TUF TUF. Hij klaagde me zijn nood. rm ik hoorde met belangstelling zijn klach- '■ ten aan. Toen hij uitgesproken was, moest ik hem volkomen gelijk geven. Ik moest erkennen dat zijn klachten gegrond waren. ' Maar, zoo zei hij, wat heb ik daaraan? ~ Geef me goeden raad. Zeg me \“t moet ik daar toch aan doen! En toen zijn we samen wel ’n paar uur aan 't hoornen geweest en we hebben dit overwogen en dat bekeken en ’t slot was, dal we meenden maar vol te moeten houden, door te moeten wer ken en zooveel mogelijk rekening moes ten houden met onze ervaring. Waar ging hel over? Hij was een van de voormannen uit de Parochie. Een van die menschen die zich geweldig veel tijd en moeite geven, om de goede zaak te dienen. Maar die teleurstelling op teleurstelling ondervonden. Als voorzitter, belegde hij ’n algemeene vergadering eener zeer nuttige vereeniging. ’n Oproeping werd gericht tot alle katholieken. De avond der vergadering kwam. ’n Opkomst van slechts ; even 25 man. En dat terwijl er wel twee- ol' driehonderd hadden kunnen zijn. Aan de bestuurstafel zalen slechts ; vier bestuursleden. De vijf andere le- i den van hel bestuur waren afwezig. I Zij hadden het niet eens de moeite j waard geacht bericht te zenden van verhindering. Wat moet je daar aan doen? Van- j waar toch die onverschilligheid? Wat ■ doen toch die menschen in een be- { stuur, die toonen zoo weinig voor hun j functie te gevoelen, dat zij er- zelfs j geen gang naar een vergadering voor j over hebben? Dip om ’t minste of geringste de bestuers- en ledenvergaderingen verzuimen. Wordt door zulk ’n onverschilligheid niet alles lam geslagen? Wordt daardoor ook den moed tot volhouden niet ontnomen aan hen. die wel willen werken? Over ’t algemeen is er geen juist begrip van de noodzakelijkheid van het roomsche vereenigingsleven. Men laat zich ’n keuze in een bestuur welgevallen om allerlei redenen, maar heel dikwijls niet om de eene, juiste rede, om daardoor namelijk, zoo goed en krachtig mogelijk de goede zaak te dienen. Er zijn er die in bijna ieder bestuur zitting hebben. Ze zouden zelfs bar nijdig zijn, als er in dë Parochie een vereeniging werd opgericht, zonder hen daarin te moeien Maar als ’t op werken aankomt, ho maar! Ze zijn zoo druk bezet, juist als er veel werk moet gebeuren, hebben ze daarvoor geen gelegenheid enz. Wat heb je daaraan? Laten ze zich dan maar liever niet voor het bestuur beschikbaar stellen. In ’n bestuur moet alleen plaats zijn, voor de beste werkers. En de gewone leden der vereeniging? Ach, die gelooven het heelemaal wel. Het bestuur moet ’t zaakje maar > opknappen. Hel is toch zoo dood jammer, dat men er zoo over denkt. En dat men nu nog niet inziet, welke ellendige gevolgen te wachten staan voor iedere partij, maar vooral voor de katholieke partij, als men niet tijdig zorgt en altijd blijft zorgen, voor een krachtig, echt roomsch vereenigingsleven. Als in Mexico de katholieken worden vervolgd, als geestelijken worden uitgebannen, als door moord en doodslag zoovele katholieken vallen* gaan onze oogen dan nog niet open? Zien we dan niet, begrijpen we dan niet, dat zulks eenvoudig onmogelijk zou zijn, als ook in Mexico, de kalho- j lieken door een krachtig, echt roomsch ; vereenigingsleven ten allen tijde voor de roomsche belangen hadden ge- ; waakt? Zonder organisatie, zonder eenheid, beteekenen we niets. Honderd goed willende, brave katho lieken zullen niets geen invloed hebben, als ieder maar op eigen houtje tracht te doen wat hem goeddunkt. Maar als ’n groepje van tien, twintig man, zich ’n flinken leider kiest en zich eensgezind onder leiding aan hel werk zet. dan zullen zij ’n macht en invloed uitoefenen, veel grooter, veel vruchtbaarder, als al dat goed willen van honderd katholieken, die zonder leiding, daarvoor zouden werken, ooit zal kunnen verkrijgen. Bedroevend vooral is ’l, dat ook uit de rijen der jongeren, zoo weinig toevoer komt, voor onze roomsche zaak. Vraag hen voor voetballen, fietstoch ten of welke ontspanning je maar wil, zij zijn er voor beschikbaar. Maar krachtig meewerken in de roomsche organisatie’s, ho maar. We hebben in dit opzicht betere tijden gekend. Toen het roomsche vereenigingsleven zich begon te ontwikkelen, zijn er overal flinke mannen en vrouwen geweest. die zich er voor inspanden. Die flinke menschen behooren of beginnen te behooren tot de oude garde. Ze willen nog wel, maar er zijn zoo vele omstandigheden waardoor ze niet kunnen, wat ze vroeger konden doen. Maar nu is ’t noodzakelijk te zorgen voor aanvulling. Jongelui, kom waar blijf je toch? Jonge pas getrouwde kerels, waar zit je? Denk toch aan jullie allergrootsten plicht, ook ten opzichte van het maatschappelijk leven. Het gaat niet goed zonder U. Er moeten werkers zijn voor de toekomst. Die dari zullen werken, zooals zoo vele nu bijna vergrijsde katholieken ’t vroeger hébben gedaan. ’t Gaat ook os uw eigen belang. ’t Gaat vooral ook om het belang van uwe kinderen. ’t Is nu eenmaal niet tanders. We moeten onze rechten, onze plaats in de maatschappij, ten allea tijde krachtig beschermen. Doen we dat niet, dan zal ’t gauw uit zijn, met onze positie, met onze vrijheid, dan zal zelfs, ach let toch op wat elders reeds gebeuren gaat, dan zal zelfs verdrukking en vervolging niet uitblijven. Ouderen, haal de jongeren in ’l vereenigingsleven, jongeren stel je toch beschikbaar voor God en Kerk, Vorstin en Land. JAN TUF. --- WEST-FRIESLAND. HOORN. De Schaepman-herdenking. Een heerlijke herdenkingsrede van Pastoor van Noord. Nu allen „doen wat we kunnen”! Om 8 uur 'begon de Parkzaal zich zachtkens aan te vullen gisteravond, maar heelemaal vol is ze toch niet geworden. Intusschen, de voorzitter van het Schaepm an-com ité, de heer E- J. M. Stumpele verheugde zich over de groote opkomst, zOiodat men blijkbaar tevreden mocht zijn. Namens het comité, welks