APOLOGETISCHE VRAGENBUS ' ■—— Vragen voor deze rubriek richtte men aan de redactie van dit blad, in een gesloten enveloppe, vermeldend de woorden „Apologetische Vragenbus”. Vragen moeten naam en adres van de vragers vermelden. Geen andere correspondentie insluiten. Bewaar de „Vragenbus”. tot nut voor later! A Naar aanleiding van vraag 41 en het daarop gegeven antwoord schrijft A. W. te S.: Ik zie mij genoodzaakt U te schrijven over de treurige toestanden van sommige zitplaatsen in de kerk kleine bankjes zonder rugleuning, zonder plankje voor hoed of pet, natuurlijk voor arme menschen. Mijn vraag is deze; is dat nu wel de eenheid in de R.K. Kerk? Zoo zijn er nog zooveel misselijke toestanden in de kerk, waar misschien door deze tijden welke wij nu beleven, spoedig een einde zal komen. Hetzelfde is het met de processie, waar in sommige kerken f 1.— betaald moet worden voor een kaars, waardoor het wederom arme menschen zijn die buitengesloten worden van deelname. Is het U niet duidelijk, dat door tal van deze menschen de H. Mis wordt bijgewoond met een gevoel van haat en afkeer en gewoon gaan zeggen: o de kerk is van de boeren, men ziet het toch in de kerk. ANTWOORD: Met de eenheid in de R.K. Kerk hebben Uw moeilijkheden weinig of niets te maken. U bedoelt misschien, of deze toestanden, zooals U ze schetst, wel te rijmen zijn met het beginsel van gelijkheid in de kerk: rijk en arm, allen zijn voor God gelijk. De Kerk bevoordeelt de rijken niet en zij helpt de armen, zooveel zij kan. Maar als nu de kerk zelf eens arm en noodlijdend is ? Als zij zelf haar rente nauwelijks kan betalen en aan aflossing misschien niet eens kan denken? Kunt U het dan onredelijk vinden, dat het kerkbestuur geen uitgaven doet, of zij moeten dringend noodzakelijk zijn. Kunt U het dan onredelijk vinden, dat het kerkbestuur op sommige hooge feesten bij het offeren van een kaars een extra-bijdrage durft te vragen? Ik weet niet, welke kerk U bedoelt in Uw schrijven. Maar verondersteld dat de kerk er nu eens „warpjes bij zit” en aan al Uw verlangens best tegemoet kan komen, wat is er dan op tegen, om eens een vriendelijk briefje naar het kerkbestuur te schrijven, om Uw wenschen in overweging te nemen. Mij dunkt: dat haalt meer uit dan in de kerk tijdens de H.H. Diensten te gaan mokken en alles te laten zooals het is. Welk een mooie taak is hier voor het parochiaal Comit’ van Katholieke Actie weggelegd! VRAAG 45 van A. W. te S.: Hoe staat het in de Kerk met de volkszang. Is het niet uitdrukkelijk de wensch van Z.H den Paus, dat deze wordt ingevoerd, opdat de geloovigen niet als doofstommen in de kerk zitten? TM van menschen weten niet, wat er feitelijk in de kerk tijdens het opdragen van het H. Misoffer gebeurt. Talrijk zijn de plaatsen waar niets aan de volkszang gedaan wordt. ANTWOORD: Ik zou niet durven beweren, dat in een kerk, waar geen volkszang beoefend wordt, de menschen geen begrip hebben van wat er aan het altaar gebeurt. Ik zou evenmin durven zeggen, dat overal, waar de Volkszang beoefend wordt, de menschen wel alles begrijpen. De waarheid ligt ook hier in het midden. Men moet zeggen, dat de volkszang een machtig middel is, om de eenheid tusschen den offerenden priester en het meeofferende volk bjj de H. Mis te bevorderen. Maar dan is noodig, dat alles met zorg en toewijding geschiede; dan is allereerst wel noodig, dat de geloovigen ook weten, waarom zij moeten meedoen, meezingen, meebidden, opstaan, knielen en zitten bij de H. Mis. Het invoeren van volkszang zonder meer, alleen omdat de Paus dat wenscht, is nog niet voldoende: de geloovigen moeten steeds weer opnieuw onderricht worden in de beteekenis der ceremoniën, in de schoonheid der kerkelijke gebeden en het is wel bijna noodzakelijk, dat zij een vertaling hebben van wat zij zingen. Het zal U hiermee duidelijk zijn, dat niet iedere kerk op stel en sprong tot volkszang kan overgaan. Daartoe is zeker een grondige * ^Immr voorbereiding noodig. En, zoo denkt iedere Pastoor terecht, wat zal het kerkkoor