maar ’t moet nu eenmaal. Malaise wordt veroorzaakt door een gebrek aan vertrouwen. Wij zijn te optimistisch geweest, de prijzen waren overmatig hoog en men meende dat alles kon gebeuren. Nu is alles ge* zakt en het vertrouwen is weg. Niet het optimisme doch het pessimisme bepaalt de prijzen. Dat meent spr. te moeten zeggen al verklaart hij zichzelf ook voor een optimist. Nu moeten wij het verloren vertrouwen weer terug winnen. Dat moeten wij doen door de uitgaven met de inkomsten- kloppend te maken. De Vrijheidsbond wil daarvoor vechten. Wij willen vrede, omdat wij ons in de eerste plaats gevoelen Nederlander. Wij moeten den strijd bijleggen en wat verstandiger worden. Spr. gelooft ook dat oorlogen kunnen eindigen door overleg. Nu moet ook deze strijd eindigen door overleg en dat denkbeeld propageeren vój in onzen -Bond. Men zegt wel eens dat de Vrijheids-bnd een groote hoed is waar* onder velen kunnen worden gevangen. Spreker zou willen dat die hoed nog grooter was. Wij zeggen niets van andere partijen want wat die doen laat ons koud. Men toont met ons af te halen immers eigen onmacht. In enkele maanden heeft de V.H.B. reeds 46000 leden in 450 afdeelingen. Op deze wijze voortgaande kan er kracht van- uitgaan. We mogen veronderstellen dat de menschen uit die 25 kleine partijtjes zeker de belangen van ons vaderland vóllen voorstaan, maar men kan dat niet doen omdat — mochten er wat van die enkc* lingen worden gekozen — ze ons niet aan een goede Regeering kunnen helpen. Boven het belang van den enkeling blijft staan het gemeenschapsbelang, dat wij vóllen dienen met onze 5 jdealen. Wie zoo denkt als vój die kome bij ons en versterke onze gelederen. Van de gelegenheid tot debat werd gebruik gemaakt door de heeren Ds. Keuter van Twisk en Ds. Eikema van JBenningbroek, beiden Vrijz.-Dem. Wij stellen de opname van het verslag hiervan uit tot ons volgend nr. --- Ingezonden. (Builen verantwoordelijkheid van de Redactie.) | ' M. d, R.t ‘ Een plaatsje Voor onderstaand s.v.p.? Bijvoorbaat dank! Donderdagavond j.I. woonde ik een klein gedeelte bij van het concert door. „Kunst na Arbeid” gegeven. Ik zeg „een klein gedeelte”, want na één nummer gehoord te hebben trok ik er gauw weer tusschen uit. Iemand die het dan ook met de muziek en met de uitvoerenden goed meent, laat het wel, zich langer dan eenige oogen* blikken daar te ergeren. De toeschouwers bestaan daar voor 95% uit het bekende „©pgeschoten goedje” dat vorig jaar uit den Parktuin zoo prachtig geweerd werd. Een gegons van belang en een pret!! — Als één van de dienstdoende agenten, een oogen-blik z’n blik van hun afwendt, gaan ze in beweging. Kijkt hij plotseling hun kant uit, dan staan ze met een doodleuk gezicht als aan den grond genageld! ’k Hoorde een der agenten zelfs eerr 19 a 20*jarige bedreigen met een procesverbaal, aangezien die al meermalen was gesommeerd onder de mu* ziek niet heen en weer te loopenl De gemoedelijke politieagent verklaarde me, nog liever een heelen dag bjj stakingsrelletjes dienst te doen dan die twee uur bij een concert op de Kaasmarkt! Moet dat nu zóó? ’t Wordt m.i. tij-d, hoog tijd, dat de tent weer gebracht wordt naar de rustige plaats van den vorigen zomer. Aan de besturen van onze muziekgezelschappen het initiatief! Gezamenlijk actie voeren bij het Gemeentebestuur. Verzamelt handteekeningen op een adres bij uwe donateurs, ge krijgt ze allen! Muzikanten, vertik het langer op deze manier! Acht de muziek te hoog en daarbij den goeden naam van uwe vereeniging! Werk niet langer voor een auditorium waarvan zooals ik reeds zei 95% kinderen zijn die zeker om 8 a 9 uur al moesten slapen! Daartoe zult ge Uzelf niet langer ergeren en de ware muziekliefhebbers misschien weer in de gelegenheid stel* ien, rustig te kunnen gemeten van de werkelijk goede muziek die ons hier in Hoorn door U kan worden geboden. Muziekliefhebber en donateur van meer dan één ploatselijk Corps. Hoorn, 12 Mei 1922. We gaan hier volkomen mee accoord. Alleen willen we nog opmerken dat ons juist vorige week een prachtplaats- voor de tent werd genoemd, n.I. bij de Vale Hen Daar is een magnifiek stukje om de tent te plaatsen, net publiek kan- rustig verblijven langs den Jodensingei die met weinig moeite afgezet kan worden. De oei heek r,nigeving werkt .er daar toe mede te genieten. Wij herhalen dat de Kaasmarkt wel de allerslechtste plaats is, dse gekozen kon worden. — Red. ■■■■ — --- Vrijzinnig-Dem. Kiesvereeniging te Medemblik. Dinsdag 9 Mei trad in een speciaal voor vrouwen beiegde vergadering alhier op Mevrouw Aukes—Timmer, Lid van de