BURGEMEESTER en WETHOUDERS van ZWOLLE brengen, I-Ij dezen, ter kennis vau de belanghebbenden : dat. inge. t, 69 der Wet van den i Jallj 1850 (Staitsblad N«. 57), het nopnemiag ter benoeming van een lid voor den . larie ler visie ligt en tor gewone iiigopfakt. Zwoj.i.b, 11 September ISl'ü. Burgemeester en Wethouders voornoemd , cos VAN STEENWIJK;, L. X. SCMinriiMAN'. Sear. --- Buitenlandsche Nieuwstijdingen. ITALIE. — Sedert meer dan eene eeuw was het op den 8 September in de stad Napels feest. Koning Karel 111, de grondlegger der dynastie, deed op den dng voor de overwinning van Veiletri eene gelofte aan de H. Maagd. Ten gevolge daarvan begaf hij zich jaarlijks op genoemden dag, het feest van Maria's geboorte , in processie en met groote praal naar eene kerk aan den voet der beroemde grot van Pausilippus gelegen. Zijne opvolgers hielden die gewoonte vol , koning Ferdinand 11, vader van den ongelukkigen koning Frans, niet uitgesloten. Bij dit feest, dat op den avond van den 7 September reeds aanving, werd de koninklijke tuin toegankelijk gesteld voor het volk , en was een groot gedeelte van het Napelsche leger aanwezig in de hoofdstad, die dan meermalen binnen hare muren eeue krijgsmngt van 300U0 ii 4UÜOÜ man zag, Welke onder de balkons van 's konings paleis defileerde. Nadat dit geschied was, vertrok de koninklijke familie in groote pracht, onder het lossen van geschut, naar de kerk vau I'ie-di Grotta. Het volk verdrong-zich op den weg, dien de stoet motst passeren , eu de geheel bevolking der stad nam deel aan de feestelijke vreugde. Ten vorigen jare werd die plegtigheid echter stil en somber gevierd. De teleurgestelde verwachting des volks naar hervormingen was daarvan oorzaak. En in dit jaar .... nu het is alsof Garribaldi met voordacht den yroegeren feestelijken dag heeft gekozen om daaraan eene nieuwe, voor Napels eene groote herinnering te verbinden, door zijnen intogt te doen in de hoofdstad van (en vorst, die zich , gedrongen door den nood , reeds van daar had verwijderd. Hij kwam , en wat niet bevreemdend is, hij werd mtt geestdrift outvangen. ,"a zijue komst heeft hij het revolutionnair comité niet willen erkennen , oordeelende dat dit onwettig was ingesteld; "ij heeft zelfs den prefect van policie — een ambtenaar van het voormalig gouvernement —- gelast, de leden van het comité te straffen. De vloot is op zijn bevel in het arsenaal geconsigueerd. Daarop is door hem koning Victor Einma""el tot erfelijk koning vau Italië geproclameerd. Hij heeft voorts den minister van binnenlandsche zaken iv diens bedekking bevestigd en voor andere portefeuilles nieuwe personen benoemd. Frans 11, de gewezen vorst, bevindt zich vermoedelijk nog te Gaeta. Zijn plan, om eenen slag te beproeven , zal welligt '"et kunnen volvoerd worden, althans naar de verschillende °erigt»n, kan zijne hoop op de trouw van het nog niet tot «en opstand overgegaan leger niet groot zijn. Bij zijn vertrek Ult Napels toch weigerde reeds zijne vloot hem naar Gaeta te Vo'gen, terwijl de krijgsmagt vau Garribaldi van punt tot Punt en van oogenblik tot oogenblik aangroeide. Het plan des Konings was overigens geweest om zijn leger tusschen Capua en Gaeta te concentreren, en het alzoo te doen steunen «oor twee belangrijke vestingen. Deze stelling zou eroote 'ooicleelen aanbieden voor een degelijk leger, dat in staat ware zijne operatiën voort te zetten, op zijne beurt offensief je handelen en een nuttig gebruik van de krijgskansen te maken. Wanneer