eere-voorzitter, de BoogEerw. Deken Wijitenburg ook aanwezig was, verwelkomde de heer Stumpel de aanwezigen en hij verklaarde, dat waar heel Roomscih Nederland in actie is voor de Schaepman-hulde, om door de daad van het Partijbureau zijn werk voort te zetten en te verstevigen, ook Roomsch Hoorn niet kan achter blijven. De groote opkomst verklaart spr- uit het voorbereidende werk, fiat in heel de roomsche pers is gedaan en vooral aan het feit, dat pastopr van Noord) zich bereid verklaarde te willen spreken. Spr. is Z.E. daar nu reeds dankbaar voor. De vergadering, muzikaal reeds ingezet door een- orkestje, waarin wij ,„blij! de klanken” meenden te herkennen, zong . nu het lied „Roomsche Blijdschap” waari na de heer E- Gerhards h-et nieuwe r Schaepmarivlied) vertolkte. Pastcor van 'Noord begon zijn rede met er aan te herinneren, dat , voor Schaepman, dien bij ook „vader des vaderlands” zou willen noemen, ) twee monumenten zijn opgericht- Dit te Rijsenbrug noemde hij symbolisch, dat te ï Tubbergen profetisch, voorstellend den eerbied, de bewondering en de aanhankelijkheid, welke ten eeuwige dagen zat ï j biiiven tegenover Schaepman. Er moet l | nu een derde monument komen in het i ] hart van eiken katholieken Nederlander, 1 i een moment van dankbaarheid en liefde, ï ! dat geen vergetelheid er uit 'kan wegner ! men. ; ! Spr. wil over Schaepman spreken naar j aanleiding van het opschrift, dat hij eens j las op het graf van groote dooden: „De lichamen der vromen zijn -in vrede t>egraven. Mogen hun namen voortleven van- geslacht tot geslacht. En Ihun beenderen uitspruiten”. Allereerst denkt spr. aan Schaepman’s graf in Rome. Rome Ver weg, maar voo-r ons toch zoo dicht Ibij! Schaepman ] was altijd dicht bij Holland, maar dich- 1 ter toch nog bij Rome. De kracht, die J Schaepman zoo lief had^ in R,ome, was i de eenheid, uit de liefdé. De eenheids- j gedachte van Rome was zijn levenspro- j gram. Er was vrede in dit gaf, rust W dezen rusteloozen werker, die uit Rome de kracht putte om alles te zijn: staatsman; historicus; criticus; geliefd hoogleeraar; redenaar. En alles uit Rome, uit de Kerk, Die Haar zegenende hand overal uitstrekt. Wel mocht hij ook hoo- \ ren, wat tot Maria van Bethanië gezegd j werd: Zij heeft alles gedaan, wat zij ! kon. ‘ i Ja, Schaepman deed alles wat hij kon. j : Maar zijn werk is niet af- En wij moeten het voortzetten. Zijn naam is een naam, die lééft. Wat zijn geest aanraakte, was zijn gebed. Onmidldellijk 'had hij zich overal inigewerkt. Op hem mag worden toegepast, wat Schiller zong: „Wat lichtend ondergaat, dat licht nog lange na”. Die eerj zucht nu richt de blik liever naar óp! gaande zonnen, maar de liefde keert zich ; ook van- ondergaande’ zonnen niet af. i Zijn groote ziel leve in eeuwige gedachj tenis. Gezegend met vele talenen was hij I tot een zegen. De hoogachting voor j Schaepman blijve n-u niet een .gevoel, j maar worde ons tot een opwekking om i hem na te volgen. I God zorgt wel, dat we de grooten ! niet vergeten. God doet dat in de on| gunst der tijden. Gods wijsheid heeft j zijn zetel nog opgelaten, want niemand j heeft thans den emancipatie-arbeid zoo j in zijn greep, als ‘hij dat bad. Wij echter j moeten -den tijd benutten, dat zijn licht | 'ons is gegeven, -— zoo besloot pastoor ! van Noord het eerste deel van zijn rede. \ In dé pauze werden Schaepman-mei dailles en het Schaepman lied verkocht : en het orkestje speelde weer wat muziek. Het tweede deel j van zijn rede zou pastoor van Noord j spreken over het slot, van bet Oostersche I grafschrift: „Hun gebeente spruit uit.” I Weliswaar leidt de dood het lichaam tot volkomen vernieling maar het graf van Schaepman is 'een leven sbron. Hij leert nog na den dood. Van hem geldt: „Gestorven spreekt hij: nog.” Spr. las eens op- een graftombe in de Westmins-ter Cathed'raal: „God draagt zijn arbeiders- uit. Hij draagt niet bun, maar z ij n arbeid: voort.” Dat is d:e; verklaring van het Oostersche opschrift: „Zijn gebeente spruit uit.” Wat die groote dooden- deden, was Gods arbeid. Én om dat voort te zetten, behoeven wij niet alleen de- vrome gebeden, maar ook de krachtige, vaardige hand eni het trouwe hart. Döt is schoon! zal men zeggen, maar er wacfalt ons dikwijls zooveel teleurstelling, als we in huis, in de parochie, waar ook, iets will-en ondernemen. Die teleurstelling, welke men vreest, werkt verkillend, benauwend, en veel akbeidslust voor het goedé doel gaat i onder door jaloezie, die aanstonds ges reed staat! Maar, laten wij toch beden! ken, aldus spr., dat dit overal zoo is, en | altijd zoo geweest is! Het criterium van j het gpeide is alleen de tegenstand! Heb| belnj wij! niet atflerlei moeilijkhedien te ; kampen, dan gaat het goed met ons. Gaat ons alles voor dien wind, dan moeten- wij ons van binnen herzien. Want altijd komt door de duisternis het licht, over de doornen dé rozen. God zorgt voor ons. God1 zorgt voor de Kerk, voor Nederland, voor de politieke partij: en geeft alles wat nuttig is. j God laat zijn Jeruzalem niet onafge| gebouwd. God zélf bouwt de katholieke 1 Staatspartij. Indien de Heer niet bouwt, j is alles vergeefs. Maar wij zijn Zijne mej werkers, werktuigen in zijn hand. Wij I moeten als Schaepman bouwen met trofj fel en zwaard. Eerst positief, dan beschermend en verdedigend. Sdh-aepman zegt ons, zijn navolgers te staan. Wij moeten zijn werk bewaren, vergirooten, verbreiden, vooral nu dooi : het centrale politieke bureau. I Dit partijbureau is het studiehuis vooi politieke wetenschappen. | H'et is het knooppunt in het contact j met de katholieke partijen in het bui S tenland. i , Het zorgt voor het contact met de fractie en andere -groepen. Het geeft prae-adviezen op alle gdibfed. Het is de voorraadschuur, het arsenaal, de hoog esc hooi, voor de katholieke partij. Daarvoor wordt ons offer gevraagd'. Het is -— precies uitgerekend — 3 gulden, per georganiseerd kiezer. Is dit veel ? Spr. zegt ronduit, dat dit als offergave nergens op lijkt! Een offergave is pas die gave, welke pijn doet, die men voelt, die ontbering medebrengt. Men zegt wel eens, ik ben ziek van het offeren vooir al die goede doeleinden. 