BELGIE. — Dc Kamer van Vertegenwoordigers heeft den 26 Mei weder eeue zitting gehouden. De eerste voordragt van gewigt, welke eigenlijk gezegd kan worden het werk van het liberale miuiiterie te zijn, is in die zitting ingediend ; zij betreft geene vraagstukken waarover geschil tusschen de staatspartijen bestaat, maar belangen van meerendeels stoffelijken aard, en heeft de strekking om te voldoen aan onderscheiden wenschen, die sedert lang in alle deelen des lands worden gekoesterd. De regering wenscht een aantal werken in het algemeen uu l« voeren en daarvoor de noodige geldsommen ter beschikking drs gouvernementa te hebben gesteld. Voor n lot uitbreiding en verdediging vau Antwerpen wordt vooreerst 9 millioen francs gevraagd, waarvoor later nog ruim 11 millioen benood gd zijn; voor de verbetering van kanalen 7{- millioen ; voor de voltooijing vau den slaatsspoorweg ruim 11 millioen; voor het aanleggen eener regtstreeksche spoorißUUunicatie tusschen Brussel en Leuven 3£ millioen lïaucs, en dan nog ruim 6 millioen voor verfraaijing van koninklijke paleizen enz. Vooral deze werken worden gevorderd 37 millioen francs, te besteden in dc eerstvolgende zes jaren , en tot het erlangen van die fondsen zal eene geldleening van het genoemde bedrag worden aangegaan. (Zeker — dus laat de Gron. Ct. op dit berigt volgen — zal door deze leening de rentelast vermeerderen , maar door de vermeerderde welvaart zal de interest van dat kapitaal gemakkelijk gevonden worden. Alleen aau de krachtige wijze , waarop vau goiivernenieutsivi ge opeubare werken worden ondersteund of des noods onderuomen , is liet toe te sebrijven , dat België tegenwoordig ouder de handcldrijvcude staten zulk een' hoogen rang bekleedt. Terwijl in Nederland nog bijna niets door de. regering is gedaan voor spoorwegen , bezit België reeds lang ecu goed georganiseerd spoorwegnet over llet geheele land, dat nu weder verder zal worden uitgebreid. Terwijl in Nederland nog allerlei kanalisatieplannen op onder.leuning der regering wachten, steekt België reeds weer banden uit den mouw om zijne waterwegen te verbeteren en daardoor handel en nijverheid tot cenc ongekende hoogte te doen klimmen. Moge eindelijk eena het loffelijk voorbeeld van België door bet tegenwoordige minUtsrie In Nederland , dat evenals het Belgische op den naam van liberaal aanspraak maakt , worden opgevolgd.) — Toen men in het vorige jaar bij gelegenheid der beraadslaging over de zoogenaamde kloosterwet, op vele plaatsen in België voor onlusten beducht was , heeft de generaal Capiaumont , zonder de vereischte uitncodiging van het stedelijk bestuur af te wachten, te Gent het garnizoen doen uitrukken om rustverstoringen voor te komen, welke zijns inziens te duchten waren ; deswege door het stedelijk bestuur aangeklaagd zijnde als schuldig aan miskenning van het gezag der burgerlijke overheid, werd hij door het conservative kabinet iv het gelijk gesleld, en van de zijde der conservative partij in dagbhidartikelen en met openbare een-blijken opge vijzeld als ecu braaf militair en onversaagd bestrijder van het oproer. litt libeiale ministerie heeft dien generaal, hoewel het zijn destijds gehouden gedrag openlijk afkeurde, tot nog toe op zijnen post gelaten , maar hem thans in deze'fde betrekking naar een ander deel des lands verplaatst; en hierover is het in de zitting der Kamer van Volksvertegenwoordigers van jl. Zaturdag door ecu lid van de regter zijde, den heer Vermeire, die blijkbaar in overleg met de overige leden van de oppositie handelde, ter verantwoording geroepen. De heer Vermeire zeide dat de verplaatsing van den genoemden generaal ondei- het publiek en in de dagbladpeis (hor eenigen beschouwd werd als een politieke maatregel , tccren dien krijgsman genomen wegens de door hem in „bedroevende tijdsomstandigheden" betoonde koenheid en moed , maar dat anderen, en ook de spreker- zelf, daarin niets anders zagen dan eenen maatregel van administrativen aard, waarvan de reden in het belang der dienst gelegen was; en hij verlangde eene bepaalde verklaring van de regering daaromtrent. De minister van binnenlandsche zaken nam lut woord in den naam van den mini.tor van oorlog, die