DUITSCHLAND. — Woensdag namiddag is de Koningen van Engeland met eenen buitengewonen trein van Ostende te Keulen aangekomen , alwaar H. M. door den Prins van Pruissen begroet werd. In den avond van den 12 zijn Koningin Victoria en prins Albert te Potsdam gearriveerd. — Uit Frankfurt ontvangt wen door den telegraaph de voorloopige mededeeling, dat in de zitting der Bondsvergadering van jl. Donderdag de voorstelleu der vereenigde commissien betrekkelijk ue Holsteinsche aangelegenheid met groote meerderheid aangenomen zijn. Men herinnert zich dat volgens die voorstellen , waartegen de Hannoversche gezant geprotesteerd heeft, de Deensche regering zou worden uitgenoodigd om zich binnen drie weken nader omtrent eenige punten te verklaren , eu om door het orgaan der vereenigde commissien, tot het bijwonen van wier zittingen ook de Deensche gezant zou worden uitgenoodigd , zoodanige verklaringen aan de Bondsvergadering te laten doen , als waardoor de uitvoering der vroegere boDdsbesluiten verzekerd zou worden ; terwijl voorts de vereenigde commissien gemagtigd zouden worden tot het aannemen en onverwijld onderzoeken der te verwachteu mededeelingen. — De Wurtemburgsche regering heeft in de tweede kamer weder eene nederlaag geleden , ter zake van de vrijheid der drukpers. Reeds voor eenigen lijd was een verbod verschenen wetsontwerpen , staatsverdrageii en andere dergelijke dokuraenten , zonder de bijzondere toestemming van deu minister van biiineulandsche zaken te drukken en te doen verkoopen. Dit was «cliter onder het vroegere ministerie aan iedereen geoorloofd , daar het gaarne de openbare meening wenschte te kennen. Door de kam^r werd hierop bijna met algemeene stemmen besloten, de regering te verzoeken haar een ontwerp van wet aan te bieden nopens deze beperking, waarbij tevens de noodwendigheid er van betoogd werd. In de debatten , welke dit besluit voorafgingen , werd genoemde minister hevig door oudeischeidene redenaars aangevallen. --- ITALIE. — De graaf Gaddi-Ercolani, die op last der ketkeüjke regtbank te Home gevat was omdat hij een exemplaar der bijbelvertaling van Diodati had uilgeleend, is na eene week weder op vrije voeten gesteld en uiet verder gemoeid. --- SPANJE. — Ecu vau di min s eriele dignlaleu vau Midrid, de Epoca , zegt dat het ministerie voornemens is groote werken tot ontwikkeling van 's lands hulpbronnen en tot bevordering van 's lands veiligheid te ondei nemen, eu dat het daarvoor 1250 millioeneii realen bij de Cortes zal aanvragen ; van deze som zou 1000 millioen voor het aanleggen van spoorwegen en gewone wegen, van kanalen en havens dienen, 150 millioen voor verbetering van de vestingen en van het oorlogsmaterieel, en 100 millioen voorde veisterkiug der Spaansche zjeuiigt. Di! middelen tot goeduiaking de^er uitgaven zouden gevonden worden door tle vrijmaking der iv de doode hand zijnde goederen , daar de opbrengst van den reeds vroeger aangevangen verkoop der nationale goederen teu deele voor de schatkist bestemd is. — De herziening der kiezerslijsten in 41 provinciën des rijks , is thans officieel bekend. Het aantal burgers die zonder daarop voor te komen , aanspraak maken om er op geplaatst te worden, bedraagt niet minder dan 30,000. Men krijgt hierdoor een besef van het wanbestuur , dat ouder vorige mi* nisterien ten dien aanzien geheerscht heeft, terwijl men de Cortes kwalijk als de uitdrukking der natie kon aanmerken , wanneer 30,000 kiezers vau hun regt geen gebruik kondeu maken. --- TURKIJE. — Weener dagbladen berigten dat de Porte bevel heeft gegeven, om de inning der belastingen in Bosnië en de Herzegowina niet meer te verpachten. Men weet dat de Christenen in die gewesten vooral ook over de afpersingen eu knevelarijen van de pachters der belastingen klaagden. E.iU ministeiie.