'Maar is hier wel van of f ere n spra ke geweest, offeren- in den eigenlijken zi i? Spr. durft hier zeggen, wat hij ook öp «ndere plaatsen gezegd heeft: Hoorn heeft nog nooit een offer gebracht wat pijn deed- Laat men- dit nu eens doen. God zegent een royaal volk. Het is de lust van God Almachtig, dat hij zich met in edelmoedigheid laat overtreffen! Spr. kent in de geschiedenis der liefdadigheid maar èèn voorbeeld, dat genoeg gegeven was. Vopr den tempel van Jeruzalem droegen de Joden zooveel goud en zilver en kostbaarheden aan. dat de overheden zeiden: Menschen, ' houdt op, het is genoeg. Ze zeiden: God is tevreden. De Joden wilden zich van alles ontdoen als God! maar tevreden is. Spr. sluit met de gedachte die hij kreeg bij de aanschouwing van twee Duitsche ooriogsplaten, de eene van een vertrekkend, -de ander van een overwinnend, terugkeerend leger. Bekje keeren wijzen moeders naar hun zonen, die ook daar bij zijn. Mochten in het groote leger van Christus de ouders niet alleen hun kinderen zien, maar ieder van ons ook zidizelf. Ieder van ons neme de plaats in, welke hij krachtens roeping en talent moet bezetten! Zóó, dat wij_, als het grop te leger van Christus Koning uittrekt, kunnen zeggen: ik ben ook daarbij. Vragen wij als er geleden, gestreden, ge- s offerd moet worden: Ben ik ook daar- \ bij? De dag: van de groote wapenschouw kómt, dat is zieker! Christus heeft het zelf gezegd: Vertroa w, ik j heb de wereld overwonnen.” Nemen wij een voorbeeld1 aan Schaep- j man, die als gekroond soldaat voor Jezus jj Christus triomfator stond en die na zijn leuze „ik geloof, ik strijd,” mocht zeggen: „ik zie, ik rust!” Daten wij, als Sdhiaiepman, werken, bidden, strijden, j lijdten! I laverend applaus beloonde pastoor ; van Noord voor zijn heerlijke, hoogge- j stemde en hoogstaande rede. De voorzitter dankt pastoor van Noord: I en vroeig nu een offer, dat pijn doet, te j brengen voor de grootsche, onmisbare j stichting, het partijbureau. Spr. deelde j mödie dat Maandag en Dinsdag inteeken j biljetten zullen worden rondgezonden, j Zij zullen persoonijk door leden van het comité worden feruggehaald. Baat nu > ook gezegd worden: er is, gedaan, wat ; men kon. Laat het bedrag, dat Hoorn | bijeen brengt, bewijzen, 'hoe het woord f van pastoor van Noord heeft ingesla- j gen! (Applaus.) ' j Nadat de heer Gerhards het mooie j Ave Maria van1 Hubert Cuijpers had ge- j 'zongen, werd een herhaling van het j Scihadpmanted gegeven. Daarop sloot j de voorzitter de mooie vergadering met ! den katholieken groet. j DEBUTADE. Tentoonstelling werken f Mevr. Dingemans—Numan. j Zooals gemeld, zal Donderdag a.d Jn 1 de vereeniging Debutade een tentoontsel- \ ,ling worden geopend van vlerken van mevrouw H. Dingemans—Numans, uft i Haarlem. i De critici oordeelden gunstig over haar \ werk, zooals uit onderstaande beoor- ; •deelingen blijkt. j Nieuwe Haart, Courant, 29 Mrt. 1928: „Als bloemenschilderes bezit mevr. ! Dingemans uitnemende kwaliteiten. Wie zich zóó in kleur en wezen van bloemen kan verdiepen, moet veel van bloemen houden. Buitengewoon bewerkelijk lijken ons hare „veldbouquetten”, losweg gerangschikt en toch - - hoe minitieus, hoe subtiel — hoe geheel doorleefd en be- j zield. | En anderzijds toch breed gezien is die J weergave van deze eenvoudige flora- j kinderen, die de meesten achteloos voor- f bijloopen. Mevrouw Dingemans laat ons zien wat een pracht en kleurwaarde er j schuilt in die lukraak geordende bouquet- j ten —■ bijeengegaard langs den slootkant of stille veldwegen. j Uit Eigen Haard; De schilder Waalko J Dingemans was een buitengewoon knap teekenaar. Zijn etsen en schilderijen doen ons zien hoe ; veelzijdig begaafd hij was; alles wordt levend ondier zijn handen, niet Jalteen \ de zoo geliefde paarden, in rust of in: actie, ook de menschfiguren zijn krachtig van expressie door houdingg en gebaar. Stil makende stemming van rust en verheffing komt over u uit menig wijd ,ge- j spreid landschap bij avond- en ochtend- ! schemering. 1 De diepgewortelde, nauw bewuste vreugde om den noesten landarbeid straalt uit menig doek. Uit op de Hoogte: S Zie twee stoere sleeperspaarden voor een zware bierkar — hoe ze elkaar lietkoozen met de goede mooie hoofden, zje hoe de boerenpaarden in de weide uren naast elkaar staan, met telkens even die i ontroerende lieve liefkooizing, zie hoe j het moederpaard is met het veulen, 1 waarlijk npg ontroerender lief dan andere dieren met hun kind, terwijl toch bij alle dieren de moederliefde schoon is. j FORWARD. Niet naar Heemstede, j De Zwaluwen (A’dam) heeft zich teruggetrokken voor de Sportpankbekerwedstrijden, zoodat de vastgestelde wed strijd Zwaluwen—Forward niet door- j gaat. < Victoria bioscoop. Het programma in de Victoriabjoscoop s deze week afgekeurd. 