ervan zeggen? Het alleen-zalig-makend instituut van onze kerkzang blijkt dikwijls wel de grootste tegenstand te bieden — het is geen fabeltje —. Of alhans, het kan voorkomen, dat onze kerkzangers daarboven lijdelijk verzet plegen. Om nog maar te zwijgen van staking en ontslag! Hierboven zijn complete romans te schrijven. Niemand zal mij verwijten, dat 'ik tekort eerbied zou hebben voor het kerkelijk ambt van zanger. Doch er moet toch wel iets mankeeren aan degenen, die dat ambt beltleeden, wanneer zij bij de volkszang, nu zij wat meer gelegenheid krijgen om zich te wijden aan het gebed, aan een persoonlijke voorbereiding op de H. Communie — zangers gaan zeer weinig tot de H. Tafel — die kans niet met beide handen aangrijpen. U houdt mij ten goede: er zijn loffelijke uitzonderingen, maar het zijn uitzonderingen. Waarom geven onze kerkzangers aan hun vrouw en kinderen, hun mede-parochianen niet wat meer gelegenheid, om zich hier beneden te oefenen in de volkszang, die wij eens allen hopen uit te voeren in het hemelsche koor? Stel U voor, dat O. L. Heer eens zou zeggen in den hemel: laten nu die tenoren en bassen van de kerkkoren hun mond maar houden, Ik heb ze al genoeg gehoord; nu is het de beurt aan de „doofstommen”. Ik geloof, dat de tenoren en bassen van het alleen-zaligmakende kerkkoor spoedig zouden verzuchten: H§er, geef ons de volkszang weer! Men heeft mij eens verteld: een zanger die niet zingt, en per ongeluk „beneden” zit, weet niet hoe hij het heeft. Evenzoo vergaat het mij, als kerkganger ook een trouw volkszanger, wanneer ik kom in een kerk, waar solo’s en solisten op het doxaal hoogtij vieren en wij „doofstommen” beneden te zwijgen en te luisteren naar de mis van die en die, dikwijls een „oud beestje”, dat ik al hoorde als misdienaar, nog steeds met dezelfde fouten, feestdag of geen feestdag, altijd maar meerstemmig! Laten de geloovigen — ook de mannen — beginnen met de antwoorden mee te zingen. Dan zal duidelijk blijken, dat zij niet langer „doofstom” willen zijn. Wederom: een taak voor de Katholieke Actie, ook in een dorpsparochie! Kunnen de Westfriezen niet zingen? Ik hoor iemand al zeggen: ga dan maar eens in Hoorn luisteren! _ F. B. HET UNIESPELDJE, EEN BEROEP EN EEN WAARSCHUWING In het jongste nummer van het weekblad van de Nederlandsche Unie lezen we o.m. Wie het Unie-speldje draagt, legt ook naar buiten getuigenis af van zijn medeleven met de Nederlandsche Unie hij geeft er mee aan, dat hij met de opvattingen en met het programma van de Nederlandsche Unie instemt. Daarom zijn wij er trotsch op, dat zooveel duizenden dit teeken dragen. Toch moeten wij op de leden van de Unie en op de dragers van de speldjes een beroep doen. Wij moeten hun tevens een waarschuwend woord laten hooren. Een beroep om het speldje met eere te dragen. Laat iedereen, aan wien gij dit kenteeken toont ook zien, dat gij innerlijk een . waardig Unie-lid zijl Demonstreer niet „tegen” ] een zaak, welke de Unie-leiding voorstaat. Als , gij zooiets doet, hoort gij in het geheel niet in de Unie thuis.... maar maak de goede < leden niet tot schande door bovendien nog aldus te demonstreeren. Een waarschuwing, omdat in den laatst en tijd op de meest merkwaardige wijze duizen- 1 den Unie-speldjes zijn gestolen. Hiervan kan j alleen het doel zijn, tegenstanders met Unie- i speldjes op hun jas te laten demonstreeren, b.v. onhebbelijk optreden tegen Winterhulpcollectanten. De minachting, welke wij voor zulke methoden hebben, kunnen wij niet onder woorden brengen. Tpoh moeten wij, nu deze mogelijkheid bestaat, ook den 'Unie-leden vragen, om waakzaam te zijn en personen, die zich, met Unie-speldjes op, onbehoorlijk en tegen de instructies van de leiding in gedragen, zoo mogelijk aan brengen. --- De nieuwe staatsleening en de beurs Amsterdam, 24 Januari. Nog zelden in de geschiedenis van de emissiemarkt heeft een leening zóó in het centrum der publieke belangstelling gestaan terwijl adn den anderen kant nog niet vaak zóó van verschillende standpunten uit, de