BINNENLAND. Tweede Hamer der Staten-Generaal. 's Gkavkshage, den 12 November. Regerings-antwoorden op de ia de Afdoelingen gemaakte bedenkingen omtrent de Begrootingswetten voor 1858. (Vervolg.) Hoofdstuk 1 (Huis des Konimjs). De Regering,— beantwoordende hetgeen in twee Afdeelingen besproken ts, nopens de staatkundige gedragslijn van hot tegenwoordig Kabinet, — zegt, dat hierbij blijkbaar gedoeld is op den Minister van Justitie , aan wien in de maand Junij des vorigou jaars door Onzen geëerbiedigden Koning de taak is opgedragen geworden een nieuw Kabinet te vormen, en die, tijdens de belangrijke beraadslagingen over het adi"es van antwoord en de Staatsbegrooting van 1857 , als tijdelijk voorzitter van den Raad van Ministers, herhaaldelijk de politieke gedragslijn , welke de tegenwoordige Regering gevolgd had en verder voornemens was te volgen, heeft uiteengezet. Dat deze staatsdienaar na de gedeeltelijke verwerping door de Tweede Kamer der Staten-Generaal van het door hem aan den Koning voorgedragen middel van bevrediging ten opzigtu van veler gemoedelijke en godsdienstige bezwaren bij de wet op het lager onderwijs, eerbiedig aan Z. M. de vraag heeft onderworpen, in hoeverre HD. het wensehelyk achtte hem te behouden aan het hoofd van het Departement van Justitie, kan niemand bevreemden en schijnt, naar de zienswijze der Regering, geheel overeenkomstig met de begrippen van eenen constitutionelen regeringsvorm. Daar het echter Z. M. behaagd heeft te verklaren, dat HD. den Minster van Justitie in zijne tegenwoordige belrekking wenschte te behouden, zoo is daardoor in net personeel van het Kabinet geene verandering ontstaan. Waarom echter in het staatkundige stelsel of in de leidende gedachte der gezamelijke Ministers na de aanneming der wet op het lager onderwijs verandering zou hebben moeten ontstaan, als ware een nieuw tijdperk ingetreden , verklaart de Regering niet in te zien. Zy meent tot zulk een min juiste opvattin^ de aanleiding te moeten vinden in het punt, waarvan men bij deze beschouwing is uitgegaan, als ware het vaststellen der wet op het lager onderwijs de eenigft taak geweest, aan de tegenwoordige Ministers opgelegd, De Regering verheugt zich van harte, dat het haar mogt te beurt vallen, deze zoo raoeyelijke en teedere: aangelegenheid tot een gewenscht einde te brengen, doch niets wettigt, haar bedunkens, de meening, dat deze taak de eenige zou geweest zijn welke tot hare roeping behoorde. Evenmin als dus het vaststellen der wet op het lager onderwijs eene omstandigheid was, waardoor de roeping van dit Kabinet geacht kon worden te zijn geëindigd , of aanleiding te moeten geven tot aftreding der gezamenlijke Ministers, evenmin is daardoor verandering ontstaan in de politieke gedragslijn , welke deze Staatsdienaren tot dat tijdstip hebben gevolgd. Reeds ten vorigen jare is de leidende gedachte van het Kabinet door den ty'delijken voorzitter van den Ministerraad in het breede ontwikkeld. Hetgeen het tegenwoordige Kabinet, weinige dagen na zijne optreding heeft verkondigd , trachtte het voordurend in praktijk te brengen. Aan de verklaring, dat het de godsdienstige overtuiging van ieder wenschte te eerbiedigen, do regten van allen te handhaven en daardoor eensgezindheid te bevorderen, vermeent het Kabinet getrouw te zijn gebleven. Ook in het vervolg wenschen de Ministers, de woorden reeds ten vorigen jare gebruikt, hierbij herhalende, « in eene trouwe handhaving van al wat regt en billijk is; in een ernstig onderzoeken en bevorderen van de belangen des volks; in een gedurig streven om bij alles wat men verrigt, de hoogere beginselen die den iuensch moeten leiden niet uit het oog te verliezen, en eindelijk in eene trouwe en eerlijke zamenwerking met het Hoofd van den Staat niet minder dan in gemeen overleg met de wetgevende Kamers hunne kracht te zoeken. » Omtrent