2 ham bed ai n over Hoorn en, Enkhuizen. j „Zeer interessante plaatsen”. J Nog éven .voor zijn vertrek naar Brus- ■ sel heeft de Britsche minister van buiten- j andsche zaken, Sir Austen Ghambérlatn, \ le Nederiandsche pers op het Engel sche ) gezantschap te Den Haag ontvangen. Op de desbetreffende vraag verklaar- j ie Sir Austen uitdrukkelijk, dat hij uit- j sluitend voor zijn pleizier naar ons lano ■ was gekomen. Hij had hier dan ook geen j „zaken” gedaan of Ook maar eenige po- \ itieke kwestie aangeroerd. Zijn bezoek aan Holland gold voorna- | mei ijk de bloemen. j •— Maar u hebt slecht weer getroffen j bil uw bezoek aan de bollenvelden. — Oc;h, dat ging wel, zoo nu en dan jj sw-am de zon doOr de wolken breken en , ian genoten we van het heerlijke Hor- ! andsche landschap, zooals uw schilders j iat zoo prachtig hebben geschilderd. Op de bloemententoonstelling te Aals- j neer was ik opgetogen over de mooie j Moemen; vooral de hortensia’s waren \ schitterend. Dezen keer ben ik niet in Amsterdam j geweest. Ik had te veel andere dingen te I den en de menschen waren allen zoo * vriéndelijk, dat ik voor een bezoek aan 1 Amsterdam geen tijd over had. Hef Rijksmuseum met zijn praehtcollec- j :ie schilderijen had ik gaame nog eens j gezien. Wél heb ik een bezoek gebracht I aan het Mauritshuis hier in Den Haag. i Ik heb veel bewondering voor uw land. J vroeger ben ik ook wel eens in Hoorn en I rinkhuizen geweest. Zeer interessante j alaatsen. — Sommige Engelschen hebben wel ■ ïens gezegd, dat hier in Holland, niet ge- j löeg te zien is voor toeristen. — Dat begrijp ik niet; ik vind het hier een bijzonder mooi land. È WOGNUM. „Ons Genoegen”. De nummers voor piano en viool, die >p de uitvoering van „Ons Genoegen” , worden gegeven, zullen worden uitgevoerd door de heeren L. Koning en P. t Broersen. Dit ter verbetering van een ; vorig bericht URSEM De Post en Telegraafdienst Met ingang van 1 Mei a.s. is tot schrij- j ver bij den post en telegraafdienst te i Mkmaar benoemd mej. M. F. Starreveld, > thans kantoorhoudster alhier. ' 5 Blijkens mededeeling van den Inspec- > teur der Posterijen en Telegrafie wordt j lef hulpkantoor alhier met ingang van ï i Mei as. vervangen door een station voor j den Post- en Telegraafdienst. Naar wij vernemen, is tot besteller bij : de posterijen alhier benoemd, de heer L. j Blom te Haarlem en zijn vrouw tot sta- j tionhoudster van den post-, en telegraaf- j dienst. f V erhuizen den opgepast ! Door de gemeentepolitie alhier is pro- j ces-verbaal opgemaakt tegen G. van D. j wegens het niet tijdig inleveren van zijn ) verhuisbiljet. Daar dit in deze gemeente ; nog a! eens voorkomt, zij: men gewaar- j schuwd hier meer aandacht aan te j schenken, . Vteeschkeunng. Door den vleeschkeuringsdienst zijn In j de nood,slachtplaatsen in deze gemeente j gedurende de maand Maart 14 nuchtere kalveren, 2 schapen en 2 varkens goed- j gekeurd; afgekeurd werden 5 nuchtere j kalveren, 7 schapen, 1 pink en 1 koe. Koninklijke Onderscheiding. De heer Dirk Nes Gzn.. zoon van den i heer G. Nes alhier, die sinds ja ren een j thans bij uitstek gerenommeerde vleesch- j houwerij te Apeldoorn drijft, mocht ter ; gelegenheid van de verjaardag van , Z.KiH. Prins Hendrik, de voor hem ver- j blljdende en zeer eervolle kennisgeving ‘ ontvangen, dat het Z.K.H. had behaagd, den heer Nes het recht te verleenen tot j het voeren van het wapen van Z.K.H. j dei Prins der Nederlanden, Hertog van j Mecklc-nburg Schwerin. | I MEDEMBLUv Benoeming. Der. heer R Gorter alhier, is benoemd ! tot bestuurslid der Zuiderzee Raad voor j het Noordelijk District. Burgerlijke Stand. 13—20 April. Onderirouwd: Ari Lanser en Cornelia j Manshande. Overleden: Arij van der Zwaan, 65' j jaar, gehuwd met Dirkje van de Graaft, , Sliedrecht. WEERE. ,,’t Is vroeg”, zei Smul. De heer A, Molenaar Az. alhier bracht ; deze week reeds de eerste vroege aard- i appelen, geteeld, in de broeikas, aan de j markt i ENKHUIZEN Wóonwagenmisère. Herhaajdelijk kwam het de laatste dagen voo-r, dat eigenaar en huurders van J grasweiden in den omtrek van ,den Zuïderdijk tot de onaangename ontdekking kwamen, dat onbevoegden hun gras gemaaid hadden. Tegen een dezer bedrilvers, zekeren M. H., eigenaar van den woonwagen Rotterdam 29, is procesverbaal opgemaakt. GROOTEBROEK. \ Gemeenteraad. Alle leden, present. De notulen van die voorgaande bijeen | komst wonden onveranderd' vastgesteld, j Mededeel inigfen,: a. Verslag van de: Gezondheidscommissie te Enkhuizen over 1927. •b. Idem van de cursus schoolvrije jeugd door L- T. S. Fisseher, te Lutjebroek. c. Proces-verlbaal kasopname gemeenteontvanger. d'. Verslag werkloozencommissie. Uit dit laatste verdient onder meer vermelding: De over het algemeen ongunstige uitkomsten van de tuinbouw Over 1927 wettigden d!e vrees dat de werkloosheid omvangrijker zou zijn dan ooit In zeker opzicht werd dit ook werkelijkheid. In die eerste week van Januari 1928 bedroeg het aantal ingeschreven werkloozem 42. De commissie ging als steeds eerst na waar onmiddellijk geholpen diende te worden. 4 gezinnen kwamen hiervoor in aanmerking. Voor verdere hul,pi kwamen in aanmerking op de eerste plaats vaste arbeiders, die dbor omstandigheden buiten werk Waren geraakt, Zij heblben *a.h.w. ’n vast salaris gehad en zijn thans betrekkelijk onverwachts, zonder middelen van bestaan,. De commissie meende dézen op de eerste plaats te moeten steunen door hen terstond werk te verschaffen en in,dien zulks niet mogelijk ware op andere wijze hun nood te lenigen. Losse arbeiders, die dus, hun, eigen risico staan kwamen alleen voor bemiddeling en werk in aanmerking indien zij een lopn hadden verdiend1 overeenkomende met dat van een vaste arbeider. Was het minder dan werd ook hier daad werkelijke hulp geboden. Voor ojngehuwden, geen kostwinners zijnde werd alleen bemiddelend: opgetreden voor werkvoorziening buiten bezwaar der gemeente. Dte steunregeling was geregeld als volgt: GeorganiseeCden, trekkend, f 4 benevens 25 ct. per kind; Uitgetrokken f 6 benevens 75 ct. per kind; Niet georganisieerden ƒ 4, benevens 75 ct. per kind. Een belangrijk werk was het dempen van den zaksloot aan het Westeinde van Lut j ebroek. Met de Banne werd herhaaldelijk over leg gepleegd. Dte commissie kon dte beste krachten uitwisselen met het banne bestuur. Dte vrees, dbt in Februari noig tal van werkloozen in Lutjebroek zouden loskomen werd gelukkig niet bewaarheid. Gedurende de geheele periode wasi het aantal werkloozen in Lut j ebroek naar verhoi'd'ing belangrijk geringer dan in Grootebroek Bovendien werd aldaar door uitvoering van werken ter plaatse een