die troepen hem thans in den uitersten nood niet mogten verlaten, behoeft Garribaldi, ofschoon meesier van Napels , dat leger niet te ligt te achten. Wanneer deze naar den Kerkelijken Staat wil oprukken , zal hij niet gaarne In zijne linkerflank een goed verschanst leger achterlaten , hetwelk zijne Achterhoede bedreigen zou, terwijl hij de troepen van den generaal Lamoricière in het front aantastte. Het koninklijk leger moet dus óf zich overgeven, óf eerlang een strijd met 'iet leger van Garribaldi doorstaan. De val van den Napelschen koning gaf reeds aan een der bladen aanleiding tot de volgende beschouwing: „Nooit is eene monarchie ellendiger ingestort dan de zijnen Garribaldi en zijne 600 man zijn een een leger geworden; Frans 11, zijne vloten en zijne 150,000 man zijn niets meer. Zijne citadellen zijn genomen , zijn volk begroet met geestdrift Victor Emmanuel, zijne hovelingen keeren hem den rug toe en hellen naar het Sardinische liberalisme over. Europa juicht, of staart met een onverschillig jog op dit gevallen koningschap. Weike geheime oorzaak heeft dien verpletterenden val der Bourbons en de snelle zege van Garribaldi bewerkt? Wij hebben niet ver te zoeken. Garribaldi droeg de vrijheid in de plooijen zijner vaan; Frans II had het despolismus in de zijde." — Eon legerberigt van Garribaldi meldt, dat de afdeeling van het Napelsche leger, welke onder het bevel van den gcaeraal Ghio staat, de wapenen heeft nedergelegd. De Koning heeft al het gegroefde geschut naar Capua doen voeren. Ten einde te beletten dat de Napelsche vloot in handen van Sardinië zou vallen, wiide hij ze naar Triest zenden; maar dit is belet door de tegenkanting der bemanning, welke door de ministers is goedgekeurd. Buim honderd duizend inwoners hebben uit ongerustheid de stad Napels verlaten. De revolutie staat niet stil. Voor eenige dagen, dd. 1 dezer maand, schreef men uit Eome aangiet Journal de Bruxelles, dat over de Bomeinsche zaken gewoonlijk goed is ingelicht; „Indien de revolutie me.-ster wordt van een koningrijk , hetwelk een leger vau 150,000 man tot zijne verdediging had , dan zal zij, door de behaalde zege aangevuurd, voor niets meer tereugdeinzen , maar den Kerkelijken Staat aanvallen en vervolgens op Venetië aanrukken. De generaal de Lamoricière zal denkelijk weldra Garribaldi's benden voor zich zien, en ze met een klein maar mo?dig en trouw legsr hebben te bestrijden. Het zal voorzeker een ernstige strijd zijn, en de generaal zal gelegenheid hebben om zijn veidheerstalont ten toon te spreiden ; doch de groote vraag is , cf hij ia slaat zal zijn , deu voortgang der revolutie te stuiten. Het zou vermetel zijn , die vraag op stelligen toon bevestigend (e beantwoorden. Zijn klein leger zal wonderen van dapperheid verrigten , doch het onmogelijke zal het niet kunnen doen ; het zal niet in staat zijn aau drie zijden te geüjk, aan den kant van de Eomagna, van Taskane en van Napels den vijand het hoofd te bieden. Het is te vreezen c'at het, zich moetende verdeelen, onder de moeijelijkh^den bezwijken zal. „De vestingwerken van Ancona zijn nagenoeg geheel voltooid. De stad is thans voor overrompeling beschut , en zal tot basis voor de operatiën van dea generaal de Lamoricière dienen ; en hij zou niet een gedeelte van zijne troepen de wijk binnen hare muren nemen , indien hij zich te velde niet langer mogt kunnen staande houden. Aucoua is met een goed garnizoen tegen een regelmatig beleg bestand , en zal , daar Garribaldi's benden