den wensch, aan de aanspraak bij de indiening der Begrooting eene andere rigting te geven , zegt de Regering, dat, indien gevolg wierd gegeven aan don wensch , dat in die redevoering een overzigt wierd geleverd van den toestand des lands, van den voor- of achteruitgang, welke zich in de onderscheidene rigtingen der nationale bedrijvigheid openbaart, en van de inziglen der Regering omtrent de meest belangrijke takken van Staatsbeheer; wanneer dan verder daar nog bijgevoegd wierden opgaven van de verkregen uitkomsten bij de onderscheidene doelen der administratie , het dan in den aard der zaak zou liggen, dat zoodanig staatsstuk moeijelijk in den vorm eener redevoering zou kunnen gegoten worden , zonder nu nog te gewagen , dat oen stuk van zoodanigen omvang even vermoeijend zou zijn om aan te hooren als om voor te dragen. Indien derhalve aan dit verlangen gevolg wierd gegeven, zou het niet alleen den vorm, maar het geheele wezen der zaak gelden. Men zou iets krijgen , hetwelk meer overeenkomst zou hebben met de jaarlijksche verslagen van de Provinciale Staten en de Gemeenteraden, dan met de aanspraak waarby thans jaarlijks de begrootingen worden aangeboden, en waarbij de Minister van Finantien zich meer eigenaardig houdt op het terrein vanjpjnen ambtskring en zich tot de finantiële beschouwß^en en uitkomsten der begrootingen bepaalt. WL Nopens de bedenjHgen van finantiëlen aard , zegt de Regering, dat die punten in behandeling van het wets-ontwei-p, tot wijziging der gemeentewet, hunne beantwoording vinden, wordende daardoor aangetoond: dat de toestand der geldmiddelen in ruimte vryheid geeft tot uitvoering der voorgestelde veranderingen in ons belastingstelsel; dat die voorstellen geheel onafhankelijk zijn van ruimere toevloeying uit de Oostindische baten dan de gewone 14| mill. en hetgeen tot herstel onzer marine als buitengewone bijdrage wordt uitgetrokken ; dat ze evenzeer onafhankelijk zyn van voortzetting van schulddelging, welke desniettemin zal worden voortgezet, zoo dikwijls de omstandigheden dit gedoogen; dat dus ten slotte, niettegenstaande weder eene niet onbelangrijke vermindering van belasting wordt voorgedragen en niettegenstaande de Regering, haar» ondanks, verpligt is, voor Marine en eenige andere Departementen een hooger cijfer dan ten vorigen jare uit te trekken , er volstrekt geene aanleiding is tot bezorgdheid voor de toekomst onzer geldmiddelen, evenmin als er eenig bewijs van hunnen achteruitgang kan geleverd Worden. De Regering meent te blijven kunnen volharden by* de bewering, dat de regeling der zaken van het kroondomein, zoo als die in den loop des vorigen jaar» heeft plaats gehad, geene nadere regeling by* de wet vordert. Hoofdstuk IV (Justitie.) Het geopperd denkbeeld om een algemeenen maatregel tot verhooging Tan de traetementen by de departementen van algemeen bestuur uit te lokken, heeft zyne eigenaardige bezwaren. Zeker is het, dat zoodanige algemeene maatregel, wierd hij genomen , aan 's Rijk^schatkist waarschijnlijk vry wat duurder naar even*|jgheid te staan zou komen dan de geringe verhoogieig, die ten behoeve van het Departement van Justitie is aangevraagd. Het getal notarissen is afhankelijk van de deswege gemaakte bepaling in de wet van den 9 Julij 1842 (SM. n?. 20), in verband met het Kon. besl. van den 18 Jan. 1851 (Stbl. n°. 