groot aantal werkloozen van. de officïeele. lijst af gehouden. Naar aanleiding van dit verslag stelt de heer G. Nieuwboer enkele bemerkinken n.1. waarom, werd het gezin C. Bakker—Smit niet gesteund ? Wie beschouwt de commissie als losse arbeiders? Er zijn n.1. vrüwillige lossen, doch pok1 gedwon gen lossen. Vervolgens heeft de commis sie niet voldoende onderscheid' gemaakt tusschen georgjaniseerden en ongeorganiseerden. W'as het aan de commissie niet mogelijk geweest meer werk van particulieren los te krijgen? Voor het bedrag van ƒ 1250,— zou dan belangrijk meer werk zijn gepresteerd. Tenslotte wees hij op de steeds toenemende werkloosheid door de crisis in onze bedrijven moderniseering en overgang naar andere culturen, zoodat er nu nog werkloozen zijn. Hij zou daarom, gaarne een permanente werkloozencommissie zien in het leven geroepen met zoo mogelijk een subcommissie er naast om samenwerking met anderen te zoeken. De voorzitter antwoordt, dat het eerste punt niet geschik is voor openbare behandeling. De andere punten raken kwesties van uitvoering, waarover in het verslag is .gesproken. Bij de begrootingsbehandeling is de groote lijn voor de commissie aangegeven, doch verder had zij vrij mandaat. Men kan echter van meening verschillen over verschillende punten, doch waar het om relatieve begrippen gaat, zal dat verschil moeilijk overbrugd kunnen worden. Zoo meem de commissie wel voldoende onderscheid te hebben gemaakt tusschen georganlseerden en niet georganiseerden; zij drukte dit uit in de steuncijfers. De beslissing was geheel éénstemmig. Wat de permanente commissie betreft, er is niets tegen het punt aan de orde te stellen. De heer G. Nieuwboer zal bij een nieuwe behandeling van de volmachten der commissie scherper grenzen trekken. Dte heer K. Neuvel is van oordeel dat het probleem te omvangrijk is om het in ’n paar wintermaanden op te lossen. Daarom is hij: voor een permanente commissie; er is werk genoeg wanneer samenwerking wordt gezocht met andere lichamen. Hij stelt zich voor in een voegende vergadering met een omlijnd voorstel te komen. Een voorstel van den heer K. Neuver om voor het uitgevoerde werk alsnog een bijdrage; vain de provincie Noord-i Holland te verzoeken, in de kosten va,, de slootdemping, als zijnde een verkeersverbetering en dus van algemeen belang, wordt met zeven stemmen tegen en vier voor verworpen. Vóór stemmen de: heeren K. Slagter, G. Nieuwboer, K. Neuvel en G. P. Keuter. De Raad zal aan de Kroon verzoeken om vrijstelling voor 1928 van het geven van onderwijs aan de O. L. school alhier volgens een leerplan met tenminste zeven achtereenvolgende leerjaren. De voorzitter deelt mede, dat vrijstelling van onderwijs lichamelijke oefeningen door Gedeputeerde Staten is verleend tot 1 September 1928. Hij heeft een onderhoud gehad met den Inspecteur van het Lager Onderwijs te Hoorn. Deze neemt tot richtsnoer bij het uitbrengen van zijn advies, de eischen dóór Gedeputeerde Staten van Drente gesteld. Met uitzondering van het lokaal. Een terrein van 45 x 75 M. blijft hij echter eischen. Wat tenslotte gedaan moet worden is m laatste instantie nog niet vastgesteld. Ook staan nog onderhandelingen open met besturen der bijzondere scholen. De voorzitter verzoekt machtiging voor B. en W. om in dézen te doen wat door het gemeentebelang geboden wordt. De heer K. Slagter vraagt of bekend is dat hier zooveel gymnastisch onderwies gegeven wordt. De voorzitter veronderstelt, dat dit niet aan de eischen voor lichamelijke 1 oefeningen beantwoordt. Niettemin zal, ! ook op het aangevoerde de aandacht ge- I vestig,d worden. Voor het overige verleent de raad de gevraagde machtiging tot het treffen van voorbereidende maat- l regelen. j Aan dte orde wordt gesteldl stem- I ming voor het voorstel van den heer K. Slagter om die leeftijdsgrens voor kinderen, wejke voor aftrek in aanmerking komen, van 14 jaren, te brengen op 15. Het voorstel wordt met 10 stemmen tegen en één voor —■ die vani heer K. Slagter —■ verworpen. Voorstel van de\heeren G. Nieuwboer, K Neuvel en G. P. Kenter tot wijziging der kinderaftrek voor de plaatselijke inkomsten belasting. Genoemde heeren stellen voor de aftrek als volgt te regelen: Voor 2 kindleren ƒ 100; 3 kinderen ƒ 200; 4 kinderen ƒ 330; 5 kinderen ƒ 430 6 kinderen ƒ 373; 7 kinderen ƒ 700; 8 kinderen ƒ 830; en voor elk kind mèèr ƒ 130 aftrek meer. Het voorstel was gebaseerd op een aantal motieven, welke aan B. en W. niet geheel juist voorkwamen, weshalve zij dien Raad hun tegenovergesteld gevoelen voorlegden, zonder evenwel over het voprstel een advies uit te brengén. Dte voorstellers motiveerden hun voor- , stel op de volgende gronden: „Dat een billijke en rechtvaardige belastingpolitiek op principieel® gronden niet kan: worden betwist. Dat vooral de billijkheid en rechtvaardigheid, dient uit te komen ten opzichte van de groote gezinnen en lage inkomens. j Dat de tegenwoordige belastingheffing veel te zwaar drukt op bovengenoemde categorie belastingbetalers, j Dat door ons voorstel wordt bereikt | dat gezinnen met b.v. vijf of zes kinderen niet een gezamenlijk inkomen van ƒ 1300 de belastingbetaling dragelijk wordt, terwijl maar heel weinig gezinnen blijven vrijgesteld. ; Dat tevens ook de hoogere inkomens i van ons voorstel profiteeren. ! Dat het ons gewenscht voorkomt in, plaats van drie, bij dte bestaande rege: ling met twéé kinderen den aftrek toe te passen omdat met de tegenwoordige , levensomstandigheden het hiaat tusS schen geen en drie o.i. te groot is, alsj ook dat in den regel met het hebben I van twee kinderen verdere gezinsvorj ming verband houdt. Dat verder ons voorstel, hoewel kwali: tatief van veel beteefcenis, toahi van fi! nanciefel oogpunt bekeken geen overwej gend bezwaar zal zijn!. | Dat in dit verband oipgemerkt mag j wórden dat dit voorstel voor het e^st ; sedert