sedert eenigen tijd (loor eene ziekte belet wordt de zittingen der kamer bij te wonen; hij zeide dat de verplaatsing van krijgsbevelhebbeis tot den werkkring en de onbetwiste bevoegdheid van het departement van oorlog behoorde, eu dat hetzelve nog nooit le voren door dc kamer tot verantwoordiug daaromtrent geroepen was, n aar dat, er in het aanhangige geval voor het gouvernement redenen bestonden om bij uitzondering de geviaagde inlichtingen te geven. Hierop verklaarde de minister, dat de verplaatsing van den generaal Capiaumont een maatregel van louter administrativen aard was, er bijvoegende dat de regering daarmede anders niet lot nu toe zou gewacht hebben ; welke redenen van administrativen aard voor dien maatregel bestonden, wees hij niet nader aan; maar hij betoogde met een rapport van dien generaal zelven, dat er destijds te Gent geen gevaar van ernstige rustverstoringen bestaan had, en voegde daarbij in het algemeen, dat de zoogenaamde oprocn-n , waaraan het ministerie naar het beweren van zijne tegcnpnrlijders zijne opkomst te danken had, nergens in België , met uitzondering van slechts cene plaats (Jemmapes) van eenige. meerdere beduidenis waren geweest dan te Gent. Ilij deelde verder, onder overlegging van bewijsstukken, mede, dat ook het vorige ministerie den genoemden generaal herinnerd had aan zijne verpligting om de gewapende magt niet anders dan op uituoodiging van de plaatselijke overheid tot verzekering der openbare orde te bezigen , ofschoon hetzelve naderhand een ander gevoelen daarover omhelsd scheen te hei ben. In den loop zijner rede drukte de minister zich aldus uit : „De officiële rapporten , die ik u voorgelezen heb , zijn afdoende ten aanzien der feiten , zij bewijzen wat er te Gent destijds is voorgevallen, wat er Ie denken is van die „bedroevende tijdsomstandighedenI', waarvan de heer Vermeire gewaagde. Indien de door ons meermalen gezochte gelegenheid ons ware gegeven om inlichtingen te geven , dan zouden wij hebben betrezen dat die oproeren , waarvan men zoo veel ophef heeft gemaakt, op geen punt des land , een enkel uitgezonderd , van erger aard geweest .ijn dan het zoogeuoemde oproer van Gent. Ik hoop, mijne heeren, dat het oogenblik zal komen, waarop het gouvernement niet alleen voor de partij, die het vertegenwoordigt, maar ook voor ons gansche land, wraak zal kunnen nemen over den hoon waarmede het sedert de maand Mei van liet vorige jaar bestendig vervolgd is. Naar die gelegenheid verlangen wij van ganseher harte, niet dat het in de rol des gouvernement» valt, nau zijne tegenparlijders den handsci.oen toe te werpen, maar het is zijn belang en zijn pligt alle gelegenheden aan te grijpen om te protesteren tegen de beleedigiiigcn welke aan eene geheele partij toegevoegd worden ten aanzien van gebeurtenissen waarover het veel voorzigligcr zou zijn te zwijgen. „Men heeft ons verweten dat wij, om aan oprocrlingen te believen , eenen krijgsman , die de openbare orde had gered , verongelijkt en daardoor aan den goeden geest van het leger afbreuk gedaan hebben. Er is door ons niet dc minste verandering gebragt in hetgeen hier te lande ten allen tijde als regel of wet ten aanzien der legermagt gold. Maar de partijgeest is thans zoo blind , dat wij eene vreemde en in een vrij land schandelijke leer hebben hooien volhouden , de leer namelijk dat ecu generaal het regt heeft om zonder eenige uitnoodiging van de burgerlijke overheid met de gewapende magt tot wering van wanordelijkheden tusschen beide te komen, ook buiten Int geval van heeter daad. Zulk eene leer , mijne heeren , durft men in een vrij land als België ten aanhooren der natie volhouden ! Met zulke beginselen zou men ons lofwaardig eu vaderlaudliever.d leger willen verpesten ; maar het zal, dat hoop ik, ja dat is zeker, altijd het oor sluiten voor zulke verfocijelijke inblazingen , welke even zeer tegen onze instellingen als legen onzen volksgeest strijden." De heer Vermeire verklaarde met de gegevenc ophelderingen volkomen genoegen le nemen ; en in weerwil der uitdaging, die iv het hierboven medegedeelde gedeelte van des ministers lede vervat is, beeft geen ander lid van de reg terzijde bij deze gelegenheid