voornaamste bepalingen en voorwaarden werden belicht, en aan een oordeel onderworpen. Tal van financieele instellingen houden zich tegenwoordig met een technisch onderzoek bezig, in hoeverre de mogelijkheid bij voorbaat aanwezig kan worden geacht, een succes van de nieuwe leening te kunnen voorstellen. Zoo berekent de N.V. Labouchere en Co. welk resultaat de thans ter inschrijving aangeboden vrijwillige 4 pet. staatsleening 1941 zou hebben, indien alle betrokkenen zouden inschrijven naar maatstaf van hun eventueele verplichte deelname in een gedwongen leening. Daarbij wordt uitgegaan van het bedrag dat aan de hand van de belastingstatistiek over de periode 1938—’'39 zou moeten worden ingeschreven. Het prospectus der nieuwe leening immers leert, voor welk percentage iedere groep gemiddeld zal moeten inschrijven. De voomoemde statistiek omtrent de vermogensgroepen doet uitkomen, dat bijna 85.000 natuurlijke personen zijn aangeslagen in de vermogensgroep van f 16.000 tot f 30.000, met een gemiddeld inschrijvingsbedrag van f700. Deze inschrijvingen gezamenlijk zouden dan ongeveer f 60.000 millioen kunnen opleveren. De volgende categorie van f30.000 tot f50.000 met 43.000 aangeslagenen — en met een gemiddeld bedrag van f 1200 per verplichte inschrijving — zou in totaal f 51 millioen kunnen opbrengen. Voegt men vervolgens daarbij nog de twee groepen van f 50.000 tot en met f 200.000 vermogen, met gezamenlijk ongeveer 45.000 aangeslagenen, — die tezamen voor f 140 millioen zouden moeten inschrijven — dan komt men voor de eerste vier vermogenscategorieën bij een gedwongen leening alleen al tot een gezamenlijk bedrag van f 250 millioen aan inschrijvingen. Afgezien van de overige vermogensgroepen is de categorie van aangeslagenen met een bedrag van f 1 millioen en hooger bij een gedwongen leening van zeer groot belang. In deze categorie vallen meer dan 800 aangeslagenen met een gemiddeld vermogen van f2 millioen en een bedrag van ruim 180.0C(P gulden gemiddeld aan verplichte inschrijving. Deze categorie zou alleen al bij een gedwongen leening bijna f 150 millioen — dus iets minder dan een derde van het totale ldëningsbedrag — kunnen opleveren. De totale inschrijvingen bij een eventueele gedwongen leening worden op grond van deze berekening geraamd op meer dan f 560 millioen. Wil men echter aan den conservatieven kant blijven met zijn berekening en dit bedrag met 20 procent verminderen uit hoofde van vermogensverschuivingen na bovengenoemde periode, dan komt men tot een bedrag van f 450 millioen. Volledigheidshalve mag gerust op het feit worden gewezen dat de index op de aandeelenmarkt de laatste maanden enorm is gestegen, hetgeen voor tal van fondseribezitters aanzienlijke kapitaalsvermeerdering heeft opgeleverd. Bij een dergelijke berekening is nog niet eens rekening gehouden met het vermogen van levensverzekeringmaatschappijen, pensioenfondsen e.d. Deze zouden op basis van een eventueele gedwongen leening alleen al voor meer dan f 60 millioen moeten inschrijven. Voegt men aan deze beschouwingen nog de overweging toe, dat tal van financieele instellingen, zooals banken e.a. tegenwoordig over aanzienlijke liquide middelen beschikken die zij onmogelijk winstgevend kunnen beleggen, zoodat voor hen het rentepercentage der nieuwe leening zeer aantrekkelijk is, dan zou men tot de overtuiging kunnen komen dat het succes van het slagen der nieuwe leening als een bijna vaststaand feit kan worden gekarakteriseerd. j. P. MAAS TACHTIG JAAR Beeldhouwer van de Kathedrale Kerk te Haarlem Zooals de naam van Cuypers aan de Kathedrale kerk te Haarlem verbonden is, als die van den architect, zoo ook blijft daaraan de aaam van J. P. Maas verbonden als die van ien beeldhouwer. Niet alleen de nieuwe St. Bavo te Haarlem oezit specimina van zijn religieuze kunst: >ver vrijwel het heele bisdom Haarlem vindt nen zijn werk verspreid. In verscheidene steden hier te lande treft men voorts door zijn tand vervaardigde H. Hartbeelden; Tilburg is fan hem een Petrus Don