jaren een belastingverlaging mj houdt, althans in positieven zin, omdat ! in 1926 , de progressie is verhoogd j van 4.6 '% tot 3.8 % dit dus bij gun! stige bedrijfsjaren een vermeerdering t der belastingopbrengst teweeg brengt. | B. en W. zeggen in hun prae-advies, (I o.m. dat wat weerlegging eischt, is.de dtopr voorstellers gevoerde argumentatie, j „Het inleidend motief mist iedere be! staansreden, tenzij voorstellers bedoei le,, zooals trouwens ter vorige vergaj dering door hen uitgesproken, dat B. en j W. met tan voorstel tot handhaving onj rechtvaardig en princi'eploos handelden. | „Deze opvatting kunnen wij daar la! ten, ons hehaald advies om voor iedere wijziging in belastingheffing de gevolgen over de geheele linie te voorzien, >ge- ; tuigt van een zuiverder standpunt. Wanneer voorstellers met ..principieele grondslag” bedoelen de christelijke sociale beginselen dan zullen zij echter moeten \ inzien, dat hun opzet daar ernstig mee in botsing komt- Het voornemen toch om „vooral” de groote gezinnen en lage inkomens rechtvaardig te behandelen. . Men mag er consequent uit verstaan „voor kinderlooze gezinnen en middenstandérs kiomt het niet zoo nauw” is geheel bezijden het begrip rechtvaardig- ^ heid en christelijk sociaal beginsel. De verdere argumentatie is de noodzakelijke onjuiste gevolgtrekking voortvloeiend uit dit foutief beginsel. Dat het voorstel kwalitatief van veel ibeteekenis, zou zijn staat evenals andere beweringen los en zonder eenig bewijs. Uit het voorstel zelf blijkt reeds het tegendeel. De kleine gezinnen ontvangen de meest beteekenende verlichting. De reden waarom voor het vierde kind) 130 en voor het vijfde 100 wordt afgetrokken ontgaat ons geheel. Verder wordt otver biet hoofd gezien, dat de progressie der tariefschaal belangrijk wordt versterkt, dioordat onze af trek voor levensonderhoud en kinderen, niet-progressief is, dóch voor alle ! welstandsklassen gelijk. IDte mededeeling dat ook dte hoogere inkomens van het ingediende voorstel profiteeren mist iedere waarde als men vergelijken gaat. Dte kern van: de kwestie wordt tenslot1 te dan ook slechts geraakt door de bei wering „dat de tegenwoordige belastingheffing veel te zwaar drukt op de lage inkomens en groote gezinnen” B. en W. geven een overzicht van dén completen belastingdruk op, diverse inkomens en een vergelijking van het voorstel naast' de bestaande regeling, om die bewering te weerleggen, j Die heer G. Nieuwboer verwacht 11a j dit onwelwillende prae-advies van een ' verdediging van zijn voorstel geen al te gunstig resultaat. Hij geeft dan te keni nen dat hij blijft bij: de meening dat groo te gezinnen met lagere inkomens bijzonder moeten wordten beschermd. Deze moeten toch al zeer veel ontberen. Dat het voorstel vap B. en W- princiej51oos was wijst hij' van dte hand'. Het was geens zins zijn bedóeling dit te kennen te geven. Hij stelt voor om met 2 kinderen reeds aftrek toe te passen, wijl ook voor falen reeds de zorgen beginnen te drukken en het verschil tusschen geen en drié kinderen te groot is. Uit de bestrijding van dit voorstel zou hij opmaken, dat B. en W. niet voldoende doordrongen zijn van dte zwaarte van den druk. Dte ongeregelde progressie' is opgezet om niet te veel gezinnen buiten de belasting te dóén vallen. Kleine inkomens profiteeren naar verhouding meer dan de grooter© inkomens dank zij de progressie. Ieder voorstel opi de grooe tere inkomens mede ruimer te ontlasten zal hij steunen. De loonstandaard voor inkomens van pl.rn. ƒ 1300 is even min vast als die1 van ƒ 3000. Wanneer die van ƒ 3000 zeiden zullen voorkomen, zullen ook die van' ƒ 1300 zeer schaars worden. Tenslotte moet niet uit het oog wordten verloren de indirecte belastingen door grnote gezinnen te betalen. Hij noemt ür dit verband dte suikeraccijns. De heer K. Neuvel meente in het prae advies een tegenstrijdigheid te ontdekken. Niet consequent is, toch het afwijzend standpunt van B. en W. waar zij toegeven dat de groote gezinnen de kern van: de bloei'der gemeente zijn. Vervolgens zal dte tuinder door het wisslvallige inkomen weinig profijt hebben van de kinderaftrek. Is bet een goed! jaar dan drukt hem het hoogte schoolgeld en is het een slecht jaar dan spelen, die paar guld'ens geen rol. Tenslotte vind hij dat nog steeds uitwas op belastinggebied is de opcenten op1 die grondbelasting die ’n tuinder drukken. De heer G. P. Kenter vindt die ,kinderaftrek billijk, ’t is een hypotheek op dé toekomst. De gemeente leent hun a.h.w. ora hef later: ruimer terug te ontvangen. De voorzitter verklaart dat B. en W. meende: aan: zichzelf verplicht te zijn hun zienswijze over de argumenten kenbaar te maken, en zulks, terecht, want het is naar zijn oordeel dien heeren voorstellers ook: nu nog niet gelukt de weerlegging te ontzenuwen. Hij vopgt hier aan toe, ook wij beschouwen de groote gezinnen als de cellen uit welke de bloei der gemeente moet, worden, opgebouwd, doch voorzeker weet, d'at deze ook het meeste kosten, vooral die der lage wels,landsgrenzen. Onderwijs, T.B.C.