bet woord genomen. De liberale dagbladen verkondigen dan ook , dat deze eerste poging der oppositie-partij, om eene politieke discussie te voeren betrekkelijk de gebeurtenissen die tot de optreding vau het tegenwoordige ministerie hebben geleid, eenen voor baar beschamende!) afloop heeft, gehad. --- Buitenlandsche Nieuwstijdingen. GROOT-BRITTANNIE. — De sedert eenigen tijd onvervulde plaals in het Enge!. .sche kabinet van koloniën , is thans door lord Stanley ingeuomen. Sir Ed. Bulwer l.ytton is daarbij in zijne plaats benoemd tot secretaris van Staat bij de Koloniën. Beiden behooren tot de tory-partij ca moeten zich thans weder aan de volkskeuze onderwerpen. — De mislukte poging der oppositie , om liet gouvernement wegens deszelfs handelwijze jegens den gouverneur-generaal van Indie te berispen , heeft het gevoel van kracht zoodanig bij de bewindslieden versterkt, dat men het bijna van overmoed zou beschuldigen ; — zoo heeft de minister van finantien of kanselier der schatkist, de heer Disraeli, zich niet ontzien om , bij gelegenheid dat de kiezers ie Buckinghamshire , door welke hij in bet parlement kwam, hem een feestmaal aanboden, met zooveel ophef van de verdiensten van het tegenwoordige bewind tegenover dat van lord Palinerslo» te gewagen, en de machinaties der oppositie-partij met zulke zwarte kleuren af te schilderen, dat hij daarover Vrijdag in het Lagerheid geïnterpelleerd werd en menig hard woord van de oppositie-partij moest ho.ren. Ver van zich hierdoor uit het veld te laten slaan, haalde de heer Disraeli op nieuw op van de verdiensten van het tegenwoordige bewind en vooral van het vroegere gevaar eener vredebreuk en de nu bestaande goede verstandhouding met I .nukiïjk , welke men alléén aan hem 'en de zijnen te danken had. enz. Ook hield de heer Disraeli vol , dat de afgetreden bewindslieden en hun aanhang , waarmede lord John Russell iv verstandhouding getreden was, kuiperijen en slinksche middelen aanwendden om het ministerie omver te werpen , en het verwijt verdienden van kabaal te maken , eene uitdrukking die hij, even als bij het bovenvermelde feestmaal, ook nu weder meermalen bezigde. Hierbij gaf hij bepaaldelijk te kennen !'ml de oppositie eerlang cene poging wilde doeu om vau het bekende geschil omtrent het Genuesehe stoomschip Cagliari | partij voor Imre bedoelingen te trekken , hoewel wetende dat dat zij daarin n.' ' andera EOtl kunnen slagen dan met gevaar van (enen oorlog tusschen Napels en Sardinië. Maar hij ver| trouwde dal de meerderheid vau het Huis ook nu weder die kuiperijen zou verijdelen en Harer Majesteits gouvernement ' door hare ondersteuning in staat zou stellen om het uitbreken • vau vijandelijkheden tusschen die twee Italiaansche staten te vel hoeden. — Op eeno interpellatie van den heer Headlain heeft Dis| racli Maandag avond iv het Lagerhuis geantwoord, dat de ! Napelsche Regering deu eisch tot schadevergoeding der beide Engelsche machinisten op de Cagliaii heeft van de hand gewezen. Alstoen kondigde de heer Eoebuck aau, dat hij eene motie zou voorstellen, waarbij erop aangedrongen wordt, dat Engeland zijnen invloed op den Sultan van Turkije niet gebruike , om de doorgraving van de landengte vau Suez tegen te welken, (l)'e motie is volgens telegr. berigt met 290 tegen 02 stemmen verworpen ) Vervolgens heelt de heer Disraeli nog een aanval van lord Paluierstou te verduren gehad. Deze verzekerde nl. , dat bij zijn aftreden de betrekkingen tusschen Ingeland en Frankrijk zeer hartelijk waren. Disraeli heeft dit toegegeven, maar verzekerd, dat er een oorlog met Frankrijk op het spel stond, toen lord Derby de depêche van graaf Wglcwski beantwoordde eu de bill op dc zamenzweringen introk. Tegenwoordig was de goede verstandhouding volkomen hersteld. De heer Pakingtou bevestigde dit laatste. De discussie liep ook nu weder zonder eenig resultaat ten einde. Dingsdag zou lord (Jlnrcndon in het Huis der Lords de aandacht op de redevoering van den heer IDisracli vestigen. — Graaf Walewski heeft een bij uitstek vriendelijken brief aan het engelsche gouvernement gerigt, uil c rkeiilelijkheid voor de gezonden gouden en 21 zilveren gedenkpenningen aan de zeelieden te