6), welk laatste na afloop der eerstvolgende tienjarige volkstelling wederom herziening zal erlangen. Overal waar werkelijk behoefte aan eenen notaris bestaat, is daarin , voor zooverre de wet het toelaat en aan de Regering bekend is, voorzien. Mogt het haar blijken , dat hier of daar behoefte , en , met de wet in de hand , gelegenheid bestaat, om het getal notarissen te vermeerderen, dan zal de Regering daaraan natuurlyk gaarne voldoen. Met het denkbeeld om het notaris-ambt, even als de advocatie, geheel vry' te laten, kan de Regering zich niet vereenigen. Hoofdstuk V (Binnenlandsche Zaken). De zaak van het Zwolsche Diep is geenszins uit het oog verloren, doch tot voorbereiding van een zoo veel mogelijk volledig antwoord op de daaromtrent gedane vraag, is het noodig geoordeeld, eene briefwisseling te voeren met de Gedep. Staten der betrokken provinciën, welke ¦briefwisseling voor het oogenblik nog niet is afgeloopen. Aan den wensch der Kamer in dit opzigt zal echiei zoodra doenlijk worden voldaan. Omtrent den stand der zaken van de Maatschappij van Weldadigheid wordt, o. a., medegedeeld, dat door 2348 leden dier maatschappij, door het uitbrengei. hunner stem gevolg is gegeven aan de uitnoodiging dei commissie van uitvoering van het beslotene in de dei. 14 Mei jl. te Utrecht gehouden vergadering van subcommission der maatschappij. Door een groot deel diei gestemd hebbende zijn, in alphabetische orde, de heeren: J. C. Baud , Minister van Staat en lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, te 's Gravenhage; Mr. A. J. Duymaer van Twist, Minister vim Staat, oud Gouverneur-Generaal van Neêrl. Indië, te Deventer; Mr. D. J. van Ewijck van de Bildt, Minister van Staat, te Utrecht; Mr. H. baron Collot d'Escury, wethouder te 's Gravenhage; Jhr. Mr. W. T. Gevers Deijnoot, lid van de Tweede Kamer der Staten- Generaal, te 's Gravenhage, en Mr. J.Rau van Gameren, vice-president bij het Provinciaal Geregtshot van Gelderland , te Arnhem , gekozen tot leden van een bestuur tot het voorstaan der belangen van de Maatschappij. De eerste officiële mededeeling daarvan is don 10 Augustustus jl. bij de Regering ontvangen in eene kennisgeving namens de gekozenen, dat de Maatschappij van Weldadigheid bereid was tot het wederopvatten der gestaakte onderhandelingen , met verzoek om mededeeling hoedanig, waar en met wien die onderhandelingen zouden kunnen worden hervat. De commissie ter uitvoering van het beslotenc in de vergadering van den 14 Mei heeft gemeend te kunnen verklaren, dat het geenszins de bedoeling dier vergadering is geweest, degenen, die door de leden der Maatschappij mogten worden verkozen tot het voorstaan der belangen van deze, met het dagelijksch beheer te belasten, maar eenvoudig om, terwijl do maatschappij zonder bestuur was, hen, die bij stemming der leden daartoe zouden worden verkozen, door die benoeming te doen aanwijzen als de geregtigden om in naam van het ligchaam te handelen. Op dien grond geloofde de commissie van uitvoering zich te kunnen kunnen vereenigen met de voormelde beschouwing deigekozenen omtrent den aard en de strekking der aan dezen opgedragen commissie. In verband met die verklaring der commissie van uitvoering, achten do gekozenen zich bevoegd en zyn zij bereid in naam der Maatschappy van Weldadigheid de gestaakte onderhandelingen te hervatten, onder bijvoeging, dat hot van zelf spreekt, dat, even als de Regering een gedeelte der eventuele eindschikking zal beschouwen als onderworpen aan de bekrachtiging dor wetgevende magt, zij zich, casu quo, een beroep op de leden der maatschappij zullen moeten voorbehouden. Den 1 Öct. jl. zyn de laatste mededeelingen betreffende het vorenstaande, namens de gekozenen, bij de Regering ontvangen. Deze heeft onmiddellijk daarna de Staatscommissie, benoemd bij het Kon. besluit van den 13 Nov. 1855, nG. 07 , over de zaak onderhouden. Die commissie heeft ingestemoVjfflet het gevoelen dei Regering, dat de gekozene conHnssie kan worden toegelaten om de afgebroken onalrhandelingen voort tt zetten. Dezen staat van zaken is den 15 Oct. jl. aan de commissie van gekozenen te kennen gegeven, dat ei geene bezwaren tegen bestaan, dat de vroeger aangeknoopte onderhandelingen worden hervat met het bestuur, gekozen tot het voorstaan der belangen van de maatschappij; dat die onderhandelingen, even ab de afgebrokene, kunnen