Prov. Staten van Noord-Holland en lid van den Gemeenteraad van Alkmaar. Een- ruim 20*tal vrouwen wps op de vergadering aan* wezig, die om practische redenen werd gehouden van 2—4 uur n. m. Op duidelijke wijze werd door spreekster in het eerste gedeelte hare rede behandeld waarom de vrouw zich1 niet kan onttrekken deel te nemen aan de politiek. Be* langrijke vraagstukken werden door spreekster in veroand hiermede behandeld, o.m. noemen wij: Samenwerking met den man in de maatschappij, burgerschapsrecht van man en vrouw, gelijke ontwikkelingsvoorwaarden voor allen, kinderverzorging, huwelijkswetgeving en ten slotte voor de pauze enkele hoofdstukken van de beginselverklaring en werkprogram. Als grondslag voor eene goede samenwerking in het maatschappelijk leven werd genoemd de wijze waarop in een goed huisgezin de zaken werden geregeld; dit gebeurt door vrouw en man beiden. Dat dit zijn goede zijde heeft bewijst spreekster met tal van voorbeelden uit het practische leven gegrepen. Harmonieus moeten de opvattingen van man en vrouw elkaar aanvullen. Spr. spoort de aanwezige vrouwen aan zich aan te sluiten bij den \ rijz. Dem. Bond, omdat deze Bond haar steeds gelijkwaardig met den man heeft behandeld. Wanneer gij u niet aansluit bij een partij dan heeft uw stembiljet slechts halve waarde, want ge dient mee te spreken bij het samenstellen van de lijsten, hetgeen bij den V. D. B. steeds aan de leden is overgelaten. Geruimen tijd staat spreekster stil bij de behandeling van de Democratie tegenover het conservatisme. Trotsch is spreekster er op de vrouwen te kunnen wjjzen dat zij jarenlang naast haar man heeft gestreden voor • de democratie, en zegt zij ,zonder mijn huis-K houden te kort te doen.” Bij de behandeling van de 7e paragraaf van de begii*= selverklaringen van den V. D. B. zegt spr. dat wanneer alles wat wij voorstaan op het gebied der financiën, werd verwezenlijkt, men in staat zou zijn hiervan aan ieder z’n staatspensioen uit te betalen. Bij de Indische paragraaf huldigt spr nog Van Deventer en Bos, voor hetgeen zij voor Indie hebben gedaan. Naarmate de ontwikkeling der Indische volken toeneemt» moet het zelfbestuur worden uitgebreid, zegt spr. Uitgebreid behandelde spreekster de fouten die thans de huwelijkswetgeving aankleven. Tal van voorbeelden waaruit de achterstelling van de vrouw bij: den man duidelijk naar voren kwam, werden door spreekster geschetscht en heusch niet malsch. Gloedvol was haar betoog op dit punt. Zij onderschrijft ten volle de uitspraak van Mr. Fokker, de beweerde, dat de Nederiandsch huwelijkswetgeving een schande is voor ons land. Zij besprak voorts de gevallen betreffende het onrecht ten opzichte van de gepensionneerde vrouw, de gehuwde onderwijzeres. Het aangeven van de geboorte aan den ambtenaar van den Burgerlijken Stand, waarbij een paar vreemde mannen, meer recht hadden dan een vrouwelijke dokter die tegenwoordig was geweest bij de geboorte van het kind. Vervolgens besprak zij de rechteloosheid van de vrouw’ van den Indischen ambtenaar, die in het belang der kinderen hier was blijven wonen, terwijl haar man naar Indie was teruggegaan. Haar woonplaats blijft n.1. Indie. Nergens kan zoon vrouw in gekozen worden. Steeds, aldus spreekster, heeft d eV. D. B. tegen al dit onrecht gestreden. Na de pauze behandelde spr.: Waarom de V. D. B. zich niet kon aansluiten bij den Vrijheidsbond. Werkelijk zegt spreekster is niet zoo veel verschil tusschen de programpunten. Doch wanneer we kijken wat beide partijen zeggen en doen dan komt het verschil aan het licht. De daden moeten de waarheid geven aan een partij. De V. D. B. doet ook wat hij zegt, pal staan we voor onze overtuiging. In groote trekken gaat spr. de partijgeschiedenis na van 1843 af en staat in het bijzonder stil bij het werk der leiders van de partijen: gedurende de laatste 4*jarige periode. Nimmer, zegt spr., kunnen we wanneer we de daden in het juiste licht beschouwen, samengaan met een partij die bestaat uit democraten en conservatieven en die wanneer het te pas komt dan democratisch, dan weer conservatief is. Na een opwekkend woord tot de vrouwen om zich aan te sluiten bij den V. D. B. eindigde spreekster haar leerrijke rede. „ --- Advertentie Assurantiën op elk gebied sluit J, DE HART, RAMEN 12, HOORN Vertegenwoordiger o.a. der Maatschappijen te Oudkarspel Verzekering zoowel onderling als tegen vaste premiën tegen BRAND en STORMSCHADE en DIEFSTAL VAN RIJWIELEN Levensverzekering Mij „UTRECHT” Levensverzekeringen en Lijfrenten in eiken gewensebten vorm. inlichtingen worden gaarne verstrekt. ---