Calais, wegens betoonde hulp bij het ! vergaan nabij Calais der engelsche schoouer Excel. De brief eindigt met vele konipliincnten uit naam des keizers en de graaf uit de hoop, dat de edelmoedige handelwijze van het britsche gouvernement dienen zal, om die hartelijke overeenstemming to bevorderen , welke tusschen de zecniagten der beide natiën zoo wenschelijk is. — De Morin-g Advertuter. berigt dat de koinmissiën , door het Lagerhuis en het Hoogerliuia benoemd tot het voeren van onderhandelingen betreffende het toelaten van Israëlieten alt Parlementsleden, het in beginsel eens zijn geworden, zoodat de zaak thans als definitief geregeld is te beschouwen , eu baron Rothschild in bet Lagerhuis kan zitting nemen. — Volgeus het Engelsche Court Journal zal do graaf van Vlaanderen , tweede zoon van koning Lcopo'd van België, in het huwelijk treden met prinses Alice, tweede dochter van koningin Victoria. Het blad voegt er bij, dat aan het Parlement weldra het voorstel tot goedkeuring van dat huwelijk zal worden gedaan. — In de Londensehe dagbladen leest men eene dé] houdende officiële berigten uit Bombay vau 9 Mei jl. Daaruit blijkt dal de strijd in Indie, niettegenstaande het heete jaargetijde, met woede doch niet altijd ten voordeele der Engelschen voortgezet werd. Sedert Int afzenden der vorige berigten waren er uiet minder dan veertien gevechten voorgevallen, en in twee daarvan waren de Engelschen met aanzienlijk verlies geslagen. In Oude vorderde de heistelling van het Engelsche ge/.ag langzaam; de verbeurd verklaring vanden grondeigendom , waarmede de bevolking dier landstreek dooiden gouverneur-generaal in de bekende proclamatie bedreigd is , werd niet bewerkstelligd. Uit Calcutta wordt a.m den Tim» gemeld , dat de bewuste proclamatie van lon! f-aming wel niet ingetrokken, noch verzacht is; maar dat de. bew Monlgomery de vrije hand is gelaten , om iv elk bijzonder geval naar goeddunken te handelen. Hij heefi dientengevolge het stelsel aangenomen, om in schikking met de aanzienlijken des lands en de groote grondbezitters in het koningrijk Oude te treden , die zich , wanneer zij zien , dat hunne eigendommen hun teruggegeven worden, haasten om tot hem te komen. Desniettegenstaande schijnt er geene hoop op het bevredigen van Oude binnen weinige maanden tijds te bestaan , welks hoofdstad nog slechts alleeu in de magt der Engelschen is, die genoodzaakt zijn haar op nieuw in staat van tegenweer te stellen. — De Patjs behelst een schrijven uit Londen , meldende dat Lord Canning in zijue jongste depêches aangekondigd heel'; dat hij zich reeds binnen kort genoodzaakt zal zien tot herstel zijner geschokte gezondheid eenjaar verlof naar Engeland te nemen. Gedurende zijne afwezigheid zou lord Elphinstone, gouverneur van Lombay , hem vervangen. Dezelfde dépêches verzekeren, dat de generaal Campbell, uithoofde der schrikbarend toenemende ziekten iv het leger, de operatieii gedurende den zomer zal moeten staken. — Het bestuur der Oost-Indische Compagnie doet in de dagbladen aanvrage om sch< epsruimte voor het overbrengen van 6320 man troepen uil Engeland naar Indie , welke tusschen 24 Junij en 2 Julij aanst. zullen moeten scheep gaan. --- FRANKRIJK. — Bijzondere personen , die uit Frankrijk komen , verzekeren , dat daar te lande veel misnoegen onder den middenstand over den tegenwoordigen staat vau zaken wordt waargenomen ; inzonderheid over de maatregelen, welke de politie zich schijnt te kunnen veroorloven, en o,er de houding welke hoogere eu mindere hoofden van het leger jegens de burgers beginnen aan te nemen. De wijze waarop eenige officieren bij een onlangs plaats gevonden duel zich hebben gedragen, en welke meer de strekking scheen te hebben om de tegenpartij — een jeugdig redacteur vau een dagblad , die ecu klein tafereel had opgehangen van de onbeleefdheid van eenige officieren — om hals te brengen , dan een gueslion d'liönneur door de wapens te beslechten , heelt veel verbittering doen ontstaan en zooveel belangstelling ingeboe _i'ind voor genoemden redacteur, den heer de Pene, die hoogst gevaarlijk gewond werd, dat de anders op zich zelve onbelangrijke gebeurtenis van een duel eene zaak van het uiterste