worden gevoerd met de Staatscommissie , die zich daartoe volkomen heeft bereid verklaard , en dat het meest wenschelijk schijnt, dat dt commissie van gekozenen, na kennisneming van de vroegere voorstellen der Staatscommissie tot regeling der zaak, aanvankelyk hare denkbeelden over eem eindregeling, wat de hoofdbeginselen betreft, schriftelijk aan de Staatscommissie mededeelde, ten einde van beide zijden later tot mondelinge adstructie en ontwikkeling der verschillende puten te geraken. De Regering, die alsnu het gevolg hiervan at wacht, heeft het vertrouwen geuit, dat de onderhandelingen zoovee! zullen worden bespoedigd als het gewigt der zaak gedoogt. De Regering ziet in de instelling eener algemeem statistische commissie het eenige middel, om in de bewerking van verzamelde bouwstoffen eenheid en verband ti brengen, en te vermyden, dat over dezelfde onder, werpen dikwy'ls onder uiteenloopende vormen ïnlich tingen worden gevraagd door verschillende takken vai algemeen bestuur. Het plan om het eiland Schokland door de bevolking te doen ontruimen is werkelijk geopperd en maak thans een onderwerp van onderzoek uit. Voor di verwezenlijking van dit pMR, zoo het uitvoerbaai wordt geacht, zal de tussenjikomst der wetgevendi magt noodig zyn. Al moge de maatregel tot ontvolking van het eiland worden uitgevoerd, zal het toch ah bolwerk voor de vaste kust behouden moeten blyvei en de daartoe aanwezige waterstaatswerken in stam gehouden moeten worden. 4^l Men heeft tot dusver opgezjdH kosten , die eene volledige vern; zaal op het Binnenhof zal verei- men, tegenover de insgelyks niet onaanzienlyke uitgaven voor de gewone dienst der openbare werken , die jaarlyk» terugkomen, zich die vernieuwing tot heden niet heett aangetrokken en zich heeft bepaald tot die geringe reparatien aan het gebouw, welke niet konden worden uitgesteld. De Regering erkent, dat de opleiding der jongelieden aan de Academie te Delft wel te wenschen overlaat. Zij beweert daarom echter niet, dat die opleiding geen goede vruchten zou hebben opgeleverd. Reeds een aantal bekwame ambtenaren, zoo voor de Indische burgerlijke dienst, als voor den waterstaat en het mijnwezen, zijn aan de Academie te Deltt gevormd. De 14 ambtenaren Iste kl. en^b ambtenaren 2de kl., die daar omstreeks de helft jaar hunne studie), voltooid hebben en reeds geßWelijk naar Indië vertrokken zijn, zijn toereikend geweekt ter voorziening in de behoefte aan ambtenaren, zoodanig als d( Gouverneur-Generaal van NeêrL lndië voor liet jaai 1858 geraamd had. Zoo lang de wet op liet hooger onderwijs niet is vastgesteld , kan do Regering er niet toe besluiten , andermaal de kosten der Academie te Delft op de Staatsbegrooting te brengen. J)e poging, hiertoe vroege) door haar aangewend, heeft, juist schipbreuik gelede. op de bewering van velrn . ilat de wel zelve de inrigtin; behoorde te kennen en to bekrachtigen, alvorens d middelen tot hare instandhouding en verbetering ti kunnen aanwijzen. De Regering i* niettemin bereid Delft aan te brengen. Daartoe zijn, ten gevolge vai do tegen die inrigting bij den Minister van Kolonie; gerezene bedenkingen en door hem gedane voorstellen, 0j dit oogenblik bij de Regering overwegingen aanhangig liet geopperde donkbeeld eener algemeene regeling van hot archiefwezen hier te lande wordt sedert ge ruimen tijd door de Regering overwogen. Meer dan e'en bezwaar stond dusverre de verwezenlijking iv den weg. Niettemin zal de Regering, overtuigd van di vvenschelijkheid van zoodanigen maatregel, die be zwaren trachten uit don weg te ruimen. Mogt dit. zoo als zij hoopt, gelukken, dan zouden de verordeningen, die omtrent deze aangelegenheid in België be staan, bij de regeling kunnen worden geraadpleegd. Herhaaldelijk is bij vroegere gelegenheden door de Regering de wenschelijkhoid on het nut erkend eener vereoniging der