-l blad van Parijs , le Pays , deelt berigten uit Alexau''.ie van 29 Julij jl. mede, inhoudende dat aldaar 800 man Turksche troepen uit Konstantinopel waren aangekomen , om zich verder naar Dscheddah te begeven. Een half bataillon Egyptische troepen zou zich daarbij voegen. Uit een en ander kan men opmaken, dat het Turksche gouvernement alles aanwendt om dc Wcsterschc mogendheden ter wille te zijn. Nogthans wekt haar toestand vau dag tot dag meer bekommering. De hoogste dignitarissen dei Porte ontveinzen niet, dat zij met schrik en ontzetting de woeste bedreigingen hebben vernomen vau de Muzelmannen tegen al de Christenen , zonder onderscheid , daarvan niet uitgesloten de Franschen en de Engelschen. Zelfs beschaafde Turken van hoogen rang, die hunne opleiding hebben ontvangen te Londen, te Parijs, of in eeiiUÉje duilsche stad, laten zich uit op eene wijze, waaruit blijkt, dat zij steeds door turkschen trots worden beheerscht, en komen er onbewimpeld voor uit, dat de europesche dagbladen , die zich ongunstig hebben uitgelaten over den moord te Dschedda en te Canea , door haatdragende publicisten worden geschreven, die met den waren stand van zaken niet bekend zijn, noch willen worden. In de gegevene omstandigheden zouden, zoo als wordt aangemerkt , nog slechts oproerige tooneelen te Konstantinopel moeten plaats hebben, om een slaat vau zaken te doen ontstaan , die voor geene ontwarring langs den diplomatieken weg vatbaar zou moeten worden geacht. — De correspondent van de Londensche Times te Konstantinopel legt in een schrijven van 31 Julij jl. : „Het is een feit, dat de zaken hier iv eenen hagchelijken staat zijn; eu dat feit te ontveinzen zou tot niets baten: elke dag brengt nieuwe bewijzen daarvan, en het wordt bevestigd door ieder nieuw vraagstuk hetwelk er oprijst. De lange reeks van moeijelijkbeden , waarmede het Turksche gouvernement sedert het begin dezes jaars te worstelen gehad heeft, is op zich zelve reeds een onheilspellend verschijnsel ; maar nog bedenkelijker is de omstandigheid , dat elke inoeijelijkheid , hoe onbeduidend ook in den beginne, weldra ingewikkeld wordt en in een gewigtig vraagstuk ontaard. Het is even als of er een langzaam werkend vergif in het slaatsligchuara is gedrongen , hetwelk iv elke kleine kwetsuur zijne boosaardigheid toont. „Zoo is het nu ook al weder met de Montenegrijnsche aangelegenheid. Volgens sommige berigten zijn het de Turken , volgeus andere dc Montenegrijnen geweest , die den wapenstilstand gebroken hebben. In deze onzekerheid beeft de Engelsche gezant alhier, de heer Bul wer, bevel gegeven om de toedragt der zaak op de plaats zelve door eenen vertrouwden persoon te doen onderzoeken. Doch de Fransche gezant beeft niet zoo redelijk gehandeld : hij heeft bij voorbaat aangenomen dat de opgave van de Porte valsch is, en bij heeft gedreigd de diplomatieke betrekking te zullen af breken , indien het Turksche gouvernement omtrent den inval zijner troapen in het Montenegrijnsche grondgebied geene voldoeude opheldering kon geven. „Zoo het neerhalen van vlaggen , het afbreken van diplomatieke betrekkingen, het zendeu van eskaders in de Levant regel moest «orden, dan mag de Parijsche conferentie wel dadelijk uiteen gaan, en moeten wij op eene andere beslechting van het Oostersehc vraagstuk bedacht zijn ; want deze barsche handelwijze kan niet lang volgehouden worden zonder de zaken tot eene krisis te brengen. — Berigten uit Konstantinopel van den 4 dezer, per tel egraaph uit Marseilie ontvangen , melden dat de Sultan zich op een Turksch oorlogschip hadj begeven, om aan boord daarvan, en vergezeld door andere oorlogsschepen, eenen togt naar Smyrna en in den. Archipel te doen. Hij zou dat uitstapje juist thans hebben ondernomen om aan het publiek te toonen dat hij in de algemeene bezorgdheid niet deelde en niet schroomde zich van den zetel zijns gouvernements te verwijderen. ¦, — De commissie van afgevaardigden der Europesche mogendheden voor de regeling der grensscheiding tusschen het Turksche en het Montenegrijnsche grondgebied heeft den 2den dezer te Risano hare eerste zitting