gewigt is geworden, die tot allerlei gevolgen aanleiding kan geven. .Nooit — dus schrijft ecu correspondent van de Amst. Ct. — heeft de gezondheid van een gekroond hoofd zoo veel belangstelling ingeboezemd als de zijne, en de reden hiervan is zeer eenvoudig: niet den persoon maar het beginsel geldt het hier. Het betreft de vraag of de burger (dc Pékin, zoo als de militairen zeggtn, the cirilian), als onder het eerste keizerrijk, de speelbal zal zijn van ieder die een sabel draagt. Het zal u bekend zijn dat onder de regering van Napoleon I de officieren de burgers bijna op gelijke wijze behandelden als de blaeken de neg.rs in de Vereenigde Staten , en dat hun overmoed, door het openbaar gezag anngcprikkeld , zeker was vau straffeloosheid. Wil meu dit stelsel weder invoeren, wees gerust, men zal er niet in slagen. Om zich hiervan te overtuigen, beeft meu slechts te letten op de verbittering, door het gedrag van luitenant Hyeune —do aanv diende partij— bij de geheele bevolking te weeg gcaragt , zoo wel te Parijs als in de provinciën. Dc spanning waarin de inensebcn verkceren heeft reeds lot bedroevende tooneelen aanleiding gegeven, die meerendeels waren veroorzaakt door de min behoorlijke handelwijze vau militairen tegen over zelfs zeer geachte en aanzienlijke personen. Op verschillende ipoorwegtreinea ziju leden der regterlijke magt , liool'dambtciiaren enz. smadelijk bejegend geworden door officieren van minderen rang eu onder-officieren. Deze laatsten waren bijna de slagtoffere van hunnen buitensporige!! ijver geworden, en indien de spooi negbcanibten hen niet hadden gedwongen af te stappen en op dea weg te. blijven , dan zouden er zeker talrijke tweegevechten eu gewelddadigs handelingen vau allerlei aard ziju voorgevallen. „Mogt de heer de I'èiic komen te sterven, zoo als -ijn toestand doet vreezen, dan ziju de gebeui-tcnis.-eii niet te voorzien die het gevolg van zijnen dood kunnen zijn." — Van eene bevriende zijde heeft de fransche regering berigt ontvangen dat dezer dagen knal-hommen van nou vreeselijker uitwerking dan die van Pierri e. s. naar Frankrijk zouden zijn gezonden. Kr wordt een ijverig onderzoek ingesteld. — Men verzekert dal de minister vau Binnenlandsche Zaken eene vertrouwelijke circulaire heeft gezonden aan de prefecten , waarin hij eenigermate terugkomt op de gestrenge instruetien , welke in de eerste circulaire nopens de voorgenoniene concessie der eigendommen van liefdadigheijs-gestiohleu voorkwamen. Het doel dezer tweede circulaire zou klaarblijkelijk geen ander zijn dan het verminderen van den onguustigen indruk , welke door de eerste verklaring is te weeg gebragt. De llegering zou echter in geenen deele voornemens zijn om terug te komen op den grondslag, waarop de conversie berust; alleen dc vormen zouden eenigermate worden verzacht. — Volgens Ie Constitulionnel is de llegering voornemens om op bol Paleis der Tiiilerien eene verdieping te doen boutven. Tevens zou de vorm van het dak worden veranderd, en zouden het zoogenaamde Pavillon de Flore en eenige andere (leden van het paris worden hersteld, of vernieuwd. De werkzaamheden zouden twee jaren duren, zoodat het Hof in deu winter \an 185(J op ISOO het gebouw weder zou kunnen betrekken. Gedurende deu aanstaanden winter zouden HH. MM. het Flvsée bewonen. — Eenigen lijd geleden kondigde zekere P. met grooten ophef de oprigting aan van eeue onderneming i Direi.tion du comploir central d'escompte geheelen, welke titel met groote gouden letteren aan de balkon van een nieuw gebouwd hotel op de boulevard van Sebastopol prijkte, terwijl wijd en zijd voor de onderneming agenten en correspondenten werden aangevraagd ; doch ora de voordcelen te genieten aan dat agentschap verbonden, moest men, naar gelang zijner maatschappelijke positie, gelden als waarborg storten. P. ging met zooveel overleg te werk, dat menigeen tot het storten der verlangde sommen besloot, zoodat hij daardoor eene som van meer dan 50,000 francs bijeen kreeg, waarmede hij zich nu uit de voeten heeft gemaakt , zonder dat (le misleide personen nog iets hebben genoten van de alleen in naam bestaande onderneming . P. zou echter te Genève gearresteerd zijn. ---