verspreide en veelal ongunstig geplaatste Rijks-vorzamelingcn van kunstwerken , voortbrengselen der natuur en zeldzaamhedon, maar zijn tevens door haar de belangrijke, vooral geldelijke bezwaren aan zoodanige vereenigiug verbonden in het licht gezet. Zij is nogtans voornemens te overwegen in hoeverre, bepaaldelijk ten aanzien der verzamelingen van voorwerpen uit Japan , aan de gegronde bezwaren over plaatsgebrek zou kunnen worden to gemoet gekomen. Hoofdstuk VI. (Hervormde Keredienst enz.) Eene nadere kennismaking met den aard en met de strekking van zijn Departement, hoeft de Minister van dat Departement in de bij hem reeds voor lang bestaande overtuiging bevestigd , dat de Departementen voor de zaken der Eerediensten in onze Staatsinrigting niet belmoren gemist te worden, en dat, wat in het bijzonder het hem opgedragen Departement betreft, de werkkring daarvan hoogst gewigtig is. Zijn persoonlijk gevoelen evenwel kan, uit hoofde der ligt mogelijke verdenking van eenzijdigheid, geen o verwegenden invloed uitoefenen, maar overeenkomstig den in het Voorloopig Verslag uitgedrukten wensch deelt hij het met vertrouwen medo, omdat het geheel overeenstemt met het oordeel der Regering, die, op grond van de meermalen ontwikkelde beweegredenen, in het staats- en kerkbelang noodig heeft geacht de afzonderlijke ministeriële Departementen voor de beidt eerediensten te behouden. Men dient bij de beschouwing van dit vraagpunt niet uit het oog te verliezen , dat door de scheiding van Kerk en Staat de betrekking, welke tusschen beide bestaat, niet verbroken is. Die betrekking, hoog gewaardeerd door de Kerk en hoogst belangryk vooi ¦ den Staat, is niet enkel gelegen in het finantieel belang van het kerkelijk personeel, waarvan men, bij een oppervlakkig oordeel, de behartiging aan dt ¦ bureaucratie meent te kunnen toevertrouwen , — zij i ligt veel meer in den onmiskenbaren invloed van di : Kerk op den Staat, in de grondwettige verpligtin^ van dezen om gene te beschermen , en in het regt van t toezigt, voorden Staat noodig, om, bij eene getrouwe i vervulling van zijne verpligtingen jegens de Kerk, ¦ zijne regten tevens te handhaven. Op dit beginsel rusten de bepalingen van het Vldt t Hoofdstuk der Grondwet. Zoolang deze den grondslag 1 uitmaken van de door opgevolgde verordeningen nadei i omschreven Staats- en Kerkregtelijke verhouding, zoolang rust op de Regering de verpligting, om de ( getrouwe toepassing dier beginselen te verzekeren door . de opdragt van dezen zoo teederen en ligt kwetsbaren e tak van staatsbestuur aan staatsambtenaren, die, als . hoofden van bepaald daarvoor ingerigte departementen . een vertrouwen wekken en een invloed uitoefenen kunn nen, welke, onmisbaar in het belang van Kerk en Staat, nimmer verkregen worden door ondergeschikte ambtenaren, of door hoofden van andere Departementen, £ wier eigen uitgebreide werkkring hun niet toelaat, 1 zich aan de hun als bijwerk opgedragen taak zoo e onverdeeld toe te wyden, als de moeyelijke en inger wikkelde aard van het onderwerp en het gewigt der e zaak vorderen. 5 De vrees voor inbreuk van de Kerk op politiek 8 terrein moge eenigen grond kunnen hebben daar, waar n een zoo magtig ligchaam, ontdaan van alle banden, den niet toezienden Staat overrompelen kan; by het bestaan van een Departement, uitsluitend bestemd om e de grondwettige beginselen tegenover de Kerk, voor 'iverre van die zy'de eene miskenning' der Grondwet duchten ware, te handhaven, en om de weder- zijdsehe verstandhouding tusschen Kerk en Staat te bewaren en te bevorderen , kan die vrees , niet ten onregte , ijdel schynen. Even weinig grond bestaat er om eene inbreuk op de vrijheid en onafhankelijkheid der Kerk van de zijde van den Staat te vreezen. Misbruik of overschrijding van toezigt of van gezag ontstaat niet zelden uit gebrek aan kennis van de juiste