-bestrij ding, armwezen en krankzinnigenverpleging moet bekostigd! worden, voornamelijk uit dé grootere inkomens. Wanneer er op hen nog een grootere belastingdruk komt te rusten dan wordt de last dubbel. Wanneer, er geholpen -moet warden moet dit geschieden door de beter gesitueerden. Alles, bij elkaar genomen gaat het om dte vraag is. het voorstel rechtvaardig 'tegenover de andere belastingbetalers? Kunnen 'de lagere inkomens de bedragen volgens bestaande regeling gevorderd opbrengen? B. en W. meenen van wel. Hierover moet echter ten slotte ieder voor: zich oordeelen. De heer Th. Roosje ziet geen onbillijkheid1 in de bestaande regeling, kan ƒ 13 niet betaald worden, dan is ook ƒ 8 te zwaar. Belasting betalen echter valt een ieder moeilijk, ook aan de grootere inkomens, aan welke het leven ook weer zooveel andere eischen stelt. De heer C. Broersen bemerkt, dat waar de voorgesteldte regeling een belastingverlaging voor alle gezinnen met kin deren beoogt, dit toch: e:en verbooging van het vermenigvuldigingscijfer tengevolge zal hebben. Dte vermindering zal dus nog niet zijn overeenkomstig het thans gedachte bedrag. De heer K. Neuvel verdedigt nog de ontheffing, voor gezinnen met twee kindferen. De heer K. Kopt stelt hier tegenover dat destijds deze regeling is opgezet met het doel om juist de grootere inkomens tq ontlasten. Wat de regeling over het algemeen aangaat is hij van oordeel dat er wel, verandering wordt voorgesteld1, doch dat Ihiet princiep niet verbeterd wordt. De voorzitter geeft nog te kennen, ddt de bedoeling moet zijn de lasten beter te verdeden, zóó dat ze ieder even waar vallen. Hiernaar is dbor B. en W. gestreefd. Daarom gaat het niet aan te beweren, dlat ze op de lagere klas sen bet zwaarst drukken. Dit is niet juist, tenzij men bij voorbaat aanneemt dat belasting betalen voor hoogere inkomens geen lasten met zich mede brengt. Dfe heer Nieuwboer verwijst nog eens naar het gezegde van den heer G. P. Kenter betreffende dte groote gezinnen als toekomstig belasting object. Hij verklaart zich nogmaals bereid mede te werken aan een regeling, welke voor groote gezinnen met grootere inkomens een ruimere aftrek biedt. Tenslotte tot stemming overgaande brengt de voorzitter eerst in stemming of de aftrek zal beginnen; met twee kinderen en daarna het overige gedeelte van het voorstel. Beid© voorstellen wordn evenwel verworpen met 7 tegen en 4 vier vóór. Vóór stemden de 'heeren P. Buijsman, G Nieuwboer, K. Neuvel en G. P. Kenter. Dte rondvraag niets opleverende sluit dte voorzitter d© openbare bijeenkomst. --- 327 Ik moet u allereerst vertellen, dat er al een van de krielkippen de griep heeft gehad. Het begin van het hoen derpark is dus niet al te best. Maar ik heb een postwissel van honderd gulden gehad. Dus weer een Stichter meer. Achter op de postwissel stond o.a. het volgende te lezen: „Ik lees in de krant, dat u op hofjes zit te wachten. Nu. ik zend er u een en hoop, dat ik veel navolgers zal krijgen. Ach Father, ik denk wel eens hoe is het mogelijk dat er niet veel meer zijn, die u een handje helpen. Er zijn er zoo enorm veel, die bet dubbel en dwars konden geven. Ja, dat geld weet wat, he. Hoe dan ook, u zit er maar mee. Nu Father, met den wensch, dat er meer Stichters mogen komen enz.” U zult wel begrijpen, dat zulke woorden, vergezeld van zoo’n doorslaand bewijs van belangstelling, mij goed doen. Zóó’n postwissel is een dubbele bof. God zegene de medevoelende weldoener. Nu is het maar wachten of dit goede voorbeeld onder die „enorm veel meni schen, die het dubbel en dwars kunnen doen” gaat werken. Ja, ik ken er ook heel wat- Verleden week klaagde er nog'een steen en been, dat hij duizenden guldens belasting per jaar had , te betalen en daarom.... kon hij geen i Stichter worden!!! ’t Is loch om van te watertanden! Duizenden guldens be L lasting per jaar!! ’t Is om zenuwachtig te worden! De man was rentenier en t moest dus nogal een aardig appeltje l voor den dorst bezitten om zooveel 1 belasting le moeten betalen. Maar zoor als bovenstaande Stichter zegt: dat t geld weet wat!! Missiehuis Hoorn. Postrek. 120937. ! Father LEFEBER, Directeur, t Men kan zich hier aanmelden voor Priester-, Broeder- en 1 Zuster-missionaris. Zij die 1 aanstaand September voor ; Priester - missionaris willen komen studeeren, moeten zich t zoo spoedig mogelijk aangeven. --- Advertentie IDe blankheid eener meelsoort is de maatstafvoorde kwaliteit Hoe blanker meel, des te beter bakaard, fijner smaak en grooter voedingswaarde. Iedereen kan daardoor bi) den eersten oogopslag zien, dat Wouda’s Meel het zuiverste en het voedzaamste is. Blank als WOUDA’S - -MEEL --- Advertentie Tot en met 28 APRIL Reclame aanbieding Vitrages tegen speciale prijzen Prachtige dessins enorme sorteering waaronder zeer Yoordeeilge coupone QEBRS. KöSTER, ENKHUIZEN. --- Advertentie Joh. Rupsrt&Zi!. Gr. Koord - Hoorn M Iste kwaliteit ütabeiae 1 Iste kwaliteit Bedden - Dekens R B iznnda re aanbtedirgen ÉÜL ' ' ■ --- KATHOLIEKE WERELDPOST. DE TERECHTSTELLING VAN PATER NIEVES TE CORTAZAR. Het bericht van de terechtstelling van Pater Nieves, van de orde der Augustijnen heeft onder de bewoners van Cortazar een diepe ontroei'ing teweeggebracht. Pater Nieves was reeds jaren lang als kapelaan van Canada de Caracheo, in de provincie Guanajunato werkzaam. Om zijn groote deugd en rechtschapenheid genoot hij de achting van iedereen; vooral bij de armen stond hij om zijn groote liefde en. vrijgevigheid hoog in aanzien. Pater Nieves was van Canada de Caracheo naar een naburige hofstede gereisd om daar voor de saamgekomen geloovigen de H. Mis op te dragen en ben in de gelegenheid te stellen de H. Sacramenten te ontvangen. Zoodra de geheime dienst van Calles door middel van haar spionnen had kennis gekregen van deze bijeenkomst van „rebellen” werden pater Nieves en de eigenaar van de boerderij gevangen genomen en onder beschuldiging van het houden van revolutionaire vergaderingen Ier dood veroordeeld, ex^ terechtgesteld. 