het voor een beleg noodige materieel missen, in geval van nood eene veilige wijkplaats voor het pauselijke leger zijn. „De provincie Benevento is door de revolutie aau den Heiligen Stoel ontrukt. Daar zij te midden van Napelsch groudgebied lag, was zij bezwaarlijk te behouden. Zij had geene andere gewapende magt, dan een handvol pauselijke soldaten en gendarmes; en een gedeelte daarvan heeft zich door het goud der revolutionairen laten omkoopen. Ook verwacht men eiken dag berigt te zullen ontvangen van den afval van Pontscorvo , een deel van het pauselijke grondgebied, hetwelk insgelijks binnen ds grenzen van het koningrijk Napels ligt. Te Benevento, gelijk trouwens overal elders, is de oproerige beweging en het voorloopig bewind door revolutionaire buitenlanders aan de bevolking opgedrongen. „Wij vleijen ons met de hoop, dat de revolutie zich voor alsnog, uit vrees voor Frankrijks ongenoegen, te Bome van pogingen tot omverwerping vau het wettig gezag zal onthouden. Mogt hier evenwel een opstand uitbarsteu, dan hoopt men dat het Fransche garnizoen het pauselijk gezag zal handhaven; men durft zich hierop echter niet volkomen verlaten ; althans zou men gaarne meer bepaalde verklaringen van het Fransche gouvernement dienaangaande hebben ontvangen." Wat toen. werd voorzien, ziet men thans reeds geschieden. De opstand heeft zich in de Pauselijke staten op verschillende plaatsee weder geopenbaard. Hij heeft zich uitgestrekt tot Pisan. Montefeltro, Urbino en audere steden. De opstandelingen hebben de driekleurviag geplant en den kreet Leve Victor Emanuel! aangeheveu. Van Pergola, uit het distrikt Sinigaglia-en van andere punten stroomen zij toe om de beweging te ondersteuuen, terwijl algevaardigden uit ds Marken naar Turijn vertrokken om 's konings bescherming in te roepen, eu reeds in zeer vele steden voorloopige regeringen zijn ingesteld. Telegraafdraden en bruggen zijn op vele plaatsen vernield. Beeds is een korps van 1500 tot 1800 man vrijwilligers gevormd en is de eerste koloime daarvan de Marken binnengerukt. Generaal Lamoricière neemt in dezen staat van zaken zijn toevlugt tot bedreigingen en wil de steden, die tot de omwenteling overslaan te verbranden. De Sardinische regering heeft hare houding, welke tot dus verre van afwachteadeu en verdedigenden aard was, naar luid van vele berigten, voor goed vaarwel gezegd, om daarvoor eene aanvallende positie in de plaats te, stellen. De koning, zoo zegt een brief uit Turin iv het Jouraat dis Débals, welken dit blad echter ouder reserve mededeelt, wil zich in persoon aan het hoofd des legers stellen, dat een inval zal doen in den Kerkelijken Staat. Dit leger zal niet minder dan GÜ.OÜO man sterk zijn, en in drie afdeelingen verdeeld worden, de eene onder den generaal Fanti, de andere onder den generaal Cialdini, terwijl eene derde afdeeling de reserve zal uitmaken onder bevel van den generaal della Eocca. De regering stelt zich ten doel om den inval zoodanig in te rigten, dat de tegenstand van den generaal de Lamoric ère als het ware vau zelf gebroken wordt. Graaf Cavour zou raiddelerwijl ad interim met de portefeuille van oorlog belast worden. Terwijl alle schiju aanwezig is voor eeue spoedige tusschenkomst van Sardinië in den Kerkelijken Staat en elders, mag het als gevestigde mogendheid niet zoader oorlog te verklaren zijn leger in eeneu naburigen staat zenden. Eu ofschoon eenige bladen meenen te kunuen opmaken, dat ecu dergelijke inval met Frankrijks en Ëngelands