grenzen, binnen welke het toezigt of het gezag beperkt is. In zooverre is het nut van een voor ds uitoefening van het Staatstoezigt over de Kerkelijke aangelegenheden afzonderlijk bestemd Departement niet te miskennen. Het belang van den Staat brengt mede, zich van alle bemoeijing met zuiver kerkelijke aangelegenheden te onthouden, en de ondervinding heeft dan ook geleerd, dat de Regering, steeds ernstig er op bedacht om de Kerk in al hare handelingen op dat terrein geheel vrij te laten , haar toezigt en hare medewerking tot wederkeerig welzijn van beide doet strekken. Met do regeling van hot inwendig bestuur voor het Hervormd kerkgenootschap heeft de Synode eenen >elangrijken stap voorwaarts gedaan. Behalve het reeds vroeger gearresteerd algemeen reglement voor de ,lervormde Kerk, en het iv het jaar 1854 uitgevaarligd reglement op het examen, zijn in de maand Mei .iin dit jaar door de Synode gearresteerd de volgende reglementen : Voor de kerkeraden , op de vacaturen , voor kerkelijk opzigt en tucht en voor de behandeling van kerkelijke geschillen, voor do diaconien, op de algeneeue weduwenbeurs. Twee niet onbelangrijke onderwerpen, de kerk/isitatie en het hulppredikerschap, moeten nog bij •eglementen worden goregeld. De ontwerpen daarvan :ijn iv behandeling bij de provinciale kerkbesturen, n het is te verwachten, dat beide door de Synode ii hare aanstaande zittiug zullen gearresteerd worden. Daarmede zal dan de kerkelijke wetgeving van het Hervormd kerkgenootschap voltooid, en door de Synode , geheel zelfstandig en onafhankelijk van den Staat, daargesteld zijn. Do reserves , de collatieregton , de handopening en Ie approbatie van predikantsboroepen zijn bij de herziening der oude en bij de daarstelling van nieuwe reglementen door het hoogste kerkbestuur niet uit het oog verloren. De zoogenaamde reserves, wolke, zoo als dit vroeger teeds is te kennen gegeven, geene andere strekking hebben of hebben kunnen , dan om te verklaren, dat de bekrachtiging, door den Koning aan het algemeen reglement verleend , tot geene gevolgtrekking wat de beschikking over regten van andoren of van den Staat betreft leiden kan , zijn uit don aard der zaak voor geene nadere regeling vatbaar. Noch bij de daarstelling der reglementen, noch in eenig bijzonder geval, hebben zij tot klagt of' tot botsing aanleiding gegeven. Het laat zich dus verklaren , dat de Synode geene termen heeft gevonden , om bij de herziening der kerkelijke reglementen eenige bepaling te maken, welke regtstreeks of zijdelings de door de kerkelijke besturen welbegrepen bedoeling dier reserves kon tegenwerken. Het regt van collatie is door de Synode èn bij het algemeen reglement èn bij het reglement op de vacaturen erkend. Hetgeen dienaangaande geregeld zou kunnen worden, geldt niet zoo zeer het regt zelf, als wel de uitoefening van dat regt. Naar aanleiding van een hiertoe betrekkelijk adres van een der klassikale besturen is by het synodaal reglement op de vacature het volgende bepaald: « Art. 47. Wordt de vertraging veroorzaakt door hen, die het regt van collatie of van eenige andere wettelijke medewerking bezitten, dan gaat de kerkeraad met het werk der beroeping voort. » De beroeping zelve brengt hij niet uit, vóór en aleer minstens dertig dagen zyn verloopen nadat hy den collator of elector van zyn voornemen, om hiertoe over te gaan , heeft kennis gegeven. »In twijfelachtige gevallen wordt het regt, dat bij de laatste beroeping is uitgeoefend, door den kerkeraad geëerbiedigd. «Bij weigering of uitstel van de agreatie, approbeert het classikaal bestuur ook zonder haar de beroeping, echter niet dan na kennisgeving aan den geregtigde tot de agreatie, met aanwijzing van den termyn, waarna de approbatie verleend zal worden. » Ook de handopeningen en approbatien zijn door de Synode bij de herziening der reglementen niet uit