11 Maart werd het doodvonnis voltrokken: beiden zijn als mar telaars gestorven .Hunne lijken werden door de bewoners van Cortazar met veel eerbied begraven. Bij de terechtstelling van Pater Nieves hebben zich ontroering-wekkende tooneelen af gespeeld; vrouwen en kinderen -smeekten aan de beulen, om ont ferming voor dezen weldoener der menschheid, die geheel onschuldig aan de duivelsche vervolgingswoede van Calles ten slachtoffer viel. Een van de beulen, die ook bij de terechtstelling van den p.astoor van Valtierra op 5 Maart aanwezig was, verleide, dat hij nog nooit iemand zoo kalm en ge- j laten den dood tegemoet zag gaan. 1 DE VERWOESTING VAN HET CHRISTUSBEELD. Mgr. Eugenio Olarz, een van de bisschoppen, die uit Mexico verbannen is, en die op het oogenblik in S. Antonip in Texas verblijf houdt, heeft ons eenige ambtelijke mededeelinjgen doen toekomen over de vernietiging van het nationale Christusstandbeeld van Cublilete in de provincie Guanajato. Volgens buitenlandsche persberichten zou dit gedenkteeken door de boerenbevolking zelf naar beneden zijn gehaald. Maar Mgr. Eugnio Olarz beschikt thans over de officieele documenten, waaruit blijkt, dat de regeeringstroepen dit monument in de lucht hebben laten vliegen. Wij citeeren uil het schrijven van Mgr. Olarz: „Reeds den 27sten Januari had de bevelvoerende officier aanzegging gedaan, dat de dorpen in den omtrek van den Christus-heuvel ontruimd moesten worden, omdat er rebellen zich schuil hielden. Zoodra deze dorpen ontruimd waren werden alle huizen en boerderijen in brand gestoken. De walerleidingswerken en het pompstation werden vernietigd. 31 Januari beklommen de soldaten den heuvel, om hun vernielingswerk voort le zetten. Om de toeschouwers schrik aan te jagen lieten zij eerst enkele bommen ontploffen, tengevolge waarvan een groote paniek ontstond. Een man en nog twee jongens waag- i den het om nog op den heuvel te gaan Toen zij zagen, dat de soldaten hun heiligschennende handen aan ’t beeld sloegen, werden de man en de jongens woedend en gooiden met steenén naar de soldaten. Daarop schoten de soldaten hen dood en na de verwoesting van het monument verbrandden zij de lijken. Het beeld werd van zijn voetstuk gegooid en toen met dynamiet opgeblazen. Ook het voetstuk zelf werd kapot geslagen. Toen de soldaten hier mee gereed waren, meldden zij aan den bevelvoerenden officier, dat zij de opdracht hadden volbracht. De juiste toedracht in deze zaak heb hen wij zelf vernomen, uit den mond van een der soldaten, die tot deze legerafdeeling behoorden. FÜOVERBENDEN IN BRAZILIË. In den staat Matto Grosso, in Brazilië hebben de Paters Salesianen ten missiepost gesticht waar zich thans de Borozo Indianen gevestigd! hebben, die hun nomadenleven vaarwel gezegd hebben en die tegelijk met het Christendom, de zegeningen van welvaart en beschaving gekregen hebben. Deze mooie missiepost werd in het najaar van 1927 door blanke roevers, die zich onder de beschaafde menschen durven rekenen, onder leiding van Prestes, wiens naam ’n vermaarde beruchtheid verkregen heeft, heelemaal uitgeplunderd. De regeering zo*nd[ een troep „vrijwilligers” naar die bedreigde streek, maar die waren al niet veel beter dan de rest: groote boeven die het zich al heel gemakkelijk maakten. Zij gingen even snel heen als zij gekomen waren, omdat er toch niets meer te plunderen of te stelen viel. Toen ze in: hun leege woning terugkeerden wiaren de bewoners van deze missiepost nog niet veilig- Want na Pres tes kwam Siqueiros CampOis, waarvan verteld werd dat hij niets heel liet. m Januari kwam zijn bende uit Goya over. Zoodra dit (bekend werd werden de over heden van ’t volk bijeengeroepen en men besloot te vertrekken. In de verte zag men een troep ruiters komen aandraven. Zouden dat de gevreesde roovers zijn? Neen het waren drie bruidsparen met hun getuigen die kwamen om te trouwen De missionaris hielp hen vlug: ze kregen nog «en flinke vorraad levensmiddelen mee voor onderwee. Ongeveer halverwege werd halt gehouden en een kamp opgeslagen. 13 Januari kwam men voor een riviertje te staan: de Borofo’s hakten een hoorn om, sleepten die in de rivier en maakten er een brug over, zelfs voorzien van een leuning. Enkele uren) later stonden mannen, vrouwen en kinderen en alle bagage aar de overzijde- Toen zij nog een half uui verder getrokken waren, stonden zij aan den. oever van het Sangradouw-meer waar hun heidensche stamgenooten dt zorgvuldig gereinigde doodsbeenderen van hun overledenen gewoon zijn te later zinken. Hier werd besloten om te kampeeren. Pater Poli en een broeder waren ah wachters op de missiepost achtergebleven: iederen dag ging pater Decleett met twee Indianen bij1 ben levensmiddelen halen. Zondags werd in het nieuwe kamp at een draagbaar altaar de H. Mis gelezen Na eenigen tijd kwam bet bericht dat d< j rooverbende een anderen weg gekozen j had, en zoo kon men 22 Januari Weer ] huiswaarts keeren. PERS EN LECTUUR IN JAPAN. ; 1 Volgens de laatste statistiek, die K. K. ! Kawakami in de „A^ia” publiceerde, ver 1 1 schijt-en er in Japan 1137 dagbladen en ( 2850 week- ;en maandbladen. De ge■ | zamenlijke oplagen der dagbladen be1 j draagt waarschijnlijk meer dan. xo tnfl; ! lioeti exemplaren dat is voor iedere 6 . | Tapaneezen een krant. Over het algemeen > ' Ijtzen idie I Jaipanpéezen zeer graag. In t 1 1925 werden in Tapan 18082 hoeken over 1 | alle moge'lijke onderwerpen uitgegeven. 1 ‘ Hierbij moeten ook nog gerekend worï : den de boeken, die wenden ingevoerd uit - ; Amerika. Duifschland en Frankrijk, die > i een waarde vertegenwoordigen van r , 4300.000 yen (6 milHoen gulden). Dit - j ontwakend volk wil zich zelf zoo spoe- > dig moge!ijk een groote ontwikkeling- en s beschaving eigen maken: zij hébben een j ontembaar verlangen naar kennis en we , ! tensohap als men slechts zelden zoo aanx treft. Wij weten echter, dat boek en leci' tuur en pers bij al het goede wat zij stich 1 ten ook groote gevaren opleveren. Daar -, om moesten natuurlijk de missionarissen s , in Tapan er voor gaan zongen het gex ' zonde werkelijk goed te ondersteunen en 1 het verkeerde zooveel mogélijk te weren. Bij zijne drang naar de grootst mogelijke beschaving zal de Japannees er niet s voor schromen, ook katholieke boeken ter hand te nemen en zoo kan de pers e behalve voor het behoud en de bevestiging van het geloof ook nog voor een ( goed deel meewerken aan het eigenlijke p> apostolaat onder de 'heidenen1. Onze missionarissen zijn dan ook reeds e in die richting werkzaam- ---