geheime bewilliging zou geschieden spreekt toch de Constitutionnel, een ministerieel Fransch blad geheel anders. Daarin zegt de heer Grandguillot dat hij met smart Satdiuië een aanval zou zien volbrengen, die dezen staat zaf afscheiden vau de keizerlijke politiek, welke den Paus en Bome beschermt. Hij keurt den gewapenden opstand, door het leger aan het oproer in de provinciën verleend, zeer af, en hoopt dat Sardinië geen afstand zal doen van de beginselen van eenheid voor het volkenregt, die alleeu het Fransch-Sardinisch bondgenootschap kunnen in stand houden. Sardinië heeft echter eene nota aan het pauselijke gouvernement gezonden, waarin dit voor de veiligheid der Sardinische grenzen en voor de belangen der menschheid wordt uitgenoodigd , de vrijscharen, welke op zijn grondgebied onder bevel van den generaal Lamoricière gevormd worden , dadelijk te ontbinden. In deze nota wordt vooral gez?gd dat die vrijscharen , aïs grootendeels bestaande uit Oostenrijksche soldaten , welke op bevel of met goedvinden van hun gouvernement dienst nemen, eene schending uitmaken van het beginsel van niet-tusschenkoinst, hetwelk ten gevolge der overeenkomst van Villafranca 13 aangenomen. Men verwacht te Turijn algemeen een weigerend antwoord van Bome en kan dan dadelijK vijandelijkheden tegemoet zien. Daarvoor hee/t het Piemontesche gouvernement troepen aan de grenzen der Eomagna en bij Piacenza vereenigd, en doet het 40,000 man te Arezzo in Toskane post vatten , om des noods eenen inval in Umbrië te doen. Een berigtgever uit Turijn aan den Parijschen Constitutionnel zegt: „De groote vraag is nu, of Oostenrijk den strijd tusschen het Sardinische leger en de troepen van den generaal de Lamoricière lijdelijk zal aanzien. Beeds worden in het Venetiaansche, te Borgoforte aan den Po, Oostenrijksche troepen, men zegt 50,000 man, vereenigd. „Zeker is het, dat er groote gebeurtenissen op handen zijn." --- FRANKRIJK. — De conventie betreffende de zaken vau Syrië is thans door den Turkschen minister, die van de uitgebreidste vo!--maglen was voorzien, geteekend. Nu nog moet zij onderteekend worden door den Oostenrijkschen gezant prins von Metternich, en den graaf von Kisseleff, den Eussischen gezant, die beide afwezig zijn. — De Constitutionnel wederspreekt het berigt dat 24.0,000 man Fransche troepen onder de wapenen geroepen znllen worden, alsmede het berigt dat er officieren van het Fransche leger als instructeurs bij de pauselijke troepen werkzaam zijn. — De keizer en keizerin ziju den 7 dezer te Avignon gekomen; van daar zijn zij den volgenden dag naar Marseille vertrokken, van waar zij ouder de levendigste bijvalsbetuigingen der bevolking werden ontvangen. De werklieden waren zoo vol geestdrift , dat al hunne vereenigingen aan de receptie wilden deelnemen. Da keizer stond bij den intogt overeind in htt rijtuig en gaf blijken van tevredenheid. Kosten voor feestelijkheden worden er niet gespaard; meer dan een millioen francs zal er aangewend worden. — De Zwitsersehe bladen gaan reeds voort de staatkunde der Fransche regering betreffende de republiek zeer te gispen. De togt des keizers door Savoye werd, volgens die bladen, voorafgegaan door een bezoek t»n een tal van Fransche agenten die even als bij de volksstemming op 22 April over de inlijving, zich van allerlei middelen bediendeu, om eene gezindheid eu manifestatiën uit te lokken , welke aan Europa zouden kunuen doeu gelooven dat de bevolking zich onder de nieuwe regering gelukkig