het oog verloren. De waarborgen daarin gelegen, zoowel voor de vacerende gemeenten en de beroepen leeraars, als voor 's Rijks comptabiliteit, heeft men te regt geoordeeld te moeten behouden; doch men is er tevens in geslaagd om het vereischte van de Koninklijke approbatie te vervangen door eene bepaling, welke meer duidelijk het eigenlijk doel der van de Regering gevraagde erkenning aanwijst. De hiertoe betrekkelijke artikelen van het reglement op de vacaturen luiden als volgt: « Art. 40. Op verzoek van den kerkeraad doet het classikaal bestuur bij het Ministerieel Departement aanvrage van handopening, opdat de beroeping, tot welke de kerkeraad ter vervulling van de vacature wenscht over te gaan, kunne geschieden met aanbieding van het gewone traktement en de verdere voordcelen van s l.ands wege, en voert daarbij de gronden aan waarop zyn verlangen rust, om de vacature op denzelfden voet te doen vervuld worden.., «Art. 71. Van de kerkelijke goedkeuring der beroeping geeft het classikaal bestuur kennis aan het Ministerieel Departement, ten einde van dit Departement het bewijs te mogen ontvangen, dat de beroepene wettiglijk geregtigd is tot het genot van het landstractement en andere voordcelen van rs landswege. « Het gevraagde bewijs, van wege Z. M. door het classikaal bestuur ontvangen, wordt onmiddelyk aan den beroepene toegezonden, met kennisgeving aan den kerkenraad der roepende gemeente.» De Regering heeft met genoegen opgemerkt, dat haar oordeel over de wenschelijkheid en noodzakelijkheid eener te gemoetkoming in het al te drukkend lot der iaagstbezoldigde predikanten de goedkeuring van eenige leden verworven heeft. In de zitting van heden hooft de Voorzitter mededeeling gedaan van onderscheiden ingekomen stukken , alsmede, dat door de afdeelingen benoemd zijn tot rapporteurs voor de ontwerpen : I°. tot wijziging van Hoofdstuk VIII de Staatsbegrooting voor 1857: De heeren Bierunia Oosting, Delprat, Mackay, van Franck en Slicher van Domburg; 2°. tot goedkeuring van eene overeenkomst tusschen den Staat en de provincie Utrecht, de heeren Thorbecke, Anemaet, Kien, Baud en van Kek; — .'S0, nopens de geneeskundige wetten, de heeren : Nolthcnius , van der Veen, Hoynck van Papendrecht, de Poorter en WesterhofF, en 4°. tot regeling van den Raad van State, de heeren: Thorbecke , Wintgens, Heemskerk, Meeussen en de Kempenaer. Wijders wordt op voorstel des Voorzitters besloten, aanst. Zaturdag, na den afloop der aan de orde gestelde onderwerpen , te beraadslagen over de conclusien der verslagen van de commissien : I°. nopens het verslag over de Oostiudische koloniën over 1851; 2°. betreffende een adres van Verheijdt te Ameide, en 3°. nopens het verslag aangaande het armbestuur over 1855. Eindelijk deelt de Voorzitter mede, dat de commissien van rapporteurs gereed zijn met hare eindverslagen over Hoofdstukken VIII, X en XI der Staatsbegrooting voor 1858. — Drukken en ronddeelen, zullende de dag der discussie nader worden bepaald. De zitting wordt daarna gescheiden. Voor het houden der openbare vergadering hebben de afdeelingen zich heden bezig gehouden mot hel onderzoek van de ontwerpen nopens den Raad van State. --- Burgemeester en Wethouders van 's Gravenhage brengen, ter kcnnisse van de ingezetenen, dat op Maandag, Dingsdag en Woensdag, den 10, 17 en 18 dezer maand , op het gewone proefveld, nabij het Kanaal naar Soheveningen , eene beproeving van Geschut zal plaats hebben , en alzoo dat terrein even als de duinen , ter zijde en langs de vlakte van Waalsdorp in de rigting van Wassenaar, als onveilig moeten worden beschouwd. 