gehouden. --- CHINA. — De Nord China Herald behelst het volgende van de Peiho , gedagteekend den Ssteu Junij: Na het gebeurde aan den mond vin de Peiho , waarbij aan de Chinezen werd getoond dat hun krijgsmansgeest dien van hunne landgenooteu in het zuiden niet overtrof, werd dadelijk eene operatie tegen Tiensing ondernomen. De forten werden den 20sten Mei genomeu en den 23sten begonnen de kanonneerbooten hunnen togt de Peiho opwaatts. Op hunnen weg ontmoetten zij een aantal jonken , welke allen gelast werden terstond de rivier te ontruimen, op straffe van verbrand te worden , en dit bevel werd met een bij de Chinezen ongewonen spoed gehoorzaamd. De Feiho is eene smalle rivier, maar als eens de hinderpaal in den mond overwonnen is , is er geen belemmering meer voor vaartuigen van minder dan 12 voet diepgang. Zij is echter zeer kronkelend en de landstreek, waardoor zij loopt, is geheel vlak; en deswege, en bij de snelheid waarmede het getij voortgaat, geraakte men nu en dan te midden van banken , doch met geen grooter tegenspoed dan eenig kortstondig oponthoud en eenig meer werk voor het scheepsvolk. Het was volkomen blijkbaar, dat het vertrouwen van de Chinesche militaire gezagvoerders geheel berustte op het vermogen van de forten in den mond der rivier, om er alle indringers buiten te houden. De eenige krijgskundige hinderpaal , welke vervolgens ontmoet werd, bleek te zijn een fort, een weinig de rivier opwaarts gelegen , bevattende 19 stukken geschut, waarvan de meesten zulk een oud voorkomeu hadden , dat het dezelfde stukken schenen , die de vermaarde pater-jezuit voor 200 jaren hun bezorgde. Derhalve werd het eenige oponthoud, dat er uit ontstond, veroorzaakt door de noodzakelijkheid om ze bij de landing te vernagelen. Na dit verrigt te hebben, ging de expeditie voort. Vermits geenerlei tegenstand ontmoet werd, was er weinig gelegenheid tot inspanning, en den 25sten ankerden de eerste kanonneerbooten op eene halve mijl van Tiensing. Korteu tijd tevoren werd een groote troep Tartaarsche ruiterij op eenigen afstand gezien , zonder twijfel met verbazing vaartuigen gadeslaande , niet zoo groot als hunne eigene jonken, maar die zonder behulp vau zeilen en legen het getij in, in de rigting van Tiensing voortgingen. Hunne verbazing steeg nog veel meer j door eene missive van de stoomboot Staunch , in den vorm l van eene bom , welke geheel onverwachts te midden van hen i nederviel. Zulke waarschuwingen worden zelden verwacht, en zoo traag als Chinezen in gewone omstandigheden zijn, zoo] dreef hen de nieuwsgierigheid thans niet om langer te dralen. Bijna even schielijk als de stukken van de bom zelve, stoven zij uiteen , vlugtten over de vlakte heen eu werden niet meer o-ezien. Behalve dit, was het niet noodig om eenig gebruik i van het geschut te maken. Het tegendeel van deze middelen van geweld werd dooide Chinezen aangewend , want er kwam nu eene boodschap van de voornaamste kooplieden van Tiensing, met een geschenk van jonge stieren , gevogelte en groenten , ja , wanneer het gerucht waar is, gerigt aan de „groote afgezanten van Engeland en Frankrijk ," -— om hen te behagen en bedaard te houden. Bij de geschenken was het berigt gevoegd dat Tan en de Mandarijnen uit de stad waren gevlugt , vol schrik over onze „duivelsche schepen." Gelukkig hadden zij er niets van te lijden en het volk werd behandeld op eene wijze , die het scheen te behagen , zelfs meer dan een van hunne schoonste leesten , indien men dit mag besluiten uit de ontzaggelijke menigte menschen, welke aan den oever stond , tot aan Tiensing toe. Velen van hen waren onvermoeid in het aangapen der barbaren , terwijl zij de rivier opstevenden, even alsof de laatsten volle neven van „ Zijne hemelsche Majesteit" zelf waren. Het is waar , dat de Chinezen zoowel kwade als goede geesten aanbidden , en het is wel mogelijk dat hunne herhaalde goede betuigingen meer door vrees, dan door gevoel van eerbied, te wee