gevoelt. Zoo moet door de politie aan de ingezetenen in Savoye bevolen zijn, hunne huizen met de Fransche vlag te versieren en ook le illumineren, terwijl zij, die weigerden hieraan te voldoed , hunne huizen op kosten der gemeentekas versierd en geïllumineerd zagen. -— Een door de Morning Advertiser medegedeeld maar door de Patrie weersproken berigt zegt, dat er te Chambery verscheidene arrestatiën zijn gedaan , en dat een officier der nationale garde wegens niet welgevallige bedoelingen als gevangene naar het binnenste van Frankrijk zijn gebragt. Bij keizerlijk decreet is aan die gemeenten van Savoye, die het meeste onder hare schuld gebukt gaan , als bewijs van welwillendheid eene ondersteuning van staatswege ten bedrage van .300,000 fr. verleend, liet krankzinnigengesticht te Bassens bij Chambery is tot staatsinrigting verklaard, en heeft eene bijdrage van 400,000 fr. bekomen. — De Lyonsche kamer van koophandel heeft den uitgeloofden prijs van 6000 francs toegekend aan den heer Charvin daar ter stede, voor het bereiden uit inlandsche planten van eene verwstof, gelijkstaande met het Chineesch groen. --- TURKIJE. De aankomst der Franschen heeft onder de Drusen geene geringe verbittering verwekt, daar deze door de tegen hen uitgezonden strijdmagtea op hunne beurt in dringend gevaar verkeeren. Na de de strenge maatregelen, die Fuad-Pacha te Damascus heeft genomen , is er voor hen thans weinig kans op heil, vooral nu zij aan den eenen kant door de Turken en aan den anderen kant door de Franschen zijn ingesloten. Wat te Damascus eene algemeene sensatie heeft verwekt, is de arrestatie van den grooten sheik Chehul Messaï. Deze toch werd door de Muzelmannen voor een afstammeling van den profeet gehouden , waarom hij dan ook ais een heilige werd vereerd en geen hunner hem voorbijging zonder te knielen. Te gelijk met hem zijn een aantal van da voornaamste opperhoofden gearresteerd , waarvan er negen zijn gespiest, welke gruwelijke strafoefening reeds sedert eeae reeks vau jaren niet meer was toegepast. Zoover gaat de haat der Arabieren tegen de Franschen dat de Engelsche vlootvoogd in de Syrische wateren den officier van zijn essader heeft moeten verbieden, de dorpen in de nabijheid van Beyruth te bezoeken , ten einde zij niet voor Franschen aangezien en door de Drusen doodgeschoten zouden worden. De voornaamste stamhoofden der Maroniten hebben zich ten getale van vijftig bij deu bevelhebber der Fransche expeditie vervo3gd om hem hunne opwachting te maken. Een van hen , Joseph Kharara. die zich met meer moed en vastberadenheid dan de meeste andere emirs en scheiks tegen de Drusen heeft verweerd , rigtte de volgende aanspraak, in het Fransch, tot den generaal : „De voornaamste vertegenwoordigers van den stam der Maroniten komen u hunne hulde aanbieden en hunnen eerbied betuigen. Het is u bekend , generaal, dat Frankrijk ons sedert eeuwen onder zijne magtige bescherming heeft genomen. Men noemt ons de Franschen van den Libanon , en niet zonder reden: immers, al zijn wij niet van Fransche afkomst, wij zijn Franschen in het gemoed en in het geloof. Onze armen eu onze harten behooren u; hst zou een groot geluk voor on s zijn, indien gij over ons beschikken wildet, even als over uwe eigene soldaten." De generaal ontving de deputatie vriendelijk; hij vermaande de Maroniten om zich vredig en rustig te houden , maar liet zich niet uit over hun aanbod om onder zijne leiding eu gezamenlijk raet de Fransche troepen te strijden. ---