'sGravenhage , 11 November 1857. G. L. H. HOOFT, Burgemeester. P. WIKTGENS, Secretaris. --- BUITENLAND. DUITSCHLAND. Berlijn, 10 Nov. Het Hof zal vooreerst to Potsdam verblijf houden. Men gelooft niet, dat Z. M. naar Charlottenburg zal vertrekken, vóór HD. het bewind weder aanvaardt. — Er is sprake van eene algemeene Kuropesclie overeenkomst, betreffende do landverhuizing. Weenen, il Nov. De verplaatsing van onzen gezant te Rome, graaf Colloredo, als zoodanig naar Petersburg, is nog onzeker , daar de graaf in de tegen-' woordige omstandigheden weinig lust gevoolt, opvolger van graaf Esterhazy te worden. — Uit Innsbruck wordt gemeld , dat de Keizer de leerstoel voor Theologie aan die hoogeschool hoeft her steld. Reeds zijn zoven paters Jezuiten als professoren benoemd. --- FRANKRIJK. Parijs , 10 Nov. De finantiële crisis en de houding des Keizers in deze , is het onderwerp der gesprekken. In plaats, dat het artikel in La Patrie, over de middelen om het gevaar af te wenden, 'twelk uit de finantiële crisis dreigt te ontstaan , van hooger hand afkomstig was, zoo als men vrij algemeen geloofde, blykt het, dat de Keizer daarover zeer ontevreden was en toen men vernam , dat aan dit artikel eene byzondere waarde gehecht werd, als vertegenwoordigende de zienswijze der regering, heeft deze het noodig geacht het stuk openlijk te moeten verloochenen en het officieuse blad ontving eene eerste waarschuwing. — Het proces Doineau, dat zulk een ongelukkig licht over de gesteldheid der Arabische bureaux heeft geworpen , zal niet zulke wijd uitgestrekte gevolgen hebben, voor het binnenlandsch bestuur van AI«-erie, als men eerst had gemeend. In den Moniteur van heden komt eene verdediging dier instellingen voor, welke in der tyd goede diensten hebben bewezen; maar thans, nu alles beter is georganiseerd en de Arabieren aan de overheersching der Franschen gewoon zijn, achten velen het gevaarlijk, om een ondergeschikt ambtenaar — gelyk de chef van een Arabisch bureau toch eigenlijk is — zoo veel magt te geven , dat hij naar willekeur over leven en dood zijner onderhoorigen beschikt, zonder deswege tot verantwoording te kunnen geroepen worden. — In de munt alhier worden dagelijks voor 3 tot 5 millioen fr. aan gouden munt geslagen. — Volgens den Courrier de Pa?-is zal nog vóór het einde van dit jaar eene nieuwe keus voor de kamer der afgevaardigden geschieden ter vervanging van wijlen generaal Cavaignac. — Graaf Walewski, graaf Kisselew en graaf von Hatzfeld zyn naar Compiègne vertrokken, alwaar zy de laatste week van het verblijf des Keizers zullen vertoeven. — De minister van justitie, de heer Abbatucci, heeft de H. Sacramenten der stervenden ontvangen. — De gezondheidstoestand van MUe. Rachel is gunttiger dan voor eenige weken het geval was. — Uit Portugal wordt gemeld , dat de besmettelijke koorts aldaar aan het afnemen was. De zitting der Cortes was geopend, doch de meeste leden durfden niet in de hoofdstad komen. Er zal in deze zitting veel gehandeld worden over den finantiëlen toestand des lands. --- ENGELAND. Lenden , 11 Nov. Men kan zich geen denkbeeld vormen van de verslagenheid in Schotland. Door het springen van eene groote Bank , «-elke meer dan 100 succursalen had, zijn een groot aantal solide huizen gefailleerd. In geed jaren kan de handel zich geheel herstellen van den slag, hem door de Noord-Amerikanen toegebragt. De Bank alhier hoeft 800,000 Souvereinen naar Schotland gezoiwlen, om meerdere rampen te voorkomen. —De Times verzekert, dat de crisis alhier kaar hoogste toppunt heeft bereikt. — In Glasgow hoerscht eene groote opgewondenheid , zoo dat de regering derwaarts militaire versterking heeft gezonden. — In Manchester heeft men hot voorbeeld van Glasgow en Liverpool niet gevolgd , om de hulp der regering in te roepen, bij de tegenwoordige crisis. — De gelukkige tijdingen uit lndië hebbon eenige verandering in de gedrukte stemming in de city te weeg gebragt. _— Den heldhaftigcn verdediger van Lucknow, die zijne volharding met zulk een gunstig gevolg hoeft bekroond gezien, is het grootkruis der Bath-orde toegezonden. ---